Arben Nelku | 1 Apr 11:28 2006

Expose deceptions by governments and media. News You won't find on Zionist controlled BBC&CNN even lappi dogs media in Albanian (The 'Other' Side of the News)

Dead  because of a lie. Dead because selfish people in government wanted a war and lied to get one, aided by selfish people in the media WHO TOOK MONEY FROM GEORGE BUSH TO LIE TO THE AMERICAN PEOPLE. The government and the media traded the blood of these young Americans for their personal gain. Look at their faces. How can you not be angry?
What is a guard at Abu Ghraib doing with a tattoo like this?
As the Charlie Sheen story ends its second week and with cookie-cutter establishment hit pieces continuing to be churned out, the attack dogs are facing an intensifying backlash from a clear majority of educated American citizens who are sick and tired of the sneering elitism of the mainstream media.
Posted Mar 31, 2006 08:42 PM PST
Category: 911

Every now and then, amid all the grim stories in our world, you run across one that rings a special bell for you. Frida Berrigan's today is that for me. In fact, consider this week at Tomdispatch as a discordant hymn to the privatization disasters of the Bush administration. Michael Schwartz began it with his account of how the draconian economic privatization program Bush administration officials enacted on prostrate Iraq in 2003 led directly to the catastrophe of the moment in that country. We know as well that, under this administration, the Pentagon has been on its own privatization binge, turning what were once essential military activities over to Halliburton, its su bsidiary KBR, and other private firms in a wholesale fashion.
Posted Mar 31, 2006 03:16 PM PST

Posted Mar 31, 2006 12:18 PM PST

NASA has changed since I left!

Q I want to be clear because I've heard you say this, and I've heard the President say it, but I want you to say it for my listeners, which is that the White House has never argued that Saddam was directly involved in September 11th, correct?
THE VICE PRESIDENT: That's correct. We had one report early on from another intelligence service that suggested that the lead hijacker, Mohamed Atta, had met with Iraqi intelligence officials in Prague, Czechoslovakia. And that reporting waxed and waned where the degree of confidence in it, and so forth, has been pretty well knocked down now at this stage, that that meeting ever took place. So we've never made the case, or argued the case that somehow Osama bin Laden [sic] was dir ectly involved in 9/11. That evidence has never been forthcoming. But there -- that's a separate proposition from the question of whether or not there was some kind of a relationship between the Iraqi government, Iraqi intelligence services and the al Qaeda organization.
Posted Mar 31, 2006 12:15 PM PST
Category: 911

Okay, so he was being stupid again. Maybe he's tanking up for another hunting trip?

Posted Mar 31, 2006 11:34 AM PST
Category: ISRAEL

Thereby proving the report's claims of Jewish influence on US Society as accurate.

Tens of thousands of New York Posts were dumped at two recycling centers yesterday morning, just hours after being printed, in a bizarre circulation ploy that has already come to the attention of newspaper circulation authorities.
Posted Mar 31, 2006 11:08 AM PST

Anyone could see that Bernice "Bea" Bogart, 83, was a fragile woman, Moon said. Bogart had breast cancer surgery in 1997, a total hip replacement after a fall in 1999, a major stroke in 2004 that caused dementia, and is hard of hearing.
Posted Mar 31, 2006 11:03 AM PST

Posted Mar 31, 2006 11:03 AM PST
Category: ECONOMY

Expect reverberations from this in all industries involving union labor, whether or not they are in bankruptcy.

The board that writes accounting rules for American business is proposing a new method of reporting pension obligations that is likely to show that many companies have a lot more debt than was obvious before.
Posted Mar 31, 2006 10:58 AM PST
Category: ECONOMY

A brutal purge of the senior staff at Popular Mechanics preceded the publication of last month's scandalous propaganda piece about 9/11. Pulling the strings is the grand dame of Hearst Magazines and behind the scene is her obscure husband, a veteran propaganda expert and former special assistant to the director of the C.I.A.
Posted Mar 31, 2006 10:57 AM PST
Category: 911

Posted Mar 31, 2006 10:55 AM PST

Relinked at reader request.

Yacoubi's call for Zalmay Khalilzad's ouster is the latest sign of growing divisions between the ruling Shi'ites and Washington and comes days after an Iraqi-U.S. raid on a mosque compound killed at least 16 Shi'ites and outraged many Iraqis.
Posted Mar 31, 2006 10:54 AM PST
Category: IRAQ

Obviously, our attempt at "nation-building" in Iraq is going brilliantly well (not).

The war in Iraq is a mistake. No its worse than a mistake. Lets quit pussy-footing around and call it like it is. The war in Iraq is a grand profiteering scheme gone awry and Americans need to take off their blinders and face the truth. As the cost of the war leaves a deeper black hole of debt for our great-grandchildren, people need to ask themselves whether the hundreds of billions spent thus far have helped anyone other than reconstruction companies and defense contractors. It takes no thought, the answer is no.
And after that, to paraphrase a powerful John Kerry comment from the Viet Nam era, Americans need think about which soldier will be the last to die for this mistake.
Posted Mar 31, 2006 10:49 AM PST
Category: IRAQ

There has never been an investigation into Cheney's involvement in awarding Halliburton no-bid contracts making the company the number one war profiteerer in Iraq. Apparently people have forgotten about the March 5, 2003 e-mail between the Army Corps of Engineers and a Pentagon employee that stated the contract "has been coordinated w VP's office.
A study released in June 2005, originating from the Defense Contract Audit Agency (DCAA), revealed that overall, Halliburton had received roughly 52% of the $25.4 billion that has been paid out to private contractors since the war in Iraq began.
Posted Mar 31, 2006 10:46 AM PST

It is strange to hear George Bush and John Reid deny that a civil war is going on, given that so many bodies – all strangled, shot or hanged solely because of their religious allegiance – are being discovered every day. Car bombs exploded in the markets in the great Shia slum of Sadr City in early March. Several days later a group of children playing football in a field noticed a powerful stench. Police opened up a pit which contained the bodies of 27 men, probably all Sunni, stripped to their underpants; they had all been tortured and then shot in the head. Two and a half years ago, when the first suicide bomb targeting the Shias killed 85 people outside the shrine of Imam Ali in Najaf, there was no Shia retalia tion. They were held back by Grand Ayatollah Ali al-Sistani and the hope of gaining power through legal elections. Since the Samarra bomb this restraint has definitively ended: the Shia militias and death squads slaughter Sunnis in tit-for-tat killings every time a Shia is killed.
Posted Mar 31, 2006 10:43 AM PST
Category: IRAQ

General Motors building $600 to $650 million US plant in Mexico General Motors building $600 to $650 million US plant in Mexico
The plant will produce compact and subcompact vehicles, he said, adding that GM does not plan to sell any of them in the United States.
Posted Mar 31, 2006 09:34 AM PST
Category: ECONOMY

For how long will these cars not be sold in the U. S.?

A Pentagon study obtained by ABC News finds that a new kind of voice lie detector used by the U.S. military and American police departments is no better than "flipping a coin" in detecting lies. Until the Pentagon ordered a halt to its use, the Voice Stress Analyzer was being used by military intelligence interrogators at Guantanamo Bay and in Iraq. Several suspected terrorists we re released from custody based on the machine's results and former Iraqi deputy prime minister Tariz Aziz was one of the many "high value targets" who were hooked up to the now discredited machine.
Posted Mar 31, 2006 09:33 AM PST

The tone of the report is harsh, it jars also for me. But the bottom line might read as follows: that defending the occupation has done to the American pro-Israel community what living as an occupier has done to Israel - muddied both its moral compass and its rational self-interest compass.
Posted Mar 31, 2006 09:31 AM PST
Category: ISRAEL

Posted Mar 31, 2006 09:29 AM PST
Category: IRAN

Posted Mar 31, 2006 09:26 AM PST

And by doing so, proves the thesis of the KSG Report.

It is good enough body armor that nine American generals in Afghanistan are wearing it in place of the standard "Interceptor OTV" armor issued to the troops they command. It offers such great protection that the U.S. Secret Service agents guardin g the President of the United States wear it, and it is good enough that a civilian contractor in Iraq was shot eight times in the torso at close range and survived without even suffering soft tissue trauma. But the same armor, already in mass production, is apparently too expensive to provide to the men and women fighting and dying in the Global War on Terror (GWOT) every day.
Posted Mar 31, 2006 09:21 AM PST
Category: WAR/DRAFT

The Bush faction's war profiteering and fraud -- on a scale surpassing anything ever seen in world history -- has fueled a rut hless political machine that, despite its growing unpopularity with the U.S. people, now controls all three branches of government and has overthrown the Constitution, openly declaring that its leader is beyond the reach of "judicial review, congressional oversight or international law," as The Washington Post reported, rather belatedly, this week. Swollen by the swag of aggressive war, the elite interests represented by the Bush regime -- oil, military-related industries and predatory venture capitalists like the Carlyle Group -- have had their already inordinate sway over American society and policy increased by several magnitudes. They will remain ascendant for decades to come, no matter what happens in Iraq, or in any U.S. election.
Posted Mar 31, 2006 09:17 AM PST
Category: DUBYA

Unfortunately, Congress forgot itself. It remains perfectly legal for a member of Congress to buy and sell stocks based on information that's not available to the public. Last year it was reported that a "political intelligence" firm tipped off its clients to an undelivered speech by Senate Majority Leader Bill Frist on asbestos liability. The information was profitable to those in the know.
Posted Mar 31, 2006 09:16 AM PST

The hypocrisy of the Catholic Church -- especially the Archdiocese of Boston -- knows no bounds. When they're not defending child abusers, they're bashing gays. Now, they're defending and protecting Antonin Scalia. By now, everyone know Scalia made an obscene gesture and swore right in one of their churches. But, they are firing the photographer who busted Scalia:
Posted Mar 31, 2006 09:11 AM PST

A federal judge on Thursday rewrote a sentence to clarify a ruling that had suggested Timothy McVeigh received help from paramilitary militias in the Oklahoma City bombing and that the government had an informant in the bombing conspiracy.
The judge rewrote the sentence to eliminate the word "fact" and substitute: "The plaintiff claims that this document indicates that there was an undercover operative in with Timothy McVeigh and members of the various militia groups who aided and supported McVeigh."
Posted Mar 31, 2006 09:11 AM PST

Dealing a blow to US President George W. Bush's so-called "war on terror", two US federal officials were charged with hiding evidence to win conviction in a terrorism case against four Muslim men following the 9/11.
Posted Mar 31, 2006 09:06 AM PST

Another frame-up craters.

Top United Auto Workers officials say bankrupt Delphi Corp. (DPHIQ) may shed at least 14 U.S. factories, the latest sign of how bloody the restructuring of the nation's largest auto parts maker is becoming, The Detroit News reported in its Friday editions.
Posted Mar 31, 2006 09:05 AM PST
Category: ECONOMY

Veterans, many of them senior citizens, did not fair so well. The House committee cut the budget for medical care of veterans below even current levels for the rest of the decade. Democrats complained that would be something like a $10 billion cut after inflation and the growth in the number of veterans seeking benefits that is expected in the years ahead.
Posted Mar 31, 2006 09:04 AM PST
Category: ECONOMY

This is an apalling way to treat our Veterans. Between the Army not allowing troops to privately purchase body armor, and this cutting of benefits, it app ears that this administration would rather have soldiers die then come back wounded and require long-term care.

Posted Mar 31, 2006 09:03 AM PST

You mean THIS Al Qaeda?

Posted Mar 31, 2006 09:00 AM PST

This must be the Telegraph's "April Fool's joke" because Osama bin Laden has been dead since 2001.

"The threat of Islamic terrorism is so frightening, so unpredictable, so unknowa ble that in some ways it's easier and more manageable for some folks to think that our government is behind it all," writes Hart in a piece for Scripps Howard News Service.
Posted Mar 31, 2006 08:58 AM PST
Category: 911

The defenders of the orthodoxy are getting desperate.
And pathetic.

If you are not absolutely angry after watching this then I suggest you watch it again but this time click off the United States casualties and then ask yourself, “what coaliti on?”
Posted Mar 31, 2006 08:57 AM PST
Category: IRAQ

Also note that the one nation that most wanted war in Iraq (and Iran) is not even listed.

Posted Mar 31, 2006 08:50 AM PST

The Secret Service did nothing. The dog did not bark.
The Secret Service should be in that video, but they are not. It is clear from their inaction that they KNEW FOR A FACT THAT THE PRESIDENT WAS NOT A TARGET OF ONE OF THE HIJACKED PLANES. The intended targets of the planes had to have been known.
The dog did not bark because the criminal was its master.
Quod Erat Demonstradum, the Bush administration was part of the 9-11 plot.
Posted Mar 31, 2006 08:49 AM PST
Category: 911

See next.

Posted Mar 31, 2006 08:47 AM PST
Category: 911

"Evidence linking these Israelis to 9/11 is classified. I cannot tell you about evidence that has been gathered. It's classified information." -- US official quoted in Carl Cameron's Fox News report on the Israeli spy ring and its connections to 9-11.

Atheism doesn’t mean amoral, it just means that external forces are not necessary for the formation of, and adherence to, a moral code.
Posted Mar 31, 2006 08:45 AM PST
Category: RELIGION

Religion likes to claim it is the source for morality (even as the clergy molest the children and urge yet more wars upon the "heathen" in the name of their gods), but in truth most atheists tend to be more moral for the simple reason that they arrive at their moral positions through self-examination, and are more committed t o their moral codes because they came to them out of free choice rather than coercion.

The outcome won't carry any legal weight here or in Washington. But if all the anti-war measures pass, politicians might not be able to ignore the results, says Kenneth Mayer, a political scientist at the University of Wisconsin-Madison.
"If enough people are willing to say 'enough,' and elected officials start thinking they need to be responsive, it will embolden opponents of the war and ... the administration will have to take that into account," he says.
Posted M ar 31, 2006 08:41 AM PST
Category: IRAQ

Wanna bet?

Tony Rudy, a former top aide to Rep. Tom DeLay, has agreed to plead guilty to charges in the widening federal investigation of lobbyist fraud, a law enforcement official said Friday.
Posted Mar 31, 2006 08:40 AM PST

Posted Mar 31, 2006 08:38 AM PST

Other recipients get their money in quarterly installments, but Israel receives its entire appropriation at the beginning of each fiscal year and can thus earn interest on it. Most recipients of aid given for military purposes are required to spend all of it in the U.S., but Israel is allowed to use roughly 25 percent of its allocation to subsidize its own defense industry. It is the only recipient that does not have to account for how the aid is spent, which makes it virtually impossible to prevent the money from being used for purposes the U.S. opposes, such as building settlements on the West Bank. Moreover, the U.S. has provided Israel with nearly $3 billion to develop weapons systems, and given it access to such top-drawer weaponry as Blackhawk helicopters and F-16 jets. Finally, the U.S. gives Israel access to intelligence it denies to its NATO allies and has turned a blind eye to Israel's acquisition of nuclear weapons. . . .
Since 1982, the U.S. has vetoed 32 Security Council resolutions critical of Israel, more than the total number of vetoes cast by all the other Security Council members. . . .
[S]aying that Israel and the U.S. are united by a shared terrorist threat has the causal relationship backwards: The U.S. has a terrorism problem in good part because it is so closely allied with Israel, not the other way around. . . .
Po sted Mar 31, 2006 08:37 AM PST
Category: ISRAEL

Note that the WaPo article does not address the actual claims made in the Harvard report, but merely heaps on a lot of abuse, plus an attempt to link the Harvard report with David Duke.

Posted Mar 31, 2006 08:34 AM PST

The U. S. just might take these folks up on their offer, rather than risk a draft before the 06 elections happen. But after elections,, it will be interesting to see if a draft gets re-instated (draft boards at this time are being quietly pulled together, and young men 18 and over still have to register for selective service.)

Posted Mar 31, 2006 08:30 AM PST

No shame at all.

Posted Mar 31, 2006 08:28 AM PST

Ex-FBI Agent Indicted in Mob Killings
A retired FBI agent was indicted on murder charges Thursday for allegedly taking bribes from a mobster to supply him with inside information that led to four underworld slayings in Brooklyn.
Posted Mar 30, 2006 08:21 PM PST

Army officials told The Associated Press that the order was prompted by concerns that soldiers or their families were buying inadequate or untested commercial armor from private companies — including the popular Dragon Skin gear made by California-based Pinnacle Armor.
Posted Mar 30, 2006 08:19 PM PST
Category: WAR/DRAFT

Let's have a comparison test, and SEE which is the superior product.

Award winning director, producer and actor Ed Asner is the latest high profile public figure to voice his support for Charlie Sheen's stance on 9/11 and share his own concerns about 9/11, the war in Iraq and the Neo-Cons.
Posted Mar 30, 2006 08:16 PM PST
Category: 911

9/11 -- Eliminating the Impossible
"Of course it was an inside job," Bernie snorted. "Anyone who can connect even two dots without ramming one up his nose and the other into his forehead knows that. And anyone who's ever flown a Cessna 172 is roaring with laughter at the thought of those Muslim guys Bush fingered emerging from a dusty Florida airport, climbing into the cockpit of a Boeing 757, looking at the flashing lights, bells and whistles on its control panel, and know which button to push to even talk to the passengers, let alone get that 100-ton beast in the air. HAW HAW...
Posted Mar 30, 2006 08:15 PM PST
Category: 911

The US government attempted to sabotage the trip by putting Rodriguez, who has been decorated at the White House itself, and Walter on a no fly list.
Posted Mar 30, 2006 08:14 PM PST
Category: 911

Posted Mar 30, 2006 08:11 PM PST

Key, the father of four young children, told the hearing he joined the army for steady pay and medical coverage for his family. He said he initially went to Iraq as a willing participant because he believed U.S. intelligence claims that Iraq had weapons of mass destruction.
But Key became disillusioned with the war during his service and decided to abandon his contract with the army during a two-week leave from Iraq in November 2003.
Posted Mar 30, 2006 03:55 PM PST
Category: IRAQ

Mosul slips out of control as the bombers move in Mosul slips out of control as the bombers move in
"The government cannot control the city," said Hamid Effe ndi, an experienced ex-soldier who is Minister for Peshmerga Affairs in the Kurdistan Regional Government.
"We are not leaving the base in daytime because we know other bombers are waiting for us," said a soldier at a base near Mosul's city centre. For the moment nobody is wholly in control and most expect more fighting.
Posted Mar 30, 2006 03:42 PM PST
Category: IRAQ

Karl Rove, President Bush's chief political adviser, cautione d other White House aides in the summer of 2003 that Bush's 2004 re-election prospects would be severely damaged if it was publicly disclosed that he had been personally warned that a key rationale for going to war had been challenged within the administration. Rove expressed his concerns shortly after an informal review of classified government records by then-Deputy National Security Adviser Stephen J. Hadley determined that Bush had been specifically advised that claims he later made in his 2003 State of the Union address -- that Iraq was procuring high-strength aluminum tubes to build a nuclear weapon -- might not be true, according to government records and interviews.
Posted Mar 30, 2006 03:38 PM PST

Iman tells of screaming soldiers entering her house in the Iraqi town of Haditha spraying bullets in every direction.
Fifteen people in all were killed, including her parents and grandparents. Her account has been corroborated by other eyewitnesses who say it was a revenge attack after a roadside bomb killed a marine.
Posted Mar 30, 2006 01:56 PM PST
Category: IRAQ

Collective punishment is a war crime.

Tegnelia said the test was part of a US effort to develop weapons capable of destroying deeply buried bunkers housing nuclear, chemical or biological weapons.
Posted Mar 30, 2006 01:32 PM PST

Or a cover story for the use of small nuclear weapons on Iran.
After all, how many US aircraft can carry a bomb that actually weighs 700 tons?

Posted Mar 30, 2006 12:16 PM PST

Tinnelly said he believes it is important to teach the Holocaust, but apparently little was learned during the experiment.
Posted Mar 30, 2006 12:14 PM PST

Posted Mar 30, 2006 11:20 AM PST

The disast rous foreign policies of the US have left it more isolated than ever, and China is standing by to take over
Posted Mar 30, 2006 11:15 AM PST

"Our soldiers are so good, our power such, that this may be a short and happy war. But I think it is the wrong war in the wrong place in the decidedly wrong time. A war that promises a har d and bitter peace."
Posted Mar 30, 2006 11:01 AM PST
Category: IRAQ

Sometime in the next two years, the total amount of US government borrowing is going to break through the 10-trillion-dollar mark and, lacking space for the extra digit such a figure would require, the clock is in danger of running it self into obsolescence.
Posted Mar 30, 2006 08:48 AM PST

Make Yahoo! Canada your Homepage Yahoo! Canada Homepage

Tek Albanian Learn albanian
Albanian dating


Arben Nelku | 1 Apr 11:34 2006

Venezuelan Government To Launch International 9/11 Investigation&Charlie Sheen Reinvigorates 9/11 Truth Movement

Venezuelan Government To Launch International 9/11 Investigation
By: Paul Wilson, Alex Jones on: 31.03.2006 [09:55 ] (3735 reads)

Billionaire philanthropist Jimmy Walter and WTC survivor William Rodriguez this week embarked on a groundbreaking trip to Caracas Venezuela in which they met with with the President of the Assembly and will soon meet with Venezuelan President himself Hugo Chavez in anticipation of an official Venezuelan government investigation into 9/11.

Venezuelan Government To Launch International 9/11 Investigation
Truth crusaders Walter and Rodriguez to appear on Hugo Chavez's weekly TV broadcast

Paul Joseph Watson & Alex Jones/Prison | March 31 2006

(3459 bytes) [c]
Billionaire philanthropist Jimmy Walter and WTC survivor William Rodriguez this week embarked on a groundbreaking trip to Caracas Venezuela in which they met with with the President of the Assembly and will soon meet with Venezuelan President himself Hugo Chavez in anticipation of an official Venezuelan government investigation into 9/11.

Rodriguez was the last survivor pul led from the rubble of the north tower of the WTC, and was responsible for all stairwells within the tower. Rodriguez represented family members of 9/11 victims and testified to the 9/11 Commission that bombs were in the north tower but his statements were completely omitted from the official record.

Jimmy Walter has been at the forefront of a world tour to raise awareness about 9/11 and has still yet to receive any response to his million dollar challenge in which he offers a $1 million reward for proof that the trade towers' steel structure was broken apart without explosives.

Rodriguez said that he was told an FBI agent had asked the hotel him and Walter were staying in turn over a list of names of residents. Upon hearing this, the National Assembly provided armed military protection for the entirety of the trip. In addition, Walters said that CIA agents were seen surveilling the beach on which he and Rodriguez had handed out free DVD's a day ea rlier.

The US government attempted to sabotage the trip by putting Rodriguez, who has been decorated at the White House itself, and Walter on a no fly list.

Rodriguez (pictured above) and Walter are educating top Venezuelan officials on the evidence that 9/11 was a self-inflicted wound carried out by the military-industrial complex. They have also appeared on every Venezuelan television and radio station both private and state owned and have given huge presentations to major universities.

Upon visiting, Rodriguez said that the President of the Assembly, Nicolas Maduro's home was brimming with books, videos and documents about the 9/11 cover-up. Maduro, Venezuela's top legislator, intoned that he was ready to create an international investigative committee, looking into the "international crime scene" that is 9/11 and that this would be structured via Hugo Chavez's government.

Rodriguez and Walter are also set to appear on Hugo Chav ez's weekly broadcast 'Alo Presidente' - which is often subsequently the source of major international headlines. If there is no coverage of this event then we know for sure that a blackout order is in place.

Rodriguez and Walter offered their full support for Charlie Sheen's recent public stance on 9/11 and were heartened by his efforts. The potential of a government level inquiry endorsed by Hugo Chavez dovetails with Sheen's call for an independent investigation to be carried out by political foreign nationals.

Though the establishment media will no doubt seek to demonize Chavez as a militant with an axe to grind, this is an exciting development and the next step on the road to a genuine investigation that will seek to uncover the truth rather than hide skeletons and whitewash as was witnessed with the staged Kean committee.

Click here to listen to Rodriguez and Walter's interview on The Alex Jones Show. Please support our massive band width costs by subscribing to Prison
The Hidden Hand of the CIA, 911, and Popular Mechanics
Arben Nelku | 1 Apr 11:40 2006

Israel - 'One Racist Nation'

Israel - 'One Racist Nation'
By Gideon Levy
Contrary to appearances, the elections this week are important, because they will expose the true face of Israeli society and its hidden ambitions. More than 100 elected candidates will be sent to the Knesset on the basis of one ticket - the racism ticket. If we used to think that every two Israelis have three opinions, now it will be evident that nearly every Israeli has one opinion - racism. Elections 2006 will make this much clearer than ever before. An absolute majority of the MKs in the 17th Kn esset will hold a position based on a lie: that Israel does not have a partner for peace. An absolute majority of MKs in the next Knesset do not believe in peace, nor do they even want it - just like their voters - and worse than that, don't regard Palestinians as equal human beings. Racism has never had so many open supporters. It's the real hit of this election campaign. One does not have to be Avigdor Lieberman to be a racist. The "peace" proposed by Ehud Olmert is no less racist. Lieberman wants to distance them from our borders, Olmert and his ilk want to distance them from our consciousness. Nobody is speaking about peace with them, nobody really wants it. Only one ambition unites everyone - to get rid of them, one way or another. Transfer or wall, "disengagement" or "convergence" - the point is that they should get out of our sight. The only game in town, the 'unilateral arrangem ent," is not only based on the lie that there is no partner, is not only based exclusively on our "needs" because of a sense of superiority, but also leads to a dangerous pattern of behavior that totally ignores the existence of the other nation. The problem is that this feeling is based entirely on an illusory assumption. The Palestinians are here, just like us. They will, therefore, be forced to continue to remind us of their existence in the one way they and we both know, through violence and terror. This gloomy chapter in the history of Israel began at Camp David, when Ehud Barak succeeded in planting the untruth that there is nobody to talk to on the Palestinian side, that we offered them the sky and they responded with violence. Then came the major terror attacks and Israeli society withdrew int o a sickness of apathy never before known to it. While it used to demonstrate complete indifference toward Palestinian suffering, that apathy spread and intensified to include weak Israelis - Arabs, the poor, the ailing. From that aspect the current election campaign, more boring than ever, seems almost like an expression of the state of public caring. Nothing can awaken the Israelis from their coma - not the imprisonment of the nation next door, not the killing and destruction that we sow in their society and not the suffering of the weak among us. Who would have believed that, in Israel of 2006, the killing of an 8-year-old girl at short range, as happened last week in Yamoun, would barely be mentioned; that the ruthless attempt to expel an Ethiopian with AIDS who is married to an Israeli, just because he is not Jewish, would not raise hue and cry; and that the results of a poll showing that a majority of Israelis - 68 percent - don't want to live next to an Arab, did not raise a stink. If in 1981, tomatoes were being thrown at Shimon Peres and in 1995, there was incitement against Yitzhak Rabin, now there are no tomatoes, no incitement and not even any election rallies. Nothing can get the Israelis out to the streets, nothing can enrage them. An election without involvement and interest is more dangerous to democracy than any tomato. It is a demonstration of apathy and indifference, which the regime can exploit to do whatever it wants. The fact that there are no real differences between the three main parties, with this one saying nearly the entire country is mine, and that one saying nearly the entire country is mine, is bad news for democracy. The coming elections have been decided already. A massive majority will cast its vote for the racist arrangement that ignores the Palestinians, as proposed by Kadima, Likud and, to a large extent, Labor. None of them tried to propose a just peace; their leaders never said a word about the war crimes and suffering caused by Israel. They'll be joined by the extreme right and the ultra-Orthodox, and there you have it: a nation in which racism is the real common denominator uniting us all. Nearly everyone will say no to peace, yes to the continuing occupation (even if it is in new camouflage) and yes to the total focusing on ourselves. Morality has become a dirty word, and the worst corruption in the country's history, the occupation, was never mentioned. Only one-sided maps, similar to one another, all including the humongous "settlement blocs," a withdrawal based on "our needs," with a separation wall and the frightening air of indifference hovering above it all.

Have a question? Yahoo! Canada Answers. Go to Yahoo! Canada Answers

Make Yahoo! Canada your Homepage Yahoo! Canada Homepage

Tek Albanian Learn albanian
Albanian dating


bardhyl Ukcamaj | 1 Apr 04:52 2006

"New York Times" rreth bustit te Nene Terezes ne Shkoder.

Ky artikull i botuar ne "New York Times" tregon se ku po perpiqen armiqte e Kombit Shqiptar ta rendisin Shqiperine. Shteti Shqiptar duhet te nderhyje ne menyre energjike ndaj ketyre talabaneve. Shqiptaret jane dhe do te mbeten vellezer te nje gjaku, gjuhe e kombi dhe do te arrijne te shkulin prej trupit te tyre kete "tumorr", qe sulmon vetedijen dhe identitetin e tyre kombetar.
"Shqiperia - Shqiperi dhe jo e Arabi"

Albanian Muslims Resist Statue of Teresa

Published: March 30, 2006
SHKODER, Albania, March 29 (Reuters) — Muslims in Shkoder, in northern Albania, are opposing plans to erect a statue to the Roman Catholic nun Mother Teresa, an ethnic Albanian who is in line for elevation to sainthood by the Vatican.
The dispute is unusual for Albania, where religion was banned for 27 years under the dictator Enver Hoxha and where religious harmony and mixed marriages are the norm.
Seventy percent of the population are liberal Muslims, and the rest are Christian Orthodox and Catholic.
But Muslim groups in Shkoder rejected the local council's plan for a statue of Teresa, saying it "would offend the feelings of Muslims."
"We do not want this statue to be erected in a public place because we see her as a religious figure," said Bashkim Bajraktari, Shkoder's mufti, or Muslim religious leader. "If there must be a statue, let it be in a Catholic space."
Several residents said they felt that there was an underground effort to treat Shkoder as a Catholic town, ignoring its majority Muslim community. Shkoder's Muslims recently protested against placement of crosses on prominent hilltops.

Tek Albanian Learn albanian
Albanian dating


geo-albislam | 1 Apr 17:47 2006

Re: "New York Times" rreth bustit te Nene Terezes ne Shkoder.

Bardhok Ujkcama qe ka zbritur nga mali i Lekbibes
dhe Ardi Kapikari, qe eshte vllah Tirane


Shkoni ne Shkoder po jua mbajti suma, dhe provojeni.

--- In shqiperia <at>, bardhyl Ukcamaj
<ukcamaj <at> ...> wrote:
> Ky artikull i botuar ne "New York Times" tregon se
ku po perpiqen armiqte e Kombit Shqiptar ta rendisin
Shqiperine. Shteti Shqiptar duhet te nderhyje ne
menyre energjike ndaj ketyre talabaneve. Shqiptaret
jane dhe do te mbeten vellezer te nje gjaku, gjuhe e
kombi dhe do te arrijne te shkulin prej trupit te tyre
kete "tumorr", qe sulmon vetedijen dhe identitetin e
tyre kombetar.
>   "Shqiperia - Shqiperi dhe jo e Arabi"

Do You Yahoo!?
Tired of spam?  Yahoo! Mail has the best spam protection around 

Mos harroni se Shqiperia eshte nje Liste Informative Kombetare Shqiptare, synon ne nxitjen e
atedhedashurise, tek te gjithe shqipetaret pa dallim Krahine, besmi dhe seksi. Me parimin : Me i nderuari
nga ne eshte nacionalisti dhe ai qe  i sherben me shume ceshtjes kombetare... Per kete jane te ftuar te
gjithe shqiptaret kudo qe ndodhen qe te kontribojne ne rritjen e atedhedashurise nder shqiptar...

Per tu anetaresuar ne liste e-mailo: 

shqiperia-subscribe <at>

Per ta lene listen e-mailo: 

shqiperia-unsubscribe <at>

Yahoo! Groups Links

<*> To visit your group on the web, go to:

<*> To unsubscribe from this group, send an email to:
    shqiperia-unsubscribe <at>

<*> Your use of Yahoo! Groups is subject to:

Olsi | 1 Apr 18:20 2006

'Get lost, Teresa'

'Get lost, Teresa'

Muslims in an Albanian town are furious over plans to put
up a big statue of Mother Teresa, a famous Catholic.

People in Shkoder say the statue should be erected on
Catholic property, if anywhere.

"We do not want this statue to be erected in a public place
because we see her as a religious figure," local Islamic
religious leader Bashkim Bajraktari told Reuters.

"If there must be a statue, let it be in a Catholic space."

Mother Teresa, an ethnic Albanian born Agnes Gonxha
Bojaxhiu in Skopje, became famous for running schools and
missions for the poor in Calcutta.

Albania, the former communist-atheist country, has already
honored Teresa by naming its main airport and other public
buildings after her.

Neighboring Macedonia named a city square in Skopje after
the dead nun.

Both countries were part of the Ottoman Empire when Teresa
was born way back in 1910. She died in 1997.

The tiny nun was quickly considered for sainthood by
officials in Rome.

But not everyone praised her work.

"She was a fanatic, a fundamentalist, and a fraud, and a
church that officially protects those who violate the
innocent has given us another clear sign of where it truly
stands on moral and ethical questions," Christopher
Hitchens wrote in

According to Hitchens, who also wrote a savage book about
the Albanian Catholic, Teresa was a vain crook who took
money from the worst people in the world while doing
nothing to change the lives of miserable poor girls in

"She spent her life opposing the only known cure for
poverty, which is the empowerment of women and the
emancipation of them from a livestock version of compulsory
reproduction," Hitchens wrote.

"And she was a friend to the worst of the rich, taking
misappropriated money from the atrocious Duvalier family in
Haiti (whose rule she praised in return) and from Charles
Keating of the Lincoln Savings and Loan."

Do You Yahoo!?
Tired of spam?  Yahoo! Mail has the best spam protection around 

Mos harroni se Shqiperia eshte nje Liste Informative Kombetare Shqiptare, synon ne nxitjen e
atedhedashurise, tek te gjithe shqipetaret pa dallim Krahine, besmi dhe seksi. Me parimin : Me i nderuari
nga ne eshte nacionalisti dhe ai qe  i sherben me shume ceshtjes kombetare... Per kete jane te ftuar te
gjithe shqiptaret kudo qe ndodhen qe te kontribojne ne rritjen e atedhedashurise nder shqiptar...

Per tu anetaresuar ne liste e-mailo: 

shqiperia-subscribe <at>

Per ta lene listen e-mailo: 

shqiperia-unsubscribe <at>

Yahoo! Groups Links

<*> To visit your group on the web, go to:

<*> To unsubscribe from this group, send an email to:
    shqiperia-unsubscribe <at>

<*> Your use of Yahoo! Groups is subject to:

Olsi | 3 Apr 12:25 2006

RIMEKEMBJA 21/ 03/ 2006 ( i )


   “Politika është në vendin e dytë të profesioneve më të
vjetra në botë. Prandaj edhe ka ngjajshmëri me atë që është
në vendin e parë.”

     -Ronald Reagan

         Kosova e vogël, me mbi 10 mijë kilometra katrorë,
me rreth dy milionë banorë, prej të cilëve mbi 90 përqind
shqiptarë, paraqet një rast të veçant që ka tërhequr
interesimin e madh ndërkombëtar.
         Interesimi i madh ndërkombëtar nuk është aq i madh
për Kosovën e vogël, për shumicën shqiptare, por interesimi
aq i madh është për pakicën e e vogël joshqiptare…!
          Pse për pakicën  e vogël joshqiptare gjithë ky
interesim aq i  madh bashkësisë i ndërkombëtare? Vetëm që
Kosova mos të jetë shqiptare…!
         Bashkësia ndërkombëtare duke priviligjuar pakicën
dhe duke diskriminuar shumicën, me këto veprime
jonjerëzore, antihistorike, dëshiron me zor të krijojë një
Kosovë shumëetnike…!
       Kosova e vogël me probleme aq  të mëdha! Kosova e
vogël ka probleme të mëdha ekonomike, mungesë kronike të
energjisë elektrike, numër të lartë të papunësisë, numër
edhe më të lartë të pakënaqësisë në mes të popullsisë… 
Por, problemi më i madh i Kosovës së vogël është statusi  i
pazgjidhur, siç po quhet herë i ardhshëm, herë statusi
final ose përfundimtar…    
        Statusi përfundimtar, sipas një diplomati
perëndimor, e tha, si me shaka: ” është kur të
përshëndetemi nga kjo dynja…!” Sipas këtij perëndimori,
statusi i Kosovës, si duket,  është bërë objekt humori…!   
        Takimi i Këshillit të Sigurimit i 14 shkurtit 2006,
në Neë York, ku u diskutue për Kosovën, u cilësuar se ka
shënuar njërin prej kapitujve më të rëndësishëm në
historinë më të re të Kosovës, ku mori pjesë edhe
kryeministri i Kosovës, Bajram Kosumi.
       Kryeministri i Kosovës, Bajram Kosumi, me t’u kthyer
në Prishtinë, i ngazëllyer deklaroi se ajo që ndodhi në
Këshillin e Sigurimit ishte një faqe e re historike e
marëdhënjeve të Kosovës…
      Po, kjo ishte një faqe e re, faqe e re, por e një
libri të vjetër…! Kosovës për herë të parë i është hapur
dera në OKB. Po, por  i është hapur dera
kryeadministratorit të Kosovës, z. Petersen, kurse i është
mbyllur goja kryeministrit të Kosovës…! Kur të mbyllet
goja, ka përfunduar loja…!
       Në takimin e Këshillit të Sigurimit, përfaqësuesit e
nëntëmbëdhjetë vendeve theksuan se Kosova duhet të
përmirësojë standardet dhe në veçanti, të zbatojë
decentralizimin, në mënyrë që të zgjidhet statusi. Shumë
përfaqësues theksuan se Kosova duhet të konsiderohet rast
        Kosova e vogël, jo vetëm që “duhet” të konsiderohet
rast unik, por Kosova nën UNMIK është bërë që nga qershori
i vitit 1999, rast unik, testues, eksperimentues, një rast
unik, një vend mik-për çdo armik…! 
       Kosova e vogël ka armiqë të mëdhenjë, sikur që ka
edhe miqë të këndshëm…! Njihet një thënie e Katonit, të
cilën e kishte shënuar Ciceroni, që e përdorte shpesh, ku
thuhet:”Armiqt e mëdhenjë e keqëdashës të bëjnë më shumë
shërbime sesa miqtë e këndshëm, sepse të parët shpesh thonë
të vërtetën, të dytët nuk e thonë kurrë.” 

              Kush e thotë të “vërtetën” për Kosovën?

    E vërteta për Kosovën mbahej “sekret”. Ky “sekret”
është zbuluar nga John Sawers, drejtori politik i
Ministrisë së Jashtme Britanike, i cili u ka thënë serbëve
se Grupi i Kontaktit ka vendosur për pavarësinë e Kosovës
dhe se serbët duhet t’i shfrytëzojnë të mirat që ofron një
status i këtillë. Në Vjenë, në zyrën e kryenegociatorit
ndërkombëtar, Martti Ahtisaari, ndihej një kënaqësi rreth
mesazhit të qartë të diplomatit britanik, i cili e ka thënë
të vërtetën që duhej thënë.
       Në Kosovë, shqiptarët ndjen kënaqësi nga sinqeriteti
i diplomatit britanik. Në Kosovë shqiptarët ndjen kënaqësi,
ndërsa në Sërbi reagimet e serbëve kanë qenë me rrebesh,
stuhi, histeri…
        Kryesuesi i radhës i OSBE-së, Karel de Gucht, pas
vizitës në Prishtinë, ka qëndruar në Beograd, ku me 17
shkurt 2006, ka deklaruar: “Beogradi dhe Prishina duhet të
gjejnë një zgjidhje nëpërmjet  dialogut dhe marrëveshjes.
De Gucht ka thënë,:”Është mirë që së shpejti do të fillojnë
bisedimet rreth decentralizimit, zbatimi i të cilit është
me shumë rëndësi.”
        Pra, qenka mirë që bisedimet rreth decentralizimit
filluan në Vjenë dhe se zbatimi është me shumë rëndësi! Po,
ka shumë rëndësi, por jo për Kosovë, por për Sërbi… Me
decentralizim, Kosova e vogël do të zvoglohet, sepse do të
coptohet…! Edhe sot Kosova është e coptuar, por me
decentralizim coptimi do të zgjerohet, do të legalizohet, 
gati gjysma e Kosovë do të sërbizohet…
         Grupi Ndërkombëtar i Krizave ka publikuar raportin
lidhur me zgjidhjen e statusit të Kosovës, ku rekomandon
imponimin e pavarësisë së Kosovës, por me kushte…! Sepse,
s’duhet të humbet kohë me negociata të kota, vlerëson Grupi
Ndërkombëtar i Krizave…
      Të dy palët të përgatitën për kompromise, ka thënë
kryetari i Komisionit Evropian, Hose Manuel Barroso.
      Dhe më në fund, por që duhej thënë që në fillim,
Sekretarja Amerikane e Shtetit, Kondoliza Rajs, në
Ëashington, kështu vlerëson:
     “Negociatat për Kosovën do të kenë ndikim edhe në
rajon. Në bisedë me kolegët nga Bashkësia Evropiane jemi
pajtuar se kjo çështje (e statusit të
Kosovës) duhet të zgjidhet gjithsesi në një formë, ka thënë
sekretarja amerikane, K. Rajs. Po, ka thënë në një formë,
por nuk  ka thënë se në cilën formë…!
        Lexues të nderuar! Ndaluni për një moment dhe
mendoni mbi atë se çka në të vërtetë nënkuptohet me këto
deklarata kundërthënëse për Kosovën e vogël nga
përfaqësuesit e fuqive të mëdha…!
       Nëse qenka vendosur që Kosova të fiton Pavarësinë,
atëherë pse të bisedohet me Sërbinë?
       Nëse bisedimet për decentralizim qenkan me shumë
rëndësi, atëherë pse thuhet se s’duhet humbur kohë me
negociata të kota, siç i quan bota?
       Nëse të dy palët duhet të përgatiten për kompromise,
atëherë, me kompromise, pavarësia s’na bie hise?!
       Me kompromise mund të na bie hise, pa menduar, vetëm
pavarësia e kushtëzuar! Pavarësia e kushtëzuar me Kosovën e
coptuar apo të cunguar! Atëherë, Kosova e vogël do të bëhët
sa një gogël!!!
      Kosova e vogël, sa një gogël, rast unik, nën UNMIK,
lodër e fuqive të mëdha, me njerëz të civilizuar, që i
pengojnë shqiptarët të jenë të bashkuar…! Njerëzit, sa më
shumë të civilizuar, thoshte Kanti-i, aq më tepër bëhën
“aktorë”. “Aktorë” vendorë, “aktorë” ndërkombëtarë, që me
Kosovën  e shkretë bëjnë pazar…!
      Liderët kosovar po bëjnë pazar me serbët për Kosovën,
ende pa u bërë Kosova shtet, pa pasur Kosova
sovranitet…Grupi i Kontaktit i cili qëndron prapa
kryenegociatorit, Marti Ahtisaarit, është mbikqyrës i
      Në Pallatin e Paqes në Hagë  shkruan: “Nëse e do
paqën, kujdesi për drejtësi”. Shqiptarët e duan paqen, do
të kujdesën për drejtësi, por do të ketë paqë, do të ketë
drejtësi vetëm kur Kosova të bashkohet me Nënën
Shqipëri…Sot kjo nuk është e lejuar! E lejuar është Kosova
me pavarësi të kushtëzuar…Kosova me pavarësi të kushtëzuar
bëhët një Kosovë e vogël shumëetnike, me një autonomi të
zgjeruar, nga vendet mike, por me hapësirë të zvogëluar nga
fuqitë e mëdha….!     

Mexhit Yvejsi




Nuk e prisnim që të ndodhte kaq shpejt një përmbysje kaq e
madhe në logjikën e qëndrimet diplomatike të ministrit të
jashtëm, Besnik Mustafaj, sa të na duhej brenda javës të
kalonim nga kritikat më të ashpra për këtë diplomaci tek
mbrojtja më e vendosur e saj dhe tek thirrjet për
mbështetje të deklaratës më të fundit të Besnikut lidhur me
ndikimet që do të ketë në politikën e jashtëme dhe
diplomacinë shqiptare, si dhe në sjelljen e shtetit
shqiptar, këmbëngulja e Serbisë për ndarjen territoriale të
Kosovës. Edhe pse qëndrimi i Besnik Mustafajt erdhi
papritmas për ne nuk krijoi as enigmë e mister, as hutim e
tronditje, sepse ne një ndryshim të tillë kërkonim prej
tij, ndonëse  ishim skeptikë nëse ai do të gjente forcën e
gjykimin e duhur e të mjaftueshëm që të bënte këtë kthesë.
Tani që ai e kapërceu hendekun që e ndante nga
domosdoshmëria e pranimit dhe e zbatimit të logjikës
kombëtare e shtetërore shqiptare në trajtimin e problemit
delikat të respektimit të kufijve në Ballkan, ne e ndjejmë
për detyrë të përshëndesim këtë veprim.
Nuk ndjejmë asnjë sëkëlldi që vihemi para kryerjes së
detyrës sonë të veprojmë kështu, të mbështesim qëndrimet e
Besnik Mustafajt, pas atyre sulmeve të ashpra që u kemi
bërë deklaratave e qëndrimeve të tij për disa muaj me
radhë, deri në numrin paraardhës të “Rimëkëmbjes”, më 14
mars 2006. Kemi dhe të drejtën të themi se përshëndetja dhe
mbështetja jonë për deklaratën më të fundit të Besnik
Mustafajt është plotësisht e pa infektuar nga nevoja
konjukturale, është më e sinqerta dhe e motivuar thjesht
nga ndjesi  kombëtare dhe shtetërore e për rrjedhojë ka
natyrën e saj të veçantë. 
Kemi shumë arsye të na vijë mirë, të kënaqemi që po ndodh
pikërisht kështu. Kur kemi goditur rëndë në komentet tona
qëndrimet e deklaratat e Besnik Mustafajt, logjikën e
mbrapshtë dhe herë-herë antikombëtare nga e cila udhëhiqej
ai, nuk kemi vepruar ashtu sepse kishim inat  apo cmirë
ndaj Besnikut si person, ndaj ndonjë suksesi të tij. Kemi
vepruar ashtu, sepse kemi analizuar qëndrimet jo të
personit me emrin Besnik Mustafaj, por të ministrit të
jashtëm të Shqipërisë. Prandaj kemi arsye më shumë se
kushdo tjetër të jemi të kënaqur kur ministri i jashtëm i
Shqipërisë, me emrin Besnik Mustafaj, kësaj radhe dhe më në
fund, mban një qëndrim dhe bën një deklaratë me logjikë të
fortë politike e diplomatike, në përputhje me arsyen
shtetërore shqiptare, brenda një logjike dhe arsyeje
politike dhe kombëtare shqiptare.  

Deklaratën e Mustafajt e shohim brenda logjikës së
qëndrimeve tona 

Pa shkuar shumë mbrapa në kohë po përmendim se  më 7 mars
2006 në gazetën “Rimëkëmbja” është ribotuar analiza e bërë
disa vite më parë nga politologu Hysamedin Feraj me titull
“Konsumohet “kryekrimi” shkencor”, ku i bëhet një analizë
dërrmuese antikombëtarizmit e antishqiptarizmit të
Platformës së Akademisë së Shkencave të vitit 1998 mbi
(mos) zgjidhjen e çështjes kombëtare shqiptare. Më 14 mars
të 2006 në “Rimëkëmbja” u ribotua edhe një shkrim tjetër i
Hysamedin Ferajt, replika që ai kishte bërë me AKSH në
titullin “Akademia e Shkencave në mbrojtje të kufijve të
Serbisë”. Të dy këto shkrime u ribotuan në kuadër të
debatit që bëhet për mbylljen e një Akademie të tillë
shkencash dhe për të mbështetur idenë e mbylljes së saj,
duke sjellë argumentin se vetëm për atë platformë
antikombëtare kjo Akademi (pseudo) shkencore e kishte
merituar të mbyllej me kohë. 
Veç të tjerash me atë (palo)platformë për (mos) zgjidhjen e
çështjes kombëtare shqiptare AKSH ishte vënë në bisht të
Akademisë serbe dhe kishte bërë  atë që aq bukur e ka
cilësuar e përshkruar politologu i mirënjohur amerikan ,
Samuel P. Hantington si “tradhti intelektuale”. 
Asnjë magjistar në botë nuk mund të parashikonte më 7 dhe
14 mars, kur ribotoheshin këto shkrime të disa viteve më
parë, se ministri i jashtëm i Shqipërisë Besnik Mustafaj do
të bënte një deklaratë që do të riaktivizonte pikërisht
debatin për çështjen kombëtare shqiptare, duke e lidhur me
problemin e kufijve në Ballkan. Mbi të gjitha asnjë
magjistar në botë nuk mund të parathoshte se vetëm pak ditë
pas ribotimit të atyre materialeve ajo që në Platformën e
AKSH shënonte në vitin 1998 një “tadhti intelektuale” dhe
një pabesi kombëtare do të shfaqej në mesin e muajit mars
2006 si platformë politike e Partisë Socialiste të
Shqipërisë, do të bëhej kalë-rrangallë beteje i disa
ish-ministrave të jashtëm të Shqipërisë, i disa
politikanëve e propagandistëve shqiptarë dhe i aleancës
antishqiptare Beograd –Athinë, ku në këtë rast u përfshi
edhe Shkupi. 
Nuk mund të imagjinonim se do të ndodhte pikërisht kështu e
kaq shpejt kur shkruanim e botonim më 7 dhe 14 mars 2006
analizën “(Anti)Diplomacia e kushtëzuar e Besnikut”, ku
shprehej pakënaqësia e jonë për lumturimin e Besnikut me
idenë e tij të gabuar se shqiptarët nuk kanë më armiq,
madje as Serbinë. Në atë shkrim me keqardhje vinim në dukje
se “Besnik Mustafaj merret me diplomaci për famë  e
reklamë”. Me të njëjtën keqardhje vumë re se një gazetar që
do të mbojë Besnik Mustafajn nga sulmet pas deklaratës për
kufijtë nuk ka gjetur dot argument serioz, po e vlerëson
këtë deklaratë të Besnikut vetëm për faktin se “ka tërhequr
vëmendjen se Ministria e Jashtëme e Shqipërisë ekziston e
po fillon të punojë”. Edhe vetë Besniku si duket nga hutimi
prej sulmeve harbute të disa ish-ministrave të jashtëm e
humbi aq shumë toruan sa u justifikua se ai po e kapërcente
fazën e memecërisë së diplomacisë shqiptare nën drejtimin e
socialistëve ( Paskal Milos, Arta Dades, Ilir Metës e
Kastriot Islamit). Sigurisht  nuk mund të vlerësohet
pozitive një diplomaci vetëm pse kalon nga faza e
memecërisë në fazën e llafazanërisë. Për këtë e kemi
kritikuar e do ta kritikojmë diplomacinë disi të hallakatur
e pa disiplinë të Besnik Mustafajt. Por merita e deklaratës
së fundit të Besnikut nuk qëndron tek kalimi nga memecëria
dhe tek nxitja e llafazanërisë politike e diplomatike midis
shqiptarëve. Merita e saj është se shtron përsëmbari një
problem kyç në politikën e diplomacinë kombëtare shqiptare
dhe krijon atmosferë të re diplomatike , nëse  deklarata e
Mustafajt nuk do të pësojë fatin e shuarjes së jehonës së
zërit në shkretëtirë.
Më 7 mars kemi trajtuar problemin se : “Nuk mund të bëhet
martesë me Amerikën e dashuri me Francën” në diplomacinë
shqiptare si ia kishte ënda Mustafajt. Deklarata e fundit e
Mustafajt na jep shpresë se ai dhe qeveria shqiptare po e
kuptojnë dhe po e thonë në njëfarë mënyre se në trajtimin e
çështjes së Kosovës e të çështjes shqiptare nuk mund të
shkohet gjithmonë me filozofinë e thënies “mishi të piqet e
helli të mos digjet”. Mustafaj e ka thënë mirë se “Jo
gjithmonë heshtja është flori”. (“GSH”, 16 mars 2006).
Deklarata e Besnikut jep shpresë se ai po e kupton që nuk
mund të jeshë edhe përfaqësues i denjë i interesave
kombëtare të shqiptarëve, edhe kozmopolit i shquar që të
bësh miqësi me nacional-shovinizmat ballkanikë që kërkojmë
të copëtojnë më tej kombin shqiptar në Kosovë e në
Më 7 mars në kritikën për Mustafajn trajtuam edhe idenë se
“Kur nuk pendohesh për mëkatin apo krimin bëhesh edhe më
mëkatar e fajtor”. Pavarësisht se si mund të mendojë e
shprehet vetë Besniku deklarata e tij e fundit në fakt
është pranim i një mëkati që e ka bërë diplomacia shqiptare
në tërësi se duke shenjtëruar mallkimin e
“pandryshueshmërisë së kufijve” dhe duke përligjur me këtë
heqjen dorë nga lufta politike e diplomatike për zgjidhjen
e çështjes kombëtare shqiptare, ashtu si duhet. Edhe sikur
Besniku të mos tregojë më tutje vullnet e vendosmëri për
t’u shkëputur nga ky mëkat i rëndë i diplomacisë shqiptare,
ai hodhi një hap që nuk zhbëhet dot dhe që nuk kanë fuqi ta
zhleftësojnë qortuesit e tij të tërbuar.
Më 7 mars shprehëm mendimin se “Besniku u trullos sërish
gjatë vizitës në Paris” dhe i sugjeronim të dëgjonte më me
vëmendje ato që kishte thënë para pak kohësh analisti
anglez Xhejms Petifer se diplomacia shqiptare duhet të
mbrojë më fort interesat kombëtare para sllavëve e grekëve
në Ballkan dhe ta merrte këtë si një mendim diplomatik
britanik. Pas kësaj Besniku vizitoi Anglinë. Edhe nëse nuk
është e vërtetë, qejfi na e ka të mendojmë se deklarata që
bëri pas kësaj vizite shënon një dalje të Besnikut nga
trullosja prej vizitës në Paris.
Na gjall ngazëllim deklarata e Besnik Mustafajt sepse na
duket se ai është më i prirur të besojë atë që kemi shkruar
më 7 mars 2006 që “Zgjidhja e problemit kombëtar është
detyrë mbi detyrat në Kosovë”. Këtë ngazëllim na e shtoi
edhe më shumë shpjegimi që dha në Kuvend Mustafaj kur u
gjend para sulmeve harbute fund e krye antishqiptare të
disa deputetëve socialistë, duke u thënë atyre se ka ca
gjëra me interes kombëtar për të cilat një politikan nuk
duhet të ngurojë të shprehet si shqiptar. Besniku na u duk
se po e përjetonte me njëfarë tronditje sulmin harbut që i
bëhej. Do të kishte qenë më mirë t’u thoshte atyre “mos më
çani kokën” se diplomacinë do ta drejtoj me mendjen time,
jo me trutë tuaj.
Ngazëllohemi duke menduar se “(anti)diplomacia e Besnikut e
kushtëzuar nga propozimi i Tadiçit” që e kritikuam më 7
mars po shkon drejt një diplomacie shqiptare që çdo veprim
serb në dëm të shqiptarëve të Kosovës ta kushtëzojë me
qëndrime të forta shqiptare. 
Mbi të gjitha deklaratën e fundit të Besnikut ne kemi
dëshirë ta interpretojmë ( edhe sikur të gabohemi) si
njëfarë reagimi të Mustafajt ndaj qortimit të rëndë
profesional që i bëmë më 14 mars 2006 se  “kufijtë caktohen
sipas kombësisë, jo sipas shkallës së demokracisë”, që do
të thotë se njerëzit mund të njohin ose jo kufijtë midis
shteteve, të pranojnë ose jo kufijt, të respektojnë ose jo
kufijt, por kufijt nuk janë të pandryshueshëm derisa ata
nuk kanë shkuar normalisht atje ku i ka caktuar Zoti,
nëpërmjet ndarjes së njerëzimit në kombe. Janë vetëm
shqipfolës, jo shqiptarë me taban, ata që i janë vërsulur
Besnikut me  sulme monstruoze se paska bërë krim, paska
shpallur luftë kur thotë se Shqipëria nuk mund të garantojë
në Ballkan kufij që i vendosin serbët, grekët e maqedonasit
sipas tekave të tyre.
Edhe një herë u bindëm  nga deklarata e Besnikut dhe
sidomos nga sulmet e socialistëve kundër Besnikut për atë
që shkruam më 14 mars se “akrobacitë diplomatike nuk janë
diplomaci”. Le të  bëjnë çfardo akrobacishë Paskal Milo,
Arta Dade, Ilir Meta, Kastriot Islami, Edi Rama, Ben Blushi
ata nuk mund t’i shesin për diplomaci shqiptare gjestet e
tyre majmunçe pë të imituar diplomacinë e Beogradit,
Athinës, Shkupit, Moskës, Parisit. Le t’i tundin si të duan
duart e këmbët në parlament e në ekrane televizive,ata do
të krijojnë vetëm shëmti politike. Prandaj urojmë që Besnik
Mustafaj të qëndrojë sa më larg “llafazanërive
diplomatike”, të ecë sa më shumë në rrugën e veprimeve
serioze me logjikë kombëtare shqiptare e jo të akrobacive
të shëmtuara si deri sot. Le të lërë Paskal Milon, Arta
Daden, Ben Blushin e Edi Ramën, po të duan edhe Ilir Metën
e Pëllumb Xhufin  të përdridhen para të huajve që kanë qejf
të shohin diplomacinë shqiptare të tërheqë brekët nëpër
këmbë rrugëve të botës e shesheve politike të Shqipërisë.
Dhëntë Zoti që pas deklaratës për punën e kufijve Besnik
Mustafaj të mos mbajë më qëndrime që kishin krijuar
përshtypjen se ai i përmbahej parimit “po thanë grekët
hiqni brekët”. Diplomacia greke e quajti deklaratën e
Mustafajt “lojë e Shqipërisë me zjarrin”, kështu që Besniku
duhet të rishikojë në kokën e tij idetë që kishte krijuar
për dobinë e qëndrimeve të tij kozmopolite në marrëdhëniet
me nacional-shovinizmin grek.
Ka pra shumë aryse që ta vështrojmë deklaratën e Besnik
Mustafajt si një veprim që duhet përshëndetur e mbështetur.

Po çfarë ka thënë konkretisht Besnik Mustafaj që u tërbuan

Sipas gazetës “Zëri i Popullit” të datës 16 mars 2006
(shkrimi “Lajthit Mustafaj, kërkon ndryshim kufijsh”,
Besniku “gjatë një emisioni në një televizion shqiptar”
(gazetari Mentor Nazarko në “Shekulli” saktëson se është
fjala për ALSAT) paska thënë : “Nëse Kosova ndahet ne nuk
japim më garanci për mosndryshimin e kufijve, jo vetëm me
Shqipërinë, por edhe me pjesën shqiptare të Maqedonisë”.
Mustafaj paska thënë se qeveria e Berishës paska dhe një
dosje me variante të ndryshme veprimesh në vartësi nga
zhvillimi i ngjarjeve.
Ka mjaftuar kaq gjë që të shpërthejë një stuhi histerizmi
antishqiptar në Beograd, Athinë e Shkup, dhe një “cunam
socialist” antimustafajan (në thelb antishqiptar) në
Një deklaratë si kjo nuk duhej të tërhiqte as vëmendjen e
analistëve seriozë jo më të interpretohej si “casus beli”
(shkak pë luftë) nga diplomaci shtetesh dhe rast për
shpërthim të një antikombëtarizmi të vjetër nga Partia
Socialiste e Shqipërisë. Por ndodhi e kundërta. Nga
Beogradi dhe Athina  u dëgjuan mesazhe qeveritare e komente
gazetareske se Besnik Mustafaj kishte shtypur butonat e
konfliktit të përgjithëshëm në Ballkan. Nga Shkupi mbrritën
përbetimet trimërore të ministres së jashtëme Miteva se
Maqedonia i mbronte vetë kufijt e saj, madje është shtet
unitar ku shqiptarët duan apo nuk duan trajtohen si pakicë
kombëtare. Nga Brukseli e kryeqytete të tjerë europianë 
vërshuan deklarata se nuk do të ketë ndryshim kufijsh në
Ballkan, por vetëm do të zgjidhet çështja e Kosovës dhe ajo
e Malit të Zi. 
U duk sikur të gjithë kishin qenë të etur për një shkas
sado të vogël e qesharak që të shpërthenin energjitë
diplomatike që kishin grumbulluar për të fajsuar shqiptarët
se duan “Shqipërinë e Madhe”. Të gjithë këta nuk ishin
ndjerë kur udhëheqësit serbë bënin pa pushim deklarata se
“nuk do të nënshkruajmë pavarësinë e Kosovës”, “nuk do të
lejojmë pavarësinë e Kosovës” madje “do të ripushtojmë
ushtarakisht Kosovën”. Asnjë nga këta zhurmëmëdhenj kundër
rrezikut të Shqipërisë së Madhe që e paska zbuluar Besnik
Mustafaj me ato fjalët pa kurrfarë kërcënimi nuk u ndje kur
një zëvëndës ministër i jashtëm i Greqisë para pak ditësh
erdhi në krye të një karvani provokues politik, diplomatik,
agjenturor hyri deri në Himarë duke valëvitur flamuj grekë,
duke kënduar himnin grek dhe duke bërtitur “Himara është
Greqi, duam bashkim me Greqinë”.
Merreni me mend sikur Besnik Mustafaj të shkonte në Çamëri
me rastin e inagurimit të ndonjë shkolle në gjuhën shqipe
dhe të thoshte ndonjë fjalë sa për të kujtuar histiorinë e
Çamërisë. Në një rast të tillë Greqia me siguri do të
kishte kërkuar me ngut mbledhjen e NATO-s për të sulmuar
Shqipërinë. Kurse zëvendësministri i jashtën grek hyn në
territor shqiptar, kërkon ndryshim kufijsh dhe për këtë nuk
dëgjohet asnjë fjalë proteste në Tiranë e Bruksel, nuk i
bëhet asnjë qortim Greqisë. Ama kur Besnik Mustafaj
deklaron se po të copëtohet sërish kombi shqiptar Shqipëria
nuk garanton dot mosndryshimin e kufijve në Ballkan bien
këmbanat për një luftë të përgjithëshme ballkanike. Po si
të thoshte i gjori ministër i jashtëm i Shqipërisë;  të
bëjnë çfarë të duan me Kosovën se Shqipëria do të garantojë
kufirin atje ku ta vendosë Serbia? Besniku tha vetëm se
Shqipëria nuk garanton dot mosndryshimin e kufijve, jo se
do të nisë ndonjë proces ndryshimi kufijsh. Shqipëria nuk
ka qenë asnjëherë në gjendje t’i garantojë apo t’i
ndryshojë kufijt. Besniku vetëm ka thënë faktikisht se
Shqipëria nuk do të ketë më fytyrë t’u thotë shqiptarëve të
rrinë urtë. Ja kaq është mëkati i Mustafajt.

Si u ndanë shqiptarët lidhur me deklaratën e Mustafajt?

Në kushte zhvillimesh normale e gjykimesh me mendje normale
një pyetje e tillë do të ishte absurde. Midis shqiptarëve
nuk duhet të ketë ndryshime në vlerësimin e fjalëve të
Besnik Mustafajt. Por ndodhi ndryshe. U përvijuan katër
grupime të ndryshme.
Grupimi i mbështetësve pa rezerva të fjalëve të Besnik
Mustafajt ku janë përveç  “Rimëkëmbjes” edhe një numër
komentuesish nëpër organet e shtypit dhe qytetarëve që kanë
shprehur opinion.
Grupimin e dytë e përbëjnë ata që e kishin për detyrë
partiake e pushtetore të mbështesnin fjalët e Besnik
Mustafajt, por që nuk kanë pasur guximin ta bëjë këtë dhe
vetëm janë përpjekur të “sqarojnë keqkuptimet” rreth
deklaratës së Mustafajt. Këtë e ka bërë kryetari i
qeverisë, qeveritarët, shtypi i PD-së dhe gazetat që njihen
si “ të pavarura” pëdëiste. Pra kemi të bëjmë me një grupim
të ndrojturish, të paqartësh, të pavendosurish në trajtimin
e problemit kombëtar.
Grupimi i tretë përmbledh ata që u përpoqën të qëndrojnë në
pozita “neutraliteti objektiv”, ose pritshmërie komode, si
Mentor Nazarko me shkrimin, “Pro dhe kundër deklarimit të
Mustafajt” ( “Shekulli”, 17 mars 2006), Ilir Kulla me
komentin televiziv se qëndrimin e Mustafajt e quan të
drejtë përsa i përket ndërgjegjes së tij individuale , por
jo si ministër i jashtëm. Madje dhe vetë Mustafaj nën
trysninë e socialistëve të tërbuar sikur anoi nga ky grupim
kur u justifikua se deklarata e tij ishte marrë jashtë
kontekstit, keqkuptuar, keqinterpretuar.
Grupimi i katërt është i atyre që u tërbuan edhe më shumë
se serbët, grekët e maqedonasit. Këtu përfshihen PS dhe
aleatët e saj, kryetari i PS-së, Edi Rama e udhëheqës të
tjerë të kësaj partie si i ndërkryeri nga antishqiptarizmi,
Ben Blushi, ish-ministrat e jashtëm socialistë Paskal Milo,
Arta Dade, Ilir Meta, Kastriot Islami, gazetarë dhe
komentues të “Zërit të Popullit”, të “Gazeta Shqiptare”,
deri tek shkrimtari Ismail Kadare dhe “mjeshtri i
propagandës pëdëiste”, Mero Baze.
Më 16 dhe 17 mars faqet e gazetës “Zëri i Popullit” ishin
mbushur me tituj të egërsuar nga antikombëtarizmi  si :
“Lajthit Mustafaj, kërkon ndryshim kufijsh”. “Rama: lajthit
diplomacia shqiptare. Deklarat e Mustafajt alarm për
t’ardhmen e Shqipërisë e të shqiptarëve”; “Deklaratë e
kryesisë së PSSH. Qëndrimi i qeverisë antiproduktiv dhe
mesazh i rrezikshëm në prag të MSA”; “Mustafaj shpall
luftë, ndez zjarre në Ballkan”; “Blushi: rezolutë në kuvend
që të garantojmë kufijtë”, “Reagon dhe Kadare: deklarata e
ministrit shumë e gabuar”; “Mustafaj si serb: ndryshoj dhe
kufijt”; Mustafaj, diplomati që shpall luftë në rajon.
Burri fëmijë”; “Tribalizmi i qeverisë së Sali Berishës i
përfaqësuar nga ministri i jashtëm ngre krye shumë ashpër”;
“Dade: ministri i jashtëm po i vë zjarrin gjithë rajonit me
deklarata absurde”, “Blushi: një rezolutë ku të themi se
nuk kemi orekse territoriale kundër fqinjëve”. “Deklaratë e
papërgjegjëshme e ministrit Mustafaj apo...?!, (koment nga
Astrit Malaj ku janë rënditur edhe një herë të gjitha tezat
e dikurshme të propagandës se Kosovën e donin ata që nuk
zemëronin serbët). “Gazeta Shqiptare” më 16 mars 2006 në
titullin “Të gjithë kundër Mustafajit. Solana : kufijtë
s’preken” rreshtonte deklaratat e ish-ministrave të jashtëm
të Shqipërisë dhe deklaratën e Mitrevës së Shkupit. Këto
shoqëroheshin dhe me komentin  “Mos të luajmë me kufijtë”
shkruar nga vetë drejtori i kësaj gazete Skënder Minxhozi
jo më me pseudonimin e zakonshëm “Katovica”. Ish-ambasadori
në Uashington, Fatos Tarifa, i shkarkuar në vitin 2005 nën
akuzën për përvetësim fondesh të ambasadës kishte botuar në
“Panorama” komentin e titulluar “Diplomacia mbi Kosovën nuk
është poezi, por një çështje serioze kombëtare” dhe
bashkohej në qëndrimin e socialistëve e të Mitrevës. 
Një cinizëm të hidhur fshataresk kundër stilit diplomatik
të Mustafaj pikërisht në kohën kur duhej analizuar qëndrimi
konkret  derdhi në “Tema” me shkrimin “Problemet e
brendshme të ministrit të jashtëm” edhet njeriu që duhej ta
mbështeste më shumë nga PD-ja,  Mero Baze. Një cinizëm si
të Meros tregoi deputeti demokristian Nikollë Lesi. 

Spekulimi cinik i Kadaresë me deklaratën e Mustafajt

Gazetat e televizionet kanë pasqyruar edhe komentet cinike
që bri për të vënë në pozitë të vështirë Besnikun
“shkrimtari i madh” , Ismail Kadare që u ndodh në Tiranë.
“Shkrimtari i madh” u tregua politikan i vogël kur
qëndrimin e Besnikut e quajti të gabuar dhe e ironizoi me
fjalët “unë nuk e kuptoj logjikën e këtij  ministri”. Po
kush ia ka fajin Kadaresë se nuk paska kuptuar logjikën e
deklaratës së Mustafajt? Ai vetë pranon se në këtë
deklaratë ka një logjikë, dhe në çdo veprim ka një logjikë,
siç ka një logjikë dhe në qëndrimin e Kadaresë, të Arta
Dades, të socialistëve, të serbëve e të grekëve. Nëse
Kadareja nuk ka kuptuar logjikën e deklaratës së Besnikut
kjo vjen për njërën nga këto dy arsye: ose Kadareja qenka
shumë budalla,ose ndjek një logjikë të kundërt me atë të
deklaratës së Besnikut. Është sigurisht kjo e dyta.
Kadareja gjithnjë ka shkuar me logjikën se shqiptarët për
asgjë nuk duhet t’i bëjnë të pakënaqur fqinjët e tyre. 
Por në qëndrimin e Kadaresë ka ndikuar edhe cmira kundër
Besnikut që tashmë shfaqet publikisht. “Shkrimtari i madh”
rrëshqiti në një cinizëm mjeran sa kur ia kujtuan gjatë një
bisede se Mustafaj është shkrimtar si ai, Ismaili me
përçmim u përgjigj se shkrimtarë të atillë ka shumë,madje
dhe Sadam Hyseini ka shkruar një roman. Këtu kërkuesi i
përhershëm i çmimit Nobel dëshmoi se nuk i meriton edhe
çmimet që ka marrë. Nuk dimë çfarë romani ka bërë Sadami
dhe nuk kemi arsye të mendojmë se Sadami nuk ka dell për
trillime letrare vetëm se ishte diktator. Por krahasimi
Mustafaj-Sadam ishte gjë e shëmtuar.
Ja pra, edhe vetëm me këto tituj gazetash e fakte të
pjesëshme del një tabllo tejet e errët e mendimt dhe e
veprimit të këtij grupimi të katërt të reaguesve shqiptarë
ndaj deklaratës së Mustafajt?

Përse gjithë ky tërbim (anti)shqiptar ndaj deklaratës? 

Shpjegimi është dhënë me kohë. Rryma e mendimit politik
antinacionalist ( gjegjësisht antikombëtar) midis
shqiptarëve kështu ka verpruar dhe kështu është tërbuar
përherë. Është një rrymë që i trembet për vdekje idesë së
bashkimit kombëtar të shqiptarëve. Është një rrymë që në
çastet më delikate ka marrë anën e armiqve kombëtarë të
shqiptarëve që të përfitojë nga politika e tyre
antishqiptare për të penguar bashkimin e trojeve shqiptare.
Këtë rrymë Hysamedin Feraj e ka analizuar në veprën e tij:
”Skicë e mendimit politik shqiptar”, Tiranë 1998. Për
intrigat antikombëtare të kësaj rryme në “Rimëkëmbja” janë
shkruar shumë shkrime. Fillesat e kësaj rryme jo vetëm në
mendimin politik shqiptar, por dhe në verimtarinë politike
të shtetit shqiptar janë vënë re qysh në në vitin 1920.
Kësaj radhe patëm rastin të shohim dhe personifikuesin më
të pështirë të kësaj politike midis politikanëve të rinj
socialistë, Ben Blushin. E pamë si turfullonte e
shkumëzonte kur doli në foltoren e parlamentit të mallkonte
deklaratën e Mustafajt. I biri i Kiço Blushit dhe nipi i
Dhimitër Shuteriqit fliste sikur të ishte më shumë nipi i
Kiro Gligorovit, po marrosej se Mustafaj i kishte vënë në
rrezik kufijt e shenjtë të Maqedonisë. Edhe “ZP” ka
pasqyruar çmendurinë e Benit pas ruajtjes së tërësisë së
shteteve sllavo-grekë të Ballkanit edhe sikur nga trojet
shqiptare të mos mbeten dy gurë bashkë. Beni i Kiços kërkon
nga parlamenti shqiptar të miratojë një rezolutë të
tradhtisë kombëtare për të garantuar “paprekshmërinë e
kufijve të Maqedonisë”. Ja çfarë politikani kanë dërguar në
parlamentin e Shqipërisë zgjedhësit e një zone të Korçës.
Në vend që të propozohet nga foltorja e parlamentit
miratimi i një rezolute për të shtruar më fort çështjen
kombëtare shqiptare, për të mbështetur atë që kishte thënë
ministri i jashtëm partia opozitare propozoi rezolutën për
të garantuar kufijt e shtetve fqinjë që nëpërkëmbin
shqiptarët, për të sanksionuar paraprakisht copëtimin e
mëtejshëm të trojeve shqiptare dhe të kombit shqiptar nga
Dhe janë po këta tipa që në “ZP” guxojnë të pëgojojnë për
“tribalizëm” diplomacinë e sotme shqiptare vetëm se një
herë të vetme në historinë e shtetit shqiptar u bë ministër
i jashtëm një djalë nga Malësia. Çështja e
“pandryshueshmërisë” dhe paprekshmërisë së kufijve dhe
përrallat për “Shqipërinë madhe” janë bërë bajate prej
shumë vitesh. Për këto probleme kemi shkruar shumë herë dhe
do të risjellim në dijeni të lexuesit ato që janë shkruar

19 mars 2006                                               
       Abdi Baleta


Dëgjova me vëmëndjen më të madhe gjykimet e tua dhënë në
mbrëmjen e 27 shkurtit në televizionin A1 s’ishin gjë
tjetër, veçse përtëritje të ngjashme kokë e këmbë me ato të
zotni Dules dhe të pushtetarëve grekë të të gjitha kohëve.
Po të qe se ato gjykime nuk do të ishin dëgjuar nga
shumëkush, s’do qe e nevojshme kurrfarë përgjigjeje, sepse
atdhetarëve shqiptarë me hiçkëla të tilla të thëna e të
stërthëna tejtëhu që nga eteristë-megaliideistët më të
hershëm e deri të ditëve
në vijim, u janë lodhur veshët. Pra, me qëllim që zotni
Karamelosi e zotni Dulja me shokë të marrin vesh se me
përrallat dhe broçkullat eteristo-megaliideiste
athinase nuk mund të mashtrojnë kërkënd, po u përgjigjem:
1. Himarasit, z. Karamelo, s’ janë pakicë greke, siç të
pëlqen ti apo tjetërkujt t’i quani.  Përcaktimi yt është në
kundërshtim të plotë me të vërtetën. Himarasit, edhe pse në
kohë dhe rrethana të vështira pjesërisht kanë huazuar disi
greqishten, prejardhja e tyre është shqiptare. e jo greke.
Po nuk “përtuat” dhe
nëse jeni të aftë, hidhuni një sy –qoftë dhe përciptazi-
veprave të historiografëve të lashtë grekë: Eforit,
Shqilaksit, Strabonit, Herodotit, Polibit etj. dhe keni për
të parë se ku është caku kombëtar verior i Greqisë: Gjiri i
Prévezës. Të vërtetën mbi përkatësinë kombëtare shqiptare
të himarasve e dëshmojnë njëzëri pa kurrfarë mëdyshjeje
historianët e shquar të kohës së Ali pasha Tepelenës:
koloneli shtabmadhor anglez, Uiliam Martin Liku, diplomati
francez, Fransua Pukëvili, lord Bajroni, Hobhausi dhe plot
të tjerë të atyre viteve dhe të krejt viteve vazhdues; ata
i kanë pasë shetitur një për një fshatrat e krahinës së
Himarës. Liku –madje_himarasit i quan “shqiptarët më të
këqinj”, sepse plaçkisnin anijet e huaja dhe silleshin
tejet ashpërsisht me detarët e udhëtarët e kapur robër, pa
dashur të dinin se të ç’feje ishin. Të vërtetën mbi cakun
ndarës kombëtar greko-shqiptar e theksojnë pa mëdyshje edhe
historianët grekë: Dhimo Stefanopulli, Perevoi etj.,
veçanërisht fanatiku i tërbuar, Panajot Aravantinoi.
Përkatësinë kombëtare shqiptare të himarasve e dëshmon pa
kurrfarë dyshimi folklori, zakonet etj. E megjithëkëtë
pushtetarët e Athinës dhe krejt eteristët e tjerë, të
turllosur nga megaliideizmi, quajnë grekër jo vetëm
himarasit, por edhe tërë të krishterët e jugut shqiptar.
Këtë marrëzi e mbështesin vetëm e vetëm tek i njëjtë kryq,
duke bërë sikur s’e dinë se kryq ortodoks kanë edhe rusët
dhe kombe të tjerë. Të mbështetur mbi gjykime maramendëse
megaliideiste pushtetmbajtësit e Athinës, për të ngopur
grykësinë e vet gjithsaherë u ka pëlqyer që toka shqiptare
të ishte e mbuluar me mjegull, kanë derdhur në Himarë e
gjetkë disa nga ata që shesin lëkurën për disa dhrahmi.
Këtë bënë edhe më 1878, këtë bënë edhe më 1912, dhe në të
dy rastet Spiro Milo Zanërit që u vërsulën për lesh, me
bisht në shalë u kthyen të qethur tek ata që i kishin
Pikërisht ngase nuk heqin dorë nga krisuri të tilla është
thënë: “O Athina próti hóra,/ ti gajdhùrus tréfis
tóra!”(Athinë kryeqytet,/ ç’gomarë po ushqen tani!). Është
punë tjetër pastaj nëse ty e Dules me shokë -që mbani
barkun këtu e mendjen në Athinë- apo disave himarasve që u
ka marrë koka erë të mohojnë
prejardhjen e tyre shqiptare e të vetëquhen grekë. Të
tillëve është afër mendjes se atdhatarët shqiptarë kur të
mbushet kupa do t’u thonë “cëk”, se vendi që
zgjodhët është përtej detin.e jo më në tokën shqiptare, siç
i thanë edhe Spiro Milo Zanit me shokë.. Dhe, nëse ndodh
kjo, atëherë është e ditur se ikja e tyre nga masivi
shqiptar do t’i ngjajë heqjes së një qimeje flokësh. Veç
kësaj gjaku dhe historia e vet lidhjes me grekërit, do t’i
ngjajnë bashkimit të vajit me uthullën. Nuk mund të zihet
dielli me shoshë, z. Karamelo. Përsa i takon shkollës, për
të cilën ministra dhe deputetë grekë e kanë aq shumë për
zemër, sa për ta çelur u këputën me ecejaket e shpeshta dhe
ndërhyrjet kryekëput të palejueshme, mund të them:
Nëse shkolla çelet si qendër kulturëpërhapëse në një
vendbanim shqiptarësh e jo të një pakice të huaj ku krahas
greqishtes detyrimisht në shkallë të barabartë të jepet
edhe shqipja, në këtë rast jo vetëm që s’ka asgjë të keqe,
po duhet edhe përshëndetur e përgëzuar. Ndërsa, nëse kjo
nuk ndodh, atëherë ajo shkollë ngrihet qëllimisht për t’u
përdorur si gazermë ushtarake greke, siç janë përdorur edhe
në Çamëri për shndërrimin e shqiptarëve në grekër.   
2. The, z. Karamelo –si edhe Dulja gjithësa herë merr
fjalën- se Greqia është kryesorja që vendos për pranimin e
shtetit shqiptar në BE. Të jesh plotësisht
i bindur, se kur shteti shqiptar të ketë krijuar kushtet e
domosdoshme për t’u bërë pjesë e asaj organizme,  do të
pranohet doemos, sado që Greqia të përplasë fundet. Dhe se
sa për zemër e ka Greqia Shqipërinë, mjafton të përmend
vetëm këto “mirëbërësi” të saj:Grabitjen përgjakësisht të
Çamërisë dhe Janinës dhe zhuritjen e gati tërë jugut
shqiptar. Justin Godardi në veprën e vet “Albania” përmend
një për një të 400 fshatrat e brenda shtetit shqiptar të
shndërruar nga
grekërit në shkrumb e hi. Lemeritë e “kapetan” Vardhës dhe
e egërsirave të tjera greke  në vitet 1913-1916 në krahinën
rreth Përmetit të përshkruara nga prifti Tomorri-Leusa në
librin e vet “Barbaritë Greke në Shqipëri” rrënqethin çdo
njeri me ndjenja njerëzore. Therja me thika dhe çarja me
sëpata nga oficerët grekë
e 100 krerëve çamër afër Paramithisë dhe e 218 krerëve
lebër në manastirin e Leklit. Therjet dhe pushkatimet e
krejt banorëve të Panaritit dhe e shumë të tjerëve nëpër
fshatrat e qarkut të Korçës. Dëbimi përdhunisht nga vatrat
dhe pasuritë e veta të mbi 70.000 çamërve dhe shqiptarëve
të krahinave të tjera shqiptare brenda shtetit të nëmur
grek. Dergjja e mijëra shqiptarëve të brenda dhe jashtë
kufirit shtetëror në çarqet shfarosëse egjeike gjatë viteve
1940-1941 dhe shuarja në to e shumë e shumë prej tyre.
Me një fjalë: po të ishte se çështja shqiptare do të qe në
dorë të Greqisë qoftë edhe në të një miliontën herë, të
jesh i bindur – gjë që ti je mëse i bindur-se sot për
Shqipërinë do të thuhej: “Na ishte njëherë e një kohë një
komb shqiptar dhe një vend që quhej Shqipëri”; kjo, sepse
grekërit do ta kishin varrosur shtat pat dhe, sa të mos
ndihej as nami e jo më t’i dukej edhe nishani. Goditjet e
disahershme ushtarake, përpjekjet këmbëngulëse diplomatike,
kërkesat e prera
dhe kërcënimet e vazhdueshme të pushtetarëve eprorë grekë:
Lefter Venizellosit, gjeneral Danglliut, ministrit dhe
kryeministrit Rralli etj. etj. –deri edhe të atyre të
ditëve tona- janë dëshmia më bindëse se ç’ka qenë dhe
ç’është Greqia për mbarë shqiptarët dhe për Shqipërinë e
3. Përkufizimet e tua mbi pakicat ishin një tjetër hiçkël,
z. Karamelo, përderisa t’i vure shenjat e barazimit
ndërnjet pakicës greke brenda shtetit shqiptar dhe mërgatës
shqiptare të viteve të fundit në Greqi; ky përcaktim
s’ishte gjë tjetër, veç se një huazim i përpiktë i
përcaktimeve të mësuesve të tu të këtyre 15-16 vjetëve në
vijim: megaliideistëve më të tërbuar. Pakicat kombëtare:
ajo shqiptare brenda
shtetit grek dhe ajo greke brenda shtetit shqiptar të
njohura zyrtarisht, z. Karamelo e kanë zanafillën që me
caktimin e kufirit shtetëror greko-shqiptar më 1913 nga
Konferenca e Ambasadorëve. Po, ndërsa një numër prej
pakicës greke brenda shtetit shqiptar dihet botërisht se
është e përbërë  nga shqiptarë që në
kushte të caktuara janë greqizuar në përmjet gjuhës e një
numër prej saj bujq të sjellë atje nga vise të ndryshme
greke –kryesisht nga Thesalia- prej pronarëve të tokave,
pakica kombëtare shqiptare brenda shtetit grek është gjysh
stërgjyshi vendëse; këtë të vërtetë për të dyja palët e
vërteton katërcipërisht pronësia
mbi pasuritë e paluajtshme. Por edhe pse të prurët nga vise
të ndryshme greke fillimisht nuk ishin vendës, me kalimin e
qindra vjetëve pune këtu, nuk mund të mos fitonin të
drejtën e vendësit. Kryekëput ndryshe nga pakicat janë
mërgimtarët e tanishëm; këta nuk mund të jenë dhe të quhen
pakicë, se nuk janë banorë të një krahine të caktuar
shqiptare të shkëputur prej trungut tokësor shqiptar, po të
mërguar nga krahina të ndryshme brenda këtij shteti. Si të
tillë ata s’janë pronarë vendës, po shërbëtorë të grekërve.
Këtë të vërtetë s’ka si ta luajë dot as topi. Po në këtë
mes vetëvetiu lindin disa pyetje: 
1. ǒe bën një pjesë të popullsisë së një shteti të quhet
pakicë në shtetin përkatës?
2. A ka patur dhe a vazhdon të ketë pakicë kombëtare
shqiptare në shtetin grek? Nëse po, cilat kanë qenë dhe
vazhdojnë të jenë sjelljet dhe qëndrimet e
pushtetarëve grekë ndaj të drejtave të tyre të ligjshme
Dihet se shenja më dalluese dhe kryesore e një pakice është
gjuha amtare, shenjë kjo që i jep të drejtë edhe pakicës
grekfolëse brenda shtetit shqiptar të quhet pakicë greke.
Dhe pushtetarët shqiptarë të të gjitha kohëve detyrimet
shtetërore dhe ndëkombetare të saj i kanë përmbushur një
për një; madje në disa drejtime i kanë tepruar. Është në
nderin dhe detyrimin njerëzor e botëror të qeveritarëve të
një shteti që ndaj pakicave kombëtare besuara nga
organizmat përkatëse ndërkombëtare, të mirësillen dhe t’i
mirëmbajnë; t’ua bëjnë jetesën sa më të këdshme, me qëllim
që mërzitinë e tyre nga veçimi prej bashkëkombësve të
përkatës ta ndjejnë sa më pak që të jetë e mundur.
Pjesëtarëve të pakicës grekfolëse brenda shtetit shqiptar
s’u është kursyer asnjë drejtë nga ç’ kanë përjetuar
nështetasit e tjetër shqiptarë. Pjesëtarët e saj
vazhdimisht jo vetëm që kanë qenë dhe janë të pranishëm pa
kurrfarë dallimi në përbërjen e të gjitha unazave
shtetërore shqiptare që nga nëpunësi më i ulët e deri tek
më i larti, po janë lejuar të krijojnë edhe grupime
politike me qëndrim e synime të huaja, si OMONIA dhe e
ashtuquajtura Parti e të Drejtave të Njeriut. Megjithatë
qeveritarët e Athinës dhe nxënësit e tyre të kësaj pakice
ngulmojnë përherë e më zhurmërisht të bërtasin mbi të
drejtat gjoja të cunguara të pakicës në fjalë. Pa vini pak
gishtin kokës, z. Karamelo se ç’do të kishte ndodhur me
pakicën grefolëse brenda shtetit shqiptar, sikur
pushtetarët e këtij shteti të kishin vënë shënjat e
barazimit midis saj dhe asaj shqiptare në shtetin grek. Po
qe, z. Karamelo se pushtetarët e shtetit shqiptar do të
ishin sjellë sikur u sollën –dhe po sillen- pushtetarët
grekë ndaj pakicës shqiptare brenda shetetit grek, pa
kurrfarë dyshimi që për pakicë grekfolëse brenda shtetit
shqiptar as që do të flitej fare. Çdokush që e quan veten
politikan, qoftë dhe me dy para mend në kokë, këto gjëra
duhet t’i mbajë përherë parasysh sa here çel gojën për
marrëdhënie njerëzore, kombëtare dhe ndërkombëtare.        

Së fundi, z. Karamelo, le të hidhet një vështrim qoftë dhe
i shpejtë mbi pakicën shqiptare në shtetin grek, prania e
së cilës atje është e njohur që me krijimin e
atij shteti: 1829. Që asokohe ajo përbënte gati një të
tretën e popullatës së shtetit në fjalë, gjë kjo e ditur
botërisht; dhe ishte pikërisht kjo pakicë që guxoi e para
të rrëmbente armët për pavarësi dhe se gjatë viteve të
kryengritjes qëndroi përherë në ballë të saj. Dëshmia më e
gjallë janë krerët e lavdishëm:
Bubullima, Konduriti, Nikollë Kriezoti, Mjaulliu, Pangalloi
etj. etj. Të shumtë kanë qenë edhe pasardhësit pasues të
tyre, të shquar në gjuhësi, histori, art etj.. Të tillë
kanë qenë: korifeu Anastas Kulluriti, gjuhëtari i famshëm
Panajot Kupitori, profesorët e dalluar Aleko Frëngu, Petro
Furriku e Jorgo Marruka, këngëtarët bilbilë të shqipes, si
Aleko Dhimua me shokë dhe së fundi historiani tribun,
Aristidh Kola. Po, pushtetarët grekë, për t’u fshehur
përkatësinë e tyre kombëtare, në ngjasim me strucin, nuk i
quajnë shqiptarë, po arvanitë. Dhe jo vetëm kaq, po ndaj
veprimtarisë së tyre shqiptare dhe vet atyre, përherë janë
sjellë dhe vazhdojnë të sillen si mos më keq, sa disave
prej tyre u kanë shkurtuar edhe jetën. Në të njëjtën mënyrë
janë sjellë dhe vazhdojnë të sillen edhe ndaj pakicës
shqiptare në Çamëri, duke bërë sikur harrojnë se ishin
pikërisht Marko Boçari, Foto Xhavella, Karaiskaqi, Odise
Verrushi(Andrucua), Saqellari e kryeluftëtarë të tjerë
çamër të dëgjuar që u shquan më shumë se cilido tjetër
kryengritës për pavarësinë e Greqisë. E, sado që pakica
shqiptare në shtetin grek është ku e ku më e shumtë se
pakica greke në shtetin shqiptar dhe se ajo si për nga
numri ashtu edhe nga vlerat i takon me shumë të drejtë të
jetë shtetformuese, qeveritarët BE-istë të Athinës dhe
zëdhënësit e tyre që vrapojnë pas berihait “Íjete
menómenos, éponde i lìthi”(Prin një i marrë, e pasojnë
disa edhe më të krisur), s’duan as ta përmendin e lere më
pastaj edhe të dinë për të; dhe kjo në një kohë kur çirren
e ngjirren për të drejtat gjoja të cunguara apo të mohuara
të pakicës greke brenda shtetit shqiptar. 

Ibrahim D. Hoxha, historian e folklorist.
Tiranë, më dt. 3.03.2006.			

Do You Yahoo!?
Tired of spam?  Yahoo! Mail has the best spam protection around 

Mos harroni se Shqiperia eshte nje Liste Informative Kombetare Shqiptare, synon ne nxitjen e
atedhedashurise, tek te gjithe shqipetaret pa dallim Krahine, besmi dhe seksi. Me parimin : Me i nderuari
nga ne eshte nacionalisti dhe ai qe  i sherben me shume ceshtjes kombetare... Per kete jane te ftuar te
gjithe shqiptaret kudo qe ndodhen qe te kontribojne ne rritjen e atedhedashurise nder shqiptar...

Per tu anetaresuar ne liste e-mailo: 

shqiperia-subscribe <at>

Per ta lene listen e-mailo: 

shqiperia-unsubscribe <at>

Yahoo! Groups Links

<*> To visit your group on the web, go to:

<*> To unsubscribe from this group, send an email to:
    shqiperia-unsubscribe <at>

<*> Your use of Yahoo! Groups is subject to:

Olsi | 3 Apr 12:27 2006

RIMEKEMBJA 21/ 03/ 2006 ( ii )


Firma “Blushi&Son” (Blushi dhe i biri) hedh mjaft prodhime
surrogato në tregun e propagandës antiatdhetare e
Blushi (i riu) më 20 shkurt 1994, në gazetën “Koha Jonë”
mundohet që të ngacmojë edhe një herë nervat e shqiptarëve
me shkrimin “A do të futet në luftë Shqipëria”. Daulles së
frikësimit me rrezikun e luftës nga Serbia ka kohë që poi 
bien ata që shkuan në Beograd dhe miqtë e bashkëmendimtarët
e tyre Arbeni, Preçi, Gramozi e të tjerë kanë formuluar
tezën se “Me Serbinë është mirë të bisedojmë tani pa
filluar lufta, se sa pastaj për të shkëmbyer robërit”.
Kurse Benit, i mësuar tashmë të eci vetë nëpër këto rrugë e
këto shtigje, ia ka ënda të dalë me mendime që bëjnë
“efekte edhe më tronditëse”. Të gjithë këta si pikësynim
kryesor kanë që Shqiëpria dhe shqiptarët të mos bëjnë asgjë
që nuk gjen miratim në Beograd e në Athinë, të dorëzohen e
të kapitullojnë pa filluar lufta, gjoja për të shmangur
luftën. Dorëzimi i tillë psikologjik apo fizik është jo
vetëm turp, por edhe burim i një rreziku më të madh; është
rritje e mundësisë së asgjësimit si shtet e si komb.
Myslimanët e Bosnjes, lufta e imponuar e në kushte krejt të
pabarabarta i dëmtoi dhe i shkatërroi shumë, por edhe i
ndihmoi të ruajnë e të mbrojnë atë që do ta kishin humbur
pot ë kapitullonin pa beteja. Atë që njeriu e populli e
humbasin në fushën e betejës për shkak të superioritetit të
armikut, kanë të drejtë e vullnet ta kërkojnë përsëri. Atë
që e dorëzon vetë pa qëndresë e ke shumë më vështirë ta
kërkosh e ta marrësh.
Shkrimi i Ben Blushit përshkohet nga ndjenja e ide që nuk i
kanë hije një njeriu që pretendon të jetë shqiptar.
Sugjerimet e tij të drejtpërdrejta e me nëntekst janë
vërtet të palejueshme për t’u botuar në një gazetë që del
në Shqipëri, në gjuhën shqipe. Ben Blushi shkruan me
simpati të veçantë për agresionin serb në Bosnje dhe me
shumë mllef për NATO-n, që nuk i lë krejt të qetë agresorët
të vazhdojnë krimet, po i mërzit me ultimatume që pka naivë
kanë besuar se do të vihen në zbatim. Ai formulon mendime
sikur të ishte këshilltar diplomatic i Karaxhiçit:
“Ultimatumi 10 ditor i NATO-s të cilin serbët duhet ta
respektojnë sonte nuk është ultimatum për mbarimin e
luftës, por edhe ultimatum për rifillimin e saj në përmasa
të tjera”. Duket se Ben Blushi ka dëshiruar tjetër gjë:
rënien e Sarajevës në duart e serbëve. Blushi shkruan sit ë
ishte ndihmës politik i ndonjë gjenerali serb: “Serbët, të
cilët për dy vjet kanë paguar mësymjen me çmim shumë të
lartë, nuk mund të paguajnë më shumë për tërheqjen”. Pra,
për Blushin nuk ekziston problem ii çmimit të lartë që kanë
paguar myslimanët e Bosnjes për shkak të agresionit serb,
por vetëm problem ii shpërblimit të agresorëve për mësymjen
e tyre.
Blushi, që nga Tirana u dërgon serbëve mesazhe për të
vazhduar me kokëfortësi agresionin, madje përpiqet t’i verë
edhe në sedër kur u kujton se po të tërhiqen nga Sarajeva
“do të lenë atje qindra mijëra të gjallë e të vdekur,
bashkë me turpin e një ultimatumi, të cilin në forma të
tjera e kanë marrë dhe injoruar edhe më parë”. Duket si e
pabesueshme që një gazetar nga Shqipëria t’u japë mësime
serbëve me një gjuhë ultrashoviniste që mund ta kesh zili
dhe serbomëdhenjtë t’u bëjë thirrje që të injorojnë
ultimatumin e NATO-s, sikurse kanë bërë me paralajmërimet e
shumta të deritanishme. Ai arrin t’u kujtojë serbëve
“masakrat, të vrarët, shkatërrimin e ekonomisë, dështimin e
bisedimeve” për të mbërritur tek fjalia që t’u ndezë më tej
pasionet e tyre barbare e agresive: “se si do të
justifikohen të gjitha këto vetëm serbët e dinë”.
“Shqiptari” bëhet më serb se serbi. “Blushët” e Shqipërisë
do ta kenë ndjerë veten të lumtur kur ultimatum ii NATO-s
nuk u vu në zbatim edhe mbasi kaloi afati i tij. Natyrisht
ata nuk kanë shkuar deri atje sat a festojnë me të shtëna
armësh fitoren serbe, sikurse kanë bërë pushtuesit serbë në
qytete të Ballkanit jashtë Serbisë, por duhet të jenë
gëzuar që Rusia mori direKt mbrojtjen e interesave serbe në
Mbasi serbët i shtynë të shpërthejnë edhe më fuqishëm
lakmitë e tyre dhe egërsinë e tyre. Blushi kthehet t’u japë
këshilla për “urti” e qetësi shqiptarëve, t’u rekomandojë
atyre të jetojnë me zemër të ngrirë si lepuj në ferrat e
Ballkanit e të shkojnë vetë drejt gjahtarit serb që ky të
mos ketë nevojë të shkrepë çiften.
Blushi nuk e fsheh dot zemërimin që koha i përligji
plotësisht qëndrimet e politikës së Shqipërisë që të
ushtrohen presione më të forta mbi Serbinë, deri në
përdorimin e bombardimeve nga ajri. Për Blushin bëhet e
padurueshme që ultimatum ii NATO-s konfirmon vlerën e
këtyre qëndrimeve. Prandaj, ai sajon trillimin se ky
qëndrim i Shqipërisë na qenka “kurth që komshiu i ngriti
komshiut”. Për Blushin vetëm agresorët serbë janë komshinj,
sepse në firmën “Blushi dhe i biri” çdo gjë islamike
mallkohet, urrehet. Në këtë firmë ëndërrohet e punohet për
njëfetarinë ortodokse në Ballkan.
Blushi e bën gati hakmarrjen kundër Shqipërisë që “i ka
ngritur kurth komshiut”, duke marrë si pretekst mundësinë e
sajuar prej tij që NATO të përdorë “viza-hyrjet” në
territorin e Shqipërisë për të sulmuar pozicionet serbe.
Blushi akuzon: “Atëherë lufta me fqinjin është shpallur”
dhe po aty jep dënimin e rëndë: “Sigurisht, përgjigja e
fqinjit duhet pritur. Duhen pritur bombardimet e vrasjet e
qytetarëve”. Pra, gazetari shqiptar me emër Ben Blushi, në
një gazetë që botohet në Shqipëri, bën jo vetëm
parapërgatitje psikologjike, por edhe argumentim teorik
politico-juridik paraprak që një aggression i ardhshëm i
Serbisë kundër Shqipërisë të quhet i drejtë dhe i
Gjëra të tilla duhej të na indinjonin dhe ndaj tyre të
reagonin energjikisht në të gjitha rrugët sikur të
thuheshin dhe të shkruheshin në Beograd e jo në zemër të
Shqipërisë. Nuk e dimë a kanë arritur gazetarët e “Borbës”
e të “Politikës” të shkruajnë me gjuhë të tillë blushiane
për të dënuar Shqipërinë me kërcënim e agresion serb? Disa
“intelektualë të shquar” e politikanët (të pashquar) këtu
në Shqipëri hidhen përpjetë gjithë zemërim kur përdoren
termat “tradhëtarë”, “antikombëtarë” pë rata që bëjnë
veprime politike e propagandistike, sipas orekseve të
Beogradit dhe të Athinës. Por le ta provojnë të na bindin
se çfarë cilësimesh do t’u përshtateshin më shumë
qëndrimeve dhe shkrimeve si këto të Ben Blushit.
Si mund t’i quash ata njerëz që preokupohen vetëm për t’i
dhënë të drejtë e përligjur qëllimet e veprimet e armikut
kundër kombit e shtetit të vet dhe për ta justifikuar para
botës agresionin që mund të ndërmarrë Serbia kundër
Shqipërisë?! Na rrofshin gjyqet që bëjnë organet e
drejtësisë për disa teprime me lirinë e shtypit që nuk e
kanë as 1/1000 e rrezikshmërisë së shkrimeve të tilla.
Sipas gazetarit Ben Blushi, Shqipëria nuk ka të drejtë dhe
nuk duhet të kërkojë as miq, as aleatë, të mos bëjë asnjë
veprim që e sheh me leverdi si shtet Sovran, në qoftë se
këto veprime nuk gjejnë miratim në Athinë e Beograd. Pra,
Shqipëria duhet të pajtohet me idenë e atyre që politikën e
bëjnë duke bredhur san ë Beograd, san ë Athinë, që vendi
ynë të shndërrohet në një kondominium serbo-grek. Po
atëherë ç’vlerë do të ketë “qetësia” që do të na “dhurojnë”
Ben Blushi me imagjinatën e tij sajon hipoteza e situate që
e llahtarisin. Ai fantazon se do të fillojë lufta botërore.
Shqipëria radhitet përkrah fitimtarëve dhe pastaj ndodh
hataja e madhe, sepse “si gjatë viteve ‘40’45 kufijtë mes
Shqipërisë dhe Kosovës shuhen”. Benit kjo i duket jo vetëm
fund ii ëndrrave të tij, por gati edhe fundi i botës. Për
Benin le të shuhen krejt muslimanët e Bosnjes, le të
forcohen serbët e pansllavizmi, le të masakrohen shqiptarët
e Kosovës, vetëm Shqipëria të mos radhitet praën
fitimtarëve të luftës që “Kosova të mos bashkohet me
Shqipërinë”. Tani del qartë përse “firma Blushi”
përgjërohet për fitoret e armëve serbe në Bosnje.
Beni e ka të qartë se në ç’dërrasë të kalbur shkel kur
llahtariset nga ideja e bashkimit të Kosovës me Shqipërinë,
prandaj përpiqet të lërë një shteg të vogël shfajësimi dhe
shkruan se në asnjë mënyrë nuk e do “bashkimin të arrirë me
çmimin e forcës dhe të gjakut”. Dhe që mos ndodhë kjo, a ii
lutet Zotit të bëjë Serbinë të fortë, këshillon serbët të
mos e ulin agresivitetin dhe përpiqet të bindë shqiptarët
që “Shqipëria të mos futet në luftë qoftë edhe për hir të
Kosovës!” po për hir të kujt duhet të futet Shqipëria në
luftë vallë nëse nuk duhet të futet për hir të vetes së
vet? Kosova është Shqipëri, duan apo nuk duan Blushët&Co.
Prishtinasit nuk i kemi më pak vëllezër se blushët, se sa
Korçën, Gjirokastrën apo Çamërinë. Shqipërisë nuk i
shërbehet duke e trajtuar kombin tonë të ndarë. Blushët e
ata që kanë të njëjtën mendje, le të bëjnë sit ë duan, por
dashurinë që kanë për “ortodoksinë serbo-greke” ta mbajnë
për vete dhe të mos përpiqen t’ua shesin shqiptarëve për
“politikë realiste” e për të kultivuar idenë e braktisjes
së gjysmës së kombit. Preshevasin që mendon e sakrifikon
për komb duhet ta kemi njëqind herë më shumë vëlla se sa
Blushin, që këtu në Tiranë ëndërron për madhësinë e

Botuar në gazetën “Dardania”, shkurt 1994


Edhe pse për ne nacionalistët “bashkimi kombëtar” është
aspirata më e madhe dhe më themelore që karakterizon
shqiptarin e vërtetë, edhe pse për ne nacionalistët
koncepti “bashkim kombëtar” është më i gjerë e më thelbësor
se sa ka shprehur në këtë drejtim herën e fundit z.
Mustafai, edhe pse për ne nacionalistët “bashkimi kombëtar”
është qëllimi i pandryshuar dhe arsye për të luftuar deri
në realizimin e tij, e jo mjet në funksion të një pjese të
tij, siç e ka përdorur z. Mustafai, ne themi se ministri i
jashtëm i Shqipërisë, këtë herë foli mirë!
Ai e bëri mirë që pretendimit serb për ndarjen e Kosovës iu
kundërvu me të drejtën e shqiptarëve për t’u bashkuar
kombëtarisht. E bëri mirë edhe pse në formulën e tij nuk
përfshiu Medvegjë-Bujanovcin, trojet shqiptare të Malit të
Zi, Maqedonisë dhe çamërisë. E bëri mirë ministry ynë i
jashtëm se ndryshe nga herët e tjera kur ka hedhur hapin
“vendnumëro” këtë herë sido që e hodhi e për çfarëdo arsye
që e hodhi, hodhi një hap të dukshëm në drejtimin e duhur.
Ndryshe nga herë të tjera, këtë herë nuk kemi arsye të
skuqemi e të turpërohemi me qëndrimin e ministrit tonë të
jashtëm. Edhe pse me vonesë, edhe pse ne duam më shumë,
këtë herë Besniku na gëzoi. Na gëzoi edhe me shprehjen
proverbiale për politikën e jashtme të deritanishme të
Shqipërisë: “ … jo gjithmonë heshtja është flori”.
Këtë herë Besniku na gëzoi se më në fund bota mori një
sinjal të qartë. Sinjalin që do të thotë se zjarri kombëtar
shqiptar, në dukje, një mal me hi, nuk është shuar. Poshtë
hirit ka shtresa prushi që presin kohën dhe fryrësit që ta
kthejnë në flakë të bekuar. Ky moment nga historia e
politikës së jashtme shqiptare të këtyre 50 viteve të
fundit, na bën të ngrejmë veshët për të dëgjuar dhe gëzuar
habere edhe më të mira.
Besniku këtë herë na gëzoi edhe sikur të mos jetë e vërtetë
ajo që tha se ky qëndrim është shprehje e pikëpamjes së vet
ndaj çështjes kombëtare si dhe pjesë e programit të
qeverisë ku bën pjesë ndaj kësaj çështjeje. Ky qëndrim na
gëzon edhe sikur të jetë ashtu si thotë z. Baleta pasojë e
ndonjë tërheqjeje veshi diku në ndonjë prapaskenë
dashamirëse ndaj çështjes sonë kombëtare. Që ky qëndrim i
ministrit tonë të jashtëm si sinjal është i dobishëm dhe
qëlloi në vendin e duhur, u kuptua edhe nga reagimet që
erdhën menjëherë sapo ai u lëshua.
Së pari, reaguan shërbëtorët e politikanëve sllavo-grekë
këtu në Tiranë me radhë, ish-ministrat e jashtëm të
Shqipërisë Dade, Meta, Milo dhe Islami si dhe kreu i PS-së,
Rama. Të gjithë u alarmuan. Fyelli i Metës e “qau” dëmin që
i bëhet me këtë rast Shqipërisë dhe Kosovës me avazin e
heqjes së kufijve në rajonin e Ballkanit dhe të integrimit
në BE. Ndërsa Milo shprehu pezmatimin për konfrontimin e
politikës shqiptare me atë të faktorit ndërkombëtar, për
dëmin që do t’i bëhet statusit të Kosovës si dhe
paralajmëroi për reagimet që do të vinin pas kësaj, nga
rajoni dhe më gjerë. E kjo e fundit u vërtetua shpejt: E
para, Mitreva e Maqedonisë shpejtoi t’i kërkonte shpjegime
nëpërmjet telefonit z. Mustafai dhe nëpërmjet mediave
shprehu qëndrimin e qeverisë së vet se: “Maqedonia si shtet
unitary, i mbron vetë kufijtë e vet”. Edhe Solana nuk vonoi
shumë të shprehte shqetësimin e vet. Nuk heshti as qeveria
serbe. Ndërsa ajo greke edhe pse paksa me vonesë
shqetësimin e saj e shprehu më seriozisht. 
Dhe më në fund, jo për kapak, po pse erdhi më vonë ky
informacion, prononcimi i “më të madhit” të më “të
mëdhenjve”, i atij që i vë vulën të gjitha ngjarjeve të
politikës mbarëshqiptare, Kadaresë. Shkurt, të gabuar dhe
me sqarime të pamjaftueshme e të pakuptueshme e quajti
prononcimin e Mustafait. Ajo që na ran ë sy këtë herë nuk
është vetëm mosngutja e Kadaresë, për të qenë ndër të parët
në qëndrimin e vet, por edhe një dëshirë e shprehur në një
farë mënyre për t’u njohur më parë me ato (qëndrime) që do
të vinin me këtë rast nga jashtë e nga brenda ku nuk ndenji
pa vënë në dukje edhe mungesën e opinioneve të atyre që ai
me ironi të hapur i quajti “analistë të shquar”.
Por më tepër, me këtë rast, për sa pamë dhe dëgjuam në
“Neës 24” është për të theksuar e për të thënë: “qoftë
larg” se sipas fytyrës së vrerosur dhe tonit të brengosur
me të cilat Kadare përcolli mendimin e vet: “dita e
kjametit” për ne shqiptarët është praën. Na daltë për hair.
Së fundi, duke qenë të destinuar që edhe “kosi të na djegë”
shpeshherë nuk mund të rri pa shprehur dyshimin se mos
nxitoj të shpreh entuziazëm ndaj një qëndrimi në dukje
kombëtar. Me këtë rast nuk më mbetet veçse të uroj që të
mos kemi të bëjmë me një lëvizje hileqare të ministrit të
jashtëm. Ndonjë nga ato lëvizje që tradicionalisht PD-së i
kanë dhënë pak ngjyrë nacionaliste kur kjo i është shuar,
si edhe tani, sidomos me qëndrimet ndaj interesave të
Greqisë në Shqipëri. Që të na bindin se ka ndryshuar
Besniku, duhet të ndryshojë “timonin” edhe në këtë drejtim
… .

Eqerem Beqo Plaku


Deklarata e Minisitrit të Punëve të Jashtëme të Shqipërisë,
Besnik Mustafaj, se nëse coptohet Kosova nuk ka më siguri
se nuk do të coptohen edhe shtete të tjera rreth saj, është
deklarata e duhur dhe në kohën e duhur.
Dy janë vendimet thelbësore, në proces, për t’u marrë për
Kosovën: pavarësia (statusi) dhe integriteti territorial
(coptimi, enklavizimi, decentralizimi). Strategjia e
nacional-shovinizmit serb po punon të pengoj pavarësinë. Në
qoftë se nuk e arrinë këtë po përpiqet që së pakutë
realizoj coptimin e Kosovës duke i marrë disa pjesë të
territorit ose duke krijuar territoret serbe brenda
Aleatët ndërkombëtar të Kosovës kanë shpallë se nuk do të
ketë coptim të Kosovës. Argumenti i tyre, në vija të
përgjithshme, thotë se po të ndryshohen kufijtë e Kosovës,
kjo çon në një “reaksion zinxhir” ose “efekt domino”, në
kërkesën e njëjtë të shqiptarëve për t’u bashkuar në një
shtet, ashtu si serbët e Kosovës do të lejohen t’i
bashkohen Serbisë. Kjo do të thotë se shqiptarët, duke
përfshirë ata në Maqedoni, Mal të Zi dhe Shqipëri do të
kërkojnë bashkimin në një shtet, çka nënkupton ndryshimin e
kufijve të disa shteteve përreth. Prandaj në shërbim të
paqes e stabilitetit në rajon është të mos ndryshohen
kufijtë e Kosovës dhe, rrjedhimisht as të vendeve të tjera.
Deklarata e Mustafajt e forcon dhe e bën më të besueshëm
këtë argument. Tani aleatët ndërkombëtar të Kosovës mund të
thonë se parashikimi i tyre për destabilitetin që shkakton
në rajon coptimi i Kosovës ka filluar të marrë formë në
Kosovë, në Maqedoni (deklaratat e ngjashme të Xhaferit) dhe
në Shqipëri (deklarata e Mustafajt). Të gjitha këto, duke
përfshi edhe deklaratën e Mustafajt janë në logjikën e
nacionalizmit shqiptar. 
Aleatët ndërkombëtar të Serbisë përpiqen ta zhvleftësojnë
dhe t’ua heqin këtë argument aleatëve ndërkombëtar të
shqiptarëve duke dhënë garanci se edhe nëse Kosova coptohet
nuk do të ketë asnjë “reaksion zinxhir” dhe asnjë “efekt
domino” të nxitur nga shqiptarët. Argumenti i aleatëve
ndërkombëtar të serbëve, në vija të përgjithshme, thotë se
ideja e efektit domino është trillim i disa vendeve
Perëndimore aleate të Kosovës, sepse vetë shqiptarët Shqipëria, partitë politike në koalicionet
qeveritare në Maqedoni etj., shfaqin çdo ditë garanci se
s’do të ketë ndryshim të kufijve të vendeve të tjera të
rajonit pavarësisht se çka ndodhë me Kosovën.
Kundërshtarët e deklaratës së Mustafajt, në radhë të parë
socialistët e Shqipërisë, e forcojnë argumentin e aleatëve
të Serbisë duke siguruar se edhe po të coptohet Kosova nuk
ka asnjë rrezik të cënimit territorial të vendeve të tjera
fqinjë. Pra me Kosovën të bëjnë çka të duan, ta coptojnë,
kantonizojnë etj., etj., Shqipëria do të mbrojë
integritetin territorial të Maqedonisë, Serbisë, Malit të
Zi, Greqisë, të vetin dhe të çdo vendi tjetër përveç
Kosovës. Ky qëndrim, duke përfshi edhe qëndrimet kundër
deklaratës së Mustafajt janë në logjikën e
nacional-shovinizmit serb dhe dëshmi e serbofilisë së
palëkundur të Partisë Socialiste të Shqipërisë e aleatëve
të saj. 
Për më tepër, meqenëse Beogradi nuk mund ta ndëshkoj
drejtpërdrejtë Mustafajn duke e shkarkuar nga posti i
ministrit këtë detyrë dhe shërbim e kanë marrë përsipër
opozita e udhëhequr nga socialistët shqiptar.
Por, në fund të fundit çdo shqiptar mund të gjykoj nëse
është më mirë të krijohet bindja ndërkombëtare se po të
coptohet Kosova prishet paqja e stabiliteti dhe vihet në
rend të ditës edhe coptimi i shumë shteteve në rajon, apo
të krijohet bindja se coptimi i Kosovës nuk cënon askënd
përveç Kosovës.
Deklarata e Mustafajt është bërë edhe në kohën e duhur, në
kohën kur po diskutohet statusi i Kosovës, dhe më shumë se
statusi që duket se po shkon pashmangshëm drejt pavarësisë
(Straë) po diskutohet integriteti territorial, i cili
synohet të cënohet që nga forma më e drejtëpërdrejtë si
coptimi deri tek krijimi i njësive ekstraterritoriale
brenda Kosovës. Nxjerrja në dukje e rrezikut që bartë
cënimi territorial i Kosovës është koha të bëhet tani sa
nuk është marrë vendimi dhe jo të fillojnë “lotët” dhe
“ankesat” për padrejtësi ndaj shqiptarëve mbasi të bëhet
Socialistët shqiptar dëshirojnë që Kosova të coptohet,
pastaj për t’u dukur si patriot të fillojnë gjoja kritikat
ndaj faktorit ndërkombëtar që i bëri lëshime Serbisë, bëri
padrejtësi ndaj shqiptarëve etj., etj. Reagimi mbas marrjes
së vendimit e dinë se nuk prishë asnjë punë, se nuk e zhbën
dëmin që u shkaktohet shqiptarëve. E dëmtimi i shqiptarëve,
veçanërisht të Kosovës, është ndjenja politike e
socialistëve shqiptar.
Sa u takon reagimeve ndërkombëtare ndaj deklaratës do të
jenë të ndryshme: mbështetësit e Serbisë do ta qortojnë
rëndë, mbështetësit e shqiptarëve nuk do të shohin asgjë të
keqe. Problemi është se tezën e kanë formuluar vetë
ndërkombëtarët. Kanë qenë ndërkombëtarët që kanë shpallë si
kusht të pavarësisë mosndryshimin e kufijve sepse kjo çon
në prishjen e paqes dhe destabilizimin e rajonit. Mustafaj
vetëm e ka përsëritë, me vonesë, këtë pikëpamje
euro-atlantike. Prandaj kritikëve nga Perëndimi mund të
përgjigjet me fjalët e Biblës: “Këtë po e thoni ju”!

19.3.2006							Hysamedin Feraj



Për të shprehur vështirësitë e një pune përmendet rasti nga
mitologjia e lashtë greke “ Lundrimi i midis Shilës e
Kariibdës”. Për shqiptarët tani pë kthehet një lundrim i
tillë mitologjik qëndrimi që duhet të mbajnë ndaj tezave të
“mosndryshimit dhe të ndryshimit të kufinjëve” në Ballkan.
Deri tani shqiptarët i kanë trembur me “shenjtërinë” e
kufinjëve; i kanë kërcënuar me “mosndryshimin e kufinjëve “
sa herë kanë ngritur një zë të mekët  për pvarsinë e
Kosovës; i kanë akuzuar me mëkatin e rëndë të “Shqipërisë
së madhe” sa herë kanë përshpëritur  se ekziston një
çështje kombëtare shqiptare e pazgjidhur.
Tek shumë shqiptarë ka bërë efekt trullosës e kapitullues
presioni  se çdo kërkesë drejt zgjidhjes së 
çështjes kombëtare shqiptare rënka ndesh me shënjtëerinë e
kufinjve të vendosur arbitrarisht në trojet shqiptare,
çuaka në shkeljen e parimit të “msondryshimit të kufinjëve”
, prishka paqen e stabiltetin në Ballkan e në Europë dhe
prandaj nuk do të tolerohet nga Europa e diplomacia
Edhe pse nëe gjithë Europën qysh nga rënia e murit të
Berlinit kanë ndryshuar shuëm kufinj ndërkomëbëtarë vetëm
shqiptarëve u është bërë kërecënimi “mos kërkoni ndryshim
kufinjsh”. Edhe pse ish-federata e Jugosllavisë u shpërbë
dhe republikat dolën të pvarura vetëm për Kosvën u sajua
“teza Badinter” për mos lejimin e shkëputjes. Edhe pse
brenda Republikës Federative Jugossllave të
Bosnje-Hercegovinës nga rajone që nuk kishin as autonomi të
ngushte administartive u krijuan tre shtete të pavaruar
madje dhe një federatë shtetesh përsëri vetëm në rastin e
Kosvës e të  trojeve shqiptare në Maqedoni përmendet parimi
i “mosndryshimit të kufinjëve”. Edhe pse në
Bosnje-Hrecegovinë diplomacia ndërkombëtare inkurajoi 
spastrimete etnike që të krijohej situatë faktike për
ndarje e Bosnnjes në shtete, në rastin e Maqedonisë kjo
diplomaci thërret e bërtet për ruajtje të integritetit
shtetëror dhe kërkon që zonat shqiptare të përcaktuara
historikisht të mbeten si pjesë e një shteti kombëtr
maqedon që ëështë një krijesë artificilae dhe arbitrare pa
bazë etnike e historike.
Në kohën kur zhvilloheshin bisedimet për marrëveshjen e
Helsnkit dhe Shqipëria komunsite, për arsye të
dogmatitizmit e kapriçiove ideologjike, ishte i vetmi vend
europain që nuk merrte pjesë në këto bisedime, propaganda
beogrdase akuzonte se Shqipëria e mbante një qëqndrim të
tillë sepse nuk donte të pranontë parimin e pacënueshmërisë
së kufinjëve ngaqë kishte synime irredentiste në Kosovën.
Sikur me të vërettë të kishte qenë ky motivi për të cilin
Enver Hoxha ishte kundër përfaqëësimit të Shqipërisë në
bisedimet e Helsinkit për marrëveshjet mbi sigurimin
europian do të kishte qenë një kryevepër diplomatike me
vlera historike kombëtare. Por për fat të keq nuk ishte
ashtu. Arsyeja e vërtetë shprehej në formulën që përdorte
diplomacia shqiptare në atë kohë : “ Në bisedimet e
Helsinkit nuk mungon vetëm Shqiopëria socialsite, por edhe
popujt”. Pra motivi ishte koëkrëfortësia e dogmatizmi
Që akuzzat beogradase se Shqipëria  bojkoton Helsinkin për
shkak të pretendimeve mbi  Kosovën  e vërteton edhe një
“arsyetim” i neveritshëm i Ramiz Alisë gjatë një mbledjeje
Byrosë Politike të PPSH-s në vitin 1990  “ Në jemi të
ndërgjegjshëm që në qoftë se marrëdhëniet tona me
Jugosllavinë janë mirë, edhe Kosova do të jetë më e
lehtësuar. Dhe e kundërta. Prandaj kur flasim për politikën
tonë me vendet fqinj nuk duhet të fusim brenda saj
sentimente nacionaliste, por të shikojmë interesat e
atdheut, të socializmit në Shqipëri. Kjo është themelorja
për ne( Bisedat në Byronë Politike të botuara për herë të
parë në “Gazetën Shqiptare” në datën 21 qershor 2001). Këtë
koment pa përgjegjësi kombëtare si  udhëheqës i Shqipërisë
Ramiz Alia ua bënte kolegëve të tij pasi i kishte vënë në
dijeni se edhe gazeta “Bor ba” e Beogradit e kishte shtruar
afërisht kështu problemin duke pyetur : “ ǒinteres kemi që
të ekzistojë në Shqipëri një sistem që të kërkojë
Shqipërtinë e Madhe”. Sigurisht “Borba” e dinte qysh kur në
Shqipëri u vendos sundimi komunist se nuk do të kishte
kërkesa për “Shqipëri të Madhe”. Gjithë kohën politika e
Enverit dhe e Ramizit ka qenë për të shuar çdo sentiment
nacionalist, për të quajtur atdhe të shqiptarëve vetëm 28
000 kilometra katrore të Shqipërisë londineze. Prandaj edhe
pas largimit të Ramiz Alissë nga pushteti në fakt ka
vazhduar e njëjta politike kundër “sentimenteve
nacionaliste” në Shqipëri dhe tani Paskal Milo mburret para
botës se në Shqipëri nuk paska mbetur fare nacionalizëm.
Për fat të keq  fushata zgjedhore që sapo përfundoi tregoi
se gjithë forcat politike pjeëmarrëse në të e kanë pranuar
si tabu tezëm se duhet të jenë kundër “Shëipërisë së madhe”
për hir të “mondryshimit të kufinjve”. 
Edhe pse Shqipëria ka 10 vite që  është palë në OSBE,
presidenti rus Putin për të marër edhe më shumë nëpërkëmbë
shqiptarët, kërkon një regjim edhe më të rreptë të
“mosndryshimit të kufinjve” në Ballkan dhe ka propozuar
ditët e fundit një Konferencë ballkanike për këtë qëllim.
Putin e di fare mirë sse Shqipëria në politikën e saj
zyrtare nuk ka dhënë kurrë ndonjë shenjë sse kërkon
ndryshim kufinjsh me të tjerët dhe se ka qenë gjithnjë e
gatshme të bëjë çfarë i kërkon diplomacia e huaj sidomos
ajo e bllokut ortodoks sllavo-grek. Ai e di se Republika e
Shqiprëisë kufinjt i ka vetëm me troje shqiptare ,
popullsia shqiptare e të cilave kërkon të ushtrojë të
drejtën e vetëvendosjes. Por Putin synon që nëpëmjet një
“Helsinki të dytë ballkanik” të prodhojë rregullime të
tilla absurde nga pikëpamja e së drejëts dhe e
marrëdhënieve ndërkomabtëre që vetëm për sshqiptarët të
sanksionohet mohimi i të drejtës për vetëvendosje gjoja në
emër të angazhimit për mossndryshimin e kufinjve. Putin
kërkon që Rusia të bëhet gjykatësi e xhandari suprem i
zhvillimeve në Ballkan me nëshkrimin e vetë ballkanasve, 
duke përfshirë edhe shqiptarët që do të jenë të vetmit të
humbur nga “Doktrina Putin” e “kufinjve të pandryshusshëm”
ballkanikë. Kështu parimet e Helsinkit Rusia kërkon t’i
shpërfytyrojë e t’i keqpërdorë për kolonizimin e mëtejshëm
sllavo-grek të trojeve shqiptare.
Ndërsa “doktrina Putin” çon deri në absurditet “shenjtërinë
e pandryshueshmërinë kufinjve ballkanikë, Lordi britanik 
Ouen, njeriu që ka gisht në shpërytyrimin e hartës etnike e
politike të Bosnjes del me propozimin për “ ndryshimin e
kufinjëve” ballkanikë  si e vetmja rrugë praktike për të
krijuar stabilitet të qëndrueshëm në Ballkan. Ouen
praktikisht e paraqet si mallkim  për Balkanin  
mosndryshimin e kufinjëve të tanishëm.
Në gazetën “Albania” të Tiranës më 23 qershor është botuar
nën titullin “Konferencë për të ndyshuar kufinjtë e
Ballkanit” nëj intervsitë që Lordi Ouen i ka dhënë BBC. Në 
shpjegimet e tij Ouen ka pohuar se  “Kufinjtë e tanishëm që
janë imponuar në Ballkan nuk ndihmojnë për një zgjidhje të
përgjithëshme ballkanike. Tani ne duhet të jemi të
përgatitur që të bisedojmë”. Ndonëse nxitje për këtë
intervistë kanë shërbyer zhvillimet në Maqedoni , sidomos
dështimi i orvatjeve për zgjidhje me bissedime, Lordi Ouen
nuk guxon të përfshijë në idenë e tij për ndryshim kufinjsh
edhe Maqedoninë,  “ pasi kjo është shumë delikate”. Ai
shprehet për Kosovën e pavarur që sipas tij “ do të ishte
një ndryshim themeltar i harëts ballkanike”. Dëshira e tij
është që Mali i Zi të qëndrojë brenda Jugosllavisë sepse
shkëputja e tij do të ngrinte çështjen e daljes së Serbisë
në det. Edhe për Bosnjen në këtë intervistë Ouen është
shprehur në mënyrë shumë të tërthortë më fjalët : “Po ashtu
edhe popullsia myslimane në B-H duhet të jetë gati të
tregohet elastike që të ndihmojë presidentin Koshtunica që
t’i servirë Serbisë arsyet e lënies së Kosovës”. Këtë
mjegullnajë të qëllimshme në parashtrimin e Ouenit e
largojnë analistë të tjerë që kanë dalë me propozime të
ngjashme para tij. Në studimin “Rasti për pjesëtimin e
Kosovës” ( “Fitorja e kotë e NATO-s” Cato Institute,
Uashington DC, 2000) profesori i Universitetit të Çikagos
Mershaimer thotë hapur se NATO në kuadrin e “pazarllëqeve
të mëdha” duhet t’i ofrojë Serbisë bashkimin e pjesës serbe
në Bosnje që Serbia të kënaqë objektivin e saj për Serbi të
Madhe ( sipas tij duhet të marrë edhe një pjesë të
Nga sa thuhet e shkruhet në të tilla nivele e nga sa
bisedohet nëpër zyra të mbyllura kuptohet lehtë se me
“shenjtërinë”e kufinjve tallen. Vetëm shqiptarët ende
jetojnë me tmerrin  se mos akuzohen për sakrilegjin e
shkeljes së tabusë së mosndryshimit të kufinjve. Por, edhe
kur ndodh që Lordi Ouen të flasë për ndyshim kufinjsh kjo
nuk është e mjaftueshme që ne të gëzohemi menjëherë,  sepse
ndryshimet e kufinjëve po kërkohen  në një mënyrë që më
shumë i dmëton shqiptarët, më shumë sanksionon padrejtësitë
që janë bërë në kurriz të tyre, se sa po vë në vend të
drejtat e shkelura. Kërkohet cvopëtim i ri i Kosovës, nuk
bëhet fjalë për mbështetje të të drejtës së vetëvendosjes
për shqiptarët në Maqedoni, Luginën ePreshevëvs. Gati
injorohen shqiptarët në Mal të Zi. Dhe më e keqja është se
sajohen situata që jo vetëm nuk venë në vendin e vet
zgjidhjen e çështjes së Çamërisë por duket fshehin plane
për të kënaqur orekset e njohura ekspansioniste të Greqisë.
Kur është pyetur për çështjen (kombëtare) shqiptare, Ouen
ka bërë tentativa që ta denatyrojë atë duke vënë shumë
theksin në aspektin fetar, duke u nisur mga vlerësimi i tij
“shqiptarët janë myslimanë” dhe  nga premisa “ nuk mund të
mohohet ndarja fetare”. Në intervsitën e Ouenit gjejmë një
mendim që fsheh edhe padrejtësi edhe rrezik : “mua më duket
se nëse Kosovës i jepet pavarësia, atëherë myslimanët në
pjesë të tjera të Ballkanit, veçanërisht në Shqipëri, duhet
të pranojnë shtërngime. Nuk ka dyshim që kufiri
shqiptaro-grek duhet të zgjidhet një herë e përgjithmonë”. 
Për të zgjidhur çështjen e kufirit shqiptaro-grek ka dy
mënyra : një të drejtë, duke kthyer në shtetin shqiptar
trojet etnike shqiptare të pushtuara më 1912 dhe një pë
padrejtë, duke kënaqur edhe më orekset ekspansioniste të
Greqisë për troje të tjera shqiptare. 
Me ato që ka thënë Lordi Ouen duket ka parasysh zgjiodhjen
dytë, jo vënien në rrugën e duhur të problemeve të
trashëguara në Ballkan. Ai po hedh benzinë të re në zjarret
e vjetra dhe si duket po keqpërdor  përvojën negative e
dëmprurëse që grumbulloi gjatë shërbimt të tij në Bosnje ku
ka ndikuar që spastrimi etnik të çonte në krijimin e zonës
së pastër serbe të gatëshme për ndarjen.
Nuk është ëvshtirë të dallohet në fjalët e sipërcituara të
Lordit Ouen fryma  e kërkesave absurde që paraqet
shovinizmi grek nëpërmjet propozimesh si ato të Nikolas
Geixh për konferenca ballkanike ku të vendoset që të
krishterët e Shqipërisë të trajtohen si shqiptarët e
Kosovës. Pra teorinë e ndryshimit të kufinjëve në Ballkan
Lordi Ouen duket se po e hedh tani kur shihet që nuk ka
rrugë tjetër  veç
 pavarësimit të Kosovës,
Duket qëllimi që si kompensim për pavarësimine Kosovës të
kënaqen sa më shumë ambiciet  sllavo-greke në kurriz të
shqiptarëve dhe boshnjakëve duke i lëshuar Serbisë më shumë
se gjysmën e Bosnjes,  që Greqisë t’i plotësohet ëndërrat
pushtuese në Shqipërinë eJugut. Lordi Ouen po kërkon që
Shqipërinë ta trajtojë njësoj si Bosnjen, pra si një rajon
ku ka ballafaqime etnike e fetare. Është e “çudishtme” se
ndërsa në Maqedoni dallimet midis shqiptarëve dhe
sllavishfolësve janë etnike, fetare, kombëtare, gjuhësore,
sociale,  Ouen nuk është i gatshëm të mbështesë ndarjen e
vendossjen kufinjve të tjerë. Kurse në Shqipëri e nëkupton
më lehtë këtë gjë për të shëprblyer Greqinë. Grekët do të
përpiqen që të dalin më të zgjuarit nga të gjithë : nga
zjarret e ndezura në Ballkan të piqen gështenjat e tyre,
madje këto gështenja të nxirren nga zjarri me duart e të
tjerëve dhe grekët t’i presin të qëruara e të ngohta drejt
në gojë.
Nga këto arsyetime del vetëvetiu se  shqiptarët do të jenë
shumë të këcënuar edhe nga tezat e teorizimet mbi
ndryshuimet e kufinjve në Ballkan. Pra shqiptarët lundojnë
si midis Shilës e Karibdës kur bëhet fjalë për mosdryshim
ose ndryshin të kufinjëve ballkanikë. 
Gjatë intervistës  së tij Lordi Ouen ka pohuar se këto
gjëra i bisedon edhe me Henri Kisinxherin, madje nga një
pyetje e intevistuesit rezulton se në fund të muajit mars
për këto çështje mund të jetë bërë një mbledhje në SHBA.
Lordi Ouen shpreh besim se administrata e tanishme  e
Bushit  nuk do të mbajë qëndrime penguese si Europa dhe
administrata e Klintonit për t’i trajtuar çështjet në këtë
Lordo Ouen ka propozuar që këto probleme të zgjidhen në
radhë të parë nga vetë ballkanasit dhe i ka ftuar SHBA të
jenë më të pranishëm në Maqëdoni “dhe të ndihmojnë  në
organizimin e një konference rajonale të popujve
ballkanikë. Në njëfarë mënyrë do të ishte si një Kongres  i
Berlinit. Kongresi i Berlinit nuk ishte plotëissht i
sukseshëm por kësaj radhe duhet që zgjidhja të vijë nga
vetë Ballkani dhe të mos imponohet nga lart”.
Në këtë propozim për një “Kongres Berlini”  ballkanik kemi
provën se diplomacia ndërkombëtare vazhdon t’i vështrojë
ende gjërat më syrin e “realpolitikës” së fuqive të mëdha
të shekullit XIX, se kanë qenë më shumë pallavra ato që
kanë thënë deri tani demagogët e mashtruesit se jetojmë në
epokën e re të Europës së bashkuar, se e kaluara është
vetëm për histori, madje edhe nuk duhet mësuar bashkë me të
këqija e saj por vetëm me atë që “afron poujt e vendet”.
Lordi Ouen na jep provën  se janë mashtrime ato propagandat
që na bëhen për të marrë shembull edhe në Ballkan vetën nga
pajtimi franko-gjerman. Oueni është bërë në njëfarë mënyre
mbështeës i tezave greko-serbe “Ballkani për ballkanasit”
përderisa propozon një “revizionim ballknaik të “ Kongresit
të Berlinit që të kënaqë ambiciet  megailiideiste greke,
erbomëdha e bulgaromëdha  dhe  në vend të raporteve
kombëtare në Ballkan të vihen në rrafshin kryesor raporetet
midis feve, si në kohën e shkatërrimit të Perndosrisë
Osmane. Ouen përpiqet të boshnjakëzojë Ballkanin e Jugut.
Në librin “Diplomacia”  (f 155 botim anglisht) të Henri
Kisinxherit shkruhet “ Funksioni kryesor i Kongresit të
Berlinit ishte t’i jepej bekimi i Europës asaj që ishte
vendosur tashmë në bisedimet ( paraprake midis Angkisëe
Rusisë). Nëse kërkohet një “Kongres Berlini” ballkanik
midis kujt janë bërë ose mund të bëhen bisedimet paraprake
për të vendosur gjërat?! Sipas përvojës kuptohet se nga
ballkanikët do të jenë Serbia dhe Greqia. Kurse nga fuqitë
e mëdha duhet të jenë SHBA e Rusia. Po rolin e “sekserit të
ndershëm” që në Kongresin e Berlinit më 1878 e luajti
Bismarku kush do ta marrë përsipër këtë radhë Gjermania,
Franca apo Britania e Madhe; apo të tria sëbashku që të
rrisin rolin e tyre në ballafaqim me SHBA nga njëra anë e
Rusinë nga tjetër! Gjatë luftimeve në Kosovë pamë se këtë
rol më shumë e parapëlqyen haptaz Gjermania dhe Italia,
kurse më në hije Franca. Anglia ishte pranë SHBA. Ndoshta
idetë e Ouenit nuk pasqyrojnë aq shumë një rrymë të
kristalizuar në politikën britanike. Urojmë të jetë kështu.
Urojmë që SHBA të mos vihen në çështjen shqiptare në
pozitën që zuri diplomacia angleze në pazaret me Rusinë në
kohën e Kongresit të Berlinit.
Kisinxher shkruan se “As Bismarku, as Disraeli nuk kishin
simpati për sllavët e Ballkanit që i  shikonin si
ngatërrestarë kronikë e të dhunshëm” ( f.155). Ndoshta edhe
ky fakt ka ndikuar që gjithsesi shqiptarët u ndanë pa shumë
dëme të mëdha, sidomos në pjesën jugore të trojeve
shqiptare, në kohën e Kongresit të Berlinit në vitin 1878. 
Tani diplomacia ndërkombëtare ka shumë më tepër prova se
është ashtu siç e mendonin Bismarku e Disraeli për sllavët
e Ballkanit. Madje provën më të mirë të kësaj gjëje e ka
dhënë vetë diplomacia ndërkombëtare kur vendosi të
ndrërhyjë ushtarakisht në Bosnje e Kosovë. Por për fat të
keq në gjirin e kësaj diplomacie ndërkombëtare ka ende
shumë rryma të kundërta, midis shteteve e brenda të njëjtit
Kisinxher shkruan “ Për Disraelin problem strategjik ishte
në Kongres ( të Berlinit) të largonte sa më shumë nga
Anglia zemërimet e Rusisë për atë që ishte detyruar të
hiqte dorë nga disa përfitime ( të luftës kundër
osmanëve)”. Mos vallë tani edhe presidenti i SHBA ka një
hall të ngjashën që të largojë sa më shumë nga SHBA
zemërimet e Rusisë për disfatat që pësoi politika e saj në
Ballkan nga ndërhyrja e NATO-s kundër Serbisë në vitin
1999?. Qysh gjatë luftës në Kosovë dhe më pas mbi politikën
e diplomacinë amerikane janë bërë shumë presione me
argumentin se ka fyer shumë rëndë Rusinë, ka prishur
ekulibrat botërorë, ka shtuar shqetësimin tek Rusia, Kina e
miqtë e tyre që mund të bashkohen kundër Amerikës. Janë
bërë edhe shumë veprimtari politike diplomatike e ushtarake
në botë për ta ushqyer këtë lloj presioni mbi politikën
amerikane. Rusët e kinezët kanë  krijuar edhe baza
aleancash midis tyre e me të tjerë.
 Ted Galen Karpenter, botuesi i përmbledhje së Cato
Institute :” Fitorja e kotë e NATO-s” i ka kushtuar një
analizë të posaçme në këtë botim problemit të “Dëmtimit të
marrëdhënieve me Kinën eRusinë”. Sipas tij “ një nga
rrjedhojat më shqetësuese të luftës në Ballkan ishte
dëmtimi i dukshëm i marrëdhënieve midis SHBA dhe dy fuqive
më të mëdha në sistemin ndërkombëtar, Rusisë e Reopublikës
Popullore të Kinës” (f.77). Për t’i bërë më tronditës
arsyetimt etij Karpenter ka cituar thënien e dëshpëruar të
një intelektuali liberal rus  se : “ Perëndimi po e trajton
Rusinë si pampersa. Na përdorni për nevojat tuaja të
fëlliqura dhe na flakni tutje”. (F.80). Karpenterit i vjen
keq që “Moska nuk kishte çfarë të bënte dhe në Kosovë u
kënaq me thërrimet që i lanë”. Perëndimi nuk mund të
lejonte zonë ruse, sepse kjo do të ishte ndarje të Kosovës
si në rastin e Gjermanisë.
Vlerësimet në këtë frymë me siguri kanë patur ndikimin e
tyre që Rusia pas zgjedhjes së Putinit president të kërkojë
me këmbëngulje revansh politik e diplomatik në Ballkan.
Këtë e pamë me lëshimet e furishme që filloi t’i  bëjë
diplomacia perëndimore “Serbisë së demokratizuar” pas
zëvendësimit të Milosheviçit me Koshtunicën. Këtë e shohinm
në kurajon e madhe që boshti  sllavo-ortodoks po i jep
politikës bullgaromadhe dhe metodave të luftës
milosheviçiane të ushtrisë së Shkupit kundër  shqiptarëve
në Maqedoni. Këtë e shohim edhe në qëndrimet e padrejta e
të paarsyesshme që mban diplomacia perëndimore ndaj UÇK-së
e çështjes shqiptare në Maqedoni. Pra, është  me vend të
bëhet pyetja  : a do të përcaktohen qëndrimet e Perëndimit
për Ballkanin e çështjen shqiptare më shumë nga dëshira për
t’i zbutur inatin Rusisë?! Në kohën para përgatitjes s
takimit Bush-Putin Rusia shprehu urretje të madhe agresive
kundër shqiptarëve. Edhe pas takimit kështu po vazhdon.
Dihet se takime të kësaj natyre krijojnë terren për
zhvillime që lënë gjurmë për shumë kohë. Jalta
(Ruzvelt-Stalin), Viena (Kenedi-Hrushov)  Malta, Reikjaviku
e shumë takime të tjera kanë qenë me rrjedhoja të gjata.
Edhe tani duhet të shqetësohemi se realpolitika e të
mëdhenjve mund të rëndojë mbi kurrizn tonë. Por nga kjo nuk
shpëtohet duke shtruar edhe më shumë kurrizin.
Ne shqiptarët mund të vazhdojmë të betohemi se jemi për
mosndryshim kufnjsh dhe të bëjmë çdo gjë që na kërkohet për
të bindur të tjerët se këtë e kemi seriozisht jo për
mashtrim. Por sikurse shihet nga studimet që bëhen nëpë
institucione studimore të huaja, nga deklaratat e
politikanëve të huaj janë të tjerët tani që po i shtrojnë
problemet e ndryshimit të kufinjnve në Ballkan. Pra duam
apo nuk duam do të jemi të detyruar të përfshihemi në të
tilla diskutime e mbase jo vetëm në diskutime por edhe në
ndeshje të ashpra deri me armë. Kur iluzioneve u vjen fundi
edhe iluzionistët do t’i nështrohen realitetit.
Kisinxher në “Diplomacia” (f.100) ka cituar fjalëte
Palmerstonit : “ Rusia zbatonte një sistem të agresionit të
përgjithshëm, në të gjitha anët, pjesërisht për shkak të
karakterit të perndorit të saj (Nikollait) pjesërisht për
shkak të sistemit të saj të qeverisjes”. Këto fjalë vlejnë
edhe për tani. Rusia po shfaq prirjet tradicionale për
sjellje agresive e kërcënime pjesërisht për shkak të
politikës së së njohur qysh nga viti 1750 drejt  dominimit
në Europës, pjesërisht edhe për natyrën e politikës
personale të presidentit të saj të tanishëm, i cili është
veçanërisht armiqësor ndaj shqiptarëve. Presidenti Putin
është një ripërtëritje e dukurisë Brezhnjev pas rrëzimit të
Hrushovit në vitin 1964. Hrushovi shënoi një epokë zbutjeje
, më liberale më shpresëdhënëse në politikën shumë agresive
të BS. Kurse Brezhnjevi që e zëvendësoi ktheu timonin
përsëri në drejtim të stalinizmit. Pas perestrojkës së
Gorbaçovit dhe qëndrimeve disi liberale të Jelcinit
presidenti i ri rus, Putin, mishëron një stil dhe ambicje
politike më tradicionale ruso-sovjetike. Perëndimi duket do
t’i bëjë lëshime.  Këtë  po e dëshmon lufta në Maqedoni ku
mbi shqiptarët janë lëshuar përveç sllavo-maqedonëve edhe
serbët, rusët, ukrainasit, bjellorussët, grekët. Avionët
rusë të prodhuar për luftë speciale në Afganistan përdoren
tani kundër shqiptarëve në Maqedoni. Perëndimi duhet po ia
plotëson dëshirën Rusisë që t’i japë shans të rivendosë
autoritetin si spuerfuqi ushtarake në Ballkan.
Ishte vërtetë mjerim politik ai qëndrimi që mbajti
sekretari i përgjithshëm i NATO-s, Robertson, në një
emision në kanalin televiziv amerikan CNN kur tërë fajet i
hodhi mbi shqiptarët në Maqedoni dhe mbi UÇK-në që i
dashkan të drejtat t’u plotësohen brenda natës dhe po
shkatërruakan një shtet demokratik  si Maqedonia. Sipas
sekretarit të përgjithshëm të NATO-s Maqedonia qenka shtet
demokratik meqenëse shqiptarët kanë patur përfaqësuesit e
tyre në parlament dhe kjo mjaftuaka për t’i quajtur të
drejtat e shqiptarëve të mbrojtura. Sa larg janë arsyetimet
e  sekretarit të përgjithshëm të NATO-s nga ato që ka bërë
dikur politikani francez Alen Peirefit  kur ka shtjelluar
temën e paqes botërore nëpërmjet ndërvarësisë së shteteve
:” Këtë doktrinë mund ta quajmë eukumenizëm nacional...nuk
mund të ketë rend ndërkombëtar të qëndrueshëm nëse një kob
është satelit i tjetrit; nëse secili nuk bëhet zot i fatit
të vet që të  zgjedhë vetë rrugët që duhet të ndjekë, nëse
i refuzohet e drejta absolute për të patur identitetin e
vet, kulturën e vet, të afirmojë përgjegjësinë dhe
pavarësinë e vet”. ( “Lë mal français” v.II, f.900).
Shqiptarëve ka kohë që ua mohojnë të gjitha këto.
Shqiptarët në Maqedoni rrëmbyen armët vetëm pas 10 vite
sjelljeje brutale, mospërfillëse nga “Maqedonia
demokratike”, e cila para botës perëndimore këtë titull e
siguroi në sajë të durimit të madh që treguan shqiptarët,
të cilët jo vetëm u mashtruan por tani masakrohen nga një
alenacë e fuqishme ushtarake sllavo-ortodokse sipas
direktivave politike të Moskës.
Sllavo-grekët kufinjt në Ballkan duan t’i mbajnë ose t’i
ndyshojnë me anë të forcës vetëm sipas vizatimeve që bëjnë
në hartat e tyre. Prandaj Ballknai është gjakosur e do të
gjakoset edhe më. “Kongreset e rinj të Berlinit” mund të
rezultojnë edhe më të rrezikshëm për shqiptarët se ai i
vitit 1878.

                             Abdi Baleta 

Do You Yahoo!?
Tired of spam?  Yahoo! Mail has the best spam protection around 

Mos harroni se Shqiperia eshte nje Liste Informative Kombetare Shqiptare, synon ne nxitjen e
atedhedashurise, tek te gjithe shqipetaret pa dallim Krahine, besmi dhe seksi. Me parimin : Me i nderuari
nga ne eshte nacionalisti dhe ai qe  i sherben me shume ceshtjes kombetare... Per kete jane te ftuar te
gjithe shqiptaret kudo qe ndodhen qe te kontribojne ne rritjen e atedhedashurise nder shqiptar...

Per tu anetaresuar ne liste e-mailo: 

shqiperia-subscribe <at>

Per ta lene listen e-mailo: 

shqiperia-unsubscribe <at>

Yahoo! Groups Links

<*> To visit your group on the web, go to:

<*> To unsubscribe from this group, send an email to:
    shqiperia-unsubscribe <at>

<*> Your use of Yahoo! Groups is subject to:

BeqirS | 3 Apr 14:29 2006

Artisti nga Kosova terheq vemendjen e njujorkasve

Sislej Xhafa : Pas Tiranes, Prishtines, Romes, Tokios, Parisit hapi ne Nju Jork ekspoziten personale



-nga BEQIR SINA, Nju Jork



Perfaqesuesi i Shqiperise, ne Bienalen e Tiranes dhe te Venecias,  hapi edhe ne Nju Jork, ekspoziten personale te titulluar : "When Mac goes black".




MANHATTAN – New YORK :  Ne galerin e artisteve njujorkase  "Yvon Lambert Gallery", ku me pare kane ekspozuar edhe artiste te tille si: Carlos Amorales, Pavel Braila, Stanley Brown, Mircea Cantor, David Claerbout, Koo Jeong-A, Joan Jonas, Matthiev Laurette, Bertrand Lavier, Claude Leveque, Melik Ohanian, Adam Pendleton, Charles Sandison, Vibeke Tandberg, Pedro Reyes, Salla Tykka, Ian Wilson, Cerith Wyn Evans, i erdhi rradha te premten ne mbremje, te çele ekspoziten e tij personale dhe artistit te talentuar nga Peja- Kosove, me banim ne Itali dhe Nju Jork, Sislej Xhafa.




       I lindur ne Peje - Kosove me 1970 - Xhafa studioje ne Akademine e Arteve te Bukura ne Firence nga 1993 -97 -te, me pase ne Shkollen e Arteve Chelsa - Londer, prej 1991 - 92. Dhe ne Minneapolis Kolegj per Art dhe Pikture prej 1994 - 95. Sislej Xhafa, aktualisht jeton ne Nju Jork dhe Itali. Xhafa eshte bere tashme emer i njohur nepermjet artit figurative e punes zhbiruese, e cila, me "ironi" i drejtohet çeshtjeve te relitetit sociale, ekonomike e politike, turismit ne relacionin gjeografikal e global, duke"goditur" me gjithe frocen e artit te bukur e ne menyre komplekse, formen moderne te shoqerise, anemban globit. Ai ne disa ekspozita ka qene i vetem por edhe ne grup me artiste te tjere ne disa ekspozita te tjera nderkombetare, perfshire, edhe ate nga me te njohurat ne bote "  Haifa Museum of Art" - ne qytetin Japones Palais dhe Paris-France. Si dhe ka marre pjese ne te dy edicionet e 48-en dhe te 51-en, ne Bienalen e Venecis. Ai me se fundi, thone specialiste po zhvillon nje projekt i quajtur"Under Real", nje tablo specifike qe instalon "Project Rooms at ARC0'05".




        Ekspozita e hapur ne Nju Jork, tha ai i adresohet bashkimit , ndryshimit dhe kompleksitetit te ekonomise boterore dhe konditave humane. Nje vende te veçante, na tha Xhafa, ne kete ekspozite ne formen e artit te bukur figurativ ze "demaskimi" i shfrytezimit te krahut te lire te punes ne shume vende te botes, si ne Vietnam, Indi e Pakistan. Atje puntori paguhet ne menyre diskriminuese, e ndersa shfrytezohet shume rende. Nderkaq, aktori dhe artisti i njohur Luan Bexheti, duke vizituar ekspoziten, i tha gazetes sone, se kjo eshte nje arritje e madhe e ketij artisti shqiptar ne Nju Jork. Bexheti, ishte i impresionuar dhe shume optimiste me punimet e kolegut te tij Sislej Xhafa, duke e inkurajuar Xhafen per suksese edhe me te medha ne te ardhmen. Ne çeljen e kesaj ekspozite mori pjese edhe piktori e skulptori shqiptaro - amerikan Nexhat Imeraj me nje punim te tijin te titulluar” Shkopi i gomes”, nje skluptur e madhe qe tregonte ne menyre figurative dhunen e eger policore.



Sislej Xhafa, eshte fitues i çmimit te pare "Fondacione Pistoleto" Bbiella, Itali ne vitin 2001. Fitues i çmimit te pare "Artista Emergente Italiano/Fondazione Querini Stampalia, Premio Querini - Furla per l'Arte. Venecia - Itali me vitin 2000. Dhe ne vitin 1999-te fitues i çmimit te pare "Onufri" ne Galerin Kombetare ne Tirane - Shqiperi.





          Artisti shqiptar Sislej Xhafa me hapjen e kesaj ekspozite, tregoje se eshte me te vertet nje nder artistet me te rinje dhe te talentuar shqiptar. Ose me i perfaqesuari deri tash ne kete zhander ne Europe e Amerike. Perfaqesuesi i Shqiperise, ne Bienalen e Tiranes dhe te Venecias, I cili hapi edhe ne Nju Jork, ekspoziten personale te titulluar : "When Mac goes black". Ekspozite kjo, e cila, qe ne diten e pare terhoqi vemendjen e nje numeri artistesh dhe adhuruesish te artit moderen ne Nju Jork.  Ekspozita, do te qendroj e çelur nga 31- Marsi deri ne 29 Prill, 2006 dhe eshte e hapur nga e marta deri te shtunen nga ora 10:00 e paradites deri ne 6:00 te mbremjes, gjendet ne galerine e arteve figurative  "Yvon Lambert Gallery" ne adresen 564 West 25th Street - New York.


Ceremonial Crying System PV , 2005
Ferro, PVC, acqua, h 23 m e diam. 8 m
Padiglione Albania, 51. Biennale di Venezia, Venezia

Ceremonial Crying System PV, 2005
iron, PVC, water; h 23 m e diam. 8 m
Padiglione Albania, 51. Biennale di Venezia



BeqirS | 4 Apr 04:58 2006

Vrasje fatale ne Bronks : Shot dead after row at soccer

Shot dead after row at soccer

Shooter waited - cops

A violent collision in a sandlot soccer game in the Bronx led one player to fatally shoot his opponent, cops and the victim's family said yesterday.

Albanian immigrant Besnik Qelia, 27, was gunned down near his Bolton St. home at Lydig Ave. at 10:20 p.m. Saturday - just hours after a game on a Pelham Parkway median.

"That is where it started, an argument on the field," said a relative of Qelia's who didn't want his name used.

"Things got carried over, the guy waited for him at the corner of his building and shot him."

The relative said a fight between the men erupted after Qelia plowed into the gunman on the makeshift soccer pitch at Cruger Ave. and Pelham Parkway.

Family and friends of the victim were bewildered by the shooting, which they say was carried out by a 24-year-old Albanian whose family they knew.

"It was stupidity," said one angry relative.

Aside from the fight on the field, "There was no bad blood," said Nicky Rugovia, 38, a friend of Qelia's family.

He said the suspect's family called Qelia's family to apologize.

Police said there were no arrests yesterday and the case remained under investigation.

Qelia's family said he had successfully applied for political asylum and that the night before he was killed he received official permission to return to Albania to bring his young wife, Desdemona, to America.

The couple married five years ago, just months before Qelia came to New York, where he worked as a house painter.

"He was the nicest, quietest, most respectful young man you can imagine," Rugovia said of Qelia, who lived with his 19-year-old brother - a witness to the killing.

Qelia regularly sent money home to his family in Tropoj, where he will be buried.

"He was caring for his whole family - not just his brother," Rugovia said.