BeqirS | 28 Feb 13:42 2009
Picon

Dibranet ne Amerike rol dhe kontribute te çmuar ne pavaresin e Kosoves

Komuniteti Dibran festoi se bashku me mysafiret e lart nga Kosova Pavaresin e Kosoves ne Uashington 
 

 

 

 

 

 

 

Raport special BEQIR SINA, Washington D.C

 

 

 

 

 

 

  Dibranet ne Amerike rol dhe kontribute te çmuar ne pavaresin e Kosoves

 

 

WASHINGTON D. C: Delegacioni i Republikes se Kosoves ne Uashington, te merkuren mori pjese ne shenimin e njevjetorit te Pavaresise se Kosoves, te organizuar nga Ambasada e Kosoves ne SHBA. Ambasada e Republikes Kosoves ne Shtetet e Bashkuara te Amerikes, organizoi nje pritje madheshtore me rastin e pervjetorit te pavaresise  ne nje nga sallat e hotelit "The Embassy Suites" ne Ushington D.C.

 

 

 

     Ne kete pritje  moren pjese rreth 500 shqiptare te ardhur keta me se shumti nga shtete te ndryshme te Amerikes. Mes pjesmarresve dalloheshin grupet e shqiptareve, te cilet kishin ardhur deri nga shtetet me te largeta te Amerikes, si Çikagoja, Detroiti, Bostoni, Rhoda Island, Florida, Arizona, Teksasi, Nju Jersey, dhe Nju Jorku. Per te festuar se bashku me udheheqesit e larte nga Kosova ne pervjetorin e pare te pavaresise se Kosoves, erdhen ne feste edhe lider te njohur komunitetit, kreret e disa komuniteteve fetare prej Detroitit e Nju Jorkut, veprimtare te dalluar te çeshtjes shqiptare, afariste e biznesmen te sukseseshem, gazetaret shqiptaro amerikan, studente shqiptare, artsite e shkrimtare, miq amerikan e shume personalitete te tjera amerikane.

 


    Ne kete pritje moren pjese edhe dy kongresmene, miq te deshmuar te shqiptareve ne Amerike, republikani nga Kalifornia, Dana Rohrabacher, dhe demokrati i Nju Jorkut, Eliot Engel. Si dhe zoti Soren Jesen-Petersen, ish -perfaqesuesi i posaçem i Sekretarit te Pergjithshem te OKB-se, ish -shefi i Zyres amerikane ne Prishtine Filip Goldberg, Heroi i Reçakut, ish- shefi i misionit te OSBE-se, ambasadori Wlliam Walker, dhe ish ndihmes Sekretari i Departamentit te Shtetit Daniel Frid me disa zyrtare te larte administrates amerikane. Perfaqesuesit e shtetit shqiptare, ambasadori ne Nju Jork, Adrian Neritani dhe ambasadori ne Uashington Aleksander Sallabanda, si dhe perfaqesues te korit diplomatik te vendeve te ndryshme, akredituar ne Shtetet e Bashkuara.
 

 

 

 

  Pritja ne Uashington,, erdhi menjehere pas atyre festimeve te nje pasnjeshme qe shqiptaret e Amerikes, kane bere gjate diteve qe kaluam, ne pervejetorin e pare te pavaresise se Kosoves . Ndersa, delegacioni nga Kosova erdhi ne kete feste, pas atij festimi madheshtore qe iu be 1- Vjetorit te Pavaresise se Kosoves, ne Kosove, Mal te Zi, Maqedoni, Presheve, Bujanovc, Medvegje , Diaspore dhe viset shqiptare dhe nje dite te ngjeshur pune, ku delegacioni nga Kosova, eshte takuar edhe me disa nga ambasadoret e vendeve te ndryshme te akredituar ne Uashington, qe e kane njohur, ose pritet ta njohin se shpejti Kosoven
 

 


 
   Festa ne Uashington e çele teksa nje grup i vogel muzikanesh, nje grua ne piano, nje tjeter ne violine dhe nje burre ne bas, nen petagramet e muzikes klasike, luajten intonimin e hymneve kombetare te Republikes se Kosoves dhe hymnit te SHBA-es, shoqeruar me nje çast solemn nga pjesmarresit. Ky moment shenoi edhe fillimin e festimit te nje vjetorit te pavaresise se Kosoves, ne kryeqytetin amerikan
Uashington D.C.

 

    Me pas nga podiumi i tubimit, ne sallen e hotelit "The Embassy Suites", ambasadori i Kosoves, zoti Avni Spahiu pos qe foli per rrugen qe ndoqi Kosova drejt pavaresise se saj, u beri nga nje prezantim dinjitoz edhe Presidentit te Republikes se Kosoves dr Fatmir Sejdiut dhe Kryeministrit Hashim Thaqi. Ambasadori Spahia ka faleminderuar edhe miqt tane amerikane te cilet ishin pjesmarres se bashku me shqiptaret e amerikes ne festen e pervjetorit te pare te pavaresise se Kosoves.

 

 

 

      Ne kete feste mori pjese edhe nje grup nga komuniteti dibran ne SHBA-es, Grupi dibraneve i perbere nga kryetari i Shoqates Atdhetare Dibrane, zoti Ibrahim Kolari, veprimtari e biznesmeni i sukseseshem Ylber Pilku, veprimtaret Habib Karpuzi, Duli Dema, Fuat Dika, Fanol Cami dhe Gazmend Lleshi, te cilet kan shfrytezuar kete takim festive, te percjellin ne emer te komunitetit dibran ne SHBA-es, urimet me te mira per 1- Vjetorin e Pavaresise se Kosoves.

 

   Ata u takuan dhe shkembyen fjale miradie me Presidentin e Republikes se Kosoves dr Fatmir Sejdiun, Kryeministrin  e Kosoves, zotin Hashim Thaqi dhe me kongresmenin republikan nga Kalifornia, Dana Rohrabacher, dhe demokrati i Nju Jorkut, Eliot Engel. Me zotin Soren Jesen-Petersen, ish -perfaqesuesi i posaçem i Sekretarit te Pergjithshem te OKB-se, ish -shefi i Zyres amerikane ne Prishtine Filip Goldberg, Heroi i Reçakut, ish- shefi i misionit te OSBE-se, ambasadori Wlliam Walker, dhe ish ndihmes Sekretari i Departamentit te Shtetit Daniel Frid me disa zyrtare te larte administrates amerikane. Perfaqesuesit e shtetit shqiptare, ambasadori ne Nju Jork, Adrian Neritani dhe ambasadori ne Uashington Aleksander Sallabanda, si dhe perfaqesues te korit diplomatik te vendeve te ndryshme, akredituar ne Shtetet e Bashkuara. 

 

 

    Grupi i dibraneve qe kishte udhetuar nga Nju Jorku, gjate bisedave ne salen ku zhvillhej festa si me miqt e shqiptareve ne kongres e senat, por edhe mysafiret e lart nga Kosova, arriten te percjellen mesazhin e dibraneve per pavaresine e Kosoves. Pikerishte, per ate çka beri Dibra per pavaresine e Kosoves, ata kane ngritur ne biseda, larte rolin e kontributin e dibraneve. Kolari, u kujtoj bashkefolesve gjate bisedave ne feste, se ne shenje mirenjohje ne qytetin e tyre, ne Diber, populli i saj ka vendosur edhe nje pllakat ne mes te qytetit, ku shkruhet se " Dibra e Madhe : Kosove e Vogel - dhe Kosova plage e saj".

 

    "Kjo, tha ai eshte diçka shume emocionale, nje veper  monumentale per te treguar vite me radhe e brez pas brezi, ate se çfare bene dibranet ne kohen e luftes ne Kosove, por edhe sa i lidhur eshte tani populli i  Dibers me Kosoven ."Vetem, ne Nju Jork, tha kryetari i dibraneve ne Amerike, zoti Ibrahim Kolari, mendohet se jetojne e punojne rreth 15 mije, dibrane, te cilet japin nje kontribut te çmuar per qytetin e Dibres, por qe kane kontribuar edhe ne pavaresine e Kosoves."

 


 

 

  Nje pjesmarres tjeter ne kete feste, biznesmeni i sukseseshem, Ylber Pilku, ka vene ne pah gjate bisedave te ndryshme ne feste, rendesin  strategjike, gjeopolitike dhe ekonomike, qe ka per ndertimin e rruges se asaj qe do te quhet Rrruga e Arberit. " Kur, kjo rruge do te ndertohet, thote Pilku, segmenti Tirane - Diber do te mund te pershkohet ne me pak, se nje ore nga gjashte ore qe pershkohet tani, ose nga 180 kilometrat tani ajo do te jete rreth 75 kilometra".

 

    Pilku, gjate bisedave si me miqt amerikan, por edhe anetaret e larte te delegacionit nga Kosova , ceku faktin se "Rruga e Arberit" mendohet  eshte gjithashtu mundesia e vetme dhe me e lire per t'u lidhur me shume me Kosoven, duke kaluar tranzit nepermjet Dibres, ne republiken e Maqedonise" i tha ai gjate bisedave te zhvilluara ne ambjentet  e hotelit "The Embassy Suites", ku u organizua festimi madheshtor i nje 1 - Vjetorit te Pavaresise se Kosoves


A Good Credit Score is 700 or Above. See yours in just 2 easy steps!
arsim jonuzi | 27 Feb 22:23 2009
Picon

FW: DUHET DITUR



 
 
 
---
 
Arsim JONUZI
 
"Butësia nuk është luks pa të cilin mund të jetohet!"


--- On Fri, 2/27/09, arsim jonuzi <ars.j <at> hotmail.com> wrote:
From: arsim jonuzi <ars.j <at> hotmail.com>
Subject: FW: DUHET DITUR
To: whiteparadox <at> yahoo.com
Date: Friday, February 27, 2009, 1:00 PM

#yiv604616373 .hmmessage P { margin:0px;padding:0px;} #yiv604616373 { font-size:10pt;font-family:Verdana;}

 
 
 
---
 
Arsim JONUZI
 
"Butësia nuk është luks pa të cilin mund të jetohet!"




 
From: erduan_avdiu <at> hotmail.com
To: adem_kumanova <at> hotmail.com; afrim-imeri <at> hotmail.com; agimavdiu <at> hotmail.com; alpachino_i_v <at> hotmail.com; ambulanta_medires <at> hotmail.com; amir.aron <at> hotmail.com; arben_kumanova15 <at> hotmail.com; ardi81 <at> hotmail.com; argjenti_28 <at> hotmail.com; armend-01 <at> hotmail.com; armend-1140 <at> hotmail.com; arnuridrizi <at> hotmail.com; arsimxhelili <at> hotmail.com; ars.j <at> hotmail.com; artan_1990 <at> hotmail.com; avni_celami <at> hotmail.com; baandillii <at> hotmail.com; baby_booy00 <at> hotmail.com; baki_09 <at> hotmail.com; boki_09 <at> hotmail.com; behar94 <at> hotmail.com; belyy_y <at> live.com; benny_ggarmy <at> hotmail.com; besnik_1030 <at> hotmail.com; beso_av <at> hotmail.com; bexhet_94 <at> hotmail.com; biig.black <at> live.com; bujar_06 <at> hotmail.com; buli_120_2005 <at> hotmail.com; cali_av <at> hotmail.com; cimo_126 <at> hotmail.com; cufi_ku <at> hotmail.com; dati.21 <at> hotmail.com; djal_dukat_ku <at> hotmail.com; donix9 <at> hotmail.com; donny_lili <at> hotmail.com; dritonmusliu <at> hotmail.com; edin_l <at> hotmail.com; egzon_ismani <at> hotmail.com; ejup_555 <at> hotmail.com
Subject: FW: DUHET DITUR
Date: Fri, 27 Feb 2009 21:56:49 +0100

#yiv604616373 .ExternalClass .EC_hmmessage P {padding:0px;} #yiv604616373 .ExternalClass body.EC_hmmessage {font-size:10pt;font-family:Verdana;}
 
Date: Tue, 24 Feb 2009 14:53:07 +0100
Subject: DUHET DITUR
From: mendohuni.per.kete <at> gmail.com

KUSH ESHTE ARMIKU YT ???

Shënimet për ta njohur armikun tënd:

Emri:   Iblis
Vendbanimi:   zemrat indiferente
Farefisi:   tagutat
Vendbanimi i përhershëm:   xhehenemi
Profesioni:   mëkatar dhe mashtrues i shkallës së parë
Lëvizja:   kudo ku nuk përmendet Allahu xh.sh.
Rruga e udhëtimit:   e shtrembër
Pasuria kryesore:   shpresa e rrejshme
Vend qëndrimi:   tregjet
Armiku i tij:   besimtarët e sinqertë
Argumentet e tij:   fatamorgana
Parulla e punës:   hipokrizia
Rrobat e punës:   shumë ngjyrëshe
Bashkëshortja:    e veshur lakuriq
Dëshiron:   ata që nuk e përmendin Allahun xh.sh.
I pengon:    kërkimi i faljes dhe pendimi
Shkrimi:   tatuazhi
Shtëpia:    WC dhe banjat (tualetet)
Cilësia e karakterit:   labile në përputhshmëri me interesin.
Paraqitja e parë:   kur refuzoi sexhden për Ademin a.s.
Kolegët e punës:   hipokritët
Burimi i të ardhurave:    pasuria e ndaluar
Shërbimet:   nxitë në të keqe dhe e urdhëron atë
Urdhrat:   urdhëron amoralitet dhe vepra të kria
Feja:   kufri
Funksioni:   drejtor kryesor i atyre që janë humbur
Afati i shërbimeve:    deri në ditën e Gjykimit
Drejtimi i udhëtimit:   rruga për në Xhehenem
Përfitimet tregtare:   asgjë e madhe
Bashkudhëtarët:   ata që heshtin të Vërtetën
Mjeti i transportit:   gënjeshtra
Pagesa:   mëkati atij dhe pasuesit e tij
Komunikimi:   përgojimi, shpifja, tradhtia dhe thashethemet
Ushqimi i preferuar:   mishi i të vdekurve-përgojimi
Frikësohet:   nga besimtarët e devotshëm
Urren:   meshkujt dhe femrat që përmendin Allahun xh.sh.
Si ta refuzosh:   vërtetë dredhia e shejtanit është e dobët
Kurthet:    gratë
Hobi:   orientimi i në humbje
Dëshira:   dëshira që të gjithë njerëzit me qenë pa besimtar
Fundi:   ditën e përcaktuar
Logoja e tij:   Unë! Fjala e kryelartëve
Premtimi:   premton varfëri
Çfarë e bën të qajë:   sexhdja e shumtë
 

Amr Halid

O Zot, ndalo zjarrin për ata që e lexojnë këtë!
Motër, vëlla!

Përcille këtë të tjerëve, se ndoshta ky në Ditën e Gjykimit do të ndërmjetësoj.

Para se me e falë namazin, a ke menduar ndonjëherë përder sa dëgjon ezanin që Sunduesi i qiejve dhe Tokës të thërret në takim me Te? Ndërsa ti merr abdes duke u përgatitur në takim me Sundimtarin e sundimtarëve drejtohesh kah xhamia duke ju përgjigjur thirrjes së Lartëmadhërishmit, Sunduesit të Fronit madhështor. Hyn në namaz me tekbir: "Allahu ekber", sepse hyn në bisedë me Zotin, i cili dëgjon dhe di çdo gjë. Lexon Fatihanë në namaz sepse fillon dialogun e veçantë në mes teje dhe Krijuesit të Plotfuqishëm. Kryen lëvizjet e obliguara në namaz, ndërsa rreth teje gjinden melekë të shumtë të cilët bëjnë ruku dhe sexhde me mijëra vjet ndërsa numrin e tyre e di vetëm Allahu xh.sh.

Edhe ti bënë sexhde, sepse është vendi më i lartë dhe më i bukur ku qëndron njeriu dhe je më afër Zotit të Vetëm. Jep selam në fund të namazit sepse digjesh nga dëshira për tu takuar me të Gjithëmëshirshmin. Në takim me Allahun, zemra më e mëshirshme është ajo që i frikësohet Allahut të Madhërishëm. Të folurit më përmbledhës është përmendja e Allahut, bukuria më e pastër është dashuria në emër të Allahut xh.sh.

Andaj kur ndjenë pikëllim dhe dhembje thuaj:

LA ILAHE IL-LA ENTE, SUBHANEKE INNI KUNTU MINEDH-DHALIMIN

Këto fjalë janë ilaç për zemra. Drita e tyre është sekret i fshehur, ndërsa thënia e tyre fshinë mëkatet.

LA ILAHE IL-LALLAH

O, Zot bëje zjarrin e ndaluar për atë që lexon këtë dhe vendose në vendin më të lartë në Firdeus!

-AMIN-
 
 

SHPËRNDAJE!!!

 

Se All-llahu thotë Kur'an :

"…Ndihmohuni mes vete me mira dhe mbara, e mosni mëkate e armiqësi. Kini dro dënimit All-llahut, se me vërtetë All-llahu është ndëshkues i forte".( Maide, 2)

Vetëm me një klik "Forward" edhe JU, bëhuni pjesë e mirës.

Dërgojauni gjithëve i keni regjistruar adresën tuaj.

Allahu ju shpërbleftë me mirat e Tij pafundme

 

Mirëpo keni KUJDES! Për hir Allahut, meshkujve dërgoni veç dhe femrave veç.

 

                                                                                                                 

                                                                                                                                     

Dërguar nga:

(Thirrësi i mbuluar)

See all the ways you can stay connected to friends and family
Invite your mail contacts to join your friends list with Windows Live Spaces. It's easy! Try it!

__._,_.___

Mos harroni se Shqiperia eshte nje Liste Informative Kombetare Shqiptare, synon ne nxitjen e atedhedashurise, tek te gjithe shqipetaret pa dallim Krahine, besmi dhe seksi. Me parimin : Me i nderuari nga ne eshte nacionalisti dhe ai qe  i sherben me shume ceshtjes kombetare... Per kete jane te ftuar te gjithe shqiptaret kudo qe ndodhen qe te kontribojne ne rritjen e atedhedashurise nder shqiptar...

Per tu anetaresuar ne liste e-mailo:

shqiperia-subscribe <at> yahoogroups.com

Per ta lene listen e-mailo:

shqiperia-unsubscribe <at> yahoogroups.com

==================================================================



Your email settings: Individual Email|Traditional
Change settings via the Web (Yahoo! ID required)
Change settings via email: Switch delivery to Daily Digest | Switch to Fully Featured
Visit Your Group | Yahoo! Groups Terms of Use | Unsubscribe

__,_._,___
tano turku | 28 Feb 10:05 2009
Picon

Imam Sh Krasniqi ne Epoka e Re


>
> *NËSE KAM GABUAR, KËRKOJ FALJE, *
>
> *NËSE GABUAN ATA ALLAHU UA DHËNTË HAKUN!*
>
>
>
> *…Përpiqen që qimen ta bëjnë buall, apo ndoshta ky
skenar i përngjan një
> njeriu, i cili, nga moskujdesi i tij i duhur, e hedh një bishtuk
të cigares
> diku në rrugë, e pas tij shkon një dashakeq, i cili atyre
gacave të mbetura
> ua hedh një kovë benzinë, me çka shkaktohet një zjarr i
madh e pastaj edhe
> një dëm. A thua, cili e ka fajin më të madh, ai i cili e
hodhi cigaren në
> rrugë, apo ai i cili ia hodhi benzinën?!*
>
> * *
>
> Kjo botë dhe jeta në të është shumë interesante.
Kur`ani na tregon se që
> nga fillimi i jetës mbi këtë sipërfaqe e deri më sot
është ndeshur e drejta
> dhe e shtrembëta, e vërteta dhe e pavërteta. Kjo më së
miri tregohet nga
> jeta e Pejgamberëve të Allahut, të cilët kanë qenë
njerëzit më të mirë dhe
> që më së shumti ia kanë dashur të mirën
njerëzimit. Zaten – qëllimi kryesor
> i tyre ka qenë përmirësimi i gjendjes dhe rregullimi
shoqëror, p.sh.:
> Shuajbi a.s i thoshte popullit të tij*: "O populli im…
unë nuk dua tjetër
> vetëm të përmirësoj (gjendjen shpirtërore dhe atë
njerëzore) aq sa mundem,
> por këtë mund ta arrijë vetëm me ndihmën e Allahut,
vetëm Atij iu kam
> mbështetur dhe vetëm tek Ai jam i drejtuar!" (Hud: 88)* dhe
kështu radhazi
> edhe Pejgamberët e tjerë, deri te Musa, deri tek Isa dhe deri te
Pejgamberi
> ynë dhe i fundit, Muhamedi a.s.
>
>
>
> Mirëpo me gjithë qëllimin e mirë të tyre, karakterin e
lartë, urtësinë dhe
> mençurinë e atyre burrave të mëdhenj, atyre gjithherë u
paraqiteshin armiq,
> të cilët u dilnin para dhe me tërë potencialin e tyre
përpiqeshin t`i
> pengonin në realizimin e atij amaneti të marrë nga ana e
Allahut xh.sh, e që
> ishte rregullimi dhe përmirësimi i gjendjes së njerëzimit
nga ana
> shpirtërore dhe ajo trupore. Në të gjithë librat
qiellorë e kemi të qartë
> armiqësinë e faraonit ndaj Musaut a.s dhe misionit të tij,
apo më herët
> Ibrahimit a.s. dhe mbretit të asaj kohe, Nemrutit. Dhe kështu,
radhazi deri
> te Pejgamberi a.s, i cili pati armiq të shumtë, mirëpo
çdoherë triumfonte e
> vërteta, dilte haku në shesh, herët a vonë, ngaqë ata
armiq të misionarëve
> të Allahut xh.sh kishin harruar se me këtë i kanë shpallur
luftë Allahut të
> Madhëruar, se ata i kanë dale para ligjit të Allahut. Për
atë Allahu xh.sh.
> gjithherë i ka mundur, bile shumëkënd nga ta edhe i ka
shkatërruar, siç
> përmendin qartë Bibla dhe Kur`ani.
>
>
>
> Një ligj i tillë vazhdoi të mbretërojë edhe tek
pasardhësit e Pejgamberëve,
> tek ata të cilët marrin mbi sipër vazhdimin e rrugës së
tyre, e që është
> nxjerrja e njerëzve nga errësira në dritë, gjegjësisht
rregullimi shoqëror.
> Kështu që, edhe atyre ju shfaqen armiq dhe kundërshtarë,
të cilët me çdo
> mund përpiqeshin ta pengonin atë mision, qoftë me propaganda
të ndryshme,
> qoftë me përhapje të urrejtjes, qoftë edhe me përpjekje
të likuidimit të
> tyre. Thjesht, arsyeja është se shumëkënd e pengon
stabilizimi dhe
> rregullimi i gjendjes shoqërore nga të gjitha këndet.
Kështu që,
> përpiqeshin ta destabilizonin gjendjen për përfitime të
caktuara. Kjo është
> vërtetuar dhe po vërtetohet dita-ditës nga faktorë të
ndryshëm, gjithandej
> nëpër botë, por, mjerisht, edhe te ne, ku më së shumti
kemi nevojë për
> rregullim shoqëror, e më së paku për përçarje
vëllazërore apo kombëtare. Është
> e vërtetë se armiqtë e këtyre misionarëve të
sotshëm nuk janë sikur të
> Pejgamberëve, porse edhe ne nuk jemi sikur Pejgamberët, ne jemi
njerëz që
> gabojmë, sepse siç thotë populli, "*kush hanë bukë
bën edhe troha*", e
> armiqtë e paqes, të mirësjelljes, e në këtë rast me
keqardhje "*armiqtë e
> fesë dhe kombit*", duke xhelozuar këtë përparim të
këtij populli në sfera të
> ndryshme e, fatmirësisht, edhe ne atë fetare, dhe duke qenë
të paaftë ta
> pengojnë këtë përparim, përpiqen që qimen ta
bëjnë buall, apo ndoshta ky
> skenar i përngjan një njeriu, i cili, nga moskujdesi i tij i
duhur, e hedh
> një bishtuk të cigares diku në rrugë, e pas tij shkon
një dashakeq, i cili
> atyre gacave të mbetura ua hedh një kovë benzinë, me
çka shkaktohet një
> zjarr i madh e pastaj edhe një dëm. A thua, cili e ka fajin
më të madh, ai i
> cili e hodhi cigaren në rrugë, apo ai i cili ia hodhi
benzinën?!
>
>
>
> Njeriu, çfarëdo profesioni të ketë, patjetër se do
të ketë hapësirë për ta
> korrigjuar punën e tij, do të bëjë lëshime dhe ndoshta
edhe gabime. Mua,
> falë Allahut, më njohin njerëzit fort mirë nga
Bashkësia Islame e deri te
> xhemati i thjeshtë, studentë dhe intelektualë të
ndryshëm. Më njeh mirë
> edhe Rrustem Berisha, ish komandant i Brigadës 138, më vonë
"Agim Ramadani".
> Më njihte shumë mirë i ndjeri Sali *Ç*eku, me të cilin
patëm kaluar çaste
> të mrekullueshme në Kosharen e ëmbël. Po ashtu edhe i
ndjeri Agim Ramadani
> dhe shumë të tjerë.
>
>
>
> Atëkohë, kur për ta luftuar shkaun, vendosa ta lë
doktoraturën dhe jetën e
> ëmbël në Medinën e Shenjtë, duke i lënë atje
gruan me tre fëmijë, e vetë ia
> mësyva Maleve të Koshares, që me emrin e Allahut të jemi
nga burrat që jo
> vetëm teorikisht, por edhe praktikisht ta çojmë amanetin
në vend. E të dalin
> sot njerëz të cilëve ua kemi sjellë lirinë me gjak e
ata duke ndenjur në të
> terur, të na akuzojnë për tradhti kombëtare, kjo
është për çudi! Por në
> këtë botë çdo gjë ndodh. Jo rrallëherë tradhtari
bëhet patriot dhe patrioti
> tradhtar. Për 50 vjet radhazi kemi mësuar nëpër shkolla se
Shaban Polluzha e
> Tahir Meha dhe shumë të tjerë kanë qenë tradhtarë,
ndërsa sot del kryetari
> dhe e shpall Shaban Polluzhën – Hero të Kombit. Ndërsa
në anën tjetër, 50
> vjet radhazi e kemi kënduar me çifteli Boron dhe Ramizin dhe
shumë të tjerë
> si heronj, por e vërteta doli në shesh, qoftë edhe pas një
kohe. Nuk ka
> dert. Historia do ta vërtetojë, por edhe vetë populli do ta
dëshmojë, se
> kush është burrë i mire e kush i keq. Fundja-fundjes, Zoti e
di, e kjo
> është e rëndësishmja.
>
>
>
> Nëse ka merituar dikush të preket, ngase kinse deklarata ime
për Gonxhe
> Bojaxhiun, e cila nuk po më kujtohet se kur dhe ku e kam
thënë apo është
> skenar i përgatitur nga dikush pa dijen time, ka të drejtë
Ipeshkëvia e
> Kosovës, ngaqë qenka prekur personaliteti i saj, së cilës
i kërkoj falje
> publike, duke i siguruar se nuk kam pasur qëllim fyes e as
nënçmues, sepse
> njerëzit janë të lire në besim, ndërsa për
rebelët e fesatxhinjtë e "*
> Ekspresi*t" të cilët po bëhen më katolikë se Papa,
as që mërzitëm e as që
> shqetësohem ndopak. Jam thellë i bindur se do të vijë koha
kur vetë ata,
> apo disa nga ta, do të ndjejnë keqardhje për këtë huti
të shkaktuar, për të
> cilën më së paku ka nevojë Kosova tani. Neve ka rrezik
të na shkojë gjysma
> e Kosovës e nuk merremi me të, por nxjerrim dhjam nga pleshti!
>
>
>
> Allahu u a dhëntë hakun të gjithëve!
>
> Deri në javën e ardhshme me një temë tjetër, Selam
alejkum!
>
>
>
> Gazeta Epoka e Re - e premte 27 shkurt 2009
>
> Prof. Dr. Shefqet Krasniqi
>

__._,_.___

Mos harroni se Shqiperia eshte nje Liste Informative Kombetare Shqiptare, synon ne nxitjen e atedhedashurise, tek te gjithe shqipetaret pa dallim Krahine, besmi dhe seksi. Me parimin : Me i nderuari nga ne eshte nacionalisti dhe ai qe  i sherben me shume ceshtjes kombetare... Per kete jane te ftuar te gjithe shqiptaret kudo qe ndodhen qe te kontribojne ne rritjen e atedhedashurise nder shqiptar...

Per tu anetaresuar ne liste e-mailo:

shqiperia-subscribe <at> yahoogroups.com

Per ta lene listen e-mailo:

shqiperia-unsubscribe <at> yahoogroups.com

==================================================================



Your email settings: Individual Email|Traditional
Change settings via the Web (Yahoo! ID required)
Change settings via email: Switch delivery to Daily Digest | Switch to Fully Featured
Visit Your Group | Yahoo! Groups Terms of Use | Unsubscribe

__,_._,___
Hamdi Nuhiju | 1 Mar 17:03 2009
Picon

Biseda fetare-20

Biseda fetare-20
 

Shkruan: Hamdi NUHIJU

44

Njerëzit në këtë botë mendojnë se mund të arrijnë gjithmonë deri tek qëllimet e tyre ashtu si i mendojnë dhe si i paraqesin ato. I luten Zotit për ndihmë dhe mëshirë dhe ndalin lutjen duke kujtuar se kanë përfunduar punën e tyre dhe kanë dhënë mundin. Nëpër shumë biseda fetare gjenë njerëz të atillë që deklarojnë se iu luten Zotit, por Zoti nuk iu përgjigjet lutjes së tyre dhe ata janë të dëshpëruar në fjalë, por në vepër asesi. Jeta e tyre mundohet dhe ata gjithmonë gjejnë shkaqe se si të veprojnë në rrugën të cilën ata vet e kanë servuar. Ka të tillë të cilët bëjnë mëkate ose gjynahe, pendohen të Zoti dhe janë aq të sigurt në pranimin e pendimit nga ana e Zotit saqë prap rikthehen në një mënyrë tjetër në të njejtin gjynah ose mëkat. Këta njerëz të cilët janë të sigurt në pranimin e pendimit, edhe pse ndoshta me grada ndër njerëz janë profesora në fakultete të studimeve islame, por kanë një mbivlerësim të vetes dhe të tjerëve. Ata edhe mesazhin islam nuk e kuptojnë në formën e përqafimit e ripërtrirjes, por gjithmonë gjejnë shtigje se si ta mbivlerësojnë veten e të tjerët ti shohin të vegjël. Është një karakteristikë të cilën edhe vet Pejgamberi Muhammed s.a.v.s. e përshkruan në disa prej haditheve të tij. Mëkatari gjithmonë mëkatet e tij i sheh të vogla, aq shumë i duken të vogla, saqë i bëhen përditshmëri, e kur ti bëhen përditshmëri hudhet edhe në mëkatet e mëdha dhe nuk i frikësohet askujt. Besimtari musliman mëkatet e tij të vogla i merr me aq drojtje sikur të kish bërë mëkate të mëdha, dhe aq shumë është i kujdesshëm ndaj mëkateve, saqë jeta e tij është shumë e thjeshtë, produktive dhe është shumë i lartësuar edhe ndër njerëz, por edhe ndër krijesa tjera të Zotit në tokë e në qiej.
Dijetari i famshëm musliman Abdurrahman ibën Xhevzi ka thënë:” Duhet që njeriu i mençur të jetojë në frikën ndaj gjynaheve, edhe nëse pendohet dhe qan për to. Kam vënë re se pjes më e madhe e njerëzve ndihen të qetë për pranimin e pendesës së tyre, duken sikur e dinë prerazi një gjë të këtillë, kur kjo është një çështje e fshehtë. Pastaj, edhe sikur gjynahet të falen, përsëri mbetet ndrojtja nga bërja e tyre.”( Gjuetia e meditimeve, Tiranë,2007,f.429)
Ky dijetar po specifikon njeriun i cili është i mençur dhe që jeton midis frikës dhe shpresës. Kjo është një urtësi e cila urtësi e kaplon njeriun i cili e shfrytëzon mendjen e tij në rrugën e Allahut. Ai i cili nuk e shfrytëzon mendjen e tij dhe punon pa mend në këtë rrugë, mesiguri se do të jetë një njeri i cili do të mbështetet në instiktet e tij dhe jo në Allahun e lartësuar. Vet filozofia e mëkateve ose gjynaheve tona fshehet tek pendimi drejtuar Zotit, por kjo nuk do të thotë se ne duhet që të jemi rehat dhe të mos bëjmë asgjë në ripërtrirjen e pendimit tonë. Dikush mendon se mjafton vetëm me pak mund që një mëkat ose gjynah i joni të largohet prej nesh dhe të pranohet pendimi ynë tek Allahu. Ky është një konstatim jo i drejtë dhe jo praktikë. Për një gabim ose gjynah besimtari pendohet, kërkon falje, dhe bënë vepra të mira, pasiqë veprat e mira i shlyejnë ato të këqijat. Ky proces i bërjes vepra të mira dhe ndalimit prej të këqijave duke u nisur prej vetes, është një proces i cili zgjatë gjatë tërë jetës së njeriut në këtë botë. Nëse vetëm e mendon një të mirë dhe nuk ke mundësi ta realizosh në praktikë, ti o besimtar shpërblehesh për atë mendim sikur ta kishe realizuar. Nëse mendon të bësh një mëkat ose gjynah dhe nuk e bën, nuk dënohesh për atë mendim tëndin. Këto gjëra shumë bukur i spjegojnë të gjithë dijetarët e fikhut dhe shkencave tjera bazike islame. Njeriu duhet gjithmonë të ketë kujdes se si vepron në shoqëri në raport me njerëzit e tjerë. Por ai duhet të jetë i kujdesshëm edhe në raportë me Allahun e lartësuar. Ai në asnjë moment nuk guxon që ti harrojë urdhërat e Allahut, ndalesat e Tij, e lejesat. Duke u kujdesur mbi ndalesat dhe lejesat ai gjithmonë do të gjejë një balancë në këtë botë dhe do të ketë një jetë më të qetë e më të rehatshme. Edhe pse rehatia e vërtet gjendet vetëm në kënaqësitë e pafundme të xhennetit, njeriu i cili logjikon në suaza të mendimit islam, ai di që edhe këtë botë ta bëjë një botë që i mundohet ta marë model xhennetin. Këto përsiatje dhe mendime të njerëzve rreth pranimit të pendimit, rreth mëkatit, rreth sjelljes me njerëzit tjerë dhe me Allahun, mendoj se janë kulmi i lumturisë njerëzore. Sepse mund të jesh një njeri prej atyre të bankrotuarve ditën e Llogarisë, mu si rezultat i përgojimit, përçarjes, nënçmimit, përbuzjes e shumë veseve tjera që bën ndaj besimtarëve tjerë. Edhe pse ndoshta falë namaz, jep zekat, agjëron ramazan, shkon në haxh, prap se prap do të jesh i bankrotuar ose i varfur për nga volumi i veprave të mira ditën e Llogarisë. Të shpresojmë se tek ne do të mbjellet ndrojtja ndaj bërjes së mëkateve që ditën e Llogarisë të mos dalim para Allahut të bankrotuar por fitimtar.

45

Poeti i mirënjohur musliman Aid el Karni në një thënie të tij shprehet:” Njeriu i mençur në qëndrimet edhe vendimet e veta nuk mbështetet tek të tjerët. Njerëzit janë të kufizuar në përkrahjen që mund të japin dhe në sakrificat që mund t’i ofrojnë.”( Mos u trishto, Gostivar,2006, f.207)
Njeriu i cili ka ardhur në këtë botë për të thirrur njerëzimin prej errësirave të shumta në dritën e vetme ka nevojë që të bashkëveprojë me të tjerët. Ai nuk mund ta realizojë misionin e tij i vetëm. Edhe vet Pejgamberi Muhammed s.a.v.s. misionin e tij në këtë botë nuk e filloi i vetëm. Ishte Xhibrili a.s. ai i cili iu bashkua Pejgamberit Muhammed s.a.v.s. dhe që i sjellte Relevatën Hyjnore për të gjitha botët dhe kohët. Ishte Hadixheja r.a. ajo e cila e para e pranoi mesazhin e këtij misioni, por edhe që qëndroi në ndihmë të këtij misioni deri në përfundim të jetës së saj. Nëse e hulumtojmë jetën e Pejgamberit Muhammed s.a.v.s. do të gjejmë shumë urtësi, plane e strategji të cilat edhe ne në ditët tona moderne padyshim se do të mundim ti realizojmë. Komplet jeta e Pejgamberit Muhammed s.a.v.s është një univers në vete që njeriun e mëson se si të përballet në të gjitha gjendjet dhe sfidat e jetës së tij në këtë botë. Paraqitja e Islamit në Mekke në atë kohë ishte një rrezik i madh për jetën e Pejgamberit Muhammed s.a.v.s. Por, ky i fundit ishte i bindur në ndihmën e Allahut të Lartësuar dhe me krenarinë, modesti, thjeshtësi e bindje i thërriste fillimisht familjen e tij, mëpastaj fisin e tij, dikur popullin e tij dhe më në fund të tërë popujt e botës në Islam. Nëse e analizojmë këtë segment të jetës së Pejgamberit Muhammed s.a.v.s. do të kuptojmë shkallëzimin e thirrjes ose edhe të drejtimit të njerëzve në rrugën e Zotit. Por, ky ishte shkallëzim dhe tentim i Pejgamberit Muhammed s.a.v.s., ndërsa rezultatet i jep Allahu i Madhërishëm. Vet Ebu Lehebi, Ebu Xhehli dhe shumë të tjerë që ishin pjesë e familjes së Pejgamberit Muhammed s.a.v.s. nuk iu përgjigjën thirrjes së tij. Por ky fakt nuk e tronditi Pejgamberin Muhammed s.a.v.s. që të hyjë në ujërat e dëshpërimit dhe që të largohet nga kjo rrugë. Ai vazhdoi misionin e tij dhe mesiguri se suksesin e këtij vazhdimi e dha Zoti. Por, nëse hulumtojmë një tjetër element të misionit dhe jetës së tij do të dilnim aty ku duam të dalim përmes kësaj teme. Pejgamberi Muhammed s.a.v.s nga brenda shtëpisë kishte një përkrahje të fuqishme nga ana e nënës së besimtarëve Hadixhes r.a. Kështuqë gjithmonë kur e sulmonin, e persekutonin dhe i bënin llojlloj intrigash atij, ishte një grua në shtëpi e cila e qetësonte, i jepte përkrahje dhe i ndihmonte që të vazhdojë këtë rrugë më tej e që ti përballojë sa më lehtë të gjitha sfidat. Me të vërtet në misione të këtilla nëse një njeri nuk ka përkrahje nga dikush në familje, ai do ta ketë shumë të vështirë që të veprojë edhe në shoqëri. Këtë që po e themi e kemi përjetuar edhe vet praktikisht jo vetëm në teori. Në shoqëri Pejgamberi Muhammed s.a.v.s e kishte axhën e tij Ebu Talib i cili gjithmonë i dilte në ndihmë dhe e përkrahte deri në përfundim të jetës së tij. Edhe pse Ebu Talibi nuk kishte pranuar mesazhin të cilin e barte Muhammedi s.a.v.s. prap se prap ai ndejti deri në përfundim të jetës së tij në përkrahje ose mbështetje të Pejgamberit Muhammed s.a.v.s. e në këtë mënyrë në përkrahje edhe të misionit islam. Në jetëshkrimet për Muhammedin s.a.v.s. në të gjitha, si të orientalistëve, poashtu edhe të dijetarëve musliman, gjenë një element të rëndësishëm i cili është i shënuar dhe do të shënohet deri në ditën e Llogarisë. Një vit në jetën e Resulullahut s.a.v.s. njihet si vit i dëshpërimit. Njihet si vit i këtillë pasiqë i vdes xhaxhai i tij Ebu Talibi, e mënjehërë pas i vdes edhe grueja e tij Hadixheja r.a. Pejgamberi s.a.v.s. ishte në një pozitë shumë të keqe pas vdekjes së këtyre dy personave. Ai gjithmonë kishte përkrahje dhe mbështetje tek këto dy persona, dhe tash ngeli pa mbështetje dhe pa përkrahje. Keqtrajtimet për të filluan që të rriteshin dhe ai u përballë me një fazë të jetës së tij që ishte shumë e vështirë. Në shikim të parë nëse lexuesi i këtij teksti e lexon këtë pjesë të historisë së Pejgamberit Muhammed s.a.v.s. ai do të na akuzonte se ne kemi shkoqitur një pjesë të kësaj historie e cila nuk përshtatet dhe nuk përkon aspak me temën. Ai mund të na thojë se këto gjëra i kemi lexuar në jetëshkrimet për Muhammedin s.a.v.s. dhe nuk kemi nevojë që të përsëriten të njejtat edhe në tekstet e këtij karakteri. Ndoshta edhe mund të ketë të drejtë nëse e shikojmë vetëm aspektin e jashtëm të kësaj historie të Pejgamberit Muhammed s.a.v.s. Por nëse e analizojmë pak më thellë dhe me një dioptri tjetër po të njejtën histori do të dilnim tek mesazhi i temës sonë. Allahu i Lartësuar përmes kësaj ngjarjeje i tregoi Muhammedit s.a.v.s. dhe të gjithë neve deri në Ditën e Llogarisë, se besimtarët duhet që të mbështeten në Allahun, pasiqë Allahu është i Përhershëm Pafillim dhe i Përhershëm Pambarim. Është mirë dhe e urdhëruar që besimtarët të ndihmohen ndërmjet veti, bile ndihmë të ketë edhe prej tjerëve që nuk janë besimtar, por mbështetjen duhet që gjithmonë ta kemi në Allahun dhe jo në njerëzit.

__._,_.___

Mos harroni se Shqiperia eshte nje Liste Informative Kombetare Shqiptare, synon ne nxitjen e atedhedashurise, tek te gjithe shqipetaret pa dallim Krahine, besmi dhe seksi. Me parimin : Me i nderuari nga ne eshte nacionalisti dhe ai qe  i sherben me shume ceshtjes kombetare... Per kete jane te ftuar te gjithe shqiptaret kudo qe ndodhen qe te kontribojne ne rritjen e atedhedashurise nder shqiptar...

Per tu anetaresuar ne liste e-mailo:

shqiperia-subscribe <at> yahoogroups.com

Per ta lene listen e-mailo:

shqiperia-unsubscribe <at> yahoogroups.com

==================================================================



Your email settings: Individual Email|Traditional
Change settings via the Web (Yahoo! ID required)
Change settings via email: Switch delivery to Daily Digest | Switch to Fully Featured
Visit Your Group | Yahoo! Groups Terms of Use | Unsubscribe

__,_._,___
BeqirS | 1 Mar 17:14 2009
Picon

Ku u futen kopuket ne ditet e kujtimit te viktimave te Komunizimit ?

Ku u futen Edi Rama dhe Erion Velija  ne ditet e kujtimit te viktimave te Komunizmit ?

                                   

 

 

 BEQIR SINA, New York 

 

 

 

 

Ne ceremonine e perkujtimit te viktimave te Komunizmit ne Washington ambasadori i Rusise, nuk merr pjese




NEW YORK CITY : Éshte paradoksi,i kohes!. I njejte me qendrimet e mepermarshme, dhe ndoshta pak me i ashper, se ai, kur shqiptaret, ende do te gjykohen e paragjykohen e hetohen, po nga ata njerez qe deri dje i pushkatuan , denuan me burg dhe i interrnuan. Fatkeqesi qe edhe sot, ne krye te institucioneve te drejtesise ne Shqiperi, ka akoma po ata njerez , qe ne te presekutuarve na konsideronin si njerez te nje planeti tjeter. Njerez te nje planeti tjeter! behet fjale per ata shqiptare qe mbanin "vulen mbi kurriz" e qe thirreshin me urretje e perbuzje ; "Pronaret", "I shkolluar jashte shtetit" "Kulake", "Reaksionare", "Armik i Popullit", "Tradhetare","Balliste", Zogiste", "Sabotatore" e "Beson e predikon fene" e tjer.

 

  Per te ardhur keq qe keto dite kur ne mbare Shqiperine, por edhe ne Kosove, shqiptaret duke u perulur me respekt dhe shprehur dhimbjen kujtuan viktimat e komunizmit,  Partia Socialiste ishte zhytur  ne nje heshtje varri dhe ne zi. Ishin ditet kur miliona shqiptare perkujtonin diten historike te rrezimit te bustit te diktatorit mizor te komunizmit, Enver Hoxha. Mirpo, qe te behen diferencime te tilla, edhe sot pas 18 vjetve midis shqiptarve, do te ishte marrezi, eshte njesoj, sikur njerezit te jetonin ende neper kasolle,  ose te jetonin ende ne rradhen per nje kile mish, djath, qumesht, dhe me triska ose te prisnin rradhen te merrnin ushqimet e muajit, e te blenin buken me list.

   Qendrimi i ketyre te socialisteve te sotem, cuditerisht eshte me klasik, se ai te pareve te tyre, ose te atyre qe vete ishin pjestar te krimeve megjithse ata tani  jane te pagezuar me disa qendrime te diplomateve e qeverive te klasit te pare te Evropes(Britanise se Madhe dhe KE), edhe te ndonjerit ketej pertej  oqeanit . Veçse, kjo gjenerata e re e tyre, duke se eshte edhe me hipokrite. Ajo ka ndryshuara nje germe ne iniciale, nga PPSH, ne PSSH, PSDSH e G99 e tjera broçkulla te partive te majta ne Shqiperi, qe ka me thes. Dhe qe pretendojn brenda e jashte, se nuk jane ata qe ka qene, se nuk ka asnje lidhje me te kaluaren e genen e saj, pa ndryshuar aspak fizonomin, mentalitetin e ideologjin, e edukates e cila e shkolloi dhe i investoi per kete dite.

 

  Per brezin me te cilin sot edhe udhehiqen partite e tyre edhe sikur te mos kishin ndodhur ndryshimet te cilat ndodhen se ndodhen, iu duket siku jane ende ne "enderr". Pra, sot ne Shqiperi jane te njejtet ne krye te partive te majta,po  te njejtat vegla, ne se do te benim nje krahasim te till , te njejtet "instrumetist", e njejta "muzike", e cila, ne se vinte ne pushtet e do t'a merrte stafeten, e sigurte se do te frymohej nga parrulla e tyre e atyre viteve te punojme " si leva e partise" .

 

   Ky pra mendoje se eshte ai brezi i gjakut te ri,(ashtu siç e quante ideologjia komuniste, rinine komuniste, e cila pregaditej te merrete qeverisjen e Shqiperis). Jane pikerishte ata, qe sot  ne Shqiperi me se shumti e gjene te veshur me petkun e drejtesise, ose ne krye  te demagogeve partiak, qe flasin dite e nate e "derdhin lote" per demokracine ose flasin e cirren per nje politike te e re dhe ndryshe ose sic e therrasin ne Shqiperi, "politik te xhaketave ndryshe".

 

   Po te shohesh sot organet e larta te drejtesise, prokuor dhe gjykates me se shumti jane te punesuar dhe jane grupuar, pothuajse ata te gjithe ish xhelatet, ish hetuesit, ish gjykatesit, ish prokuroret, ish policet e gradianet e burgjeve. Te gjithe ata qe shkrehen me gishtin e tyre pushken ose revolen mbi koken e trupin e shqiptarve, ose shqiptauan me gojen e tyre mijra pushkatime, burgosje dhe interrnime , pas asnje lloje gjyqi, vetem me nje firme te tyre, te nxjerre nga zyra e tyre iu be gjema pupollit shqiptare. Ne krye te partive te tyre jane caktuar ish kryespiunet e viktimave te Komunizmit.

 

   Madje aty per fat te keqe, eshte edhe njeriu e revolucioneve, qe di te vi ne pushtet vetem me revolucionin, si ai i 1997-es, kur me arme ne dore e morren pushtetin, e dogjen dhe e rrenuan Shqiperine, i vune flaken atdheut te tyre, vrane vellezrit e motrat e tyre.

 

  Mirpo megjithse kane kaluar 18 vjet, kete gjeme revolucionesh na e paralajmeroje, fatkeqesishte dhe na "dritheroi" para nje jave edhe ish gjenerali pa grada - ish presidenti i Shqiperise, pensionisti Alfred Moisiu. Ai ne nje interviste eskluzive, per nje televizion te Tiranes,  tha me plote gojen se" E Majta do te vi ne pushtet - me hir ose pahire,  ose do te kemi te ri-perseritur nje 97' tjeter....." Te çudit fakti sesa i'a paska ende gjeneralit pa grada te kete edhe nje revolucion tjeter, si ai 97', megjithse ai akoma nuk e ka kuptuar dhe se ka marre veshe akoma" se u ka ikur koha revolucioneve" dhe intervistave te ketilla propogandistike. Intervistave qe bejne thirrje.


  Çdo vit, Fondacioni i Memorialit per Viktimat e Komunizmit ne kryeqytetin e demokracise e lirise se njerezve ne Washington D.C:, perkujton me shume se 100 milione viktimat e komunizmit dhe nderon ata qe i rezistuan me sukses tiranise komuniste. Ne pervjetorin e pare kushtuar Memorialit te Viktimave te Komunizmit ne
Washington, Fondacioni nderoi ligjvenesin e ndjere Tom Lantos duke i dhene familjes se tij Medaljen e Lirise Truman-Reagan.

 

   Perfaqesues nga 20 ambasada te ish vendeve komuniste(perfshire edhe Shqiperine), anetare te kongresit dhe viktima te komunizmit nga shume vende ishin te pranishem ne ceremonine e vendosjes se kurorave. Megjithe ftesen, ambasada ruse,  nuk ishte e pranishme ne kete ceremoni. Megjithate, Alexandras Radzius, themeluesi i Grupit Historia e Jetes Partizane Lituaneze mbart ende nje nga trashgimite me tragjike te pushtimit sovjetik te vendit te tij. "Ne ishim viktima pasi gjithe themeli ekonomik i familjes sime u shkaterrua si rezultat i pushtimit komunist. Shume nga ata u deportuan ne Siberi".

 

 

 

Mirpo fatkeqesia me madhe dhe injorimi me i madh ndodhi edhe ne Tirane, e qe i perngjane atij te kopukve ruse.

 

 

 

  Edi Rama, Ilir Meta, Gramoz Ruci, Skender Gjinushi, Valentina Leskaj, Diana Çuli, Erion Braçe dhe Eiron Velia, nuk u pane dhe nuk ishin te pranishem ne ceremonite e organuziauara ne Tirane nga Presidenti i Republikes se Shqiperise zoti Bamir Topi dhe Kryeministri i Shqiperise zoti Sali Berisha.  Edi Rama, Ilir Meta, Gramoz Ruci, Skender Gjinushi, Valentina Leskaj, Diana Çuli, Erion Braçe dhe Eiron Velia iu bashkuan qendrimit ndaj kesaj shtrese me ate te ambasadorit te Rusise, te ambasadorit te Serbise, Kubes, Kines e Venezueles.

 

 

     Partia Socialiste ishte zhytur keto dite ne nje heshtje varri dhe ne zi, nderkohe qe miliona shqiptare perkujtonin diten historike te rrezimit te bustit te diktatorit mizor te komunizmit, Enver Hoxha. Ndonese kane kaluar 18 vjet nga kjo dite e shenuar per çdo shqiptar, ne pasardhesen e Partise se Punes vazhdon te mbizoteroje fryma pro-komuniste dhe diktatoriale, e misheruar qartesisht ne figuren e drejtuesit aktual te PS-se, Edi Rama.

 

     Afiniteti i tij per komunizmin tashme eshte i mirenjohur jo vetem per faktin se ai kaloi te gjithe rinine e tij duke gdhendur bustet e Enver Hoxhes, por edhe nga prirjet komuniste e diktatoriale qe ai ka shfaqur gjate drejtimit te Partise Socialiste. Gjate rinise se tij, Rama iu perkushtua regjimit, duke u bere edhe bashkepunetor i Sigurimit famekeq te Shtetit, ne revisten e te cilit plotesonte me skicat e tij trimerine e spiuneve te regjimit qe torturonin, vrisinin, pushkatonin pa gjyqe dhe u shkaterronin jeten mijera qytetareve shqiptare.

 

    Kete afinitet me regjimin komunist dhe ekzekutoret e tij, Rama e deshmoi qartesisht se fundmi me qendrimet refraktare ndaj ligjit te lustracionit. Ishte pikerisht ky afinitet me te kaluaren me te erret qe shqiptaret kane perjetuar ndonjehere, qe e shnderroi edhe 18-vjetorin e rrezimit te diktatures, diten e 20 shkurtit, ne dite zie per Partine Socialiste dhe kryetarin e saj. Reklamuesit e politikes se re nuk kane gjetur kurajon per te pershendetur diten ne te cilen shqiptaret i dhane shkelmin e fundit regjimit me poshterues e torturues qe kishin perjetuar ndonjehere qytetaret e ketij vendi, duke deshmuar serish edhe pas afro dy dekadash se mentaliteti dhe filozofia e diktatures vazhdon te dominoje pasardhesit e komunizmit te grupuar ne Partine Socialiste.

 

 

   Kane kaluar 18 vjet, qe diktatura u terhoqe zvarre, ra rregjimi me i eger ne bote dhe eshe nje e treta e viteve te pushteti te eterve te tyre, qe ata,(ish pushtetar ose ish rinia komuniste), ka nderruar vetem inicialet e partise se baballarve osa ka nderruar xhaketat . Kane kaluar 18 vjet, te asaj ç'ka nje e pesta e popullit shqiptar shqiptar vuajti, nen nje rregjim nga me ç'njerzoret qe njohu bota, dhe perseri ajo ndarje matematikore, qe perafersisht merr nje te pesten, endet e pashpres e disiluzionuar e rraskapitur e lodhur dhe me e derrmuar, diskriminohet dhe injorohet dinjiteti e morali i tyre po nga ata qe e pushkatuan, burgosen e i interrnuan.


A Good Credit Score is 700 or Above. See yours in just 2 easy steps!
Paul Tedeschini | 1 Mar 10:07 2009
Picon

Nderim human dhe ushtarak gjermanve të vramë në Itali gjatë LDB (1939-1945)

Nderim human dhe ushtarak gjermanve të vramë në Itali gjatë LDB (1939-1945)

Simbas marreveshtjes se Gjeneves mbi te “Drejten Nderkombetare Humanitare” – ( http://it.wikipedia.org/wiki/Convenzioni_di_Ginevra ) “International Humanitarian Law“ (IHL) jane percaktue edhe te drejtat dhe detyrimet mbi viktimat e luftes perfshi ketu edhe varrezet e te ushtarve te vrame gjate luftes pa asnji dallim. Ne perputhje me kete te Konvente Nderkombetare, ne Itali ka varreze edhe te ushtarve gjerman te ushtrise pushtuese gjate Luftes se Dyte Botnore.

Nga forcat gjermane ne Itali ka pase 120.000 te vdekun. Prej ketyne 100.000 jane mbledhur ne 4 varreze te mdhaja ushtarake qe jane ne Cassino, Costermano, Passo della Futa e Pomezia. Pjesa tjeter jane te shperndare ne varreze me te vogla ekzistuese ku ishin te varrosun te vramt e Luftes Pare Botnore si ma poshte: Bolzano, Bressanone, Brunico, Feltre, Merano, Cagliari, Milis (Sardegna), Motta S. Anastasia (Sicilia), Pordoi, Quero.


( Shih http://digilander.libero.it/fiammecremisi/eramoderna/memoryeuropetedeschi.htm )


Varrezet Gjermane të Luftes në MONTE CASSINO


Keto varreze i filloi ne vitin 1959 arkitekti gjerman Tischer dhe i perfundoi profesor Offenberg. Ketu gjinden eshtnat e 20.000 ushtarve te rame me flamurin gjerman ne jug te Italise qe nga Cassino, Frosinone, Pescara, Lecce e deri ne Reggio Calabria (Perjashtue ato te Sicilies). Inaugurimi u ba ne vitin 1964. Ne Kapelen (altarin) te ndertuem me materjal guri gjindet nji grup artistik bronxi qe perfytyron “dhimen dhe ngushllimin”. Ne maje te kodres ngrihet nji kryq bronxi 11 meter i nalte, mbas te cilit gjinden varrezet e perbashketa dhe pllaka te mdha guri ne te cilat jane te skalitun emnat e atyne qe pushojne aty.




Varrezet Gjermane të Luftes në FUTA PASS (Rruga SS.65)


Keto varreze te projektueme nga arkitekti gjerman Oesterlen u ngriten ne vitin 1969 dhe permbajne 31.000 vorre te ushtarve gjerman te vrame gjate LDB. Keto jane varrezet ma te mdhaja per numrin e gjermanve te vrame ne Itali.

Ne kete vorreze asht ndertue nji mur rreth 2000 metra qe ne forme spirale arrine ne maje te kodres ku perfundon me nji trekandsh ne forme veli qe ngihet drejte qiellit.


Ne piken ma te nalte ne kuoten rreth 952 metra asht germue ne shkamb nji Vorr me nji kunore me ferra çeliku. Mbi seicilin vorr asht vendose nji pllake me gjeneralitetet e ushtarakut te vrama.




Varrezet Gjermane të Luftes në Pomezia


Ketu gjinden Vorrezet Monumentale Gjermane te luftes te ndertuem ne vitin 1960. Aty perfshihen eshtnat e 27.443 ushtarakve te Raihut te Trete te rene ne Itali ne LDB. Siperfaqja prej 7 hektarsh te mbuluem nga nji tapet te gjelbert bari. Ne vitin 1946 ishin marre eshtnat e 2700 gjermanve te varrosun ne Varrezet e ushtarve amerikan ne Nettuno dhe i kishin sjelle ketu ne Pomezia. Simbas marreveshtjes midis qeverise italiane dhe gjermane te dates 22.12.1955 mbi vorrezet e luftes, ketu u sollen eshtnat e gjermanve qe gjendeshin ne varrezete e Anzio, Nettuno, Roma, Latina, Salerno, Avellino, Frosinone, L’Aquila, Chieti, Siena, Pistoia, Ancona, Arezzo, Ascoli, Grosseto, Livorno, Macerata, Napoli, Perugia, Pesaro, Rieti, Terni, Viterbo e Reggio Calabria. Ne mes te ketyne varrezeve kalon nji rruge me qiparise qe te qon ne Monumentin Perkujtimor. Ne qender asht nji monument i madh guri forme kolone qe paraqet ushtart dhe dhimjen e familjarve te tyne.


Varrezet Gjermane të Luftes në Cagliari (Sardenja)


Ne Varrezet e Bashkise se Cagliarit, krejte afer varrezeve te ushtarvete anglez dhe italian, gjindet “porta e nderit” e ushtarve gjerman.

Ketu pushojne 424 eshtnat e te gjithe gjermanve te vrame ne Sardenja.


Ne kete numer perfshihen edhe 190 te vrame gjerman qe ishin varrose ne vorrezet ingleze ne Malta. Siperfaqja asht prej 1500 meter katror.

Ne kryqin e çdo varri shenohen te dhanat e çdo te vrami.




E keshtu me rradhe shkurtimisht:

Ne Varrezet Gjermane të Luftes në Motta Sant’Anastasia gjinden eshtnat e 4552 gjermanve.


Ne ate te Costermano (Varese) gjinden eshtnat e 21950 gjermanve te vrame ku ngrihet nji monumet i madh bronxi qe paraqet nji djale ne gjuj, i permalluem, i drejtuem nga varrezet e ushtarve. Aty gjinden vorrezet edhe te disa kozakve te vrame qe ishin rekrutue ne ushtrine gjermane.

Ne afersi te qytetit Udine (ne Carnia) gjinden vorrezet e ukrainasve, kazakve, turkmenve te cilet u ishin bashkangjite ushtrive gjermane per shkak te paknaqesive nga Bashkimi Sovjetik.


Marre nga http://digilander.libero.it/fiammecremisi/eramoderna/memoryeuropetedeschi.htm

  <!-- /* Font Definitions */ <at> font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1107304683 0 0 159 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman","serif"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:SQ; mso-fareast-language:EN-US;} a:link, span.MsoHyperlink {mso-style-unhide:no; color:blue; text-decoration:underline; text-underline:single;} a:visited, span.MsoHyperlinkFollowed {mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; color:purple; mso-themecolor:followedhyperlink; text-decoration:underline; text-underline:single;} .MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; font-size:10.0pt; mso-ansi-font-size:10.0pt; mso-bidi-font-size:10.0pt;} <at> page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:70.85pt 2.0cm 2.0cm 2.0cm; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} -->

Publikue me 01.03.2009 ne http://kosova.albemigrant.com/?p=6631#more-6631



__________________________________________________
Do You Yahoo!?
Poco spazio e tanto spam? Yahoo! Mail ti protegge dallo spam e ti da tanto spazio gratuito per i tuoi file e i messaggi
http://mail.yahoo.it
__._,_.___

Mos harroni se Shqiperia eshte nje Liste Informative Kombetare Shqiptare, synon ne nxitjen e atedhedashurise, tek te gjithe shqipetaret pa dallim Krahine, besmi dhe seksi. Me parimin : Me i nderuari nga ne eshte nacionalisti dhe ai qe  i sherben me shume ceshtjes kombetare... Per kete jane te ftuar te gjithe shqiptaret kudo qe ndodhen qe te kontribojne ne rritjen e atedhedashurise nder shqiptar...

Per tu anetaresuar ne liste e-mailo:

shqiperia-subscribe <at> yahoogroups.com

Per ta lene listen e-mailo:

shqiperia-unsubscribe <at> yahoogroups.com

==================================================================



Your email settings: Individual Email|Traditional
Change settings via the Web (Yahoo! ID required)
Change settings via email: Switch delivery to Daily Digest | Switch to Fully Featured
Visit Your Group | Yahoo! Groups Terms of Use | Unsubscribe

__,_._,___
Ajet Nuro | 28 Feb 19:23 2009

Fwd: KosovA tek AlbEmigrant

Materialet e blogut Kosova tek Albemigrant të ditës së djeshme më duken interesante. Prandaj po i ndaj me ju.
http://feedburner.google.com/fb/a/mailverify?uri=KosovaTekAlbemigrant
Ajet

---------- Forwarded message ----------
From: KosovA tek AlbEmigrant <news <at> albemigrant.com>
Date: 2009/2/28
Subject: KosovA tek AlbEmigrant
To: admin <at> albemigrant.com


KosovA tek AlbEmigrant

Masakra e 1951, Prokurori dhe Gjyqtari: I pushkatuam pa gjyq 22 vetë

Posted: 28 Feb 2009 12:25 AM PST

Nga Uran Butka
Masakra e natës së 26 shkurtit 1951 është ngjarja më tipike e krimeve të komunizmit e njëherësh më kundërligjore dhe më me pa precedent në historinë e legjislacionit shqiptar e të huaj.

Së pari, arestimet që u kryen më datën 20-23 shkurt 1951, mandej pushkatimet dhe burgimet, të cilat, ndonëse u bënë për shkak të hedhjes së një sasie të vogël dinamitit në Ambasadën Sovjetike në Tiranë, më 19 shkurt, ora 17.45, nuk kishin asnjë lidhje me këtë incident dhe asnjë lidhje me ndonjë akt tjetër terrorist. Këto ishin arrestime dhe dënime politike- përgatitur qysh më parë nga Sigurimi i shtetit dhe Ministria e Brendëshme dhe të urdhëruara nga Byroja Politike e KQ të PPSH.

Arrestimet u bënë mbi listat e vdekjes, të parapërgatitura nga Sigurimi i Shtetit në Ministrinë e Brendshme.
Lista e parë, e përgatitur nga sektori i parë i Drejtorisë së Sigurimit, me kryetar Pilo Shanto, mban titullin tronditës: Personat e arrestuar që propozohen për t’u ….. Mbi pikat, titullarët mund të shkruanin ç’të dëshironin: për t’u pushkatuar, për t’u burgosur etj.

Nga kjo listë e gjatë, krerët e Ministrisë së Brendshme zgjodhën dhe shënuan me kryq emrat e Tefik Shehut, Hekuran Trokës, Lluka Rashkoviç, Haki Kodrës, Thoma Katundit, Mehmet Ali Shkupit, Gjon Temalit, Fadil Dizdarit dhe Pandeli Novës. Lista e dytë, e përgatitur në sektorin e dytë të Sigurimit nga drejtori, kapiteni i parë Rasim Dedja, përmbante tetë propozime, nga të cilat u përzgjodhën për t’u pushkatuar, duke u shënjuar me nga një kryq përbri emrit: Ali Qoraliu, Zyhdi Herri, Gafurr Jegeni, Petro Konomi, Jonuz Kaceli dhe Sabiha Kasimati.

Lista e tretë e parapërgatitur në sektorin III të Sigurimit nga major Edip Çuçi, ka titullin vrasës: Lista e elementit që propozohet për t’u dënuar me vdekje.

Kryetari i Sektorit III të Sigurimit mund t’i propozonte prokurorisë e gjykatës t’i gjykonte e dënonte sipas fajeve që duhet të provoheshin, por jo ta vendoste vetë dënimin me vdekje! Sigurimi i shtetit ishte vendosur mbi organet e drejtësisë, të cilat kishin mbetur formale dhe zbatonin verbërisht urdhërat e vendimet e Ministrisë së Brendshme. Një shtet policor, më kriminali në gjithë vendet komuniste të Lindjes.
Nga lista e tretë, e hartuar më 22.2. 1951, u përzgjodhën për t’u pushkatuar: Pjerrin Guraziu, Qemal Kasaruho, Anton Delhysa, Niko Lezo, Myftar Jegeni, Manush Peshkëpia.

Emrat e Sabiha Kasimatit, Reiz Selfos, Qemal Kosoruhos dhe Manush Peshkëpisë u vendosën në listat e pushkatimit nga Enver Hoxha, i cili i njihte mirë personalisht.

Së dyti – Akuza e Prokurorit ushtarak Siri Çarçani, mban datën 25.2.1951 dhe përmban akuzën: Janë vënë në shërbim të spiunazheve të huaja imperialiste; janë bërë anëtarë të një organizate terroriste. Kanë propoganduar rrëzimin me dhunë të Pushtetit popullor dhe kanë hedhur parrulla pro shpërthimit të një lufte të re nga ana e imperialistëve amerikano – anglezë e satelitëve të tyre.

a) Akuza është kolektive, për të gjithë e njëjta akuzë, ndonëse të akuzuarit, siç është provuar edhe në hetuesi – nuk kanë asnjë lidhje apo bashkëpunim me njëri tjetrin; nuk janë pjestarë të ndonjë organizate politike apo terroriste; nuk kanë pasur asnjë aktivitet për akuza të tilla.

Edhe në gjyqet e para të vitit 1945, nuk ka pasur asnjë rast të tillë të ngjashëm, ndonëse të pandehurit i kanë përfshirë në grupe armiqsore, por për secilin janë dhënë akuza e prova të veçanta. Ndërsa në vitin 1951, kemi një akuzë të përgjithshme me tri reshta, asnjërit nuk i përmëndet akuza për pjesmarrje ose dijeni për ndonjë akt terrorist, aq më pak për bombën në Ambasadën Sovjetike – për shkak të së cilës u arrestuan.

Siri Çarçani dëshmon: “Unë kur kam nënshkruar aktakuzën, nuk kam pasur dosje hetimi të dërguar nga Drejtoria e Sigurimit të Shtetit. Personat që kanë emrat në aktakuzë, unë nuk i kam njohur fare dhe si prokuror nuk kam marrë pjesë në hetimet që zhvillonte Sigurimi i Shtetit. Unë nuk i kam lexuar dhe as i kam parë proces verbalet e marrjes në pyetje të të pandehurve dhe as ndonjë material tjetër të dosjes hetimore. Pasi nënshkrova aktakuzën, më duket se ia kam dhënë Sotirit dhe se ku ka përfunduar ajo nuk e di. Për dijeninë time, Gjykata e Lartë Ushtarake nuk ka zhvilluar gjygj ndaj këtyre të pandehurve”. Nga këto pohime të mëvonshme të Siri Çarçanit, rezulton se ai nuk e ka hartuar akt akuzën, po e ka nënshkruar atë që i është servirur nga Ministria e Brendëshme. Nuk ka parë dosje hetimore, nuk ka marrë pjesë në hetime, madje nuk i ka njohur kurrë viktimat. Dhe ajo çka është thagmë, është pohimi i tij se “nuk është zhvilluar gjygj ndaj këtyre të pandehurve.”

Së treti – Akuza e prokurorit ushtarak është e mbështetur në nenet 2, 3,7 dhe 8 të ligjit numër 372 datë 12.12.1946. Mirëpo, sipas këtij ligji dhe legjislacionit në fuqi, nuk janë respektuar e kryer proçedurat ligjore, po janë shkelur skajshmërisht e anashkaluar ato.

Me aktakuzën e datës 25.02.1951 të prokurorit, të gjithë të akuzuarit janë dërguar për gjykim në gjykatën e lartë ushtarake nën akuzën e parapërgatitur “për faje kundër popullit e shtetit”. Siç rezulton nga aktet e dosjes hetimore, asnjërit të të pandehurve nuk u është komunikuar ndonjë akuzë; nuk është bërë ndonjë proces hetimor ndaj tyre me përjashtim të Gjon Temalit, që është pyetur nga seksioni i sigurimit të shtetit (edhe në këtë rast nuk i është komunikuar atij ndonjë akuzë konkrete por vetëm thuhet “mbi akuzën që i atribuohet”.) Procesverbali i hetimit nuk është firmosur as nga i akuzuari as nga hetuesat që e kanë marrë në pyetje.

Asnjë provë nuk e ka shoqëruar këtë të ashuquajtur hetim. Kjo gjë e bën hetimin inekzistent dhe të gjitha veprimet të kundraligjshme. Së katërti – gjykata Ushtarake me kryetar nën kolonel Shuaip Panariti dhe anëtar kapiteni i parë Vangjel Kocani dhe kapiten i parë Nonda Papuli, e ka filluar shqyrtimin e çështjes më 26.02.1951 ( sipas vendimit të kësaj gjykate që mban datën datën 27.02.1951) dhe është shprehur për dënimin e të gjithë të akuzuarve me vdekje – me pushkatim, duke u bazuar po në ligjin 372 datë 12.2.1946. Ky gjykim, nëse është bërë, është tërësisht i kundërligjshëm, sepse nuk janë pyetur fare të pandehurit, nuk është hetuar gjatë gjykimit, nuk ka pasur dëshmitarë e ballafaqim, nuk janë paraqitur prova, nuk është lejuar prokurori dhe as apelimi. “Ky vendim është i formës së prerë dhe i ekzekutueshëm menjëherë shprehet gjykata në fund të vendimit”. Në fund është firmosur nga kryetari dhe Vangjel Kocani dhe nuk është firmosur nga anëtari i Gjykatës Nonda Papuli dhe sekretari Hidaji Bejo. Pra procesverbali ka mbetur i pafirmosur plotësisht.

Të gjitha këto e bëjnë gjyqin, nëse është kryer, të kundërligjshëm.

Së pesti, krahas proçesverbalit e vendimit që përshkruam më lart, datë 27.2.51 mbështetur mbi ligjin 372, datë 12.12.46 në dosjen gjyqsore, ekziston edhe një proçesverbal tjetër –vendimi, po me datën 27.2.51, pa numër vendimi e pa numër protokolli, që gjykon të akuzuarit, por mbi bazën e ligjit të ri “Mbi gjykimin e organizatave terroriste “, që ishte dekretuar një ditë më parë, më datë 26.2.51, por që u miratua më 5 mars 1951 nga Këshilli i Ministrave për t’u bërë i zbatueshëm. Pra, viktimat u “gjykuan” dhe u pushkatuan në mesnatën e datës 26 shkurt, kur dekreti u miratua më datën 5 mars, ndërkohë që s’ishte botuar ende në Fletoren Zyrtare! Absurdi i këtij gjykimi, nëse është bërë, por që “dokumentohet” nga ky proçesverbal i falsifikuar, qëndron në faktin tragjik, se të akuzuarit nuk ekzistonin më, ata ishin vrarë në mesnatën e datës 26.2.51 dhe ishin hedhur – të lidhur me tela me gjëmba, në një gropë të përbashkët buzë lumit të Erzenit, pranë urës së Beshirit . Madje, njëri prej tyre, Jonuz Kaceli ishte vrarë më parë gjatë torturave në birucat e Sigurimit të Shtetit.

Pra, “gjykoheshin” njërëz që ishin vrarë një ditë më parë dhe nuk ekzistonin fizikisht, si në një teatër absurd dhe proçesverbali u hartua të nesërmen në datë 27.2.51, pas ekzekutimit të tyre, siç është vërtetuar plotësisht më vonë.

Rasim Dedja, kryetar i sektorit të dytë të Sigurumit të Shtetit, dëshmon: “Gjatë pyetjes së të pandehurve nga ana e hetuesve të ngarkuar me këtë çështje, shumica e të cilëve ishin operativë të Sigurimit, janë mbajt shënime dhe nuk janë mbajt procesverbale të rregullta në pozitën e të pandehurit dhe hetuesit. ..Për pushkatimin e këtyre personave nuk është bërë gjyq dhe këtë e them, pasi nga pyetjet që bëheshin në zyrat e Ministrisë së brendshme, ata janë çuar direkt në vendin e pushkatimit dhe nuk u është lënë kohë për gjykimin e çështjes…” ( Nga dëshmitë e Rasim Dedes, 19.11.1993)

Po ç’ishte ligji i ri mbi gjykimin e organizatave terroriste. E para s’ishte ligj – sepse nuk u miratua në parlament ( Kuvendin Popullor ). Ishte një dekret – i formuluar nga Ministria e Brendshme dhe i firmosur në ditën e pushkatimit nga presidenti i Republikës, Omer Nishani dhe sekretari Sami Baholli. Ky dekret u hartua menjëherë për të justifikuar vrasjet e paligjshme të 22 viktimave. Dihet se arrestimi dhe pushkatimi i tyre pa gjyq bëri bujë brenda e jashtë Shqipërisë. Ministri i Brendshëm M.Shehu, frymëzuesi dhe zbatuesi i këtij dekreti, deklaroi në atë kohë me mburrje: “Dekreti i Kuvendit Popullor i datës 26 shkurt është një armë shumë e fortë në duart e pushtetit tonë për të goditur pa mëshirë armiqtë e brendshëm”.

Ky dekret të zi, i paprecedent në legjislacionin shqiptar dhe të huaj, siguronte e përligjte arrestimet, vrasjet dhe burgimet masive nga ana e organeve të diktaturës pa respektuar etapat e proçedurës penale, binte në kundërshtim me kushtetutën dhe me ligjislacionin e asaj kohe.

Zv-Ministri i Brendshëm, Kadri Hazbiu, ia serviri këtë projekt-dekret ministrit të Drejtësisë, Manol Konomi, i cili e konsideroi “jooportun”.

Në mbledhjen e Pleniumit të KQ të PPSH që u bë po atë ditë, M.Shehu e cilësoi Manol Konomin kapitulant dhe pleniumi e përjashtoi nga Komiteti Qendror si dhe e shkarkoi si Ministër i drejtësisë, ndonse ai u përpoq të justifikohej. Ja ç’thotë vetë Manol Konomi në plenum: “Në punën si ministër, unë kam pasur mjaft raste oportunizmi, por për të pushkatuar 20 veta armiq, unë nuk kam aspak frikë. Këtë gjë le ta thonë edhe shokët e partisë që punojnë në drejtësi, nëse unë druhem nga armiku. Prandaj, jo 20 veta, por edhe më shumë po të thotë partia, unë jam gati t’i pushkatoj. Unë e siguroj KQ se këtë gjë nuk e kam bërë me asnjë mënyrë se kam pasur frikë se më ka zënë paniku, po ndjenja e inferioritetit më ka shtyrë të bëj këtë kërkesë ( për dorëheqje, shën.Red)…Sidoqoftë, kudo që të më vërë partia, unë do ta kryej detyrën…”
Nga pikpamja juridike, shqyrtimi dhe dhënia e dënimit nga gjykata ushtarake mbi bazën e dekretit të zi nr 1223 dt 26.2.1951, ka qënë i kundraligjshëm, kjo edhe për arsye se të gjithë veprimet hetimore janë kryer jo në bazë të ligjit apo dekretit të ri, mbasi ato janë kryer pa dalë ky dekret. Pra veprimet hetimore e gjyqësore i kanë paraprirë ligjit.

Së gjashti, të gjithë këto veprime të paligjshme, mbyllen me një vendim po të kundraligjshëm. Në vendimin gjyqësor, megjithëse viktimat akuzohen për organizim dhe pjesmarrje në një organizatë terroriste, nuk sillet asnjë provë, asnjë dëshmi, nuk thuhet asnjë emër organizate, asnjë veprim i saj, nuk bëhet asnjë arsyetim dhe analizë.

Përkundrazi, edhe nga shpjegimet e të akuzuarve ( nëse janë pyetur vërtet) nuk del asnjë e dhënë që ata të jenë pjesmarrës të ndonjë organizate, të kenë njohje dhe të kenë biseduar midis tyre.
Të marra në tërësi këto shkelje të ligjit, si edhe mungesa e plotë e një hetimi, e një gjykimi, si edhe ekzistenca e një dokumentacioni të pasaktë, kundërthënës e të pafirmosur, e bëjnë “vendimin” e Gjykatës Ushtarake të kundërligjshëm, duke e vënë atë dhe trupin gjykues përpara përgjegjësisë ligjore.
Së fundi, akuza dhe dënimi i 22 martirëve, ishin politike. Vetë mbledhja e byrosë Politike dhe e Komitetit Qëndror të PPSH më datën 20 shkurt 1951 dhe vendimet që mori partia për masa të menjëhershme represive, ishin politike dhe në kundërshtim të plotë me ligjet në fuqi dhe me kartën e OKB të firmosur nga Shqipëria. Mjafton të përmendim fjalët e M.Shehut në Byronë Politike: “Të arrestojmë rreth 100 apo 150 veta, nga të cilët 10 ose 15 prej tyre t’i pushkatojmë, duke zgjedhur sigurisht ata më kryesorët…Kjo masë do të procedohet me nje masë tjetër spastrimi nga Tirana të familjeve reaksionare brenda një muaji…Ne i kemi përgatitur listat e arrestimeve dhe, po të jeni edhe ju dakort, veprojmë që sonte”. Të gjithë anëtarët e Byrosë: “Jemi dakort me këto masa!” ( Nga procesverbali i mbledhjes së Byrosë Politike, 20 shkurt 1951) Menjëherë nisën arrestimet, qysh në datën 20 shkurt 1951 dhe në ditët në vazhdim të muajit shkurt, por edhe në muajt e tjerë të vitit 1951. Arrestimet masive bëheshin natën, jo vetëm në Tiranë, por edhe në të gjitha krahinat e tjera, për të goditur e asgjësuar “reaksionin” dhe për të terrorizuar gjithë popullin.
Ligjet që ekzistonin dhe organet e drejtësisë mbeteshin krejt formalë. Çdo gjë urdhërohej nga kupola partiake, organet e drejtësisë e përligjnin këtë përdhosje të ligjit, madje angazhoheshin dhe e dhunonin edhe vetë, sipas urdhërave që merrnin nga lart. Nuk kishte asnjë shenjë të shtetit ligjor, nuk kishte asnjë fije drejtësi, madje as procese gjyqësore të mirëfillta. Gjithçka ishte e inskenuar, e montuar, e manipuluar. Makina e partisë-shtet punonte me gjakun e viktimave të pafajshme.

Ishte një terror paralel dhe i dyfishtë: njëri brenda partisë, ideologjik e psikologjik, për të terrorizuar e gjunjëzuar elementët e partisë që mund të mendonin ndryshe dhe tjetri terror vrastar, fizik e shpirtëror, në sy të popullit dhe brenda popullit, për ta terrorizuar e gjunjëzuar përfundimisht atë dhe për të imponuar regjimin komunist që nuk honepsej në Shqipëri.

Më datën 26 shkurt u dhanë konkluzionet e E.Hoxhës dhe u morën vendimet për konsolidimin e vijës staliniste të partisë dhe të qeverisjes dhe po më datën 26 shkurt u bënë kurbanët e parë të kësaj vije kriminale: 22 intelektualë shqiptarë në plumb!

Pushkatoheshin, burgoseshin e internoheshin njerës të pafajshëm, pa gjyq e pa vendime ligjore, vetëm me urdhëra arbitrare nga lart dhe veprime policore kriminale të organeve të diktaturës. Po aq kriminale ishte edhe përpjekja për të falsifikuar e tjetërsuar ngjarje, dokumente e procesverbale, për të justifikuar e mbuluar krimin. Kryetari i Gjykatës së Lartë, Shuaip Panariti, firmosi një gjykim dhe një vendim të Gjykatës Ushtarake, që s’është bërë e s’është marrë kurrë. Po ashtu edhe anëtari i Gjykatës së Ushtarake, Vangjel Kocani, i cili dëshmon: “Pas ca ditësh të kësaj ngjarjeje, apo me kalimin e një jave, unë jam thirrur nga ish-kryetari i Gjykatës së Lartë Ushtarake, Shuiap Panariti dhe më tha se ti e di që është hedhur një bombë në Ambasadën Sovjetike, Sigurimi ka arrestuar dhe një pjesë nga të arrestuarit, 22 veta janë pushkatuar pa u bërë gjyq. Prandaj duhet që të firmosim një vendim gjyqsor penal formal, pasi gjyq nuk mund të bëjmë, se Sigurimi i ka pushkatuar pa gjygj personat… Shuaipi më tha se vendimi i gjykatës është formal, nuk ka asnjë pasojë dhe duhet ta bëjmë këtë, pasi është urdhër i udhëheqjes së shtetit e në atë kohë ishte kryeministër E.Hoxha. Shuaipi më tha: “Ti Vangjel mos u shqetëso, derisa vendimi është formal dhe neve në fakt nuk gjykojmë njeri”. Më porositi që për këtë vendim penal fiktiv, duhet të mbyllësh gojën, të mos i thuhet asnjë njeriu se është sekret i madh shtetëror. Pas kësaj, kemi shkuar me Shuaipin në zyrat e Ministrisë së Brendshme… Shuaipi më paraqiti vendimin gjyqësor të daktilografuar dhe unë e kam firmosur…”

Ky është një krim i pandëshkuar. Dënimi i krimit është një akt kulture.

Publikoi G. Shqiptare
Ripublikoi ZemraShqiptare

Aleksander Tanushi (OFM): Orthodoksizimi dhe sllavizimi element tjetërsimi i kishave dardano-shqiptare

Posted: 28 Feb 2009 12:18 AM PST


(Kisha e Deçanit, projektue prej françeskanit shqiptar At Vita Cuci - lexo: Kuçi)

Prapaganda serbe mbi dhe për Kosovën si pjesë dhe djep i shtetit serb, asnjeher nuk ishte vetem politik, por gjithmon duke e lidhe këtë edhe me kulturën dhe religjionin, se në Kosovë janë themelet e këtij shteti dhe që kjo dëshmon më kishat serbe, pa e pasur asnje argument historik dëshmues që ka të bëjë me origjinen dhe lashtësinë e këtyre kishave dhe manastireve.

Politika, inteligjencia si dhe vetë Kisha Ortodokse Serbe me vite hartuan dhe shpërndanë nëpër botë harta, libra, revista si dhe shumë botime të tjera në gjuhë të ndryshme, me dëshmi inekzistente-trilluese se Kosova është djepi i kulturës dhe këtij shteti sllav. Këto deshmi mbi tjetërsimin objekteve të kultit në trojet e Dardanisë, i gjëjmë në shumë bibloteka të shteteve përendimore, botime që mbajnë për temë Patrikanën e Pejës, manastirin e Deçanit, të Graçanicës etj, të cilat gjithmon ishin dhuratë nga këto formacione të bashkëkordinuara regresive dhe fondacioneve sekrete të propagandës së tyre. Për deri sa elita jonë politike dhe intelektuale rrallëherë e ngriti zërin që të mbrojë, dhe të dëshmojë se këto objekte fetare janë pjesë e historisë së popullit dhe kulturës shqiptare, kisha serbe dhe politika e saj edhe më tutje lobon dhe më në fund ia arriti qëllimit që këto objekte të jenë pjesë e trashigimisë serbe.

Lobimi nuk ishte vetem deri në vitet e 1999 por vazhdojë edhe me tutje. Vitin e kaluar disa zyrtarë të lartë të Bashkimit Europian kishin fatin që të marrin dhuratë DVD më filmin dokumentar “Days made of feat”, films about Kosovo and Metohia, (“Ditët që bëjnë frikë”), ky dokumentar është xhiruar në Kosovën e pasluftës, por që paraqitet për periudhën 1998-2005. Ky lobim kishte filluar të propagandojë fuqishëm në institucionet ndërkombëtare për gjoja vuajtjet dhe tmerret që janë duke i kaluar popullsia dhe kishat e manastiret serbe në Kosovë.

Përderisa të tjerët propagandonin inteligjencija jonë politikoshoqënore mbajtën zërin e shurdhët që të sqarojnë të vërtetën historike dhe të argumentojnë qoftë serbeve qoftë nderkombetarve mbi realitetin, se këto objekte kulti të tjetërsuara nga orthodoksia sllave janë ndërtuar dhe ruajtur nga vetë shqiptaret. Dihet shkencërisht se serbet as që ishin të krishterë, ata ishin pagan, dhe ardhacakë në gadishullin Ilirik. Me ardhjen e tyre në Dardani, shkatrruan ato objekte kulti dhe kulture të cilat shqiptarët nuk mundën t’i mbrojnë nga ajo valë e dyndëjeve.

Sipas historisë Kishtare mbi Ilirikun mësojmë se serbet edhe pas ardhjes se tyre, shumë vonë pranunan krishtërimin, mësohet se diku rreth shekullit XII, pra me këtë shohim se asnjë ndertim, qoft kishë apo manastir para këtij shekulli nuk ka të bëj asgjë më Kishën Serbe, por që janë ndertime Iliro-Dardane të uzurpuara nga ata. Por edhe për periudhen XII-XV mund të vertetohet se nuk janë pjesë e popullsisë dhe kulturës serbosllave, pasi që në këtë periudhë janë ndertuar shumë kisha dhe kuvende, nga kisha katolike dhe banoret autokton siç ishin shqiptarët, të tilla janë objektet kishtare në: Janjevë, Artanë, Prishtinë, Trepçë, Vushtri, Deçan etj. Këto objekte shumica janë rrënuar apo kanë pësuar dëmtime gjatë Perandorisë Osmane në vëndin tonë, por edhe nga mbretëritë okupatore sllave.

Patriarkana e Pejës. Shenjtërit ilirë te shek.II Shën Flori e Shën Lauri.

Kultura materiale dhe shpirtnore e shqiptarve gjithmon ishte pre e shkatrrimeve nga sllavet, kjo u dëshmua me shekuj me plaçkitjen dhe përvetësimin e kulturës shqiptare, posaqerisht asaj sakrale. Krishterimi nuk erdhi tek shqiptaret përmes sllaveve siç manipulon historia serbe dhe një kastë e diplomacisë korruptuese botënore, por krishterimi në ilirik erdhi nga vetë apostujt, që në shekujt e parë. Kështu që pas Ediktit të Milanos të vitit 313, krishterimi u legalizua nga Perandoria Romake, më këtë edhe Kisha e Dardane në ilirik u bë element i fortë i krishtërimit në këto treva. Gjatë përiudhës së shekujve IV – VI, çdo vëndbanim në Dardani kishte Kishë katoliko-romane, kjo dëshmohet edhe me shumë emrime të vëndeve me emëra të tillë. Pas ardhjes së Menjanidve në sundim, në mesjetën e hershme, shumë kisha dardane u përvetësuan apo mbi temelet e tyre u ngritën kisha të tjera, të ritit lindoro-bizantin të cilat edhe sot quhen „themelet e shtetit serb“. Por këto kisha edhe me pas nuk ju takonin serbeve, sepse të gjitha i takojnë përiudhës bizantino-shqiptare, siç janë: Patrikana e Pejës, Graçanicës, Kisha e Shën Mhillit dhe Gabrielit në rrethin e Prizrenit, Kisha e shën Prënes në Prizren, Manastiri i Deçanit, Kisha e shën Shtjefnit në rreth të Mitrovicës, ajo në Kamenicë, Lypjan e shumë e shumë të tjera. Këtë nuk mundet asnjë historian dhe studius serioz ta mohojë, pasi që edhe sot shihen stilet klasike dhe arqitektura romake të ndertimit, siç janë në Prizren dhe Deçan.

Dihet se mbi themelet e bazilikës se Ulpianës që ishe qënder ipeshkvnore, më vonë u ndertua Kisha e Zojës së Bekuar, kështu që mbreti Millutin ndërtoj në vitin 1360 Manastirin e Graçanicës. Kjo kishë përmendet edhe në dokumetet papënore të Benediktit XI në vitin 1303 si kishë famullitare katolike. Po ashtu kemi kishën e shën Mhillit dhe Gabrielit në rrethin e Prizrenit që është ndertue mbi themelet e kishës dardane, ku në këtë kishë është edhe varri i shqiptarit Strazimir Balsha. Kisha e Deçanit si dhe shumë vepra të tjera janë të projektuara dhe të punuara nga mjeshtrit shqiptar. Psh. kisha e deçanit ishte projektuar nga françeskani shqiptar, At Vita Cuci (lexo Kuçi) dhe ndertuar në vitet 1327 – 1335. Kisha është e ndertuar ne stilin përendimor katoliko- Roman.

Ndikimi dhe okupimi i Kishës në Dardani ishte i fuqishem posaçerisht pas ndarjes se Kishave në atë Ortodokse dhe Katolike në vitin 1054, kështu që dy ipshkvni dardane hynë nën juridiksionin bizantin. Pasi që sllavet pranun krishterimin, atë ortodoks, rreth shekullit XII, kurse shqiptart edhe më tej mbeten besnik të Romës, serbet kishin rastin që përmes sundimit t’i okupojnin disa kisha dardane. Formimi i shtetit të përandorit serb Stefan Dushanit, shfaq presion tek shqiptaret të cilet kishin dy opsione vdekje ose sllavizim, kurse për klerin katolik kërkonte çfarosje. Falë kualicionit në mes papës Gjonit XXII, me mbretin e Hungarisë, Napolit dhe principatave shqiptare, shqiptaret mbi jetuan. Por pushtuesi dhe Kisha Serbe edhe me tutje filluan diskriminimin dhe ripagzimin e shqiptarve si dhe shkatrrimin dhe okupimin e gjurmeve iliro – shqiptare në trojet e Dardanisë.

Deri në vitin 1219 Kisha ortodokse Serbe ishte nën juridiksionin e Kryeipeshkvnisë së Ohrit, por nga ky vit me iniciativën e shën Savës shpallet e pavarur me seli në Zhiç të Rashkës, kurse më vonë, bartet me seli në Pejë mbi tëmelet e Kishës Dardane. Nga dokumentet papnore të vitit 1204 përmendet ipeshkvnia katolike e Prizrenit (Prisrensis) dhe e Shkupit, kurse në dokumentet e papës Benediktit XI me 08.XI.1303, në mesin e 5 famullive katolike që gjëndeshin në mbreterinë e Nemanjideve kemi famullin e Trepçës (de Trepza) dhe atë të Graçanicës (de Grazaniza).

Ardhja e përandorisë osmane në trojet Shqiptare për serbet ishte kulminantja e pushtimit të kishave dardane nga Kisha Ortodokse Serbe. Pasi që shqiptaret në masë të madhe u konvertuan në islamizem, serbet okupuan kishat dhe objektet shqiptare të kultit, të cilat sot pa të drejtë janë pronë e trashigimisë dhe kulturës serbe. Këto objekte të kultit (sot të tjetërsuara) ishin dhe janë objekte kulture iliro– shqiptare e jo siç janë të bindur shumica e popullatës serbe dhe një pjese e asaj ndërkombetare të cilet mëndojnë se i përkasin kulturës dhe trashegimisë serbe dhe më këto gënjeshtra deshirojnë të përvetësojnë kulturen e besimit në Dardani duke nxitur nacionalizmin serb në shekullin XXI.

Ndoshta për akademiket dhe, historianet shqiptarë shprehja më mirë do ishte „Acta, non verba“ (vepra, e jo fjalë), që ta ngrejnë zërin dhe të dëshmojnë trashegiminë dhe kulturën tonë, duke i lënë menjëanë ambiciet tendencioze dhe tekanjoze politike. Por shtrohet pyetja këta „historianë “ sa kanë dëshmuar mbi parimet themelore historike? „Historia duhet të shkruhet, e dëshmuar dhe mbrojtur ashtu siç është, pa marrë parasysh a i pëlqen ndokujt apo jo“.

Aleksander Tanushi, OFM

Publikue ma parë në www.gazetalibertas.net

Ripublikue me 24.02.2009 ne http://albanovaonline.info

Dy fjalë nga historiku i bustit të Pjetër Budit në Mat

Posted: 27 Feb 2009 09:39 AM PST

Pjese nga shkrimi i Vasil Premçit me titull: “GRABITJA E PJETËR BUDIT…”

Me rastin e 400 vjetorit të lindjes së Pjetër Budit, në vitin 1966, në rrethin e Matit u vendosën dy buste të realizuara nga skulptori Dhimitër Çani, njëri në vendlindjen e poetit, Gur të Bardhë dhe tjetri, në qytetin e Burrelit në një lagje e cila mori edhe emrin “Pjetër Budi”. Fillimisht busti i qytetit të Burrelit ishte prej betoni.

Ndërsa në fillim të vitetve ’70 për shkak të ndërtimit të Shtëpisë së ushtarakëve, në lulishten ku ndodhej busti, ai u spostua prej andej për në lulishten e madhe të Burrelit, afërsisht para lokal “Tarzani”. Me rastin e rikonstruksionit të kësaj lulishteje, nga mesi i viteve ’80, busti u realizua në bronx duke marrë si bazë portretin e Gurit të Bardhë, pasi ato kishin ndryshime të vogla në realizim. (Autori kishte bërë dy portrete dhe jo riprodhim të njërit. Po kështu i ndryshëm ishte dhe portreti që ralizoi Dh. Çani për muzeun e Matit në fund të viteve ’60. Pra kemi tre buste në Mat.) Pas realizimit në bronx, busti u transferua përballë shtëpisë së ushtarakëve, sërsih në lagjen e tij, në një mjedis të vogël të gjelbëruar. Por kjo lulishte e vogël u muar rreth viteve 2004-2005, nga pronarët e tokës dhe trualli miratohet si shesh ndërtimi. Pas përfundimit të punimeve privati e hoqi dhe e vendosi bustin buzë trotuarit, ku i mbolli një pishë disa centimetra përpara, në funksion të gjelbërimit të fasadës, por me sa duket, edhe duke dashur përcjellë tek drejtuesit e pushtetit vendor të qytetit një tekst tjetër: Ju lutem, largojeni prej këtej bustin e Pjetër Budit, sepse këtu është pronë private). Meqenëse busti është i lartë 1 m, dhe mund të peshojë afërisht 200 kg, vlera e tij si metal, siç thonë ata që ia kanë venë syrin për ta grabitur një ditë në se e shetisin herë aty dhe herë këtu, mund të jetë e barabartë me vlerën, sa 10 kapakë puesetash, ndërsa vlerën si vepër arti, duhet ta tregojnë pronarët, që në këtë rast janë drejtuesit e Bashkia së qytetit të Burelit. Ndërsa, një gjyq qytetar dhe moral, mund të të kërkonte një dëmshpërblim për fyerjen që i është bërë figurës së tij, të cilën nuk mund ta paguajnë dot disa kryetarë bashkish sëbashku, duke u bazuar në parimin e lashtë të Malsisë së Madhe, se: ”Të gjallët duhet të japin prova në se do të mund ta mbyllin jetën e tyre me nder”. Veçanërisht, po të krahasohen me një figurë kombëtare e cila në rradhë të parë është sa matjane, aq edhe kombëtare.

Marre nga http://www.zemrashqiptare.net

Fahredin Shehu: Si shkruhet dhembja

Posted: 27 Feb 2009 09:19 AM PST

“Qeniet njerëzore janë të gjithë pjesë të një trupi
Ata janë krijuar nga esenca e njejtë
Kur një pjesë ka dhimbje
Të tjerët nuk janë të qetë
Nëse nuk brengosesh për dhimbjen e tjetrit
Ti nuk meriton të quhesh qenie njerëzore”.

Mosleh al-Din Saadi Shirazi (Poet Persian i shek. 13, nga Shirazi)

Njeriu i mençur hesht atëherë kur ka të thotë diçka të rëndësishme

Debati fetar gjithësesi është i nevojshëm. Dialogu është ende më shumë i nevojshëm. Jemi dëshmitar të një fenomeni të padurimit të njëri tjetrit dhe kjo u shpreh në kohën e fundit me ato që i tha Imami Shefqet Krasniqi për Nëna Terezen, posaqërisht.
Thonë se atë që ai ka thënë ka dal jashtë kontekstit….thonë se ai ka kërkuar falje, janë prononcuar edhe përfaqësues të institucioneve tona politike, BIK-u etj…
Parashtrohet pyetja çka përfitohet prej prononcimeve?

Sigurisht se si individ nuk të lë të qetë kjo që pohohet të ketë thënë Hoxha. Gjykohet se Express po shantazhon komunitetin Islam në Kosovë? Edhe për këtë ka ilaq është Komisioni i Pavarur për Media dhe Gjykatat. Edhe nëse e ka thënë…Hoxha nuk është i pagabueshëm…dhe thonë se ka kërkuar falje nëse është keqkuptuar. Edhe MUSA ( Mojsiu) ka vrarë dhe Zoti i ka fal.

Ekzistojnë njerëzit që kanë dhënë shumë çështjes kombëtare dhe për të cilët duhet të flitet me maturi apo të mos flitet fare. Skenderbeu, Nëna Tereze, Adem Jashari, Ibrahim Rugova, Adem Demaqi e shumë të tjerë. Të flitet për këta njerëz në nënyrë çfarë dëgjuam vertet nuk na lë të qetë, posaçërisht kur flitet për një person të vdekur, për një grua dhë për një humaniste e Nobeliste.

Nuk është në kulturë të Islamit të ofendoj, as nuk është në kulturë të Islamit që për njerëzit e Librit (të Krishterët dhe Hebrenjët) të flitet me përçmim, sepse ekziston imperativi Islam që më njerëzit e librit duhet të flitet me mirësjellje. Nuk është në kulturë të Islamit as të duroj tiraninë.

Ta shikosh Islamin me sy të daltonistit vërtetë është dobësi. Është shumë lehtë të nxirren disa citate e të vendosen jashtë kontekstit. Kështu veproi Geert Ëilders në Holandë, por atje gjykata e dha fjalën e vetë.
Poashtu nuk duhet të hallakatemi me konceptin Liri e Shprehjes, sepse Liria e shprehjes nuk është ofendim, por shprehje e vetës dhe mendimit të vetë. Mos të na ndodh Revolti i masës (Ortega y Gasset), Bojkoti i ndodhisë (Jean Baudrillard) apo Dhuna (Slavoj Zizek) . E vërteta është se e gjithë kjo na ka ndodh.

Sulmet ndaj Islamit janë bërë përditshmëri, prandaj edhe askush nuk befasohet…dhe nëse muslimanët reagojnë kjo cilësohet si është më keq. Sulmet ndaj Krishterimit ndodhin çdo ditë, dhe më shumë nga Krishterët se sa nga Muslimanët prandaj kjo perceptohet keq. Po të shikoheshin këto manifestime si ajo thënia më lartë e Saadi Shirazit problemet vërtetë do të zhdukeshin dhe për këtë ekziston mundësia.

Po të ishte konsultuar me mua Hoxha i nderuar e kisha këshilluar që të loboj në vendet Islame do të ishte më mirë se të ndaj fetëa se kush ku e ka vendin. E kisha këshilluar edhe të loboj në Qeveri të kosovës që të siguroj më shumë vend për besimtarët sepse falen në podrumin e Novi Dom-it dhe në rrugë në Dardani e gjetkë, por të ndërtohet një Xhami e madhe ku besimtarët do të faleshin me dinjitet, e kisha këshilluar që të angazhohej edhe për ndërtimin e një Sinagoge për hebrenjët nga komuniteti ndërkobëtar…ky imazh (dhe jo vetëm imazh, por realitet) i duhet Kosovës, një vend për të gjithë.

Vizioni im i Kosovës është ai manifestim të cilin e shkatërroi Spanja mesjetare…atje ka ekzistuar Convivencia- një bashkëpunim i përkryer i dijetarëve Islam, Krishterë dhe Hebrenjë …që të përkthejnë dijen e huaj në gjuhën e kuptueshme, që ta krijojnë një qytetërim i cili shkëlqente. Kosova e ka këtë mudësi, sepse po jetojmë në rrethana kur kjo është mëse e mundëshme…jemi shtet multietnik, multifetar dhe vertet demokratik dhe për një gjë të tillë tani janë kushte ideale. Krejt çka duhet është të punojmë. Dhe tash po e kuptoj më mirë Eqrem Kryeziun, vërtet na duhet një Ministri për çështje fetare e cila do ta rregullonte këtë.

Më shumë kisha pas dëshirë ta kem në gjuhën shqipe Ibn Arabiun, San Huan De la Cruz-in, Maister Eckhart, Roesenbroeck, Hildegard Von Bingen, Rabia Al Adevia, Evelyn Underhill, Moshe Maimonides, Yuda Ha Levi, Francis Assisi etj., sesa të determinojmë kush ku e ka vendin…Zoti na urdhëron të mësojmë jo të ofendojmë, Zoti na urdhëron ta respektojmë kohën sepse ai betohet në kohën…Zoti na urdhëron të njihemi më mirë ….kam krijuar popujt që të njihen më mirë mes veti…

Po del se nuk e njohim mirë njëri tjetrin dhe këtë duhet ta bëjmë sa më shpejt.

Ndjej empati për pjesë të lënduar të trupit, nuk jam i qetë sepse jam njeri.

27.02 2009, Prishtinë

Adnan Abrashi: BUMERANGU NEGATIV I NJË KOMPROMISI TË HIDHUR POLITIK!

Posted: 27 Feb 2009 09:15 AM PST

Sikurse gjer më tashti, në analizat e mija edhe më tej do të tentoj ta ruaj atë shprehi të mirëfilltë konkretizuese përmes shembujve metaforik dhe sarkazmatik të visarit burimor të të urtëve tanë popullor. Si një gurë e gjallë dhe e pashtershme për mua me këso shembujsh alegorik, është plaku mixha Dil, i cili, përveç se në popull njihet si njeri i urtë dhe i ndershëm, në vete si karakteristikë disponon mënyrën e interpretimit sarkazmatik të realiteteve tona aktuale shoqërore – politike.
Më kujtohet mirë, kur në vazhdën e mbajtjes së bisedimeve për statusi përfundimtar të Kosovës me Serbinë (para se t’na vije Pakoja e famshme e Ahtisarit), e kisha kërkuar mendimin e urtë të këtij plaku për këto negociata. Mixha Dil atëbotë, sikur thuhet, pa asnjë qime në gjuhë, dhe në stilin e tij të mirënjohur thumbues, mu ishte përgjigjur kështu: “Eh, mora jaran i jem! Sikur t’i kishe qitë edhe “bolet” (testiset) e tuaja për tu pleqërua në çfarëdo bisedime, janë gjasat e sigurta që në fund patjetër ta humbasësh njërën pre tyre!”
T’i kthehem temës dhe aty ku përmes kësaj mesele si shembull edhe dua të dalë!
Para një kohe, pikërisht në këtë faqe te respektuar të internetit, e kisha të botuar një artikull me titull: “Ja nisi, ja nisi…na qoftë për hair!? Në atë artikull, trajtoja një praktikë ekzekutuese të hidhur dhe të dhembshëm të zbatimit të një ligji tek ne, i cili, në tërë territorin e Kosovës, në emër të mbrojtjes speciale të tempujve fetare ortodokse serbe, legjitimon 44 këso zona mbrojtëse dhe përcakton kushte të veçanta të sigurimit fizik të tyre. Në atë ligj nuk parashihej vetëm konditat, sikurse, për lejimin e çfarëdo ndërtimi në një diametër 50-100 metra përreth këtyre ndërtesave fetare serbe, drejtoritë komunale për urbanizëm, patjetër duhet të kërkojnë leje nga Zyra e Kishës Ortodokse Serbe, por flitej se para hyrjes dhe përreth tyre, do të instalohen edhe postblloqe të përhershme kontrolluese policore. Këto pika kontrolluese, fillimisht do të jenë vetëm statike, ndërsa më vonë do të kenë të drejtë të bëjnë edhe ndalimin dhe verifikimin e personave të dyshimtë që do të kalojnë atypari.
Si duket, ky projekt për provë, heshtazi dhe pa ndonjë bujë të madhe në opinion, ka filluar të zbatohet në Prizren. Merrni me mëndë!? Ky qytet i lashtë i traditës dhe kulturës historike edhe gjithëkombëtare që ka për shqiptarët, sipas këtij Ligji të zonave të veçanta të mbrojtura, do të jetë një hapësirë e sakatosur eksteritorialiti, e cila, praktikisht në strukturën e vet për Prizreni, përfshinë 7 tempuj ortodoks fetar serb. Tanimë dihet se njëra pre këtyre të shtatëve graviton në zemër të qytetit që njihet si “Sheshi Shatërvan”.
Edhe më parë para hyrjeve në këto kisha, mund të shiheshin roje të kompanive të ndryshme private të sigurimit, ndërsa, disa ditë të fundit, këto roje i kanë zëvendësuar automjet zyrtare të Policisë së Kosovës. Për këta polic të shtuar para kishave ortodokse serbe, ne prizrenasit në fillim menduam se mos është fjala për përcjellje të zakonshme protokollare policore të ndonjë delegacioni të huaj aty, por shpejt u vërtetuam se nuk ishte ashtu. Pas një verifikim zyrtar tek kompetentët policor, edhe unë u binda se, tani e tutje, mu sipas këtij Ligji në aplikim për zona të veçanta të mbrojtura, sigurimin fizik të tyre në 3 turne, do ta bëj Policia e Kosovës.
Sipas fjalëve të zëdhënësit të Policisë Regjionale të Prizrenit, ky është një urdhër nga lartë dhe për këtë qëllim është formuar një tog i veçantë pre 38-40 policësh, që kanë si detyrë të merren vetëm me këtë punë.
Thënë shkurt e shqip, në Policinë Regjionale të Prizrenit, si “roje të kotësisë”, ka filluar së vepruari një njësit special prej 40 policëve, të cilët pa ndërprerë në 3 turne, do t’i ruajnë me vigjilencë muret e tempujve të zbrazët mesjetarë serb, praktikisht në të cilat nuk shërben askush dhe as që shkon ndonjë besimtarë për lutje. E, nga kush do t’i rruajnë këto ndërtesa hyjnore këta “rojet e kotësisë”?! Nga shqiptarët mbase, sepse nuk ka nga kush tjetër!
Me këtë rast, unë nuk do të merrem me llogaritjen e nivelit të kostos së këtij projekti, dhe shifrave financiare që do të shpenzohen nga buxheti i Kosovës për këtë dedikim, por, tani e tutje, ne qytetarët e Prizrenit, edhe më fuqishëm do ta kemi atë frikë të vonuar, për të cilën nëpër tubimet e tyre, kaherë na kanë paralajmëruar aktivistët e lëvizjes “VETËVENDOSJE”:
1. Mos vallë, përveç lejeve speciale që duhet të kërkojmë nga Zyra e Kishës Ortodokse Serbe për çfarëdo renovimi të objekteve tona që shtrihen në një diametër prej 50-100 metra, tani e tutje nuk do të kemi as lirinë e plotë të lëvizjes?! Ta zëmë, a ka mundësi të na ndaloj dhe legjitimoj si të dyshimtë dikush nga këto “rojet e kota”, nëse vërejnë se ndoshta atë ditë jemi të veshur disi ndryshe, apo nuk kemi mimikë disponuese të fytyrës?!
2. Pastaj, a do të ketë dhe sa postblloqe policore edhe në kilometrin e 5-të të rrugës: Prizren-Prevallë-Brezovicë, ku aty si zonë e shpallur mbrojtëse është tempulli ortodoks serb i quajtur “Manastiri i Kryeengjujve”, me 100 - 200 hektarë të veta përreth, e cila konsiderohet si pjesë më piktoreske dhe më atraktive e qytetit tonë, në të cilën, gjatë ditëve të ngrohta vere, për shëtitje apo piknik familjar, atypari më së shumti frekuentojnë banorët prizrenas?!
3 A thua, gjoja të rritjes së sigurisë përreth këtyre objekteve të kultit fetar ortodoks serbe, me këtë ligj parashihet që ne emër të ndonjë dyshimi të bazuar, këta “roje të kotësisë”, do të kenë kompetenca të kontrollohet çdo automjet që kalon në atë afërsi?!
4. A thua, kur ta zëmë, atypari do të zihet duke u puthur dhe përkëdhelur ndonjë qift i rastit, mos vallë ka mundësi që këta të rinë epshin e padjallëzuar të dashurisë së tyre ta paguajnë me ndalesë dhe marrje në pyetje, apo, me gjasa të përfundojnë edhe në burg, nën akuzën për provokim të qëllimshëm amoral ndëretnik?!
A hua, dhe athua …ka këso athua shumë…!
Në veri të Kosovës, Serbia sundon përmes favorit të krijuar me dhunë të shumicës serbe si popullatë dominuese(me përjashtimin e shqiptarëve), nga njëra anë, dhe lidhshmërisë gjeografike të kësaj hapësire që është në fqinjësi me territorin shtetëror të saj. Ndërsa, në pjesët tjera të brendisë së Kosovës, fal eksterritorialitetit të fituar në bisedime e fundit, të ngjizura në Pakon e Ahtisarit, ajo politikisht po dominon edhe në këto pjesë të brendësisë. Përveç asaj faktike në veri, me këtë akt politik, Serbia edhe “de jure” ka pushtet të garantuar të kontrollit territorial të disa hapësirave të caktuara në Kosovë, për të cilën zyrtarisht, jemi patuar edhe ne vetë!?
Për fund si përmbyllje të këtij komenti, me një plotësim të urtësisë së tij thumbuese, do t’i drejtohesha atij plaku popullor, në mënyrë të njëjtë si në stilin e tij metaforik:
- Nuk ish bash ashtu sikur the më sipër, mixha Dil, sepse “ Ndonjëherë me bo me i qitë në pleqërim edhe “bolet” (testiset) vetjake, nuk kishte gjasa që aty të humbasësh vetëm njërën, por në disa raste edhe më shumë…!?”

P. S. Autori i këtij artikull, pranon se as që e ka parë me sy këtë Ligj mbi zona të veçanta të mbrojtura, e lere më ta kishte lexuar atë, andaj, aspak nuk e konsideron si ndonjë hendikep informativ këtë mangësi intelektuale, sepse, para votimit qorrazi të mu këtij ligji, të njëjtin nuk e kishin parë me sy as deputetët tanë.

Bashkim Kopliku: “Kinostudio”, blerje e medieve?

Posted: 27 Feb 2009 09:12 AM PST

Brenda pak javëve, dy skandale në oborrin e “Kinostudios”: e para, përzënia e gazetës “Tema”, dhe e dyta, përzënia e universitetit
të kinematografisë “Marubi”. Pamë harbutllëkun e qeverisë në trajtimin çnjerëzor të gazetarëve dhe profesorëve të universitetit, për t’i nxjerrë jashtë nga bizneset e tyre—por për këtë është folur shumë, dhe ne nuk po ndalojmë. Jashtë këtyre që shihen menjëherë, po na shqetëson shumë sa vijon: “te kinostudioja”, qeveritë paskan bërë namin me tokat që u paskan dhënë medieve; a mos ka pasur qëllime korruptive të blerjes së medieve?! Gjithsesi, tani jemi para faktit të kryer, prandaj ato kontrata qeveritare që tashmë janë bërë, duhen respektuar. Por ama duhet ndërprerë urgjentisht vazhdimi i këtij procesi “të dhënies” së tokave nga qeveritë, sepse janë pasuri tonat, dhjetëra miliona dollarëshe, të cilat kudo në botë jepen veçse nga parlamentet.
Lista e medieve që qenkan “strehuar” në Kinostudio, qenka marramendëse. Për etiketën e Gazetës Shqiptare, nuk po iu rreshtojmë emrat këtu.
Natyrisht që vetëm marrja e tokës nga qeveria, nuk mjafton për të thënë se filan medie ka “shitur dhe shpirtin”, pra është kthyer në një servile të qeverisë, apo nuk është më aq në mbrojtje të lirisë, aq kritikuese ndaj gabimeve apo fajeve të qeverisë, sa ka qenë para “kinostudios”. Por ama na vjen të lusim Zotin që ajo media të mos jetë tunduar dhe të ketë ruajtur integritetin e saj.

* * *
Një metër katror (m2) tokë në Tiranë, ka vlera tregu marramendëse, shkon në disa mijëra euro. Në llogaritë tona, ne po e quajmë se një m2 tokë në Kinostudio, ka vlerë 2000 euro. Kjo do të thotë se, p.sh. kur thuhet se qeveria i ka dhënë televizionit “XY”, 10 mijë m2 tokë që “të zhvillohet si media e pavarur”, i ka dhënë 20 milionë euro, ose pagën vjetore minimale të caktuar nga qeveria Berisha, të 11 mijë personave—po, po, nuk ka gabim llogaritjesh, bile janë më shumë!
Për një shumë të tillë, një televizion shqiptar edhe mund të braktisë në vend “Nanon”, e të kalojë në hosanara për “Berishën”. E ka pasur kalime të tilla, për të cilat shumë vetë pyesnin se përse ndodhën. Po mos në këto kalime të papritura, ka gisht “kinostudioja”?!

* * *
Nuk dihet sesi janë marrë këto vendime qeverish, mbi bazën e të cilave u qenkan dhënë toka disa medieve: cilat kanë qenë kriteret, sa janë zbatuar ato, sa transparente kanë qenë etj. Këto shpërndarje qenkan mjaft të lashta, që me qeverinë Nano, e natyrisht tani paskan bërë vaki me vrull të paparë, me qeverinë kampione të blerjes së medieve, qeverinë Berisha.
Qeveria Berisha rezulton të ketë qenë dhe më hipokrite se qeveritë e tjera. Kjo sepse është kjo qeveri që na u mburr me të madhe se gjoja “i preu rrugën blerjes së medieve me paratë e buxhetit”, duke ndaluar publikimin e lajmërimeve qeveritare në media. Është kjo qeveri që gjoja merakosej nga “blerja e medieve nga bizneset private” etj. E tani na del se paska shpenzuar dhjetëra milionë euro nga pasuria jonë, e shtetit tonë, për t’u “bërë e dashur” me ca media.

* * *
Nuk duhet të lejohet që toka shtetërore të shpërndahet nga qeveria. Ligji ekzistues lë shteg për një veprim të tillë. Ja se ç’shkruhet në ligj (ligji nr. 7980, datë 27.7.1995, “Për Shitblerjen e Trojeve”):
Neni 3
Derisa të përfundojë kompensimi fizik i ish-pronarëve, kalimi i trojeve të lira nga pronë shtetërore në pronë private bëhet vetëm në rastet që vijojnë:
a- Për ndërtimin e banesave me qëllim të lirimit të banesave të ish-pronarëve si dhe për të pastrehët, të ndërtuara nga Enti i Banesave apo persona të tjerë.
b- Me vendim të Këshillit të Ministrave, për shitje, për investime shumë të rëndësishme për vendin.

Korrupsioni fshihet pas rrenave, për shembull duke e konsideruar median që i kanë falur tokë, si “investim shumë të rëndësishëm për vendin”. Kur nuk ka ecur e para, p.sh. sepse media si prestigj ka qenë qesharake, është bërë dhënia me qira, mbase “1 euro”. Pastaj dhe tjetra: qeveritë, në “vetëmbrojtje”, paskan nxjerrë me dhjetëra VKM-ra (vendime të këshillit të ministrave) të cilat i paskan përdorur, jo pa sukses, si gjethe fiku për të mbuluar synimin e vërtetë të tyre: blerjen e medieve.
Kudo në botë, këto pasuri kaq të mëdha jepen veçse nga parlamentet. e aq më shumë tek ne, ku varfëria i shtynë shumë vetë të shesin shpirtin për “100 euro”, e jo më për miliona euro. Kuvendi duhet të ndalojë urgjentisht, me ligj, çdo dhënie toke nga qeveria. Për rastet kur vërtet duhet dhënë toka shtetërore, kjo të bëhet vetëm nga Kuvendi (të ndryshohet paragrafi b i nenit 3 të ligjit të cituar më lart).
Ka investime, edhe në media, që vërtet janë shumë të rëndësishme për vendin. Por kriteri i parë që t’i jepet pasuria e shtetit një medieje, është që ajo ta ketë treguar veten vërtet të pavarur, pra që vërtet është një investim i rëndësishëm për vendin. Për të siguruar këtë si dhe kriteret e tjera, duhet që dhënia të bëhet gjithmonë me ligj, e me 2/3 e deputetëve, pra me 94 vota.

Bashkim Kopliku [Gazeta Shqiptare, 27.2.2009] 26.2.2009

NUK NA DUHET KULTURA E HUEJ, TA RUEJM ATË QË E KEMI SEPSE AJO ASHT E JONA, JEMI NEVE VETË

Posted: 27 Feb 2009 09:07 AM PST

Nga Selim Hasanaj

Kamë krijue pershtypjen se lufta e ftoftë veq se solli (si pasojë) ramjen dhe shkatrrimin e perandorive komuniste si BRSS, Jugosllavia, Cekosllovakia dhe shteteve tjera moniste me diktaturë të cmendur antinjerzore c’farë ishte edhe ajo në Shqipni me katilin Enver Hoxha, solli edhe rikthimin në nji kohë që per shumëcka i ngjan asaj të mesjetes.
I ngjan luftes së shtrigave, inkuizicjonit, dhe mostolerances fetare, racore e edhe gjinore. Dersia sot nji kulturë prendimore e KRISHTEN ka shkue aq larg sa pothuej nuk ka asnji gja që njeriu mund të ja ndalon tjetrit, kushdokjoft ai, asht në anen tjeter nji kulturë e cila numron në vend pa lejue ndryshim dhe revolucion zhvillimor dhe e cila kerrcnon me dhunë të tjeret që nuk i perkasin asaj kulture që në realitet nuk asht asgja tjeter pos nji ideologji fetare e cila deshiron të jetë e pranueme , e adhurueme, e respektueme, por që nuk pranon të tjeret, fetë tjera dhe kulturat tjera. Pra kamë fjalen per fen ISLAME e cila vertetë asht ba problem per ardhmëninë e njerzimit pikrisht ashtu sikur ishte problem KOMUNIZMI në dekaden e dytë të shek. të kaluem kur u paraqit në Rusi. Do mirrem pak me frustracionet e disave këtu ku unë jetojë në Norvegji dhe pastaj do koncentrohem të baj krahasimet e këtyne politikajve, analistve dhe studjuesve norvegjez me ata shqiptarë.
Sic e kamë shkrue disa ditë ma parë në Norvegji ishte dhe asht temë e nxehtë politike liria e perdorimit të HIDJABIT petk ky tradicional arab - islam në polici dhe sherbime tjera shtetnore ku uniforma asht e domosdoshme , por minorenet islam kerkojnë që mbi at uniformë të perdoret uniforma e tyne fetare. Kerkesat e tilla shpesh perkrahen nga ( e thamë pa pardon sepse kamë deshmi per këtë) disa femna të perbuzuna nga mashkujt e vetë norvegjez dhe që bashkjetojnë , janë të martueme apo kanë afera dashnije me hamshoret arab, pakistanez,boshnjak, libanez, marokan etj, etj hamshor të besimit musliman të cilet dalin naten të premteve dhe të shtuneve dhe neper diskoteka dhe lokale ku pihet rakija i mbledhin femnat e dehuna të cilat dalin në këto vende pikrisht per ta gjet nji NUMER (sikur i thonë këtu) sepse mashkujt norvegjez nuk i dojnë ato. Kështu ato gjinden në perqafim të muslimanit i cili gruen e vetë apo gratë e veta ( ka që i kanë nga dye e tri gra) i len të mbylluna me nji truq fëmijë neper shtepi. Dhe norvegjezet e tilla i perkrahin kerkesat e popujve islamist.
Asht pastaj grupi tjeter norvegjez që perkrah kerkesat islamiste per shkaqe të rivalitetit nderpartiak dhe sikur i thojmë neve shqiptaret edhe këta: ” per inati të res e vdesin djalin”.
Asht ndonji rast individual që per hirë të miqësisë me ndonji musliman poashtu i perkrah, por numri ma i madh dhe ma i rrezikshem per vetë Norvegjinë dhe kulturen e saj prendimore të krishten janë politikajt naiv dhe trushperlam të cilet per ta respektue DEMOKRACINË ata pranojnë gjithcka dhe perkrahin gjithcka. E bajnë këtë jo pse nuk e dojnë shtetin, popullin dhe kulturen e vetë por pse pikrisht kultura e tyne fetare neper shekuj ka shkue krahas zhvillimeve tjera njerzore dhe dhe ka ardhë në ate situatë sa per ta respektue lirinë e tjetrit asht në gjendje të ja mohojë, kufizojë dhe edhe ndalojë lirinë vetvetes.
Janë partitë e spektrit të djathtë neper Evropë që e kundershtojnë influencen e fesë islame në Evropë dhe ata per mue janë njerzit ma të meqem dhe patriot. Janë të tillë sepse ata asnji herë nuk flasin keq as nuk e kundershtojnë fen islame atje ku ajo ka lind dhe i ka rranjet e temelet, ata e kundershtojnë që feja islame të vijë në shtepitë e tyne dhe tu imponojë atyne jeten, dhe mënyren e saj.Këtë e bajnë sepse e kanë per veten e vet fen, kulturen dhe traditen e krishten e cila së paku 700 vite ju ka paraqit njerzimit, para asaj islame.
Zhvillohen debate të nxehta politike, dhe bile bile edhe nga KOMISIONI KUNDER RACIZMIT NË KËSHILLIN E EVROPËS vijnë verejtjet se në Norvegji akoma ka racizem. Perfaqësuesi norvegjez në këtë Komision Gudrun Holgersen e sjell këtë raport dhe tash kjo i alarmon norvegjezet. Jo pse ata kanë ndonji frikë, por thjesht sepse kanë kulturë e cila i ka rranjet në krishtenizem, në humanizem dhe njerzi dhe tash atyne ju vjen keq per vlersimin dhe menjiherë angazhohen per të permirsue atë që mund permirsohet. Unë që vetë jamë i huej ( jamë vetem nenshtetas norvegjez)dhe edhe i besimit islam DEJURE, por jo edhe DEFAKTO me plot pergjegjësi e deklarojë se në Norvegji nuk ka asfar racizmi, asfar pabarazie dhe asfar diskriminimi as racor, as fetar e as gjinor. Bile bile nese asht dikush që diskriminohet atëherë pa asnji dyshim politika DEMOKRATIKE norvegjeze e diskriminon vet NORVEGJEZIN dhe kulturen e vetë. Dhe këtë e banë në emen të LIRISË që na ka shtri neve ardhacakve që i kemi ardh këtu me deshiren tonë sepse askush nuk na ka thirr me AMAN që të vijmë në Norvegji. Per shkaqe të kësaj teme të nxehtë nga dita e djeshme Ministri i Drejtësisë Knut Storberget mori pushim mjeksor me kohë të pacaktueme. Ishte ky në thumbin e kritikave nga e djathta patriotike norvegjeze sepse ky nuk kishte kunder që POLICJA me origjinë nga Pakistani, Afganistani, Libia, Irani, Arabia Saudite etj, mbi uniformen e polices ta mbaj edhe HIDJABIN islam.
Tash po këthehem tek neve shqiptaret. Neve me dekada , besa perplot nji shekull ju kemi perkulë në gjunjë Evropes që të na ndihmojë të clirohemi nga pushtimi serbosllav. Nuk asht këtu tash rasti të elaborojë pse Evropa me vite na injorojë dhe na perbuzi, per këtë asht vetem nji pergjegje e thjeshtë, e sakt dhe ajo asht : NUK NA PERKRAHI SEPSE MENDONTE SE NEVE JEMI MBETURINA ISLAMISTE TË PERANDORISË TURKE. Krejtë cka thuhet ma shumë rreth kësaj asht studjim, por unë e thamë shkurt sepse asht vetem kjo arsyeja. Andaj kur pergjatë pushtimit gjysemshekullor komunist të popullit tonë si në Shqipni si në Dardani dhe trojet tjera ethnike shqiptare prindet tanë sado analfabet në pjesen ma të madhe ata me dinjitet dijten të ruejn trashegiminë e vetë kombtare, kulturen kombëtare me të gjitha komponentet e saj dhe arrijten të bindin Evropen dhe boten se neve jemi popull me civilizim të lashtë dhe se me kulturen e fesë islame dhe orientalizmin na lidhë vetem siperfaqësishtë dhe aksidentalishtë feja islame e cila na u imponue me dhunë pergjatë pushtimit pothuej 600 vjeqar turk. Thash siperfaqësishtë sepse prindet tanë adhepse analfabet ata HASEM DHE ANMIK e kanë thirr sikur SERBINË, RUSIN, CERRNAGOREN, BULLGARINË DHE MAGJUPET BULLGAR NË MAQEDONI EDHE TURQINË E CILA PER 600 VITE PUSHTIM NA KA SHKATRRUE.
Sot neve brezi i ri , me shkolla të nalta, fakultete të kryeme, me tituj të ndryshem shkencor bile edhe asi Akademik, pikrisht tash kur EVROPA dhe HUMANIZMI i saj i KRISHTEN na ndihmojë dhe na clirojë nga thundra barbare serbosllave, neve në vend që të ecim perpara dhe ndertojmë shtetin, të ecim perpara dhe të ndertojmë institucionet e shteti, të ecim perpara dhe të integrohemi në familjen Evropiane e cila i ka rranjet e veta pikrisht në kulturen e katragjyshve tanë, kulturen e parë që e ka krijue ZOTI, kulturen PELLAZGE dhe neve nga kjo kulturë na ndau per 6 shekuj pushtimi i errt i perandorisë Osmane, neve i kemi mbush trojet me minare, i kemi mbush rruget me ferexhe e shamija, me hidjabe e shallvare.
Mendojë se nuk na duhet ky entuziazem per dicka që kurr nuk ishte e jona, por që na u imponue me dhunë dhe na shkatrrojë dhe na hudhi në sketerren e ferrit per 600 vite. Mendojë se duhet ta ruejm kulturen që e kemi, sepse ajo asht e begatshme, asht e bekueme sepse asht e vjeter sa edhe vet njeriu si krijesë e logjikshme e planetit Tokë. Dhe nese neve nuk e rujm por e perbuzim neve deshmojmë se nuk jemi gjak shqiptari, deshmojmë se neve nuk e kemi vendin as në Shqipni, as në Dardani e as në asnji nga trojet ethnike shqiptare në Gadishullin Ilirik. Neve duhet të ikum në shkretinat e Afrikes dhe Azisë prej nga edhe na ka ardhë kjo kulturë të cilen tash këtë dhjetvjetshin e fundit mas clirimit të Dardanisë dhe pranimit të saj shtet, mas integrimit të Shqipnisë në strukturat Evroatlantike dhe NATO neve po mundohemi ta perhapim me zellin ma të madhë neper hapsinat e ethnikumit shqiptarë. Pra neve në vend që ta harrojmë dhe ngadal qetazi ta zhdukim nga trojet tona neve po bajmë të kundreten. Tash kur e kemi shansen të deshmojmë se kush ishim , kush ishte dasht të jemi dhe kush do të jemi neser, neve po rikthehemi në kthetrat e në gjiun e ARUSHES aziatike e cial dallon nga ARUSHA polare vetem me ngjyren e kimes sepse që të dyjat janë mishngranse dhe të rrezikshme. PS: ARUSHË aziatike unë e quej islamizmin ndersa ARUSHË polare Rusinë.
Mendojë se paraqitjet e individve sikur rasti i ” imamit” Shefqet Krasniqi, të shkrimeve që i bajnë disa shqipfolsa musliman në saidet e chamerisë a si po thirret ajo ta zamë Olsi Jazexhi, Abdi Baleta, Hysamedin Ferri, Milazim Krasniqi, Rexhep Qosja etje. etj intelektual të cilet shesin mend ISLAME dhe aspak nuk i pengon pse aty ku ata shkruejn (shumicen e rasteve me nofka) shkruejn edhe të tjerë që jo vetem si ky maskara Shefqet Krasniqi që u shpreh per NANEN TEREZE, por ata edhe nji Gjergj Kastriot që ishte dhe pergjithmonë do mbetet AMBLEMË IDENTITETI CIVILIZUES EVROPIAN PER SHQIPTARET e neperkambin dhe mundohen ta hudhin ne oborret e anmiqve sllav pikrisht pse GJERGJI I MADHË e luftojë epidemin osmane dhe kulturen që ajo e solli permes fesë islame në Evropë.
Cka duhet të bajmë neve? A asht vështirë të veprojmë? Kush duhet të veprojë dhe si, në mënyrë që mos ti lendojë as nenqmojë të tjeret që pa asnji dyshim janë minoritar.
Mendojë se neve si popull duhet ta sjellim mendjen hiq ma larg se deri te koha e jetes së prindve tanë. Ta kemi ndonji xhami sa per ceremoni mortesh dhe namaze bajramash. Ti kemi ato si qendra sociale per pleqet dhe penzionistat. Kështu i kishin prindet tanë per plot 50 vite dhe nuk kishte asnji problem. Asesi nuk na duhet ndertimi i xhamijave tjera. Jemi popull i vogel neve dhe na mjaftojnë ato që i kishim. Asesi nuk duhet ti dergojmë ne¨xhamija fëmijet që aty tu shperlahet truni ose tu ngarkohet me dicka që per neve nuk duhet të jetë e nevojshme , e domosdoshme dhe pa të cilen edhe mundemi. Fëmijve duhet tu ndertojmë shkolla, rruget deri te ato shkolla, tu sigurojmë trotuaret që ata mos të na i mbysin vozitsit e pakujdesëshem rruges per në shkollë, tu sigurojmë kompjuter dhe mjete tjera moderne per tu shkollue e nxanë dije. Dhe këtë mund ta bajmë me vetem gjysmen e parave që i shpenzojmë per ndertime xhamijash dhe per propaganden islame. Nuk e pranojë faktin se xhamijat po i ndertojkan ARABET. Mirë ata atë e deshrojnë sepse atë edhe e njohin dhe dijnë. Pse juve nuk u thoni jo zotni, nese doni ta shprehni humanizmin dhe të na ndihmoni neve nuk na duhen xhamijat sepse kemi mjaftë , neve na duhen shkollat, rruget, infrastruktura dhe modernizimi i objekteve shkollore. Nese ata nuk do ju japin pare per gjana të tilla aq ma mirë, ata do e kuptojnë se kanë ardh në vend të gabuem dhe do ikun me bish ner kambë dhe neve do mbesim ata që ishte dasht të jemi.
Pra mendojë se nuk asht vështirë të veprohet, dhe askush mos të ofendohet as nencmohet. Banë të veprohet në normat DEMOKRATIKE ku liria që ja jep dikujt dhe të drejtat që u jap të tjerve asesi nuk ti cungojnë liritë dhe të drejtat tua. Neve shqiptaret bajmë pikrisht këtë. Besa kështu veprojnë edhe nji numer i madhë politikajsh evropian të cilet po deshmojnë se aksidentalisht janë futë në politikë.Dhe kështu po veprojnë edhe nji numer i femnave të perbuzuna ( lavire) që per ti shue epshet e veta kanë dhurue trupin dhe prapanicat në gjiun e arabve dhe islamistve tjerë.
Asht shumë e lehtë të mendohet dhe veprohet. Ai që asht shqiptarë as nuk i shanë dhe nencmonë të tjeret, por asesi nuk pranon të kamuflohet, banalizohet, maskarallakohet, me asgja që nuk asht e tij, që asht e hueja. Mendojë se sado që flitet dhe veprohet per integrime globale, megjithate kjo asht nji UTOPI. Po të ishte dasht të bahet mish-mash integrimi, pa asnji dyshim ZOTI nuk do falke në këtë botë njerz me ngjyra të ndryshme dhe si per qudi sejcili njeri i cfardo ngjyre kjoftë ai para se të bahet me hater a me dhunë, BUDIST, HINDU, JAHUDI, KRISHTEN, MUSLIMAN e cka jo tjeter ai kishte nji mënyrë jetese, që nuk ishte asgja tjeter pos kultura e tij, mënyra e zgjedhun per të mbijetue. Andaj unë mendojë se politikajt e Evropes dhe botes duhet pak ti ndegjojnë politikajt e spektrit të djathtë nëper shtetet e veta dhe ta shofin rrugdaljen se si banë ta ruejn kulturen, origjinen e vetë kombëtare dhe kulturen fetare, pa e mohue kulturen e tjetrit. Asesi nuk guxojmë të lejojmë që ardhacaket të na imponojnë që vendasit të bahen fleksibel, human, demokrat per tu dhanë liri atyne e kështu ta mohojnë lirinë e vetë të shumicës. Kjo duhet të bahet shpejt, sa nuk asht vonë. Asht shumë lehtë të bahet dhe nuk don aspak as kohë as resurse e shpenzime. Tu lejohet muslimanve gjithcka dhe në atë masë që ata e lejojnë tjetrin po të shokjë atje diku në shtetin e tyne dhe që nuk asht musliman.
Edhe politikajt shqiptarë duhet urgjentisht ti bashkangjiten të djathtes evropiane dhe ta rikthejnë pamjen e Ethnikumit shqiptarë ashtu cfarë ai duhet të jetë, dhe nese e bajnë kete jo veq se do shpetojë kombi, por do e ken të lehtë edhe ti zhdukin kishat serbe që i ndertojë politika e tyne pushtuese.
Politikajt shqiptarë bile duhet të shkojnë pak ma largë. Ata medoemos duhet ti ken ne kontrollë klerin islamik neper trojet tona dhe ta ndalojë fushaten e arabizimit dhe talibanizmit muxhahidin të trojeve shqiptare. Po, po ta ndalojnë edhe me dhunë nese duhet. Nuk ka arsye ti frigohemi politikes së dites evropiane. Kjo politikë, me dije ose pa te asht aleate e islamit sepse kryesisht janë partitë e majta që kanë pushtetin vetem ose si koalicion neper shtetet e Evropes. Tashma veq asht deshmue se Ruset e shpiken komunizmin per ta realizue politiket e tyen PANSLLAVISTE. Aleatet e rusve gjithmonë tradicionalishtë po janë popujt musliman dhe tash kësaj aleance ju ka bashkangjitë edhe karvani i femnave të perbuzuna nga burrat e vetë dhe karvani i homoseksualve evropian.
Mendojë se edhe analfabeti shqiptarë e dinë se asht kjo aleancë kunder Amerikës dhe pretendimeve e politikes së saj, sikurse edhe e dinë se AMERIKA dhe ZOTI na shpetojë dhe po na ruen pa na perbi Serbia klyshi i arushes polare dhe mikja e arushes aziatike.

Selim Hasanaj
Sarpsborg/Norvegji 27.02.2009

You are subscribed to email updates from KosovA tek AlbEmigrant
To stop receiving these emails, you may unsubscribe now.
Email delivery powered by Google
Inbox too full? Subscribe to the feed version of KosovA tek AlbEmigrant in a feed reader.
If you prefer to unsubscribe via postal mail, write to: KosovA tek AlbEmigrant, c/o Google, 20 W Kinzie, Chicago IL USA 60610



--
http://www.albemigrant.com
Faqja e emigrantëve shqiptarë në NET

http://www.albemigrant.com/anuro/images/kalendari.php
http://www.facebook.com/group.php?gid=6918065431
__._,_.___

Mos harroni se Shqiperia eshte nje Liste Informative Kombetare Shqiptare, synon ne nxitjen e atedhedashurise, tek te gjithe shqipetaret pa dallim Krahine, besmi dhe seksi. Me parimin : Me i nderuari nga ne eshte nacionalisti dhe ai qe  i sherben me shume ceshtjes kombetare... Per kete jane te ftuar te gjithe shqiptaret kudo qe ndodhen qe te kontribojne ne rritjen e atedhedashurise nder shqiptar...

Per tu anetaresuar ne liste e-mailo:

shqiperia-subscribe <at> yahoogroups.com

Per ta lene listen e-mailo:

shqiperia-unsubscribe <at> yahoogroups.com

==================================================================



Your email settings: Individual Email|Traditional
Change settings via the Web (Yahoo! ID required)
Change settings via email: Switch delivery to Daily Digest | Switch to Fully Featured
Visit Your Group | Yahoo! Groups Terms of Use | Unsubscribe

__,_._,___
albertino rakipi | 1 Mar 12:40 2009
Picon

Kush perfiton nga diabolizimi i islamit

Abedin Rakipi

Kush perfiton nga diabolizimi i islamit

(Shpata e Muhamedit dhe gjendja ne trojet shqiptare)

Fjalimi para disa kohesh ne Strasburg i kryepriftit te Kosoves Dode Gjergji i cili deklaronte se
shqiptaret jane popull me bote te brendshme te krishtere edhe pse kane emra muslimane te cilet sipas tij i
jane dhene nga pushtimi i eger turk, shkon paralelisht me ate te Papes Benedikt XVI disa kohe perpara Dode
Gjergjit i cili justifikonte kryqezaten e Bushit ne Irak kunder «ISLAMOFASHIZMIT» ne kontekstin e
«PERPLASJES SE QYTETERIMEVE».

Qe nga epoka kur Perandoret Romake ju a hidhnin te Krishteret luaneve(per ti shqyer) marredheniet midis
Perandoreve dhe Shefave te Kishes kane pesuar
ndryshime ne ndryshme thelbesore. Kostandini i madh qe u be perandor ne vitin
306 – ka saktesisht 1702 vjet inkurajoi praktikimin e Kristianizmit ne Perandori, e cila perfshinte
edhe Palestinen. Disa shekuj me vone Kisha u nda ne dy pjese, nje lindore (Ortodokse) dhe nje perendimore
(Katolike). Ne perendim Kryeprifti i Romes ose ndryshe Papa menjehere kerkoi qe Perandori te njihte
superioritetin e tij. Lufta nderrmjet Perandoreve dhe Papeve ka luajtur nje rol central ne historine e
Evropes dhe ka shkaktuar ndarje dhe luftra te ashpra midis popujve te ndryshem. Kjo histori ka njohur
ngjyra te ndryshme.
Disa here Perandoret kane rrezuar ose perzene nje Pape, disa here te tjera Papet kane perzene ose
shkisheruar nje Perandor. Nje nga perandoret Henri IV shkoi ne Kanosa duke ndenjur tre dite kembezbathur
ne debore perpara Pallatit Papal derisa Papa te anullonte vendimin e shkisherimit te tij. Por ka pasur
edhe periudha kur Perandoret dhe Papet kane jetuar ne paqe dhe harmoni. Ne ishim deshmitare te nje
periudhe te tille 3 vitet e fundit. Nderrmjet Papes aktual dhe Perandorit te 5 viteve te fundit George Bush
II egzistoi nje harmoni e mrekullueshme. Fjalimet provokuese dhe denigruese te Papes keto vitet e fundit
kunder islamit perputheshin shume bukur me kryqezaten gjakatare te Bushit kunder Islamofashizmit.
Gjate nje konference ne nje universitet te Gjermanise Papa nr 265 ekspozoi ate te cilen ai e shikon si
ndryshimin e madh nderrmjet islamit dhe krishterimit me fjalet e meposhtme :Atehere qe Krishterimi
eshte bazuar mbi arsyen, Islami e refuzon ate.
 Atehere qe te krishteret shohin gjithmone nje logjike ne veprat dhe urdherimet e Zotit , muslimanet
refuzojne te kerkojne nje logjike ne veprat dhe urdherimet e Allahut.
Megjithese jam musliman nuk do te futem ne debat por do te perpiqem qe te jem sa
me shume objektiv dhe asnjeanes ne kete shkrim. Te kuptosh logjiken e
fjalimit te Papes tejkalon kapacitetet e mia modeste. Por nuk mund te anashkaloj
dhe injoroj nje nga frazat e Papes qe ka lidhje direkt edhe me mua si Shqiptar
duke qene se jetoj pikerisht ne linjen delikate ndarese te dy qyteterimeve ku
behet edhe perplasja, ne vendin tim Shqiperine. Duke qene se Shqiperia preket
nga kjo linje delikate nga multifetariteti ashtu siç preken shume kombe te
tjera duhet analizuar fakti se edhe ne vendin tone kjo perplasje qyteterimesh ka
hedhur rrenje te forta, edhe pse perciptesisht mediat e paraqesin ate si
inegzistente. Nje shembull i kesaj perplasjeje multilaterale eshte edhe fjalimi
i Zotit Dode Gjergji i cili duke qene se perfaqeson flamurin e Papes apo
krishterimit mbron ne Strasburg vlerat e qyteterimit qe ai ben pjese.
Per te sjelle prova konkrete mbi mungesen e arsyes ne islam Papa afirmon faktin
se Profeti Muhamed as. urdheronte ndjekesit e tij qe te perhapnin fene e tyre me
shpate. Sipas Papes eshte e paarsyeshme sepse besimi lind nga shpirti, jo nga trupi. Si mundet shpata te
kene influence mbi shpirtin? Per te argumentuar qendrimet e tija Papa citon nder te tjera nje Perandor
Bizantin, i cili i perkiste sigurisht Kishes Lindore konkurrente. Ne fund te shekullit te 14 Perandori
Manuel II Paleolog ka folur per nje debat qe ai ka kishte pasur- te pakten siç thote ai (mund edhe te
dyshojme) me nje dijetar erudit musliman te cilit ai nuk ja permend emrin. Ne nxehtesine e diskutimit
Perandori (gjithmone sipas tij) i kishte hedhur fjalet e meposhtme kundershtarit
te tij : Me tregoni çfare Muhamedi solli te re, dhe do te gjeni vetem gjera te
keqija dhe çnjerezore qe ai solli, si urdheri per te perhapur besimin qe ai
predikonte, me shpate.
Keto fjale ngrene tre pyetje :(a) Pse Perandori i ka prononcuar ato ? (b) A jane keto fjale autentike (te
verifikuara) ? (c) Pse Papa aktual i citoi ato ?
Kur Manueli shkruan tekstin e tij ai ishte ne krye te nje Perandorie agonizuese.
Ai siguronte mbajtjen e pushtetit ne vitin 1391 date ne te cilen i kishin ngelur
vetem disa provinca nga Perandoria e tij dikur e lavdishme. Edhe vete keto
provinca ishte nen kercenimin e nje aneksimi turk. Ne ate epoke saktesisht
Osmanet kishin arritur ne brigjet e Danubit. Kishin konkuistuar Bullgarine dhe
Greqine e veriut dhe kishin mposhtur dy here ushtrite e derguar nga Evropa per
te shpetuar Perandorine e Lindjes. Ne 29 Maj 1453 vetem disa vite pas vdekjes se
Manuelit kryeqyteti Kostandinopoja (Stambolli aktual) do te çlirohej nga Turqit
duke rene ne duart e tyre, gje kjo qe do ti jepte fund Perandorise qe zgjati me
shume se 1000 vjet. Gjate pushtetit ne tij Manueli ka udhetuar neper gjithe
kryeqytete e Evropes per te tentuar te siguroje ndihme. Ai premtoi se do te
bashkonte Kishen. Nuk ka asnje dyshim se Manueli e shkroi tekstin e tij
religjioz per te incituar vendet e krishtere qe te bashkohen kunder Osmaneve dhe per ti bindur qe te nisin
nje kryqezate te re. Qellimi ishte shume praktik. Teologjia sherbente politiken. Po te kthehemi ne
epoken toneky citim i pergjigjej saktesisht egzigjencave te
Perandorit aktual te 5 viteve te fundit Goerge Bush II. Edhe ai donte te
bashkonte boten kristiane kunder AKSIT TE KEQme maxhorance derrmuese muslimane
perveç Korese. Per me teper Turqit po trokasin serish ne dyert e Evropes,
paqesisht kesaj radhe. Dihet publikisht tashme se Papa mbeshtet forcat qe i opozohen hyrjes se Turqise ne
BE. A ka ndonje te vertete ne theniet e Manuelit ???
Manovra te tilla i gjejme edhe ne fjalimin e Gjergj Kastriotit Skenderbeut ne
Lidhjen e Princave ne Lezhe ku thirrja e pare qe Gjergji ju ben princave ishte :

Luftoni per Kishen tuaj.

Me pas do te ishte vete Gergji i cili do te udhetonte neper qytetet e medha
Evropjane per te kerkuar ndihme duke e paraqitur luften e tij perpara mbreterve
Evropjane si lufte te Krishterimit kunder Islamit, dhe duke thirrur per bashkim
mbarekristian. Por interesat e tij politike do te vinin ne dukje qellimet e
verteta te tij pikerisht kur ai sulmoi vellezerit koreligjonare Venedikasit.
Edhe Gjergji u perpoq qe te perdorte teologjine per te sherbyer politikat e tij.
Raste te tilla gjejme edhe ne Rilindjen Shqiptare ku nje pjese e rilindasve nen
urdhrat e patroneve te tyre Austro-Hungareze, Greke, Latine etj kesaj rradhe nen moton Feja e shqiptarit
eshte Shqiptaria thirren per nje lufte mbareballkanike
kunder Turqve te eger dhe pushtues sipas tyre. Pjesa derrmuese e Rilindasve ishin te krishtere dhe kishin
nje edukate kishtare shume te thelle ku urrejtja ndaj islamit dhe turqve perbente mbi 90% te thirrjeve te
tyre. Por tashme ishte  vone per ti thirrur shqiptaret ne nje bashkim te forcave te krishtere sepse pjesa
derrmuese e tyre kishin pranuar islamin, ndaj duhej shpikur nje formule e re nen flamurin e shqiptarise.
Puna sistematike e kishtareve per te mbjelle ne popullin shqiptar nje urrejtje ndaj turqve (edhe pse nen
rrogoz ajo ishte nje lufte e fshehte e krishterimit kunder islamit) filloi te jepte frutat e veta. Ndihma e
pashtershme dhe premtimet per nje mbreteri te pavarur shqiptare e vendeve Evropjane te cilet donin
shembjen e Perandorise Osmane, ndaj rilindasve ishte nje arme e forte per te distancuar muslimanet
shqiptare nga turqit, dhe ftohja e tyre sistematike nga islami per ta zevendesuar ate me nje ideologji te
re Shqiptarine. Edhe kesaj
 radhe interesa te medha dhe te fshehta politike te huaja fshiheshin pas disave prej rilindasve. Sami
Frasheri ne vepren e tij Shqiperia çka qene, ç’eshte e çdo te behet, (1899) thekson faktin se ne
Shqiperi feja zinte nje rol me te rendesishem sesa nocioni i nacionalizmit apo shqiptarizmit. Ai thote
tekstualisht :
Ne vendlindjen tone njerezit i japin me shume rendesi fese, sesakombit pershembull nese nje ortodoks
ndryshon fene e tij ai ndryshon edhe kombin e tij , nese ai behet Katolik atehere thote une jam Freng, e nese
behet musliman ai thote jam Turk.
Nje nga keta rilindas ishte Faik Konica i cili denonconte Islamin dhe i bente thirrje muslimaneve
shqiptare qe te riktheheshin ne Krishterim.
Duke e paraqitur Islamin si nje mbeturine Turke ne truallin shqiptar ata kerkonin me çdo kusht rikthimin
ne krishterim ne popullin tone duke e diabolizuar islamin si fe pushtuesi apo si diçka e huaj per
shqiptaret, qe nuk i perket botes e tyre po asaj te pushtuesit turk. Islami paraqitej si fe dhune dhe
terrori i cili shkaterroi vendin tone, dhe ishte evidente se ideologjia e rilindasve tane perpunohej
diku neper ambjentet kishtare ne Evrope nen
mbikqyrjen e perandoreve, Austro-Hungareze, Latine, Greke etj dhe se kishte si synim diabolizimin e
islamit qe do te çonte ne nje perçarje dhe lufte qe do ti jepte mundesi nderhyrjes se fuqive te huaja ne
truallin tone. Ky fakt vertetohet me vone pas shembjes se Perandorise Osmane me dhenien te drites jeshile
ushtrive kristiane ballkanike nga vendet perendimore per masakrimin e 400 fshatrave muslimane ne
truallin shqiptar, dhe ndryshimin e proporcioneve politiko-demografike. Kjo kryqezate e cila
masakroi pa meshire 400 fshatra muslimanesh me qindra mijera banore u justifikua nga diabolizimi i
islamit si prapambetje turke, fe e dhunes, dhe bashkepunimi i muslimaneve shqiptare me Osmanet deri ne fund.
Por le te kthehemi edhe njehere te fjalimi iPapes. Vete Papa perdori fjale te kujdesshme. Si teolog serioz
dhe i mirenjohur ai nuk mund te falsifikonte tekstet e shkruara. Ne kete menyre ai njohu publikisht faktin
se Kurani e ndalon kategorikisht perhapjen e fese me force. Ai citoi ajetin 257 te sures nr 2 te Kuranit
(çuditerisht e pafalshme per nje Pape sepse ai donte te thoshte ajetin 256) i cili thote : Ska detyrim me
dhune ne fe.
Si mund te injorojme nje deklarate tetille. Papa argumenton se kjo komande ishte  vendosur nga Profeti
Muhamed as ne fillim te karrieres se tij, kur ai ishte akoma i dobet dhe pa fuqi. Porse me vone kur u forcua
urdheroi perdorimin e shpates ne sherbim te fese. Nje urdher i tille nuk egziston ne Kuran. Sigurisht
Muhamedi as thirri per perdorimin e shpates ne luften e tij mbrojtese kunder tribuve rivale, te
krishtera, çifute etj ne Arabi kur ai ishte ne themelimin e shtetit te tij islamik. Por ai ishte nje akt
politik dhe jo nje akt fetar, ishte sigurisht nje lufte per nenshtrimin e tribuve dhe territoreve por jo
per perhapjen e fese me dhune.
Jezusi ne bibel thote: Do ti njihni nga frutet e tyre. Trajtimi i feve te tjera nga Islami  duhet te gjykohet
nga aktet e tij. Si u sollen mbreterit muslimane pergjate 1000 vjeteve qe ata kishin fuqine te perhapnin
besimin me shpate, me fete e tjera?
Ata shume thjesht nuk e beneate. (perhapjen e fese me shpate) 
Per shekuj me rradhe muslimanet sunduan mbi Greqine, a u bene greket muslimane? A u perpoq dikush ti
islamizonte ? Perkundrazi greket zinin postet me te larta ne Perandorine Osmane.
Bullgaret, Serbet, Rumunet, Hungarezet, dhe kombe te tjera Evropjane kane qene ne nje epoke apo ne nje
tjeter nen dominimin Osman. A u bene ata muslimane? Jo, ata mbeten kristiane praktikante dhe askush nuk i
detyroi te beheshin muslimane. Sigurisht Shqiptaret dhe Boshnjaket u bene muslimane, por askush nuk i
detyroi atate behen muslimane me dhune. Ata pranuan islamin vete me zemer ose per ti bere balle sulmeve te
vendeve sllavo-greke, ose thjesht per te perfituar poste dhe pushtet ne administraten osmane.
Ne 1099 kryqtaret pushtuan Jeruzalemin dhe me emrin e Jezusit te bute dhe
paqesor masakruan te gjithe banoret muslimane dhe çifute te qytetit. Ne ate epoke edhe pse kishte 400 vjet
qe Palestina ishte pushtuar nga muslimanet, te krishteret kishin mbetur akoma maxhorance ne vend sepse
askush nuk i kishte detyruar ata te ndryshojne besimin e tyre. Gjate gjithe kesaj periudhe nuk ishte bere
asgje per tju imponuar atyre islamin. Vetem pas largimit te kryqtareve nga vendi popullsia filloi te
adoptonte arabishten si gjuhe dhe islamin si fe, dhe ata ishin stergjysherit e palestinezeve te sotem.
Nuk ka absolustisht asnje prove tentative per tju impozuar islamin çifuteve.
Siç dihet tashme çifutet e Spanjes nen administraten muslimane njohen nje
lulezim te mrekullueshem sa as edhe sot ne shtetin e Izraelit nuk e kane arritur akoma. Poetet si Yehuda
Halevy apo Maimonidi i madh shkruanin ne arabisht. Ne Spanjen muslimane çifutet ishin ministra, poete,
shkencetare etj. Ne Toledon muslimane dijetaret çifute , muslimane dhe kristiane punonin bashke per
perkthimin e teksteve antike greke, filozofike dhe shkencore. Ishte me te vertete KOHA E ARTE. Si do te
ishte kjo e mundur nqs Profeti kishte dekretuar perhapjen e fese me shpate?
Ajo qe ndodhi me pas eshte akoma me folese. Kur katoliket rikonkuistuan Spanjen
mbi muslimanet instauruan nje mbreteri terrori fetar. Çifutet dhe muslimanet u
gjenden perpara zgjedhjes se tmerrsheme : Te beheshin kristiane, te iknin ose te
masakroheshin. Dhe ku shkuan qindra mijera çifute qe nuk pranuan te braktisin
besimin e tyre ???
Te gjithe u mirepriten me krahet hapur nga vendet muslimane. Çifutet Sefarade (Spanjolle) u vendosen ne
boten muslimane, nga Maroku ne perendim, ne Irak ne lindje, dhe nga Bullgaria ne veri (atehere pjese
perberese e Perandorise Osmane) ne Sudan ne jug. Askund nuk u persekutuan. Askund nuk njohen tortura te
tmerrshme si ato te Inkuizicionit, apo flaket e Autodafes, apo Pogromet, apo perndjekjet e tmerrshme
masive qe jetuan ne vendet e krishtere deri ne kohen e Holokaustit.

PERSE ??????

Sepse Islami ndalon kategorikisht persekutimet ndaj Njerezve te Librit (njerezit
e librit quhen te krishteret dhe çifutet te cilet e morren librin para
muslimaneve).
Ne shoqerine islamike nje vend shume special i ishte rezervuar çifuteve dhe
kristianeve. Ndoshta nuk shijonin te drejta te barabarta me muslimanet por gati
te barabarta. I vetmi dallim ishte se njerezit e librit pagonin nje takse e cila
i lironte ata nga sherbimi ushtarak, takse kjo e cila nuk pagohej nga muslimanet
por qe ne te kunderten kryenin sherbimin ushtarak. Nje numer i madh çifutesh te
cilet nuk donin te kryenin sherbimin ushtarak perkrahnin sistemin e taksave.
Çdo çifut i ndershem i cili e njeh historine e popullit te tij nuk mund te
ndjeje asgje tjeter veçse nje falenderim te thelle ndaj islamit, i cili i
mbrojti çifutet pergjate 50 brezave ndersa bota e krishtere i persekutonte ata,
dhe kishte provuar shume here qe me shpate ti detyronte te braktisin besimin e
tyre.

HISTORIA E PERHAPJES SE FESE ME SHPATE eshte nje Legjende keqberese, nje mit i cili u zhvillua ne Evrope
gjate luftrave te medha kunder Islamit- Rikonkuista e
Spanjes nga te krishteret, kryqezatat per shembjen e Perandorise Osmane e cila
gati e kishte konkuistuar Vienen dhe spastrimin e muslimaneve te Ballkanit,
perfshire ketu edhe vendin tone Shqiperine. Kam mendimin se Papa gjerman i beson
ketyre fabulave, gje kjo e cila do te thote se shefi i botes katolike, qe eshte
vete Teolog i krishtere, nuk ka marre mundin te studioje historine e feve te
tjera.

Pse e beri ate fjalim ne publik ? Pse pikerisht ne ate kohe?

Per te justifikuar kryqezaten e re Bushiste dhe te mbeshtetesve te tij ungjillore me slloganet
ISLAMOFASHIZMIdhe LUFTA GLOBALE KUNDER TERRORIZMIT, ku terrorizmi eshte bere sinonim i muslimanit.
Per njerezit e Bushit eshte nje tentative cinike per te justifikuar dominimin e burimeve te petrolit ne
bote ndersa per Dode Gjergjin fjalimi i tij ne Strasburg eshte nje tentative cinike per te justifikuar
kryqezatat e organizuara nga Vatikani, ne Shqiperi dhe Kosove per kristianizimin me çdo kusht ne
popullit shqiptar, duke pasur si objektiv te fshehte krijimin e nje mbreterie katolike shqiptare. Per
kete arma kryesore qe po perdoret jane mediat shqipatere te kontrolluar nga patronet e tyre
Vatikano-Greko-Serbe, dhe metoda kryesore qe po perdoret eshte diabolizimi i islamit si fe e dhunes dhe e
huaj per shqiptaret, si fe pushtuesi qe shkon ndesh me faktin e te qenit shqiptar, dhe se shqiptari i
persosur, apo i kulluar mund te jete vetem kristian, se si musliman kalon ne nje kategori inferiore, dhe
behet ose mbeturine turke, ose i prapambetur. Nuk eshte hera e pare ne histori qe duke veshur, nje kostum
religjioz lakuriqesia e interesave ekonomike dhe
 politike, sulmon islamin dhe justifikon dhunen ndaj muslimaneve. Nuk eshte hera e pare qe nje zbritje
hajdutesh, apo pushtuesish behet nje kryqezate. Dhe nuk eshte hera e pare qe diabolizimi i islamit nen
flamurin e paqes apo perparimit justifikon rikonkuista te poshtra dhe te tmerrshme fetare. Nje nga
iniciuesit e pare te kesaj kryqezate qe po jeton kombi yne ne keto momente i shumeperfoluri Ismail Kadare
deklaron tekstualisht:
E ardhmja e shqiptareve eshte drejt Krishterimit, duke qene se jane te lidhur kulturalisht, me memorien e
vjeter, dhe me nostalgjine pre-turke. Me kalimin e kohes islami i ardhur vone te shqiptaret me pushtimin
Osman duhet te zhduket (me pare ne Shqiperi pastaj ne Kosove) dhe  do te zevendesohet nga Krishterimi, ose
me sakte kultura e krishtere. Keshtu nga nje e keqe djallezore( ndalimi i fese ne 1967) do te vije miresia.
Kombi shqiptar do te beje nje korrigjim te madh historik duke braktisur islamin, gje kjo e cila do te
shpejtoje bashkimin e tij me kontinentin nene Evropen.

Fjalimi i Dode Gjergjit ne Strasburg i hedh vaj zjarrit. Kush mund ti
parashikoje pasojat ?

------------------------------------

Mos harroni se Shqiperia eshte nje Liste Informative Kombetare Shqiptare, synon ne nxitjen e
atedhedashurise, tek te gjithe shqipetaret pa dallim Krahine, besmi dhe seksi. Me parimin : Me i nderuari
nga ne eshte nacionalisti dhe ai qe  i sherben me shume ceshtjes kombetare... Per kete jane te ftuar te
gjithe shqiptaret kudo qe ndodhen qe te kontribojne ne rritjen e atedhedashurise nder shqiptar...

Per tu anetaresuar ne liste e-mailo: 

shqiperia-subscribe <at> yahoogroups.com

Per ta lene listen e-mailo: 

shqiperia-unsubscribe <at> yahoogroups.com

==================================================================Yahoo! Groups Links

<*> To visit your group on the web, go to:
    http://groups.yahoo.com/group/shqiperia/

<*> Your email settings:
    Individual Email | Traditional

<*> To change settings online go to:
    http://groups.yahoo.com/group/shqiperia/join
    (Yahoo! ID required)

<*> To change settings via email:
    mailto:shqiperia-digest <at> yahoogroups.com 
    mailto:shqiperia-fullfeatured <at> yahoogroups.com

<*> To unsubscribe from this group, send an email to:
    shqiperia-unsubscribe <at> yahoogroups.com

<*> Your use of Yahoo! Groups is subject to:
    http://docs.yahoo.com/info/terms/

albertino rakipi | 1 Mar 12:34 2009
Picon

Misteri i vdekjes së Odise Andreuços dhe lufta fetare gjatë revolucionit grek

Misteri i vdekjes së Odise Andreuços dhe lufta fetare gjatë revolucionit grek

http://www.ndryshe.com/mat.php?idm=12435&l=a

Nga Abedin Rakipi

Odise Andreuço ishte nje nga heronjte e Revolu

cionit Grek. Ai lindi ne Prevezë ne 1788, edhe pse 

familja e tij ishte me origjine nga fshati Livanat. 

Babai i tij ishte klefti Andrea Andreuço, i cili ishte 

bere vellam me Ali Pashe Tepelenen. Odiseja u rrit ushtarakisht ne oborrin e Vezirit te Janines ju bashkua
armates se Ali Pashe Tepelenes dhe u be nje nga oficeret e tij, por ne 1818 pasi u be anetar i organizates
grekperhapese Finiqi Eteria. Pas rrethimit të A.p.T. në Janinë, me qëllim që të lehtësonte
goditjet osmane kundër tij, kaloi në rreshtat e kryengritësve që luftonin kundër hënës për
fitoren e kryqit. Shkëlqeu në disa luftime tejet të rrepta., si në përleshjen e famshme të
Mesollonjës(gusht 1822). Falë cilësive dhe aftësive të tij, arriti të ngjitej në krye të
kryengritësve beotianë e thesalianë.(Shih Enciklopedia Jugshqiptare fq. 218) Ne vitin 1821
Beratasi Omer Vrioni dhe Mehmet Qose po i afroheshin Peloponezit me 8000 ushtare shqiptare qe perbenin
armaten e tyre. Pasi thyen rezistencen greko-arvanite prane lumit Alamana te perbere prej 1500 kleftesh
arvanito-greke, dhe pasi ekzekutuan arvanitin grekofil Thanas
 Dako i cili kishte sherbyer gjithashtu si mercenar ne ushtrine e Ali Pashes , Omeri dhe Mehmeti po i
afroheshin gjithnje e me shume Peloponezit ku ishte dhe epiqendra e kryengritjes. (1) Odise Andreuço me
disa qindra burra i zuri prite Omer Vrionit dhe Mehmet Qoses prane Graves, i ndihmuar gjithashtu nga
arvanitet e tjere Dhimiter Panurjai dhe Jani Dovonoti. Pas nje beteje te ashper e njohur gjithashtu edhe
si beteja e Graves, ku pati me shume te vrare nga ana e shqiptareve te Omer Vrionit, Odiseja dhe miqte e tij u
thyen dhe u detyruan te terhiqen me ne thellesi drejt Rumelise. Greket kete beteje duke qene se shqiptaret
e Omer Vrionit paten shume humbje e konsiderojne si fitore te Odise Andreuços. Por lavdia e Andreuços
nuk vazhdoi gjate sepse ai u akuzua nga kundershtari politik i tij shqiptari Jani Koleti se kishte lidhje
te fshehta me Turqit.Po kush ishte Jan Koleti? . KOLETI, Jan(1773-1847) . Lindi në fshatin Sëràkë të
Thesalisë. Bir i
 një çami dhe i një nëne vllahe shqipfolëse, prej banorëve shqiptaro-vlleh të faqeve perëndimore
të vargmalit Pind. Pas mbarimit në Itali të studimeve universitare për mjekësi, u ftua nga vezir A.
p. T. dhe u ngarkua me detyrën e mjekut të tij dhe të bijve të vet; më pas u caktua këshilltar politik
dhe përkthyes i vezirit. Më 15.I.1822 u ngarkua me detyrën e M.P.B. dhe të M. Luftës, duke
zëvendësuar Noti Boçarin, i cili në atë kohë ishte ngujuar në kalanë e Mesollonjës. Me t'u
vrarë A. p. T. kaloi në rreshtat e kryengritësve, të cilët e caktuan kryeministër të Greqisë,
edhe pse ende e pakrijuar. Iu kundërvunë plot krerë kryengritës, sidomos Odhise Andrucua.. Shumë i
hollë, sipas udhëzimeve të arvanitit, Jorgo Kondurioti, iu vu punës për të tulatur ndërkryesit
kundër vetes së vet në atë periudhë rrëmuje që sundonte në Greqi. Sipas Thimi Mitkos e disa të
tjerëve, ai u bë nxitësi kryesor i
 shqiptarëve për kryengritjen e vitit 1847, të kryesuar nga Zejnel Gjoleka me shokë.( I. M. Q., F.A.I.
H., dos. 2).(8)

Ai pasi e akuzoi Odise Andreuçon si tradhetar bashke me njerez te tjere ja hoqen komanden nga duart
Odisese. Perfundimisht Odise Andreuço ne vitin 1825 u arrestua nga qeveria revolucionare dhe u burgos
ne Akropolis te Athines. Komandanti i ri Jani Gura qe ishte dikur krahu i djathte i Andreuços dhe
gjithashtu arvanit si ai e ekzekutoi ate ne 5 qershor 1825. Jani Gura ishte kleft(kusar) arvanit, i cili
nen urdhrat e Odise Andreuços mbrojti Akropolin dhe Athinen ne vitin 1822. Odise Andreuço perdorte si
strehim dhe baze te fshehte te tijin nje shpelle ne malin Parnasos te cilen ai e quante Drakospilia. Brenda
shpelles kishte nje seri shpellash te tjera por me te vogla ne nivele te ndryshme, te mbushura me arme,
municione, ushqime, vaj, vere, ullinj etj. Nga maja e shpelles syri te shihte shume larg dhe shume lehte
mund te dalloje afrimin e çfaredo lloj armiku qe afrohej. Odiseja ishte i sulmuar shpesh here nga forcat e
Jan Koletit dhe miqte e tij,
 por me ne fund ai vendosi te dilte ne shesh pas thirrjes qe i beri miku i tij Gjergj Karaiskaqi me fjalet:
"Vetem arinjte rrine neper shpella, jo luanet si biri i Andreuços." Pas kesaj thirrjeje Odise Andreuço
doli nga shpella dhe beri "Kapakia" me Omer Pashen. Fjala kapakia nga osmanishtja do te thote pajtim, ose
marreveshje paqeje. Pas kesaj marreveshjeje me Omer Pashen, bashke me trupat e pakte te tij ju bashkuan
edhe 400 shqiptare qe luftonin kunder kryengritesve greke. Ishte pikerisht kjo marreveshje qe do te
perdorte Jan Koleti i cili asokohe ishte edhe minister i luftes, dhe Jani Gura per ta akuzuar Odise
Andreuçon si tradhetar dhe bashkepunetor me turqit. 400 shqiptaret ju dhane atij nga Omer Pasha Vrioni
qe ta mbronin ate nga persekutoret e tij me kusht qe Odise Andreuço te mos luftonte me tashme ne anen e
kryengritesve por kunder tyre. Pas kesaj marreveshjeje truproja e tij personale u be nje musliman i
quajtur Mustafa. Gjithsesi Odise
 Andreuço nuk luftoi kurre drejperdrejt kunder trupave te arvaniteve Gura dhe Kryezoti qe luftonin ne
anen greke, dhe me ne fund Odise Andreuço u dorezua pas premtimit te mikut te tij arvanit Jani Gura se asgje
e keqe nuk do ta gjente. Gura i etur per pasuri pasi zuri Odise Andreuçon dergoi nje pjese te trupave tek
shpella keshtjelle e Odisese duke qene i sigurt se ai fshihte atje thesare te rralla. Trupat e tij
kontrolluan çdo kend te shpelles Drakospilia. Odise Andreuço u burgos ne nje nga celulat e Akropolis
dhe u torturua per dy muaj rresht nga njerezit e ish krahut te djathte te tij Jan Gures qe te tregonte se ku i
kishte fshehur thesaret e tij. Jani Gura kishte nje siguri te tmerrshme se Odiseja fshihte thesare te
medhenj. Ndoshta ngaqe ai per vite me rradhe kishte qene zevendesi i Odisese dhe ndoshta kishte pare me
syte e tij thesare te grabitur nga Odiseja neper fshatrat myslimane te Rumelise. Gjithsesi ne 5 qershor
1825 kater burra nen
 urdhrat e arvanitit Jani Gura te quajtur Mamuri, Trendafili, Papakosta dhe Theohari e mbyten Odisene dhe
trupin e tij e hodhen nga kulla qe vrasja te ngjante si nje tentative arratisjeje. Duhet theksuar fakti se
lufta nderrmjet Armatoleve dhe klefteve(kusareve, pirateve detare) greko-arvanite ishte shkaku i
perçarjes se revolucionisteve. ARMATÓLË,~T(Të armatosurit) . Françesk Tajani në veprën e vet
"Le Istorie Albanesi -Epoca Terza"(Salerno, 1886, fq. 34) shkruan se ata përbënin një njësi të
armatosur ushtarake të përbërë prej shqiptarësh myslimanë dhe të krishterësh që kishin
fituar disa të drejta, ndër të cilat edhe të drejtën e mbajtjes lirisht të armëve; në rast nevoje
shërbenin si ushtarë. Ai vëren se valiu (guvernatori) i Thesalisë ngriti një tabur të rregullt dhe
e pëdori për të përballuar sulmet e kleftëve (kaçakëve grekë). "Pikëpamjet e përbashkëta
të tyre bënin që të quheshin si tepër të
 afërt dhe me të vërtet të frymëzuar nga e njëjta ndjenjë kundër të huajve dhe nga ndonjëherë ia
delnin mbamë", thekson F.T. Shqiptarët myslimanë të përmbledhur në taburët e posaçëm
ushtarakë, të përbërë nga armatolët quheshin skipetari, "armiq të përbetuar të grekërve".
Duke qenë të lidhur (takim) me kristianët, patën shkaqe të papërmbajtshme për përdorimin e
armëve. Hapat e guximshme të Ali pasha Tepelenës i bënë të mendohen disi shqiptarët ortodoksë,
të cilët e çmonin më mirë se gjithë të tjerët, sado që urrenin bashkëkombësit fetjetër,
shumë të guximshëm -njëlloj si ata- të fortë ndaj lodhjeve të ushtarit dhe njohës të përkryer
të vendeve. SH-S. Frashëri në Kamus-uk Alam V. I, fq. 139 thotë se taburi i parë i armatolëve u ngrit
në kohën e Jonuz sulltan Selimit. Një tabur prej armatolësh ngriti edhe Ali pasha Tepelena; në të
bënte pjesë edhe Marko Boçari., "po pas
 vrasjes së tij ai tabur kaloi në anën greke. Odise Andreuço ishte dikur armatole ne sherbim te Ali
Pashes dhe pasi beri marreveshjen e famshme te pajtimit me Omer Vrionin, i premtoi atij se do te rivihej
serish ne sherbim te tij si Armatole, ashtu siç kishte qene dikur ndersa armiqte e tij ishin klefte, pra
kundershtare te dikurshem te Armatoleve. Disa bashkekohore thone se Odisea ne ato kohe pranoi edhe
islamin. Por nje fakt tjeter i rendesishem ishte edhe perçarja gjate revolucionit grek te heronjve te
tij ne tre parti si me poshte: "Rusian Party", "British Party", "French Party". Keta tre parti politike te
mbeshtetura secila nga Rusia, Anglia, dhe Franca, perfaqesonin interesat e secilit nga shtetet e
lartpermendur gjate dhe pas Revolucionit Grek. Ishin pra keto tre parti nga te cilat u ndane edhe
Revolucionistet, gje e cila çoi edhe ne krijimin e klaneve dhe grupeve kundershtare brenda perbrenda
Revolucionit. Keto klane dhe grupime politike
 te sapoformuara çuan ne nje lufte nderrmjet tyre, e cila kaloi ne vrasje, akuzime, tradhetime, perplasje
politike, burgosje etj. Psh Lideri i pare i te ashtuquajtures Partia Ruse ishte Jani Kapodistria, i cili
filloi karrieren si nje diplomat rus dhe u shqua ne Kongresin e Vienes(7). Por per shkak te luftes se
brendshme partiake qe mbizoteronte ne Greqi ne ato kohe Kapodistria u vra ne vitin 1831. Arsyeja e vrasjes
se Kapodistrias ishte se ai edhe pse zhvillonte politika pro-ruse ishte kunder formes se qeverisjes
autokratike qe perkrahte Rusia. Dhe tashme dihet qe kur peshku i vogel nuk ben lojen e peshkut te madh, ai
hahet. Pasardhes i tij ne krye te Partise Republikane Ruse u vendos Theodhor Kollokotroni. Partite
pro-britanike dhe pro-franceze ne opozite me Partine Ruse ne vitet 1853-1854 ishin kunder perdorimit te
irredentisteve greke per te zgjeruar kufijte e Greqise se asokohe ne dem te Perandorise Osmane, ndersa
Rusia provokonte te kunderten,
 duke i nxitur irredentistet greke qe te benin inkursione ne territorin Osman per te krijuar instabilitet
ne rajon. Keshtu Partia Ruse u be shume aktive ne inspirimin e revoltave anti-osmane ne Greqi. Keshtu ne
kete menyre ne vitin 1854 me nxitjen dhe ndihmen e Rusise filluan disa sulme irrdentistesh greke drejt
veriut qe perfshine edhe çamerine e asokohe. Spiridon Karaiskaqi(djali i Gjergj Karaiskaqit sebashku
me Theodhori Bua Griven ne krye te 3000 andarteve kryengrites greko-arvanite vershuan ne çamerine
lindore duke e djegur ate deri afer Kallamait. Fshatra te tera u masakruan dhe u dogjen; motoja e tyre ishte
"Perpara me kryqin ne nje dore dhe ne tjetren thiken." Pra lufta e brendshme nderrmjet fraksioneve te
ndryshme politike ne gjirin e Revolucionit Grek beri qe bashkeluftetaret kryqtare tashme te vrasin
njeri-tjetrin. E njejta gje ndodhi edhe me Odise Andreuçon. Edhe pse studiues bashkekohore si Arben
Llalla dhe Aristidh Kola ngrejne tezen se
 ai u vra nga rryma anti-arvanite, ose me sakte nga greket ultranacionaliste gjate kohes se revolucionit,
kjo eshte nje e pavertete sepse faktet historike provojne te kunderten. Ai u vra me urdher te
bashkeluftetarit te vet Jani Koleti, dhe nga ish-krahu i djathte i tij Jani Gurra, te dy shqiptare
ortodokse. Ne luften e revolucionisteve grek per tu shkeputur nga Perandoria Osmane ishin shumice
shqiptaret ortodokse qe morren pjese. Lufta e tyre per "fitoren e kryqit mbi gjysmehenen" eshte shenuar
shpesh ne faqet e disa autoreve shqiptare ortodokse, si nje lufte e kombit tone per çlirim nga zgjedha
osmane, por kjo teze eshte fallco dhe mese e gabuar, sepse keta revolucionare, te gjithe anetare te
organizates grekperhapese Finiqi Eteria, perpara se te luftonin kunder turqve luftuan kunder
bashkombasve te tyre myslimane. Kete gje e verteton vete lufta e Misollongjise, ku forcuan qe shtypen
revolucionin ishin te perbere krejtesisht prej shqiptaresh
 myslimane, te drejtuar nga Omer Pashe Vrioni, nga Berati, Karamahmud Bushatlliu nga Shkodra, Ibrahim
Pasha, i Egjiptit, djali i legjendarit Mehmet Ali, fondator i Egjiptit modern, Mehmet Qose prej Kosoves
etj, ndersa forcat revolucionare drejtoheshin nga shqiptare ortodokse qe luftonin per kryqin dhe
Greqine si Marko Boçari, Gjergj Kollokotroni, Odise Andreuço, Laskarina Bubulina, Gjergj
Karaiskaqi, etj. Kjo tregon qarte se revolucioni grek i 1821-1830 nuk ishte aspak revolucion
greko-shqiptar kunder zgjedhes Osmane, siç e paraqesin disa, por REVOLUCION ORTODOKS PROGREK , ku
ortodokset luftuan per kryqin dhe per Greqine. Tentativat e sotme te autoreve arvanitomane, per ti dhene
njerezve si Andreuço, Boçari, Karaiskaqi etj nje vend te lavdishem ne historine e kombit shqiptar, nuk
jane veçse tentativat keqedashese te inspiruara nga Megali Idea per te zevendesuar heronjte e vertete
te kombit shqiptare me heronj pro-greke qe brezat e ardhem mos te
 kene opsion tjeter perveç atij qe te jene kusherinj ne gjak dhe ne zemer me Greqine. Keto tentativa bejne
pjese ne platformen e madhe qe Greqia dhe grekomanet shqipfoles po zhvillojne ne akademite shqiptare per
te zhdukur identitetin tone kombetar dhe per ta zevendesuar ate me heronj qe luftuan per Greqine, duke i
lene femijeve apo niperve tane opsionin e vetem e dashurise per heronjte e tyre kombetare qe do te thote
automatikisht "Dashuri per Greqine". Ne vitin 1991 gjenerali kryqtar-athino- fanarit gjithashtu
keshilltar i kryeministrit grek, N. Grilaqi ne takimin me Azem Hajdarin fajesoi shqiptaret sepse keta te
fundit kishin luftuar kunder grekeve. .(Fletorja "Ballkan", dt. 8.5.2004) Besoj se tashme eshte e qarte
per lexuesit se kush luftoi kunder revolucionit grek dhe grekeve nder shekuj dhe kush luftoi per
revolucionin grek dhe Greqine ne shekuj. Nder te tjera N. Grilaqi i tha Azem Hajdarit: "Ju shqiptarët
jeni populli më i pavlefshëm i
 rruzullit që nga lindja e tokës. Jetoni tërësisht nga Greqia...". Ndaj besoj se shqiptaret duhet te
jene vigjilente qe edhe historine dhe heronjte e tyre kombetare te mos behen greke, apo progreke qe dhane
jeten per revolucionin grek, dhe pavaresine e Greqise. 

------------------------------------

Mos harroni se Shqiperia eshte nje Liste Informative Kombetare Shqiptare, synon ne nxitjen e
atedhedashurise, tek te gjithe shqipetaret pa dallim Krahine, besmi dhe seksi. Me parimin : Me i nderuari
nga ne eshte nacionalisti dhe ai qe  i sherben me shume ceshtjes kombetare... Per kete jane te ftuar te
gjithe shqiptaret kudo qe ndodhen qe te kontribojne ne rritjen e atedhedashurise nder shqiptar...

Per tu anetaresuar ne liste e-mailo: 

shqiperia-subscribe <at> yahoogroups.com

Per ta lene listen e-mailo: 

shqiperia-unsubscribe <at> yahoogroups.com

==================================================================Yahoo! Groups Links

<*> To visit your group on the web, go to:
    http://groups.yahoo.com/group/shqiperia/

<*> Your email settings:
    Individual Email | Traditional

<*> To change settings online go to:
    http://groups.yahoo.com/group/shqiperia/join
    (Yahoo! ID required)

<*> To change settings via email:
    mailto:shqiperia-digest <at> yahoogroups.com 
    mailto:shqiperia-fullfeatured <at> yahoogroups.com

<*> To unsubscribe from this group, send an email to:
    shqiperia-unsubscribe <at> yahoogroups.com

<*> Your use of Yahoo! Groups is subject to:
    http://docs.yahoo.com/info/terms/

Senad Maku | 1 Mar 22:02 2009
Picon

Ku vërtetë e ka vendin Nënë Tereza? Një qasje shkencore dhe fetare


 

Ku vërtetë e ka vendin Nënë Tereza?

Një qasje shkencore dhe fetare

 

Kushtrim Janina

Historian

 

"Më mirë është të ndodhin padrejtësi së sa të rregullohen në mënyrë të padrejtë" – Johann Wolgang GOETHE, filozof i madh gjerman i cili pranoj Islamin.

 

Këtë reagim po e shkruaj pak të gjatë për lexuesit, por gjithsesi tepër të shkurtë për të gjithë ata që kanë sy, kokë, mendje dhe janë të interesuar të dijnë se ku vërtetë e ka dhe duhet ta ketë vendin Nënë Tereza. Reagimi vjen si pasojë e një polemike që u shkaktua pas kryelajmit në gazetën e përditshme të Kosovë “Express” me titull “Gjykimi i Imamit për Nënën Terezë”. Gazeta e datës 23 shkurt 2009 në brendi ia kushton gati dy faqe, faqet 8-9, një ligjerate të imamit Dr. Shefqet Krasniqi kur ai i ka thënë xhematit se “Nënë Tereza e ka vendin në ferr”. Në audio inçizimin e vendosur në internet Dr. Krasniqi dëgjohet duke thënë se “[Nënë Tereza] e ka vendin midis xhehnemit, fellë”. Reagimi i parë në formë të shkruar erdhi nga Halil Matoshi, gazetar i Express-it. Komenti i tij u botua, ku tjetër pos në gazetën ku Halili është gazetar. Si duket, ishte një veprim i koordinuar i vet gazetës, e jo trajtim i drejtë i problemit. Po e marrim paragrafin kryesor, mbi tekst, nga reagimi z. Matoshi me titull “Krasniqi në ferr”, i botuar më datën 24 shkurt 2009, faqe 2.  

“Nga këndvështrimi i Shefqet Krasniqit për fjalën e lirë, do të mund të them se vet ai është i gatuar për ferr, sepse përfaqëson të keqen universale, dhe kjo që them, sipas botëkuptimit tim, është e barasvlershme me të vërtetën e tij konstante “përjashtuese nga parajsa” për të gjithë jomyslimanët, aq më tepër kur përfaqësojnë të mirën universale.”

E kuptuat këtë paragraf mirë? Nuk po hyjmë në brendi të komentit ku Halili ka llapaqit dhe sha sa ka mundur.
Të dashur lexues,

Qëllimi i këtij punimi shkencor është të gjindet vendi i saktë ose i përafërt në këtë dhe atë botë për Nënë Terezën, Dr. Krasniqin, dhe Halil Matoshin. Në këtë punim shumë të shkurt do të përdorim argumente të forta shkancore. Të gjitha argumentet e prezentuara janë të hapura për vërtetësi në tërë botën, për gjeneratat e tashme dhe të ardhme. Kushti i domosdoshëm për kuptimin dhe vërtetimin e argumenteve është që, secili duhet të ketë një shkallë të pranueshme të inteligjencës njerëzore. Nëse jeni të prirur të besoni në gënjeshtra, propagandë mediale, llapaqitje dhe sharje të komentusve nepër gazetat e tyre të paguar nga qarqet shpifëse, lexues të dashur, ndaloni këtu dhe mos e vazhdoni leximin e këtij punimi. Kthehuni tek komentet me sharje nëpër gazeta sikur ai i belbanit Halil Matoshi.[1] Ju që besoni Zotin dhe faktet shkencore, u bëjë thirrje të vazhdoni leximin.

 

 

Çka bëri në të vërtetë Nënë Tereza për njerëzimin dhe shqiptarët?

 

Miti i Nënë Terezës është krijuar nga Vatikani dhe propaganda mediale. Nuk ka asnjë fakt që mund të vërtetohet se ajo u ka ndihmuar të varfërve praktikisht. Tërë ndihma e saj të varfërve kanë qenë gënjeshtrat, mashtrimet dhe zhdukja e varfërisë me fjalë që Vatikani dhe mediat i shpifnin si fjalë të Zotit. Ju lutem, të dashur lexues, gënjeshtrat dhe shpifjet e Nënë Terezës nuk ishin, nuk janë, e kurrë nuk do të jenë fjalë të Zotit. Nënë Tereza praktikisht vetëm i ka sjellur dhe vazhdon të i sjell të këqija njerëzimit, e më së shumti shqiptarëve. Për Nënë Terezën janë shkruar shumë libra sipas qejfit, propagandës, ëndrrave, gënjeshtrave dhe qëllimeve djallëzore. Lexues të dashur, pse nuk uleni edhe ju pranë kompjuterit dhe të shkruani çka të doni në favor të Nënë Terezës? Edhe ne kemi mundur ta bëjmë këtë. Po ua lëjmë juve sepse ne nuk e kemi ndërmend të merremi me fantazira. Bota nuk është e ndërtuar në bazë të fantazirave. Bota vepron në bazë të argumenteve. Në vijim ne prezentojmë vetëm një pjesë të vogël të argumenteve. Nëse nuk jeni të interesuar në argumente që mund të i vërtetoj secili që ka sy dhe mendje të shëndoshë, ju lutem prej toke deri në qiell edhe njëherë: ndaloni leximin këtu. Për të gjithë të interesuarit në thash e themet dhe propandën për Nënë Terezën sqarimi u dha më lartë.

 
1.   Nënë Tereza e Kalkutës
 

Ne dijmë se Nënë Tereza, emri i saj i vërtetë Gonxhe Bojaxhiu, nuk ka qenë nga Kalkuta. Ajo ishte nga kombi më i varfër, më i sakatosur, më i prapambetur dhe më budallë i Evropës të quajtur shqiptar. Në rregull. Nga ky komb del një grua për të zgjidhur së pari problemet e Kalkutës duke anashkaluar në tërësi problemin e kombit të vet. Edhe kjo në rregull. Shumica e atyre shqiptarëve të arsyeshëm dhe të gjithë njerëzit e botës me mendje të shëndosh habiten pse Nënë Tereza shkoi për ta luftuar varfërinë në Kalkutë dhe Indi si një shtet armik i shqiptarëve, e nuk bëri gjë për shqiptarët ose kombin që i përkiste? Hipokrizia e tillë nuk fillon e as nuk mbaron këtu. Ka edhe shumë argumente për ata shqiptarë të arsyeshëm që duhet të dihen, sepse bota e arsyeshme i di.. Sicilit shqiptar me inteligjencë të kufizuar duhet së pari të di diçka për Kalkutën dhe historinë e saj. Hë pra, shkurtimisht çka është Kalkuta?

Kalkuta ka qenë kryeqyteti i Perandorisë Britanike të Raxhit (British Raj). Raxhi Britanik ka përfshirë territorin e sotëm të Indisë, Pakistanit, Banglladeshin, Nepalin, Butanin, Birmaninë, Singaporin dhe Somalilandin Britanik.[2] Një sipërfaqe gjeografike prej 5..244.246km2. Vetëm India me 3.287.263km2 quhet nënkontinenti Indian, e lërë më rajoni me mbi 5 milion km2. Sot ky rajon gjeografik ka 1.565.165.183 banorë. Po të ishte ende si shtet, do të rangohej i pari në botë për nga numri i popullsisë.

Përpos që ishte kryeqytet, Kalkuta ishte edhe qyteti, limani, qendra kulturore dhe ekonomike e Raxhit. Është plotësisht e qartë pse aviacioni i fuqishëm luftarak i Perandorisë Japoneze disa herë e ka bombarduar Kalkutën gjatë Luftës së Dytë Botërore, për të parën herë me 20 dhjetor 1942, dhe për të fundit herë me 24 dhjetor 1944. Por nuk arriti do ta pushtojë dot.. Aviacioni luftarak japonez arriti ta shkatërroj flotën kryesore të SHBA-ve në Perl Harbur më 7 dhejtor 1941. Për një ditë. Ai po ashtu shkatërroj limanet dhe qytetet kryesore të Azisë si Hong Kongun, Xhakartën, Shangain, Manilën, Singaporin. Nuk po i përmendin të tjerat. Nga këto që i përmendëm, do ta veçojmë Singaporin si limanin që në vitin 2008 ka pasur më së paku banorë, “vetëm” 4.839.400. Shangai, Hong Kongu, Xhakarta, Manila janë në mesin e qytet-limaneve me numrin më të madh të banorëve në botë.. Të gjitha ishin pushtuar nga Armata e Perandorisë Japoneze. Sulmi në Hong Kong filloj më 8 dhjetor 1941, vetëm 8 orë pas sulmit në Perl Harbur të SHBA-ve. Ndryshe nga sulmi në Perl Harbur ku puna u krye për një ditë duke e shkatërruar flotën kryesore të SHBA-ve, beteja e Hong Kongut zgjati deri më 25 dhjetor 1941 dhe përfundoj kështu: nga gjithsej 15.000 ushtarë sa i kishte Britania dhe Hong Kongu, 4.500 ishin të vrarë dhe plagosur, dhe 8.500 robër lufte të dorëzuar ushtrisë japoneze. A e dini pse beteja zgjati më shumë se dy javë dhe Hong Kongu nuk ra ose u shkatërrua shpejt si Perl Harburi? Përgjigje: Hong Kongu ishte nën sundimin e Raxhit Britanik. Perandoria Britanike deri atëherë ishte më e madhja në botë që ka njohur njerëzimi. Japonezët nuk e kishin lehtë me ta sikur me amerikanët. Pas Hong Kongut, japonezët sulmojnë Singaporin. Atë e marrin për një javë (7-15 shkurt 1942), e krahas tij zëjnë rob rreth 80.000 ushtarë të Perandorisë së Raxhit të përbërë nga britanikë, australianë dhe indianë. Uninston Çërçilli e kishte quajtur atë disfatë, dhe ashtu është e vërtetuar deri në ditët e sotme, si “tragjedia më e madhe” dhe “kapitullimi më i madh” në historinë e Britanisë. Gjatë pushtimit të limaneve, japonezët së pari shfrytëzonin aviacionin për të fituar epërsi në ajër dhe pushtim më të lehtë në tokë. Kur erdhi në pyetje sulmi ndaj limanit të Kalkutës, nuk bëhej fjalë për betejë disa ditëshe, jave, muaj, por vite. Japonezët nuk arritën të marrin Kalkutën përkundër se e bombarduan fuqishëm nga ajri disa herë gjatë dy viteve. India ishte vend i varfër por kryeqyteti i Perandorisë Britanike të Raxhit doli të jetë më i fortë se Perl Harburi, Hong Kongu, Shangai, Singapori, Xhakarta, Manila e shumë limane tjera të njohura në Azi. A thua more Zot, çka e çoj Nënë Terezën në Kalkutë? Ta luftojë varfërinë? Pse pikërisht në Kalkutë, e jo në çdo qytet dhe rajon tjetër të Indisë? Nuk po themi pse nuk erdhi Nënë Tereza ta luftojë varfërinë diku në trojet shqiptare që janë më të varfërat në Evropë. Ani nashtë pse ka shku ta luftoj varfërinë në Indi me numrin më të madh të popullsisë në botë pas Kinës (edhe dy dekada India do të jetë para Kinës me popullsi), të shkoj aq larg atje, e të mos kthehet këtu në Evropë për ta luftuar varfërinë në kombin e saj, gjysma e të cilit ishin me standard jetësorë të kafshëve? Hëh! S’ka përgjigjeee! Kjo i bie kështu, çohet sot një femër nga një vend shumë i varfër i Afrikës për ta luftuar varfërinë në Londër. Ose, çohet një femër nga Kosova për ta luftuar varfërinë në Nju Jork. Të jeni të bindur se edhe në Londër dhe Nju Jork ka të varfër brenda qytetit, bile shumë, e më shumë në rrethinat e tyre. Pyetja për femrën shqiptare do të ishte: pse pikërisht në Londër dhe Nju Jork duhet të luftohet varfëria kur ju vini nga kombi më i varfër i Evropës? Hëh! Çka do i thuash? S’ka përgjigjeee!

Tani po kalojmë pak në argumentet dhe faktet e gjalla se çka bëri në të vërtetë Nënë Tereza në Kalkutë, si e luftoj ajo varfërinë, sa dhe me çka i kontribuoj ajo njerëzimit, dhe çfarë vlere paraqet? Janë bërë shumë dokumentare dhe shkruar shumë vepra për veprimtarinë e Nënë Terezës. Ne nuk do të bazohemi as në ato që janë pro e as ato kundër. Do të bazohemi në fakte që mund të vërtetohen nga gjeneratat e tashme dhe të ardhme. Në shkrimet dhe librat e gënjeshtërta të shqiptarëve që nuk i marrin parasysh faktet nuk do të bazohemi hiq se hiq. Nuk do të bazohemi as në librat kritikues të botuara nga autorët si Kristofer Hiçins që Nënë Terezën e portretizon si “Engjulli i Ferrit”. Ngadalë, mos u ngutni ju lutem, as ju që jeni mbështetës të Nënë Terezës e as ju që u pëlqen vepra e K. Hiçins. Nuk është detyrë e jona të ua mbushim mendjen se a ka të drejtë Hiçins-i e shumë autorëve me famë botërore që kritikon minsionin e Nënë Terezës dhe të tjerët që kanë shpikur gënjështra nga më të poshtrat për të mirat e paqena të saj. Qëllimi ynë është që ju të njiheni me veprat e vërteta ose të bërat e Nënë Terezës. Kush mund të jetë njeriu më kompetent në këtë botë dhe me fakte të gjalla për studimin e veprës së Nënë Terezës? Askush tjetër pos Dr. Arup Çaterxhit (Aroup Chatterjee), i lindur dhe rritur në Kalkuta, është marrë me veprimtari humanitare për të varfërit në Kalkuta, ka përcjellur të gjitha të bërat e Nënë Terezës në çdo hap të saj në Kalkuta me video xhirime, inçizime të bisedave telefonike dhe gjatë takimeve në terren, e çka mos tjetër. Që je lexuesi ta kuptoj edhe më mirë, Dr. Çaterxhi është studiuesi dhe humanisti që e ka pasur veprimtarinë e Nënë Terezës në Kalkuta nën llupe të plotë deri në vdekjen e saj dhe pas vdekjes. Ne mund të flasim dhe shkruajmë çka të dojmë pranë televizionit dhe kompjuterit. Ne që jemi qënie njerëzore duhet të u besojmë fakteve të gjalla. Kushdo që është i interesuar, ju lutem merrni ato fakte të gjalla të prezentuara në librin e Dr. Çaterxhit të përkthyer edhe në shqip. Prezentojani secilit shqiptar të gjeneratës së tashme dhe të ardhme, që ata të jenë të kujdesshëm ndaj miteve të frikshme satanike rreth Nënë Terezës. Me këtë veprim ju i lironi shqiptarët nga idhujtaritë dhe veprat e dreqit. Mos u çuditni aspak pse Zoti është duke i dënuar shqiptarët si komb derisa ata besojnë në shpikjet djallëzore, mitet dhe propagandën për Nënë Terezën.

 

Faktet e gjalla rreth Nënë Terezës në librin “Nënë Tereza – Vendimi Final”, nga Dr. Aroup Chatterjee, botoi Jehona Study Center, Kombinat, Tiranë, libër i përkthyer, botimi i parë i verzionit origjinal të vitit 2003, 441 faqe.[3] Këtu prezentohen edhe fakte tjera që libri i ka harruar.     

 

2.   Në brendi të fakteve për Nënë Terezën

 

“Gjatë këtyre tre viteve në Përendim, unë arrita të kuptoj që qyteti i Kalkutës ishte sinonim i vuajtes më të keqe njerëzore dhe degradimit në sytë e botës”, thotë autori në hyrje të librit në faqe 9, botimi në shqip. Në të njëjtën faqe pak më poshtë, autori thotë:

“Gjatë këtyre njëzet e shtatë viteve të mia, këtu në Kalkuta, nuk e kam parë kurrë një skenë të tillë”. “Unë nuk e kam në gjak Kalkutën..” Ajo çka e ka tmerruar shumë autorin ka qenë portretizimi i Kalkutës nga propaganda mediale si sinonim i varfërisë, tragjedia e vuajtjes së njerëzimit. Se kjo është shpifje e dreqit e jo e ndonjë qenie njerëzore të arsyeshme që ka sy, ka dëshmi të forta. Kalkuta ka qenë, është dhe mbetet krenaria e Indisë. Asnjë qytet dhe rajon tjetër në Indi nuk e ka këtë epitet me fakte. Në faqe 10 autori shënon:

“Është  e përhapur shumë shprehja se “atë që Bengali (shteti ku Kalkuta bën pjesë) e mendon sot, India e mendon nesër”. Në shtetet tjera nuk ka këso shprehje. Nuk thuhet “atë që e mendon Nju Jorku sot, Amerika e mendon nesër” ose “atë që Durrësi e mendon sot, Shqipëria e mendon nesër”. Thuhet vetëm “atë që Kalkuta e mendon sot, India e mendon nesër”. Citati në faqe 10 vazhdon “Një shprehje indiane thotë: “Nëse ju keni një banor të Kalkutës, ju keni një poet. Nëse keni dy të tillë, ju keni një parti politike ndërsa me tre, ju keni dy parti politike”. Në faqen e Wikipedia-s thuhet: “Kolakta is noted for its revolutionary history, ranging from the Indian struggle for independence to the leftist and trade union movements”.[4] Në shqip do të thotë: “Kalkuta është e njohur për historinë e saj revelucionare, duke filluar nga lufta indiane për pavarësi deri të lëvizjet majtiste dhe të sindikatave”. Çka në të vërtetë është Kalkuta, duhet të hulumtoni mirë operacionet e aviacionit të fuqishëm luftarak të Perandorisë Japoneze, i cili fundosi flotën kryesore të SHBA-ve brenda një dite, pushtoj Shangain, Hong Kongun, Manilën, Xhakartën, Singaporin brenda disa ditëve, por nuk arriti dot të marr Kalkutën për dy vite të bombardimeve. Sot, mesatarja e shkollimit ose alfabetizmit të Kalkutës prej 81% e i tejkalon të gjitha mesataret e rajoneve tjera të Indisë të cilat arrijnë afër 80%.[5]

  Duke mos mundur të pajtohet në sytë e botës për shpifjet, satanizimin dhe përbuzjen e skajshme që Nënë Tereza si spiune e Vatikanit po i bënte krenarisë numër një të nënkontinentit Indian – Kalkutës, Çaterxhi në faqe 10 të librit thotë: “Si njëri i drejtë, e kam të vështirë t’i kuptoj gënjështrat dhe mashtrimet”. Tani lexues dhe bashkëkombas të dashur, merrni parasysh një fakt që do të u lë pa fjalë, e idhujt e Nënë Terezës mund të i lë edhe pa frymë. Shih citatin e autorit në faqe 10 të librit:

 

“Gjithashtu gruaja ime, e rritur dhe e edukuar në Irlandë (një katolike romane), e mashtruar nga mitologjia e Nënë Terezës, u zemërua kur shkoi në Kalkuta duke u përballur me realitetin dhe u largua nga trillimet rreth Nënë Terezës”.

 

Gruaja e Çaterxhit katolike romane e rritur dhe edukuar në Irlandë! Aiiiiii, ih, ih, ih! Edhe në Irlandë Çaterxhi përmes gruas së tij e ka pasur Nënë Terezën nën llupe të plotë. Edhe njerëzit nga planetet tjera pa kurrfarë ideje rreth Nënë Terezës do të ishin në gjendje ta studiojnë misionin e saj për mrekulli vetëm nëse autori i planetit tjetër është i martuar me një katolike romane të rritur dhe edukuar në Irlandë dhe në bashkëveprim të drejtpërdrejtë me Nënë Terezën, e lërë më Çaterxhi që, përpos kësaj, vet është nga Kalkuta dhe e ka pasur nën llupe Nënë Terezën me video dhe audio inçizime, fotografi, e shumë tjera. Çaterxhi megjithatë nuk bazohet në përvojën e hidhur të gruas së tij me Nënë Terezën por i prezenton faktet që i ka mledhur vet. Krejt ato fakte mund të ia jep televizioneve shqiptare dhe secilit shqiptar që i intereson diçka për Nënë Terezën. Thirreni gruan e Çaterxhit në debat televiziv që të i tregoj me fakte llapaqenit Halil Matufi, ashtu desha të them Matoshi, më falni në shprehje, se çfarë “vlere” universale paraqet Nënë Tereza.

Libri ka gjithsej 14 kapituj. Secili kapitull sjell fakte të tmerrshe për veprimtarinë djallëzore të Nënë Terezës. Kapitulli i parë mban titullin: “Ajo vraponte nepër vende ku ne nuk do të shkonim kurrë”. E cilat ishin ato vende? Më të shpeshtat: Roma, Nju Jorku, Londra dhe vilat në Papua Guinea e Re të rezervuara për njerëzit tepër të pasur të botës. Nënë Tereza quhej e Kalkutës por ajo rrallë qëndronte në Kalkutë. Ku është Nënë Tereza? Në aeroport, takim me Papën, takim me Reganin, princeshëm Diana, në vilat superluksoze në Papua Guinea e Re. Kapitulli tregon se si prostitutat indiane kishin dalur në rrugë jo për t’u shitur por për të mbledhur ndihma për viktimat e përmbytjeve, ndërkaq Nënë Tereza ikte sa herë ndodhnin fatkeqësi natyrore. Kur qëllonte në Kalkuta, Nënë Tereza me fjalë mitologjike pengonte punën e organizatave tjera humanitare. Ndihmat që bëheshin nga të tjerët propaganda mediale ia adresonte meritës së Nënë Terezës.

Kapitulli i dytë: Ekumenikal me të vërtetën: Përralla të pabesueshme prej shenjtori.

Tregon për pohimet e Nënë Terezës që nuk kishin fare lidhje me realitetin në asnjë rrethanë. “Ajo tregonte shumë nga ato që disa njerëz i quajnë “gënjështra të bardha”, faqe 31. Në Kosovë këto quhen “rrena të kulluara”. “Unë kam harxhuar ditë pa fund, duke filmuar me një kamera, përballë Shishu Bhavanit dhe e di çfarë ndodhte aty.

        

 

2.1 Kush e zbuloj dhe formësoj mitin e Nënë terezës

 

Kapitulli i tretë: Si lindi miti – Marrëdhënia e saj me Mugerixhen?

Këtu do të ndalemi pak më shumë se kush e shpiki ose zbuloj mitin e Nënë Terezës. Zbuluesi i mitit të Nënë Terezës quhet Mallkollm Mugerixhi (Malcolm Muggeridge, 1903 – 1990), një gazetar, shkrimtar, spiun ushtarak, përkrahës i krimeve të Hitlerit dhe anti-semitist, satirist, dhe mbi të gjitha “shvaler” i përdalë ose dhunues. Kërkojeni në Google biografinë e tij, lexoni veprat e tij, dhe librat e shkruara rreth tij nga autorë eminent. Në faqe 58 Çaterxhi thotë se Mugerixhi në moshën 19 vjeçare u regjistrua në “Oratorinë e pastorit të mirë”, në Kembrixh, një shoqëri kjo e klerikëve të pamartuar anglikanë”. Burimi i saktë i kësaj fjalie është një libër i shkruar nga vet Mugerixhi me një autor tjetër (Gregory Wolfe, Malcolm Muggeridge: A Biography, Londër, Hodder & Staughton, 1995, faqe 43). Çaterxhi nuk thotë se Muggeridge ishte homoseksual për çka publiku që e ka njohur ka dyshuar shumë. Mugerixhi ishte 7 vjet më i vjetër se Nënë Tereza, një distancë e përshtatshme në moshë për “marrëdhënie” të cilat Çaterxhi nuk pati guxim të na i tregoj.

“Ai [Mugerixhi] e pati lënë gruan, Kitin, në Angli së bashku me një fëmijë një-muajsh (edhe dy fëmijë të tjerë më të mëdhenj), por thuajse menjëherë pasi arriti në Kalkuta, filloj një lidhje dashurie me një indiane që quhej Kurshed, e që ishte gruaja e një biznesmeni të pasur. Në njëfarë mënyre, historia po përseritej; në kohën kur Kiti ishte shtatëzënë me djalin e tyre të parë dhe po shërohej nga tifoja, Muggeridge ndodhej në Rusi dhe kishte lidhje me një ruse, e cila ishte e martuar me një koleg të tij anglez...Megjithatë , si për ironi ishte Kiti ajo që e hodhi bombën e vërtetë, duke i treguar të shoqit se po priste një fëmijë nga njëfarë Majkëll Vivian (1907-1992), një diplomat i huaj. Midis Kitit dhe Muggeridge filloj një konflikt që që kishte në qendër abortin...Kiti u kthye në Angli por e mbajti fëmijën, Karlin...Karl Muggeridge vdiq tragjikisht në një aksident me ski në moshën 20 vjeçare...Ai [Mugerixhi] nuk mori pjesë në varrim, ndonëse në atë periudhë të jetës së tij, ishte bërë një kristian i devotshëm e i patundur. Në verën e vitit 1935, Muggeridge filloj një lidhje tjetër dashurie me piktoren dhe skulptoren e re, Amrita Sher-Gil, prindërti e së cilës ishin siikë, dhe sipas tij [Mugerixhit] , ata ishin çifutë hungarezë tepër vullgarë. Edhe pse Amrita i dukej e “lezetshme” në shumë aspekte, atij nuk i pëlqente fakti se “ajo” kishte bërë një abort” (faqe 60).

“Në të njëjtën kohë kur Amrita i dukej e “lezetshme” netëve, gjatë ditës shkruante në ditarin e tij se ajo “kishte ide të rëndomta e zemërim të keq, aspirata të pakta e sentimentalizë m të dobët” si dhe ishte “krejtësisht egocentrike, e vrazhdë, e llastuar, gjithmonë me të përziera”. Ky ishte Muggeridge tipik. Disa vite më vonë, pasi dëgjoj për vdekjen e Amritës, ai tha: “Dëgjova se ka vdekur në mënyrë misterioze në 1941, kur ishte vetëm 27 vjeç...Ai përçmonte gratë e pavarura dhe arrogante të klasës lartë e të mesme të qyetetit; duke qenë një sahib i bardhë, ai i kritikonte ato sy me sy” (faqe 61).

“Gjatë pjesës më të madhe të luftës (LBD), ai kishte detyrën e agjentit MI6 në vende të largëta, të tilla si Mozambiku, ku, nuk është e nevojshme të thuhet se vazhdoj të jepej pas femrave, duke vuajtur si zakonisht” (faqe 62). Çaterxhi nuk e ka hulumtuar vdekjen misterioze të Amritës por duke e ditur ekspertizën e Mugerixhit prej spiunit ushtarak të rrezikshëm të MI6 dhe qëndrimin në ditarin e tij kundër Amritës, nuk ka asnjë dyshim se atë e ka zhdukur me kurthë në mënyrë misterioze vet Mugerixhi.

“Gjatë viteve 1950 dhe 1960, Muggeridge jetoi një nga lidhjet më të famshme dashurore, atë me Ledi Pamela Berri, gruan e kryeredaktorit të “The Daily Telegraph” si dhe vajzën e Lordit Brikenhead, dikur Sekretar shteti për Indinë. Kiti Muggeridge e dinte se çfarë po ndodhte. Që në fillim të lidhjes së tyre, ajo (Ledi Berri) mbeti shtatëzënë (gjë që nuk është aspak e habitshme, kur dihej qëndrimi negativ që mbante Malkolmi ndaj çdo lloj kontrolli të lindjes). Por, gjatë shtatëzënisë, Pamela e humbi fëmijën e saj” (faqe 62).

“Në vitin 1953, vit në të cilin pati edhe lidhjen me Ledi Berrin, ai u shpreh: “Shkatërruesi i vërtetë i botës së krishterë nuk është as Stalini, as Hitleri e madje as kryetari i “kuq” apo të ngjashmit me të, por liberalizmi” (faqe 63). Çaterxhi nuk thotë se shkatërruesi i vërtetë i botës së krishterë është demaskimi i gënjështrave, por këtë ia lë lexuesit ta vërtetojë.

“Tashmë, lidhja me Pamela Berri kishte marrë fund..Nënë Tereza do të kishte mbetur përgjithmonë një murgeshë e panjohur për botën” (faqe 64). “..Muggeridge nuk e kishte miratuar asnjëherë shthuarjen seksuale dhe parandalimin e shatëzënisë, madje as tek racat e “qytetëruara” (përveçse tek vetja, kuptohet), por një gjë të tillë e tradhtoj pikëpamjen e tij supremaciste për jetën” (faqe 65). Faqe 66-72 prezentimi i Nënë Terezës në TV, trillimet për religjionin, inkuadrimi i organizatave të fshehta katolike dhe CIA-s në financim. Prej momentit kur është lidhur Mugerixhi me Nënë Terezën, libri nuk tregon asnjë shvalerizëm të Mugerixhit me femra tjera siç e ka pasur ai biznes të zakonshëm.

“..në fillim të viteve 1970, Nënë Tereza njihej nga njerëzit e zakonshëm në Britani, ndonëse, nëse ecte rrugëve të Kalkutës, ajo njihej fare pak” (faqe 73). “Fakti që ajo ishte me origjinë nga Shqipëria, vendi i vetëm në botë me një regjim stalinist (zyrtarisht edhe ateist), ishte një favor i madh për të. Dhënia e çimit Nobel një murgeshe katolike, do të ishte një goditje e madhe për qeverinë komuniste të atij vendi si dhe për të gjitha qeveritë socialiste në botë..” (faqe 75). 

“Në fund të fundit, ishte pikërisht Lenini, qi që ka thënë në fillim të shekullit të XX se “komunizmi në Londër, do të vinte nga Kalkuta”. Në atë kohë Kalkuta ishte kryeqyteti i Perandorisë Britanike” (faqe 76). Rëndësinë e Kalkutës për botën para Perandorisë Japoneze e ka njohur Perandoria Ruse (Imperial Russia).

“..Robert MekNamara ka qenë në detyrën e Sekretarit Amerikan të Mbrojtjes gjatë pjesës më të madhe të luftës së Vietnamit... Në vitet ’60, Kalkuta ishte një nga qendrat më të mëdha në botë, kundër luftës së Vietnamit..Robert MekNamara ishte nga propozuesit e Nënë terezës për çmimin Nobel. Në fakt, ai e propozoi atë tri herë, dy prej të cilave dështuan, përkatësisht në vitin 1975 dhe 19777, dhe herën e tretë në vitin 1979, që rezultoj të ishte një sukses i vërtetë” (faqe 76-77).

 

Epilog i kapitullit 3 – çmimi Nobel për Paqe: Disa probleme dhe çështje serioze (faqe 82-94).

Tregon për dallaveret dhe lojërat e pista në dhënien e çmimit Nobel aq shumë të përfolur dhe kritikuar në tërë botën, atë për Paqe.

 

Kapitulli 4: Si e kryejnë gazetarët dhe autorët “punën e Zotit”?

Tregon si Nënë Tereza i ka mashtruar shpesh gazetarët në fillim, dhe më vonë ata janë detyruar për përfitime financiare të tramsetojnë mesazhet e Nënë Terezës. “Në 18 shtator të vitit 2000, një murgeshë e Nënë Terezës e quajtur motër Francisca u arrestua nga policia e Kalkutës për mbajtjen e paligjshme të katër fëmijëve mbyllur dhe djegien me qëllim të dorës së njërit prej tyre, shtatëvjeçarit Karabi Mondal...Gjatë gjithë natës motër Francisca, sistematikisht i terrorizoi fëmijët dhe dogji dorën e Karabi Mondal” (faqe 124).

“Në 30 qershor të 2001, motër Francisca u dënua dhe iu dha mundësia e një gjobe të vogël ose dy muaj (burgim i thejshtë). Ajo pagoi gjobën...Shtatë dhjetëvejçarja (70), motër Francisca, është një njeri shumë i lig, megjithëse mizoria e shprehur me gjakftohtësi nuk është e pazakontë midis murgeshave të Terezës në Kalkuta” (faqe 125). Kjo do të thotë se misioni i Nënë Terezës në Kalkuta ka qenë edhe torturimi i njerëzve.

 

         Kapitulli 5: Kalkuta

Tregon për portretizimin e Kalkutës si vend i egër, i shkatërruar dhe i dreqit që e kishte bërë Nënë Tereza në Përendim. Më e rëndësishmja ndër të gjitha në këtë kapitull është se Çaterxhi ia çjerr maskën e dreqit Nënë Terezës duke i treguar qenieve njerëzore që kanë sy dhe mendje se kjo vjen nga një familje e cila gjithmonë ka jetuar në krizë, dhe nga kombi më i varfër i Evropës. “Vetëm brenda një jave, në mars të vitit 1997, 12 000 emigrantë ekonomik emigruan nga Shqipëria për në Itali nepërmjet Adriatikut. Kjo konsiderohet si lëvizja më masive e njerëzve në Evropë, nga një vend që nuk ishte në luftë. Nënë Tereza e konsideronte veten shqiptare, por me kushtin se familja e saj ishin me prejardhje nga Italia. Megjithatë, lidhja me Italinë nuk u qartësua kurrë”. 

 

Kapitulli 6: Të varfërit e Kalkutës, një profil dhe video-intervistat e mia me ta

Hulumtim me fakte të gjalla, statistika dhe përpunim të të dhënave.

Kapitulli 7: Shtëpitë e Nënë Terezës – pamje nga brenda

Tregon për rezidencat luksoze të Nënë Terezës në Papua Guiena e Re, diku në cepin e largët të botës, për të mos e pa kush Nënë Terezën. Skandale të shumta. Çaterxhi referohen në gazetën prestigjioze Reuters e cila thoshte: “[Urdhëri] Nënë Tereza e quajtura shpirti i lagjeve të varfëra, e cila ka 650 shtëpi, kjo shifër nganjëherë bëhet 700 në 120 vende tjera të botës etj, etj” (faqe 239). Lista e gjatë e shtëpive luksoze përfshinë qyetet Kalkuta, Mançester, Londër, Liverpool, Glazgou, Amsterdam, Bruksel, Berlin, Stokholm, Nju Jork, Kopenhagë, San Francisko, Barcelonë, Vankuver, Uashington D.C. e shumë metropole tjera ku duhej të luftohej varfëria?!!! 

 

Kapitulli 8: Vatikani i kërkon mikut të tij të madh të shkruaj një roman – Historia e një Qyteti Plot Gëzim dhe Hollywoodi në Kalkuta

Tregon për një film rreth Nënë Terezës të xhiruar në Shri Lanka. Autori shpreh habinë pse xhirimi nuk u bë në kryqytetin e Perandorisë më të madhe që ka njohur njerëzimi – në Kalkutë, ku Nënë Tereza kishte shkuar për të eliminuar të gjitha të këqijat e këtij njerëzimi që po rrjedhnin nga Kalkuta, ndërsa nga ai qyetet po priste mrekulli Perandori Ruse. Atë qyetet nuk që në gjendje ta pushtoj Perandoria Japoneze përkundër se aviacioni i fuqishëm luftarak i saj e bombardoi disa herë gjatë dy viteve.

 

Kapitulli 9: Llogaritë bankare të Nënë Terezës

Paraqet fakte për lidhjet e Nënë Terezës me matrapazë prej të cilëve ka marrë para. Shumica e fondeve kanë ardhur nga veprimtaritë kriminale. Më 1981 Nënë Tereza ishte nën hetime nga një gjykatë italiane për këto punë të pista. Vatikani kishte ndërhyrë për ta ndaluar dhe shpëtuar fytyrën e vet. Tregon fakte tjera të shumta për mashtrime financiare.

 

Kapitulli 10: Politikat e Nënë Terezës

Fakte të gjalla se Nënë Tereza s’kishte asgjë të bëjë punët e bamirësisë. Edhe pse ajo lëshonte deklarata se nuk merrej me çështje politike, ajo vazhdimisht ladronte poshtë-lartë, andej-këndej duke u takuar me Reganin, princeshën Diana, spiunë të CIA-s dhe shumë politikanë tjerë në Përendim.

Faqet 308-310 janë të ilustruara me fotografi. Shihen Auto-ambulancat me mbishkrimin “Missionaries of Charity (Misionarët e Bëmirësisë) të cilat nuk shërbejnë për të bartur pacientë por si taksi luksoz për murgesha. Brenda auto-aumbalcë s shihen murgeshat të ulura dhe tjerat duke hipur. Auto-ambulaca shërbejnë edhe për transportimin e pulave për murgoeshat, por jo për transportimin e pacientëve (fotografia tjetër). Disa fotografi tjera tregojnë gjendjen e atyre qendrave nën përkujdesjen e misionit të Nënë Terezës, ku Çaterxhi thotë se gjendja u përkeqësua prej se Nënë Tereza mori në mbikëqyrje ato. Në foto shihen njerëz të stprkequr sikur të ishin në kampet e përqendrimit.

 

Kapitulli 11: Sa shoqata të tjera janë duke vepruar brenda dhe përreth Kalkutës?

Përshkrim detaj i një numri të madh shoqatash, çka bëjnë dhe rezultatet e tyre. Puna dhe rezultatet e secilave prej tyre më të mira dhe më të ndershme se puna djallëzore e Nënë Terezës.

Kapitulli 12: Marrpdhëniet e Kalkutës me Nënë Terezën

Qytetarët e zakonshëm të Kalkutës nuk e kanë njohur Nënë Terezën. Nënë Terezën me tepër e njeh propaganda e mediave në Përendim.

 

Kapitulli 13: Vdekja dhe funerali

Çaterxhit nuk i shpëton asgjë nga veprimtaria e Nënë Terezës deri në momentet e vdekjes së saj, dhe pas vdekjes. Në faqe 389 Çaterxhi arrin të nxjerr të palarat e paskrupullta në shesh rreth miteve të pafundme të Nënë Terezës.

“Koha zyrtare vdekjes [5 shtator 1997] është dhënë ora 9 e 30 minuta e mbrëmjes (GMT 5 p.m.) por ajo kishte qenë pa jetë 40 minuta para kësaj kohe. Fjalët e saj të fundit ishin të shqiptuara në anglisht “I can’t breath” (nuk mund të marr frymë), kjo ishte gjuha e saj natyrale që fliste....Udhë heqësi dhe këshilltari i saj shpirtëror ati Edward Le Joly, thotë se megjithëse ajo tha “Nuk mund të marr frymë në orën 9 të darkës, një motër e kishte dëgjuar atë të thoshte “Jezus, unë të besoj ty.” Fjalët e saj të fundit në kohën kur ajo ia dorëzoj shpirtin Zotit në orën 9 e 30 të mbremjes.. Kjo është haptas një e pavërtetë. Në orën 9 e 30 ajo ishte krejt pa frymë dhe shenja jete” (faqe 389).

Kur i analizon lexuesi tendencat e mistifikimit të Nënë Terezës edhe në çastin e vdekjes, më falni në shprehje, ka gjasa të pshurret duke qeshur. Udhëheqësi dhe këshilltari i saj shpirtëror ati Edward Le Joly thotë se fjala e saj e fundit në këtë jetë “I can’t breath” u tha në ora 9, kurse në ora 9 e 30 kur ajo ishte e vdekur kinse paska folur edhe një herë “Jezus, unë të besoj ty”. Ajo nuk ka besuar në Jezusin (hazreti Isën a.s.) dhe këtë do ta tregojmë më vonë në këtë punim me fakte të vet Nënë Terezës.

Çaterxhi e kishte nën llupe Nënë Terezën edhe pas vdekjes së saj. “Unë fola me dr. Alfred Woodward, kardiolog i saj personal dhe i fundit që u përkujdes për të, dhe vlerësimet e tij nxjerrin të njëjtën gjë që e raportuan mediet lokale [fjala e fundit në ora 9, kumtimi i lajmit për vdekje në 9 e 30]”.

“Ditën tjetër pas vdekjes të shtunën në datën 6 nuk kishte asnjë turmë në shtëpinë e Nënë Terezës. Kaq shumë sa, dy gazetat lokale të përditshme, dy rivalet kryesore, kishin të njëjtën histori në faqen kryesore të dielën në datën 7, Ananda Bazaar Patrika nën titullin BOTA VAJTON POR KALKUTA MBETET INDIFERENTE ja si vazhdon:...” Merre me mend sa e famshme ka qenë Nënë Tereza në Kalkutë. Edhe kur vdiq dhe qytetarët ishin në pushim sepse ishte vikend (6-7 shtator 1997) nuk kishin çka të bëjnë, e nuk i interesoj fare të ofrohen te shtëpia e saj. Gjithsejt në varrimin e Nënë Terezës kanë marrë diçka “më shumë se 100 të varfër dhe njerëz të pa aftë në stadium, të cilët ishin sjellë me autobus nga shtëpia e Nënë Terezës. Arsyeja pse ato nuk ftuan më shumë është mister. Në stadium ndodheshin rreth 6 000 njerëz, gjysma e të cilëve ishin murgesha dhe nga besimet e tjera fetare. Kishte zyrtarë dhe delegacione indiane dhe të huaja. Ishte gjithashtu, një numër i madh i personelit të ushtrisë dhe të policisë së sigurimit veshur me rroba civile” (faqe 398).

“Kur vdi babai im [i Çaterxhit], 5 000 njerëz transportuan trupin e tij (brenda një gjysmë ore) nga Gykata e Lartë deri te kolegji mjekësor i Kalkutës..” (faqe 399).

“Vetëm të varfërit mungonin (në varrimin e Nënë Terezës)..Por pastaj e arsyetoj se ata [të varfërit] donin të vinin por ishin trembur që të largoheshin! Në fakt edhe ata pak të varfër që kishin ardhur, ishin të tërhequr më shumë nga shkëlqimi i ceremonisë se sa nga vetë Tereza...Nëse gazetarët e huaj kishin qenë të habitur me mungesën e të varfërve, të cilët duhet të ishin duke vajtuar kur kalonte mbrojtësja e tyre e fundit, ata qëndruan të heshtur me mençuri” (faqe 400). “Media kishte parashikuar se duhet të ishin rreshtuar nepër rrugë një milionë të varfër...Pjesa e popullsisë së qytetit që shprehu pikëllimin më shumë ishin sportistët! Arsyeja për këtë është e paqartë, por mund të jenë mobilizuar nga personaliteti shtetëror dhe ministri energjik i sporteve dhe transportit Subhash Chakrabortym, ai vetë është një admirues i Terezës” (faqe 402) [admirues i Terezës sikur Mugerixhi ndaj Amritës!].

“Ajo [Nënë Tereza] e kishte diskutuar me njerëzit e saj më të ngishtë, shumë vite para se të vdiste, mënyrën se si do të zhvillohej funerali i saj...Rruga që përshkroi kortezhi i saj, ka undësi që të mos ishte aprovuar nga ajo, meqenëse tregonte pjesët më të ira të Kalkutës...Ajo çka habiti më shumë kalkutasit ishte se një ngjarje kaq e madhe kaloi absolutisht pa asnjë inciden të pafat, sepse ky është qyetet i paqëndrueshëm ku emocionet janë gjithmonë të forta..” (faqe 406). Arsyeja se përse nuk pati asnjë incident gjatë funeralit të Terezës është se aty nuk pati asnjë emocion, Kalkuta i dha (jep) një farë vendi Nënë Terezës, por kurrë nuk u lidh më të. Gjithashtu nuk pati asnjë turmë....Ananda Bazaar Patrika [gazeta kryesore e Kalkutës], një ditë pas funeralit..pë rfundonte me ”nëse Nënë Tereza e ka vendosur Kalkutën në hartën e botës përsëri, atëherë kjo njohje e ka paraqitur qytetin tonë, si një nga vendet më të errërta të planetit” (faqe 407).

Nga vdekja e Nënë Terezës fituan vetëm hotelet dhe ata që shisnin lule (faqe 408).

Faqe 410, rreth aranzhimit të intervistave të Nënë Terezës me media, Çaterxhi konkludon: “Kjo thjesht ilustron që edhe në ditën e fundit në tokë, Nënë Tereza ishte e lidhur pas publicitetit dhe propagandës dhe se ajo nuk përzihej me të varfërit”. 

Faqe 413, përzgjedhja e pasardhëses së Nënë Terezës, indiania e quajtur Nirmala. “Konferenca e shtypit ishte një katastrofë mediatike e publikun indian. Nirmala tha që varfëria ishte e bukur dhe nuk kishte asgjë të gabuar që të varfërit të qëndronin të varfër: “Ne duam që të varfërit të pranojnë varfërinëë me të njëjtin stoicizëm që tregojnë edhe murgeshat. Ata duhet të jenë të kënaqur me çfarë do qoftë që Zoti u jep atyre”....”Ajo [Nirmala] përsërit qëndrimin e Nënë Terezës për të pranuar para nga çdokush, pa pyetur për mjetet se si ishin përfituar këto para [dhe t’ia jep, po e dini ju kë, çdokujt për para].

“Më pak se 50 njerëz vizitojnë varrin çdo ditë, gati të gjithë ata vizitorë nga qyteti [Kalkuta]. Në përvjetorin e vdekjes dhe ditëlindjes së saj [Nënë Terezës] në pashkë dhe krishtlindje shifra mund të shkojë deri në 200” (faqe 414). Kjo pra është fama e Nënë Terezës në Kalkuta. Mbi 200 njerëz i gjen për çdo ditë gjatë stinës së verës në Gërmi. Në rast të festave si për 1 maj, shifra në Gërmi arrin deri në 100 000 në mos më shumë, e për krishtlindje tek varri i Nënë Terezës nuk mblidhen as 200 vetë.

 

Kapitulli 14: Nga shenjtore e gjallë në shenjtore

“Mos më kthe mua në një njeri të parëndësishëm duke u përpjekur që të më bësh shenjtore” – Dorothy Day, aktiviste katolike sociale për të varfërit” (faqe 415).

Kapitulli pastaj përshkruan pislliqet Vatikanit për shenjtërimin e Nënë Terezës. Çaterxhi paraqet dëshminë detaje përpara komisionit për bekimin dhe kanonizimin e Nënë Terezës (faqe 417-432). Prej asaj pjese e deri në fund të librit (faqe 433-441) Çaterxhi tregon për rolin e Vatikanit në bekimin e krimeve rrënqethëse kundër njerëzimit të kryera nga katolikët. Këtu ne jemi më ekspertë se Çaterxhi dhe kemi fakte më shumë se ai për kishën katolike dhe ortodokse në kanonizmin dhe shenjtërimin e kriminelëve. Vatikani ka strehuar, fshehur dhe mbajtur shumë kriminelë të LDB-së që ishin katolikë. Nga ish-Jugosllavia shumë kriminel ustashë janë fshehur nga Vatikani. Njëri prej tyre i quajtur Petar Brzica, i cili llogaritet se ka thyer rekordin në kampin e Jasenovcit duke ua hequr kokën me thikë 1360 të burgosurve, ende nuk dihet se ku gjindet, a është gjallë apo ka vdekur.[6] Vatikani e di. Në anën tjetër, kisha ortodokse serbe ka bërë bekimin e kriminelëve të quajtur Shkorpion për masakrën e Srebrenicës.

 

Libri ka një rekord prej 395 fusnotave, të gjitha të bazuara në fakte të gjalla. Vlerësimin e lexuesve, të verzionit anglisht, mund ta gjëni në këtë afresë:

http://www.amazon. com/Mother- Teresa-Verdict- Aroup-Chatterjee /review/product/ 8188248002/ ref=dp_top_ cm_cr_acr_ txt?ie=UTF8&showViewpoints= 1

 

 

 

 

3. Kujt i besonte Nënë Tereza dhe ku e ka vendin?

 

Se kujt i besonte Nënë Tereza u vërtetua më lartë. Besimi i saj ishte në para, takime me politikanë, vizitat nepër metropolet botërore, pushimet në vilat për super të pasur në Papua Guine e Re, propaganda, deklaratat boshe, dhe ato që libri i Çaterxhit thotë se njerëzit e zakonshëm i quajnë “gënjështra të bardha”. Menjëherë pas vdekjes së saj janë shqyrtuar arkivat e veprimtarisë, me çrast janë bërë publike shumë letra të saj, që nga koha para shkuarjes në Indi për herë të parë e deri në vitet e fundit të jetës së saj. Në ato letra ajo i tregon haptas dyshimet serioze ndaj besimit të saj ose katolicizmit. . Aq ishte dyshimi i madh i saj në këtë religjion sa asaj i hyri frika në palcë se vet ajo nuk ishte asgjë tjetër pos hipokrite.

 

Letrat e saj janë botuar nga disa institucione dhe gjinden edhe në internet në gjuhën angleze. Edhe mediat më prestigjioze të botës si Reuters, ABC, CBS, CNN e shumë të tjera kundërthëniet e letrave të Nënë Terezës kur u bënë publike e kishin ndër lajmin kryesor.[7] Që lexuesit mos të i ngarkojmë shumë me përmbajtjen e secilës letër, po ua prezentojmë disa adresa të mediave më të njohura botërore:

 

http://uk.reuters. com/article/ topNews/idUKDEL3 039420070904

http://www.abc. net.au/news/ stories/2007/ 08/25/2015008. htm

http://www.cbsnews. com/stories/ 2007/08/23/ eveningnews/ main3199062. shtml

http://archives. cnn.com/2001/ WORLD/asiapcf/ south/09/ 06/teresa. letters/

 

Mos harroni se shumica e këtyre dhe shumë mediave tjera e kishin krijuar mitin për Nënë Terezën. Çuditërisht, do të jenë vet veprat e Nënë Terezës, deklarimet e saj në formë të shkruar si prova materiale se veprimtaria e saj fantazmë ishte në kundërshtim të plotë më atë që shpifnin disa media të kontrolluara nga propaganda e Vatikanit.    

         Lexuesve dhe të gjithë të interesuarve po ua sjellim disa fakte materiale edhe në gjuhën shqipe të botuara në një faqe interneti. Nëse nuk kuptoni anglisht për të lexuar çka shkruhet në Reuters, CNN rreth të njëjtës temë, mund të shikoni këtu për të lexuar në shqip: http://www.diskutim e.com/disk/ thread.php? id=3212. Çka në të vërtetë shkruante Nënë Tereza në ato letra?

 

"Ku është besimi im?" shkruan ajo. "Edhe thellë poshtë nuk ka asgjë pos zbrazëtirës dhe territ. Nëse diku ka Zot – të lutem më fal."

 

"Për çka unë punoj?" pyet ajo. "Po të mos kishte Zot, nuk do të kishte shpirt. Po të mos kishte shpirt atëherë, Jezus, Ti gjithashtu nuk je i vërtetë."

 

Këto përmbajtje i gjëni edhe në dhjetëra faqe tjera interneti në shqip. Burimi i tyre janë përkthimet nga gjuha angleze të botuara nga shumë agjenci lajmesh dhe institucione. Përmbajtja e letrave të shkruara me dorën e vet Nënë Terezës argumentojnë qartë dhe fuqishëm se ajo:

1)     Nuk ka pasur besim në religjionin katolik;

2)     E ka mohuar haptas ekzistencën e Zotit (kur thotë: “Nëse diku ka Zot?);

3)     Ka qenë e vetëdijshme se po bënë një punë për të cilën mund të shpërblehet vetëm me Xhehenem. Lexoni edhe një herë kur thotë: "Edhe thellë poshtë nuk ka asgjë pos zbrazëtirës dhe territ. Nëse diku ka Zot – të lutem më fal." Kjo përputhet në mënyrë të përkryer me atë që ka deklaruar Imami Shefqet Krasniqi se ajo e ka vendin midis Xhehenemit, fellë. I vetmi dallim është se Nënë Tereza për vendin e saj në ferr thotë “thellë”, ndërsa Imam Krasniqi thotë “fellë”. Kjo është e njëjta fjalë me të njëjtin kuptim;

4)     “Për çka unë punoj?” është argument i fuqishëm se misioni i Nënë Terezës ka qenë fantazmë;

5)     Nënë Tereza haptas mohon të dërguarin e Zotin kur thotë: “Jezus, Ti gjithashtu nuk je i vërtetë”. Nënë Tereza ka të drejtë kur mohon Jezusin dhe për këtë nuk është fajtore. Fajtor është keqinterpretimi katolik i Hazreti Isait a.s. Si të besohet interpretimi katolik për Jezusin (Isain a.s.) se Atë kinse e kanë torturuar tej mase dhe gozhduar në kryq ndërmjet dy hajdutëve? Si është e mundur që njëriu të veproj ashtu me të dërguarin e Zotit? 

 

Nevojitet një korrigjim i vogël i pyetjes dhe përgjigjes që Imami Shefqet Krasniqi, “ku e ka vendin Nënë Tereza? Midis xhehnemit, fellë”. Pyetja nuk është se ku e ka vendin, por ku është Nënë Tereza? Ajo tanimë është midis Xhehenemit, fellë. Kurrë nuk do të dalë nga aty.

Lidhur me deklarimin e z. Krasniqi se “çka mendoni për Nënë Terezën që u ka ndihmuar të varfërve”, pyetja duhet të ndërprehet me këtë përgjigje: Nënë Tereza nuk ka ndihmuar të varfërit konkretisht por me tepër me fjalë dhe gënjështra. Ajo është munduar me mish e me shpirt të ua bëjë jetën atyre edhe më të vështirë ekonomikisht duke u thënë se varfëria dhe vuajtjet e mëdha u sjellin më afër Krishtit, sepse edhe vet Krishti sipas mitologjisë shpifëse të krishtere, ka vuajtur shumë dhe është gozhduar në kryq. Islami nuk bënë shpifje të tilla kundër profetit Isa a.s. I dërguari i Zotit nuk mund të torturohet dhe gozhdohet ashtu nga njerëzit e rëndomtë. I dërguari i Zotit është i mbrojtur nga Zoti dhe mbetet i paprekshëm. 

Në ligjëratën e tij, Dr. Krasniqi thotë: “[Nënë Tereza] ka ndërruar burra sa ka dasht”. Kjo duhet të vërtetohet. Për atë shvalerin e përdalë të quajtur Mugerixhi dyshon e tërë bota. Edhe pushimet e Nënë Terezës nepër vila luksoze dhe marrja e parave nga çdo lloj matrapazi shton dyshime serioze. Për këto nuk kemi fakte dhe, lexues të dashur, nuk po trillojmë asgjë. Dyshimet duhet të hulumtohen gjithsesi dhe të shohim nëse ka fakte.

Me ligjëratën e tij rreth mitit të Nënë Terezës, Dr. Krasniqi ka bërë hapin më të rëndësishëm drejt Xhenetit. Dyert e Xhenetit janë të hapura për Imamin si mbrojtës i Atyre që mohoj Nënë Tereza – Zotin dhe të dërguarin e Zotit. Imami vetëm duhet të ecë drejt dyerve të hapura. Nevojitet vetëm edhe një dekodim më i plotë i mitit të Nënë Terezës të cilin ai e ka filluar. Zoti e shpërbleftë Imam Krasniqin me Xhenet për veprën e mirë që e ka bërë deri më sot dhe do ta bëjë. Në Kur’an thuhet se Zoti i shpërblen veprat e mira. Amin – Ashtu u bëftë. Imam Krasniqi mund ta ketë vendin midis Xhenetit. Këtë më se miri e di Zoti (të cilin Nënë Tereza e ka mohuar) sepse Ai është gjykuesi më i mirë dhe më i drejtë.

Reagimi i Myftiut Naim Tërnava në favor të Nënë Terezës dhe distancim nga ligjërata e Imam Krasniqit, mund të llogaritet si vepër e dëmshme. Ekziston rreziku që Myftiu të bëhet kojshi me Nënë Terezën në Xhehenem, ajo midis dhe fellë ndërsa ky pak më në qosh dhe në krye nëse nuk pendohet.

Kur’ani i ka të hulumtuara të gjitha këto që u thanë për Nënë Terezën, Imamin Krasniqi dhe Myftiun Tërnava. Nuk do të ngarkojmë lexuesit më shumë ajete Kur’anore. Po ndalemi pak vetëm në disa vargje dhe ju e kuptoni në tërësi problemin.

 

“Kush është më keqbërës se ai (ajo) që trillon gënjështra për Zotin ose i përgënjështron shpalljet e Tij? Vërtetë, keqbërësit nuk do të shpëtojnë. (Kur’an 6:21, në formë më të zgjeruar edhe në 6:157)”

 

Koment: Gënjështra për Zotin trilloj Nënë Tereza kur me dorën e vet shkroj se dyshon nëse Zoti ekziston. Ajo më tej shkroi se nëse ka, “të lutem më fal”. E si ta falë Zoti kur në Kur’an thotë “kebërësit nuk do të shpëtojnë”?

 

“...Vendimi i takon vetëm Zotit. Ai e shpall të vërtetën dhe Ai është Gjykatësi më i mirë (Kur’an 6:57).”

 

Kjo do të thotë se vendimi nuk i takon Myftiut Tërnava për të u distancuar nga shpalljet e Zotit në bazë të të cilave Imam Krasniqi argumentonte se Nënë Tereza e ka vendin midis Xhehenemit, sepse vet Nënë Tereza e ka mohuar Zotin dhe të dërguarin e Tij.

 

“Prandaj ndiq atë që të ka shpallur Zoti yt. S’ka zot të vërtetë veç Tij. Shmangu prej idhujtarëve (Kur’an 6:107)”. 

 

Imam Krasniqi u ka treguar xhematit se si duhet shmangur prej idhujtarëve si Nënë Tereza. Ai i është përmbajtur shpalljes së Zotit. Myftiu Tërnava duke u distancuar nga kjo dhe përkrahur idhullin ka bërë një mëkat të cilin ai duhet ta përmirësoj, e para se ta përmirësoj, besimtarët të distancohen prej reagimit të paarsyeshëm të Myftiut. Mosrespektimi i Ajeti 6:107 kur thotë “Shmangu prej idhujtarëve” ka pasoja për popullin që Zoti i ka shpallur në Ajetin 6:131.

 

“Kjo [dënimi ndaj popullit] ndodh sepse Zoti yt nuk e shkatërron asnjë vend për veprat e tyre të gabuara, pa i paralajmëruar banorët e tij (Kur’an 6:131)”.

 

Edhe diçka nga kapitulli 6 i Kur’anit. Ta keni vetëm si referencë të përafërt në atë që bëri Myftiu Tërnave ndaj Imam Krasniqit.

 

“Ai [Iblisi] tha: “Për shkak se Ti [Zoti] më flake tej, unë do t’u zë pritë njerëzve në rrugën Tënde të drejtë, e do t’u qasem atyre nga përpara dhe nga prapa, nga e djathta dhe nga e majta, e kështu Ti do të vëresh se shumica prej tyre nuk të janë mirënjohës!” (Kur’an 7:16-17).

 

“Zoti i tha [Iblisit]: “Dil prej andej i përbuzur dhe i përjashtuar! Pa dyshim, Xhehenemin do ta mbush me ty dhe me të gjithë ata që të shkojnë pas teje!” (Kur’an 6:18). 

 

Përpos Nënë Terezës, Zoti mund ta mbush Xhehenemin me të gjithë ata, duke përfshirë edhe Myftiun Tërnava nëse nuk pendohet, që synojnë t’u zënë pritë njerëzve në rrugën e drejtë dhe t’i dezorientojnë ata në besimin ndaj idhullit ose fantazmës së shpikur të quajtur Nënë Terezës e cila ishte mohuese.

Për misionin e Nënë Terezës shumë herët ishin ngritur dilema edhe në mesin e shqiptarëve që nuk kishin lidhje me religjionin fare. Nëse dikush e ka tërë arkivën e gazetës ditore Bujku që dilte si zëvendësim pas mbylljes së Rilindjes, do ta gjëni diku në mesin e viteve ’90-ta një koment të një gazetari me titullin “Nënë, po ku [dreqin] je moj?” Gazetari që mund të ketë qenë i thejshtë për gazetën shtronte shumë interesante duke akuzuar Nënë Terezën se sa njerëz u vranë, sa nxënës u helmuan, sa fëmijë mezi ushqehen me bukë thatë në Kosovë, e ti (Nënë Terezë) shkon atje në Indi për ta ndihmuar një shtet me 1 miliardë banorë, një shtet që ka kundërshtuar shumë rezoluta për Kosovën në OKB, e kombi juaj vuan aq shumë nga varfëria e terrori duke u pakësuar në territor vazhdimisht gjatë historisë, etj, etj. Heshtjen e plotë të Nënë Terezës gjatë kauzës së Kosovës nën regjimin e Millosheviqit, shumë qytetar e arsyetonin kështu: “O le bre hiqmu sajna e mos ma permen atë emën se ajo ish kanë nana e maxhupve (d.m.th. indianëve)”. Ndihmat për shoqatat me emrin Nëna Terezë në Kosovë i siguronin muslimanët në vend dhe diasporë. 

 

 

4. Ku e ka vendin llapaqeni belban Halil Matoshi?

 

Gazetaruci Halil Matufi, ashtu desha të them Matoshi, më falni, është nga fshati Gmicë i komunës së Kamenicës, fshat kodrinoro-malor, në kufi me Serbinë, atje diku siç thotë populli “ku bon dreqi vo”. Ky gazetaruc me mendjen e tij të budallt gaton njerëzit e rrugës së drejtë siç është Dr. Shefqet Krasniqi, për ferr në një gazetë ditore të Kosovës.. Ai dhe shumë hipokritë tjerë mundohen të paraqesin idhullin e Nënë Terezës si “vlerë universale”, kur ajo në të gjitha kombinimet e mundshme është një e “keqe universale” pasi është idhull. Kur vet Nënë Tereza e konstaton këtë me veprat e saj dhe me testament në formë të shkruar, secili njeri i arsyeshëm bënë këtë pyetje: çka po llapaqit blebani Halil Matoshi? 

Halil Matufi, a ke ti ndonjë fakt të gjallë sikur çaterxhi me audio dhe video inçizime, fotografi, vështrim të veprimtarisë së Nënë Terezës në terren, evidencë për ryshfetet e saj të marrura nga matrapazët (mendo këtu kur ajo thotë “merrni para nga kushdoqoftë”)? Mos na llapaqit jo kështu e ashtu për Nënë Terezën. Nuk ke te drejtë të referohesh askund. Ke marrë përsipër mbrojtjen e një idhulli, prandaj na i sjell faktet tua. Video inçizimet, fabrikimet, forografitë, publikimet plot gënjeshtra të tjetërkujt, nuk t’i lejojmë të përdoren si fakte. Duhet t’i kesh tuat. Nëse i ke bërë vet, atëherë na i trego.

Halil Matufi, mos je ti nga Kalkuta dhe e ke gruan romano katolike të arsimuar në Irlandë me Nënë Terezën? Çaterxhi i ka të dyja dhe prapë shfrytëzoj alternativë tjetër për ta çmontuar deri në palcë mitin e Nënë Terezës. Mos je t’i Mugerixhi? Apo, meqë je gazetaruc dhe shkruan në një gazetë ditore të Kosovës çka të duash, mos po synon përmbytjen e mediave më prestigjioze në botë shkaku se ato më në fund vetëm botuan letrat e Nënë Terezës?

Halil, ti e ke vendin në ferr, veç jo në mes, diku më në skaj se s’je kerkushi për të qenë më në mes të ferrit. Mesi është i rezevuar për kalibrat e keqbërësve të mëdhenj si Nënë Tereza. Mbroje sa të duash por tek ajo nuk mund të shkosh dot. Të mjafton edhe periferia e ferrit. Qaty e ki venin. Hajt, si ka thënë ai humoristi Vedat Bajrami kur e imiton Jakup Krasniqin, hajt kastraveci i dreqit!  

 

 

5. Çka po fshihet me mitin e Nënë Terezës kundër shqiptarëve?

 

Asgjë tjetër pos asaj që fshihej në Indi; t’i hipnotizojnë shqiptarët, t’i bëjnë ata të besojnë në idhujtari, e në anën tjetër t’i shkatërrojnë praktikisht. Kush ka sy e di fare mirë se si janë duke u zbatuar ato idhujtari të rrezikshme. Shembuj konkret janë uzurpimet e pronave private të shqiptarëve nga kisha ortodokse serbe me Planin e Ahtisaarit, ryshfetet nga 3000 euro për person për ata që duan të bëhen katolik, libanizimi i Kosovës duke ndërtuar kisha, rjepja ekonomike e Kosovës, e shumë tjera. 

Shembulli më tragjik është shkatërrimi i vatrës së dijes, gjimnazit Xhevdet Doda, për ta ndërtuar katedralen. Komunizmi ka shkatërruar kisha e xhamija për të ndërtuar shkolla, kurse këta shkatërrojnë shkolla për të ndërtuar kisha, për t’i lënë nxënësit në kontenjera si mësonjëtore. As Millosheviqi nuk ka qenë më i rrezikshëm. Ai filloj ndërtimin e kishës mu në zemër të hapësirës së Universitetit të Prishtinës por nuk ishte aq i keq sikur këta të rrënoj shkolla prestigjioze dhe në vend të tyre të ndërtoj kisha. Kjo do të thotë se në Kosovë është duke u tentuar të zbatohet inkuizicioni, fenomen të cilin shtetet përendimore e kanë shkelur në qafë para disa shekujve. Janë ngopur me kohë shtetet përendimore me religjionin e tyre të korruptuar që ka evoluuar prej vrasjes dhe djegies së dijetarëve të shkencës, deri te përdhumini i fëmijëve mashkuj dhe femra nepër kisha. Vatikani ende është duke i udhëhequr këto fenomene dhe po mundohet që ekperimente të tilla të zbatohen kundër tërë popullsisë së Kosovës. Ardhja e një muslimani në krye të SHBA-ve dhe plani i tij për tolerancë ndërfetare në botë, është tregues se shqiptarët nuk duhet të jenë aq naiva të bien pre e planeve të Vatikanit dhe priftëve pedofil shqiptarë. 

 

 

6. Përfundimi dhe vendimi final për shqiptarët

   

Askush nga shqiptarët dhe kushdo nga vendet tjera nuk mund të dokumentoj me fakte se Nënë Tereza ka kontribuuar diçka për kombin e saj. E vetmja përgjigje nga përkrahësit e saj shqiptarë si qyetetarë të zakonshëm, është se ajo s’ka bërë asgjë për neve por ka bërë për botën në Indi, prandaj duhet të mburremi me të. Fanatikët e saj për interesa të ngushta religjioze dhe llogari të Vatikanit dhe kishës ortodokse serbe mundohen ta mistifikojnë tej mase këtë idhull dhe fantazmë si “vlerë universale”. Këtë “vlere universale” që është e keqe universale, e ka demistifikuar dhe futur në arkivol me sukses dhe fakte të gjalla Arup çaterxhi – njeriu më kompetent i të gjitha kohërave dhe të gjitha gjeneratave për studimin e misionit të  vërtetë të Nënë Terezës.

Sipas përkufizimit dhe realitetit, nënë është ajo që ka fëmijë. Nënë nuk mund të quhet ajo qe shetit nepër botë, nuk ka fëmijë dhe udhëhiqet nga shvalera të rrezikshëm siç ishte Mugerixhi. Zbulimi dhe formësimi i Nënë Terezës nga një njeri shumë kontravers si Mugerixhi tregon gjithçka për mitin e Nënë Terezës. Mjafton vetëm kjo për çdo njeri me logjikë shumë të thjeshtë. Për të gjitha ata që janë zemërgjërë dhe duan ta zhdukin këtë histori në tërësi, që Nënë Tereza të paraqitet vetëm me të mirat që i bëri më vonë, prapë hasim në kundërshtime dhe kurrqysh hiq nuk e han logjika e shëndoshë njerëzore. Ama kurrqysh hiq. Pse?

Duhet të jeni naiv, ose edhe më shumë se naiv, të besoni se një murgeshë nga kombi më i varfër, më i prapambetur, më i shkatërruar dhe më primitiv i Evropës, të shkoj si shpëtimtar hyjnor në pikëpamje ekonomike i ish-kryeqytetit të perandorisë më të madhe që ka njohur njerëzimi. Kalkutës si ylli i Indisë ia kanë pasur lakmi perandoritë e fuqishme si Japonia dhe Rusia. Aq ka qenë e rëndësishme Kalkuta sa që aviacioni tepër i fuqishëm i Perandorisë Japoneze i cili ia thej dhëmbët flotës kryesore të SHBA-ve për një ditë, nuk mund ta marrë Kalkultën edhe pse e bombardoi disa herë për dy vite. Fuqia tjetër e kohës, Perandoria Ruse, llogariste se ai është vendi prej nga duhet të rrjedhë revolucioni komunist në Britani. Kalkuta është qyetet dhe liman i madh. Ju lutem vetëm mendoni çfarë rëndësie kanë limanet e mëdha për shtetet: Tokio (qyeteti më madh në botë) për Japoninë, Nju Jorku për SHBA-në, Xhakarta për Indonezinë, Shangai për Kinën, Rio De Zhaneiro dhe Sao Paolo për Brazilin, Buenos Aires për Argjentinën, Stambolli për Truqinë, Shën Peterburgu (ish-Leningradi) për Rusinë, ose, edhe Durrësi për Shqipërinë. Në skenarin më optimist të mundshëm krahasues, misioni i Nënë Terezës do të thoshte sikur dikush nga rrethi i Bajram Currit të shkoj për të luftuar varfërinë në Durrës! A ka kuptim ky mision? Absolutisht jo. Po dikush nga Drenica të shkoi për ta luftuar varfërinë në Stamboll, çfarë kuptimi ka? PA PËRGJIGJE, PA KOMENT, PA FJALË, PA FRYMË!    

Nënë Tereza i ka bërë një dëm të madh njerëzimit duke e gënjyer atë për gjendjen faktike të Kalkutës. India sot është ndër fuqitë më të mëdha botërore. Progresin më të madh e ka arritur pas vdekjes së Nënë Terezës. Nënë Tereza nuk kishte shkuar atje për të ndihmuar askë. Ajo ishte vetëm një vegël spinuazhi që synonte hipnotizimin e indianëve te feve tjera dhe promovimin e katolicizmit të cilit edhe ashtu vet nuk i besonte por qe e detyruar ta promovoj. Asaj i pëlqente jeta komode për veten e saj dhe mohoj ekzistencën e Zotin e të dërguarit të Tij. Për këtë shkak ajo qe e vetëdijshme se misioni i saj është i kundërt me shpalljet e Zotit, prandaj edhe kërkonte që Zoti ta fal. Faljen ka mundur ta kërkoj në bazë të shpalljeve të Zotit me të cilat është dashur të punoj por ajo e bëri këtë me shkrim që të i tregoj njerëzimit se keqpërdorimet dhe mashtrimet ishin aq të mëdha sa që po u tregoj njerëzve se po i lutem Zotit të më fal. Nuk ka pasur guxim që faljen t’ia kërkoj vetëm Zotit, sepse Zoti është i shpejt në llogari dhe Gjykuesi më i drejtë thotë Kur’ani. Imami Dr. Shefqet Krasniqi në bazë të shpalljeve hyjnore dhe veprave të saj e ka konstatuar se ku e ka vendin ajo. Midis Xhehenemit. Po valla midis Xhehenemit. Nëse nuk është tash në Xhehenem, kërkohet vetëm ekzekutimi i vendit të Zotit. Zoti nuk i lë pa i ndëshkuar keqbërësit. Nënë Tereza nuk i shpëton ndëshkimit. Ajo veproj në emër të Zotit por mohoj ekzistencën e Tij.

Zoti e ka paralajmëruar Myftiun Tërnava për mbrojtjen e idhujtarëve me fjalët “shmangu prej idhujtarëve”. Myftiu ka kohë të pendohet. Zoti është falës nëse pendohesh. Ai [Zoti] nuk falë ata që e mohojnë sikur Nënë Tereza. Myftiu beson në Zot dhe nuk e mohon por ka bërë një gabim kur ka mbrojtur një idhull. Zoti e udhëzoftë Myftiun në korrigjimin e gabimit që ky e bëri.

Personi në këtë temë që më së shumti ka qitur flakë prej goje në mbrojtje të idhullit si diçka të shenjtë dhe me vlerë universale, është llapaqeni belban Halil Matoshi. Këtij nuk po ia caktojmë vendin por Zoti e di se ku duhet ta ketë. Diku në periferi të Xhehenemit, si roje të porta e rrugës që shpie atje fellë te Nënë Tereza!

Çaterxhit i mbetet të shkruaj edhe një libër për Nënë Terezën me titullin: “Mother Teresa: The Final Verdict from the Hell’s Core – Nënë Tereza: Vendimi Final nga Mesi i Xhehenemit”.

Vendimi Final për shqiptarët është: Ikni prej idhujtarisë së Nënë Terezës dhe idhujve tjerë sa nuk është bërë vonë. Edhe ashtu Zoti ju ka dënuar shpesh herë gjatë historisë. Ai është duke iu paralajmëruar edhe tani se Zoti nuk shkatërron asnjë vend pa i paralajmëruar banorët e tij. E paralajmërimi është: Shmangu prej idhujtares që mohoj ekzistencën e Zotit.      

 

Amin – Ashtu qoftë, ashtu u bëftë!

 

 

 

 

 

  

 


[1] Halil Matoshi është belban me faktin se ai ka pengesa në të folur. E ka të pamundur shqiptimin e shkronjës “r” dhe “rr”. Ky fakt shkencor e shton dyshimin nëse Halili është gjenetikisht shqiptar. 

[2] Mbretëritë e Nepalit dhe Butanin më vonë u pavarësuan pas luftës kundër sundimit Britanik.

[3] Hyrja dhe tre kapitujt e parë të verzionit origjinal në anglisht mund të lexohen në adresën: http://www.meteorbo oks.com/introduc tion.html. Mos harroni të lexoni edhe recenzionet e librit në adresën: http://www.meteorbo oks.com/review. html.

[5] Shiko shkallën e alfabetizmit në të gjitha rajonet e Indisë dhe Kalkutës në veçanti: http://web.cmc. net.in/wbcensus/ DataTables/ 02/FrameTable- 11.htm

 

[7] Vetëm disa fakte në:

TIME Magazine

http://www.time. com/time/ world/article/ 0,8599,1655415, 00.html 

Tirana Observer:

http://www.tiranaob server.com. al/al/index. php?option= com_content&task=view&id=484&Itemid=29 

Gazeta Panorama: http://www.panorama .com.al/index. php?id=17762

Senad  Maku - Ulqin
Studime Komperative rreth: BIBLES dhe KURANIT


__._,_.___

Mos harroni se Shqiperia eshte nje Liste Informative Kombetare Shqiptare, synon ne nxitjen e atedhedashurise, tek te gjithe shqipetaret pa dallim Krahine, besmi dhe seksi. Me parimin : Me i nderuari nga ne eshte nacionalisti dhe ai qe  i sherben me shume ceshtjes kombetare... Per kete jane te ftuar te gjithe shqiptaret kudo qe ndodhen qe te kontribojne ne rritjen e atedhedashurise nder shqiptar...

Per tu anetaresuar ne liste e-mailo:

shqiperia-subscribe <at> yahoogroups.com

Per ta lene listen e-mailo:

shqiperia-unsubscribe <at> yahoogroups.com

==================================================================



Your email settings: Individual Email|Traditional
Change settings via the Web (Yahoo! ID required)
Change settings via email: Switch delivery to Daily Digest | Switch to Fully Featured
Visit Your Group | Yahoo! Groups Terms of Use | Unsubscribe

__,_._,___

Gmane