Arben Nelku | 6 Apr 01:29 2006
Picon

Amnesty report claims CIA used private flights to hide terror 'rendition'

Amnesty report claims CIA used private flights to hide terror 'rendition'

 
 
 
 

Chairman of 9/11 Whitewash Commission sets stage for 'Al Qaeda Nuclear Attack'

'Thomas Kean, the chairman of the 9/11 Commission, gave a lecture at Southwestern University in Georgetown, Texas last Friday, March 31st. I was there covering the event for my local TV talk show, "The Simple Truth". A synopsis of my observations follows.
The question and answer session af ter the speech was anything but spontaneous. The students had been pre-selected and were prepped in a conference room before the presentation. I saw them coming out of the room, and asked one of them if they were going to be the students asking the questions. She said "yes". The Q & A was a fake.'
 
 

Former Head Of Star Wars Program Says Cheney Main 9/11 Suspect

'The former head of the Star Wars missile defense program under Presidents Ford and Carter has gone public to say that the official version of 9/11 is a conspiracy theory and his main suspect for the architect of the attack is Vice President Dick Cheney.
Dr. Robert M. Bowman, Lt. Col., USAF, ret. flew 101 combat missions in Vietnam. He is the recipient of the Eisenhower Medal, the George F. Kennan Peace Prize, the President's Medal of Veterans for Peace, the Society of Military Engineers Gold Medal (twice), six Air Medals, and dozens of other awards and honors. His Ph.D. is in Aeronautics and Nuclear Engineering from Caltech. He chaired 8 major international conferences, and is one of the country's foremost experts on National Security.
Bowman worked secretly for the US government on the Star Wars project and was the first to coin the very term in a 1977 secret memo. After Bowman realized that the program was only ever intended to be used as an aggressive and not defensive tool, as part of a plan to initiate a nuclear war with the Soviets, he left the program and campaigned against it.'

Make free worldwide PC-to-PC calls. Try the new Yahoo! Canada Messenger with Voice
YAHOO! GROUPS LINKS


Arben Nelku | 7 Apr 01:05 2006
Picon

14 Vjetori i Masakres se Sarajeves! E Verteta Rreth Bosnjes&Kosoves

Më 19 Dhjetor të vitit 1994, shkrimtari Warren Hough deklaroi se Henry Kissinger ishte akuzuar nga presidenti francez Mitterand se ishte “kryemanipulatori” i konfliktit jugosllav. Thuhet se deklarata

është bërë në një mbledhje të Konferencës Europiane të Sigurisë në Budapest, Hungari.

Sipas Warren Hough:

"Si pjesë e planeve të tyre të luftës, udhëheqësit serbë shpenzuan miliona dollarë për kontrata dhe pagesa në Shtetet e Bashkuara. Burime nga Wall Street theksojnë se shumica e këtyre marrëveshjeve jetë-shkurtra, me sa duket u sajuan për të fituar para

për firmën këshillimore të Kissinger, ‘Shoqëria Kissinger’, drejtor themelues i së cilës ishte Lord Carrington, një ndërmjetësues për "paqe" në ish-Jugosllavi. Gjithashtu u fituan para dhe nga dy miqtë e Kissinger, Lawrence Eagleberger dhe Brent Scowcroft.

Një shqyrtim i dokumentave të bankës në Nju Jork (New York City) tregoi se që në fillim të vitit 1992, Eagleberger (ish Sekretari amerikan i Shtetit) dhe Scowcroft (Kësh illtar i Xhorxh Bushit për sigurinë kombëtare në shtëpinë e bardhë), i fshehën serbëve një 'lidhje/burim parash', ndërsa ata me sa duket po formulonin ‘pozicionin asnjëanës të SHBA-së’ ndaj fraksioneve etnike ndërluftuese të ish Jugosllavisë. "Është me interes fakti që Sir Alfred Sherman ka qenë këshilltar i udhëheqësit serb Radovan Karaxhiç, i cili vepronte nga një apartament ngjitur me zyrën e tij. Sipas kërkimit të publikuar, Sherman njihet si "shpikësi i Margaret Thaçer-it", dhe ai ishte në ballë të manovrimeve të cilat sollën zgjedhjen e saj.

SPAN>
Serbët u sponsorizuan nga Elita e pushtetit ?? nëpërmjet bankave të përfshira në pastrimin e parave të pista, të cilat ishin para droge.

Gjithashtu është mahnitës fakti sesa “fondacione” u ngritën në ish Jugosllavi nga spekullatori financiar George Soros. Ai i ngriti këto fronte në Bosnie, Kroaci, Shqipëri, Slloveni dhe Beograd. Sorosi është një mik i ngushtë i Lawrence Eagleberger i ‘Shoqërisë Kissinger’, ish ambasador amerikan në Beograd dhe një aleat i ngushtë i

 Sllobodan Millosheviçit. Sipas shkrimtarit dhe studiuesit Ben Vidgen, i cili shkroi në revistën Nexus, në Shkurt të vitit 1996, Amerika, Gjermania dhe Izraeli po drejtonin një

transport ajror sekret armësh për Kroacinë dhe Bosnien. Që në fillim të konfliktit, gazetarë francezë bënë të ditur në vitin 1994 që agjentë t e CIA-s po i nxisnin Muslimanët e Bosnjes drejt kundërsulmeve kokëkrisura dhe të pashpresa kundër serbëve me premtimet e gënjeshtërta të mbështetjes nga amerikanët. Fakt ky i mbështetur dhe nga George Kenney, një zyrtar amerikan i ngarkuar me çështjet jugosllave në Departamentin e Shtetit Amerikan, derisa ai dha dorëheqjen i indinjuar me 14 Gusht të vitit 1992.

Warren Hough deklaron se ndërsa muslimanëve iu ngrit kurthi, rrjeti i Kissinger-it po luante lo jën e "të mirit – të  keqit", të cilën e përdorin shpesh manipuluesit. Dy udhëheqësit serbë, Milloseviç dhe Karazhiç ishin pjesmarrës të kësaj loje. Sipas Hough-it: "Nën këtë skenar, Milloseviçi, klienti i Shoqërisë Kissinger, hodhi poshtë dhe dënoi publikisht sulmin e paligjshëm të trupave të Karaxhiçit kundër muslimanëve të Bosnjës. Por në mënyrë të maskuar qeveria e Millosheviçit furnizoi forcat “tradhëtare” të Karaxhiçit me të gjitha armët dhe mbështetjen që atyre u nevojitej për të zhvilluar një “luftë shfarosëse” e të paepur kundër fqinjëve të tyre muslimanë. Sigurisht, furnizimi i muslimanëve u bllokua nga konfiskimi i armëve nga OKB-s ë. Studimi gjithashtu pohon se Arabia Saudite, një tirani

 fashiste në vetvete, po futej në kurth nga ky plan.

Sipas disa burimeve, mbreti Fahd sigurohej vazhdimisht që SHBA-ja planifikonte të hiqte konfiskimin e armëve në kohë për të lejuar që armët të mbërrinin tek muslimanët. Rrjedhimisht, mbreti bindi udhëheqësit e tjerë islamikë të kishin besim tek Uashingtoni. Tani monarkia saudite denoncohet si tradhëtare e Islamit gjë e cila, sigurisht, iu vjen për shtat manipuluesve.

Duke marrë para sysh të gjitha këto, ka disa lidhje interesante mes “ndërmjetësuesve të paqes” në

Bosnie.

Lord Carrington anëtar i (Instituti Mbretëror i Çështjeve Ndërkombëtare, Bilderberger, Komisioni Trilateral, Comm 300), Lord Owen anëtar i (Bilderberger, Komisioni Trilateral) dhe Karl Bildt i Suedisë (Bilderberger) ndoqën njëri-tjetrin si “ndërmjetësues paqeje”, zyrtarë për Bashkimin Europian në ish Jugosllavi. Cyrus Vance anëtar i (KMJ, KT, Bil, Comm 300) ishte “ndërmjetësuesi për paqe” i OKB-së, ndërsa në të njëjtën kohë ishte një drejtor i disa fabrikave të quajtura ‘Manufacturers Hanover Trust’. Kur Vance doli në pension, OKB-ja caktoi norvegjezin Thorvald Stoltenberg, anëtar i (KT, Bil) dhe kur Xhimi Karter anëtar i (KT) dështoi në mënyrë të kuptueshme “të

arrijë paqe”, “fluturon” në Bosnje si një “negociator i pavarur”.

 

Më vonë erdhi Richard Holbrooke anëtar i (KT, KMJ, Bil), i dërguari i paqes së Bill Clinton anëtar i (KMJ, KT, Bil) dhe ambasadori amerikan në Jugosllavi ishte Warren Zimmerman anëtar i (KT, KMJ), për të raportuar tek Warren Christopher anëtar i (TC, CFR). E mbani mend gjenocidin e

tmerrshëm në Ruanda? Kush mbërriti në Ruanda pak ditë përpara se të arratiset në një “mision të fshehtë diplomatik”? Lord Carrington dhe Henry

 Kissinger. A mund të fluturojnë derrat?

 

Kështu, sajimi i “konfliktit boshnjak” solli krijimin e forcës më të madhe shumkombëshe që nga lufta e dytë botërore, e cila u mundësua në sajë të vuajtjeve çnjerëzore të shkaktuara me paramendim.

Personi kryesor për këtë ushtri botërore të

 NATO-s ishte Bill Clinton (KMJ, KT, Bil), "njeriu lepe-peqe" për David Rockefeller dhe Elitën.

 

Në 6 Dhjetor 1995 ne pamë një  reklamë (citim) prej një faqe (në gazetën e kontrolluar nga CIA, ‘Washington Post’) të afishuar nga një organizatë e cila e quante veten "Komiteti për Udhëheqje Amerikane në Bosnje", firmosur nga Zbigniew Brzezinski (KMJ, themeluesi i KT, Bil), Kongresmeni Stephen Solarz (KMJ), Gorge Soros (Bil), Michael Armacost (KMJ dhe

 president i Elite Brookings Institute) dhe Leslie Gelb (KT, president i KMJ). “Ne kemi

shtete një partiake brenda një bote një partiake, nën një ushtri një partiake. Sa të tjerë duhet të vuajnë përpara se lolot politikanë të ndalojnë së qënuri leshko? Sa  tragjedi të tjera do të ndodhin përpara se raca njerëzore të marrë nën kontrolli fatin të vet?

 

Çfarë është e vërtetë për Bosnjën, është gjithashtu e vërtetë për konfliktin në Kosovë,

faza e dytë në axhendën e NATO-Illuminati për Ballkanin. Përsëri kemi pamjen groteske të Madeleine Albright, Sekretarja amerikane e Shtetit dhe Priftëreshë e Lartë e politikës amerikane, duke bërë fjali me rreth “paqes” dhe “lirisë” kur ajo vetë është përgjegjëse për implementimin e politikave të gjenocidit.

 

Kjo është e njëjta Madeleine Albright e cila ishte përfshirë në

 Projektin Monark dhe programe të tjera të kontrollit të mendjes në të cilat një numër i pafund fëmijësh janë  torturuar dhe traumatizuar përtej imagjinatës.

 

Për të, tmerret e Kosovës ishin të pakuptimta të papërfillshme ??, përveçse një mënyrë për të arritur synimin e atyre të cilëve ajo u shërben skllavërisht. Kujtoni ‘kukullat’ (aktorët) e tjerë madhorë në masakrën e Kosovës, Bill Clinton dhe Tony Blair. Të dy lojtarë  të mirë-informuar në lojën e

 kontrollit global për llogari të zotërinjve të tyre. Të dy janë pasues besnikë të rrymës së vrasësve të mëdhenj plotësisht të korruptuar të cilët kanë pushtuar Shtëpinë e Bardhë dhe Downing Street. Ata e dinë që personat të cilët aplikojnë diskriminimin etnik të shqiptarëve, kontrollohen nga të njëjtët persona të cilët imponojnë bombardimet e NATO-s në përgjigje të këtij “spastrimi etnik”.

Me afrimin e mijëv jeçarit, krijimi i kaosit global do të rritet në çdo veprim dhe ekziston mundësia që ajo që po shohim sot në Kosovë do të përshkallëzojë në një konflikt shumë më të gjerë. Mendoni për përfshirjen e Kinës në armiqësi të ardhshme si dhe NATO-n që shfaqet si forca policore globale.

 

Ne kemi nevojë të mos i drejtohemi më politikanëve për përgjigje dhe të fillojmë të organizohemi në komunitetet tona për të ndërtuar ekonomi dhe organizata vendore të cilat mund të veprojnë jashtë këtij manipulimi.

Një ekspozim i mirë me qëllim, do të ishte nje bojkotim masiv i të gjitha zgjedhjeve të shtetit dhe kombëtare. Votimi në rrethanat e  tanishme do të thotë t’i japësh besim një sistemi që është projektuar të na kontrollojë dhe jo të na çlirojë. Duke refuzuar votimin dhe

pjesmarrjen në të, ne tregojmë atë që ndiejmë.

Ne mund t’i themi manipuluesve: “Ne dimë dhe kuptojmë se çfarë po bëni por tashmë loja juaj trilluese ka mbaruar. Ne nuk do të manipulohemi më duke mbështetur dhe mbrojtur shtetin një-partiak, botën një-partiake dhe rudimentet e një mentaliteti post komunist.”

 

“Revoltat në Gjeorgji mbajnë vulën e Sorosit”

Nga  MARK MacKINNON

Tbilisi 

Në muajin shkurt, bilioneri Xhorxh Soros filloi përsëri melodinë (avazin) e rrëzimit të Presidentit të Gjeorgjisë Eduard Shevarnadze, ndaj punëtorëve të tullave. 

Gjatë këtij muaji, fondi nga Instituti i tij ‘Për një Shoqëri të Hapur’ dërgoi nj ë 31-vjeçar nga Tbilisi aktivistin Giga Bokeria në Serbi për t’u takuar me anëtarët e Otpor (rezistenca) dhe të mësonte prej tyre sesi ata i organizuan demonstratat në rrugë me qëllim rrëzimin e diktatorit Sllobodan Milosheviç. Më pas në verë ‘Fondacioni Soros’ pagoi biletën e kthimit në Gjeorgji nga aktivistët e Otporit të cilët për tre ditë me rradhë zhvilluan kurse trajnimi mbi mënyrën sesi të përshkallëzonin një revolucion paqësor të më tepër se 1000 studentëve.  

Javën e fundit, ‘Instituti i Lirisë' në të cilin z. Bokeria u ndihmua, ishte dhe instrumenti organizativ i protestave të rrug ës, të cilat sollën dhe firmosjen e dorëheqjes së z. Shevernaze. Bokeria tha se ishte në Beograd kur mësoi vlerën e mbajtjes lart të moralit dhe si të bënte të vlefshëm presionin publik, taktika të cilat çuan në rrugët e Tbilisit, i cili  pas këtij muaji dhe u degradua deri në zgjedhjet parlamentare. 

Në Tbilis, lidhjet e Otporit janë parë vetëm si një ndër instancat e ndryshme në të cilat z. Sorros i dha lëvizjes anti-Shevarnaze një shtytje të lehtë: Ai gjithashtu financoi një televizion opozitar shumë popullor i cili ishte pika kyçe e mbështetjes në këto javë "velvet revolution," dhe ai fare dukshëm fi nancoi një grup të rinjsh të cilët udhëhoqën protestat në rrugë. 

Ai gjithashtu ka mardhënie shumë të ngrohta me shefin e opozitës kundër z. Shevernaze, z. Mikhail Saakashvili, një avokat i arsimuar në Nju Jork, i cili priste të fitonte zgjedhjet presidenciale për katër vitet e fundit, të vendosura të kryheshin në Janar. Z. Soros personalisht i ka dhënë një çmim z. Saakashvili nga fondacioni tij ‘Për një Shoqëri të Hapur’. 

Tashmë në opinionin publik është pranuar gjerësisht se z. Soros është personi që planifikoi rrëzimin e Shevernazes, tha Zaza Gachechiladze, redaktor dhe drejtues i gazetës së përditshme ‘The Georgian Messenger’ (Përcjellësi i mezazhit në Gjeorgji) në gjuhën angleze. 

Në sytë e të punësuarve të Sorosit çdo gjë është bërë për të ndërtuar demokracinë në vend. Laura Silber, një konsulente e vjetër për strategjitë në ‘Shoq ërinë e Hapur’ tha se fondacioni sponsorizon ndryshimet, sepse ‘disa nga këto eksperienca janë shumë produktive’ rreth Gjeorgjisë dhe Serbisë. “Në klimën aktuale të politikës Gjeorgjiane, - tha ajo - mori ngarkesë më tepër seç duhej”. 

Por sidoqoftë kjo nuk ishte ajo që z. Shevernaze vinte re.  

‘Xhorxh Soros është pozicionuar kundër Presidentit të Gjeorgjisë’ - tha ai gjatë një konference për shtyp në Tbilis, një javë para dorëheqjes së tij - është të paktën e treta herë gjatë protestave që ai ka shfaqur pakënaqësi ndaj Sorosit. Ai e kërcënoi se do të mbyllte zyrën e Fondacionit ‘Për Një Shoqëri të Hapur’ në Gjeorgji, duke thënë se Sorosit s'ka ç’i duhet ‘të ndërhyjë në proceset politike’. 

Z. Bokeria ‘Instituti i Lirisë' i të cilit mori para si nga ‘Shoqëria e Hapur’ dhe nga Instituti ‘Eurasia’, i përkrahur nga Qeveria U.S.A, gjithashtu duhet thënë se dhe tre organizata të tjera luajtën rolet kyçe në rrëzimin e z. Shevernaze; Partia ‘Lëvizja Kombëtare’ e z. Saakshvili, Televizioni Rustavi - 2 dhe Kmara! (Georgian for Enough!) (Gjeorgjisht Mjaft!), një grup të rinjsh të cilët deklaruan luftë mbi z. Shevernaze në prillin e vitit të kaluar dhe filluan një fushatë me postera dhe shkrime duke sulmuar korrupsionin në qeveri. 

Që të tre kanë lidhje me z. Soros. Sipas një raporti të shtypit, Mjaft ka marrë një shumë prej $500,000 (U.S.) dhuratë në prill, pjesë të së cilit mund të jenë përdorur gjatë tre ja vëve të protestave në rrugë ku shumë demostrues nga fshatrat u morrën me autobuza, u vendosën mikrofona, bokse të mëdhenj dhe një ekran gjigant në mes të turmës e cila kishte rrethuar godinën e parlamentit. 

Televizioni Rustavi-2 filloi të merrte para nga z. Soros kur filloi transmetimin në 1995 dhe mori më shumë fonde një vit më parë kur filloi gazetën 24-orëshe kundër Shevarnazes. 

Vëzhguesit thonë se roli i Rustav-2 gjatë protestave është vështirë të vlerësohet. 

Kanali filloi fushatën e tij vite më parë kur u prodhua një film multiplikativ shumë popullor i quajtur ‘Oborri Ynë’, ku presidenti është portretizuar si një batakçi i kërrusur. 

Qeveria është përpjekur dy herë të mbyllë stacionin televiziv kur reporterët e tij shfaqën korrupsionin e ministrave të ndryshëm të qeverisë dhe ku edhe z. Shevernaze ishte brenda rrethit. Dhe ishte Rustavi-2 që shfaqte se sa të kontestueshme ishin zgjedhjet parlamentare të Nëntorit, duke transmetuar  zgjedhjet e mëparshme të denoncuara nga organizata jo qeveritare amerikane për përfundimet kondradiktore në fund. Gjatë protestave ishte kanali televiziv që shihej nga çdokush për lajmet e fundit. 

“Ata ishin një tribunë, - tha z. Bokeria, - Njerëzit e dinin se ku të merrnin të dhënat e vërteta. Ata u informuan për çdo detaj të votimeve, kur të dilnin në rrugë, ku dhe si”. 

Ndërkohë, z. Saakashvili, personi që pritej të zëvendësonte z. Shevernaze, ka lidhje me z.Soros që na kthejnë mbrapa në vitin 2000, kur financieri pagoi vizitat e para për në Tbilis. 

Z. Soros erdhi në vend me ftesën e vet Shevernazes - të dy janë njohur që në 1980-ën, kur Gjeorgjiani ishte Ministri i Jashtëm i Rusisë - Për të fomuar një Shoqëri të Hapur Gjeorgjiane me qëllim që të  ndërtoheshin institute demokratike dhe shoqëri civile. Në të njëjtin udhëtim, sidoqoftë, ai u takua me z. Saakashvili dhe publikisht paraqiti një program që ministri aktual i drejtësisë ishte duke e paraqitur si një zgjidhje për korrupsionin në vend. 

Më pak se një vit më vonë z. Sakashvil i la postin proçesit të ngadaltë të futjes së programeve nga z. Shevernaze dhe kaloi në opozitë. Pas këtij largimi, mardhëniet midis z. Soros dhe z. Shevarnaze filluan të prishen. 

Nga mesi i vitit 2002, z. Shevernaze shfaqi ankesën e tij të parë ndaj ndërhyrjes së Sorosit në politikën e vendit, dhe pak më vonë më shumë se një dyzinë të rinjsh shkatërruan zyrat e ‘Institutit të Lirisë’ të z. Bokeria duke thyer kompjuterat dhe rrahur disa nga anëtarët e stafit. Z. Soros iu përgjigj gjatë një konfer ence shtypi në Moskë duke sygjeruar se qeveria e z.Shevernaze nuk mund të jetë më e besueshme për të mbajtur si duhet zgjedhjet parlamentare në 2003. 

“Është e nevojshme që të mobilizohet shoqëria civile për të siguruar zgjedhje të lira dhe të ndershme sepse janë disa forca të vendosura për t’i falsifikuar dhe penguar zgjedhjet me qëllim që ato të mos zhvillohen të lira dhe të ndershme - tha z. Soros. Kjo ishte ajo që ne bëmë në Sllovaki në kohën e Vladimir Mecair, në Kroaci në kohën e Franjo Tudjman dhe në Jugoslavi në kohën e Miloseviçit.” 

Paratë e z. Soros dhe qëllimet në dukje të mira, fillimisht u mirëpritën në ish republikat Ruse në periudhën kur ‘Shoqëria e Hapur’ u përhap pas rënies së perdes së hekurt, por disa nga këto mardhënie tashmë janë prishur. Ukraina dhe Bjellorusia e dëbuan ‘Shoqërinë e Hapur’ duke e akuzuar për ndërhyrje në politikën e brendshme, dhe zyrat e fondacionit në Moskë së fundi u sulmuan me armë nga një njeri i maskuar gjatë një grindjeje në një zyrë të pasurive të patundshme. 

Z. Soros, i cili  si çështjen më të rëndësishme ka ndërhyrjet në tregun monetar është fajësuar nga disa për krizat që ndodhen në Azinë Juglindore,


 

 

Lidhjet e Xhorxh Sorosit me Rothschildët

Hungari

Kur Parlamentari Istvan Csurka i Partisë Opozitare Nacional - Socialiste, u përpoq të protestonte shkatërrimin e ekonomisë Hungareze nga strategjitë e Sorosit dhe miqve të tij, ai u damkos si një “anti semit” dhe në qershor u përjashtua nga qeverisja e Forumit Demokratik.

Jugosllavi
Në fillim të viteve ‘90 Sorosi në bashkëpunim me FMN në të cilën Jugosllavia vazhdonte aderimin e saj, hodhi dorashkat, gjë e cila më pas përshkallëzoi në luftë. Sorosi është gjithashtu edhe miku i sekretarit të shtetit Lawrence Eagleburger, Ambasadori i Parë në Beograd dhe padroni i Slobodan Milosheviçit. Eagleburgeri ishte kryetari i parë i “Kissinger Associates” në bordin (komisioni i  300-ve) e të cilës është anëtar edhe Lordi Carrington. Ndërhy rjet e mëvonshme kanë ndezur në mënyrë direkte agresionin Serb ndaj Kroatëve dhe Boshnjakëve. Sot Sorosi ka fondacione në Bosnje, Kroaci, Shqipëri, Slloveni, dhe një “Fondacion Soros Jugosllav” në Beograd e Serbi. Në Kroaci ai përdor fondet nga fondacioni i tij për të rekrutuar gazetarë me influencë për të diskretituar kundërshtarët e tij të “Terapisë së Shookut” si anti semit ose neo-nazist.

(Nga studimet EIRNA "Derivatet")

Nga Jan Von Helsing (“Shoqëritë Sekrete dhe Fuqia tyre në Shekullin e 20-të”)

Një Hungarez 64-vjeçar me pasaportë Amerikane është një super-yll midis spekulatorëve të mëdhenj. Kur lista e fundit e "Forbes" për menaxherët më të paguar u botua, Sorosi ishte në krye me një diferencë shumë të madhe. Vitin e fundit ai përfitoi 550 milion US$, njëzetë herë më tepër sesa bosët e Disney-it.

Kur Sorosi hap rrjetën, tregu ndërkombëtar bankar fillon të tkurret dhe rezervat bankare fillojnë të shqetësohen. Në Shtator 1993 ai ia doli mbanë me Bankën e Anglisë. Ai ishte i sigurt se Bankës do t’i duhej ta merrte Paundin jashtë presionit të mekanizmit të këmbimit valuator Europian dhe ta zhvlerësonte atë. Ai luajti 10 Bilion US$ -- me sukses.

Ai arriti të bënte 1 Bilion US$, për të cilat taksapaguesit Anglezë do t’u duhet të paguajnë. Ai vetë kërkon të njihet si njeriu i cili kërkon të influencojë në Tregun e madh Botëror Monetar. Ky është një qëndrim shumë i pazakontë që një investitor mund të mbajë, ndërkohë që ai duhet të përfitojë nga momente të pa vëna re nga konkurentët e tij! Në mars të vitit 1993, aktiviteti i Sorosit u bë i njohur nga predikimi i tij se çmimi i arit do të rritej. U parashikua që blerja e metaleve të çmuara ishte bërë zbavitëse dhe kjo çoi në një rritje të çmimit 20% më lartë se çmimi më i lartë gjatë luftës së Gjirit.

Në fillim të qershorit 1993 ai shkroi një letër të hapur për gazetarin ekonomik të ‘London Times’, Anatole Kaletsky, duke njoftuar se ai kishte ndërmend të nxiste Tregun Monetar të shiste aksione në sasi të konsiderueshme të Qeverisë Gjermane në favor të Fondit Francez. Kjo do të thotë ‘Poshtë me gjithë Markën dhe o burra sulm mbi Bundesbankun’!

Në gazeta të ndryshme rreth e qark botës Sorosi lavdërohet si ‘Robin Hudi i epokës së kompjuterit’, këtë lloj spekulimi ai e përfitoi nga vendet e pasura në një stil perfekt që të merrte në dorë vendet e Europës Lindore dhe Rusisë nëpër mjet Fondacioneve Soros, të pregatiste rrugën drejt ‘Demokracisë’ në këto vende të ‘varfra’ që iu ishte pirë gjaku nga komunizmi.

Po kush është pra Sorosi? Historia zyrtare flet se ai ka lindur në 1930 nga prindër Hebrenj dhe në moshën e fëmijërisë është përzënë nga Nazistët nga Budapesti.

Ai u regjistrua në “London School of Economics” shkollë e profilit ekonomik dhe në mes të viteve ‘50-të shkoi në U.S.A. Atje në mënyrë të magjishme hipi në Wall Street, megjithatë karriera e tij deri në 1969 linte për të dëshiruar. Më pas një kolegu i tij e punëson në një Fond Investimesh. Ai atje shiste stoqe të cilat nuk i kishte në pronësinë e tij duke shpresuar se çmimi do të binte dhe ai t’i blente përsëri me çmim më të ulët se sa i shiste.

Nga fondi i investimeve “Quantum Group” lindi një familje investimesh e cila operonte nga Dutch West Indies (vend në Karaibe). Quantum është një nga ‘makinat investuese’ më ndikuese në botë. Në 8 vjet  të 24 viteve të fundit ka nxjerrë një ‘fitim zyrtar’ prej 50% më shumë, dhe nga këto në 2 vite 100% më shumë se vitet e tjera. Ndërkohë Sorosi drejtonte biznese mbi një grup menaxherësh dhe e kufizonte veten në konstruktimin e një ‘fushate të madhe’. Ai i shkroi qëllimet e tij në një libër të titulluar “Alkimia e Financës”, në të cilën ai shprehej se ‘spekulatorët financiar mendojnë (janë) më të rëndësishëm se faktet reale financiare’.  Por kjo është vetëm një pamje mediatike --- dhe ne e dimë kush i zotëron ato - pikturat e tij. Kush është ai në realitet?

William Engdahl rreth tij shprehet:

“Sorosi spekulon në Tregun Botëror Financiar nëpërmjet sekreteve pa kufi të Kompanisë ‘Quantum Fund NV’, një kompani private që zotëronte një fond prej 4 deri 7 Bilion US$ prej ‘klientëve të ndryshëm’. Fondi ‘Quantum’ është regjistruar në një vend të sigurt nga taksat në Netherland Antilles në Karaibe. Me qëllim që të shmangë kontrollin financiar nga administrata amerikane asnjë shtetas amerikan nuk është i punësuar në bordin e Quantum. Drejtorët e tij janë një përzierje interesante e përbërë nga financierë Zvicerianë dhe Italianë...

Sorosi është identifikuar si fytyra e një grupi bankar Anglo-Francez të Rothschildëve.

Në mënyrë të kuptueshme, as ai, as Rothschildët s’kërkojnë që ky fakt të bëhet publik, kështu që lidhja e ngushtë me miqtë e tij në ‘qytetin’ e Londrës, në Ministrinë e Jashtme Angleze, në shtetin e Izraelit dhe me miqtë e tij të fuqishëm në ndërmarrjen Amerikane do të qëndrojë e fshehur."

Ndërmjet anëtarëve të bordit të ‘Quantum Fund’ është njëfarë Richard Katz. Ai është në të njëjtën kohë edhe koka e “Rothschild Italia S.p.A.” në Milano dhe është gjithashtu në bordin e bankave tregtare “N.M. Rothschild and Sons” në Londër.

Një tjetër anëtar i bordit është edhe Nils O. Taube. Ai është partner në “London investment group St. James Place Capital” i cili e numëron Lord Rothschild ndërmjet partnerëv e kryesorë. Një partner i përhershëm i Sorosit në disa nga spekulimet e tij - veçanërisht në ngritjen e kuotimit të arit - është Sër James Goldsmith, një i afërm i dinastisë së Rothschildëve. Në bordin e Quantum gjejmë gjithashtu disa koka të disa bankave private modeste Zviceriane (të cilat ndihmojnë sindikatat e krimit të organizuar---armëve dhe drogës - si dhe pastrimit të parave).

Kemi  Edgar D. de Picciotto drejtues i një banke private në Gjenevë “CBITDB Union Bancaire Privee”,  lojtari kryesor i arit dhe tregjeve të investimit, Isidoro Albertini, drejtues i një kompanie brokersh (ndërmjet ësues financiar) në Milano “Albertini dhe  Co.”, Beat Notz i bankës private “Banque Worms” në Gjenevë, Alberto Foglia, drejtues i “Banca del Ceresio” në  Lugano. Në vazhdën e skandaleve të korrupsionit në politikën Italiane së fundmi u zbulua se politikanë italianë të ndryshëm kishin depozituar paratë e tyre në “Banka del Ceresio”.  Dukshëm Sorosi kishte më shumë se informacion të brendshëm rreth goditjes së kamzhikut mbi politikën Italiane kur ai sulmoi Liretën në Shtator 1994.

William Engdahl shpjegon “Lidhjet e Sorosit me ultra sekretet ndërkombëtare të rrethit financiar të Rothschildëve nuk është diçka e zakonshme apo lidhje aksidentale bankare. Suksesin e pazakontë të Sorosit në riskun e lartë financiar nuk mund ta shpjegojmë thjeshtë me ‘çështje shansi’. Sorosi ka të drejtë të hyjë në ‘rrjetin e brendshëm’ të kanaleve më të rëndësishëm botëror të informacionit, si ato shtetërore dhe ato private.

Në Luftën e Dytë Botërore Familja Rothschild përhapi një atmosferë mosnjohje rreth vetes, por pas saj ishte grupi financiar më i madhi dhe më i fshehti në botë. Rothschildët shpenzojnë shumë para që të japin tablonë e një familjeje të shëndoshë aristokrate të cilët bëjnë një jetë të qetë ku dikush dashuron verën Franceze dhe tjetri angazhohet në aktivitete humanitare.

Shumë profesionale, “N.M. Rothschilds and Sons” është ndërmarja më me influencë në fraksionin e shërbimit sekret Britanik e lidhur ngushtë me ne o-liberalët e Thaçërit krah i Partisë Konservatore. Në 1980-tën “N.M. Rothschilds and Sons” fituan disa Biliona US$ nga privatizimi i industrisë shtetërore që u përçuan për Znj. Thaçer. Banka Rothschild është gjithashtu në qendër të tregtisë botërore të arit. Në këtë bankë është fiksuar dy herë brenda një dite çmimi i arit nga pesë bankat tregtare më me influencë në tregtinë e arit.

Por “N.M. Rothschilds and Sons” është ngatërruar gjithashtu në disa shërbime sekrete të ndyra që merren me ‘droge në këmbim të armëve’.  Nga mardhëniet e mira në nivelin më të lartë që kanë  Rothschildët me shërbimet sekret e Britanike  parandalimi i bashkfajësisë është një nga rrjetet e shërbimit sekret të paligjshëm nga më të pistat, BCCI (Bank of Credit and Commerce International) që mund të njihet. Në të vërtetë Banka Rothschildëve i përket rrethit të brendshëm të këtyre bankave ndërkombëtare që merren me pastrimin e parave të CIA dhe M16 të cilat financuan në vitet ‘70 dhe ‘80 projektet e CIAs siç ishte ‘Contras’ në Nikaragua”.

William Engdahl: “Was stecht hinter den Wahrungskriegen des George Soros?”

o:p>

(Ç’farë fshihet pas luftës së parasë nga Xhorxh Soros?), EIRNA-Studie “Derivate - Die finanzielle Wasserstoffbombe der 90er Jahre” (Prejardhja -- Bomba Financiare me Hidrogjen e vitit 1990).

Kryetari kryesor i Komisionit Bankar në Shtëpinë e Përfaqësuesve në U.S.A, Henry Gonzales i  tërhoqi vërejtje administratorëve të Bushit dhe Reganit për refuzimin e ndekjes penalisht të BCCI. Në mbledhje, Departamenti i Drejtësisë në mënyrë të përsëritur refuzoi të bashkëpunonte në hetimet kongresuale mbi skandalet e BCCI dhe në skandalet rreth lidhjeve të ngushta me “Banco Nazional del Lavoro” (BNL). Kjo bankë ka fituar Biliona US$ nga kreditë që Bush i ka dhënë qeverisë Irakene pak para luftës së Gjirit. Gonzales ka thënë se Administrata e Bushit ka një departament drejtësie të cilin ai e mendon si më të korruptuarin në të gjithë eksperiencën  e tij 32-vjeçare në Kongres”.

Pasi BCCI u akuzua haptaz nga media për shkelje të ligjeve të ndryshme, prokurori i përgjithshëm i Nju Jorkut Henry Morganthau bëri të njohura dënimet zyrtare mbi BCCI. Morganthau e akuzoi BCCI si “Banka mashtruese më e madhe në botën financiare”. BCCI gjatë 19-vjeçarit të saj e ka zhvilluar aktivitetin si një organizatë e korruptuar kriminale.

Një nga drejtorët e BCCI, Sauditi Shiekh Kamal Adham, ka qenë koka e shërbimeve sekrete të Arabisë Saudit e gjatë periudhës kur Bush drejtonte CIA-n.

Asnjë gazetë perëndimore nuk mund ta fshihte faktin që lidhja midis Grupit të Rothschildëve dhe Xhorxh Sorosit ishte nyja kryesore e rrjetit të madh e të paligjshëm te BCCI. Njeriu kyç në këtë aktivitet ishte Dr. Alfred Hartmann, drejtori manaxhues i degës Zviceriane të BCCI (Banque de Commerce et de Placement SA), koka e Bankës së ‘Zurich Rothschild Bank AG’ në Zyrih të Zvicrës dhe anëtar i bordit të “N.M. Rothschilds and Sons” në Londër. Ai ishte gjithashtu në bordin e degës Zviceriane të ‘Italian BNL’ dhe nënkryetar i ‘N.Y. Intermaritime Bank’ në Gjenevë.

Një mik i shërbimeve sekrete i cili kishte punuar me “Çështjen Soros” e cila u hap, sipas së cilës në Shtator 1993 Sorosi kishte grumbulluar me ‘shans’ nëpërmjet një grupi të ‘miqve të heshtur’ një shumë prej 10 Bilion US$ për ta përdorur si një levë për të hequr ‘nga menteshat’  monedhat Europiane. Ndërmjet partnerëve, dukshëm ishte tregtari i vogël i metaleve dhe karburanteve Marc Rich dhe tregtari i armëve hebreu Shaul Eisenberg.  Për dekada të tëra Eisenberg kishte punuar për shërbimet sekrete Izrailite dhe kishte zhvilluar tregti armësh në të gjithë Azinë dhe Lindjen e Afërt. Një partner i tretë i Sor osit është Rafi Eytan i cili më parë ka qenë pika e kontaktit midis Mossadit dhe shërbimeve sekrete Britanike.

Parimisht Xhorxh Sorosi është një tullë tjetër në ekonomi dhe mardhëniet politike në duart e Rothschildëve. Ai është ndërmjet atyre qarqeve i cili tre vite më parë filloi një fushatë të djallëzuar për “Perandorinë e Katërt” kundër bashkimit të ri të Gjermanisë. Sorosi është shumë anti-Gjerman. Në autobiografinë e tij “E Nënshkruara Demokraci” Sorosi paralajmëronte rrezikun se bashkimi ri i Gjermanisë mund të turbullonte (fuqinë) ekuilibrin në Europë...

Lehtësisht mund të shihet se si situata midis luftrave mund të shpërthejë sërish. Një Gjermani e bashkuar kthehet në ekonominë më të fortë dhe zhvillimit të Europës Lindore………

Kontaktet e tij Amerikane e afrojnë Sorosin me qarqet e shërbimeve sekrete dhe ekonomike të qarqeve të Xhorxh Bushit. Banka dhe kreditori më i rëndësishëm gjatë sulmeve të tij në sistemin monetar Europian në Shtator 1994 ishte CITICORP, banka më e madhe Amerikane. Sorosi i bëri thirrje investitorëve ndërkombëtarë ta heqin me rrënjë Doutsche Marken. Kur në fundin e 1989 ribashkimi (i Gjermanisë) u shfaq si mundësi, një ndër menaxherët kryesor të CITICORP, i cili më parë kishte qenë mbikqyrës në kompaninë ‘Dukakis’ tha: ‘Bashkimi i Gjermanisë do të jetë një katastrofë për interesat tona. Ne duhet të ndërmarrim veprime të atilla të cilat dobësojnë markën Gjermane në masën 30% e cila nuk do t’i japë mundësi Gjermanisë të ndërtojë Gjermaninë Lindore dhe të bëhet një faktor ekonomik në Europën e Re”.

Sipas shoqatave të tij Sorosi ka ‘një ego të pabesueshme’. Ai përshkruan se si gjatë luftës kur Hungaria u pushtua ai nuk kishte mundur të mbijetonte si hebre, kështu që ai kishte përdorur një indetitet të dytë. Ajo të cilën ai nuk e ka thënë, sidoqoftë ka qenë mbrojtja që një njeri i ka bërë atij dhe i cili i shpëtoi çifutët e pasur ku më pas Sorosi nuk la pa i shpërblyer. Kjo është mënyra se si ai i ‘mbijetoi’ luftës, duke u larguar nga Budapesti vetëm dy vjet pasi kishte mbaruar lufta. Megjithatë ai personalisht dhe media e pronësuar nga çifutët janë shumë të shkathët ndaj kundërshtarëve të tyre në Europën Lindore duke i cilësuar si anti-semitik. Hebraizmi i tij më shumë është i lidhur me pjesë të Talmudit sesa me lidhjet e tij me fenë Hebraike apo popullin Hebre. Nga jashtë, Sorosi sponzorizon aktivitete të tëra sociale, si ‘koncerte paqeje’ me Joan Baez në ‘punimet artistike me pika’ në Oxford për Europiano-Lindorët, etj...

Por realiteti paraqet një pamje krejtësisht tjetër. Sorosi personalisht është përgjegjës për kaosin ekonomik dhe “terapisë së shokut” që ndodhi në Europën Lindore pas 1989. Ai urdhëroi masa qesharake dhe dragoniane mbi qeveritë e dobëta atje, të cilat i dhanë mundësinë atij për të blerë resurse në zona të mëdha të Europës Lindore me çmimet më të ulëta.

Marrim shembull Poloninë:

Në fundin e 1989 Sorosi organizoi një takim sekret midis regjimit komunist të Rakowsky me  opozitën e  bashkuar të fshehtë të Solidarnosc. Plan i që ai u paraqiti palëve ishte:

Komunistët duhet t’i lejojnë opozitës Solidarnosc të marrin qeverinë dhe të fitojnë besimin e popullit.

Pastaj shteti duhet me qëllim të çojë drejt rrënimit të industrisë dhe bujqësisë nëpërmjet aplikimit të normave ast ronomike të interesit, duke ruajtur kreditë shtetërore të nevojshme dhe duke sharruar kompanitë me borxhe të atilla të cilat s'do të kenë mundësi t’i ripaguajnë.

Sorosi do të sjellë biznesmenët e pasur dhe miq të tij ndërkombëtarë në Poloni për të blerë menjëherë kompanitë shtetërore të privatizuara.

Shembulli më i fundit është kompania e madhe e çelikut “Huta Warsawa”, e cila sot sipas ekspertëve të çelikut mund të kushtojë 3 deri në 4 Bilion US$ për ta ndërtuar nqs do të ndërtohej nga Kompanitë Perëndimore. Disa muaj më parë Qeveria Polake ra dakort të merrte përsipër të gjitha borxhet e “Huta Warsawa” dhe ta shiste kompaninë  pa borxhe, por për 30 Milion US$, një kompanie në Milano ‘Lucchini’.

Për të kurdisur planin e tij, Sorosi përdori mikun e tij, një djalosh Çifuto-Polak mbikqyrësin ekonomik  Jeffrey Sachs, i cili nuk mund të fillonte punën e tij në Poloni si mbikqyrës, sepse ai deri tani nuk kishte punuar në Poloni, por vetëm në Bolivi. Kështu Sorosi nxorri një tjetër prej shumë fondacionev e të tij, fondacionin “Stafen Batory Foundation”, i cili më pas u kthye në klientin zyrtar të mbikqyrur ekonomikisht prej Sachs në Poloni (1989-90).

Në globin e tij Sorosi ka punuar ose vazhdon të punojë me këshilltarin e Les Waleses, Bronislaw Geremek me Gjeneral Jaruzelski, Prof. Trzeciakowsky një këshilltar sekret i Ministrit të ri të Financave dhe Ekonomisë Leszec Balcerowicz dhe së fundi me vetveten.  Sorosi pranon se ai e dinte se terapia e tij e shookut do të shoqëroh ej me masa të hidhura si papunësia, mbyllja e fabrikave dhe rritja e tensionit social. Ja pse ai insistonte që Solidarnosc ta merrte pushtetin. Nëpërmjet fondacionit të tij ai mund të vëzhgonte opinionistët më të njohur në media si Adam Michnik, me bashkëpunimin e tij në ambasadën e USA në Varshavë i mundësohet atij censurimi ndaj medias si asaj që e mbështet teorinë e tij të ‘terapisë së shookut’ dhe ata të cilët e kundërshtojnë apo e kritikojnë atë.

Rusia dhe Shtetet e Balltikut:

Sorosi dërgoi një delegacion në Rusi ku kishte bashkëpunuar me Raissa Gorbacheva që në 1980-tën për të ngritur fondacionin Soros, “Fondacioni për Iniciativa Kulturore”.

Ky është një mjet tjetër për të dhe miqtë e tij perëndimorë për të hyrë në skalonin e lartë të politikës pa-taksa dhe veprimi për të ‘blerë’ personalitetet më të rëndësishëm politikë dhe ekonomikë të vendi t.

Pas një përpjekje të dështuar me Gorbaçovin 1988-1991 ai ndryshoi kursin për t’u orvatur tek Jeltsini. Dhe përsëri ishte Sorosi i cili futi ‘terapinë e tij të shookut’ ndihmuar dhe nxitur nga miku i tij Jeffery Sachs.

Nga 2 Janari 1992, përtej ‘terapis ë së shookut’ Sachs solli një kaos të papreçedent dhe një inflacion të theksuar e të parashikueshëm në Rusi i cili ndiqej nga institutet e kërkimit shkencor, më të shquar në botë  të fshehur në Perëndim. Nën planet e Sorosit, Igor Gajdar dhe qeveria e Jeltsinit shkurtuan ndihmat ndaj industrisë dhe buqësisë në mënyrë drastike, përveç atyre të cilat kishin mbetur ekonomi shtetërore. Synimet e njoftuara kishin një defiçit prej 3-muajsh në buxhet. Nuk kishte më kredi për industrinë, kompanitë shtonin detyrimet astronomike dhe inflacioni Rubles doli jashtë kontrollit. Sorosi dhe miqtë e tij përfituan menjëherë nga situata. Marc Rich, tregtari më i madh i aluminit në botë, filloi të blinte menjëherë sasi të mëdha alumini rus me çmime çuditërisht shumë të ulëta me të cilat në 1993 ai filloi ta përmbyste tregun në vendet e industrializuara dhe kjo solli uljen e çmimit të aluminit në 30%. Ky është vetëm një shembull i shfrytëzimit ‘alla Soros’.     AN>

Hije të zeza të cilat sundojnë botën nën drejtimin satanik të një dore të fshehtë. Këto hije po e kthejnë botën në një fermë dhe njerëzit në skllevër të saj. Ky shkrim përpiqet në mënyrë tepër të përciptë të japë disa sinjale ‘SOS’ në lidhje me atë se çfarë ndodh në të vërtetë me ne.

Asgjë nuk mund të ndodhë rastësisht dhe pyetja lind e menjëhershme: "A ka ngjashmëri midis horrorreve të këtij shkrimi, me atë që vazhdon të ndodhë në Shqipërinë pas Komuniste ????? (shënimi i përkthyesit).

 

 

Make free worldwide PC-to-PC calls. Try the new Yahoo! Canada Messenger with Voice
YAHOO! GROUPS LINKS


Arben Nelku | 7 Apr 01:09 2006
Picon

FLASHBACK: Iraq War Launched to Protect Israel - Bush Adviser

Dead  because of a lie. Dead because selfish people in government wanted a war and lied to get one, aided by selfish people in the media WHO TOOK MONEY FROM GEORGE BUSH TO LIE TO THE AMERICAN PEOPLE. The government and the media traded the blood of these young Americans for their personal gain. Look at their faces. How can you not be angry?
 
PLEASE SHARE
 
 
What is a guard at Abu Ghraib doing with a tattoo like this?
 
 
FLASHBACK: Iraq War Launched to Protect Israel - Bush Adviser
”Why would Iraq attack America or use nuclear weapons against us? I'll tell you what I think the real threat (is) and actually has been since 1990 -- it's the threat against Israel,” Zelikow told a crowd at the University of Virginia on Sep. 10, 2002, speaking on a panel of foreign policy experts assessing the impact of 9/11 and the future of the war on the al-Qaeda terrorist organization.
”And this is the threat that dare not speak its name, because the Europeans don't care deeply about that threat, I will tell you fran kly. And the American government doesn't want to lean too hard on it rhetorically, because it is not a popular sell,” said Zelikow.
Posted Apr 6, 2006 02:45 PM PST
Category: ISRAEL

This needs to get into the hands of the family members of every US service person killed or crippled in this war.

Posted Apr 6, 2006 02:43 PM PST
Catego ry: ISRAEL


New Fed Aspartame 'Study' Is Cockamamie Claptrap New Fed Aspartame 'Study' Is Cockamamie Claptrap
Posted Apr 6, 2006 02:37 PM PST
Category: SCIENCE/HEALTH

Posted Apr 6, 2006 02:35 PM PST
Category: IRAN

"Say, you don't need that smelly kid messing up your home, do you?"

Supporters cite freedom of speech, need to discuss topic. Detractors say it promotes 'crass bigotry.'
Posted Apr 6, 2006 02:29 PM PST
Category: ISRAEL

Posted Apr 6, 2006 02:29 PM PST
Category: CURRENT EVENTS

Fossil animals found in Arctic Canada provide a snapshot of fish evolving into land animals, scientists say.
Posted Apr 6, 2006 02:23 PM PST
Category: SCIENCE/HEALTH

U.S. President George Bush, who has denounced government leaks, authorized a White House official to leak U.S. intelligence about Iraqi weapons while he sought to persuade the world to support an invasion, court documents suggest.
Posted Apr 6, 2006 02:22 PM PST
Category: DUBYA

Posted Apr 6, 2006 01:03 PM PST
Category: SCIENCE/HEALTH

Posted Apr 6, 2006 1 2:45 PM PST
Category: 911

The so-called "proof" of the official story of 9-11 rests on cell phone calls alleged to have been made from the hijacked aircraft while in flight, calls that later experiments proved could not have actually occurred. This article confirms that cell phones require special equipment to be installed on planes in order to work while in flight.

Posted Apr 6, 2006 12:41 PM PST
Category: COVER-UP/DECEPTIONS

Posted Apr 6, 2006 12:40 PM PST
Category: IRAQ

Guess who is expected to pay for it.

Posted Apr 6, 2006 12:38 PM PST
Category: TORTURE SCANDAL

“‘I feel like despite your rhetoric, that compassion and common sense have been left far behind during your administration,’ Taylor said, standing in a balcony seat and looking down at Bush on stage. ‘And I would hope from time to time that you have the humility and grace to be ashamed of yourself.’”
Posted Apr 6, 2006 12:35 PM PST
Category: DUBYA

Posted Apr 6, 2006 12:33 PM PST
Category: IRAQ

Some $8.8 billion dollars are missing from Iraq. Another $2.3 trillion went missing from the Pentagon while Dov Zakheim was comptroller.
Where is all this cash vanishin g to?

The government is on the verge of one of the biggest oil and gas giveaways in U.S. history, some $7 billion over five years.
Posted Apr 6, 2006 12:14 PM PST
Category: ECONOMY

D'Agostino acknowledged in an interview that the administration was walking a fine line by modernizing the U.S. nuclear weapons program while assuring other nations that it was not seeking a new arms race. The credibility of the contention rests on the U.S. intent to sharply reduce its inventory of weapons.
Posted Apr 6, 2006 12:08 PM PST
Category: WMDs

Vice President Dick Cheney's former top aide told prosecutors President Bush authorized the leak of sensitive intelligence information about Iraq, according to court papers filed by prosecutors in the CIA leak case.
Posted Apr 6, 2006 12:01 PM PST
Category: COVER-UP/DECEPTIONS

For newcomers, here is a bit of the back story.
President Bush claimed in his 2003 State of the Union Speech that Iraq was buying processed uranium ore, or "yellow cake", from Niger. This claim was based on a set of documents which turned out to be inept forgeries. That they were forgeries was known by Joe Wilson, who was sent by the CIA to verify the story. At the time Joe Wilson starte d to go public with the fact of the forgeries, someone leaked the fact that Joe's wife, Valerie Plame, was a CIA agent as part of a larger story attempting to portray Joe Wilson's fact-finding trip as more of a lark than a real investigation. But, by exposing Plame's identity, the leaker not only destroyed her career, but wrecked the front group she worked for, which was the CIA's main means of tracking nuclear arms throughout the world.

Key players in the Bush administration think a military confrontation with Iran is unavoidable, leading to stepped up military planning for such a prospect, according to several experts and recently departed senior government officials.
Posted Apr 6, 2006 11:55 AM PST
Category: IRAN

Okay folks, it just does not get any plainer than this. Bush wants to invade Iran, just like he invaded Iraq. Only THIS time, nobody can pretend they don't know the President and his Neocon advisers are lying through their teeth to justify this war.

April 6 (Bloomberg) -- Gold in New York climbed above $600 an ounce for the first time in 25 years as investors bet metals will fetch better returns than stocks and bonds.
Gold has gained more than $ 100, or about 20 percent, since the end of November, beating the Standard & Poor's 5 percent return. U.S. corporate bonds earned less than 1 percent. Investments in index-linked commodity funds will rise 38 percent this year to $140 billion, according to Barclays Capital.
Posted Apr 6, 2006 11:02 AM PST
Category: ECONOMY


'The war is illegal. I can't pay for a government killing machine' 'The war is illegal. I can't pay for a government killing machine'
Robin Brookes, 52, appeared at Swindon County Court for refusing to pay a £580 income tax bill. Describing an imminent seizure of his goods as "blood money", the doll's house designer, from Market Lavington in Wiltshire, said: "I don't want to break the law, and I want to contribute to education and health, the law and the police force, but I cannot pay for a government's killing machine.
His two children, Clare, 26, and Oliver, 25, were fully behind his stance, Mr Brookes said: "Having invaded and made a complete mess of Iraq, the British and American troops have no place there - we've totally messed it up and should get out. People live in fear of crime and kidnapping. To get one man [Saddam], there have been tens of thousands of deaths."
Posted Apr 6, 2006 10:29 AM PST
Category: IRAQ

Mohammad Ali Dadkhah is a co-founder of the Center for Human Rights Defenders. Dadkhah tells RFE/RL that democratic changes should come from inside the country - without outside interference. "Democracy is not a product that we can import from another country," Dadkhah said. "We have to prepare the ground for it so that it can grow and bear fruit - especially because independent and national forces, and also self-reliant forces, in Iran will never accept a foreign country telling them what to do and which way to take."
Posted Apr 6, 2006 10:24 AM PST
Category: IRAN

The media watchdog organization, Fairness and Accuracy in Reporting, likes to keep tabs on the pontificators in print and on television and occasionally looks back to see how they did.
The Iraq war, for instance, has been a treasure trove in providing some first-class embarrassments for America's punditry, particularly those talking heads on cable TV.
Posted Apr 6, 2006 10:21 AM PST
Category: IRAQ

In nuclear terms in the Middle East, Israel is the original sinner. Non- proliferation must be universal: if, in any zone of potential conflict, one party goes nuclear, its adversaries can't be expected not to. No matter how long ago it was, by violating that principle Israel would always bear a responsibility for whatever happened later. Second, its deceit was no less than Iran's, though, there being no non-proliferation treaty at the time, it was only the US it deceived. Mindful of what Israel's mendacity portended, the CIA warned in 1963 that, by enhancing its sense of security, nuclear capacity would make Israel less, not more, conciliatory to the Arabs; it would exploit its new "psychological advantages" to "intimidate" them.
Which, thirdly, points to the irresponsible use Israel has indee d made of it. Sure, it always justified it as its "Samson option", its last recourse against neighbours bent on destroying it. There is no such threat now; but if there was once, or will be again, the question is why
A major part of the answer is that on most counts except hostility to the US Israel has always behaved like a "rogue state". It came into being as a massive disrupter of the established Middle East order, through violence and ethnic cleansing. Such a settler-state could only achieve true legitimacy, true integration into a still-to-be-completed new order, by restoring the Palestinian rights it violated in its creation and growth.
Posted Apr 6, 2006 09:53 AM PST
Category: IRAN


FBI Whistleblower Colleen Rowley Warns Zacarias Moussaoui Trial May Mark Last Time Bush Administration Use Courts to Try Terror Suspects FBI Whistleblower Colleen Rowley Warns Zacarias Moussaoui Trial May Mark Last Time Bush Administration Use Courts to Try Terror Suspects
We turn now to the trial of Zacarias Moussaoui. On Monday, a jury ruled Moussaoui is eligible for the death penalty in connection to his role in the 9/11 attacks. Moussaoui has already pleaded guilty to conspiring to hijack aircraft with al-Quaida and other crimes. He’s claimed he was supposed to have been part of the 9/11 plot and that he was training to fly a fifth hijacked plane into the White House on that day. He’s said he lied to the FBI after his arrest to allow the Sept. 11 attacks to go forward. The trial will now move into its second phase, where the jurors will decide whether Moussaoui should be executed.
The case against Moussaoui has brought embarrassment to prosecutors and government officials. Last month, a judge barred the testimony of several prosecution witnesses after it was revealed a government lawyer had violated court rules by improperly coaching them. And just days later, a former FBI supervisor revealed during testimony that he did not read a memo that had warned of possible hijackings before the 9/11 attacks.
Posted Apr 6, 2006 09:49 AM PST
Category: CURRENT EVENTS

China's yuan saw one of its biggest rises yet against the US dollar in a single day, closing at a record 8.0073 against the US dollar in the exchange-traded market versus 8.0171 the previous day.
Posted Apr 6, 2006 09:46 AM PST
Category: ECONOMY

The plan was outlined to Congress on Wednesday by Thomas D'Agostino, head of nuclear weapons programs at the National Nuclear Secur ity Administration, a part of the Energy Department. Though the weapons proposal would restore the capacity to make new bombs, D'Agostino said it was part of a larger effort to accelerate the dismantling of aging bombs left from the Cold War.
D'Agostino acknowledged in an interview that the administration was walking a fine line by modernizing the U.S. nuclear weapons program while assuring other nations that it was not seeking a new arms race. The credibility of the contention rests on the U.S. intent to sharply reduce its inventory of weapons.
Posted Apr 6, 2006 09:37 AM PST
Category: CURRENT EVENTS


Bush Personally Authorized Leaking Classified Info To Make Case For Iraq War.. Bush Personally Authorized Leaking Classified Info To Make Case For Iraq War
Vice President Dick Cheney's former chief of staff has testified that President Bush authorized him to disclose the contents of a highly classified intelligence assessment to the media to defend the Bush administration's decision to go to war with Iraq, according to papers filed in federal court on Tuesday by Patrick J. Fitzgerald, the special prosecutor in the CIA leak case.
Posted Apr 6, 2006 09:32 AM PST
Category: IRAQ

A study by a group that monitors the media reveals that, over a ten month span, 77 television stations from all across the nation aired video news releases without informing their viewers even once that the reports were actually sponsored content, RAW STORY has found.
Posted Apr 6, 2006 09:23 AM PST
Category: MAINSTREAM MEDIA

And remember: these were only the 77 statiions which got caught for this practice. There are no FCC laws stating that what the talking heads on television or radio are obliged to tell you the truth.
 
 

Make free worldwide PC-to-PC calls. Try the new Yahoo! Canada Messenger with Voice

7 bucks a month. This is Huge Yahoo! Music Unlimited
YAHOO! GROUPS LINKS


Arben Nelku | 7 Apr 01:13 2006
Picon

Jesuits to elect new 'black pope' in 2008

Jesuits to elect new 'black pope' in 2008
http://www.cathnews.com/news/602/30.php

The superior general of the Jesuits, Dutch Fr Peter-Hans Kolvenbach, has informed members of the Society that he intends to step down in 2008, the year he will turn 80.

Catholic News service reports that in a letter sent on Thursday to all members of the Society of Jesus, Fr Kolvenbach said a general congregation to elect his successor and to discuss other important matters would begin on 5 January 2008, in Rome.

Each of the 91 Jesuit provinces in the world will hold a provincial congregation by 1 March 1 2007, to prepare for the Rome gathering.

While the Jesuit superior general is electe d for life, the order's constitutions allow a superior to step down.

Catholic News Service in Rome obtained a copy of Fr Kolvenbach's letter in Italian; each Jesuit provincial is charged with ensuring that every member of the Jesuits receive a copy.

Fr Kolvenbach, who was elected superior in 1983, told the Jesuits that before making his decision he obtained "the consent of His Holiness Benedict XVI" and had listened to the opinions of his assistants at the Jesuit headquarters and of all the provincials.

US Jesuit Fr Frank Case, Rome-based secretary of the Jesuits, told Catholic News Service that Fr Kolvenbach had sought Pope Benedict's opinion and consent in view of his advancing age and the challenges facing the world's almost 21,000 Jesuits.

Speaking to the National Catholic Reporter's John L. Allen, Australian Jesuit Fr Dan Madigan said that Kolvenbach "won the confidence of the Jesuits with his intelligence, wisdom and great experience," while at the same time gaining the trust of the Holy See.

Allen quoted a story told to him by Madigan, which makes the point. Kolvenbach is never seen without his black cassock, and Madigan said that one Jesuit, skeptical of clerical garb, challenged him, asking, "Why do you dress like that?"

Kolvenbach's response, as Madigan tells the story: "I dress like this so you can dress like that."

Allen says the anecdote reflects both Kolvenbach's wit, and his sense of his mission - trying to foster the creativity and diversity of the far-flung Jesuit community, while keeping them tethered to the church and its leadership.

In his letter, Fr Kolvenbach said he was convoking the general congregation under the conditions foreseen by the Jesuit constitutions to deal with "questions of lasting and serious consequences" for the entire order.

He also said the pope and the Jesuits he consulted unanimously approved of his plan to convoke the meeting " to decide on the governance of the society at the highest level."

Fr Kolvenbach closed the letter by expressing his hope that preparations for the congregation would be "guided only by the desire to serve Our Lord God" in the hope that he would make use of it.

One blogger - Alejandro Bermudez of Catholic Outsider - reports speculation that Kolvenbach's successor will be an Asian, reflecting the shift in demographics during Kolvenbach's term of office which has made India dominant within the Society in terms of numbers.

"Furthermore, given the experience with Arrupe's generalate, I would say that the delegati will be looking for someone who knows and is known by Rome, and or who would be a quick study. One of Kolvenbach's greatest achievements as General has been restoring the lines of communication between Borgo Santo Spirito (the General Curia of the Jesuits) and the (Papal) apartment."

Pictured: Fr Kolvenbach during a visit to Jesuit Socia l Services in Melbourne

SOURCE
Jesuit superior to step down, calls 2008 meeting to elect successor (Catholic News Service 3/2/06)
John L. Allen: Jesuits called to elect new superior (National Catholic Reporter 3/2/06)
More on the Jesuits: The future could be in South East Asia (Catholic Outsider 5/2/06)

Have a question? Yahoo! Canada Answers. Go to Yahoo! Canada Answers
YAHOO! GROUPS LINKS


BeqirS | 7 Apr 16:11 2006
Picon

Shqiptaro - kanadesi ne historin e sportit te Amerikes se Veriut

Shqiptaro -kanadesi Tie (Tahir) Domi arrine rekordin 1.000 - ndeshje ne ligen e kampioneve te Amerikes se Veriut ne Hokej mbi akull
 

nga BEQIR SINA, Nju Jork
 

Jubileu e suksesit te shqiptarit te Kanadas  u festua ne Toronto ne menyre madheshtore
 

 

 

 

 WINDSOR - TORNTO (KANADA) Tahir Domi i thirrur "Tie" shqiptaro kanades – eshte  lojtar hokeji, ne Ontario - Tornto - Kanada nga me populloret. Ka lindur ne qytetin Windsor -  Ontario, Kanada, me 1- Nentor 1969-, nga prinder shqiptare, John e Merieme Domi. Prinderit, e tij jane  me origjine nga nje fshate ne veri te Shqiperise, disa kilometra larg qytetit Kukesit - Nange. Familja Domi, u arratisen nga Shqiperia, pas luftes se Dyte Boterore kur Shqiperine e "pushtoi" komunizmi dhe ata ne shenje zemerimi e pakenaqesie, te papajtuar me rregjin enverian, kaluan kufirin ndershtetror mes Greqise, dhe Shqiperise. Duke emigruar ne fillim ne SHBA-es, e me pase u ngulen ne Kanada, ku jetojne edhe sot.  . "Tie" Tahir Domi, eshte i martuar me vashen Leanne dhe kan tre femije dy vajza Carlin 12- vjeçare e Avery 7- vjeçare, djalin Maksi 10 vjeçar. "Tie" Tahir Domi, eshte nje lojtar hokeji mjaft i famshem ne Kanada, aktualisht  luan me skuadren e Torontos te quajtur"Toronto Meaple Leafs".

 

 

 

Domi ne nje ndeshje!

  Arratisja:

 

 

Sipas nje gazete shqiptaro kanadese shkruhej se :" E tera historia e tij nisi me nje vrrage te vjeter. Ne fakt edhe historia kanadeze e shqiptarit nisi nga dhuna. Babai i tij ishte ushtarak. Komunistet kerkonin qe Xhon Domi ta mbronte "Perden e Hekurt", pavaresisht, pasojave per vendlindjen e tij, Shqiperine. "Duhej ta vishje uniformen komuniste",- thote nipi i Xhonit, Vullkan Domi, qe tani jeton ne Floride. "Ne te kunderten, do te te vrisnin bashke me te gjithe familjen". Nipi pohon se Xhon Domi e ka veshur ate uniforme vetem sa per mbulese, ndersa vete ka bere nje lufte te veten. Ai kalonte ilegalisht njerez matane kufirit me Jugosllavine. I ka udhehequr karvan pas karvani, duke i kaluar dhe duke u kthyer serish ne Shqiperi. E kishte ditur se po ta zinin, do ta ekzekutonin ne vend. Gati edhe e kapen. Ndersa po kalonte kufirin njehere, Xhoni ndjeu nje dhimbje therrese dhe befasuese ne balle. Gjaku e kishte kapluar. E kishte rrokur plumbi. Po ia kishte dale te largohej. Gjithsesi plumbi i kishte mbetur ne koke. "Ka shpetuar shume njerez",- te thote nipi i tij, Vullkani. Xhoni me pas u martua dhe iku ne Kanada, ne Ontario. U sistemua atje si baba i tre femijeve. Gjithe jeten e ka kaluar me vrragen e plumbit ne balle qe niste nga vetulla e majte. Femija me i vogel i Xhonit, Tahiri, e kishte kaluar gjithe femijerine duke e shikuar ate vrrage.

 

 

     Karjera e sportit 

 

     Kjo skuader, eshte edhe nje prej skuadrave me te mira ne ligen e kampioneve ne Ameriken e Veriut, lige e cila, perfshine Shtetet e Bashkauara te Amerikes dhe Kanadane ne Hokej mbi akull - e quajtur perndryshe NHL(National Hockey League). Me ndeshejn e neserme te vlefshme per kampionin e Amerikes se Veriut ne Hokej mbi Akull ne "fushen" e akullt te qyetit njujorkas Buffalo ku skuadra tij  Tornto Leafs, do te perballet me skuadren Sabres, shqiptaro - kanadesi Tie (Tahir) Domi, do te kete ndeshejen e tij te 1.000 ne ligen e Kampioneve te Amerikes se Veriut, ne Hokej mbi Akull. Ka me se 20- vjet qe luan ne NHL. Pas kesaj ndeshje, ai ne Toronto kundra "Ottawa Senators" do te nderohet para fansave te tij te "zjarrte" per kete sukses qe i perket Tie (Tahir) Domit dhe qe eshte nder te rrallet ne historine e NHL(National Hockey League) - .

 

 

    "Tie" si sport te pare, thuhet se ka pasur futbollin europian dhe bejsbollin. Hokejin mbi akull e filloje mbas moshes 10- vjeçare. Ai filloi te luaj me ekipet e te rinjeve ne vitin 1984/85 me skuadren River Canadiens Junior"C". Sesionin tjeter mbasi startoi me shume sukes dhe premtoje shume, u aktivizua ne ligen e pare te Hokeijt mbi Akull me ekipin Windsor Bulldogs kua te sesion ishte edhe lojtari me i penalizuar me 346 minuta. "Tie" keshu hapi rrugen e tij drejt fames se madhe duke ndrruar shume skuadra te njohura kanadese e ameriakne. Deri sa per here te pare u be dhe fituesi i kupes Memorial Cup ne vitin 1988/89 me skuadren Peterborough Pets. Ne finale ai shkelqeu me dy gola dhe 26 minuta te penalizuara.

 

   "Tie" me laujti dy sesione me skuadren qe luan edhe sot, Toronto Maple. 1989/90- ai u be pjestar i skuadres se njohur njujorkase New York Rangers, me te cilen luajti tre sesione. Me 1992- ai u kativizua edhe me skuadren e fameshme amerikane Winnipeg Jets. Me Jets-at ai luajti dy vjet e gjysem dhe u be mjaft i njohur sa edhe fitoi admirmin e fanasave amerikane, duke u bere keshtu hokeisti me popullor ne Ameriken e Veriut. 
 
 
Si u be hokeisti me i fameshem dhe me popullori ne Kanada dhe SHBA-es.

 

 

  Si e gjeti fama "te dhunshmin", shqiptaro kanades hokeistine fameshem. "Tie" Tahir Domi, qe ne moshen 14-vjeçare, duke luajtur per shkollen e tij,  ne loje e siper eshte perleshur me nje djale shume me te madh. 20-vjeçari kishte nisur te qeshte dhe i kishte hedhur dorezat ne akull. Kukesiani ,Domi, i ishte afruar, kishte mbyllur syte dhe kishte nisur ta "qellonte" ate me shqellma e grushta "alla shqiptarçe". Lojtaret, e tjere ishin grumbulluar dhe nuk po u besonin syve. Kuksiani, Tahir Domi i kishte hapur syte, i ishte versulur dhe 20-vjeçari, nje djale me shtat te hedhur dhe floke te gjate deri ne bel, kishte mbetur i shtrire ne akull me fytyre te pergjakur. Kur kishte perfunduar sezoni, trajneri i skuadres, Marcel Pronovost, nje trajner shume i njohur, kishte thene se sezonin e ardhshem ne ligen me te forte te hokejit kanadez do te shkonin dy lojtare te ekipit: Rajan Renod, golashenuesi me i mire i skuadres dhe Tahir Domi.

 

 

 "A e dini pse e zgjodha Domin? Sepse e ka te madhe kete ketu",- kishte thene trajneri Pronovost duke bere me grusht nga zemra. Qysh atehere, Domi i vogel e kishte kuptuar se secili Rajan Renod ka nevoje edhe per nje Tahir Dom. Disa vjet me vone arriti edhe ne NHL. Qysh nga dita e pare atje, Domi eshte njohur per grushtet e tij. Te gjithe adhuruesit e hokejit ne Toronto e kujtojne lojen e tij te pare. Para ndeshjes, ai po i lidhte patinat dhe po fliste nder dhembe, duke premtuar se do t'ia thyente koken dikujt. "Te gjithe me shikonin mos kam luajtur mendsh",- kujton Domi. Ishte 20-vjeçar atehere. Tani ai eshte lojtari qe ka me teper perjashtime nga dy minuta, per shkak te rrahjeve. Per secilin gol te shenuar ne lige, ai i ka 42 minuta perjashtim. Tahir Domi, hero i Torontos Tifozet ne Toronto e adhurojne. "Ai i perfaqeson te gjithe lojtaret e patalentuar qe nuk kane arritur shume ne karrierat e tyre",- thote vellai i tij, Dashi, ekspert teknologjie ne nje kompani ne Toronto. "Une i kam tejkaluar te gjitha parashikimet",- thote vete Tahir Domi.- "Kjo me frymezon. Perhere jam me i mire dhe me i mire". Ne nje koncert te grupit "Eagles" ne Toronto, para kenges "Hotel California", kengetari Glen Frej, ka pershendetur: "Po pershendes dike, qe po te ishim ne lufte, do te doja ta kisha afer". E kishte fjalen per Tahir Domin.

 

 

 

 

 

Femije te semure ne Kanada, pa shprese per te mbetur gjalle, kane deshire te fundit te tyre qe te takohen me Domin.

 

 

Para nje stervitjeje, kohe me pare, ne dhomat e zhveshjes i kishte arritur nje leter. Ate ia dergonin prinderit e nje femije te semure, te cilin Domi e kishte vizituar nje dite ne spital. Brenda ne zarf ishte fotografia e nje arkivoli, ne te cilin ishte femija i vdekur, i mbeshtjelle me nje fanelle me fotografine e Tahir Domit. Domi, krenaria e emigranteve ne Kanada Para çdo ndeshje, ndersa bashkelojtaret e tij mendojne se si te shenojne gola, Domi mendon se me ke dhe si do te perleshet. Nuk eshte rastesi qe shoku i tij me i mire dhe golashenuesi me i mire i skuadres, Mats Sundin, nuk ka pesuar lendim qe kur Tahir Domi ka arritur ne skuader ne vitin 1995. "Askush ne skuadren time nuk ka nevoje te mendoje per rrahjet perveç meje",- thote Domi. "Nese dikush ben diçka, une jam ai qe do te merret me te." Domi eshte ende lojtar i liges, madje me i forti i me te forteve. "Eshte nje pune e zorshme",- thote ish-bashkelojtari i tij, Glen Hilej. "Nate per nate ai duhet te rrezikoje jo vetem reputacionin e tij, por gjithe karrieren per bashkelojtaret". Me rregullat e NHL-se eshte e lejuar qe hokejistet te rrihen, derisa njeri nga lojtaret te rrezohet ne akull. Pas rrahjes, te dy lojtaret perjashtohen nga dy minuta. Tahir Domi eshte rekordmen per perjashtime te tilla, madje ai ne rrethet e emigranteve shqiptare njihet edhe si sportisti qe e ka bere zap Kanadane. Dhe per kete ata edhe krenohen...

 

 

 Tahir Domi e quan veten shqiptar
 

 

"Tie" Tahir Domi, ka luajtur edhe per skuadren futbollistike shqiptare "Kosova" te Torontos, kampione te Kanadase ne futbollin europian. Ai mori pjese ne kete aktivitet kur per here te pare ne historine e ketij turneu doli fituese nje skuader futbolli europian shqiptare dhe kjo ishte "Kosova". Ne kete turne skuadra futbollistike shqiptare "Kosova" e Torontos,  mori trufeun dhe nje shume te hollash; keto te fundit ata derguan at'here per femijet e Bosnjes (asaj kohe Bosnja ishte ne lufte). Ne 1995 skuadra Kosova u regjistrua ne Legen e pare kanadeze (Canadian National Soccer Leg) ku dolen nenkampion; ne kete sezon, dhe me skuadren shqiptare luajti edhe lojtari i njohur shqipetaro - kanades i "Toronto Maple Leaf", "Tie" Tahir Domi.

 

 

 

  Per here te fundit vitin e kaluar, ai si shqiptar mori pjese ne nje "Mbremje e Madhe Festive" kur per here te pare ne Toronto kenduan dy bilbilat e kenges shqiptare, Shkurte Fejza dhe Shyhrete Behluli. Ne ate mbremje madheshtore qe u mbajte me 7- tetor 2005-, me kengetaret e mirenjohura ai dhe ata qe e ndoqen spektaklin kenget e paharruara nga te gjitha trevat shqiptare. Ne ate spektakel Mysafir Nderi - ishin Ismet Beqiri-(Mayor of Prishtina), Fisnik Prishtina-(President of C.A.R.E), Norman Ahmet-(Vice President of H.R of York University), Luan Banka-(Manager,National Defense Canada) dhe vete shqiptaro - kanadesi Tie(Tahir) Domi-(Maple Leaf Hockey Player}

 

 

 Toronto : "Tie" Tahir Domi nderohet me titullin "1.000 ndeshje"

 

 

       Pe t'a pare shqiptaro kanadesin ne kete ndeshje jubilare te jetes se tij kishin shkuar ne pallatin e sportit, edhe e gruaja e tij Lenna me dy vjazat, Katrina 12 vjeçare dhe Avery 7 vjeç si dhe djali i tyre 10- vjeçar Maksi. Per here te pare per te pare ndeshjen e 1.000 shkoi edhe nena e tij Meriema.

 

       Kengetari i shquar kanades Tom Cochrane, ishte aty per te nderuar Domin dhe kendoi hyminin e Kanadase"O Kanada". Cochrane, qe u be i njohur ne vitet 80- me nje kenge , e cila i dedikohej nje prindi qe mesoi se enderra e te birit per t'u bere yll i hokeit qe nderprer nga nje aksident tragjik automobilistik.

 

 

      Domi 36- vjeçar, thote sesa here qe e degjon hyminin e Kanadas nuk mund te rrije pa te degjuar ate kenge ku i kujtohet i ati ati djalit, dhe arsyeja perse e thirri kengetarin, eshte qe ne nje fare menyre t'i shprehe falenderimin personit qe me shume se kedo do te donte t'a kishte ate dite ne salle." Me vjen keq qe femijet e mi nuk arriten qe t'a njohnin" thote Domi. "Ata me pyesin shpesh per te dhe sa here qe me pyesin ndjej se mbushem me energji. Sa me shume qe rriten aq me shume pyesin..........."

BeqirS | 8 Apr 00:25 2006
Picon

Pergatiti: Halil RAMA - Berisha: Ngjela, nga liberal u be çimke

Çeshtja "Ngjela"- do te zbatohet me perpikmeri Statuti i Partise Demokratike

Berisha: Ngjela, nga liberal u be çimke

Statuti i Partise Demokratike po zbatohet me perpikmeri edhe ne rastin e zotit Spartak Ngjela. Kryeministri Berisha tha ne konferencen e djeshme per shtyp se ne funksionin e kryetarit te PD ka zbatuar kompetencat qe i jep ky statut ndaj liberalit qe u shnderrua ne nje çimke.

Duke komentuar qendrimet me te fundit te kryetarit aktual te Komisionit parlamentar te Ligjeve, Spartak Ngjela, kryeministri Berisha tha se "zoti Ngjela beri nje zgjedhje tragjike, pasi ai u shnderrua nga avokati i fjales se lire ne nje çimke te lire, nga nje liberal ne nje çimke".

I pyetur nese do te kishte nje hetim ne lidhje me pergjimin qe i ishte bere bisedes se pak diteve me pare ne Kryesine e Kuvendit, duke qene se i pranishem ishte Kryeministri i vendit, zoti Berisha tha se "nuk do te kete asnje hetim, pasi kryeministri nuk ka veprimtari sekrete".

Berisha u shpreh gjithashtu se "edhe per ish-kandidatin per deputet te PD-se, Filip Çakuli, do te ngrije per nje kohe te pacaktuar kandidimi i tij nen siglen e Partise Demokratike". "Kjo do te thote se zoti Çakuli nuk do te kandidoje per nje kohe te pacaktuar si deputet nen siglen e PD-se, pasi dje ai u mundua ta paraqese si çimke te huaj, kur ne fakt ishte çimke vendi", theksoi zoti Berisha.

- Zoti kryeminister, a keni nderruar mendim per çeshtjen e zotit Ngjela meqenese keni deklaruar se nuk do te kete me perjashtime?

Une kam theksuar se PD ka nje statut, te cilin ajo e zbaton me perpikmeri. Natyrisht, bazuar ne kete statut, kam ushtruar kompetencat e mia si kryetar ndaj liberalit qe u shnderrua ne çimke. Nuk ishte pergjegjesia ime ketu. E vetmja gje qe dua te njoftoj sot ketu, eshte se masa do te shtrihet edhe ndaj Filip Çakulit. Do te ngrije kandidimi i tij per nje periudhe te pacaktuar si deputet i PD-se, d.m.th nuk do te kandidoje per nje periudhe te pacaktuar per deputet, sepse dje deshi ta paraqiste si çimke te huaj Ngjelen, çka nuk ka baza. Eshte çimke vendi.

- Ne fakt duket se po merreni pak edhe me Ngjelen...?

Jo, nuk merrem me me te. Historia e tij eshte historia e gjelit dhe e melit, nuk ia vlen te merresh me te. Ai beri zgjedhjen e tij, zgjedhje tragjike, nga liberal demokrat ne çimke. Por procedura per Ngjelen si deputet, per Ngjelen i pezulluar si sekretar per Marredheniet me Publikun, per Ngjelen si anetar i PD-se i ngrire, do te jene procedura parlamentare.

- Zoti Berisha, a mund te na thoni si mund te evitohen pretendimet e zotit Ngjela per shkelje te Kushtetutes?

Nuk do te merremi me me Ngjelen. Ai beri nje zgjedhje tragjike, nga liberal u shnderrua ne çimke. Ngjela ka qene avokat i fjales se lire, por tani u shnderrua ne çimke te lire. Do te jete i pavarur. Ai e beri zgjedhjen vete, nuk e nxiti kush. Si mjek, une e kuptoj qe semundjet kronike sherohen me veshtiresi.

- A do te kete hetim per pergjimin?

Nuk do te kete asnje lloj hetimi, sepse kryeministri eshte publik. Kam dhene porosi qe çdo akt i imi te kaloje ne web. Une nuk kam asnje lloj veprimtarie sekrete. Por çimkat ate zanat kane.

- Ka disa projektligje qe ne fakt kane shkaktuar nje lloj shqetesimi per Lirite e te Drejtat e Njeriut, p.sh, projektligji per skafet?

Po kush i ngre keto? Ata qe kane pasaporte diplomatike ne xhep. Ata qe ngrene çeshtjen e skafeve, jane njerez me pasaporta diplomatike ne xhep, me viza vjeçare e shetitin ku te duan. Por keta persona me pasaporte diplomatike jane gjithsej nje mije apo dy mije. Ndersa 3 milion shqiptare nuk jane ne gjendje te marrin nje vize, te presin me muaj dhe serish te mos e marrin. Çfare eshte per shqiptaret integrimi europian? Une ju them se, para se gjithash, eshte levizja e lire dhe kete une e shoh edhe ne vende te tjera. Nuk eshte se vjen dikush te te dyfishoje rrogen me te ardhurat e veta, te ndihmon ne infrastrukture, por mbi te gjitha eshte levizja e qytetareve europiane. Ata do te ishin te vertete, nese do te dorezonin pasaportat diplomatike dhe nuk do te leviznin vete lirshem, ta barazonin veten me ata qe s'levizin dot. Nuk them se nuk ka nje shkelje, nuk them qe nuk cenohen p.sh nje mije apo dy mije qytetare shqiptare qe kane skafe dhe nuk i perdorin per trafiqe, por perfitojne 3 milion shqiptare mbrapa. Besoj se te gjithe duhet te jemi per interesin publik te qytetareve shqiptare. Ky ligj eshte nje nga ligjet me te pershendetura nga partneret tane. Mos mendoni se ata nuk i njohin te Drejtat e Njeriut e jane kunder shkeljes se tyre. Ne kete rast eshte nje domosdoshmeri kombetare. Nuk ka qene qeveria e Sali Berishes qe e shnderroi Shqiperine dhe e beri sinonim te skafo-republikes. Eshte e thjeshte te besh Simbad detarin me pasaporte diplomatike e viza njevjeçare ne xhep dhe te mos mendosh per ate qe i vdes femija, i vdes i afermi dhe nuk merr dot nje vize ta shohe. Reformat ngjallin kritika dhe kjo eshte normale, por reformat kane nje synim, te permiresojne jeten e qytetareve shqiptare, te permiresojne kushtet dhe konkretisht kushtet e levizjes. Integrimi europian, efekt pozitiv te pare ka levizjen e lire, per kete mund te pyesni hungarezet, polaket, etj. Efekti me imediat dhe konkret i integrimit nuk eshte se ndryshojne rrogat, se po te shohim rrogat, ka nga keto vende qe nuk i kane larg rrogave tona, i kane me te larta, por jo shume me lart, por levizin lirshem, ndjehen qytetare europiane.

Pergatiti: Halil RAMA

YAHOO! GROUPS LINKS


Olsi | 9 Apr 13:40 2006
Picon

RIMEKEMBJA 28/ 03/ 2006 [ ii ]

NDALU PAK, MOJ ZONJA PACK!

	Përmes shtypit u njoha me reagimin e zonjës Doris Pack
ndaj një deklarate të parapakditshme të ministrit tonë të
jashtëm Besnik Mustafaj lidhur me ndryshimin e kufijve në
Evropën Juglindore nëse bëhet ndarja e Kosovës. Reagimi i
zonjës Pack m’u duk arrogant deri në kërcënim. Ja çfarë
deklaronte zonja Pack: “Kjo është çmenduri. Nëse atje do të
ketë pavarësi, gjithmonë e kam thënë se ajo do të jetë e
kushtëzuar. Dhe kushti më i madh që duhet të firmoset në
Këshillin e Sigurimit është se nuk ka për të pasur asnjë
ndryshim kufijsh as në Maqedoni, as në Shqipëri, madje as
në Luginën e Preshevës, në Serbi. Pra, mendoj se duhet të
jetë e qartë se kjo nuk ka për të ndodhur. Përndryshe, unë
nuk do të pranoja asnjë rezultat të pavarësisë sepse kjo
është e pamundur… Nëse duam paqe në rajon, ne duhet ta
mbajmë Maqedoninë kështu siç është, Shqipërinë kështu siç
është dhe Serbinë dhe Malin e Zi ashtu sikurse janë. Unë
mendoj se është turp që një ministër i jashtëm shpreh një
ide të tillë” (Gazeta “Panorama”, 19 mars 2006, f.5). 
	Kur lexon këto fjalë të një personaliteti me emrin Doris
Pack, njeriu vihet në mëdyshje dhe rri e pyet veten: ore
vërtet është eurodeputete kjo zonja Doris Pack, apo mos e
kam gabim? Se me tone të tilla, madje duke përdorur edhe
kërcënime, zakonisht kanë folur komunistët e tipit
Vishinski, i cili dikur ka qenë edhe kryeprokuror, edhe
ministër i jashtëm i Bashkimit Sovjetik. Nëse nuk e kam
gabim, kjo zonja Doris Pak është nga ish-Gjermania Lindore,
një ish-koloni kjo e Bashkimit Sovjetik. Nëse është kështu,
atëherë ka shumë mundësi që zonja Doris Pack të ketë qenë
komuniste dhe, si e tillë, duhet ta zotërojë mirë stilin e
të folurit komunist. Se fjalë dhe shprehje të tilla, si:
duhet, përndryshe, gjithmonë e kam thënë, nuk ka për të
pasur asnjë ndryshim kufijsh, duhet të jetë e qartë,  nuk
do të pranoj asnjë rezultat, kjo është e pamundur, kjo
është çmenduri, kjo është turp etj. në ç’shtresë të
leksikut duhen klasifikuar? Kjo lloj terminologjie me nota
të theksuara detyrimi, kërcënimi, mendjemadhësie ka qenë
karakteristike për përfaqësuesit e diplomacisë sovjetike.
Në shkurt të vitit 1985, me rastin e përkujtimit të
40-vjetorit të nënshkrimit të Marrëveshjes së Jaltës mes
tre të mëdhenjve (Ruzveltit, Stalinit dhe Çurçillit), në
shtypin perëndimor filluan të dëgjoheshin zëra për
rishikimin e Jaltës. Atëherë diplomacia sovjetike reagoi
ashpër me një artikull që u botua në faqet e gazetës
“Novoje Vremja”, me një titull a la Doris Pack: “Jallta
peresmotru nje podlezhit” (Jalta nuk mund të rishikohet).
Por me shembjen e sistemit komunist pesë vjet më vonë,
Jaltën, megjithëse jo plotësisht, e rishikuan vetë popujt.
Por, çuditërisht, kjo zonja Doris Pack, ka mbetur ende te
terminologjia e diplomacisë sovjetike. Me sa duket, dyzet
vjetët e sundimit kolonial sovjetik në ish-Gjermaninë
Lindore nuk paskan kaluar pa pasoja!
	Por zonja Doris Pack ka të drejtë të sillet me një ton të
tillë arrogant ndaj një deklarate të ministrit tonë të
punëve të jashtme, derisa këtë të fundit e sulmojnë aq
egërsisht “dorispakët” e opozitës shqiptare. Tipike ishte
“zonja Doris Pack” e Partisë Socialiste, Arta Dade, e cila
iu turr zotit Mustafaj me një terminologji që nuk lidhej
fare me problemet e diplomacisë. Nuk mbeti prapa zoti
Paskal Milo, i cili dikur priti ministrin e jashtëm rus dhe
u soll me aq druajtje ndaj tij, sikur ky i fundit të mos
ishte një kryediplomat që shkonte për vizitë te një
homologu i tij, po sikur të ishte kryekomandanti i forcave
të Traktatit të Varshavës, Jakubovski, që paskej dalë për
një kontroll nëpër gubernat sovjetike të Evropës Lindore.
Të njëjtin qëndrim aspak dinjitoz mbajti edhe zoti Kastriot
Islami, i cili në dokumentin e nënshkruar pas përfundimit
të vizitës së Drashkoviçit në Tiranë, fare “rastësisht”
harroi dhe Kosovën na e quajti pjesë të Serbisë. Mjeran
tingëlloi edhe reagimi i zotit Ilir Meta, i cili çakërdiset
në gjumë nga gëzimi  sa herë që i del në ëndërr Beogradi.
	Prandaj kjo zonja Doris Pack ngrihet e reagon me kaq
arrogancë ndaj zotit Mustafaj, se kundërshtarët më të
fuqishëm ndaj aspiratës shekullore të kombit shqiptar për
krijimin e shtetit të unifikuar kombëtar, ajo i ka në
Tiranë, në radhët e opozitës së sotme shqiptare,
trashëgimtares së denjë të Partisë Komuniste të Shqipërisë,
jo në Bruksel apo në Strasburg. Prandaj kjo zonja Doris
Pack e vë në pikëpyetje pavarësinë e Kosovës, se kundër
pavarësisë së saj është opozita e sotme shqiptare,
trashëgimtarja e Partisë së Punës të Shqipërisë, e kësaj
tradhtareje me damkë të çështjes kombëtare shqiptare.
	Kjo zonja Doris Pack, si një deputete me peshë në
parlamentin evropian, mbron me një terminologji arrogante
dhe kërcënuese “fëmijët e jashtligjshëm” të diplomacisë
evropiane në Evropën Juglindore. Por faji nuk është i
kombit shqiptar, nëse “fëmijët e jashtligjshëm” të Evropës,
si puna e ish-Jugosllavisë, nuk janë jetëgjatë. Përsëri nuk
do të jetë faji i kombit shqiptar, nëse ndonjë tjetër
“fëmijë i jashtligjshëm” i Evropës këtej nga Ballkani mund
të mos e ketë jetën të gjatë.
	Shtete të tilla ortodokse, si puna e Malit të Zi, Serbisë,
Maqedonisë dhe Greqisë, janë majmur dhe vazhdojnë të majmen
me toka shqiptare, se kanë gëzuar dhe vazhdojnë të gëzojnë
dashurinë zhuritëse të diplomacisë evropiane. Ndërsa kombi
shqiptar, që deri tani vazhdon të jetë i copëtuar në pesë
shtete, ka pasur dhe vazhdon ta ketë si peshqesh urrejtjen
e diplomacisë evropiane. Prandaj kjo zonja Doris Pack na e
vëka në dyshim pavarësinë e Kosovës. Po a e di vallë kjo
zonja Doris Pack që bombardimi i Serbisë nga forcat e
NATO-s ishte pasojë e krismave të pushkëve të UÇK-së? Dhe
nëse vihet në dyshim pavarësia e Kosovës, siç e vë në
dyshim edhe eurodeputetja Doris Pack, ato armët e UÇK-së
përsëri aty janë! 
	Terminologjia kërcënuese e zonjës Doris Pack të bën të
dyshosh se, me sa duket, diplomacinë evropiane e ka zënë
paniku para dëshirave në zgjim e sipër të kombit shqiptar
për krijimin e shtetit të unifikuar kombëtar në mbarë
trojet e veta etnike.

                                      Eshref Ymeri

HAPI    I   PARE   SERIOZ   NE   HISTORIOGRAFINE  
SHQIPTARE    .

Vepra   e   Bajram  Xhafes   -   Historia   e   Shqiperise 
  1912 – 1939 .

Duke   qene  I  lidhur   me  burimet  per   historine  e 
Shqiperise   dhe   si   I  apasionuar  pas   saj   e  shoh 
vepren  e  Bajram  Xhafes   si   kryevepra  e  trajtimit 
te  problemeve   te  histories   se   Shqiperise   ne  
konteksin   e   fakteve   te   verteta   dhe   te  sakta 
pasi  ai  ka  shfrytezuar  burime   shume   te  besueshme  
te  kohes  .
Si  historian   ajo   perben   per   mua    nje  folklor  
te  sakte   te   ngjarjeve   dhe  fakteve   te   cilat  na 
kane   munguar  per  shume  kohe ,  te  cilat   na  japin 
mundesine  qe  te   ballafaqojme   figurat  politike   ne 
raport  me  interesat   kombetare . 
Vepra   e   tij   eshte   nje  dritare  e  cila   na  ben 
te   shohim  sakte   dhe   me   pamedyshje   lojrat   e  
politikes  ballkanike   dhe   me  gjere   ne   kurriz  te  
ardhmerise  kombetare  shqiptare .
Si   qytetar   I  thjeshte   une  do  te  thosha   se  
faktet   dhe  ngjarjet   me  japin   te  drejten  e 
ballafaqimit   te  tyre  me  ditet  e  sotme   dhe  si 
historian  me   bejne   te  futem   me  thelle   ne  ato 
ngjarje   per  te  punuar   me  seriozitet  te  shtuar  
per  problemet  e  asaj  kohe  qe   ishte   teper   e  
veshtire   per   ne  si  popull   dhe  si   komb.
Ne   veper  dalin   lakuriq   me  te  verteten  e  drites 
se  diellit   figurat  politike  te  kohes  dhe 
veprimtaria  e  tyre . Aty   edhe  njeriu  I  thjeshte  
kupton  se  c,fare  ndodhi  me   ne  , si   u   zhvilluan  
ato  ngjarje   tragjike   dhe  pse  vendi  yne   kishte 
ato  perfundime  tragjike .
Per  here  te  pare  ne  historiografine   tone  
shfrytezohen   materiale   te  njerezve   nga   trojet 
shqiptare   qe  I  njihnin   problemet  shume  nga   afer 
dhe   nga  ky  kendveshtrim   vepra  merr  seriozitet  
shume  te  madh .
Per  here  te  pare  ballafaqohemi  me   te  vertetat  e 
te  vertetave   per   figurat  kryesore  politike  
shqiptare  te  asaj  kohe   dhe  njihemi   me  fakte   te 
cilat   jane  me  te   vertete    shume  kokeforta .
Ndertimi  I  nje   vepre  te   tille  duhet   dhe   ndoshta
  eshte   domosdoshmeri  historike  qe   te   ndiqet  nga  
vepra   te  ketij  lloj   qe   historianet  shqiptare   te 
dine  te  trajtojne  te  vertetat  historike   me  nje 
seriozitet  te  tille   dhe   qytetaret  shqiptare  te 
dine  se  si  te  flasin   kur  te  vije   koha  per  
figurat   e  kombit .
Kjo   veper  ndihmon   edhe  politiken  shqiptare   per  
te  kuptuar  sakte  dhe  drejt   se  c,fare  pune  duhet 
bere  per  te  mundur  antishqiptarizmin   dhe  ku  duhet 
filluar  kjo pune , se  si   ne   ja  dalim  ne  krye 
punes  per  bashkimin  kombetar .
Historianet   per  mua , tek    kjo  veper  duhet  te 
shohin  se   sa  mire  eshte  mbeshtetur  tek  burimet   e 
brendeshme  te  cilat  jane  shume  me  te  besueshme  se 
sa  ato  te  huaja  te  cilat  jane  shkruar  ne  bazen  e 
interesit  dhe  te  politikave   qofte  ballkanike  apo 
evropiane   per  relizimin  e  endrrave  te  tyre  ne 
kurriz  te  interesave   shqiptare .
Kjo  veper    perfaqeson   per   ne   burim  te  vertete  
historiografik   me  ane   te  ,te  ciles   historianet 
mund  te  punojne  me  lehte   ne  punet  e  tyre   dhe 
qytetaret  shqiptare  kuptojne  me  mire   ngjarjet  dhe 
faktet  qe  kane  te  bejne  me   te  kaluaren  dhe  te 
ardhmen  e  tyre  pa  perjashtuar  ketu  te  tashmen    e 
cila  mund  te  kuptohet  me  lehtesi   po  qe  se  bejme 
analiza  dhe  krahasime  te  pa  aneshme  ne  trajtimin  e 
tyre . Pa  dashur  te   bej  asnje  levdate   dhe  padashur
 te  marr  persiper  rolin   e  nje  historiani  me  emer  
vepra  e   Bajram  Xhafes  perben  per  ne  historianet 
dhe  specialistet  e   histories    nje  veper  madhore 
per  sa  I  perket  punes  se  tij    ndonese  e  nje 
volume   te  vogel  e  cila   duhet  te  kishte  qene  
shume  me  e  madhe .
Rendesia  e  kesaj  vepre  dhe  serioziteti  I  saj 
konsiston  edhe  ne  analizat  dhe  veprimtarite  konkrete 
te  figurave  si   Noli, Boletini    apo  te  tjere  te 
cilat  vijne  tek  ne   me  shume  te   verteta  qofshin 
ato  te  hidhura  apo  te  embla .
Kjo  veper  na  drejton  ne  nga  kahu  I  duhur  I 
trajtimit  te  tyre  gje  qe  nuk  eshte  bere  deri  me 
sot  nga  historiografia   shqiptare  e  cila   ka  qene 
dhe   eshte  shume  e  prekur  nga  semundja  e 
krahinizmit  dhe   e   tifozllekut  te  semure  pa  lene   
pa  permendur   ketu  edhe   korruptimin  e 
historiografeve  nga  spiunazhet  e  huaja  te  cilat  jane
 teper  te  interesuara  per  interpretime   te   gabuara  
dhe  trajtime  te  njeaneshme  .
Te  vertetat  historike  duhet  te  jene   te  ketij  lloj 
 sepse    na   hapin  rrugen  per  pune   te  mire  ne 
mbrojtje   te  interesave  kombetare  . 
Kombi   shqiptar  dhe  historia   e  tij  kane  nevoje  te 
nguteshme  per  burime  te  tilla  sepse  keshtu  I  pritet
 rruga   edhe  ecjes  perpara  te  klasave  politike   
antishqiptare    te  cilat  per  me   shume  se  100  vjet 
 po   e   degjenerojne   popullin  shqiptar   me   punet  
e  tyre   te  mbrapeshta .
Vepra   eshte   edhe   nje   shtytje   edhe  me   e  madhe 
 per  ato  politikane   shqiptare   qe  punojne  ne  kahun 
e  duhur   te   interesave   shqiptare  sepse    ju   
lehteson  punen , ju  cliron   te   foluren  dhe   ju   jep
 krah  per  te   qene   me   te  vendosur  ne  punen   e 
tyre .
Kjo  veper   eshte   edhe  nje  seminar  I  mire  per 
historianet   e  rinj   sepse   u  jep  atyre  ne  dore  
nje   liber   ku  nepermjet  te  cilit  tregohet  se  si 
mund  te  punohet   me  lehte  dhe   me  mire  ne 
trajtimin  shkencor    te   historis  shqiptare  dhe  te 
figurave  te  saj   te  cdo  kohe   .

DYLEJMAN   MILA

MENDËSITË JUNKERE GJERMANE TË DORIS PACKUT

Prej vitesh shumë shqiptarë kanë shprehur pakënaqësitë e
tyre ndaj sjelljeve diplomatike arrogante, stilit politik
estravagant dhe deklaratave përçart që ka përdorur për të
ndërhyrë në politikën shqiptare eurodeputetja gjermane
Doris Pack, e ngarkuara e parlamentit europian për Europën
Juglindore. E kemi parë këtë eurodeputete të na vijë në
Tiranë edhe me veshje e sjellje tangërllëkse si një junkere
klasike gjermane, duke lëshuar urdhëra se çfarë duhet të
bëjnë e çfarë nuk duhet të bëjnë shqiptarët, se çfarë u
lejon e çfarë nuk u lejon ajo shqiptarëve të dëshirojnë, të
kërkojnë e të bëjnë. Për shumë arsye, sidomos për mungesë
dinjiteti e sedre kombëtare shqiptare, politikanët e gjithë
krahëve të polilitikës shqiptare janë përpjekur në
maksimumin e tyre t’i hapin rrugë junkeres së diplomacisë
parlamentare europiane. Por në raste e në kohë të ndryshme
edhe këta janë detyruar të shprehin ndonjë pakënaqësi e të
bëjnë ndonjë protestë ndaj mendësive e teprimeve në
veprimet e saj. Ndoshta Genc Pollo, beniamini politik i
Pack-ut në politikën shqiptare, mbetet tani i vetmi që ka
duruar stoikisht gjithë tangërllëqet e Dorisit, e cila me
sa kuptohet më shumë vepron me mendësi prej junkereje se me
logjikën e eurodeputetes të kohës moderne, më shumë vepron
për hobin e saj dhe për të kapërcyer komplekset e saj se
për të kryer një mision europianizmi politik e diplomatik
në Ballkan. Pikërisht këtë përshtypje na përforcon qëndrimi
i fundit turfullues, mallkues i Dorisit kundër deklaratës
së Besnik Mustafajt për punën e kufijve të Ballkanit. 
Shtresa e junkerëve gjermane të përqëndruar sidomos në
pjesën e tokave gjermanike që quhen Prusi kanë qenë shpirti
i militarizmit gjerman dhe i agresiviteti gjerman në
Europë, ishin njëkohësisht një mbështetje e fuqishme e
nazizmit, një burim fryme komandimi. Nuk e dimë mirë
biografinë e Doris Pack dhe mbase ajo nuk ka fare
prejardhje junkerësh, por ndaj shqiptarëve në këtë kohë
vepron sipas mendësive tipike të junkerit gjerman. 
Janë këto mendësi e qëndrime që kanë detyruar Prof. Dr,
Mehdi Hyseni nga Kosova, specialist i marrëdhënieve
ndërkombëtare të botojë një shkrim kundërshtues e
protestues më titullin “Nuk vendos Doris Pack për Kosovën,
por shqiptarët”, që ka zënë plot dy faqe në gazetën “Koha
Jonë” më 21 mars 2006”. Janë teprimet në përçartjet më të
fundit të Doris Pack-ut rreth zgjidhjes së çështjes
shqiptare që detyrojnë edhe Profesorin e filologjisë Eshref
Ymeri në Tiranë të bëjë shkrimin “Ndalu Pak, Doris Pack”.
Kanë qenë qëndrimet e mbrapshta të Dorisit që na kanë
shtyrë shumë herë kundër dëshirës sonë të shkruajmë artikuj
kritikë në gazetën “Rimëkëmbja”. 
Të gjithë ata që veprojnë kështu e dinë fare mirë se sa
spekulime mund të bëhen midis shqiptarëve dhe në Europë kur
shqiptarët kritikojnë një eurodeputete, për më tepër dhe
gjermane, sepse shqiptarët ende nuk janë të çliruar nga
idetë se gjermanët duhet të kenë një qëndrim në thelb më
dashamir ndaj shqiptarëve, më mirëkuptues se europianët e
tjerë ndaj të drejtës dhe aspiratës së shqiptarëve për
bashkim kombëtar. Pack e ka përgënjeshtruar shumë herë
këtë, sidomos me sulmet e saj të çakërdisura kundër
deklaratës së Mustafajt. 
Po ç’pati vërtetë kjo Doris Pack që këtë deklaratë të
Mustafajt vetëm se përmbante termat “Shqipëria nuk garanton
mosndryshimin e kufijve në Ballkan po të copëtohet Kosova”,
e sulmoi si herezinë më të madhe diplomatike në Europë, si
mëkatin më të tmerrshëm politik, duke e quajtur “turp”,
“çmenduri”?. Nuk e ditka Dorisi se Shqipëria nuk ka qenë
ndonjë herë dhe as nuk është e zonja të vendosë, apo të
prishë kufijt e të tjerëve, madje as kufijt e vet? Nuk e
kupton Dorisi se Shqipërisë nuk i takon të jetë garante
kufijsh në Ballkan, se ende nuk ka rregulluar kufijtë e vet
dhe se fuqitë e mëdha qoftë dhe për xhelozi nuk do ta linin
të merrte këtë rol? Nuk e merr vesh Dorisi se është
poshtërsi t’i kërkosh një populli, një shteti, një individi
që të bëhet garant që gjëja e rrëmbyer të mbetet tek
rrëmbyesi? Mos vallë Dorisi mendon se politikanët shqiptarë
kanë detyrimin me traktate ndërkombëtarë të kapitullimit në
mbarim të LDB që kur zënë në gojë kufijt të shtrëngojnë
fort dhëmbët njësoj si politikanët gjermanë kur shprehen
për Sudetët në Çeki dhe për tokat polake në lindje të
kufirit Oder-Naise, apo Alzasën në Francë? Harroi
eurodeputetja  se etika diplomatike, mirësjellja njerëzore
edhe në paraqitjen e kundërshtimeve nuk është detyrim vetëm
i shqiptarëve, por edhe i gjermanëve dhe gjermankave që
bëhen deputetë të Europës? Harroi kjo zonjë se Besnik
Mustafaj është ministër i jashtëm i një shteti sovran (të
paktën formalisht i tillë) dhe jo ndonjë hyzmeqar në një
fermë junkerësh prusianë?. Kur kjo gjermankë sillet kështu
ndaj ne shqiptarëve që nuk i kemi bërë asgjë, veçse e kemi
duruar tej mase, atëherë si duhet të sillen shqiptarët ndaj
saj që kërkon t’u vejë lakun në fyt për të shuar qenien e
tyre kombëtare?!
Pse e tmerrokan kaq shumë gjermanen Pack termat për
ndryshim kufijsh në Ballkan? A e ka shpallur ajo të çmednur
heroin e ribashkimit të Gjermanisë Helmut Kol, që kryesoi
procesin e ribashkimit gjerman? A ka britur ajo nëpër
Europë, “turp, turp, turp” kur u bashkuan dy shtetet
gjermanë dhe u ndryshua kufiri më problematik i Europës, që
ishte vendosur për të shpëtuar Europën nga rreziku i
përsëritjes së katastrofave ku militarizmi gjerman kishte
luajtur rolin kryesor në gjysmën e parë të shekullit XX?
Apo kur bashkohen gjermanët nuk ka ndryshim mëkatar
kufijsh? Vetëm po të përmendet shkarazi , ose me aluzion 
mundësia e bashkimit të shqiptarëve, që nuk u ndanë për
fajin e tyre si gjermanët, bëhet hataja, bëhet mëkati
mullar? Po ndarjen e Sllovakisë e të Çekisë, çmenduri e
turp i ka quajtur Packu? Po shpërbërjen e Bashkimit
Sovjetik e të Jugosllavisë çmenduri e turp i quan
Packu?!Është pak të thuhet se ka lajthitur Packu. Është e
habitëshme se ajo shfaqet si politikane e diplomate që ka
pak haber nga këto zanate dhe sillet si propagandiste
beogradase.       
Nuk mund ta mbajmë për politikan të hollë e diplomat të
stërvitur kryetarin e shtetit të Shqipërisë, ish ushtarak
xhenjer, sepse në një ligjëratë që mbajti në Londër në
nëntor 2005 për ndërveprimet e nacionalizmit laik shqiptar
me nacionalizmat fetarë ortodoksë ballkanikë i bëri lëmsh
arsyetimet kur tentoi të tregonte se toleranca e harmonia
fetare midis shqitarëve “përbëjnë një pasuri të çmuar për
ne shqiptarët...por edhe një model me vlerë në rajonin ku
jetojmë”. Qoftë dhe për respekt të këtij mendimi, në thelb
i saktë, të kryetarit të shtetit shqiptar Dorisi nuk duhej
të vërsulej, ashtu kundër fjalëve të ministrit të jashtëm
të këtij shteti. Dorisit duhej t’i kishte bërë përshtypje
edhe mendimi i kryetarit të shtetit shqiptar se për shkak
të copëtimit midis shumë shetesh në Ballkan “shqiptarët nuk
kanë pasur mundësi të promovojnë vlerat e identitetit të
tyre historik kulturor”. Deklarata e Mustafajt nuk
përmbante ndonjë kërkesë më të fortë, as ndonjë konstatim
më ngatërrestar se nënkuptimi që shqiptarët mund të mos
durojnë dot më sa kanë duruar në rast se 5 copëtimet e
deritanishme kombëtare që i kanë raskapitur e telendisur
deri në këtë derexhe do të pasohen edhe nga një copëtim
tjetër në Kosovë. Atëherë çfarë grenxe serbo-sllave e ka
pickuar Dorisin që kërceu ashtu përpjetë dhe u vërsulet
shqiptarëve?! Mos ajo pret që shqiptarët të sillen
armiqësisht vetëm ndaj vetes së tyre, që ta ketë kollaj
Europa të kënaqë sllavët e grekët?!
Doris Pack mund të mos ketë dijeni, se nuk i mëson të
gjithë gjërat e Ballkanit, por edhe ne shqiptarët kemi
burrat tanë të shquar, mentarë që na kanë mësuar se: “Një
popull për të hyrë në qytetërim dhe për të përparuar në
këtë fushë duhet të formojë një kombësi të bashkuar dhe një
shtet shumë a pak të madh që të drejtojë një vend e një
popull”. Këto fjalë i ka shkruar një politikan e
intelektual i dëgjuar shqiptar, Mehdi Frashëri, në librin e
tij “Probleme shqiptare” (fq.11), botuar në vitin 1994. Ky
Mehdi Frashëri çmohej dhe nga gjermanët se në vitet e LDB,
nën pushtimin gjerman, u bë Kryetar i Këshillit të
Regjencës në Shqipëri. Fjalët e Frashërit nuk ishin gjë
tjetër vetëm se një pasqyrim i frymës së realpolitikës së
Bismarkut që realizoi bashkimin e gjermaneve të ndarë në
300 principata në shekullin XIX, dhe që u përsërit në fund
të shekullit XX me ribashkimin e dy shteteve gjermane,
njërin nga të cilët, ai perëndimor, ishte dhe  “federativ”.
Pse tërbohet pra Dorisi kundër fjalëve të Mustafajt?!    
A e di Dorisi si janë bërë çorap kufijtë në Ballkan gjatë
15 viteve të fundit për shkak të luftrave që shpërtheu
Serbia dhe të ambicjeve të ndryshme. Di gjë Dorisi për
marrëveshjet e çuditëshme të Dejtonit më 1995 që kanë
krijuar një lëmsh të ngatërruar kufijsh në Bosnje midis tre
shtetesh që nuk ekzistonin, boshnjak-mysliman, serb e
kroat, dy prej të cilëve, mysliman e boshnjak, hyjnë dhe në
një federatë anakronike? Di gjë Dorisi se tashmë ekziston
“Berlini kosovar”, qyteti i ndarë me hile e poshtërsi i
Mitrovicës? Çfarë ka bërë Dorisi që të mos kishte “Berlin
kosovar”pas mposhtjes së Serbisë në ndeshjen ushtarake me
NATO –n si Gjermania në vitin 1945?! Di gjë Dorisi se plaga
e kufijve në Ballkan është hapur në Kongresin e Berlinit më
1878 dhe qysh atëherë kullon gjak e qelb mbi shqiptarët?!
Nuk e ka marrë vesh Dorisi se e ashtuquajtura “shoqëri
multietnike” në vend të shtetit kombëtar që duan të
eksperimentojnë europianët në Bosnje e Kosovë  (por jo në
Maqedoni) është e dështuar. Të lexojë se ka plot libra.
Misha Gleni ( që më duket është serb) ka shkruar: “Tuxhmani
kurrë nuk i kishte fshehur antipatitë për
myslimanët...Prishja e aleancës kroato-myslimane ishte
katastrofë për myslimanët.Tuxhmani vendosi se koha kishte
ardhur të bënte pazarllëkun me Milosheviçin në
Karagjorgjevo për ta ndarë Bosnjen përmes?”(  “Ballkani...”
fq.645,641) 
Në librat-bisedë “Boshnjaku Adil Zylfikarpashiç”(Zyrik
1994) dhe “Bosnja në pranga”(Zyrik1995), përgatitur nga
Instituti i Studimeve Boshnjake në Zvicër (të cilët janë
botuar edhe në  gjuhën shqipe  në vitin 1996 nga “Liria” në
Lubljanë) është shpjeguar qartë pse dhe si ndodhi tragjedia
e Bosnje-Hercegovinës dhe cila është përgjegjësia e secilit
nga skenaristët, regjizorët e aktorët e kësaj tragjedie.
Shjegimet janë dhënë nga njerëz që kanë njohur mirë pjesën
e dukshme e të padukshme të intrigave që kanë çuar në këtë
tragjedi. Adil Zylfikarpashiç, boshnjak, ish-komunist
jugosllav i mërguar pas LDB në Zvicër ku kishte themeluar
Institutin e Studimeve Boshnjake në Zyrik u kthye në Bosnje
si politikan, herë në krah dhe herë në njëfarë opozite me
Izetbegoviçin dhe kërkoi deri në fund kompromisin me
Serbinë e me Milosheviçin. Bashkëbisedues me të për të
analizuar tragjedinë e Bosnjes ishin malalezi Milovan
Gjilas, ish-bashkëpunëtor e kundërshtar komunist i Titos(
libri Tito. Historia e vështruar nga brenda” botim anglisht
në Londër 1981) Miko Tripallo ish udhëheqës komunist kroat
me prirje nacionaliste, Ivo Banac profesor kroat në
Universitetin e Jellit ne SHBA, njohës i mirë i problemeve
ndërnacionale në ish-Jugosllavi, Vllado Gotovac, politikan
e filozof kroat i burgosur për bindje politike, gazetarët
Nadjezhda Gaçe e Mlladen  Maloça. Ata i kanë rrahur nga të
gjitha anët shkaqet e rrjedhojat e zhbërjes së
ish-Jugosllavisë dhe tragjedinë e Bosnjes dhe për këto nuk
kanë fajsuar besimet fetare, ndonëse kanë mbajtur paraysh
ndikimet e tre besimeve të ndryshme në nxitjen e flakëve të
zjarrit që  shpërtheu për motive etnike, kombëtare,
gjeopolitike.  
Në vitin 2001 në Angli është botuar libri prej 460 faqesh i
studiuesit Brendan Simms me titull: “Ora e ligë, Britania
dhe shkatërrimi Bosnjes”. Ai ndër të tjera ka theksuar se:
“Luftrat për shkëputje nga Jugosllavia filluan si farsë dhe
përfunduan në tragjedi”. Sipas tij lufta në Kroaci nuk
ishte për të ruajtur federatën jugosllave, që të
siguroheshin serbët për të qenë në të njejtin shtet, as për
të vendosur në Bosnje një sundim serb si në Kosovë dhe në
Vojvodinë. Serbët e Pales donin që vetëm serbët të jetonin
në rendin e ri në perëndim të lumit Drina që ndan kufirin e
Bosnjes nga vetë Serbia. Më tej Simms nënvizon: ”Në
vjeshtën e vitit 1995 kjo punë rrënuese u krye nga
marrëveshjet e paqes të Dejtonit. Në praktikë Dejtoni
konfirmoi ndarjen e Bosnjes në tre shtete të vegjël
etnikë.”(fq.x). Kurse “shqiptarët megjithëse ishin viktimat
e para të Milosheviçit nuk morën asgjë” ( Misha Gleni
“Ballkani...” fq.653).
Simms ka theksuar fort se: “Britania luajti një rol të
veçantë shkatërrues në Bosnje, edhe më shumë se Franca...
Burrat e shtetit dhe diplomatët britanikë dukej se e
shikonin një Serbi të “fortë” si garanten më të mirë të
paqes në Ballkan” (fq. x-xi). Simms ka bërë kritika të
forta për Lordin Deivid Ouen, ish- ministër i jashtëm
britanik që bashkë me amerikanin Sairus Vens përgatitën një
plan për ndarjen e Bosnjes në 10 kantone, që nuk
funksionoi. Në mjediset qeverisëse britanike dëgjohej shumë
fjala e Ouen, sepse ai quhej “njeriu në terren”. Simms
qorton gjeneralin Majkëll Rouz, ministrin britanik të
mbrojtjes Rifkind dhe disa funksionarë serfbofilë që
vepronin rreth tij. Simms madje përmend se në parlamentin
britanik për ndjekjen e një politike rrënuese për Bosnjen
në interes të Serbisë ndikonin dhe “gjermanofobët
paranojakë”. Kjo sigurisht kishte lidhje me faktin se
Gjermania ra copë për të siguruar shkëputjen e Kroacisë e
të Sllovenisë nga Jugosllavia, çka ishte “ndryshim
kufijsh”.
Për të përligjur rolin e tij Lordi Ouen botoi pa ndonjë
sukses në vitin 1996 një libër prej 400 faqesh me titull
“Odiseja e Ballkanit”, ndërsa gjenerali Rouz në vitin 1998
një libër po aq të trashë “Në luftën për paqe. Mësime nga
Bosnja”, pasi nacional-shovinizmi serb i kishte arritur
qëllimet që kishte përcaktuar kur shkaktoi tragjedinë e
Bosnjes. Bëri genocid. Kreu spastrimin dhe homogjenizimin
etnik serb në pjesën më të madhe të territorit të Bosnës
(jo 70% sa kërkonte) që është republikë serbe. Ndryshimet
tjera qysh në Dejton u lanë të vinë më vonë. 
Tani nga tërbimi i Doris Pack-ut, menjëherë pas deklaratave
serioze të udhëheqësve britanikë se Kosova duhet të bëhet e
pavarur, kuptojnë se po ndodh një rokadë shahistike në
lojën gjermano-britanike për Ballkanin. Tani duket se po
bëhet Gjermania e interesuara për një rol komandues të
Serbisë në atë që quhet “Ballkani perëndimor”, sepse çmon
që kështu e shtrin më lehtë dhe e siguron më mirë pushtetin
e saj mbizotërues ekonomik në një zonë më të gjërë tregu.
Por që të mos i shqetësojnë hijet diplomatike që
vëërdallisen në Ballkan qysh nga koha e Kongresit të
Berlinit, gjermanët nëpërmjet Pack-ut trembin shqiptarët që
të mos e çojnë mendjen më tek “kufijt”.  
Megjthatë fantazmat nuk largohen aq kollaj
Misha Gleni ka shkruar: “Aq të fuqishme dhe të vazhdueshme
kanë qenë traditat e armiqësisë në Ballkan sa thuhej se ato
kishin bërë folenë në Unin e banorëve të rajonit”
(“Ballkani. Nacionalizmi, lufta dhe fuqitë e mëdha
1804-1990” SHBA 2000 fq.xxiv). Gleni ka cituar rrëfimin e
udhëheqësit kroat Shtipe Shuvar se si në një takim ku ishin
Milosheviçi, Markoviçi, Tuxhmani e të tjervë, pak para se
të plaste lufta, këta bënin shaka e qeshnin me
njëri-tjetrin. Shuvari ka shkruar: “Por ndoshta ekziston
një rregull midis këtyre njerëzve që ata mund të qeshin e
të luajnë bashkë para se në lumturi të vrasin
njëri-tjetrin” (fq,630). 
Gleni ka bërë një shpjegim që vlen edhe pas shpërbërjes së
Jugosllavisë për të kuptuar pasojat që ka lënë ende mbrapa
procesi i papërfunduar: “Jugosllavia zgjati aq gjatë sa
zgjati, sepse ekzistenca e saj jepte një zgjidhje
funksionale për dy probleme më të ndërlikuar në Ballkan,
atë të Bosnje-Hercegovinës dhe të Maqedonisë. Duke bërë
vlerësimin e Kongresit të Berlinit që u thirr “për të
zgjidhur” Krizën e Madhe Lindore, historiani britanik
A.J..P. Tejlor ka vënë në dukje “Maqedonia dhe Bosnja, dy
arritjet më të mëdha të atij kongresi përmbajnë farat e
rrënimeve të ardhëshme”.(fq.635). Ky paralajmërim nuk duhet
quajtur i kapërcyer, edhe pse Jugosllavia nuk është më.
Bosnja e Maqedonia vazhdojnë të jenë litari që ka lënë
jashtë varrit diplomacia në kohën tonë. 
Por ka edhe më. Atë që e kishte lënë mangut historiani
britanik Tejlor në shpjegimin e tij paralajmërues në vitin
1954 e ka plotësuar studiuesi amerikan Deivid Fromkin në
vitin 1999: “Popullsia e Kosovës etnikisht është shqiptare.
Çështja shqiptare që u ngrit në Kongresin e Berlinit mëse
një shekull më parë, ende qëndron pezull mbi Ballkan; dhe
si mbrojtës të 2 milionë kosovarëve SHBA dhe aleatët e tyre
do të kenë përgjegjësinë të merren me të. Miranda Vikers,
një eksperte kryesore britanike për Shqipërinë kohët e
fundit ka shkruar se shumica e shqiptarëve në Europë duan
të bashkohen në një shtet të vetëm ballkanik, në një
Shqipëri të Madhe. Një program i tillë, nëse realizohet, do
të sjellë kufij të rinj për Serbinë, Maqedoninë, Malin e Zi
dhe ndoshta Greqinë. Duke kundërshtuar ndryshimin e kufijve
autoriteti ndërkombëtar (në Kosovë) mund të ndeshet me
vullnetin e popullsisë që qeveris...” (“Nëpër Kosovë.
Realiteti i ndërhyrjes amerikane në Ballkan” Nju Jork 1999,
fq. 189).
Mjaftoi një shpjegim krejt normal i ministrit të jashtëm të
Shqipërisë, Besnik Mustafaj, gjatë një interviste në ALSAT
në  mars të vitit 2006, se po të vihet në lëvizje projekti
serb për një ndarje të Kosovës Shqipëria nuk garanton dot
pandryshueshmërinë e kufijve në Ballkan dhe shpërtheu një
furtunë serbo-maqedono-greke për “ambicjet e Shqipërisë së
Madhe”. Kjo furtunë fjalësh kundër shpjegimit të Mustafajt,
që nuk kishte aspak natyrë sfiduese, buçiti më shumë nga
gurmazët e shqyer të disa drejtuesve të Partisë Socialiste
të Shqipërisë, kryetarit Edi Rama, Namik Dokle(viçit), të
ish ministrave të jashtëm Paskal Milo, Arta Dade, Ilir
Meta, Katsriot Islami, të mikut të Beogradit politik qysh
në kohën e Milosheviçit, Neritan Ceka, dhe sidomos të
“ujkut të ri” në politikën antikombëtare shqiptare, Ben
Kiço Blushi, që turfulloi e shkumbëzoi në parlament si të
ishte nipi i Kiri Gligorovit. Kështu u vunë në lëvizje
besnikët më fanatikë të aleancës Beograd-Athinë në
Shqipëri. Nga Europa me këta më shëmtueshëm u bashkua Doris
Pack. 
PS me sugjerimin e Ben Blushit shkoi aq larg në
antikombëtarizëm sa  propozoi  që parlamenti shqiptar të
miratonte një rezolutë për të garantuar kufijt e
Maqedonisë, si “më e rrezikuara”, ndonëse ministrja e
jashtëme e këtij vendi ishte mburrur se Maqedonia i
garanton vetë kufijt e saj. I entuziazmuar nga qëndrimi i
Blushit dhe i socialistëve shqiptarë Presidenti maqedonas
Cervenkovski lëshoi direktivën që politika e Tiranës të
mblidhte mendjen e të ngrihej kundër deklaratës së
Mustafajt. Alfred Moisiu nuk u ndje fare për këtë çështje,
edhe pse ai herë të tjera nuk ka nguruar të bëjë “trimëri
diplomatike”, si në rastin kur shpalli në një takim me
homologun maqedonas në Pogradec se njihte shtetin fqinj me
emrin Republika e Maqedonisë, jo FYROM si këmbëngulin
grekët. Ndoshta Moisiu pas ligjëratës që mbajti në Londër
nuk është më aq i ndjeshëm ndaj (kripto)myslimanëve
shqiptarë sa është treguar ndaj ortodoksëve maqedonas(!)
Për habinë e “europianistëve” servilë të grekëve e të
sllavëve në Tiranë, që mezi prisnin shpërthimin e zemërimit
e ndëshkimin e Besnik Mustafajt nga Europa, asgjë e tillë
nuk ndodhi, përveç atyre fjalëve zemërake që lëshoi kuturu
parlamentarja gjermane Doris Pak, e cila kërkon raste për
t’u dukur si kujdestare e rreptë e politikës shqiptare.
Europa zyrtare mbajti një qëndrim gjakftohtë, shembullor
ndaj deklaratës së Mustafajt, sepse dinte ta lexonte mirë
këtë deklaratë që nuk kishte asgjë për t’u shqetsuar, sepse
Europa është e vetëdishme që nuk u ka ikur vlera
paralajmërimeve si ato të historianit britanik Tejlor në
vitin 1954, se e kupton mirë logjikën e shpjegimeve ai ato
të Fromkinit në vitin 1999. Ndryshe nga disa tuafë të
politikës e të diplomacisë në Shqipëri Europa e di që është
marrëzi të krijosh tabunë e “pandryshueshmërisë” së 
kufijve, kur gjatë dy dekadave të fundit kufijtë në Europë
e në Ballkan janë ndryshuar pa pushim.
Në Europë e dinë mirë se për atë punën e ndryshimit të
kufijve në Ballkan nuk ka synim, as takat të bëjë
ngatërresa Besnik Mustafaj, por politikanë me mundësi të
shumta sherrnxitëse si Lordi anglez Deivid Ouen, njëri nga
rrënuesit e Bosnjes, që është shprehur nëpërmjet BBC në
vitin 2001 për “ndryshimin e kufijve në Ballkan, si e
vetmja rrugë për të krijuar stabilitet në rajon”.Nuk kemi
lexuar gjëkundi, as dëgjuar si thashethem se Doris Pack e
ka quajtur “turp” e”çmenduri” deklaratën e Ouenit. 
Në  përputhje me idetë e tij fikse antimyslimane Oueni ka
sugjeruar ndryshime kufijsh në dëm të shqiptarëve dhe favor
të grekëve, kur është shprehur si të ishte vetë Nikolas
Geixhi: “mua më duket se nëse  Kosovës i jepet pavarësia,
atëherë myslimanët në pjesë të tjera të Ballkanit,
veçanërisht në Shqipëri duhet të pranojnë shtrëngime. Nuk
ka dyshim që kufiri shqiptaro-grek duhet të zgjidhet
njëherë e përgjithmonë”. Më gjërë këtë provokim
antishqiptar e kam trajtuar në shkrimin “Mallkimi nga
”shenjtërimi i kufijve”, (ribotuar në “Rimëkëmbja “ 21 mars
2006). Por kurrë tuafët e servilizmit serbo-grek në
Shqipëri nuk kanë dashur të mësojnë diçka për të ulur
nivelin e padijenisë e të poshtërsisë së tyre. Madje ata
nuk kanë dashur të mësojnë të vërtetën as kur këtë e kanë
thënë të huaj objektivë e seriozë. Specialisti francez i të
drejtës ndërkombëtare, Aleksis Vahllas ( me origjinë
greke), ka shkruar në gazetën “Kombi” të Tiranës më 28
qershor 1994: “Akti i Helsinkit nuk është traktat në
kuptimin e mirëfilltë të fjalës... Ai sanksionon ndarjen në
blloqe, kufjt e Perandorisë Sovjetike. Nuk bëhet fjalë për
mosndryshim kufijsh, por për mosshkelje kufijsh. Nuk ka
ndalim absolut të mosndryshimit të kufijve”. 
Nuk habitem shumë kur ata politikanë e propagandistë në
Shqipëri që nuk duan bashkim të kombit shqiptar dhe janë në
merak se mos preken kufijt e fqinjëve nuk kanë veshë të
dëgjojnë e sy të lexojnë mendime të tilla. Më shumë habitem
kur çirret si ata një parlamentare gjermane në Europë,
Doris Pack. Tani që zyrtarët më të lartë britanikë mbajnë
qëndrime të ndryshme nga predikimet antishqiptare,
prosllave e progreke të Ouenit, kur studiuesi britanik
Xhejms Petifer vjen në Tiranë dhe u mban leksione
atdhetarizmi shqiptar vetë shqiptarëve, kur ish-ministri
britanik për Europën Denis Mekshejn jep intervista në BBC
“Europianizimi i Ballkanit, sfidë në 2006” (gazeta “Tema” e
të tjera 23 mars 2006) gjermanka Doris Pack, që është
përpjekur të hiqet si “halla e mirë” e shqiptarëve bëhet
shumë nervoze e xheloze dhe merr pamjen e egër të një
njerke-shkinë për shqiptarët. 
Në të vërtetë të tria çështjet delikate të Ballkanit sot,
të cilave u shtohet dhe një e katërt, shkëputja e Malit të
Zi nga Serbia, e kanë në thelbin e tyre domosdoshmërinë e
ndryshimit të kufijve. Në Bosnje dhe në Kosovë ofensiva
serbe ka pasur dy synime kryesore: për të ngritur Serbinë e
madhe pas shembjes së Jugosllavisë dhe për të shkatërruar
myslimanizmin në Ballkan, të cilin politika e shtetit dhe e
kishës serbe e quajnë si fatkeqësi të tyre. Edhe kjo
ndryshim kufijsh ishte. Edhe krijimi i Unionit Serbi-Mal i
Zi, ndryshim kufijsh ishte.  Elementi gjeopolitik është i
pari në gjithë mësymjet serbe. Por as elementi fetar nuk
duhet lënë në harresë në rastin e Kosovës. 
Vendimet e Kongresit të Berlinit 1878, të Konferecës së
Londrës 1913 për cungimin e shtetit shqiptar e copëtimin e
kombit shqiotar, të Versajës 1918 për krijimin e
Jugosllavisë, pazaret në mbarim të LDB dhe vendimet 
Komisionit Badinter” e të Konferëcës së Londrës të drejtuar
nga Lordi Kerrington në vitin 1992 për Jugosllavinë kanë
rezultuar gjysmake dhe të dështuar në synimin për krijimin
e qetësisë në Ballkan. Dejtoni nuk ka zgjidhur gjë.
Rregullimet e dikurshme kanë qenë planifikuar të bëheshin
kryesisht në kurriz të shqiptarëve, deri në zhdukjen e
kombit shqiptar nëpërmjet dhunës e asimilimit. Kjo ka
dështuar. Këtë e ka vajtuar pas ndërhyrjes së NATO-s në
Kosovë analisti Deivid Fromkin: “Ironia është temë e
historisë. Politikat shpesh nuk arrijnë atë që synonin të
arrinin, jo rrallë ato arrijnë të anasjelltën. Kështu që ka
arsye të frikësohemi se ajo që do të dalë nga ndërhyrja do
të jetë diçka që nuk e kishim ndërmend… Në qoftë se SHBA e
NATO nuk do të kishin ndërhyrë serbët do ta kishin zgjidhur
çështjen e Kosovës. Kosovarët do të ishin flakur në
Shqipëri dhe me forcë do të ishin bashkuar me popullin e
tyre. Kosova do të ishte në dorë të serbëve dhe e banuar
vetëm prej tyre. Sado monstruoze që do të kishte qenë të
lihej regjimi i Milosheviçi të përfitonte nga krimet e
luftës, çdo gjë do të kishte marrë fund”.( “Nëpër Kosovë”,
Nju Jork 1999, fq. 187,190). 
Cinizmi që pranon zgjidhjen monstruoze është pa kufi. Por
ama edhe nëpërmjet këtij cinizmi del se “shenjtërimi i
kufijve”, për të cilin çirret Doris Pack, nuk ka zgjidhur
asgjë. Mos vallë Pack edhe për zgjidhjen e çështjes
kombëtare shqiptare, domethënë bashkimin e një kombi në një
shtet pëlqen “zgjidhjen gjermane” pas LDB, kur gjermanët e
dëbuar nga Sudetet, nga tokat që i kaluan Polonisë, nga
Vojvodina, nga viset e Vollgës u grumbulluan në Gjermani?
Në qioftë se Pack pëlqen një zgjidhje të tillë atëherë ajo
duhet të propozojë në Reishtagun gjerman dhe në parlamentin
europian t’i ngrihen monumente Hitlerit, sepse ishte
aventura hitleriane që e bëri bashkimin e gjermanëve, jo si
e donte Hitleri dhe me bashkimin e territoreve ku jetonin
gjermanët, por në mënyrë që i mbetet merak Fromkinit se nuk
u bë bashkimi i shqiptarëve me anë të krimeve të Serbisë.
Mos vallë Packut i ka mbetur merak që Serbia nuk arriti të
dëbonte dy milionë shqiptarë nga Kosova, sikurse dëboi
qindra mijëra gjermanë nga Vojvodina pas LDB, që edhe
Kosova të serbizohej siç u serbizuar Vojvodina?  Një
dëshirë e tillë duhet quajtur perverse dhe nuk ka
justifikim. Shqiptarët në Kosovë janë popullsi autoktone,
jo kolonë siç ishi gjermanët në Vojvodinë, në Vollgë, në
tokat që mori Polonia e ndoshta në Sudete. Kolonë madje,
shumica të vonë shumë , pas vitit 1913, janë serbët në
Kosovë. Zgjidhja e problemit të Kosovës është bashkimi i
shqiptarëve, por jo ashtu siç mendon Fromkin se mund të
ishte zgjidhur me krime lufte nga Serbia, por duke bashkuar
shqiptarët bashkë me trojet e tyre etnike në një shtet.
Drejt kësaj i shtyn ngjarjet zhvillimi historik. Nuk ka
rrugë tjetër. Strategjia e zhdukjes së kombit shqiptar ka
më pak gjasa se kurrë të realizohet qysh nga Kongresi i
Berlinit. Pack të mos tërbohet nga deklarata e Mustafajt
por t’i thërrasë mendjes së vet dhe arsyes normale
njerëzore e politike. 

26 mars 2006                                               
              Abdi Baleta

JO REZOLUTË PARLAMENTARE  PËR “TRADHËTI KOMBËTARE”

Pas një mbledhje të Komisionit parlamentar për politikën e
jashtëme, ku u bënë “hetimet” e rastit për tekstin e
deklaratës së përfolur të Besnik Mustafajt në ekranin
teeviziv pamë vetë Besnikun që me një qetësi olimpike dhe
me kënaqësi të dukshme vlerësoi diskutimet në Komision si
shumë profesionale dhe normale. Dukej se nga kënaqësia që
“kishte dalë mirë në provim” hiqej i tillë. Mbase e kishte
ndihmuar dhe fati që në mbledhje nuk kishin marrë pjesë
anëtarët socialistë të komisionit, inkuizitorët e Besnikut
dhe “pyetjet me spec” e vlerësimin mistrec që kishin
pranuar t’i bënnin Paskal Milo e Neritan Ceka, që janë më
të ngathët se Arta Dade, Namik Dokle, apo Ben Blushi për
yryshe. Socialistët e kanë justifikuar mospjesëmarrjen me
respektimin e vendimit për bojkotimin e komisioneve, por jo
më pak i ka mbajtur larg mbledhjes edhe dështimi i rëndë i
mësymjes së tyre kundër deklaratës së Besnikut.
Megjithatë  edhe pas këtij takimi e këtyre vlerësimve
çështja ende nuk quhet e mbyllur, sepse marrëzia e
socialistëve ka prodhuar pisllëk që as ata nuk janë në
gjendje ta gëlltisin mbrapsht menjëherë. Kështu dëgjuam
Neritan Cekën e Paskal Milon që përsëri e përmendën
kërkesën që parlamenti të bëjë një deklaratë për çështjen e
Kosovës që të zhduket ajo frymë që u kijua nga debatet e
deritanishme për deklaratën e Besnikut. Ceka madje u përpoq
të ishte më dinak se Milo dhe sugjeroi që rezoluta e
parlamentit të bëhej jashtë kontekstit të debateve që
shkaktoi deklarata e Besnikut. 
Ministri i jashtëm u tregua në kulm i urtë e tha se
parlamenti të bëjë si të dojë ai të votojë kundër një
rezolute të tillë. Preç Zogaj, kryediplomati parlamentar, e
mohoi nevojën e një rezolute të tillë. Pas gafës së rëndë
që bënë dhe fiaskos që pësuan ngaqë Europa nuk ua vari fare
alarmeve të tyre, socialistët duhej të kishin ulur kokën
mëkatare, të mvblidhnin bishtin ngatërrestar dhe të mos e
përmendnin më punën e deklaratës për të garantuar “kufijt e
fqinjëve”. Por ata nuk kanë mend për të bërë atë që duhet,
as takat për të lënë në mes punën që i kanë urdhëruar të
bëjnë. Ata shkojnë me idenë se po të shkëpusin një rezolutë
nga parlamenti, sido që të jetë ajo, e hedhin lumin e
tradhtisë kombëtare ku u zhytën me turfullimet e Blushit,
Ramës, Dades, Islamit, Metës dhe me nënshkrimet e Dokles,
Cekës e Milos.
Prandaj, është detyrë politike dhe domosdoshmëri kombëtare
që deputetët e shumicës në asnjë mënyrë të mos bien në
kurthet socialiste, të mos pranojnë të bëhet rezolutë për
Kosovën, apo për kufijtë në këtë çast, në çfardo forme që e
duan socialistët, apo ndokush tjetër, sepse sido që të jetë
teksti i saj me të do të spekulohet në dëm të Kosovës e të
kombit shqiptar dhe do të vihet një njollë e zezë në
diplomacinë e Shqipërisë. Neritan Ceka mund të ketë nevojë
për rezolutën se kështu e nxit nostalgjia e udhëtimit në
Beograd në vitin 1993 me ftesë të Milosheviçit. Paskal Milo
ka jo vetëm nostalgjinë nga miqësia e tij me Milutnoviçin,
por edhe nevojë politike për të vazhduar vijën e vet të
armiqësisë ndaj zgjidhjes së çështjes kombëtare shqiptare
me bashkim dhe të mbrojtjes së atij dokumentit të fëlliqur
antikombëtar që u shpërndau ministrave të jashtëm në një
mbledhje në Tiranë para 5 vitesh për të demaskuar serbçe e
grekçe “Shqipërinë e Madhe”. 
Paskal Milo me atë materialin “Shqipëria e Madhe midis
fiksionit e realitetit” që e shpërndau si “studim
personal”, por dhe si platformë diplomatike zyrtare,  duke
shpërdoruar detyrën e ministrit të jashtëm e ka damkosur
përjetësisht veten si një armik i bashkimit kombëtar
shqiptar, po aq i zellshëm sa shovinistët më të këqinj
serbë e grekë. 
Prandaj rezolutën për kufijt në Ballkan Milo e do që të
shfajsohet për atë material dhe të  përçojë edhe një herë
kontrabandë në politikën shqiptare armiqësinë e tij ndaj
bashkimit kombëtar. Pak ditë pasi u varros Milosheviçi na
është bërë “trim i madh” Paskal Milo dhe po bën denoncimin
për ish shefin e tij në qeveri :”Nano i kërkoi vetë takim
kokë më kokë Sllobos”. Pse nuk e thoshte këtë Paskali kur
ishte Nano kryetar i PS-së, po e la për tani? Mos vallë
tani që Milosheviçi nuk ka më mundësi të nxjerë sekrete të
politikanëve shqiptarë, sikurse nxorri disa herë gjatë
gjykimit në Hagë, Milo përpiqet të shfajsohet që si
ministër i jashtën nuk pengoi takimin sekret
Nano-Milosheviç në fshehtësi dhe nuk u distancua nga ai
takim? Apo Milo synon të shfajsojë grekët se takimi
Nano-Milosheviç nuk ka qenë “kodoshllëk diplomatik” grek?!
Milon si duket ka filluar ta trembë më shumë se këdo ideja
e rikthimit të Nanos në PS, përderisa filloi t’i nxjerrë
sekretet e takimit  me Milosheviçin dhe jep intervista që
botohen nën titullin  “Milo:Socialistët po përgatisin
rikthimin e Nanos” (“Sot”23 mars 2006).
 PS-ja le t’i shijojë vetë frytet  e hidhur të marrëzisë që
bëri, duke u hedhur në sulme sllavo-greke kundër deklaratës
së Besnik Mustafajt. Le ta pijë deri në fund kupën e helmit
që përgatiti për të tjerët.

26 mars 2000             Abdi Baleta                     

__________________________________________________
Do You Yahoo!?
Tired of spam?  Yahoo! Mail has the best spam protection around 
http://mail.yahoo.com 

Mos harroni se Shqiperia eshte nje Liste Informative Kombetare Shqiptare, synon ne nxitjen e
atedhedashurise, tek te gjithe shqipetaret pa dallim Krahine, besmi dhe seksi. Me parimin : Me i nderuari
nga ne eshte nacionalisti dhe ai qe  i sherben me shume ceshtjes kombetare... Per kete jane te ftuar te
gjithe shqiptaret kudo qe ndodhen qe te kontribojne ne rritjen e atedhedashurise nder shqiptar...

Per tu anetaresuar ne liste e-mailo: 

shqiperia-subscribe <at> yahoogroups.com

Per ta lene listen e-mailo: 

shqiperia-unsubscribe <at> yahoogroups.com

================================================================== 
Yahoo! Groups Links

<*> To visit your group on the web, go to:
    http://groups.yahoo.com/group/shqiperia/

<*> To unsubscribe from this group, send an email to:
    shqiperia-unsubscribe <at> yahoogroups.com

<*> Your use of Yahoo! Groups is subject to:
    http://docs.yahoo.com/info/terms/

Olsi | 9 Apr 13:39 2006
Picon

RIMEKEMBJA 28/ 03/ 2006 [ i ]

SHERRIN NUK E BËN NËNË TEREZA, POR NËNËTEREZIZUESIT

“Vetëm pasi jetova për disa kohë në Perëndim pak nga pak
kuptova se çfarë donte të thoshte për botën Nënë Tereza dhe
Kalkuta. Kjo më tronditi dhe më trishtoi... Mbeta pa mend
që ajo ishte bërë figurë fjalimesh, që emri i saj përmendej
për të treguar pozitiven në superlativ,, Ju mund të
kritikonit Zotin, por ju  nuk mund të kritikonit Nënë
Terezën”. 
Kështu ka shkruar autori indian Arup Çaterxhi në librin
“Verdikti përfundimtar”, botuar në Kalkuta të Indisë në
vtin 2003 kushtuar jetës, veprimtarisë dhe mitit të Nënë
Terezës të krijuar nga propaganda e Vatikanit.
Katolikocentristët shqiptarë janë përpjekur e përpiqen që
t’u imponojnë shqiptarëve pikërisht një psikozë të tillë
dhe këtë ta përdorin për synimet e tyre poltiko-fetare. 
Shkrime të tillë i kanë tërbuar dhe do t’i tërbojnë
katolikocentristët. Edhe ne të tjerët nuk ndjejmë ndonjë
kënaqësi kur i lexojmë. Por për të ditur të vërtetën duhet
t’i lexojmë dhe për ndalur turfullimet e disa të marrosurve
nga fanatizmi fetar katolikocentrist duhet t’i përmendim
edhe për të tjerët. Dhe e vërteta për Nënë Terezën nuk
është vetëm ajo që rrëfejnë mekanizmat më fanatike
vatikannase dhe propaganda e tyre. Këtë të vërtetë duhet ta
këkojmë edhe në shkrimet e të tjerëve,
Katolikocentristët shqiptarë dhe ata që shkojnë verbërisht
pas berihajit të tyre janë përpjekur e përpiqen t’u
imponojnë shqiptarëve pikërusht atë psikozë që banori i
Kalkutës, Çaterxhi, e vuri re kur doli në Perëndim, ku
fanatikët nënë tererezistë ndjekin moton ”Mund të kritikosh
Zotin, por jo Nënë Terezën”. Me këtë moto Vatikani e
katolikocentristët shqiptarë  llogarisin të bëjnë kryqzatën
e tyre për “rkonkuistë shqiptare”.
Katolikocentristë maniakë do të vënë në lëvizje edhe tani
githë “vrasësit e tyre me pagesë në publicistikë”, ku i
kanë e ku nuk i kanë, nga Shqiëria deri në SHBA e mbase në
Hënë për të fyer Islamin e myslimanizmin nën maskën e
lavdërimit të Nënë Terezës. Ata mbajnë lehës rrugësh në
Shqipëri e në diasporë për këtë qëllim.
Pikërisht këto ditë një lehës i tillë, njëfarë “shkodrani”
që nuk i dihet mirë as nami as nishani se si i kishte mbirë
Shkodrës në derë, më saktë si i ishte  ngjitur si bajgë e
hedhur nga dikush në murin e Kalasë, me emrin Klajd
Kapinova, ka nisur të çirret nga Amerika nëpërmjet
internetit edhe më shëmtueshëm se sozia i tij Kastriot
Myftaraj, një tjetër toskë i kthyer në “gegomadh katolik”,
që këtë punë të ndyrë e ka bërë në Shqipëri qysh nga vitit
1998. Edhe Klajd Kapinova nga Amerika leh siç kanë lehur
Mark Bregu e të tjerë të zbritur në Shkodër se myslimanët
në Shkodër e në Shqipëri nuk qenkan shqiptarë, por
jashtqëitje pushtuesish turq. Duke ngjitur nëpër muret e
shqiptarizmit dhe të shqiptarnisë të tilla bajga
katolikocentriste-kristosllaviste nuk i bëhet nder, por
vetëm dëm edhe emrit e veprës së nderuar të Nënë Terezës.
Ndërsa pritet shenjtërimi i saj vatikanas, motra jonë
katolike ka nderimin e vëllezërve e të motrave të saj 
myslimanë. Po keqpërdoret dhe po fyhet kaq shëmtueshëm nga
katolikocentristët nënëtezizues. Prandaj shqiptarët e e
vërtetë, edhe të besimit mysliman, nuk mund të heshtin kur
përdhoset kështu për qëllime të mbrapshta antshqiptare emri
i Nënë Terezës, edhe në qoftë se shqiptarët e besimit
katolik përkohësisht po i verbon fanatizmi fetar dhe po i
instrumentalizon propaganda e fuqishme qëllimkeqe
eVatikanit.

Bustii Nënë Terezës, pozicion i avancuar i mësymjes
krishterizuese

Kryeartikulli i gazetës “Rimëkëmbja” më 22 nëntor 2005
titullohej “Gjeneral Moisiu në luftën “Tous azimuts” kundër
Islamit”, ku analizohej ligjërata e mbajtur nga Presidenti
i Shqipërisë në Universitetin Oksford për “tolerancën dhe
harmoninë ndërfetare”‘ tek shqiptarët. Në atë shkrim janë
dhënë dhe shpjegime rreth kuptimit për përdorim ushtarak të
terminologjisë në gjuhën frënge “tous azimuts”, si mësymje
frontale në gjithë drejtimet, me të gjitha forcat dhe
gjithë llojet e armëve për të shpartalluar armikun. Kur
kanë kaluar 5  muaj nga ligjërata e Moisiut në Angli jemi
më të bindur se më parë se nuk kemi gabuar në parandjenjat
dhe në vlerësimin se ligjërata e Moisiut ishte fillimi i
një mësymje “tous azimuts” kundër Islamit në Shqipëri, për
krishterizimin me ritme të përshpejtuara të vendit e të
njerëzve, për ta bërë fakt të kryer atë që Moisiu e shpalli
në Angli, se në Shqipëri paska vetëm myslimanë të rremë,
pra Shqipëria qenka vend i krishterë.
Moisiu mbajti qëndrim shumë mospërfillës ndaj pakënaqësive
që shprehën myslimanët shqiptarë për dekretimin e
krishterizimit të tyre. Kryesia e Bashkësisë myslimane në
Shqipëri, sidomos kreu i saj Selim Muça që si duket më
shumë se frikë nga Zoti e bindje ndaj Profetit Muhamed, ka
ndrojtje e përulje ndaj popit ortodoks grek Janullatos e
Nunciaturës së Vatikanit në Tiranë u soll si maskues i
mëkatit dhe zbutës i sfidës së Moisiut kundër myslimanëve
shqiptarë. Në të njëjtën kohë mekanizmat fetarë e
pushtetorë, duke pasur dhe mbështetje nga ambasada
amerikane nisën projektet pë krishterizimin e një xhamie në
kalanë e Shkodrës, edhe pse e dinin pakënaqësinë që do të
shkaktonte kjo tek myslimanët. Kjo u pasua nga “kriza e
kryqeve” në Bushat të Shkodrës ditën e Kurban Bajramit.
Pushteti që drejtohet nga Moisiu edhe sot e kësaj dite nuk
ka bërë gjë për të sqaruar se si ndodhën provokimet.
Në janar të këtij viti edhe nga prifti Janullatos erdhën
gjëmime të forta. Në Moskë u bë një tubim i madh  i
ortodoksisë botërore, ku Janullatosin e dekoruan për punët
e tij në Shqipëri. Ambasada e Shqipërisë në Moskë këtë
provokim e përshëndeti me organizimin e një pritje
diplomatike për nder të Janullatosit. Uzurpatori nderohet.
Për këto merita Janullatosi është zgjedhur në krye të
Këshillit botëror të kishave. Kështu ortodoksi grek merr
kurora lavdie nëpër botë për ato që bën në kurriz të
Shqipërisë. Kryetarit të Bashkësisë myslimane nuk i bëjnë
përshtypje. Edhe strukturat kishtare e laike të
katolikocentrizmit gjejnë rastin të përforcojnë mësymjet e
tyre kundër myslimanizmit.
Në janar-shkurt 2006 shpërthyen demonstratat e mëdha në
gjithë botën kundër fyerjes karikaturale për Profetin
Muhamed. Në Shqipëri u mobilizua politika shtetërore e
partiake, propaganda e të gjitha llojeve, mekanizma nga më
të ndryshmit, të huaj e vendorë, ambasadat e huaja dhe vetë
kryesia e Bashkësisë islame për të frenuar çdo shfaqje
solidariteti të myslimanëve shqiptarë me ummetin mysliman
botëror. Pikërisht në këtë kohë në Shqipëri erdhi ministri
i  jashtëm spanjoll që e quajti vlerë europiane faktin që 
80% e popullsisë është myslimane dhe kërkoi që Shqipëria si
anëtare e Konferencës islamike të luajë rol në mirëkuptimin
e Europës me vendet myslimane. Islamofobët shqiptarë u
tërbuan. Ish-krerë të diplomacisë shqiptare iu vërsulën
ministrit spanjoll sikur të kishte bërë një herezi. Si ata
veproi edhe kryesia e Bashkësisë myslimane. 

Nënë Tereza është “nder i kombit”, por jo “shpirti i
kombit”

Sa kaloi disi kjo tronditje si papritmas shpërthen kriza e
re në marrëdhëniet  ndërfetare në Shkodër,  kësaj radhe për
vendosjen e  bustit të Nënë Terezës. Gazetat më 20 mars
japin alarmin “Myslimanët i thonë “Jo” Nënë Terezës” (
“Metropol”), “Islamikët: pse jemi kundër Nënë Terezës”
(“Korrieri”); “Myslimanët, jo bustit të Nënë Terezës në
hyrje të Shkodrës”,(“Telegraf”) etj. Më 21 mars 2006 në
faqet e gazetave ishte fotografia e Selim Muçës me çallmë
në kokë (që rrallë e mban) dhe fjalët e tij nëpër tituj”
Muça: Nënë Tereza, ne jemi dakord për bustin”( “Ballkan);
“Selim Muça: Nënë Tereza u përket të gjithëve”
(“Standard”), “Selim Muça: busti i Nënë Terezës i bën nder
Shkodrës”( “RD”),“Nënë Tereza është nderi i kombit, të
vendoset busti. Zërat e shoqatave të Shkodrës nuk
përfaqësojnë qëndrimin zyrtyar të KM.-së” (“Republika”).
Egërsinë më të madhe e tregoi gazeta “Zëri i Popullit” me
tituj “Boll me marrëzitë fetare konfliktuale. Nënë Tereza i
përket gjithë globit, Shkodra s’mund të bëjë përjashtim”.
Të njëjtën ditë ministri i kulturës Bujar Leskaj shpallte:
“Nënë Tereza-shpirti kombit” (“Tema”, “Shekulli” etj). Një
nxitim i pakontrolluar i ministrit për t’u përfshirë në
debat pa e kuptuar ende mirë se ç’po ndodhte. Shpirti i një
kombi nuk përcaktohet as nga gjenialiteti, as nga talenti,
as nga madhështia apo shenjtërimi i një njeriu, por nga
shumë faktorë të tjerë historikë, moral, fetarë.
Shenjtërimi i Nënë Terezës ka vlerën e vet shumë të madhe
brenda normave të Krishterizmit, ka rëndësinë e vet të
madhe për kombin shqiptar, por Nënë Tereza nuk mund të
quhet “shpirti kombit” edhe pse kështu i shkrepet një
ministri, qeverisë, parlamentit apo kryetarit të shtetit që
sipas kushtetutës e shpall”nderi i kombit”, por jo shpirti
i kombit. Për myslimanin as titulli shenjtore e kishës nuk
ka ndonjë kuptim.
Kështu u krijua një atmosferë linçuese për ato shoqata
myslimane në Shkodër që kishin bërë vërejtje për vendin ku
të vendosej busti i Nënë Terezës, në hyrje të qytetit të
Shkodrës, jo për vendosjen e një busti. Në gazetën “Tirana
Observer” të datës 21 mars ishte deklarata e zëvendës
myftiut të Shkodrës: ”Nuk jemi kundër Nënë Terezës. Ajo i
përket gjithë kombit shqiptar”. Askush nuk ka përse të jetë
kundër Nënë Terezës. Nuk janë kundër Nënë Terezës ata që
janë kundër spekullimeve nënëterezisuese në Shqipëri. Është
plotësisht e vërtetë se dhe Nënë Tereza si çdo bir e bijë
shqiptare, i mirë apo i keq, i përket kombit. Ne do t’i
pranojnë se i pëkasin kombit shqiptar jo vetën ata që bëjnë
punëra të mëdha në botë e na sjellin nder e dobi, por dhe
ata shqiptarë që bëjnë mbrapshtira e na sjellin turp. Nuk
kemi si i bëjmë hasha edhe të këqijtë. 
Ishte e natyrshme që të niste seria e gjatë e shkrimeve
përdëlluese për Nënë Terezën. Shkrimtari Visar Zhiti më 22
mars botoi në “RD” shkrimin e titulluar “Me shenjtoren tonë
Nënë Tereza ne bëhemi myslimanë më të mirë”. Letrarizma të
tilla janë antifilozofi, antiarsye. Myslimani i mirë bëhet
kur ndjek sa më afër Kuranin e Hadithet jo shenjtorët e
Krishterizmit. Duke u përgjëruar për Nënë Terezën e ndjekur
shembullin një mysliman mund të bëhet qytetar më i mirë
laik, por jo mysliman më mirë, sepse ai do të fillojë të
lëkundet në besimin e dogmën e fesë së vet për të ndjekur
edhe dogmën e fesë tjetër, pra fetarisht do të dyzohet.
Dyzimi sjell shpesh edhe dyfytyrësi, e prish besimtarin dhe
qytetarin.
Po më 21 mars u botua shkrimi i Olsi Jazexhiut “Monumenti
në vazhdën e fushatës kristianizuese” (“Standard”). E
pranojnë apo jo nënëterezistët, kështu është. Gjithë ky
merak i madh për të ndërtuar në Shkodër bustin e Nënë
Terezës bëhet pikërisht në kuadrin e mysymjes “tous
azimuts” për krishterizimin e Shqipërisë, që ka nisur qysh
kur u rikthye liria e fesë. 
Ka dhe plot shkrime të tjera komentuese ku dallohen për një
frymë ngacmuese të tilla si “Kalvari i Nënë Terezës”(Ilir
Kulla në “GSH” 21 mars);  “Fondamentalizmi nuk luftohet me
fondamentalizëm (Hamdi Jupe në ZP”23 mars).Në gazetën
katolikocentriste “55” janë rreshtuar shkrimet “Nanë Tereza
dhe sëmundja e fondamentalizmit” dhe “Të nderosh Nënë
Terezën është atdhetari” ( nga Ardian Ndreca) “Një komb që
vlerëson personalitetet e tij lartëson veten” (nga Mexhit
Prençi) “Shqiptarja për gjithë njerëzimin” ( nga Pjetër
Pepa). Do të ketë edhe më shumë shkrime sepse për një temë
të tillë ka shumë të prirur të japin mendim ose të
spekulojnë. Edhe nga ekranet televizive janë bërë
përpjekjet për të gozhduar shoqatat shkodrane që
kundërshtuan vendosjen e bustit në hyrje të qytetit. Në
“Top Channel”  disa fjalë të shkrimtarëve shkodranë Skënder
Drini e Fadil Kraja u paraqitën si verdikt i gjithë
inteligjencies së Shkodrës kundër shoqatava myslimane. 
Skënder Drini debatin e ka cilësuar jo vetëm të kotë por
dhe të pahishën sepse bëhet fjalë për vendosjen e një busti
të një njeriu që ka pushtuar një botë të tërë. Debati mbase
ka marrë dhe nuanca të pahishme, por i kotë nuk është
aspak, sepse nuk bëhet fjalë për një bust për të nderuar
një person, por më shumë për shfrytëzimin e një busti dhe
të famës së një personi për një mësymje të madhe fekthyese
në Shqipëri. Skënder Drini nuk sheh pyllin mbrapa pemëve.
Ka vend për të bërë debat serioz edhe për mendimin e
Ndrecës mbi atdhetarinë në nderimin e Nënë Terezës. Ka
shumë rëndësi të kuptohemi se si duhet shfaqur atdhetaria
në këto raste: duke heshtur kur Nënë Tereza përdoret si
kokë dashi për të marrë kalanë e myslimanizmit në Shqipëri,
apo nderohet si motër e bijë shqiptare që i bën nder kombit
në  një fushë krejt specifike të veprimtarisë shpirtërore,
por shërbimin më të madh ia bën Vatikanit. Shqipëria ka
vërtetë vend për gjithë monumentet që duhen, për gjithë
simbolikën e feve që janë në Shqipëri, por këto duhet të
jenë atje ku duhet, jo të vendosen vend e pa vend.

Debati nuk është i kotë, por duhet bërë si u ka hije
njerëzve

Shkodran është dhe shkrimtari e gazetari, besimtar
mysliman, Alban Bala që ka botuar shkimin “Nëna Terezë dhe
Kalkuta shkodrane” (“Tema” 24 mars 2006). Është një shkrim
mësimdhënës për të gjithë ata që duan dhe dinë të mësojnë
si të trajtojnë e të kuptojnë problemet delikate të
nderimit për fetë e për Nënë Terezën dhe nuk priren nga
fanatizma fetare e fushata fekthimesh.
Debati rreth vlerësimit që duhet të kenë shqiptarët për
Nënë Terezën është hapur me kohë. Tani vetëm ka një nxemje
të re të këtij debati, për të cilën përgjegjësinë duhet ta
mbajnë ata që e shkaktuan, duke i ditur ndjeshmëritë që
ekzistojnë, duke i ditur acarimet më të fundit ndërfetare
që kanë ndodhur në Shqipëri, duke ditur se është e freskët
historia e “krizës së kryqeve” në Bushat, që nuk është
harruar turpi që mbuloi Shqipërinë në rastin e vizitës së
ministrit spanjoll. Shkodra aty ka qenë dhe aty do të
mbetet. Nënë Tereza është nderuar së tepërmi në katër anët
e Shqipërisë e përsëri duhet të nderohet. Prandaj ata që
vunë tani në lëizje çështjen e bustit nuk kishin ndonjë
nguti për këtë dhe duhej të mbanin parasysh gjithë
rrethanat. Meqenëse nuk e kanë bërë këtë atëherë ata kanë
dashur më shumë debat ”të kotë e të pahishëm” si thotë
Skënder Drini, ose kanë ndjekur taktikën e fakteve të
kryera që në emër të nderimit për Nënë Terezën të
intensifikojnë fushatën kristianizuese, sikurse thotë
Jazexhiu. E keqja nuk vjen nga Nënë Tereza, por nga
fanatikët nënëterezizues që duan të nxisin sherre për
manitë e tyre krishterizuese në Shqipëri.
Nënë Tereza duhet të nderohet e të mbetet figurë lartësuese
e përkushtimit në fenë katolike dhe të mos kthehet në  një
“Shën Kozma” të katolicizmit që e përdor kisha greke për
prozelitizmin e saj në Shqipëri. Nënë Tereza duhet të
mbetet simbol i asaj çfarë është në historinë e
katolicizmit botëror e shqiptar (në historinë tjetër
shqiptare nuk ka asnjë rol e asnjë vend) dhe të mos vihet
figura e saj në flamuj kryqzatash e rikonkuistash në
Shqipëri. Për fat të keq ka kohë që janë bërë e shpallur
hapur dhe me arrogancë e prepotencë planet për ta përdorur
emrin dhe figurën e Nënë Terezës për të tilla qëllime të
mbrapshta.
Nënë Tereza u nda nga jeta në vitin 1997. Një vit më vonë,
1998, është botuar një paloroman me titull “Një shenjtore
për rikonkuistën shqiptare”, që ka mbushur raftet e
librarisë françeskane në Shkodër e deri të disa
bibliotekave në Itali. Si autor i këtij paloromani u
paraqit një person që tashmë njihet si një nga vrasësit me
të diskredituar me pagesë në publicistikën shqiptare, në
emër të të cilit janë bërë shpifjet më të shëmtuara e
provokimet më të rënda katolikocentriste. Ky person i
panjohur kur u botua paloromani nuk kishte shkruar asnjë
rresht e varg letërsi derisa doli shkrimtar me tematikë
fetare. Edhe pas botimit të këtij paloromani në emër të tij
nuk është botuar asnjë rresht letërsi e asnjë varg
poezi.Atëherë kush e shkroi paloromanin për të përgatitur
opinionin shqiptar se duhej një “shenjtore për rikonkuistën
katolike” në Shqipëri? 

Shenjtërimet për politikë rikonkuistardore

Procedurat e shenjtërimit të Nënë Terezës janë
përshpejtuar. Gjëra të tilla në Kishën katolike e Vatikan
bëhen kur diktohen nga  një nevojë e madhe për ndonjë
aksion krishterizues. Kush e ka bërë përshpejtimin?
Paloromani për shenjtoren për rikonkuistën nis me një
përdëllim të autorit kur sheh Papën duke vizituar Shkodrën
dhe me pezmatimin që vizita e Papës ishte vonuar shumë dhe
Shkodrën e kishte përpirë Islami. Mos vallë tani busti i
Nënë Terezës në Shkodër, në hyrje të qytetit, është
planifikuar për vizitën e Papës së ri që Moisiu shkoi dhe e
ftoi pak kohë më parë dhe për t’i thënë se nga vizita e
njërit Papë tek tjetri hija e Vatikanit është shtrirë mbi
Shkodrën fuqishëm?!. Ndryshe pse nxitohen kaq shumë për të
vendosur bustin e Terezës, shenjtores së planifikuar të
jetë bekimi i rikonkuistës në Shqipëri? Pse vihen kaq shumë
kryqe maje kodrash, pse tentohet revanshizmi fetar për të
kthyer në kishë xhaminë e kalasë?!
Kur lexon librin e kanadezit Robert Haçison “Mbretëria e
tyre po vjen”, që bën fjalë mbi sekretet e Opus Deit gjen
shpjegime se praktikat e lumturimit e shenjtërimit nga
Vatikani kanë ndryshuar gjatë kohëve, se ka pasur raste që
shenjtërimi i një pape është vonuar me shekuj, sikurse ka
raste të përshpejtimit të madh, sikurse ka ndodhur me
themeluesin e Opus Deit, priftin spanjoll Zhozemaria
Eskriva de Balaguer, në ceremoninë e të cilit në Vatikan u
mblodhën 300 000 vetë, midis tyre edhe “Nënë Tereza e
Kalkutës”(fq,27), jo e Shkodrës,apo Shqipërisë. Haçison ka
shkruar se janë shkelur shumë procedura e rregulla për
shenjtërimin e Eskrivas, nuk janë pranuar të gjitha
dëshmitë kundër që duhej të pranoheshin, sepse disa e
quanin shenjt dhe disa sharlatan. Por Papa e Vatikani
kishin nevojë ta kishin shenjt, sepse tek Opus Dei shihnin
një shpresë të madhe për forcimin e ndikimit të kishës
katolike, e shihnin si “gardën pretoriane” të doktrinës së
shenjtë.
Kemi shkruar e mund të shkruajmë sërish për mendimet e disa
studiuesve të jetës e të famës së Nënë Terezës të gatuar
qëllimisht nga Vatikani për nevojat e tij.Turfullimet e
nënterezistëve të marrë në Internet nuk mund të pengojnë
përhapjen e të vërtetave të pakëndëshme për ta që i kanë
shkruar njerëz seriozë.  Kjo natyrisht bëhet për të njohur
saktë punët, jo se na duket gjë e keqe për shqiptarët që ka
ndodhur kështu. Por nënëterezistët e fandkasur nuk bëjnë
mirë që fanatizmin e tyre e fryjnë aq shumë sa të nxisin
kësi debatesh sqaruese.

Dëgjoni shkodranin që thotë :mos kalkutizoni Shkodrën

Alban Bala duke marrë shkas nga debati për vendosjen e
bustit në Shkodër ka prekur një plagë që dhemb shumë
“kalkutëzimin e Shkodrës”, sidomos në pjesën myslimane të
saj dhe ka tërhequr mirë vëmendjen në simbolikën që
krijohet duke vendosur dhe një bust të Nënë Terezës, jo
atje ku duhet, por në të hyrë të qytetit. Kjo ka ndodhur
tashmë edhe në Tiranë, Spitali i Tiranës, më i madhi i 
vendi ka emrin Nënë Tereza. Bota e lidh këtë emër me
Kalkutën, me ato qendrat e Nënë Terezës ku njerëzit
vendoseshin vetëm për të pritur vdekjen. Para shumë vitesh
në Shqipëri kishte ardhur një mërgimtar nga Amerika tek i
biri. Djali i lavdërohej për të mirat e socializmit,
sidomos për spitalet pa pare. Mërgimtari tundëte kokën me
mosbesim. Një ditë u sëmur dhe e dërguan në spital. Qëndroi
pak se nuk duronte dot. Kur u kthye në shtëpi i tha djalit:
tani të besoj se më kishe treguar të vertetën, dukej që
spitalet i keni pa pare, se nuk ke përse të shkosh atje. Më
mirë spitalit t’i hiqet emri Nënë Tereza se të huajve u
sjell ndërmend spitalin e saj në Kalkutë për të cilin
gazetarët amerikanë kanë bërë përshkrim të tmerrshëm. Le ta
ketë emrin “Nënë Tereza” aeroporti, një universitet, një
port, autostrada që do të bëhet për Kosovën, një bulevard, 
vetën spitali jo më.
Ka nënëterezistë që po thonë se Nënë Tereza duhet parë më
shumë si figurë publike. Mirë, por ama e profilit fetar.
Pastaj katolikocetristët duhet të krijojnë standarte në
gjykim. Për Skënderbeun që është figurë ushtarake, politike
duan me çdo kusht të imponojnë imazhin se më shumë është
figurë fetare, jo publike” kryqtar:, “atlet i Krishtit”.
Për Nënë Terezën, murgeshë, që është kandidate për
shenjtore e Kishës katolike kërkojnë më shumë statusin e
“figurës publike”. Duket që më shumë bëjnë lojëra
pragmatiste. Pra debatet nuk janë të kota, edhe pse me të
vërtetë nga disa mund të kthehen në ushtrime retorike të
pahishme.

 26 mars 2006                                              
              Abdi Baleta    

Z. BERISHA, UNË KAM TË DREJTË TË MOS JU BESOJ!

“Çështja çame” do të zgjidhet në kuadër të traktatit të
miqësisë” dhe “ligji ndërkombëtar prevalon mbi atë
kombëtar”.
z. Sali, këto ishin dy argumentet që ju përdorët përpara
gazetarëve të shqetësuar për rrezikimin e “çështjes çame”,
pasi Gjykata e Lartë greke iu përgjigj Po zyrtarisht
kërkesës së Prokurorit të Përgjithshëm të Greqisë për
konfiskimin dhe shitjen e pronave të shqiptarëve në Greqi,
pra edhe të çamëve të përzënë andej. Argumenti i parë, që
ai ka të bëjë me “miqësinë” që qeveria juaj e parë
nënshkroi me atë greke, është dëgjuar të përdoret edhe herë
të tjera nga ju dhe nga ambasadori i sapo emëruar në Greqi,
Vili Minarolli. Por lidhur me këtë argument, “traktatin e
miqësisë” e kemi dëgjuar me vëmendje edhe shumë
kundërargumente të sjella nga specialistë të së drejtës
ndërkombëtare sipas të cilëve traktati në fjalë nuk ka fuqi
veprimi mbi pronat e çamëve, por vetëm të shqiptarëve,
shtetas shqiptarë para vitit 1945. 
Kundër këtyre argumenteve nuk kemi dëgjuar asnjë
kundërshtim të argumentuar as nga ju e as ndonjë specialist
i krahut tuaj apo të tjerë. Pra, argumentet e mësipërme
kundër “traktatit të miqësië shqiptaro-greke” nuk na japin
të drejtë që t’i besojmë atij (traktatit ...) lidhur me
zgjidhjen e çështjes “çame”, pra dhe ju. Duke mos qenë
specialist i fushës përkatëse, për një moment po e pranoj
apriori si të saktë opsionin tuaj të paargumentuar lidhur
me “traktatin ...”, por me këtë rast e ndjej të nevojshme
t’ju pyes: gjatë këtyre dhjetë viteve të ekzistencës së
këtij traktati miqësie midis Shqipërisë dhe Greqisë në
çfarë aspekti të marrëdhënieve shqiptaro-greke të
garantuara nga traktati në fjalë, është parë respektimi nga
pala greke? Unë nuk besoj se do të kemi shembuj të tillë. E
ky fakt si dhe nisma e instancave më të larta të shtetit
grek tregojnë jo për mungesë të vullnetit të mirë të
Greqisë për të zbatuar marrëveshjet me shtetin shqiptar,
pro akoma më keq, pala greke shpreh vullnetin e papërkulur
armiqësor në këtë drejtim. Apo mos doni të na thoni se të
gjitha këto janë veprime të shkëputura të qarqeve të
caktuara greke ... ?!
Unë z. Berisha besoj se këto veprime antishqiptare janë
vepra të qeverive greke, të të gjitha strukturave të
shtetit grek që nga kreu deri në qelizën e fundit. Në këto
kushte, nëse do t’i besoja “traktatit të miqësisë...” por
edhe prononcimit tuaj, do ta bëjë tradhëti ndaj kombit. E
këtë nuk ia lejoj vetes. Po argumenti i dytë: “Ligji
ndërkombëatr prevalon mbi atë kombëtar”. Kështu është. Po
kush do ta vërë në lëvizje këtë raport të superioritetit të
ligjit ndërkombëtar ndaj atij kombëtar, në dobi të çështjes
çame? Ju mund të na përgjigjeni: “Qeveria shqiptare, pra
kjo që drejtoni ju!”. Po pse duhet t’ju besojmë z. Berisha.
Çfarë keni bërë ju deri më sot në drejtim të “çështjes
çame”?!
Z. Berisha, avokati i mirënjohur Agim Tartari ka vite që ka
njoftuar opinionin shqiptar për një ligj të miratuar nga
Parlamenti grek sipas të cilit të gjitha pronat e
shqiptarëve (edhe të çamëve) në Greqi, pronarët e të cilave
nuk paraqiten pranë institucioneve përkatëse greke për t’u
konfirmuar si pronarë të pronave të tyre, do të
konfiskoheshin dhe do të shiteshin nga shteti grek. Pra,
nisma dhe vendimi i organeve më të larta të drejtësisë
greke janë mbështetur dhe marrë në këtë ligj dhe në afatin
që parashikon ky ligj.
Ky ligj është hileqar pse kur është hartuar dhe miratuar
është patur parasysh fakti që çamët nuk do të kishin asnjë
mundësi për të vepruar sipas kushteve të tij (ligjit grek),
pse shteti grek nuk do të lejonte një gjë të tillë. Dhe
Shoqata “Çamëria” disa herë ka protestuar ndaj këtij ligji.
Frut i këtij kundërshtimi të përsëritur ka qenë edhe
projekt-rezoluta që u fut në Parlamentin Shqiptar e që u
rrëzua prej tij më 8 prill 2004. 
Dhe tani e gjej me vend t’ju pyes, z. Berisha: Çfarë keni
bërë ju për të bërë të pavlefshëm ligjin grek në dëm të
pronave të shqiptarëve, edhe të çamëve, përpara mbushjes se
afatit të përcaktuar?
Çfarë bëtë ju që shqiptarët që kanë prona në Greqi (edhe
çamët) të mundnin të shkonin lirisht atje e të kryenin
veprimet sipas ligjit? Pse nuk e vutë në lëvizje gjatë
këtyre pesë viteve as “traktatin e miqësisë …” e as
“prevalencën e ligjit ndërkombëtar ndaj atij kombëtar
grek?” Apo mos vallë është më lehtë tani që çështja ka
avancuar dhe grekët hileqarë kanë një arsye (hile) më shumë
për të mbështetur pretendimin e tyre grabitqar, aq më tepër
kur dihet që grekëve u shkojnë hiletë?
Me të drejtë mund të thoni se ndër tetë vitet e ekzistencës
së “traktatit të miqësisë” nuk keni qenë në pushtet. Kështu
është, por kjo nuk do të thotë aspak se mund të
justifikoheni për mos marrjen e nismave në drejtimin e
duhur për zgjidhjen e çështjes came. Përkundrazi, këto
nisma nga pozitat e opozitës në drejtim të sensibilizimit
të opinionit dhe të detyrimit të pozitës për të kryer
detyrimet kushtetuese kombëtare do të kishin qenë tepër të
dobishme. Por edhe sikur të mos i kishit rreshtuar këto
rezultate që unë presupozoj të paktën ju dhe qeveria juaj
sot, jo vetëm nuk do të ishin në pozita kaq mosbesuese nga
ana e shqiptarëve, por do të kishit edhe më shumë argumente
për të mbështetur nismat që mund të merrnit tani e tutje.
Këto rreshtat e fundit vlejnë sa për të mos krijuar
boshllëk në rrjedhën logjike të analizës, pse ju dhë partia
që ju drejtoni, jo vetëm nuk keni dashur të bëni diçka nga
ç’kërkohet nga ana ime, porn ë të kundërt, me veprimet dhe
mosveprimet tuaja keni bërë më shumë në sens të kundërt.
Nëse ato (veprimet dhe mosveprimet) do të silleshin këtu do
të dilte një listë tepër e gjatë, e do të na duheshin shumë
faqe për t’i trajtuar. Prandaj, unë do të sjell këtu vetëm
njërën prej tyre. Një që jo vetëm është tepër domethënëse
dhe nga më të freskëtat, por që edhe në ndërgjegjen e
shqiptarëve ka lënë gjurmë të dhimbshme e të pashlyeshme.
Z. Sali! Siç e dini fillimi i vitit 2004 u karakterizua nga
një lëvizje e lavdërueshme. Ishte nisma e deputetëve të
Ballit Kombëtar për të paraqitur në Kuvendin e Shqipërisë
një rezolutë në dobi të çështjes came. Nismë të cilën e
mbështetën deputetë të djathtë e të majtë. Që nga ky moment
e derimë 8 prill 2004, kur rezoluta u shtrua për diskutim
në Kuvendin e Shqipërisë jo vetëm kaloi shumë kohë dhe u bë
shumë dhunë mediatike dhe në opinion, por edhe vetë
përmbajtja e “projekt rezolutës” pësoi ndryshime derisa u
katandis “kokoshi një thelë” dhe për nga kuptimi mori
trajtën e deformuar të thënies: “bjeri pragut të dëgjojë
dera”. E deformuar pse sipas formulimit fillestar të
nismëtarëve, Kuvendi Shqiptar i drejtohej parlamentit grek;
teksti i paraqitur për diskutim dhe miratim nga Kuvendi i
drejtohej qeverisë shqiptare që kjo t’i drejtohej qeverisë
greke … . E kjo do të thotë: “t’i biesh pragut tënd që të
të dëgjojë dera e tjetrit. Por nuk ishte vetëm kjo,
përmbajtja fillestare e “projekt-rezolutës” kishte pësuar
edhe ndryshime të tjera për keq”. Megjithkëtë, siç dihet,
Fatos Nano deputetëve të vet nja dy ditë më parë u tha:
“Shkoni votoni “rezolutën për çamërinë” dhe pastaj shkoni
prisnin emigrantët në Kakavijë”. Ndërsa ju z. Sali vepruat
ndryshe, por jo në drejtim të kundërt me Nanon.
Ndërkohë që Nano kërcënoi të vetët dhe shkoi të shijonte
frutet e veprimtarisë antikombëtare, ju shkuat në Kuvend ku
u diskutua “projekt-rezoluta për çamërinë” dhe në momentin
e fundit kur do të kryhej votimi morët Jozefina Topallin
dhe Bensik Mustafain dhe braktisët Kuvendin. Kështu, kur
Nano sipas zakonit të vet veproi hapur pa i bër tërr syri
në dëm të interesave kombëtare, ju z. Sali bëtë të njëjtën
gjë por me HILE.
Ju z. Sali i dinit numrat që ishin pro “rezolutës për
çamërinë”. E dinit që tri votat tuaja të ikura do të bënin
që ajo të fitonte. Ajo mund të humbtte edhe me praninë
tuaj, nëse jut ë tre do të votonit kundër. Por mesa duket
ju nuk kishit besim te dy vartësit tuaj dhe ata mund të
bënin që votimi të dilte në balotazh. Prandaj, për të qenë
në rregull i mroët me vete për të qenë në rregull me
politikën greke.
Me këtë veprim z. Sali ju i treguat Greqisë, por edhe ne
shqiptarëve që dhe ju nuk “bini më poshtë se Nano”, por me
stil tjetër. 
Z. Berisha, me këtë rast edhe ju sipas stilit tuaj bëtë një
hile të trashë që mashtroi vetëm ata që duan të gënjehen
nga ata që fshihen pas gishtit. Do të kishte qenë më mirë
të kishit vepruar edhe ju si Nano: Haptazi. A e dini z.
Sali? Atë ditë kur ju Brenda në Kuvend diskutonit pro e
kundra “rezolutës …”, aty, midis turmës së protestuesve
përpara Kuvendit m’u afruan dy djem të rinj: njëri me
kamera dhe tjetri me mikrofon në dorë. Ky i fundit m’u
drejtua duke më thënë: “Zotëri! Jemi TV Kosova. A do të
pranonit të na jepnit një intervistë të shkurtër?” Si të
mos e pranoja dhënien e intervistës për TV Kosovën?! Dhe
gazetari pyeti: “Zotëri, a mendoni se nëse miratohet kjo
rezolutë “çështja came” do të zgjidhet?”. Pyetja m’u duk
provocative, prandaj u përgjigja i nervozuar: “çështja çame
nuk zgjidhet me një rezolutë dhe as me disa të tjera, e për
më tepër me këtë projekt që po diskutohet sot në Kuvend, e
cila nëse miratohet më tepër se sa një hap i vogël drejt
zgjidhjes së “çështjes çame” vlen për të zbardhur faqen e
Kuvendit Shqiptar.  Por e keqja nuk qëndron në miratimin
ose jot ë kësaj resolute, por tek politikanët shqiptare”.
“Cilët politikanët keni parasysh?”, pyeti sërish gazetari.
“Në radhë të parë dy më të fuqishmit: Fatos Nanon dhe Sali
Berishën. Nga këta Nano i ka dalë për zot tradhëtisë, e bën
hapur dhe pa asnjë skrupull. Por kjo nuk do të thotë se nuk
bën të njëjtën gjë edhe Sali Berisha npërmjet hilesë: të të
fshehurit prapa gishtit dhe në emër të demokracisë pa kufi.
E pikërisht në këtë prirje të Sali Berishës qëndron e keqja
më e madhe. Pra sot Sali Berisha përbën të keqen më të
madhe në drejtim të interesave kombëtare në raport me të
tjerët, sidomos me fqinjët veriorë dhe jugorë. Dhe ja
përse: ndërkohë që pas Nanos për arsye interesash dhe
nostalgjish shkojnë ata që nuk u interesojnë interesat
kombëtare, dhe pak të tjerë që nuk dinë se çfarë po bëjnë,
pas Sali Berishës shkojnë jo vetëm interesaxhinjtë dhe
nostalgjikët e tij, por edhe një kategori e madhe naivësh
që duke mos i kuptuar hiletë dhe duke besuar verbërisht në
idealet e demokracisë, edhe kur demokracisë së vërtetë nuk
i shërbehet. Ndodh kështu që pjesa më e madhe e elektoratit
të PD-së, si forcë brenda saj “të humbasin si uji në rërë”.
Dhe me këtë rast duhet kujtuar që këta, bashkë me ata
shqiptarë që nuk e gjejnë veten as te partitë e djathta me
në krye Berishën dhe as te të majtët që kryesohen nga PS-ja
e Nanos, përbëjnë shumicën dërrmuese të shqiptarëve të
cilët pot ë drejtoheshin nga një parti me ideale kombëtare
do të bënin të mundur jo vetëm ndryshimin rrënjësor drejt
prosperitetit të Shqipërisë londineze dhe shtetasve të saj,
por edhe vënien në rrugë të mbarë të realizimit të
aspiratave kombëtare”.
Dhe a e dini z. Sali në momentin që unë flisja kështu, aty
praën ishte një grua e moshuar, came, nostalgjike e juaja e
cila mbasi dëgjoi pjesërisht çfarë thashë për ju lëshoi të
sharën: “Shih komunisti” dhe iku. Besoj se ajo çamja e
mjerë nuk më njeh. Por edhe sikur të më njihte nuk iv ë faj
se si shumë të tjerë është e verbër.
Z. Sali! Me largimin tuaj nga Kuvendi para se hidhej në
votim “projekt-rezoluta për çamërinë” a nuk bëtë që jo
vetëm vota e deputetëve demokratë dhe të partive aleate të
PD-së, por edhe ato të socialistëve dhe aleatëve të tyre që
votuan “rezolutën për çamërinë” si forcë politike brenda
Kuvendit të humbisnin sikurse humbet uji në rërë. E nëse ju
nuk doni t’a pranoni këtë, kjo është punë për ju. E për të
gjitha këto arsye të sjella në këtë shkrim dhe në shumë të
tillë që kanë të bëjnë me kontaktet e mia me ju që besoj se
në të ardhmen do të bëhen publike nuk mund t’i jap vetes të
drejtën që t’ju besoj se do të zgjidhet “çështja çame”, siç
deklaruat së fundmi.
Z. Berisha, edhe pse shprehem kaq i vendosur për të mos ju
besuar, nëse ndodh që ju të merrni në dorë “çështjen çame”
dhe ta futni në rrugën e zgjidhjes (por ama ta futni në
rrugën e zgjidhjes) të jeni i bindur se do t’ju brohoras
dhe do të bëhem mbështetës i juaji, ashtu siç veprova edhe
në 1997-ën që nuk iu përgjigja thirrjes së posaçme
(drejtuar mua personalisht) për të vazhduar kundërvënien
ndaj jush në kuadër të “Forumit për Demokracinë”. Këtë gjë
atëherë e kundërshtova jo vetëm publikisht (nëpërmjet
shtypit), por edhe duke marrë pjesë në mitingjet tuaja edhe
kur në to nuk kishte më shumë se 500 pjesëmarrës.

Eqerem Beqo Plaku

NË GJURMËT E NJË EMISIONI PËR KONICËN

	Në mbrëmjen vonë të datës 15 mars 2006, kanali TV “Klan”
transmetoi një emision të posaçëm, kushtuar Faik Konicës.
Skenari ishte përgatitur nga prof. Nasho Jorgaqi, të cilit
lexuesi shqiptar duhet t’i jetë shumë mirënjohës për punën
e palodhur që ka bërë për qëmtimin e kujdesshëm të veprës
së Konicës dhe botimin e saj në 5 vëllime (vëllimi i pestë
përmban studime për Konicën) nga Shtëpia Botuese “Dudaj”,
Tiranë, 2001.
	Në atë emision u fol gjatë për figurën e Konicës, si një
personalitet i shquar i kombit shqiptar, i cili, me
formimin e tij shumëplanësh, me erudicionin e tij të
jashtëzakonshëm, i mahniti shumë përfaqësues të mirënjohur
të kulturës perëndimore. Në emision u theksua me të drejtë 
natyra herë-herë edhe kontradiktore e Konicës, gjë që
përbën një dukuri jo të panjohur edhe në jetën e
krijimtarinë e jo pak personaliteteve të përmendura të
kulturës dhe të politikës botërore. Por, mes shumë të
vërtetave që u thanë në atë emision, ra në sy mungesa e ca
të vërtetave, që teleshikuesit duhej t’i ishin thënë
domosdo. Po ndalem shkurtimisht në disa të vërteta të
pathëna (për të mos thënë të autocensuruara) në emisionin
në fjalë.
	Së pari, bashkëpunimi i Konicës me Ahmet Zogun u vlerësua
si një “lajthitje” e tij që e kishte burimin në natyrën e
tij “kontradiktore”. Mendoj se një pohim i tillë nuk i
përcjell teleshikuesit të vërtetën për karakterin e
marrëdhënieve mes Konicës dhe Zogut, si mbret i
shqiptarëve. Është e vërtetë që nuk ishte Konica ai që ia
lypi bashkëpunimin Zogut, të cilin e kishte pasur
kundërshtar të hapur politik, ishte Zogu ai që e lypi këtë
bashkëpunim dhe që Konica e pranoi për një qëllim të lartë:
për t’i shërbyer diplomacisë së Mbretërisë Shqiptare në një
shtet të madh, si Shtetet e Bashkuara të Amerikës, një vend
ky dashamirës për kombin shqiptar në Evropën Juglindore.
Pra, Konica u nis nga një qëllim tepër madhor kur pranoi të
hynte në shërbimin diplomatik të mbretit Zog, i cili i dha
një mandat të përhershëm përfaqësimi në SHBA.
	Është e vërtetë që Konica e ka kritikuar Zogun, madje
ashpër, dhe për këtë kritikë në atë emision u fol pa kursim
nga profesorët e intervistuar. Por profesorët e nderuar
duhej të përmendnin edhe vlerësimet shumë të larta që
Konica ka bërë për figurën e tij. Po pse heshtën për këto
vlerësime profesorët e intervistuar? Bindjet mund t’i kemi
të majta, të djathta ose të qendrës, por ato nuk duhet të
na pengojnë të pohojmë të vërtetat që janë shkruar “e zezë
mbi të bardhë”, se për ndryshe do të mbetemi robër të
praktikave enveriste, sipas të cilave koha e mbretërimit të
Ahmet Zogut vlerësohej si një njollë e zezë në historinë e
Shqipërisë!
	Së dyti, në atë emision edhe marrëdhëniet e Konicës me
Nolin trajtoheshin nga këndvështrimi i natyrës së tij
kontradiktore. Mendoj se edhe në këtë rast teleshikuesit
nuk i thuhet e vërteta deri në fund. Shkaqet e
marrëdhënieve herë-herë të acaruara të Konicës me Nolin
mund të jenë të shumta, por këtu nuk është vendi të hidhet
dritë mbi to. Në të vërtetë, shkaku kryesor i fërkimeve mes
këtyre dy figurave të shquara të kombit tonë qëndron në
mospërputhjen e bindjeve të tyre politike: Konica ishte
antikomunist, kurse Noli ishte simpatizues i komunizmit.
Madje Konica flet me fakte për bindjet komuniste të Nolit.
	Së treti, pas pushtimit të Shqipërisë nga Italia fashiste,
kur po rrezikohej copëtimi i saj i mëtejshëm, sidomos nga
shovinizmi grekomadh, edhe Konica, edhe Noli, në figurën e
mbretit Zog shikonin simbolin e unitetit kombëtar dhe
kërkonin krijimin e kabinetit qeveritar në mërgim, ashtu
siç kishte këmbëngulur edhe vetë mbreti në kancelaritë e
fuqive perëndimore. Pra, për mbrojtjen e interesave të
larta të vendit, këto dy personalitete të spikatura të
kombit shqiptar bashkoheshin rreth mbretit në mërgim. Nuk
duhej të mos u thuhej teleshikuesve edhe kjo e vërtetë për
figurën e Konicës në marrdhëniet e tij me Nolin.	
	Së katërti, Konica i la një amanet Nolit që eshtrat e tij
të preheshin domosdo në atdheun e tij. Dhe kjo e vërtetë u
tha në emision. Por teleshikuesit të thjeshtë nuk iu tha e
vërteta se cili ishte shkaku që Noli, sa qe gjallë, nuk e
çoi dot në vend amanetin e Konicës. Se ka rrezik që
teleshikuesi i painformuar mirë apo që është në një moshë
të re, mund të rrijë e të mendojë gabim: Noli ose s’paska
dashur, ose nuk paska mundur ta çonte në vend atë amanet.
Dhe kjo e vërtetë mbeti e pazbuluar për teleshikuesin e
lartpërmendur, se po të thuhej ashtu siç është, do të dilte
zbuluar Enver Hoxha, si armik i egër i Konicës. 
	
                                    Eshref Ymeri     

__________________________________________________
Do You Yahoo!?
Tired of spam?  Yahoo! Mail has the best spam protection around 
http://mail.yahoo.com 

Mos harroni se Shqiperia eshte nje Liste Informative Kombetare Shqiptare, synon ne nxitjen e
atedhedashurise, tek te gjithe shqipetaret pa dallim Krahine, besmi dhe seksi. Me parimin : Me i nderuari
nga ne eshte nacionalisti dhe ai qe  i sherben me shume ceshtjes kombetare... Per kete jane te ftuar te
gjithe shqiptaret kudo qe ndodhen qe te kontribojne ne rritjen e atedhedashurise nder shqiptar...

Per tu anetaresuar ne liste e-mailo: 

shqiperia-subscribe <at> yahoogroups.com

Per ta lene listen e-mailo: 

shqiperia-unsubscribe <at> yahoogroups.com

================================================================== 
Yahoo! Groups Links

<*> To visit your group on the web, go to:
    http://groups.yahoo.com/group/shqiperia/

<*> To unsubscribe from this group, send an email to:
    shqiperia-unsubscribe <at> yahoogroups.com

<*> Your use of Yahoo! Groups is subject to:
    http://docs.yahoo.com/info/terms/

shqip_events | 10 Apr 01:42 2006
Picon

U kushtohet emigrantëve shqiptarë kudo në botë

Zëri i Amerikës Albanian

 

Këngëtarja Parashqevi Simaku paraqet albumin

Jehonë nga Iliria


08-04-2006

 

 

 

Këngëtarja shqiptare Parashqevi Simaku vuri në qakullim javët e fundit një album në CD të titulluar “Jehonë nga Iliria”, me 10 këngë në gjuhën shqipe. E veçanta është se albumi i ri nxirret në shitje në disa nga rrjetet prestigjoze të dyqaneve amerikane.

 
“Anës Lumejve”, është një nga 10 këngët e albumit të ri “Jehonë nga Iliria” të Parashqevi Simakut. Kënga me tekst të Fan Nolit, u kushtohet emigrantëve shqiptarë kudo në botë dhe është në thelb mall për atdhenë.

 
Natyrisht, kohët kanë ndryshuar s humë që kur u shkruan këto vargje. Jetojmë në epokën e internetit, të komunikimit të rrufeshëm me e-mail, të ipodeve dhe kur mesazhet muzikore përçohen shumë lehtë nga njeri kontinent në tjetrin.

 
Por për Parashqevi Simakun malli për Shqipërinë mbetet, siç mund të kuptohet edhe nga tingëllimi që u sjellin këngët e saj bashkatdhetarëve. “Anës Lumejve” duket sikur vajton në interpretimin e Simakut, e cila kujdeset për çdo tingull dhe për çdo fjalë që mbu sh këngën e saj.

 
Albumi në CD me producent kitaristin Robert Nolfe dhe vetë Simakun, sjell edhe tema të tjera mjaft të dashura për këngëtaren, e cila krijoi një stil lehtësisht të dallueshëm qysh në Shqipëri para se të imigronte në Shtetet e Bashkuara.

 
Albumi i ri vazhdon të sponsorizohet nga rrjetet e specializuara të shitjeve muzikore. Sony/BMG dhe rrjeti i librarive Borders janë dy gjigandët amerikanë që kanë marrë përsipër reklamimin e Jehonës nga Iliria. Ditët e fundit, Parashqevi Simaku interpretoi në një superlibrari Borders në Manhatan si dhe nënshkroi autografe.

 
Disku mund të shkarkohet në mënyrë dixhitale përmes distributorit tashmë të njohur iTunes të kompanisë Apple. Ai mund të blihet në rrjetet e dyqaneve të specializuara për disqet në të gjithë Amerikën si Tower Records apo Virgin Megastores dhe shitet edhe nga rrjetet e dyqaneve të tillë popullorë si Best Buy dhe Circuit City.

 

Këngëtarja ka njoftuar se do t’ja dhurojë të drejtën e riprodhimit dhe shpërndarjes së albumit të saj botuesve të ndryshëm në Shqipëri, Kosovë dhe Maqedoni.//ii

_____________________________

 

 

 

 

Yahoo! Messenger with Voice. PC-to-Phone calls for ridiculously low rates.
YAHOO! GROUPS LINKS


BeqirS | 10 Apr 14:29 2006
Picon

Llambros Papantoniu perseri merret me Kosoven

Lambros, stunned that you're this early in the briefing.

QUESTION: Mr. McCormack, in the gathering yesterday with the participation too of American Ambassador Frank Wisner, organized by the European Institute, we heard in a statement of the policy on Kosovo and the reiteration of the standard position about the inviolability of the Balkan borders. At the same time, we heard the official Albanian position that asserts no borders will be respected if Kosovo is not granted independence. Therefore I'm wondering would the Department of State reconsider its position concerning autonomy for the Greek minority of northern Epirus, E-p-i-r-u-s? As you would be aware, Mr. McCormack, the Greek former Prime Minister in the 1990s linked the status of Kosovo with northern Epirus; moreover, the Greeks in northern Epirus was the only Balkan minority whose autonomy was recognized by the League of Nation and actually was used as a precondition for the recognition of Albania itself in 1921 by the League of Nations.

MR. MCCORMACK: Well, with regards to Kosovo, you rightly point out that Ambassador Wisner, who is working actively with Mr. Ahtisaari as well as other members of the international community just on the question of the status of Kosovo. There's not an answer to that question yet. And I know that they're working hard and they seek to come up with an answer by the end of this year.

Now, in terms of the status of the citizens, the individuals who live in north Epirus, I'm going to have to dig pretty deep in the bureaucracy for that one, for an answer to that one. But if -- we'll try to get you an answer on that.

QUESTION: Excellent. Any readout on the completion of the second round of talks April 3rd in Vienna for the status of Kosovo?

MR. MCCORMACK: I know that the talks continue and they haven't come up with a final statement of what their suggested solution is yet. We continue to work on it.

QUESTION: And do you know the purpose of the -- today's meeting between Secretary of State Condoleezza Rice and Secretary of Defense for the United Kingdom John Reid, which recently is taking place with official visit of the British Foreign Minister Jack Straw in Tehran, Albania?

MR. MCCORMACK: I wouldn't necessarily think the connection between those two visits. The U.K. Minister of Defense is here in town. He's going to be having a meeting with Secretary Rumsfeld. Secretary Rice is going to see him for about 20 minutes or so, scheduled for about 20 minutes this afternoon. They have a lot of different issues to talk about. They'll talk about NATO-related issues, they'll talk about Iraq, and anything else that happens to be on the Minister's mind.

QUESTION: What about Balkans or Kosovo?

MR. MCCORMACK: I don't know that it will come up, but if it does, the Secretary will certainly be prepared to talk to the Minister about it.



SPONSORED LINKS
Tek Albanian Learn albanian
Albanian dating

YAHOO! GROUPS LINKS



Gmane