Ne dijmë se Nënë Tereza, emri i saj i vërtetë Gonxhe Bojaxhiu, nuk ka qenë nga Kalkuta. Ajo ishte nga kombi më i varfër, më i sakatosur, më i prapambetur dhe më budallë i Evropës të quajtur shqiptar. Në rregull. Nga ky komb del një grua për të zgjidhur së pari problemet e Kalkutës duke anashkaluar në tërësi problemin e kombit të vet. Edhe kjo në rregull. Shumica e atyre shqiptarëve të arsyeshëm dhe të gjithë njerëzit e botës me mendje të shëndosh habiten pse Nënë Tereza shkoi për ta luftuar varfërinë në Kalkutë dhe Indi si një shtet armik i shqiptarëve, e nuk bëri gjë për shqiptarët ose kombin që i përkiste? Hipokrizia e tillë nuk fillon e as nuk mbaron këtu. Ka edhe shumë argumente për ata shqiptarë të arsyeshëm që duhet të dihen,
sepse bota e arsyeshme i di.. Sicilit shqiptar me inteligjencë të kufizuar duhet së pari të di diçka për Kalkutën dhe historinë e saj. Hë pra, shkurtimisht çka është Kalkuta?
Kalkuta ka qenë kryeqyteti i Perandorisë Britanike të Raxhit (British Raj). Raxhi Britanik ka përfshirë territorin e sotëm të Indisë, Pakistanit, Banglladeshin, Nepalin, Butanin, Birmaninë, Singaporin dhe Somalilandin Britanik. Një sipërfaqe gjeografike prej 5..244.246km2. Vetëm India me 3.287.263km2 quhet nënkontinenti Indian, e lërë më rajoni
me mbi 5 milion km2. Sot ky rajon gjeografik ka 1.565.165.183 banorë. Po të ishte ende si shtet, do të rangohej i pari në botë për nga numri i popullsisë.
Përpos që ishte kryeqytet, Kalkuta ishte edhe qyteti, limani, qendra kulturore dhe ekonomike e Raxhit. Është plotësisht e qartë pse aviacioni i fuqishëm luftarak i Perandorisë Japoneze disa herë e ka bombarduar Kalkutën gjatë Luftës së Dytë Botërore, për të parën herë me 20 dhjetor 1942, dhe për të fundit herë me 24 dhjetor 1944. Por nuk arriti do ta pushtojë dot.. Aviacioni luftarak japonez arriti ta shkatërroj flotën kryesore të SHBA-ve në Perl Harbur më 7 dhejtor 1941. Për një ditë. Ai po ashtu shkatërroj limanet dhe qytetet kryesore të Azisë si Hong Kongun, Xhakartën, Shangain, Manilën, Singaporin. Nuk po i përmendin të tjerat. Nga këto që i përmendëm, do ta veçojmë Singaporin si limanin që në vitin 2008 ka pasur më së paku banorë,
“vetëm” 4.839.400. Shangai, Hong Kongu, Xhakarta, Manila janë në mesin e qytet-limaneve me numrin më të madh të banorëve në botë.. Të gjitha ishin pushtuar nga Armata e Perandorisë Japoneze. Sulmi në Hong Kong filloj më 8 dhjetor 1941, vetëm 8 orë pas sulmit në Perl Harbur të SHBA-ve. Ndryshe nga sulmi në Perl Harbur ku puna u krye për një ditë duke e shkatërruar flotën kryesore të SHBA-ve, beteja e Hong Kongut zgjati deri më 25 dhjetor 1941 dhe përfundoj kështu: nga gjithsej 15.000 ushtarë sa i kishte Britania dhe Hong Kongu, 4.500 ishin të vrarë dhe plagosur, dhe 8.500 robër lufte të dorëzuar ushtrisë japoneze. A e dini pse beteja zgjati më shumë se dy javë dhe Hong Kongu nuk ra ose u shkatërrua shpejt si Perl Harburi? Përgjigje: Hong Kongu ishte nën sundimin e Raxhit Britanik. Perandoria Britanike deri atëherë ishte më e madhja në botë që ka njohur njerëzimi. Japonezët nuk e kishin lehtë me ta
sikur me amerikanët. Pas Hong Kongut, japonezët sulmojnë Singaporin. Atë e marrin për një javë (7-15 shkurt 1942), e krahas tij zëjnë rob rreth 80.000 ushtarë të Perandorisë së Raxhit të përbërë nga britanikë, australianë dhe indianë. Uninston Çërçilli e kishte quajtur atë disfatë, dhe ashtu është e vërtetuar deri në ditët e sotme, si “tragjedia më e madhe” dhe “kapitullimi më i madh” në historinë e Britanisë. Gjatë pushtimit të limaneve, japonezët së pari shfrytëzonin aviacionin për të fituar epërsi në ajër dhe pushtim më të lehtë në tokë. Kur erdhi në pyetje sulmi ndaj limanit të Kalkutës, nuk bëhej fjalë për betejë disa ditëshe, jave, muaj, por vite. Japonezët nuk arritën të marrin Kalkutën përkundër se e bombarduan fuqishëm nga ajri disa herë gjatë dy viteve. India ishte vend i varfër por kryeqyteti i Perandorisë Britanike të Raxhit doli të jetë më i fortë se Perl
Harburi, Hong Kongu, Shangai, Singapori, Xhakarta, Manila e shumë limane tjera të njohura në Azi. A thua more Zot, çka e çoj Nënë Terezën në Kalkutë? Ta luftojë varfërinë? Pse pikërisht në Kalkutë, e jo në çdo qytet dhe rajon tjetër të Indisë? Nuk po themi pse nuk erdhi Nënë Tereza ta luftojë varfërinë diku në trojet shqiptare që janë më të varfërat në Evropë. Ani nashtë pse ka shku ta luftoj varfërinë në Indi me numrin më të madh të popullsisë në botë pas Kinës (edhe dy dekada India do të jetë para Kinës me popullsi), të shkoj aq larg atje, e të mos kthehet këtu në Evropë për ta luftuar varfërinë në kombin e saj, gjysma e të cilit ishin me standard jetësorë të kafshëve? Hëh! S’ka përgjigjeee! Kjo i bie kështu, çohet sot një femër nga një vend shumë i varfër i Afrikës për ta luftuar varfërinë në Londër. Ose, çohet një femër nga Kosova për ta luftuar varfërinë në Nju
Jork. Të jeni të bindur se edhe në Londër dhe Nju Jork ka të varfër brenda qytetit, bile shumë, e më shumë në rrethinat e tyre. Pyetja për femrën shqiptare do të ishte: pse pikërisht në Londër dhe Nju Jork duhet të luftohet varfëria kur ju vini nga kombi më i varfër i Evropës? Hëh! Çka do i thuash? S’ka përgjigjeee!
Tani po kalojmë pak në argumentet dhe faktet e gjalla se çka bëri në të vërtetë Nënë Tereza në Kalkutë, si e luftoj ajo varfërinë, sa dhe me çka i kontribuoj ajo njerëzimit, dhe çfarë vlere paraqet? Janë bërë shumë dokumentare dhe shkruar shumë vepra për veprimtarinë e Nënë Terezës. Ne nuk do të bazohemi as në ato që janë pro e as ato kundër. Do të bazohemi në fakte që mund të vërtetohen nga gjeneratat e tashme dhe të ardhme. Në shkrimet dhe librat e gënjeshtërta të shqiptarëve që nuk i marrin parasysh faktet nuk do të bazohemi hiq se hiq. Nuk do të bazohemi as në librat kritikues të botuara nga autorët si Kristofer Hiçins që Nënë Terezën e portretizon si “Engjulli i Ferrit”. Ngadalë, mos u ngutni ju lutem, as ju që jeni
mbështetës të Nënë Terezës e as ju që u pëlqen vepra e K. Hiçins. Nuk është detyrë e jona të ua mbushim mendjen se a ka të drejtë Hiçins-i e shumë autorëve me famë botërore që kritikon minsionin e Nënë Terezës dhe të tjerët që kanë shpikur gënjështra nga më të poshtrat për të mirat e paqena të saj. Qëllimi ynë është që ju të njiheni me veprat e vërteta ose të bërat e Nënë Terezës. Kush mund të jetë njeriu më kompetent në këtë botë dhe me fakte të gjalla për studimin e veprës së Nënë Terezës? Askush tjetër pos Dr. Arup Çaterxhit (Aroup Chatterjee), i lindur dhe rritur në Kalkuta, është marrë me veprimtari humanitare për të varfërit në Kalkuta, ka përcjellur të gjitha të bërat e Nënë Terezës në çdo hap të saj në Kalkuta me video xhirime, inçizime të bisedave telefonike dhe gjatë takimeve në terren, e çka mos tjetër. Që je lexuesi ta kuptoj edhe më mirë, Dr.
Çaterxhi është studiuesi dhe humanisti që e ka pasur veprimtarinë e Nënë Terezës në Kalkuta nën llupe të plotë deri në vdekjen e saj dhe pas vdekjes. Ne mund të flasim dhe shkruajmë çka të dojmë pranë televizionit dhe kompjuterit. Ne që jemi qënie njerëzore duhet të u besojmë fakteve të gjalla. Kushdo që është i interesuar, ju lutem merrni ato fakte të gjalla të prezentuara në librin e Dr. Çaterxhit të përkthyer edhe në shqip. Prezentojani secilit shqiptar të gjeneratës së tashme dhe të ardhme, që ata të jenë të kujdesshëm ndaj miteve të frikshme satanike rreth Nënë Terezës. Me këtë veprim ju i lironi shqiptarët nga idhujtaritë dhe veprat e dreqit. Mos u çuditni aspak pse Zoti është duke i dënuar shqiptarët si komb derisa ata besojnë në shpikjet djallëzore, mitet dhe propagandën për Nënë Terezën.
Faktet e gjalla rreth Nënë Terezës në librin “Nënë Tereza – Vendimi Final”, nga Dr. Aroup Chatterjee, botoi Jehona Study Center, Kombinat, Tiranë, libër i përkthyer, botimi i parë i verzionit origjinal të vitit 2003, 441 faqe. Këtu prezentohen edhe fakte tjera që libri i ka harruar.
2. Në brendi të fakteve për Nënë Terezën
“Gjatë këtyre tre viteve në Përendim, unë arrita të kuptoj që qyteti i Kalkutës ishte sinonim i vuajtes më të keqe njerëzore dhe degradimit në sytë e botës”, thotë autori në hyrje të librit në faqe 9, botimi në shqip. Në të njëjtën faqe pak më poshtë, autori thotë:
“Gjatë këtyre njëzet e shtatë viteve të mia, këtu në Kalkuta, nuk e kam parë kurrë një skenë të tillë”. “Unë nuk e kam në gjak Kalkutën..” Ajo çka e ka tmerruar shumë autorin ka qenë portretizimi i Kalkutës nga propaganda mediale si sinonim i varfërisë, tragjedia e vuajtjes së njerëzimit. Se kjo është shpifje e dreqit e jo e ndonjë qenie njerëzore të arsyeshme që ka sy, ka dëshmi të forta. Kalkuta ka qenë, është dhe mbetet krenaria e Indisë. Asnjë qytet dhe rajon tjetër në Indi nuk e ka këtë epitet me fakte. Në faqe 10 autori shënon:
“Është e përhapur shumë shprehja se “atë që Bengali (shteti ku Kalkuta bën pjesë) e mendon sot, India e mendon nesër”. Në shtetet tjera nuk ka këso shprehje. Nuk thuhet “atë që e mendon Nju Jorku sot, Amerika e mendon nesër” ose “atë që Durrësi e mendon sot, Shqipëria e mendon nesër”. Thuhet vetëm “atë që Kalkuta e mendon sot, India e mendon nesër”. Citati në faqe 10 vazhdon “Një shprehje indiane thotë: “Nëse ju keni një banor të Kalkutës, ju keni një poet. Nëse keni dy të tillë, ju keni një parti politike ndërsa me tre, ju keni dy parti politike”. Në faqen e Wikipedia-s thuhet: “Kolakta is noted for its revolutionary history, ranging from the Indian struggle for independence to the leftist and trade union movements”. Në shqip do të thotë: “Kalkuta është e njohur për historinë e saj revelucionare, duke filluar nga lufta indiane për pavarësi deri të lëvizjet majtiste dhe të sindikatave”. Çka në të vërtetë është Kalkuta, duhet të hulumtoni mirë operacionet e aviacionit të fuqishëm luftarak të Perandorisë Japoneze, i cili fundosi flotën kryesore të SHBA-ve brenda një dite, pushtoj Shangain, Hong Kongun, Manilën, Xhakartën, Singaporin brenda disa ditëve, por nuk arriti dot të marr Kalkutën për dy vite të bombardimeve. Sot, mesatarja e shkollimit
ose alfabetizmit të Kalkutës prej 81% e i tejkalon të gjitha mesataret e rajoneve tjera të Indisë të cilat arrijnë afër 80%.
Duke mos mundur të pajtohet në sytë e botës për shpifjet, satanizimin dhe përbuzjen e skajshme që Nënë Tereza si spiune e Vatikanit po i bënte krenarisë numër një të nënkontinentit Indian – Kalkutës, Çaterxhi në faqe 10 të librit thotë: “Si njëri i drejtë, e kam të vështirë t’i kuptoj gënjështrat dhe mashtrimet”. Tani lexues dhe bashkëkombas të dashur, merrni parasysh një fakt që do të u lë pa fjalë, e idhujt e Nënë Terezës mund të i lë edhe pa frymë. Shih citatin e autorit në faqe 10 të librit:
“Gjithashtu gruaja ime, e rritur dhe e edukuar në Irlandë (një katolike romane), e mashtruar nga mitologjia e Nënë Terezës, u zemërua kur shkoi në Kalkuta duke u përballur me realitetin dhe u largua nga trillimet rreth Nënë Terezës”.
Gruaja e Çaterxhit katolike romane e rritur dhe edukuar në Irlandë! Aiiiiii, ih, ih, ih! Edhe në Irlandë Çaterxhi përmes gruas së tij e ka pasur Nënë Terezën nën llupe të plotë. Edhe njerëzit nga planetet tjera pa kurrfarë ideje rreth Nënë Terezës do të ishin në gjendje ta studiojnë misionin e saj për mrekulli vetëm nëse autori i planetit tjetër është i martuar me një katolike romane të rritur dhe edukuar në Irlandë dhe në bashkëveprim të drejtpërdrejtë me Nënë Terezën, e lërë më Çaterxhi që, përpos kësaj, vet është nga Kalkuta dhe e ka pasur nën llupe Nënë Terezën me video dhe audio inçizime, fotografi, e shumë tjera. Çaterxhi megjithatë nuk bazohet në përvojën e hidhur të gruas së tij me Nënë Terezën por i prezenton faktet
që i ka mledhur vet. Krejt ato fakte mund të ia jep televizioneve shqiptare dhe secilit shqiptar që i intereson diçka për Nënë Terezën. Thirreni gruan e Çaterxhit në debat televiziv që të i tregoj me fakte llapaqenit Halil Matufi, ashtu desha të them Matoshi, më falni në shprehje, se çfarë “vlere” universale paraqet Nënë Tereza.
Libri ka gjithsej 14 kapituj. Secili kapitull sjell fakte të tmerrshe për veprimtarinë djallëzore të Nënë Terezës. Kapitulli i parë mban titullin: “Ajo vraponte nepër vende ku ne nuk do të shkonim kurrë”. E cilat ishin ato vende? Më të shpeshtat: Roma, Nju Jorku, Londra dhe vilat në Papua Guinea e Re të rezervuara për njerëzit tepër të pasur të botës. Nënë Tereza quhej e Kalkutës por ajo rrallë qëndronte në Kalkutë. Ku është Nënë Tereza? Në aeroport, takim me Papën, takim me Reganin, princeshëm Diana, në vilat superluksoze në Papua Guinea e Re. Kapitulli tregon se si prostitutat indiane kishin dalur në rrugë jo për t’u shitur por për të mbledhur ndihma për viktimat e përmbytjeve, ndërkaq Nënë Tereza ikte sa herë ndodhnin fatkeqësi
natyrore. Kur qëllonte në Kalkuta, Nënë Tereza me fjalë mitologjike pengonte punën e organizatave tjera humanitare. Ndihmat që bëheshin nga të tjerët propaganda mediale ia adresonte meritës së Nënë Terezës.
Kapitulli i dytë: Ekumenikal me të vërtetën: Përralla të pabesueshme prej shenjtori.
Tregon për pohimet e Nënë Terezës që nuk kishin fare lidhje me realitetin në asnjë rrethanë. “Ajo tregonte shumë nga ato që disa njerëz i quajnë “gënjështra të bardha”, faqe 31. Në Kosovë këto quhen “rrena të kulluara”. “Unë kam harxhuar ditë pa fund, duke filmuar me një kamera, përballë Shishu Bhavanit dhe e di çfarë ndodhte aty.
2.1 Kush e zbuloj dhe formësoj mitin e Nënë terezës
Kapitulli i tretë: Si lindi miti – Marrëdhënia e saj me Mugerixhen?
Këtu do të ndalemi pak më shumë se kush e shpiki ose zbuloj mitin e Nënë Terezës. Zbuluesi i mitit të Nënë Terezës quhet Mallkollm Mugerixhi (Malcolm Muggeridge, 1903 – 1990), një gazetar, shkrimtar, spiun ushtarak, përkrahës i krimeve të Hitlerit dhe anti-semitist, satirist, dhe mbi të gjitha “shvaler” i përdalë ose dhunues. Kërkojeni në Google biografinë e tij, lexoni veprat e tij, dhe librat e shkruara rreth tij nga autorë eminent. Në faqe 58 Çaterxhi thotë se Mugerixhi në moshën 19 vjeçare u regjistrua në “Oratorinë e pastorit të mirë”, në Kembrixh, një shoqëri kjo e klerikëve të pamartuar anglikanë”. Burimi i saktë i kësaj fjalie është një libër i shkruar nga vet Mugerixhi me një autor tjetër (Gregory Wolfe, Malcolm Muggeridge: A
Biography, Londër, Hodder & Staughton, 1995, faqe 43). Çaterxhi nuk thotë se Muggeridge ishte homoseksual për çka publiku që e ka njohur ka dyshuar shumë. Mugerixhi ishte 7 vjet më i vjetër se Nënë Tereza, një distancë e përshtatshme në moshë për “marrëdhënie” të cilat Çaterxhi nuk pati guxim të na i tregoj.
“Ai [Mugerixhi] e pati lënë gruan, Kitin, në Angli së bashku me një fëmijë një-muajsh (edhe dy fëmijë të tjerë më të mëdhenj), por thuajse menjëherë pasi arriti në Kalkuta, filloj një lidhje dashurie me një indiane që quhej Kurshed, e që ishte gruaja e një biznesmeni të pasur. Në njëfarë mënyre, historia po përseritej; në kohën kur Kiti ishte shtatëzënë me djalin e tyre të parë dhe po shërohej nga tifoja, Muggeridge ndodhej në Rusi dhe kishte lidhje me një ruse, e cila ishte e martuar me një koleg të tij anglez...Megjithatë , si për ironi ishte Kiti ajo që e hodhi bombën e vërtetë, duke i treguar të shoqit se po priste një fëmijë nga njëfarë Majkëll Vivian (1907-1992), një diplomat i huaj. Midis Kitit dhe
Muggeridge filloj një konflikt që që kishte në qendër abortin...Kiti u kthye në Angli por e mbajti fëmijën, Karlin...Karl Muggeridge vdiq tragjikisht në një aksident me ski në moshën 20 vjeçare...Ai [Mugerixhi] nuk mori pjesë në varrim, ndonëse në atë periudhë të jetës së tij, ishte bërë një kristian i devotshëm e i patundur. Në verën e vitit 1935, Muggeridge filloj një lidhje tjetër dashurie me piktoren dhe skulptoren e re, Amrita Sher-Gil, prindërti e së cilës ishin siikë, dhe sipas tij [Mugerixhit] , ata ishin çifutë hungarezë tepër vullgarë. Edhe pse Amrita i dukej e “lezetshme” në shumë aspekte, atij nuk i pëlqente fakti se “ajo” kishte bërë një abort” (faqe 60).
“Në të njëjtën kohë kur Amrita i dukej e “lezetshme” netëve, gjatë ditës shkruante në ditarin e tij se ajo “kishte ide të rëndomta e zemërim të keq, aspirata të pakta e sentimentalizë m të dobët” si dhe ishte “krejtësisht egocentrike, e vrazhdë, e llastuar, gjithmonë me të përziera”. Ky ishte Muggeridge tipik. Disa vite më vonë, pasi dëgjoj për vdekjen e Amritës, ai tha: “Dëgjova se ka vdekur në mënyrë misterioze në 1941, kur ishte vetëm 27 vjeç...Ai përçmonte gratë e pavarura dhe arrogante të klasës lartë e të mesme të qyetetit; duke qenë një sahib i bardhë, ai i kritikonte ato sy me sy” (faqe 61).
“Gjatë pjesës më të madhe të luftës (LBD), ai kishte detyrën e agjentit MI6 në vende të largëta, të tilla si Mozambiku, ku, nuk është e nevojshme të thuhet se vazhdoj të jepej pas femrave, duke vuajtur si zakonisht” (faqe 62). Çaterxhi nuk e ka hulumtuar vdekjen misterioze të Amritës por duke e ditur ekspertizën e Mugerixhit prej spiunit ushtarak të rrezikshëm të MI6 dhe qëndrimin në ditarin e tij kundër Amritës, nuk ka asnjë dyshim se atë e ka zhdukur me kurthë në mënyrë misterioze vet Mugerixhi.
“Gjatë viteve 1950 dhe 1960, Muggeridge jetoi një nga lidhjet më të famshme dashurore, atë me Ledi Pamela Berri, gruan e kryeredaktorit të “The Daily Telegraph” si dhe vajzën e Lordit Brikenhead, dikur Sekretar shteti për Indinë. Kiti Muggeridge e dinte se çfarë po ndodhte. Që në fillim të lidhjes së tyre, ajo (Ledi Berri) mbeti shtatëzënë (gjë që nuk është aspak e habitshme, kur dihej qëndrimi negativ që mbante Malkolmi ndaj çdo lloj kontrolli të lindjes). Por, gjatë shtatëzënisë, Pamela e humbi fëmijën e saj” (faqe 62).
“Në vitin 1953, vit në të cilin pati edhe lidhjen me Ledi Berrin, ai u shpreh: “Shkatërruesi i vërtetë i botës së krishterë nuk është as Stalini, as Hitleri e madje as kryetari i “kuq” apo të ngjashmit me të, por liberalizmi” (faqe 63). Çaterxhi nuk thotë se shkatërruesi i vërtetë i botës së krishterë është demaskimi i gënjështrave, por këtë ia lë lexuesit ta vërtetojë.
“Tashmë, lidhja me Pamela Berri kishte marrë fund..Nënë Tereza do të kishte mbetur përgjithmonë një murgeshë e panjohur për botën” (faqe 64). “..Muggeridge nuk e kishte miratuar asnjëherë shthuarjen seksuale dhe parandalimin e shatëzënisë, madje as tek racat e “qytetëruara” (përveçse tek vetja, kuptohet), por një gjë të tillë e tradhtoj pikëpamjen e tij supremaciste për jetën” (faqe 65). Faqe 66-72 prezentimi i Nënë Terezës në TV, trillimet për religjionin, inkuadrimi i organizatave të fshehta katolike dhe CIA-s në financim. Prej momentit kur është lidhur Mugerixhi me Nënë Terezën, libri nuk tregon asnjë shvalerizëm të Mugerixhit me femra tjera siç e ka pasur ai biznes të zakonshëm.
“..në fillim të viteve 1970, Nënë Tereza njihej nga njerëzit e zakonshëm në Britani, ndonëse, nëse ecte rrugëve të Kalkutës, ajo njihej fare pak” (faqe 73). “Fakti që ajo ishte me origjinë nga Shqipëria, vendi i vetëm në botë me një regjim stalinist (zyrtarisht edhe ateist), ishte një favor i madh për të. Dhënia e çimit Nobel një murgeshe katolike, do të ishte një goditje e madhe për qeverinë komuniste të atij vendi si dhe për të gjitha qeveritë socialiste në botë..” (faqe 75).
“Në fund të fundit, ishte pikërisht Lenini, qi që ka thënë në fillim të shekullit të XX se “komunizmi në Londër, do të vinte nga Kalkuta”. Në atë kohë Kalkuta ishte kryeqyteti i Perandorisë Britanike” (faqe 76). Rëndësinë e Kalkutës për botën para Perandorisë Japoneze e ka njohur Perandoria Ruse (Imperial Russia).
“..Robert MekNamara ka qenë në detyrën e Sekretarit Amerikan të Mbrojtjes gjatë pjesës më të madhe të luftës së Vietnamit... Në vitet ’60, Kalkuta ishte një nga qendrat më të mëdha në botë, kundër luftës së Vietnamit..Robert MekNamara ishte nga propozuesit e Nënë terezës për çmimin Nobel. Në fakt, ai e propozoi atë tri herë, dy prej të cilave dështuan, përkatësisht në vitin 1975 dhe 19777, dhe herën e tretë në vitin 1979, që rezultoj të ishte një sukses i vërtetë” (faqe 76-77).
Epilog i kapitullit 3 – çmimi Nobel për Paqe: Disa probleme dhe çështje serioze (faqe 82-94).
Tregon për dallaveret dhe lojërat e pista në dhënien e çmimit Nobel aq shumë të përfolur dhe kritikuar në tërë botën, atë për Paqe.
Kapitulli 4: Si e kryejnë gazetarët dhe autorët “punën e Zotit”?
Tregon si Nënë Tereza i ka mashtruar shpesh gazetarët në fillim, dhe më vonë ata janë detyruar për përfitime financiare të tramsetojnë mesazhet e Nënë Terezës. “Në 18 shtator të vitit 2000, një murgeshë e Nënë Terezës e quajtur motër Francisca u arrestua nga policia e Kalkutës për mbajtjen e paligjshme të katër fëmijëve mbyllur dhe djegien me qëllim të dorës së njërit prej tyre, shtatëvjeçarit Karabi Mondal...Gjatë gjithë natës motër Francisca, sistematikisht i terrorizoi fëmijët dhe dogji dorën e Karabi Mondal” (faqe 124).
“Në 30 qershor të 2001, motër Francisca u dënua dhe iu dha mundësia e një gjobe të vogël ose dy muaj (burgim i thejshtë). Ajo pagoi gjobën...Shtatë dhjetëvejçarja (70), motër Francisca, është një njeri shumë i lig, megjithëse mizoria e shprehur me gjakftohtësi nuk është e pazakontë midis murgeshave të Terezës në Kalkuta” (faqe 125). Kjo do të thotë se misioni i Nënë Terezës në Kalkuta ka qenë edhe torturimi i njerëzve.
Kapitulli 5: Kalkuta
Tregon për portretizimin e Kalkutës si vend i egër, i shkatërruar dhe i dreqit që e kishte bërë Nënë Tereza në Përendim. Më e rëndësishmja ndër të gjitha në këtë kapitull është se Çaterxhi ia çjerr maskën e dreqit Nënë Terezës duke i treguar qenieve njerëzore që kanë sy dhe mendje se kjo vjen nga një familje e cila gjithmonë ka jetuar në krizë, dhe nga kombi më i varfër i Evropës. “Vetëm brenda një jave, në mars të vitit 1997, 12 000 emigrantë ekonomik emigruan nga Shqipëria për në Itali nepërmjet Adriatikut. Kjo konsiderohet si lëvizja më masive e njerëzve në Evropë, nga një vend që nuk ishte në luftë. Nënë Tereza e konsideronte veten shqiptare, por me kushtin se familja e saj ishin me prejardhje nga Italia. Megjithatë, lidhja me Italinë
nuk u qartësua kurrë”.
Kapitulli 6: Të varfërit e Kalkutës, një profil dhe video-intervistat e mia me ta
Hulumtim me fakte të gjalla, statistika dhe përpunim të të dhënave.
Kapitulli 7: Shtëpitë e Nënë Terezës – pamje nga brenda
Tregon për rezidencat luksoze të Nënë Terezës në Papua Guiena e Re, diku në cepin e largët të botës, për të mos e pa kush Nënë Terezën. Skandale të shumta. Çaterxhi referohen në gazetën prestigjioze Reuters e cila thoshte: “[Urdhëri] Nënë Tereza e quajtura shpirti i lagjeve të varfëra, e cila ka 650 shtëpi, kjo shifër nganjëherë bëhet 700 në 120 vende tjera të botës etj, etj” (faqe 239). Lista e gjatë e shtëpive luksoze përfshinë qyetet Kalkuta, Mançester, Londër, Liverpool, Glazgou, Amsterdam, Bruksel, Berlin, Stokholm, Nju Jork, Kopenhagë, San Francisko, Barcelonë, Vankuver, Uashington D.C. e shumë metropole tjera ku duhej të luftohej varfëria?!!!
Kapitulli 8: Vatikani i kërkon mikut të tij të madh të shkruaj një roman – Historia e një Qyteti Plot Gëzim dhe Hollywoodi në Kalkuta
Tregon për një film rreth Nënë Terezës të xhiruar në Shri Lanka. Autori shpreh habinë pse xhirimi nuk u bë në kryqytetin e Perandorisë më të madhe që ka njohur njerëzimi – në Kalkutë, ku Nënë Tereza kishte shkuar për të eliminuar të gjitha të këqijat e këtij njerëzimi që po rrjedhnin nga Kalkuta, ndërsa nga ai qyetet po priste mrekulli Perandori Ruse. Atë qyetet nuk që në gjendje ta pushtoj Perandoria Japoneze përkundër se aviacioni i fuqishëm luftarak i saj e bombardoi disa herë gjatë dy viteve.
Kapitulli 9: Llogaritë bankare të Nënë Terezës
Paraqet fakte për lidhjet e Nënë Terezës me matrapazë prej të cilëve ka marrë para. Shumica e fondeve kanë ardhur nga veprimtaritë kriminale. Më 1981 Nënë Tereza ishte nën hetime nga një gjykatë italiane për këto punë të pista. Vatikani kishte ndërhyrë për ta ndaluar dhe shpëtuar fytyrën e vet. Tregon fakte tjera të shumta për mashtrime financiare.
Kapitulli 10: Politikat e Nënë Terezës
Fakte të gjalla se Nënë Tereza s’kishte asgjë të bëjë punët e bamirësisë. Edhe pse ajo lëshonte deklarata se nuk merrej me çështje politike, ajo vazhdimisht ladronte poshtë-lartë, andej-këndej duke u takuar me Reganin, princeshën Diana, spiunë të CIA-s dhe shumë politikanë tjerë në Përendim.
Faqet 308-310 janë të ilustruara me fotografi. Shihen Auto-ambulancat me mbishkrimin “Missionaries of Charity (Misionarët e Bëmirësisë) të cilat nuk shërbejnë për të bartur pacientë por si taksi luksoz për murgesha. Brenda auto-aumbalcë s shihen murgeshat të ulura dhe tjerat duke hipur. Auto-ambulaca shërbejnë edhe për transportimin e pulave për murgoeshat, por jo për transportimin e pacientëve (fotografia tjetër). Disa fotografi tjera tregojnë gjendjen e atyre qendrave nën përkujdesjen e misionit të Nënë Terezës, ku Çaterxhi thotë se gjendja u përkeqësua prej se Nënë Tereza mori në mbikëqyrje ato. Në foto shihen njerëz të stprkequr sikur të ishin në kampet e përqendrimit.
Kapitulli 11: Sa shoqata të tjera janë duke vepruar brenda dhe përreth Kalkutës?
Përshkrim detaj i një numri të madh shoqatash, çka bëjnë dhe rezultatet e tyre. Puna dhe rezultatet e secilave prej tyre më të mira dhe më të ndershme se puna djallëzore e Nënë Terezës.
Kapitulli 12: Marrpdhëniet e Kalkutës me Nënë Terezën
Qytetarët e zakonshëm të Kalkutës nuk e kanë njohur Nënë Terezën. Nënë Terezën me tepër e njeh propaganda e mediave në Përendim.
Kapitulli 13: Vdekja dhe funerali
Çaterxhit nuk i shpëton asgjë nga veprimtaria e Nënë Terezës deri në momentet e vdekjes së saj, dhe pas vdekjes. Në faqe 389 Çaterxhi arrin të nxjerr të palarat e paskrupullta në shesh rreth miteve të pafundme të Nënë Terezës.
“Koha zyrtare vdekjes [5 shtator 1997] është dhënë ora 9 e 30 minuta e mbrëmjes (GMT 5 p.m.) por ajo kishte qenë pa jetë 40 minuta para kësaj kohe. Fjalët e saj të fundit ishin të shqiptuara në anglisht “I can’t breath” (nuk mund të marr frymë), kjo ishte gjuha e saj natyrale që fliste....Udhë heqësi dhe këshilltari i saj shpirtëror ati Edward Le Joly, thotë se megjithëse ajo tha “Nuk mund të marr frymë në orën 9 të darkës, një motër e kishte dëgjuar atë të thoshte “Jezus, unë të besoj ty.” Fjalët e saj të fundit në kohën kur ajo ia dorëzoj shpirtin Zotit në orën 9 e 30 të mbremjes.. Kjo është haptas një e pavërtetë. Në orën 9 e 30 ajo ishte krejt pa frymë dhe shenja jete” (faqe 389).
Kur i analizon lexuesi tendencat e mistifikimit të Nënë Terezës edhe në çastin e vdekjes, më falni në shprehje, ka gjasa të pshurret duke qeshur. Udhëheqësi dhe këshilltari i saj shpirtëror ati Edward Le Joly thotë se fjala e saj e fundit në këtë jetë “I can’t breath” u tha në ora 9, kurse në ora 9 e 30 kur ajo ishte e vdekur kinse paska folur edhe një herë “Jezus, unë të besoj ty”. Ajo nuk ka besuar në Jezusin (hazreti Isën a.s.) dhe këtë do ta tregojmë më vonë në këtë punim me fakte të vet Nënë Terezës.
Çaterxhi e kishte nën llupe Nënë Terezën edhe pas vdekjes së saj. “Unë fola me dr. Alfred Woodward, kardiolog i saj personal dhe i fundit që u përkujdes për të, dhe vlerësimet e tij nxjerrin të njëjtën gjë që e raportuan mediet lokale [fjala e fundit në ora 9, kumtimi i lajmit për vdekje në 9 e 30]”.
“Ditën tjetër pas vdekjes të shtunën në datën 6 nuk kishte asnjë turmë në shtëpinë e Nënë Terezës. Kaq shumë sa, dy gazetat lokale të përditshme, dy rivalet kryesore, kishin të njëjtën histori në faqen kryesore të dielën në datën 7, Ananda Bazaar Patrika nën titullin BOTA VAJTON POR KALKUTA MBETET INDIFERENTE ja si vazhdon:...” Merre me mend sa e famshme ka qenë Nënë Tereza në Kalkutë. Edhe kur vdiq dhe qytetarët ishin në pushim sepse ishte vikend (6-7 shtator 1997) nuk kishin çka të bëjnë, e nuk i interesoj fare të ofrohen te shtëpia e saj. Gjithsejt në varrimin e Nënë Terezës kanë marrë diçka “më shumë se 100 të varfër dhe njerëz të pa aftë në stadium, të cilët ishin sjellë me autobus nga shtëpia e Nënë Terezës.
Arsyeja pse ato nuk ftuan më shumë është mister. Në stadium ndodheshin rreth 6 000 njerëz, gjysma e të cilëve ishin murgesha dhe nga besimet e tjera fetare. Kishte zyrtarë dhe delegacione indiane dhe të huaja. Ishte gjithashtu, një numër i madh i personelit të ushtrisë dhe të policisë së sigurimit veshur me rroba civile” (faqe 398).
“Kur vdi babai im [i Çaterxhit], 5 000 njerëz transportuan trupin e tij (brenda një gjysmë ore) nga Gykata e Lartë deri te kolegji mjekësor i Kalkutës..” (faqe 399).
“Vetëm të varfërit mungonin (në varrimin e Nënë Terezës)..Por pastaj e arsyetoj se ata [të varfërit] donin të vinin por ishin trembur që të largoheshin! Në fakt edhe ata pak të varfër që kishin ardhur, ishin të tërhequr më shumë nga shkëlqimi i ceremonisë se sa nga vetë Tereza...Nëse gazetarët e huaj kishin qenë të habitur me mungesën e të varfërve, të cilët duhet të ishin duke vajtuar kur kalonte mbrojtësja e tyre e fundit, ata qëndruan të heshtur me mençuri” (faqe 400). “Media kishte parashikuar se duhet të ishin rreshtuar nepër rrugë një milionë të varfër...Pjesa e popullsisë së qytetit që shprehu pikëllimin më shumë ishin sportistët! Arsyeja për këtë është e paqartë, por mund të jenë mobilizuar nga personaliteti
shtetëror dhe ministri energjik i sporteve dhe transportit Subhash Chakrabortym, ai vetë është një admirues i Terezës” (faqe 402) [admirues i Terezës sikur Mugerixhi ndaj Amritës!].
“Ajo [Nënë Tereza] e kishte diskutuar me njerëzit e saj më të ngishtë, shumë vite para se të vdiste, mënyrën se si do të zhvillohej funerali i saj...Rruga që përshkroi kortezhi i saj, ka undësi që të mos ishte aprovuar nga ajo, meqenëse tregonte pjesët më të ira të Kalkutës...Ajo çka habiti më shumë kalkutasit ishte se një ngjarje kaq e madhe kaloi absolutisht pa asnjë inciden të pafat, sepse ky është qyetet i paqëndrueshëm ku emocionet janë gjithmonë të forta..” (faqe 406). Arsyeja se përse nuk pati asnjë incident gjatë funeralit të Terezës është se aty nuk pati asnjë emocion, Kalkuta i dha (jep) një farë vendi Nënë Terezës, por kurrë nuk u lidh më të. Gjithashtu nuk pati asnjë turmë....Ananda Bazaar Patrika [gazeta kryesore e Kalkutës],
një ditë pas funeralit..pë rfundonte me ”nëse Nënë Tereza e ka vendosur Kalkutën në hartën e botës përsëri, atëherë kjo njohje e ka paraqitur qytetin tonë, si një nga vendet më të errërta të planetit” (faqe 407).
Nga vdekja e Nënë Terezës fituan vetëm hotelet dhe ata që shisnin lule (faqe 408).
Faqe 410, rreth aranzhimit të intervistave të Nënë Terezës me media, Çaterxhi konkludon: “Kjo thjesht ilustron që edhe në ditën e fundit në tokë, Nënë Tereza ishte e lidhur pas publicitetit dhe propagandës dhe se ajo nuk përzihej me të varfërit”.
Faqe 413, përzgjedhja e pasardhëses së Nënë Terezës, indiania e quajtur Nirmala. “Konferenca e shtypit ishte një katastrofë mediatike e publikun indian. Nirmala tha që varfëria ishte e bukur dhe nuk kishte asgjë të gabuar që të varfërit të qëndronin të varfër: “Ne duam që të varfërit të pranojnë varfërinëë me të njëjtin stoicizëm që tregojnë edhe murgeshat. Ata duhet të jenë të kënaqur me çfarë do qoftë që Zoti u jep atyre”....”Ajo [Nirmala] përsërit qëndrimin e Nënë Terezës për të pranuar para nga çdokush, pa pyetur për mjetet se si ishin përfituar këto para [dhe t’ia jep, po e dini ju kë, çdokujt për para].
“Më pak se 50 njerëz vizitojnë varrin çdo ditë, gati të gjithë ata vizitorë nga qyteti [Kalkuta]. Në përvjetorin e vdekjes dhe ditëlindjes së saj [Nënë Terezës] në pashkë dhe krishtlindje shifra mund të shkojë deri në 200” (faqe 414). Kjo pra është fama e Nënë Terezës në Kalkuta. Mbi 200 njerëz i gjen për çdo ditë gjatë stinës së verës në Gërmi. Në rast të festave si për 1 maj, shifra në Gërmi arrin deri në 100 000 në mos më shumë, e për krishtlindje tek varri i Nënë Terezës nuk mblidhen as 200 vetë.
Kapitulli 14: Nga shenjtore e gjallë në shenjtore
“Mos më kthe mua në një njeri të parëndësishëm duke u përpjekur që të më bësh shenjtore” – Dorothy Day, aktiviste katolike sociale për të varfërit” (faqe 415).
Kapitulli pastaj përshkruan pislliqet Vatikanit për shenjtërimin e Nënë Terezës. Çaterxhi paraqet dëshminë detaje përpara komisionit për bekimin dhe kanonizimin e Nënë Terezës (faqe 417-432). Prej asaj pjese e deri në fund të librit (faqe 433-441) Çaterxhi tregon për rolin e Vatikanit në bekimin e krimeve rrënqethëse kundër njerëzimit të kryera nga katolikët. Këtu ne jemi më ekspertë se Çaterxhi dhe kemi fakte më shumë se ai për kishën katolike dhe ortodokse në kanonizmin dhe shenjtërimin e kriminelëve. Vatikani ka strehuar, fshehur dhe mbajtur shumë kriminelë të LDB-së që ishin katolikë. Nga ish-Jugosllavia shumë kriminel ustashë janë fshehur nga Vatikani. Njëri prej tyre i quajtur Petar Brzica, i cili llogaritet se ka thyer rekordin në kampin e
Jasenovcit duke ua hequr kokën me thikë 1360 të burgosurve, ende nuk dihet se ku gjindet, a është gjallë apo ka vdekur. Vatikani e di. Në anën tjetër, kisha ortodokse serbe ka bërë bekimin e kriminelëve të quajtur Shkorpion për masakrën e Srebrenicës.
Libri ka një rekord prej 395 fusnotave, të gjitha të bazuara në fakte të gjalla. Vlerësimin e lexuesve, të verzionit anglisht, mund ta gjëni në këtë afresë:
http://www.amazon. com/Mother- Teresa-Verdict- Aroup-Chatterjee /review/product/ 8188248002/ ref=dp_top_ cm_cr_acr_ txt?ie=UTF8&showViewpoints= 1
3. Kujt i besonte Nënë Tereza dhe ku e ka vendin?
Se kujt i besonte Nënë Tereza u vërtetua më lartë. Besimi i saj ishte në para, takime me politikanë, vizitat nepër metropolet botërore, pushimet në vilat për super të pasur në Papua Guine e Re, propaganda, deklaratat boshe, dhe ato që libri i Çaterxhit thotë se njerëzit e zakonshëm i quajnë “gënjështra të bardha”. Menjëherë pas vdekjes së saj janë shqyrtuar arkivat e veprimtarisë, me çrast janë bërë publike shumë letra të saj, që nga koha para shkuarjes në Indi për herë të parë e deri në vitet e fundit të jetës së saj. Në ato letra ajo i tregon haptas dyshimet serioze ndaj besimit të saj ose katolicizmit. . Aq ishte dyshimi i madh i saj në këtë religjion sa asaj i hyri frika në palcë se vet ajo nuk ishte asgjë tjetër pos hipokrite.
Letrat e saj janë botuar nga disa institucione dhe gjinden edhe në internet në gjuhën angleze. Edhe mediat më prestigjioze të botës si Reuters, ABC, CBS, CNN e shumë të tjera kundërthëniet e letrave të Nënë Terezës kur u bënë publike e kishin ndër lajmin kryesor. Që lexuesit mos të i ngarkojmë shumë me përmbajtjen e secilës letër, po ua prezentojmë disa adresa të mediave më të
njohura botërore:
http://uk.reuters. com/article/ topNews/idUKDEL3 039420070904
http://www.abc. net.au/news/ stories/2007/ 08/25/2015008. htm
http://www.cbsnews. com/stories/ 2007/08/23/ eveningnews/ main3199062. shtml
http://archives. cnn.com/2001/ WORLD/asiapcf/ south/09/ 06/teresa. letters/
Mos harroni se shumica e këtyre dhe shumë mediave tjera e kishin krijuar mitin për Nënë Terezën. Çuditërisht, do të jenë vet veprat e Nënë Terezës, deklarimet e saj në formë të shkruar si prova materiale se veprimtaria e saj fantazmë ishte në kundërshtim të plotë më atë që shpifnin disa media të kontrolluara nga propaganda e Vatikanit.
Lexuesve dhe të gjithë të interesuarve po ua sjellim disa fakte materiale edhe në gjuhën shqipe të botuara në një faqe interneti. Nëse nuk kuptoni anglisht për të lexuar çka shkruhet në Reuters, CNN rreth të njëjtës temë, mund të shikoni këtu për të lexuar në shqip: http://www.diskutim e.com/disk/ thread.php? id=3212. Çka në të vërtetë shkruante Nënë Tereza në ato letra?
"Ku është besimi im?" shkruan ajo. "Edhe thellë poshtë nuk ka asgjë pos zbrazëtirës dhe territ. Nëse diku ka Zot – të lutem më fal."
"Për çka unë punoj?" pyet ajo. "Po të mos kishte Zot, nuk do të kishte shpirt. Po të mos kishte shpirt atëherë, Jezus, Ti gjithashtu nuk je i vërtetë."
Këto përmbajtje i gjëni edhe në dhjetëra faqe tjera interneti në shqip. Burimi i tyre janë përkthimet nga gjuha angleze të botuara nga shumë agjenci lajmesh dhe institucione. Përmbajtja e letrave të shkruara me dorën e vet Nënë Terezës argumentojnë qartë dhe fuqishëm se ajo:
1) Nuk ka pasur besim në religjionin katolik;
2) E ka mohuar haptas ekzistencën e Zotit (kur thotë: “Nëse diku ka Zot?);
3) Ka qenë e vetëdijshme se po bënë një punë për të cilën mund të shpërblehet vetëm me Xhehenem. Lexoni edhe një herë kur thotë: "Edhe thellë poshtë nuk ka asgjë pos zbrazëtirës dhe territ. Nëse diku ka Zot – të lutem më fal." Kjo përputhet në mënyrë të përkryer me atë që ka deklaruar Imami Shefqet Krasniqi se ajo e ka vendin midis Xhehenemit, fellë. I vetmi
dallim është se Nënë Tereza për vendin e saj në ferr thotë “thellë”, ndërsa Imam Krasniqi thotë “fellë”. Kjo është e njëjta fjalë me të njëjtin kuptim;
4) “Për çka unë punoj?” është argument i fuqishëm se misioni i Nënë Terezës ka qenë fantazmë;
5) Nënë Tereza haptas mohon të dërguarin e Zotin kur thotë: “Jezus, Ti gjithashtu nuk je i vërtetë”. Nënë Tereza ka të drejtë kur mohon Jezusin dhe për këtë nuk është fajtore. Fajtor është keqinterpretimi katolik i Hazreti Isait a.s. Si të besohet interpretimi katolik për Jezusin (Isain a.s.) se Atë kinse e kanë torturuar tej mase dhe gozhduar në kryq ndërmjet dy hajdutëve? Si është e mundur që njëriu të veproj ashtu me të dërguarin e Zotit?
Nevojitet një korrigjim i vogël i pyetjes dhe përgjigjes që Imami Shefqet Krasniqi, “ku e ka vendin Nënë Tereza? Midis xhehnemit, fellë”. Pyetja nuk është se ku e ka vendin, por ku është Nënë Tereza? Ajo tanimë është midis Xhehenemit, fellë. Kurrë nuk do të dalë nga aty.
Lidhur me deklarimin e z. Krasniqi se “çka mendoni për Nënë Terezën që u ka ndihmuar të varfërve”, pyetja duhet të ndërprehet me këtë përgjigje: Nënë Tereza nuk ka ndihmuar të varfërit konkretisht por me tepër me fjalë dhe gënjështra. Ajo është munduar me mish e me shpirt të ua bëjë jetën atyre edhe më të vështirë ekonomikisht duke u thënë se varfëria dhe vuajtjet e mëdha u sjellin më afër Krishtit, sepse edhe vet Krishti sipas mitologjisë shpifëse të krishtere, ka vuajtur shumë dhe është gozhduar në kryq. Islami nuk bënë shpifje të tilla kundër profetit Isa a.s. I dërguari i Zotit nuk mund të torturohet dhe gozhdohet ashtu nga njerëzit e rëndomtë. I dërguari i Zotit është i mbrojtur nga Zoti dhe mbetet i paprekshëm.
Në ligjëratën e tij, Dr. Krasniqi thotë: “[Nënë Tereza] ka ndërruar burra sa ka dasht”. Kjo duhet të vërtetohet. Për atë shvalerin e përdalë të quajtur Mugerixhi dyshon e tërë bota. Edhe pushimet e Nënë Terezës nepër vila luksoze dhe marrja e parave nga çdo lloj matrapazi shton dyshime serioze. Për këto nuk kemi fakte dhe, lexues të dashur, nuk po trillojmë asgjë. Dyshimet duhet të hulumtohen gjithsesi dhe të shohim nëse ka fakte.
Me ligjëratën e tij rreth mitit të Nënë Terezës, Dr. Krasniqi ka bërë hapin më të rëndësishëm drejt Xhenetit. Dyert e Xhenetit janë të hapura për Imamin si mbrojtës i Atyre që mohoj Nënë Tereza – Zotin dhe të dërguarin e Zotit. Imami vetëm duhet të ecë drejt dyerve të hapura. Nevojitet vetëm edhe një dekodim më i plotë i mitit të Nënë Terezës të cilin ai e ka filluar. Zoti e shpërbleftë Imam Krasniqin me Xhenet për veprën e mirë që e ka bërë deri më sot dhe do ta bëjë. Në Kur’an thuhet se Zoti i shpërblen veprat e mira. Amin – Ashtu u bëftë. Imam Krasniqi mund ta ketë vendin midis Xhenetit. Këtë më se miri e di Zoti (të cilin Nënë Tereza e ka mohuar) sepse Ai është gjykuesi më i mirë dhe më i drejtë.
Reagimi i Myftiut Naim Tërnava në favor të Nënë Terezës dhe distancim nga ligjërata e Imam Krasniqit, mund të llogaritet si vepër e dëmshme. Ekziston rreziku që Myftiu të bëhet kojshi me Nënë Terezën në Xhehenem, ajo midis dhe fellë ndërsa ky pak më në qosh dhe në krye nëse nuk pendohet.
Kur’ani i ka të hulumtuara të gjitha këto që u thanë për Nënë Terezën, Imamin Krasniqi dhe Myftiun Tërnava. Nuk do të ngarkojmë lexuesit më shumë ajete Kur’anore. Po ndalemi pak vetëm në disa vargje dhe ju e kuptoni në tërësi problemin.
“Kush është më keqbërës se ai (ajo) që trillon gënjështra për Zotin ose i përgënjështron shpalljet e Tij? Vërtetë, keqbërësit nuk do të shpëtojnë. (Kur’an 6:21, në formë më të zgjeruar edhe në 6:157)”
Koment: Gënjështra për Zotin trilloj Nënë Tereza kur me dorën e vet shkroj se dyshon nëse Zoti ekziston. Ajo më tej shkroi se nëse ka, “të lutem më fal”. E si ta falë Zoti kur në Kur’an thotë “kebërësit nuk do të shpëtojnë”?
“...Vendimi i takon vetëm Zotit. Ai e shpall të vërtetën dhe Ai është Gjykatësi më i mirë (Kur’an 6:57).”
Kjo do të thotë se vendimi nuk i takon Myftiut Tërnava për të u distancuar nga shpalljet e Zotit në bazë të të cilave Imam Krasniqi argumentonte se Nënë Tereza e ka vendin midis Xhehenemit, sepse vet Nënë Tereza e ka mohuar Zotin dhe të dërguarin e Tij.
“Prandaj ndiq atë që të ka shpallur Zoti yt. S’ka zot të vërtetë veç Tij. Shmangu prej idhujtarëve (Kur’an 6:107)”.
Imam Krasniqi u ka treguar xhematit se si duhet shmangur prej idhujtarëve si Nënë Tereza. Ai i është përmbajtur shpalljes së Zotit. Myftiu Tërnava duke u distancuar nga kjo dhe përkrahur idhullin ka bërë një mëkat të cilin ai duhet ta përmirësoj, e para se ta përmirësoj, besimtarët të distancohen prej reagimit të paarsyeshëm të Myftiut. Mosrespektimi i Ajeti 6:107 kur thotë “Shmangu prej idhujtarëve” ka pasoja për popullin që Zoti i ka shpallur në Ajetin 6:131.
“Kjo [dënimi ndaj popullit] ndodh sepse Zoti yt nuk e shkatërron asnjë vend për veprat e tyre të gabuara, pa i paralajmëruar banorët e tij (Kur’an 6:131)”.
Edhe diçka nga kapitulli 6 i Kur’anit. Ta keni vetëm si referencë të përafërt në atë që bëri Myftiu Tërnave ndaj Imam Krasniqit.
“Ai [Iblisi] tha: “Për shkak se Ti [Zoti] më flake tej, unë do t’u zë pritë njerëzve në rrugën Tënde të drejtë, e do t’u qasem atyre nga përpara dhe nga prapa, nga e djathta dhe nga e majta, e kështu Ti do të vëresh se shumica prej tyre nuk të janë mirënjohës!” (Kur’an 7:16-17).
“Zoti i tha [Iblisit]: “Dil prej andej i përbuzur dhe i përjashtuar! Pa dyshim, Xhehenemin do ta mbush me ty dhe me të gjithë ata që të shkojnë pas teje!” (Kur’an 6:18).
Përpos Nënë Terezës, Zoti mund ta mbush Xhehenemin me të gjithë ata, duke përfshirë edhe Myftiun Tërnava nëse nuk pendohet, që synojnë t’u zënë pritë njerëzve në rrugën e drejtë dhe t’i dezorientojnë ata në besimin ndaj idhullit ose fantazmës së shpikur të quajtur Nënë Terezës e cila ishte mohuese.
Për misionin e Nënë Terezës shumë herët ishin ngritur dilema edhe në mesin e shqiptarëve që nuk kishin lidhje me religjionin fare. Nëse dikush e ka tërë arkivën e gazetës ditore Bujku që dilte si zëvendësim pas mbylljes së Rilindjes, do ta gjëni diku në mesin e viteve ’90-ta një koment të një gazetari me titullin “Nënë, po ku [dreqin] je moj?” Gazetari që mund të ketë qenë i thejshtë për gazetën shtronte shumë interesante duke akuzuar Nënë Terezën se sa njerëz u vranë, sa nxënës u helmuan, sa fëmijë mezi ushqehen me bukë thatë në Kosovë, e ti (Nënë Terezë) shkon atje në Indi për ta ndihmuar një shtet me 1 miliardë banorë, një shtet që ka kundërshtuar shumë rezoluta për Kosovën në OKB, e kombi juaj vuan aq shumë nga
varfëria e terrori duke u pakësuar në territor vazhdimisht gjatë historisë, etj, etj. Heshtjen e plotë të Nënë Terezës gjatë kauzës së Kosovës nën regjimin e Millosheviqit, shumë qytetar e arsyetonin kështu: “O le bre hiqmu sajna e mos ma permen atë emën se ajo ish kanë nana e maxhupve (d.m.th. indianëve)”. Ndihmat për shoqatat me emrin Nëna Terezë në Kosovë i siguronin muslimanët në vend dhe diasporë.
4. Ku e ka vendin llapaqeni belban Halil Matoshi?
Gazetaruci Halil Matufi, ashtu desha të them Matoshi, më falni, është nga fshati Gmicë i komunës së Kamenicës, fshat kodrinoro-malor, në kufi me Serbinë, atje diku siç thotë populli “ku bon dreqi vo”. Ky gazetaruc me mendjen e tij të budallt gaton njerëzit e rrugës së drejtë siç është Dr. Shefqet Krasniqi, për ferr në një gazetë ditore të Kosovës.. Ai dhe shumë hipokritë tjerë mundohen të paraqesin idhullin e Nënë Terezës si “vlerë universale”, kur ajo në të gjitha kombinimet e mundshme është një e “keqe universale” pasi është idhull. Kur vet Nënë Tereza e konstaton këtë me veprat e saj dhe me testament në formë të shkruar, secili njeri i arsyeshëm bënë këtë pyetje: çka po llapaqit blebani Halil Matoshi?
Halil Matufi, a ke ti ndonjë fakt të gjallë sikur çaterxhi me audio dhe video inçizime, fotografi, vështrim të veprimtarisë së Nënë Terezës në terren, evidencë për ryshfetet e saj të marrura nga matrapazët (mendo këtu kur ajo thotë “merrni para nga kushdoqoftë”)? Mos na llapaqit jo kështu e ashtu për Nënë Terezën. Nuk ke te drejtë të referohesh askund. Ke marrë përsipër mbrojtjen e një idhulli, prandaj na i sjell faktet tua. Video inçizimet, fabrikimet, forografitë, publikimet plot gënjeshtra të tjetërkujt, nuk t’i lejojmë të përdoren si fakte. Duhet t’i kesh tuat. Nëse i ke bërë vet, atëherë na i trego.
Halil Matufi, mos je ti nga Kalkuta dhe e ke gruan romano katolike të arsimuar në Irlandë me Nënë Terezën? Çaterxhi i ka të dyja dhe prapë shfrytëzoj alternativë tjetër për ta çmontuar deri në palcë mitin e Nënë Terezës. Mos je t’i Mugerixhi? Apo, meqë je gazetaruc dhe shkruan në një gazetë ditore të Kosovës çka të duash, mos po synon përmbytjen e mediave më prestigjioze në botë shkaku se ato më në fund vetëm botuan letrat e Nënë Terezës?
Halil, ti e ke vendin në ferr, veç jo në mes, diku më në skaj se s’je kerkushi për të qenë më në mes të ferrit. Mesi është i rezevuar për kalibrat e keqbërësve të mëdhenj si Nënë Tereza. Mbroje sa të duash por tek ajo nuk mund të shkosh dot. Të mjafton edhe periferia e ferrit. Qaty e ki venin. Hajt, si ka thënë ai humoristi Vedat Bajrami kur e imiton Jakup Krasniqin, hajt kastraveci i dreqit!
5. Çka po fshihet me mitin e Nënë Terezës kundër shqiptarëve?
Asgjë tjetër pos asaj që fshihej në Indi; t’i hipnotizojnë shqiptarët, t’i bëjnë ata të besojnë në idhujtari, e në anën tjetër t’i shkatërrojnë praktikisht. Kush ka sy e di fare mirë se si janë duke u zbatuar ato idhujtari të rrezikshme. Shembuj konkret janë uzurpimet e pronave private të shqiptarëve nga kisha ortodokse serbe me Planin e Ahtisaarit, ryshfetet nga 3000 euro për person për ata që duan të bëhen katolik, libanizimi i Kosovës duke ndërtuar kisha, rjepja ekonomike e Kosovës, e shumë tjera.
Shembulli më tragjik është shkatërrimi i vatrës së dijes, gjimnazit Xhevdet Doda, për ta ndërtuar katedralen. Komunizmi ka shkatërruar kisha e xhamija për të ndërtuar shkolla, kurse këta shkatërrojnë shkolla për të ndërtuar kisha, për t’i lënë nxënësit në kontenjera si mësonjëtore. As Millosheviqi nuk ka qenë më i rrezikshëm. Ai filloj ndërtimin e kishës mu në zemër të hapësirës së Universitetit të Prishtinës por nuk ishte aq i keq sikur këta të rrënoj shkolla prestigjioze dhe në vend të tyre të ndërtoj kisha. Kjo do të thotë se në Kosovë është duke u tentuar të zbatohet inkuizicioni, fenomen të cilin shtetet përendimore e kanë shkelur në qafë para disa shekujve. Janë ngopur me kohë shtetet përendimore me religjionin e tyre
të korruptuar që ka evoluuar prej vrasjes dhe djegies së dijetarëve të shkencës, deri te përdhumini i fëmijëve mashkuj dhe femra nepër kisha. Vatikani ende është duke i udhëhequr këto fenomene dhe po mundohet që ekperimente të tilla të zbatohen kundër tërë popullsisë së Kosovës. Ardhja e një muslimani në krye të SHBA-ve dhe plani i tij për tolerancë ndërfetare në botë, është tregues se shqiptarët nuk duhet të jenë aq naiva të bien pre e planeve të Vatikanit dhe priftëve pedofil shqiptarë.
6. Përfundimi dhe vendimi final për shqiptarët
Askush nga shqiptarët dhe kushdo nga vendet tjera nuk mund të dokumentoj me fakte se Nënë Tereza ka kontribuuar diçka për kombin e saj. E vetmja përgjigje nga përkrahësit e saj shqiptarë si qyetetarë të zakonshëm, është se ajo s’ka bërë asgjë për neve por ka bërë për botën në Indi, prandaj duhet të mburremi me të. Fanatikët e saj për interesa të ngushta religjioze dhe llogari të Vatikanit dhe kishës ortodokse serbe mundohen ta mistifikojnë tej mase këtë idhull dhe fantazmë si “vlerë universale”. Këtë “vlere universale” që është e keqe universale, e ka demistifikuar dhe futur në arkivol me sukses dhe fakte të gjalla Arup çaterxhi – njeriu më kompetent i të gjitha kohërave dhe të gjitha gjeneratave për studimin e misionit
të vërtetë të Nënë Terezës.
Sipas përkufizimit dhe realitetit, nënë është ajo që ka fëmijë. Nënë nuk mund të quhet ajo qe shetit nepër botë, nuk ka fëmijë dhe udhëhiqet nga shvalera të rrezikshëm siç ishte Mugerixhi. Zbulimi dhe formësimi i Nënë Terezës nga një njeri shumë kontravers si Mugerixhi tregon gjithçka për mitin e Nënë Terezës. Mjafton vetëm kjo për çdo njeri me logjikë shumë të thjeshtë. Për të gjitha ata që janë zemërgjërë dhe duan ta zhdukin këtë histori në tërësi, që Nënë Tereza të paraqitet vetëm me të mirat që i bëri më vonë, prapë hasim në kundërshtime dhe kurrqysh hiq nuk e han logjika e shëndoshë njerëzore. Ama kurrqysh hiq. Pse?
Duhet të jeni naiv, ose edhe më shumë se naiv, të besoni se një murgeshë nga kombi më i varfër, më i prapambetur, më i shkatërruar dhe më primitiv i Evropës, të shkoj si shpëtimtar hyjnor në pikëpamje ekonomike i ish-kryeqytetit të perandorisë më të madhe që ka njohur njerëzimi. Kalkutës si ylli i Indisë ia kanë pasur lakmi perandoritë e fuqishme si Japonia dhe Rusia. Aq ka qenë e rëndësishme Kalkuta sa që aviacioni tepër i fuqishëm i Perandorisë Japoneze i cili ia thej dhëmbët flotës kryesore të SHBA-ve për një ditë, nuk mund ta marrë Kalkultën edhe pse e bombardoi disa herë për dy vite. Fuqia tjetër e kohës, Perandoria Ruse, llogariste se ai është vendi prej nga duhet të rrjedhë revolucioni komunist në Britani. Kalkuta është qyetet
dhe liman i madh. Ju lutem vetëm mendoni çfarë rëndësie kanë limanet e mëdha për shtetet: Tokio (qyeteti më madh në botë) për Japoninë, Nju Jorku për SHBA-në, Xhakarta për Indonezinë, Shangai për Kinën, Rio De Zhaneiro dhe Sao Paolo për Brazilin, Buenos Aires për Argjentinën, Stambolli për Truqinë, Shën Peterburgu (ish-Leningradi) për Rusinë, ose, edhe Durrësi për Shqipërinë. Në skenarin më optimist të mundshëm krahasues, misioni i Nënë Terezës do të thoshte sikur dikush nga rrethi i Bajram Currit të shkoj për të luftuar varfërinë në Durrës! A ka kuptim ky mision? Absolutisht jo. Po dikush nga Drenica të shkoi për ta luftuar varfërinë në Stamboll, çfarë kuptimi ka? PA PËRGJIGJE, PA KOMENT, PA FJALË, PA FRYMË!
Nënë Tereza i ka bërë një dëm të madh njerëzimit duke e gënjyer atë për gjendjen faktike të Kalkutës. India sot është ndër fuqitë më të mëdha botërore. Progresin më të madh e ka arritur pas vdekjes së Nënë Terezës. Nënë Tereza nuk kishte shkuar atje për të ndihmuar askë. Ajo ishte vetëm një vegël spinuazhi që synonte hipnotizimin e indianëve te feve tjera dhe promovimin e katolicizmit të cilit edhe ashtu vet nuk i besonte por qe e detyruar ta promovoj. Asaj i pëlqente jeta komode për veten e saj dhe mohoj ekzistencën e Zotin e të dërguarit të Tij. Për këtë shkak ajo qe e vetëdijshme se misioni i saj është i kundërt me shpalljet e Zotit, prandaj edhe kërkonte që Zoti ta fal. Faljen ka mundur ta kërkoj në bazë të shpalljeve të Zotit
me të cilat është dashur të punoj por ajo e bëri këtë me shkrim që të i tregoj njerëzimit se keqpërdorimet dhe mashtrimet ishin aq të mëdha sa që po u tregoj njerëzve se po i lutem Zotit të më fal. Nuk ka pasur guxim që faljen t’ia kërkoj vetëm Zotit, sepse Zoti është i shpejt në llogari dhe Gjykuesi më i drejtë thotë Kur’ani. Imami Dr. Shefqet Krasniqi në bazë të shpalljeve hyjnore dhe veprave të saj e ka konstatuar se ku e ka vendin ajo. Midis Xhehenemit. Po valla midis Xhehenemit. Nëse nuk është tash në Xhehenem, kërkohet vetëm ekzekutimi i vendit të Zotit. Zoti nuk i lë pa i ndëshkuar keqbërësit. Nënë Tereza nuk i shpëton ndëshkimit. Ajo veproj në emër të Zotit por mohoj ekzistencën e Tij.
Zoti e ka paralajmëruar Myftiun Tërnava për mbrojtjen e idhujtarëve me fjalët “shmangu prej idhujtarëve”. Myftiu ka kohë të pendohet. Zoti është falës nëse pendohesh. Ai [Zoti] nuk falë ata që e mohojnë sikur Nënë Tereza. Myftiu beson në Zot dhe nuk e mohon por ka bërë një gabim kur ka mbrojtur një idhull. Zoti e udhëzoftë Myftiun në korrigjimin e gabimit që ky e bëri.
Personi në këtë temë që më së shumti ka qitur flakë prej goje në mbrojtje të idhullit si diçka të shenjtë dhe me vlerë universale, është llapaqeni belban Halil Matoshi. Këtij nuk po ia caktojmë vendin por Zoti e di se ku duhet ta ketë. Diku në periferi të Xhehenemit, si roje të porta e rrugës që shpie atje fellë te Nënë Tereza!
Çaterxhit i mbetet të shkruaj edhe një libër për Nënë Terezën me titullin: “Mother Teresa: The Final Verdict from the Hell’s Core – Nënë Tereza: Vendimi Final nga Mesi i Xhehenemit”.
Vendimi Final për shqiptarët është: Ikni prej idhujtarisë së Nënë Terezës dhe idhujve tjerë sa nuk është bërë vonë. Edhe ashtu Zoti ju ka dënuar shpesh herë gjatë historisë. Ai është duke iu paralajmëruar edhe tani se Zoti nuk shkatërron asnjë vend pa i paralajmëruar banorët e tij. E paralajmërimi është: Shmangu prej idhujtares që mohoj ekzistencën e Zotit.
Amin – Ashtu qoftë, ashtu u bëftë!
RSS Feed