headers
Alban Bytyqi | 2 Jan 2006 02:54
Picon

Eshte gjithmone nje mundesi per te kontribuar

Të Dashur Zonja, Zotërinj Dashamirës,

 

Një vit i ri ka filluar, Ju uroj Gëzuar. Ju uroj çdo të mirë në jetën tuaj përsonale e profesionale—gjithanësisht.

 

Gjatë vitit 2005 vjeçar që na la, kam patur rastin të ndjej pjesërisht dhimbjem e zemrave të nënave, motrave dhe grave që akoma përvuajnë pasojat e luftës së fundit të Kosovës. Më vjen sinqerisht këq që detyrohem t'ju drejtohem në ditën e dytë të vitit të ri me një temë të tillë. Shpresoj që do të gjej mirëkuptimin tuaj pasi besoj se edhe ju i keni percjellë me dhimbje ngjarjet e viteve '80-'90 nëpër të cilat ka kaluar populli shqiptar i Kosovës. Arsyeja që më shtyn është shumë e rëndësishme, pasi mijëra anëtar familjesh në Kosovë, e festojnë jo vetëm vitin e ri por të gjitha festat me dhimbje të pafundme; jo vetëm për ata që kane humbur jetën dhe ata që nuk u dihet nami, por edhe për gratë dhe ata të cilët vazhdojnë të jetojnë me plagët e rënda të luftës, të përdhunimeve, dhe masakrave që dora criminele e gjakatare e disa qindra mijëra vetëve kreu mbi një popullatë të tërë.

 

Siç e parashtrova me lart, gjatë vitit të kaluar bashkë me disa miq të mijte, kemi punuar në përkthimin e disa dëshmive që nënat, motrat, dhe gratë që i kanë mbijetuar dhunës dhe shnjerzimeve, kanë rrëfyer tek punëtorët dhe drejtoresha e një organizate joqeveritare e cila është e bazuar në Prishtinë, dhe që quhet "Jeta në Kastriot". Drejtoresha e kësaj OJQ'je, zonja Luljeta Selimi, ka autorizuar përkthimin e këtyre rrëfimeve, dhe tani ato janë gati për ti dërguar në shtyp.

 

Unë personalisht jam një student dhe nga ana financiare e kam të pamundur të pakten për momentin të kontriboj në proçesing a shtypjes, prandaj, mendova tu drejtohem dhe të kërkoj ndihmën tuaj shum të nevojshme.

 

Është shum e rëndësishme dhe e nevojshme që këto rrëfime të shtypen dhe të mbetën si pikë reference për brezat që vijnë. Është gjithashtu momenti historik nëpër të cilin populli i Kosovës po kalon, ajo cfarë i bën këto rrëfime shume të vyeshme. Arsyeja tjetër përse këto dëshmi duhet të botohen është sepse do ndihmonte financiarisht OJQ'në e lartpermendur për ti ardhur në ndihmë praktike kësaj kategorie të shoqërisë shqiptare. Jane mijëra arsye që mund të argumentoj pro shtypjes së këtyre dhe mijëra rrëfimeve të tjera që OJQ'ja "Jeta në Kastriot" posedon, por për momentin, kemi mundësi te botjmë vetem rreth 25 copa, të cilat zënë një hapësire prej 100 faqesh te madhësisë A5.

 

Çfarë ndihme kërkohet nga ju? Nuk ju kërkoj, ndihme finaciare, por vetem morale. Çfarë dua të them? Ajo cfarë është shumë e rëndësishme, është që keto rrëfime, të lexohen nga publiku, të jenë në praninë e publikut; dhe ajo cfare është jashtëzakonisht e nevojshme është që këto të jenë të pranishme për publikun anglisht-folës. Prandaj, me përulje ju kërkoj që ti përcillni mostrat që kam ngjitur me këtë letër elktronike tek të gjith miqtë tuaj, sepse njerëzit kanë shum kurreshtje të dine di çka të dorës së parë, aq më shumë sot kur media mbulon në menyrën që i leverdis një përsoni apo një agjende një lajm të caktuar. E vërteta është që publiku i gjëre jo shqiptarë nuk kam dijeni për ndodhite që rrëfehen në këto dëshmi. Është një pakicë shum e vogvël që din diçka përtej ekraneve televizive apo faqeve të shtypit.

 

Ju që keni mundësi, të ndihmoni shtypjen e këtij dokumenti, me përkulje do t'ju lutesha të ndihmonit në gjetjen e kontakteve në një shtypshkronje që do ta shtypte këtë libërz falas apo me një kamate shpenzime-mbuluese.

 

Së fundi kam dëshirë të FALEMINDEROJ te nderuarin Z Noel Malcom i cili ka dhënë këshillat e tija në lidhje me textin, Faleminderimet e mija më të sinqerta shkojnë edhe tek profesoresha, Etain Casey e cila ka dhënë një ndihmë të palodhur në editimin frazologjik të përkthimit të rrëfimeve. Gjithashtu gjej rastin që edhe një herë të shpreh mirënjohjen time te sinqertë ndaj bashkpërkthyesve që më kanë ndihmuar; si Agim Morinen, Luan Dedën, dhe Diana Syziun.

 

Shpresoj që të kem gjetur mirëkuptimin tuaj dhe duke e shfrytëzuar edhe një herë këtë rast, ju uroj të keni një fillim të mbarë, përmbushës e të suksesshëm në gjithansitë e jetës suaj. Ju përshëndes me këngën Alban Skenderajt "Thirrje e dëshpëruar".

 

Në pritje të ndihmës suaj

Alban Bytyqi

 

Katër mostrat shtrihen nga këtu e tutje.

 

 

IINSTEAD OF A PREFACE [1]

 

Why did I have to publish the real life stories of the raped women of Kosovë? One of the main reasons is because the truth about this chapter, the most heartbreaking and sensitive of the last War in Kosovë, which ended in 1999, has remained overshadowed, and it must be brought into the public domain however shattering and disheartening that might be. The real truth always hurts and is a heavy burden, especially when it concerns the largest wound of every war, rape.

 

Rapes occur in every war and everywhere it is considered the biggest crime of them all. Even during the last three wars in the region, the Serbians used unseen and unheard rapes, in Croatia, Bosnia and finally in Kosovë. Hence, even in Kosovë, apart from murders, evictions burnings, ruins, insurgents, kidnappings and imprisonment, there were also rapes.

 

Rapes are a heavy embarrassment for every nation in the world, and especially for our people the moral values form the most sensitive part of its existence. During my fieldwork, I have come across rapes which were violent, and seen how heavily emotional they were for their families, their social circle and every Albanian.

 

People in Kosovë, both ordinary citizens and the high- class politicians, avoid discussions about rapes at all costs. I do understand why Kosovars do not talk, write or do anything to investigate their own rapes! But, what I do not understand is the International Organizations acting in Kosovë, which receive large amounts of donations for these projects and literally do nothing to investigate the rapists or help the raped women.

 

The other reason which pushed me to publish this book with the horrifying stories of some of the raped women, is the unacceptable behavior of those who have been asked to do something in these respects! They behave as if nothing has happened, no war, no murders, no burnings, no insurgents, no rapes, nothing at all. To make it even worse, they behave as if the rapes have occurred somewhere else, not here in front of us with the entire world to see it! Today in Kosovë, there are women who suffer from a very difficult physical, psychological and material state! These women need support, both moral and material. They need continuous treatment and medical care. Nobody does anything for them. The Tribunal in Hague does nothing to help these women, although its main and only function in Prishtina 'carried out' by the International Prosecutor is: to investigate all the rapes that have occurred in Kosovë during the war. What is more important for these Kosovar women to know is that plenty of Bosnian raped women have testified and will carry on testifying for their rapes during the war in the Hague Tribunal.   A similar opportunity should have been made available to Kosovë's women, too. It is these women who should have been given the opportunity to testify and report Serbian criminals. I do know and perfectly understand this is a very difficult task to carry out, however, something must always be clear: a crime cannot and must not be hidden, because these criminals will tell the truth themselves one day; the truth cannot be hidden forever. It is to their benefit and in their best interest; they must speak the truth, because it is the only way to spit out the poison and misery they store in their souls.   The raped women must try to find the cure to heal themselves from the wounds inside their souls, as their health and emotional circumstances may have irreparable consequences, especially when it is a known and accepted fact that they lack the most elementary professional and institutional care. This is a fact: How can a 14- year old girl heal herself and want to live her life again? How can a young girl accept her fate when her fiancé has abandoned her because the Serbians raped her? How can a young mother accept her fate and the fact that she can no longer have children after being raped and losing her baby?   How can a mother ever return to her own children and family after being raped by the Serbians in front of them?  How can those women forget all this without the help and support of the whole Kosovar society? How, how...?? I probably would have never published these stories if it wasn't for one victim telling me one morning that apart from being raped, they are also abandoned and insulted. When I tried to console her and give some support, she whispered in my ear: "We, the raped women who today suffer all this, are the morality and immorality of all Kosovë." Even when we are in the middle of the living ones, we feel dead again! Even when we cross the street, we feel the burden of rape, we see it in people's eyes, which will never be able to imagine and describe what we have gone through.   We are the wound of every person, the suffering and absence of every child. Even when people do  not know about our existence and laugh, we still think that they are laughing at us and making fun of our tragedy. Even when they cry, curse and spit, we still are the most vulnerable and tragic part of this whole war... Today we feel abandoned, and we carry the heavy burden of everything that is being built in Kosovë! We are the blood, the dust and the spit of Kosovë from yesterday, today and tomorrow, which is why someone should speak up for us.   I am telling you this, because I know that you can do something for us, you heal our wounds every single day. Our suffering would be greater if someone did it for a profit or insult..." she said, wanting to emphasize that her and other women's wounds should revive vivacity in every one's consciousness. We should all know that freedom bore a heavy price and, the largest proportion of that price has been paid by the raped victims of the war. Those who step on their graves (as many of those who were raped were massacred afterwards), those who step on the wounds, sufferings, tears and tragedy of these women, they must know well that they are the image and true face of Kosovar women, they must know that they step on the most vulnerable and hurtful part of the freedom of Kosovë.   The ones that feel ashamed are those who step on the victims of a sad and bitter tragedy and insult them. Let them remind themselves once again how it would feel if this happened to their mothers, daughters, sisters, girlfriends who they love so dearly! We should realize that all these women are asking for is support, help and daily medical treatment professionally and institutionally. May this book be of modest help; not only in uncovering all the rapes that occurred, but also ensuring their adequate treatment.   Maybe this book will come across criticism of different kinds, but I always believe, that no matter how sad and bitter the truth is, it must come to light at the end so that nobody forgets about it and it does not repeat itself. I have shared the pain with all my sisters, and I apologize in advance and request their understanding, if I have hurt their feelings by reviving their sad and hurtful past in this book.                                                      


The Author Luljeta Selimi

 

"I HAVE NO MORE POWER LEFT TO RETURN TO MY BIRTHPLACE" [2]

 

"Even today, I do not know how many days have passed since the Serbian police came into our house. I was so scared, and thought we had run out of luck just like many other families had; but we escaped, nothing happened to us on this occasion. We had three minutes to get out of the house; we got out.

 

When we arrived in Pejë, a town on the western side of Kosovë, very close to the Montenegrin border, the police stopped us again. They demanded 50 Deutsch Marks per person in order for us to be allowed to continue towards Albania. We only had 200 Deutsch Marks, and there were nine of us. We began to whisper questions; who will be saved? Which one of us will they detain? Meanwhile, my father handed them all the money we had, and told them that we were eight people altogether. The Serbian police looked at us, and after they took my mother's and my wedding rings, they let us go.

 

As we got out of Peja, another police patrol stopped us. They too demanded Deutsch Marks but we had none left; luckily, one other family from Glogjan paid them on our behalf otherwise they would not have let us go. We departed again. Several hundred meters further, the Serbian police had stopped the snake-like column of people that stretched all the way to the border with Albania, which is positioned south of Kosovë. All these people were the war-fleeing inhabitants of the villages surrounding the towns of Ferizaj, Suharekë, Rahovec, Prizren, Malishevë and even Gjakovë.  

 

Now the police had stopped us permanently until they could finish searching us, thus we had to wait on the road. Although it was not too hot, it was tough to stay waiting there. We had neither bread nor water. The police would not allow us to continue towards Albania, to return home or even sit down. Standing and leaning on each other, we stayed for over eleven hours. When the first shades of the evening darkness began to fall, the column of people slowly started to move. We were so exhausted, yet we hoped to arrive alive in Albania. It was a long way; as we continued it became a long and winding road and during the night heavy showers of rain began to fall which immediately lowered the temperature.

 

The next morning dawned and it was so cold. Our children began to cry; the police officers were getting angrier by the minute. At some point they became real savages; it seemed that they had just learned that they had lost some of their fellow soldiers at the war-front with the "UÇK", "Ushtria Çlirimtare e Kosovës", which in English means the KLA, "Kosova Liberation Army". There were still two or three kilometers to go until we reached the border with Albania; now we could see there was another police check-point. Once we arrived there, the Serbian police began to search us again. Now everything became worse. Pretending to search us women, they started touching our bodies; in the meantime, men were heavily beaten and were forced to give all their money to the police. Our family had no money left; last time we had been saved by a family who now faced death alongside us. As I followed the officers' command, to move to the other side, I saw some other officers beating my twelve-year-old brother; I ran from the police officer who was searching me, towards where my brother was being beaten. I wanted to save him as best as I possibly could. He is the only brother amongst eight sisters.

 

The officer who was beating him dragged me by my long hair and pushed me towards the chief officer in command; I could tell he was a chief officer because of the army stripes he was displaying on his arm, and, in front of thousands of people, he began to take my clothes off with the tip of an army knife. He took all my clothes off in front of my father, in front of my mother, in front of my brother, in front of my husband, and my children. My children began to cry loudly, but the police had no mercy upon them or me. The chief officer pulled me by my hair towards an army cabin they had built near the road. At this point, I was crying and screaming my lungs out. One of them pushed me against a table, which seemed to have been built especially to rape women; now they tied my hands. I remember, after he began to rape me, to dehumanize me, after he took my human dignity in front of my people and the whole world, I knocked the table with my head, whereupon they began to laugh as if this was a spectacular theatre play. I remember, like the worst nightmare, when they ordered my family members and other relatives to keep on walking. Even today, I can hear the screaming of my mother, not willing to continue towards the Albanian border without me. My nightmares now only occur when I see or hear my mother; whom I never saw thereafter. My nightmares not only remind me how I was raped, but also how they knocked my head with their gun-butts. I had lost consciousness; I do not remember who took me to Kukës, a small city in northeast Albania, or how, but I remember the cries, the screeches and mourning by other women and children along the way.

 

Little flashback nightmares remind me how many other women had been raped just like I was. I was taken to a hospital in Tirana, Albania's capital city. There, I stayed for nineteen days. My husband had stayed at my bedside for six days, but I did not recognize him. I had lost my senses and memory from the knocks I received from the soldier's gun-butts. It was my five-years-old daughter's crying voice that I first began to hear; she had been asking me why I was not speaking to her, when I began to come out of the coma status; a situation from which even doctors were surprised to see me come back to life.

 

Today, I consider it impossible to go back and live where I lived before with my children and my husband. I cannot return to my birthplace because I have no will left, I do not have any kind of willpower, because I feel ashamed for what has happened to me. Hundreds of fellow neighbors and thousands of other people have seen every part of my body. Fortunately, my husband understands me, but for the rest of my life, I will be haunted by two wounds which will never be cured. I will always be haunted by the death of my mother under such circumstances and the physical rape I suffered from those heartless people, which is heavier than death itself—", stressed, at the end of her shattering story, D.R. from the village of Pejë.

 

I WISH I COULD FORGET EVERYTHING [3]


H.G from Prishtina started to tell her excruciating story wiping the tears away and shaking, closing her hands tight while staring alternately at her daughter and out the window. Prishtina was under severe bombardments and suddenly it was wartime. Only when the military, police and paramilitary forces were forcing people out of their homes did I realize the extent the war had reached all over Kosovë. I didn't have the courage to ask my neighbors for help, as I never had opened the door for them in the past. Besides, they say 'the full up man can't really understand what hunger is'. I considered myself an intellectual and was very close to those opposing the war as we were used to the fact that other people go to protests and other people get killed in demonstrations, and we hoped to benefit from other people's sacrifices. The moment we were forced out of our home and they took my husband, I heard him condemning himself for not joining the KLA (Kosovë Liberation Army) and while being carried out to the car he said: "I do not even deserve to be cried for because I'm not dying as a warrior with a gun in my hand but as lonely creature full of regrets for not supporting the liberation movement of his people. When the car left, my daughter started to cry. Our neighbors were also expelled from their homes. Some other houses were searched and as all the men were taken away, all the women were taken to the "Naim Frasher" primary school building. There were about 20 women and most of us were young girls. Two of the women over 40 years old were immediately executed. The same happened with another old man. The first night we were left alone and the next morning they came and undressed all of us. Two young girls were taken away and we had no idea what was going on. They never came back. The next day some other soldiers picked up seven other girls according their preferences. I still don't understand how my heart did not explode when they took my daughter. They brought her back after five hours covered in blood. They had raped her and than had bitten her badly so that she could barely say "Please mother take a chair and smash it on my head so that I can die and not suffer this humiliation, please". I cried a lot but no one could hear us and no one really cared for us. Two days later they took some other girls who again never came back. The next day they took me and my daughter together. One of them raped me and the other one my daughter. Oh dear Lord, how powerless we were! Only then did I understand why my daughter wanted death instead. I don't remember quite well what was happening to me as I was mainly concerned for my daughter so that when I tried to push the rapist he stopped raping and tied me up and started to remove my finger nails with pliers. My daughter was sent back to the room while I was forced to watch the girls being raped one after the other. I know there were more than twenty of them. Many days passed as I remained tied without any food, not even water. Some days later they put me in a cellar together with other six women meanwhile they kept dishonoring the young girls. Only god knows how much I cried, screamed, and suffered those days when I was present at the rape of the young girls. I was forced to watch the powerlessness of those fresh bodies, their cries and their screams full of pain. I shared the pain with them for my wounded soul was in pain. Dear lord, how can people not get mental when experiencing such horrible events. Who says people can get crazy from horror? Who says people die from pain?

If God says that a person should live, that person will live no mater what happens to him/her – I now know the power of God – and of course I now know what happens to you, if God says you should be a victim of the Serbian army. Or perhaps, God has lost his power over humans to the devil named "Shka" who took control over Kosovë and did all he wanted throughout its parts and terrains free of KLA soldiers. I know now I don't even deserve to call those soldier's names because my family and I did nothing for them. However, had I not hoped that those boys would defeat the Serb military forces, I wouldn't be alive today and nor would those other girls tortured regularly by the beasts that never had enough of Albanian blood. When we were hurt and tortured, we would say to one another for consolation 'God never allowed a land on earth to be without any means os salvation therefore Kosovë has its own boys that took up arms to save the country. Sometimes we wished not all of us had died so that someone would tell the story. When the Serbs were raping me I even condemned my own sons although I sent them to the West with my own will. I condemned them for not disobeying me and fighting for the country instead. Even today I would say my full name in public, had I not had the sons who would be dead, not alive, should they know what happened to their mother and sister. When my elder son returned, one morning he said 'Mother, even the imprisonment, beatings and torture you experienced is still less painful considering you escaped the rape'.

Meanwhile, he still doesn't know we are both violated. He thinks I suffer for my murdered husband while he doesn't know what really happened to us. Sometime I wish I could forget this entire nightmare. I know these bad memories caused by Milosevic's barbarians will be in my mind for the rest of my life, yet, I do not want to die, because I want to see Kosovë Independent. Only then can I die in peace as I would be sure that our nieces and nephews would not be murdered and raped by the Serbs.

 

I hope you enjoy your freedom. I have to mourn my wounds [4]

 

That day E. R. from a village near Gjilan arrived at Schipol airport in the Netherlands . Her pale face resembled more a dead person than someone living. The wound that was still visible on the entire left side of her face was suppurating and had turned a strange colour. She sat down slowly and when she saw the TV cameras, she bent her head and warm tears ran down her cheeks. It seemed as if   only her tears had remained warm. Everything else seemed lifeless.

When those being expelled had set off by bus to the camp that had been prepared for them, she was clenching her weak fists and looking stealthily to see if anybody would accompany her. While the exhausted and worried crowds of people were walking, she was becoming more and more worried and her breathing was getting faster. The Albanian woman that was leading the group approached her to try to calm her down, but she was also stunned when she realised that in the hall were so many women. All had been raped. E.R.  was not crying only for herself, she was crying for the fate of all the unfortunate Albanian women who had suffered the same fate. Despite the efforts of the group leader to calm her down she asked : " Did all of them got through the hands of those criminals like me?" And the tears ran down again like the string of   expelled people from Kosovë. The ambulance cars had arrived to take the people to the camp.. E. R. got up together with 16 other women and climbed in.. It was a horrifying picture, all of them were weeping as they drove towards the airport as if to say: "We wonder if this the end of our journey; we wonder where our bones willl perish". The journey, was as difficult as it was long. E. R. was silent and when the group leader sat alongside her she said: "Why don't you leave us to die, those such as us do not deserve to live".

"Listen, my sister, life should continue. We all have our wounds, some more, some less", said the leader.

"But why should I live? How could I live now that… ?" And she tried to say something   her breathing  getting faster.

"If you continue this way I must give you some sedatives. You must resist. You are alive and pray to God that other members of your family are alive. One thing we must bear in mind: no matter what happens to the person,   life must continue!" 

"I have no reason to live anymore; I do not want to live. They dishonoured me in front of my mother, and when my family tried to help me the Serb criminals executed them! They killed them only after they saw how they dishonoured me and how they were enjoying my body. When two of them got off me,I saw that one of them had left a machine gun next to me. I took it and fired at them. I do not know if I killed anyone but I noticed two of them were wounded. Another one who was beside me hit me on the face with a machine gun. He pulled me by my hair and later raped my 14 year old niece. I was not able to help her. I was biting my hands in anguish.

One of the policeman who was a bit further away approached us to join his friends. When he realised that they were dead he went into my brother's house, and brought out my sister-in-law, together with her three children and killed them. That seemed not to be enough for him. From another house, he took out my aunt and some other people who happened to be there, wounded and unfit to fight.

After they had killed all the men, they started to rape the women. The policeman who had raped my niece said that she was dead. My aunt went over to her and when she saw her screamed so much that it seemed to me that all the mountains and fields of Kosovë burst into tears.. After a little while, the Serbs started to shoot wildly, and when they heard a lot of return fire they ran away because it seemed they had seen the KLA fighters. If our fighters had not come to help us we would all have been dead. There were ten people shot dead and two died whilst being raped. One other was wounded. Eight of us that had been raped were still lying down. The KLA solders tried to help us and to console us.   I loved  life , but when I think of the day when my brother joined the KLA and I was afraid to join him, and, later when he found me raped and tried to console me I said to him: "Kill me my brother, please, now I see how badly  I was mistaken in not joining you." He looked at me sorrowfully and said . "Go and get well first because the motherland always needs people". Now I can say: "Let others enjoy   freedom. I do not need life".


[1] Translated by A. Bytyqi & D. Syziu

[2] Translated by A. Bytyqi

[3] Translated by L. Deda

[4] Translated by A. Morina



Mos harroni se Shqiperia eshte nje Liste Informative Kombetare Shqiptare, synon ne nxitjen e atedhedashurise, tek te gjithe shqipetaret pa dallim Krahine, besmi dhe seksi. Me parimin : Me i nderuari nga ne eshte nacionalisti dhe ai qe  i sherben me shume ceshtjes kombetare... Per kete jane te ftuar te gjithe shqiptaret kudo qe ndodhen qe te kontribojne ne rritjen e atedhedashurise nder shqiptar...

Per tu anetaresuar ne liste e-mailo:

shqiperia-subscribe <at> yahoogroups.com

Per ta lene listen e-mailo:

shqiperia-unsubscribe <at> yahoogroups.com

==================================================================


YAHOO! GROUPS LINKS


Permalink | Reply | 0 comments |
headers
Olsi | 2 Jan 2006 20:10
Picon
Favicon

RIMEKEMBJA 27/ 12/ 2005 [ ii ]

A do të bëhët detyrim shtetëror “kthimi i shqiptarëve në
fenë e parëve”?!

Duket që shkruesve të ligjëratës së Moisiut ua pasur qejfi
të përçojnë si me marifet idetë e janullatistëve e të
katolikocentristëve, të qendrave ortodokse e katolike që
qëndrojnë prapa tyre se për myslimanët shqiptarë
Krishterizmi është feja e “të parëve”, është feja ku ata
kanë detyrimin të rikthehen, sepse dhe Islami në Shqipëri
nuk qenka Islam normal, por “Islam europian” që nuk
ekziston, që askush nuk e di si mund të jetë, vetëm se
përmendet për të përligjur fushatën për zbehjen e
tjetërsimin e Islamit në Shqipëri. 
Këtyre mund t’u duket se po i përmbahen një rryme në
mendimin politik që nisi në kohën e Rilindjes dhe u rrit në
kohën midis dy luftërave botërore se sa më shumë të
largoheshin nga trashëgimia e periudhës osmane, sa më shumë
të fajësonin shekujt e përfshirjes në Perandorinë Osmane,
aq më shumë “europainizoheshin shqiptarët”, aq më shumë do
të përparonte Shqipëria, do të lumturoheshin banorët e saj.
Por nuk ndodhi kështu.
Edhe kjo dukuri në mendimin politik shqiptar nuk ishte
origjinale, por më shumë një ndikim i mendimit politik e
rrugës së Mustafa Qemal Ataturkut për ndërtimin e Turqisë
së re të perëndimorizuar që po dilte mbi gërmadhat e
Perëndorisë Osmane si Shqipëria e re. Ngjashmëritë midis
pozitave e rrugëve të Shqipërisë e të Turqisë për t’u
integruar në Europë e në Perëndim vazhdojnë edhe sot, madje
dhe Europa pa e thënë po i trajton të dy rastet gati
njësoj. 
Në librin “Turqit sot” Endrju Mango shkruan për Turqinë:
“Shumë njerëz sipas traditës së Mustafa Qemal Ataturkut (që
njihen si qemalistë qysh nga viti 1919) besojnë se është
detyrë e vendit të tyre të ngrihet në nivelin e qytetërimit
të sotëm, dhe kur të arrihet kjo, kur njerëzit të bëhen më
të pasur e më të edukuar, Perëndimi do t’i pranojë ata në
gjirin e tij. Por ka të tjerë që janë bindur për vete se
rezervat perëndimore janë produkt i një armiqësie të
rrënjosur në historinë e luftërave midis Perëndimit të
krishterë dhe myslimanëve osmanë që nuk shkulet dot (fq.3).
Sado të pëpiqen shkruesit e ligjëratës së Moisiut të
pikturojnë tablora abstrakte për mendimin politik e
politikën shqiptare, edhe në Shqipëri ekziston i njëjti
ndryshim në perceptimin e historisë e të aktualitetit dhe
dobinë e mundësinë e integrimit në Europë.
Mehdi Frashëri ka shkruar vërtetë e me kohë me njëfarë
fryme qemaliste: “Feja që sollën me vete turqit osmanllinj
dhe e përhapën në Shqipëri ishte në kundërshtim me zakonet
europiane, shkaku më me rëndësi i mospranimit të popullit
shqiptar qëndron pikërisht në këtë pikë” (“Probleme
shqiptare” 1944, fq.11). Por sot ne jemi të bindur se kjo
nuk do të thotë se mund të ketë “Islam europian” siç është
munduar Moisiu ta paraqesë Islamin në Shqipëri. Kjo nuk do
të thotë se “feja që sollën turqit” meqenëse nuk pajtohej
me zakonet europiane, nuk pajtohej dhe me zakonet shqiptare
përderisa ajo u pranua dhe u bë fe e shumicës. Kjo do të
thotë se zakonet shqiptare nuk kanë qenë identike me ato të
gjithë vendeve europiane. Ka shumë autorë që ndër shkaqet
pse shqiptarët pranuan Islamin përmendin edhe faktin se në
këtë fe ata gjenin tipare që u përshtateshin natyrës,
ambicieve dhe traditave të tyre.
Tani ka marrë revan një dukuri agresive në politikën e
propagandën shqiptare për ta lidhur europianizimin e
shqiptarëve me kthimin e të gjithëve në fenë e krishterë,
mundësisht në Katolicizëm. Kjo dukuri natyrisht ka ndeshur
edhe në kundërshtim që Nexhat Ibrahimi e ka pasqyruar
kështu në shkrimet e tij: “Është dëshirë e kahershme e
kreut katolik dhe prokatolikëve ndër ne që të thirren në
fenë e gjoja stërgjyshërve tanë, në Katolicizëm, si rrugë e
sigurtë për të dalë nga problemet me Serbinë. Veprimet e
tyre janë aq perfide saqë rezistencën paqësore të popullit
të Kosovës kundrejt Sebisë e Jugosllavisë, dr. Shan Zefi e
quan  si “via crusis” (udha e kryqit) që është nisur para
shumë shekujve e që tani po i afrohet fundit... Të kësaj
natyre janë edhe apelet e Dom Lush Gjergjit që herë pas
here ua drejton besimtarëve myslimanë shqiptarë. Ai apelon
në përcaktimin e ri të shqiptarëve myslimanë, për t’i
përmirësuar gabimet nga e kaluara, respektivisht të
stërgjyshërve tanë, para se të hyjmë në mileniumin e tretë,
i cili nëse nuk konvertojmë do të jetë fatal për ne”
(“Islami në trojet iliro-shqiptare...” fq. 146). 
Kjo propagandë është bërë me shumë zhurmë në Kosovë,
Shqipëri e Diasporë gjatë 15 viteve të fundit. Ajo prej
vitesh ka zënë shumë vend edhe në politikën zyrtare
shtetërore në Kosovë, sidomos në veprimtaritë e Presidentit
Rugova. Këtë propagandë e kanë thithur në politikën zyrtare
shtetërore në Shqipëri  pushtetarë të lartë që kanë
zëvendësuar njëri-tjetrin. Këtë bëri edhe Moisiu në Londër
me ligjëratën e tij, ku veç parashtrimit të shumë tezave të
rrymave islamofobe tentoi të krijonte bindjen se konvertimi
i plotë i myslimanëve shqiptarë është punë që nuk kërkoka
shumë mund pasi: “Shumica e familjeve shqiptare e mbajnë
mend në cilin brez ka ndodhur konvertimi. Shumica e
familjve shqiptare që u islamizuan edhe sot mbajnë mbiemra
të krishterë, vetëm emrat kanë ndërruar. Një pjesë  e mirë
e tyre kanë ruajtur besimin e të paërve në formën e
kriptokrishterimit...”. Pra, Moisu thotë se nuk është
mëkat, por sevap që myslimanët të ndërrojnë fenë, sepse
braktisin fenë e pak brezave më të afërt të tyre, por
fitojnë fenë e brezave më të shumtë të paraardhës edhe pse
më të largët, humbasin 5 e fitojnë 15 shekuj fe. 
Moisiu i bën këto arsyetime të mbrapshta për të përligjur
politikën e tij se shteti duhet të ndërhyjë për ndërrimin e
fesë së myslimanëve. Jo për sarkazëm, por sinqerisht them
se unë nuk e di se si quheshin ata të parët e mi që ishin
të krishterë kur i pari në pemën time gjenealogjike u kthye
në mysliman, edhe pse mbiemri im duket jo mysliman, si
emri. Si unë ka edhe të tjerë. Po ne si do të bëjmë ? Apo
Moisiu bashkë me dëshminë e ndërrimit të fesë do të na
pajisë gratis edhe me ndonjë “indulgjencë papale”
(indulgjencat ishin fletë që ua shiste kisha njerëve që t’u
faleshin mëkatet)! 
Tani myslimanët u dashka të rrinë me gjak të ngrirë se
papritmas ndonjë ditë mund të marrin vesh se ka dalë
Dekreti presidencial për të bërë atë regjistrimin e
popullsisë për ndërrimin e fesë që e kërkonte Neshat Tozaj
në një shkrim në “Zëri i Popullit” qysh më 10 janar 1995
dhe që e kërkojnë  vazhdimisht agjenturat kishtare e
shtetërore greke në Shqipëri. Zhurma e madhe që është bërë
për tolerancë e harmoni fetare të shqiptarëve, mund të
zbavisë botën, por po kthehet në bumerang për vetë
shqiptarët, sepse drejtues të politikës e të jetës së tyre
intelektuale e shpirtërore, nën maskën e shpënies përpara
të toleranvcës e harmonisë, kurdisin fushata prozelitizmi
të krishterë. 

1 dhjetor 2005                                             
                                    Abdi Baleta



KONCEPTI I THEMELIT DEMOKRATIK NE SHOQERINE SHQIPTARE 

Një krim i përgjithësuar shumë shpejt kthehet në një të
drejtë. 

Po, zotërinj që drejtoni shtetin, për mua dhe shumë të
tjerë, kjo shprehje është shumë e drejtë. Administrata e
korruptuar, drejtësia e padenjë për të dënuar, policia   e
pazonja për të vepruar, shteti në tërësinë e tij i
paralizuar.
Fjalët administratë dhe drejtësi, si dhe fjalët polici dhe
shtet kanë njerëzit në gjirin   e tyre që veprojnë dhe
punojnë të detyruar nga ligjet në fuqi, këto njerëz kanë
emrat   e tyre dhe janë përgjegjës për çdo gjë që ndodh me
problemet e shtetit. 
Askush nga këta njerëz nuk është i përgjegjshëm aq sa duhet
për të qenë i denjë në ecjen përpara të demokracisë në
Shqipëri. As njëshat e dy partive të mëdha dhe as njëshat e
partive vocërrake nuk kanë as më të voglën përgjegjësi
kombëtare për të vepruar fort në rregullimin e problemevetë
cilat po mbysin shoqërinë shqiptare. 
PS-ja ishte partia e cila shkatërroi me themel ardhmërinë e
klasës së të persekutuarve politikë, ndërsa PD-ja ishte
partia që vetëm sa ruajti raporte falso midis   
tradicionalistëve dhe reformatorëve. Të dyja sëbashku
luftuan me themel atë gjë të vetme që na duhej në këto vite
dhe që ne e kemi quajturnacionalizëm kombëtar.  
Në ndërtimin e një shteti me të vërtetë demokratik, baza
është ligji i fortë dhe jo   ligji as mish, as peshk.
Zbatimi i ligjit fillon tek krerët drejtues të shtetit dhe
jo tek njerëzit e thjeshtë të cilët nuk dinë ta kuptojnë
ligjin dhe më ta inerpretojnë atë dhe   ta zbatojnë me
ndërgjegje.  
Procesi i ndërgjegjësimit bëhet nëpërmjet rrymës së
nacionalizmit dhe jo nëpërmjet rrymës së
social-demokracisë. Duke dashur që populli të mos bëhet i
ndërgjegjshëm për atë që bën çdo ditë social-demokracia e
tipit Nano-Berisha, u luftua fort dhe me  qëllim të keq
ecja përpara e nacionalizmit shqiptar. Qëllimisht kjo dyshe
për 15 vjet   aplikoi një luftë midis vetes, vetëm qëq
frymakombëtare dhendërgjegja kombëtare të veniteshin gjer
në varrosje. 
Në Shqipëri, përnjeherë u vunë re tre grupime shoqërore:
1.social komunistë të majtë; 2. Liberal–katolikë të
qendrës; 3. nacional-kombëtarë të djathtë. 

E para përfaqësonte që në krijimet e saj për herë të parë
në Europë përhapjen e   marksizmit dhe mbrojtjen e tij; e
dyta u themelua me insistimin e katolicizmit për të
mbrojtur partikularizmin krahinor kundër centralizmit
shtetëror dhe mbronte interesat    e artizanëve të vegjël
dhe fshatarëve me shumë pak tokë; dhe e treta ishte
mbrojtëse e interesave të borgjezisë së mesme dhe asaj të
madhe industrialiste. 
Në parlamentin shqiptar ka përfaqësues të shtresave
revolucionare marksiste të atyre  të borgjezisë së vogël
dhe elementë të pasuruar në rrugë jonormale.
Shqipëria mbetet ende një shtet me fizionomi
social-komuniste dhe për këtë arsye   është e vështirë që
të kryhen reforma të forta në vend. Udhëheqës të papronë
për shumë vite brez pas brezi nuk mund të marrin përsipër e
të vendosin themele  të forta demokratike në Shqipëri.  

Dylejman Mila 


KOMPROMISI,  “SHPATË E DEMOKLEUT” MBI KOSOVËN 

Ndërlikimet e një çështjeje të thjeshtë për t’u zgjidhur në
parim sjellin rrjedhoja të rënda e të paparashikuara kur
bëhen përpjekje për t’iu shmangur zgjidhjes parimore dhe
për ta zëvendësuar këtë zgjidhje me pazarllëqe për hir të
konjukturave ndërkombëtare, ose për interesat e atyre që
duan të nxjerrin përfitime të padrejta në kurriz të të
tjerëve. Kështu ka ndodhur deri tani me të quajturat
përpjekje për të gjetur një zgjidhje për Kosovën. Rreziqet
janë të mëdha që diçka e ngjashme të ndodhë sërish tani kur
 është shpallur se ka filluar procesi i bisedimeve për të
përcaktuar statusin përfundimtar të Kosovës. Rreziku i parë
është që këto bisedime ta katandisen në modelin e atyre të
Rambujesë në fillim të vitit 1999, çka do të vinte qysh në
nisje shqiptarët në një pozitë të pabarabartë. 

Pas një sërë zhvillimesh të vrullshme e radikale në
terrenin shqiptar kosovar dhe në skenën e politikës
ndërkombëtare “çështja e Kosovës” ka marrë fizionominë e
një çështje të zgjidhur në fakt, që pret vetëm sanksionimin
politiko-juridik ndërkombëtar. Megjithatë kjo çështje e
qartë në vetëvete, si në fakt dhe në parim, përsëri
mbështillet me një mjegullnajë të dendur diplomatike dhe në
propagandën e përditshme paraqitet si çështja më e
ngatërruar dhe më e rrezikshme për t’u vendosur
përfundimisht me të cilën qenkan ndeshur ndonjëherë Europa
dhe diplomacia ndërkombëtare e interesuar për rajonin e
Ballkanit. 
Edhe pas krijimit të një gjendje tërësisht të re për
Kosovën, si rezultat i ndërhyrjes ushtarake të NATO-s në
vitin1999, kemi dëgjuar nga diplomacia ndërkombëtare vetëm
hipoteza të pakuptueshme e shpesh të pakuptimta, formula të
dyshimta.Të drejtën për t’i vënë vulën zgjidhjes diplomacia
ndërkombëtare e mban vetëm për vete, ndërsa palëve në
konflikt, shqiptarëve e serbëve, u ngarkon barrën konkrete
që të gjejnë atë “formulën magjike” dhe të bëjnë atë
“kompromisin imagjinar” që do të kënaqte të dyja këto palë
dhe do të kishte njëkohësisht miratimin e faktorëve
ndërkombëtarë, të cilët gjithashtu nuk bien dot në një ujdi
midis tyre se çfarë duan konkretisht të ndodhë midis
shqiptarëve e serbëve. Këta faktorë ndërkombëtarë kanë
zgjedhur rrugën më të keqe për të dhënë ndihmesën e
ushtruar ndikimet që pretendojnë në zgjidhjen e çështjes së
Kosoëvs, kur qëndrojnë prej vitesh në pritje se çfarë do të
ndodhë, cili do të jetë ai “kompromisi imagjinar”
shqiptaro-serb, në vend  që të kuptonin me kohë se nuk mund
të ketë asnjë kompromis të tillë. 
Domosdoshmërinë e arritjes së një kompromisi e përmend
shpesh edhe diplomacia serbe, sepse ajo tashmë e di që në
rrethanat e sotme dhe për shkak të gjendjes faktike që
është krijuar në Kosovë një “zgjidhje me kompromis” i sjell
përfitime vetëm Serbisë. Cilido që të jetë “kompromisi”
lëshimet do të duhet t’i bëjnë shqiptarët, serbët nuk kanë
asgjë për të ofruar e për të sakrifikuar që të mundësojnë
arritjen e një kompromisi. E gjitha që mund të bëjnë ata
është të pajtohen me realitetin e ri dhe të heqin dorë nga 
marifetet për të krijuar trazira e pengesa në njohjen
ndërkombëtare të këtij realiteti. 
Pra, nuk është rasti kur mund të bëhet fjalë për ndonjë
kompromis me kuptim, me mirëbesim dhe me përfitime të
ndërsjella të dyanshme, por është fjala për një padrejtësi
të maskuar si kompromis në dëm të shqiptarëve. Në këto
rrethana bëhet e qartë se idea e “zgjidhjes me kompromis”
shqiptaro-serb të çështjes së  Kosovës qëndron si “shpatë e
Demokleut” mbi qafën e shqiptarëve, ndërsa diplomacia
ndërkombëtare dhe ajo serbe mbajnë në duart e tyre dorezën
e kësaj shpate që ta vringëllijnë tehun e saj sipas qejfit
të tyre. Zgjidhja me kompromis nënkupton cungimin e
zgjidhjes së vërtetë dhe cënimin e të drejtave reale të
shqiptarëve. 
Ndërsa bëjnë demagogji se janë për një zgjidhje kompromisi
serbët vazhdojnë të sillen me fodullëk kolonizatori e
imperialisti, kur premtojnë se do garantojnë të drejtat
autonomiste të shqiptarëve në Kosovë, sikur nuk janë ata që
për krimet që kanë kryer kundër shqiptarëve bashkësia
ndërkombëtare i ndëshkoi në vitin 1999 me ndërhyrjen e parë
ushtarake në historinë e NATO-s. Serbët shpikin variantet
më të çuditëshme për të zgjidhur çështjen e Kosovës, edhe
pse nuk kanë dhënë asnjë provë se më parë variante të tillë
janë zbatuar në Serbi dhe kanë sjell rezultate të mira.
Serbët shpikin autonominë e serbëve të Kosovës brenda
autonomisë së Kosovës, edhe pse këto eksperimente ende nuk
i kanë bërë dhe nuk janë gati t’i bëjnë më parë në Luginën
e Preshevës, në Sanxhak, në Vojvodinë. Serbët kërkojnë
modelet më të çuditëshme në praktikën ndërkombëtare që të
plotësojnë ambiciet e tyre në Kosovë. Herë thonë të bëhet
Kosova një Bosnje e dytë, herë thonë të jetë një Tirol i
Jugut brenda Serbisë, herë duan t’i japin ndonjë status si
të Ishujve Faroe apo ishullit Aland në Finlandë. Edhe më
qesharak duket pretendimi serb se Kosova duhet trajtuar në
raport me Serbinë si Taivani në raport me Kinën ( parimi i
njohjes vetëm të një Kine), duke harruar se krahasimi mund
të bëhet vetëm në kahje të kundërt, Kosova shqiptare i
nënshtrohet parimit një shtet-një komb në raport me
Shqipërinë , jo me Serbinë. 
Sipas “magjistarëve” dhe “alkimistëve” të politikës e të
diplomacisë serbe çdo zgjidhje është e mirë nëse në njëfarë
mënyre e lë Kosovën nën sovranitetin e Serbisë dhe çdo
zgjidhje është e papranueshme nëse Kosova njihet si shtet i
pavarur. Pra, serbët nuk janë ende në gjendje të bëjnë
kompromis me veten e tyre për çështjen e Kosovës, sepse
përqëndrohen në politikën e vjetër e të dështuar
imperialiste, kolonialiste në Kosovë. Kështu që nuk kanë si
të bëjnë e çfarë kompromisi të bëjnë  me shqiptarët,
sikurse pret bashkësia ndërkombëtare.
Edhe shqiptarët nuk kanë si të ofrojnë lëshimet që mund të
duan serbët, ose  që mund t’ua këshillojnë ndërkombëtarët,
sepse për shqiptarët kjo nuk do të ishte kompromis, por një
lloj kapitullimi pa kushte para imperializmit serb dhe një
vetëvrasje kombëtare në çastet kur i janë afruar më shumë
se kurrë realizimit të aspiratës së tyre për t’u çliruar e
pavarësuar nga sundimi i huaj. 
Shqiptarët tashmë kanë bërë atë kompromisin e madh me veten
e tyre. Nuk po shtrojnë në këtë kohë çështjen e ushtrimit
deri në fund të të drejtës për vetëvendosje për të kërkuar
bashkimin e Kosovës e të Shqipërisë. Shkrimtari Ismail
Kadare këtë kompromis që e kanë  shpallur drejtuesit
politikë të shqiptarëve si një hap për të lehtësuar
veprimet e diplomacisë ndërkombëtare e ka paraqitur si
“dëshirën e fundit” të shqiptarëve, duke  theksuar se
shqiptarët heqin dorë kështu nga vetë ideja e bashkimit
kombëtar, çka është e pavërtetë dhe e pamundur. Edhe
ministri i jashtëm i Shqipërisë, Besnik Mustafaj, vazhdon
t’i mbetet besnik qëndrimit të tij antikombëtar për t’iu
kundërvënë me arrogancë aspiratës  dhe të drejtës së
shqiptarëve për bashkim. Në një konferencë të mbajtur në
Romë me temën  “Ballkani, Kosova, një sfidë për Europën “ 
Besniku-besnik i politikës së copëtimit të kombit shqiptar
paska deklaruar : “Qeveria shqiptare dekurajon pa mëdyshje
çdo lloj korrenti në Shqipëri apo në Kosovë që do të
ëndërronte bashkimin e Kosovës me Shqipërinë apo edhe
bashkim të Kosovës me territoret e banuara nga shqiptarët
në Maqedoni apo Mal të Zi” (gazetat “Sot” dhe “55” të datës
21 dhjetor 2005)
Kështu dy shkrimtarët shqiptarë Ismail Kadare dhe Besnik
Mustafaj, që njihen për lidhjet e tyre shumë të ngushta me
mjediset intelektuale e politike franceze, janë më të
vendosurit në botë për të përjetësuar atë copëtim të kombit
shqiptar  që u vendos në Konferencën e Londrës të vitit
1913, që u thellua në mbledhjen e komunistëve jugosllavë të
AVNOJ-it në Jajce më 1943 dhe që u kthye në një ndarje me
kufinj ndërkombëtarë pas shpërbërjes së federatës
jugosllave sipas projektit  të përpunuar nga francezi
Badinter në vitin 1991. 
Ismail Kadareja, shqiptari më i përkëdhelur në Francë, e
keqpërdor namin e madh që ka marë si “gjeniu i letrave
shqipe” për të vrarë idenë e bashkimit kombëtar të
shqiptarëve. Kurse shkrimtari-diplomat Besnik Mustafaj, 
gjithashtu i përkëdhelur si shkrimtar e diplomat në Francë,
që ka zënë për fatin e keq të shqiptarëve postin e
ministrit të jashtën të Shqipërisë, shpall me mburrje se
qeveria ku ai bën pjesë do të vrasë edhe ëndrrën e
shqiptarëve për bashkim. Zonja Medlin Ollbrajt kur ishte
Sekretare e Shtetit e SHBA publikisht ua njohu shqiptarëve
të Kosovës të drejtën të ëndërronin për pavarësi e bashkim
kombëtar. Kurse ministri i jashtëm në qeverinë e tanishme
të Shqipërisë, Besnik Mustafaj, betohet para të huajve se
askujt , as ndonjë korrenti apo individi, nuk ia njeh të
drejtën të ëndërrojnë për bashkim kombëtar shqiptar, apo
për bashkim të atyre trojeve etnike shqiptare që i copëtuan
shovinistët sllavë pasi i pushtuan. Me kaq pasion e zell
antikombëtar askush nuk e ka shpallur e mbrojtur copëtimin
e shqiptarëve e të trojeve të tyre etnike deri sot. Kurrë
Shqipëria nuk ka pasur deri tani pushtetar, sidomos
ministër të jashtëm, që të bëjë deklarata kaq brutale për
të vrarë deri ëndrrën kombëtare të shqiptarëve.  
Besnik Mustafaj në zjarrin e qortimeve e mallkimeve që iu
drejtuan pas deklaratës që bëri në shtator 2005 në OKB për
pavarësinë e kushtëzuar të Kosovës, bëri sikur u pendua,
sikur u tërhoq . Por në atë konferencën e Romës jo vetëm
paska përsëritur të njëjtat proçka për këtë pavarësi të
kushtëzuar, por paska shkuar shumë më larg në
antikombëtarizmin e tij, duke kërcënuar të gjithë
shqiptarët që do të guxojnë të ëndërrojnë se ky copëtim
kombëtar i shqiptarëve do të marrë fund një ditë. Pra
Besnik Mustafaj në këtë prag viti të ri, kur pritet ngjarja
e madhe për Kosovën, na shfaqet si “ëndërrvrasës i
bashkimit kombëtar” të shqiptarëve. Besnik Mustafaj nga një
anë pohon se Shqipëria nuk ka rol për të luajtur në
zgjidhjen e problemit të Kosovës, nga ana tjteër kërcënon
se as shqiptarëve të Kosovës nuk u lejon të shohin ëndrra
të tjera përveç atyre që ia ka qejfi Besnikut.
Në shtypin e Tiranës më 22 dhjetor 2005 kishte njoftime për
takimet e një delegacioni të Kuvendit të Kosovës me
pushtetarë të lartë të Tiranës. Gjatë këtyre takimeve
kryetari i delegacionit nga Prishtina , Sabri Hamiti,
parashtroi kërkesën që “Shqipëria të përfaqësojë e të
mbrojë interesat e Kosovës, atje ku nuk shkon dot zëri i
Kosovës”. Këtë kërkesë zotëri Hamiti e paka përsëritur edhe
në takimin me ministërin e jashtëm Besnik Mustafaj ( gazeta
“55”, 22 dhjetor 2005). Po çfarë mund të priste nga ky
ministër i jashtëm pas deklaratave që sapo kishte bërë në
Romë?!. Me megallomani Mustafaj i ka premtuar Hamitit se do
të bëjë punëra të mëdha, madje i paska premtuar se do të
ndihmojë për kualifikimin profesional të diplomatëve të
Kosovës, kur të gjitha veprimet që po bën diplomacia
shqiptare nën drejtimin e Mustafajt nuk bien aspak erë
profesionalizmi diplomatik  dhe Mustafaj kryeson shërbimin
qeveritar më të dështuar e më të diskredituar gjatë 100
ditëve të para të qeverisjes së re në Tiranë. 
Janë një varg dështimesh në veprimtarinë e mirëfilltë
diplomatike dhe diletantizmat e amatorizmat në organizimin
e shërbimit diplomatik e në përzgjedhjen e përfaqësuesve
diplomatikë që e kanë bërë dikasterin  ku drejton Mustafaj
edhe tabelë qitje të opozitës sherrxhije, e cila për fat të
keq ka se ku kapet. Deri edhe për deklaratat e lëshuara në
Romë opozita e zuri ngushtë ministrin e jashtëm, sepse e
shpalli këtë deklaratë si kundërvënie ndaj rezolutës që
kishte miratuar Kuvendi i Shqipërisë për të mbështetur
pavarësinë e plotë të Kosovës. 
Nuk e dimë përshtypjen që kanë marrë  të deleguarit e
Kuvendit të Kosovës pas vizitës në Shqipëri, por pas
deklaratave të Mustafajt në Romë ata duhet të brengosen
shumë dhe të mos gëzohen aspak nëse dëgjojnë nga
pushtetarët e Tiranës se Shqipëria përgatitet të luajë rol
aktiv në procesin që ka nisur për Kosovën, sepse ky rol
aktiv sipas predikimeve të Mustafajt është në një drejtim
që ngjall shqetësim. Mustafaj i ka thënë hapur zotëri
Hamitit e delegacionit të kryesuar prej tij  se drejtuesit
e Kosovës “ duhet të tregohen realistë dhe të transmetojnë
të gjitha energjitë e tyre pozitive gjatë këtij procesi që
sapo ka nisur”. Zakonisht terma të tillë janë përdorur në
fjalorin politiko-diplomatik të pushtetarëve të Tiranës për
t’u  dhënë drejtuesve politikë të Kosovës “këshillën” që të
tregohen sa më të kufizuar në kërkesat e tyre dhe të
pranojnë pa shumë llafe aq sa do t’u japin të tjerët. 
Pra, edhe këshilla e Mustafajt ka qenë që Kosova duhet të
bëjë atë kompromis që do të kënaqë Serbinë e miqtë e saj,
kuptohet në radhë të parë Francën, ku Besniku gjen
frymëzimin e tij më të madh diplomatik. Më 20 dhjetor 2005
Ministria e Jashtëme e Serbisë ka bërë të ditur se gjatë
qëndrimit në Paris presidenti serb Tadiç është takuar dhe
me kryetarin e Gjykatës Kushtetuese të Francës dhe ka marrë
prej tij premtimin se kjo Gjykatë do të jetë në mbështetje
juridike të delegacionit të Serbisë  gjatë procesit të
bisedimeve për Kosovën ( “Cila Francë po prish kushtin e
asnjanësisë?” në “Gazeta Shqiptare”, 25 dhjetor 2005). 
Në fakt Franca asnjëherë nuk ka qenë në pozitat e
asnjanësisë kur janë shqyrtuar problemet midis shqiptarëve
e serbëve, por ka mbajtur gjithmonë anën e serbëve. Këtë
bëri edhe eksperti francez Badinter në vitin 1991 kur
rekomandoi që Kosovës të mos i njihej e drejta e shkëputjes
si njësive të tjera përbërëse të ish-federatës jugosllave.
Tani nuk qenka më fjala për një ekspert, por për vetë
Gjykatën Kushtetuese të Francës, pra për politikën zyrtare
franceze që do të mbështesë Serbinë kundër Kosovës e
shqiptarëve. Ky fakt na i rrit edhe më shumë shqetësimet
kur politikanë-shkrimtarë si Kadareja e Mustafaj, të prirur
për të dëgjuar tej mase zërin e Francës e të  francezëve,
dalin haptaz me qëndrime që synojnë t’u vrasin shqiptarëve
idenë dhe ëndrrën e bashkimit kombëtar dhe të shtyjnë
drejtuesit politikë të Kosovës drejt pranimit të
kompromiseve që sidoqë të formulohen do të jenë në dëm të
shqiptarëve. 
Nuk është e lehtë për cilindo të marrë haptazi pozën e
vrasësit të idesë së bashkimit kombëtar e të ëndrrës për
bashkim kombëtar. Politikanët që nuk kanë ditur të ruajnë
personalitetin dhe integritetin e tyre mund të bëhen
viktima të gjhithfarë shantazhesh e të bëjnë gafa deri në
tradhti kombëtare shtetërore. Por asnjë lloj shantazhi
politik, apo joshje politike nuk mund të jetë aq e fortë sa
të të bëjë vrasës të ëndrrës për bashkim kombëtar, në qoftë
 se në shpirtin tënd nuk ke urrejtje të pakufishme për këtë
bashkim kombëtar, siç paska me sa duket Besnik Mustafaj
urrejtje të pakufishme për bashkimin kombëtar të
shqiptarëve.
Kur vërejnë dukuri të tilla “shqiptare” serbët e kanë shumë
të lehtë të hiqen si  “kompromisaxhinj”. Kur hiqen të tillë
nuk duan ta thonë, por e dijnë se kompromisi po u kërkohet
shqiptarëve. Ndërsa shqiptarët “kompromisaxhinj” kur u
flasin drejtuesve të Kosoëvs për realizëm, për qëndrime
pozitive duan t’u shtijnë frikën që të mos mendojnë se
çështja e Kosovës mund të zgjidhet edhe ndryshe, në kuadër
të ushtrimit të plotë e të përsosur të parimit të
vetëvendosjes së popujve. “Kompromisaxhinjtë” shqiptarë që
predikojnë për sjellje realiste e qëndrime pozitive nuk
janë aspak realistë në gjykimet e këshillat e tyre.
Përndryshe ata duhej të theksonin me të madhe se çështja e
Kosovës zgjidhet si të gjithë rastet e tjerë të 
shkolonizimit, pas LDB dhe rastet e shkëputjes së popujve
për të krijuar shtetin e tyre të pavarur, ose për t’u
bashkuar me shtetin e tyre kombëtar, si rastet e shumta që
ndodhën pikërisht në Europë gjatë 15 viteve të fundit pas
shembjes së sistemit komunist, federatave komuniste të
imponuara. Pasurimi i hartës politike të Europës gjatë 15
viteve të fundit me një numër shtetesh të reja është prova
më e prekshme se parimi i vetëvendosjes jo vetëm është bërë
nga një parim i madh politik i marrëdhënieve ndërkombëtare
në një parim e normë përgjithësisht e detyrueshme ( jus
cogens) e të drejtës ndërkombëtare dhe mbështetet si në
traktate ndërkombëtare dhe në zakonin ndërkombëtar. Në këtë
drejtim shqiptarët nuk kanë si të pranojnë për
“realpoltikë” ose “pragmatizëm diplomatik” ndonjë
“kompromis” që e kufizon vetëm në rastin e tyre të “drejtën
e popujve për vetëvendosje”, edhe nëse mjaftohen
përkohësisht në një fazë të caktuar të hapave drejt
zgjidhjes së problemit të tyre kombëtar me njohjen e
pavarësisë së Kosovës. 
Diplomacia ndërkombëtare nuk e ka të drejtën të kërkojë nga
shqiptarët një gjë që nuk përputhet me të drejtën
ndërkombëtare: “vetëkufizmin e të drejtës së vetëvendosjes
në parim”, as t’u imponojë atyre zgjidhje që bien ndesh me
kërkesat më minimale në ushtrim të kësaj të drejte. Detyra
e diplomacisë së Shqipërisë është të plotësojë atë kërkesë
që paraqiti delegacioni i Kuvendit të Kosovës dhe të
theksojë me forcë pranë gjithë faktorëve ndërkombëtare se
Kosova tashmë është shtet më vete dhe se ka mbetur për t’u
kryer një proces njohje ndërkombëtare të një subjekti të ri
të të drejtës ndërkombëtare dhe të vendosjes së
marrëdhënieve normale me të nga subjekte të tjerë që kanë
interes për të tilla marrëdhënie. Proceset e njohjes së
shteteve të reja si subjekt i marrëdhënieve ndërkombëtare
janë të përpunuara në teori e në praktikë dhe nuk ka vend e
arsye të kërkohen modele të reja, si për rastet kur njohja
bëhet në mënyrë individuale dhe kur ajo bëhet në mënyrë
kolektive. Ka shkuar mjaft përpara edhe procesi i njohjes
“de facto” të subjektivitetit juridik ndërkombëtar të
shtetit të Kosovës. Mekanizmat ndërkombëtarë janë kujdesur
për disa zgjedhje të lira në Kosovë, në nivel lokal e
politik, kanë përshëndetur mënyrën demokratike të
zhvillimit të tyre, kanë njohur rezultatet e tyre, kanë
bërë marrëdhënie të shumta me pushtete faktike që kanë dalë
prej tyre. Shtete të veçantë kanë arritur nivele të larta
marrëdhëniesh faktike me Kosovën, kanë dhe zyra përfaqësimi
në Kosovë. Zvicra madje ka deklaruar se njeh shtetin e
pavarur të Kosovës. 
Pra, zhvillimet kanë arritur nivele të atilla që nuk ka
kuptim të tentohet të kthehen mbrapsht dhe askush nuk do të
ketë fuqinë për t’i kthyer mbrapsht e për t’i paraqitur
sikur nuk kanë ndodhur. Edhe dy dokumentet e fundit të
organeve më të lartë përfaqësues të vullnetit politik të
popullit të Kosovës, “Rezoluta e Kuvendit të Kosovës” e 17
nëntorit 2005 për rikonfirmimin e vullnetit të popullit të
Kosovës për pavarësinë e sanksionuar me referendum popullor
qysh në vitin 1991 dhe platforma e punës së delegacionit të
Kosovës në bisedimet e drejtuara nga Ahtisari e dorëzuar më
datën 22 nëntor 2005. Në këto dy dokumente është theksuar
se pavarësia e Kosovës nuk është e negociueshme. Edhe
Kuvendi i Shqipërisë me rezolutën që miratoi ka mbështetur
në thelb këtë qëndrim. 
Por nga ana tjetër diplomacia serbe i ka ngritur tonet e
ashpra e agresive se nuk do të lejojë  pvarësinë e Kosovës
e nuk do të njohë një pavarësi të tillë edhe sikur atë ta
njohin të tjerët. Pra është e qartë se i quajturi proces i
bisedimeve nuk ka si të ketë palë shqiptarët e serbët,
sepse bisedimet bëhen për t’u marrë vesh në çështjen
thelbësore dhe pastaj për hollësira të tjera. Midis
shqiptarëve e serbëve duket qartë se nuk mund të ketë
marrëveshje për thelbin e çështjes, pavarësinë e Kosovës.
Kështu që bisedimet mbeten për t’u bërë me bashkësinë
ndërkombëtare për njohjen e pavarësisë së Kosovës. Në
praktikën ndërkombëtare njohja e shtetit të ri është akt i
vullnetit politik e juridik të njëanshëm: ai që nuk do nuk
e njeh, ai që do e njeh. Kuptohet se shqiptarët nuk kanë
interes ta interpretojnë e ta shtrojnë kaq thjesht
çështjen, sepse nuk janë në gjendje të imponojnë njohje
graduale individuale. Por nga ana tjetër shqiptarët nuk
kanë si të pranojnë që bisedimet që nuk ka kuptim t’i bëjnë
me Serbinë, t’i bëjnë në një kuadër më të gjërë me
ndërkombëtarët dhe Ahtisari të kthehet në një sekser
bisedimesh të tërthorta Kosovë-Serbi, për çështje ku
shqiptarët nuk mund të bëjnë lëshim. 
Mbajtja fort pa pikës 9 të Rezolutës së Kuvendit të Kosovës
të datës 17 nëntor ka një rëndësi vendimtare për të mos
rënë në ndonjë kurth serb të ngritur me duar ndërkombëtare,
ose me “marifete shqiptare” si ato që bën Besnik Mustafaj.
Në këtë pikë thuhet “Kuvendi i Kosovës konfirmon se
vullneti i popullit të Kosovës për pavarësi është i
panegociueshëm”. Në këtë çështje nuk vlen këshilla e
Mustafajt për “realizëm e pozitivizëm”. Formulimi i tillë i
kësaj pike ka rëndësi të madhe sepse para disa kohësh në
shtypin e Tiranës gjatë vizitës së një politikani nga
Kosova në shtypin e Tiranës u shfaq një lajm sikur në
takimet me pushtetarët e Shqipërisë ishte përdorur një
formulim tjetër “pavarësia e Kosovës është e panegociueshme
me Serbinë”, çka nënkuptonte se mund të bisedohej me
ndërkombëtarët, çka përsëri do të çonte atje ku synon
Serbia. Formulimi i mësipërm i shfaqur në shtypin e Tiranës
i parë nga këndvështrimi i deklaratës së Besnik Mustafajt
në OKB për”pavarësinë e kushtëzuar të Kosovës” ishte shumë
shqetësues. Por tani, pas Rezolutës së Kuvnedit të Kosovës
të 17 nëntorit, besojmë se askush nuk do të marrë guximin
në emër të Kosovës të diskutojë qoftë dhe me ndërkombëtarët
në kuadrin e bisedimeve të Ahtisarit pë një zgjidhje të
problemit të Kosovës në nivelin e pavarësisë së plotë
klasike si shtet i pavarur e sovran, subjekt normal i së
drejtës ndërkombëtare.    
Mbi përfaqësuesit e Kosovës do të ushtrohet trysni e madhe
për ta modifikuar në praktikë atë dispozitë të Rezolutës,
ose për ta anashkaluar duke përdorur terma dykuptimshe,
formula mjegulluese. Urojmë që tentativa të tilla të jenë
të pasuksesshme përpara qëndrimeve të forta të të
ngarkuarve të Kosovës për kontaktet me ndërkombëtarët.

26 dhjetor 2005                                            
           Abdi Baleta


MOS I NGATĂ‹RRONI GJĂ‹RAT, Z. LUAN RAMA!

Përgjigje ndaj artikullit të Luan Ramës botuar në gazetën
“Korrieri” të datës 15 nëntor 2005 me titull “Të shqetësuar
nga Moisiu, toleranca apo histori”. Replikë 

Presidenti, Z. Rama, është personaliteti i bashkimit dhe jo
i ndarjes. Është një lapsus me qëllim apo pa qëllim, apo
ishte sugjerimi i një këshilltari dashakeq që me ato fraza
si temë e botuar në “Korrieri” solli shqetësime, që është
fillesa e një mosintolerance ndërmjet besimeve në Shqipëri.
Kjo temë e caktuar në Oksford nuk është model për t’u marrë
në përparësi. Është një temë tepër delikate të cilës duhej
t’i ishte kushtuar vëmendje tepër e madhe nga Presidenti
Moisiu. Dikur, baballarët tanë, njerëzit e thjeshtë i
respektonin bindjet fetare të besimtarëve të religjioneve.
Kurrë nuk diskutonin probleme të karakterit fetar.
Respektonin bindjet fetare të të dy krahëve. Ishin tepër të
kujdesshëm ndaj referimeve fyese të palës tjetër. Shkurt, i
shmangeshin politikave të tilla në çdo aspekt ndërfetar.
Këtu qëndronte thelbi i mirëkuptimit. Konferenca të tilla
të organizuara qoftë brenda apo jashtë janë tëe
papërshtatshme. ǒduan intelektualë si Pirro Misha apo
Fahri Balliu e të tjerë me referenca antiislame, apo
shkrimet antiislame të fletores “Shqipëria Etnike”, me
artikuj fyes ndaj islamit? ǒduhet në forumet e tilla
fetare e intelektuale që s’kanë fare lidhje, që s’njohin
besimet, religjionin, e janë ateistë si jeni ju Z. Rama? Ti
mund ta vlerësosh presidentin tonë të moshuar, por fjala e
tij në atë forum solli reagim të fortë të besimtarëve
muslimanë. Si i moshuar, s’duhej të binte pre dhe të bëhej
shkak i kësaj polemike. 
	Nuk është gjithçka bota e dijes së intelektualëve të
Oksfordit, qendra më e madhe e përqendruar e dijes kundër
islamit. Kjo protestë është bërë nga forumi i
intelektualëve muslimanë ku aderojnë personalitete të
shquara të kulturës shqiptare. I keni në mesin tuaj, ata
punojnë e krijojnë mes jush. Nëse kryetari i kryesisë
muslimane nuk ka reaguar, ka bërë keq.
	Unë nuk e marr vesh apo ta shpjegoj konceptin “Islamizmi
europian i shqiptarëve”. Është një term që po përdoret
rëndom nga përfaqësues intelektualë ateistë me paragjykime
që gjuajnë tepër larg. Islamizmi është një fe universale që
kalon caqet e kombeve dhe të kontinenteve. Nuk ekzistojnë
islamizëm europian, afrikan, aziatik, apo amerikan, sepse
ritualet e islamit janë të njëjta kudo. Nuk e di pse duhet
të themi islamizëm europian. Duam apo s’duam ne ne jemi
europianë me veçoritë tona, me pozicionin gjeografik,
zakonet, gjuhën, ritualet tona pagane të krishtera e islame
që na dallojnë nga vendet e lindjes. Nuk e solli Europa e
krishterë islamizmin tek ne Z. Rama! Fytyra e islamit
shqiptar europian shihet me afetarizmin e shqiptarëve, me
shartimin e pesë shtyllave kryesore që e dallojnë
muslimanin e vërtetë. Për muslimanin shqiptar, tradita e
krishterë është përmendur me kohë  qysh se e kemi përqafuar
islamin. Ky është portreti i muslimanit shqiptar Z. Rama!
Kjo traditë gjallon edhe sot. 
	Tek shqiptari musliman tradita e krishterë është perënduar
qysh se ne kemi përqafuar islamin. Ajo traditë shihet sot.
Nuk është e drejtë që ne muslimanëve të na impononi me
urdhëra qeveritarë adhurimin e një shenjtoreje katolike që
s’ka të bëjë fare me ritualet tona. Me dashje, qeveritarët
tanë sot përdorin mjete që janë në favor të një komvertimi
të këtyre islamëve shqiptarë në të krishterë. Rasti më i
qartë është në adhurimin e shenjtores Gonxhe Bojaxhiu, apo
Nënë Terezës. Emërtohen qendra universitare spitalore,
sheshe, aeroporti, ngrihen busti dhe bëhet një ditë pushimi
ku pa përjashtim të gjithë mendojnë për të. Vërtet që ajo
ishte një fetare e devotshme me etnitet shqiptar, por ishte
një shtetase e devotshme dhe misionare e Vatikanit. 
	Ti bën një gafë të madhe me shprehjen “Islamikët
shqiptarë” me një shprehje përbuzëse, a thua se këto janë
terroristë të thekur! I shikon me syrin e një ateisti të
thekshëm majtist që s’ke lidhje aspak me religjionet, qoftë
atë të krishterë, apo atë musliman. Si ish-ministër i
brendshëm i je përmbajtur urdhërave të CIA-s e shërbimeve
europiane në dëbimin e dhjetërave fondacioneve islame. Nga
90 e ca fondacione kanë mbetur vetëm 14, por edhe ata po
largohen nga mënyra se si po trajtohen. Ndërsa fondacionet
e krishtera janë favorizuar së tepërmi dhe janë mirëpritur.
Ky është një dallim thelbësor. Nuk mund të bëj be për
ndershmërinë e tyre, por dëbimi i tyre nuk vjen për shkak
të rrezikshmërisë së tyre, por për të lehtësuar punën e
palës tjetër. 
	Një gazetë aludonte për “islamikët shqiptarë” në Kosovë
apo në Tropojë. Ju e përgënjeshtruat. Por vetë thënia juaj
i koncepton ata si terroristë. Shihet qartë se keni një
lloj racizmi ndaj këtyre besimtarëve shqiptarë. 
	Ka perënduar ajo kohë kur ju dhe shokët tuaj e përdornit
Komunitetin Musliman sipas midesë tuaj. E pikërisht kur
erdhi reagimi i forumit Intelektual Musliman Shqiptar ndaj
fjalës së presidentit, ia vutë vulën se islamikët shqiptarë
janë terroristë, sepse janë edukuar në shkollat fetare të
lindjes, në universitetet fetare më të dëgjuara të botës
islame. Sot nuk kemi klerikët e një kohe që e shpjegonin
përmendësh Librin e Shenjtë. Frika qëndron se kjo armatë e
re, e formuar me një filozofi islame të kulluar ju nuk e
dëshironi, se sipas jush bëhet e rrezikshme për islamin
europian shqiptar. E dëshironi të jetë i paarsimuar, me
boshllëqe në shartimin e pësë shtyllave të besimit islam.
Ka perënduar ajo kohë Z. Rama! Mos filozofoni me
qytetërime. Çdo popull ka qytetërimin e tij. Është europa
ajo që i imponon të tjerëve qytetërimin e saj, me një
ofensivë që përngjan me kryqëzatave të mesjetës, gjë që
popujt e botës e në veçanti të lindjes islame nuk e duan.
Ende ke mbeturinatë vazhdimit të luftës kundër bindjeve
fetare. 
	Z. Rama, lëreni Francën në piedestalin e saj si demokraci.
U pa qartë racizmi që shpërtheu pas miratimit të
kushtetutës europiane. Ai shpërthim spontan i racizmit
popullor ndaj një vendi aleat, ndaj Turqisë muslimane.
Reagimi i muslimanëve francezë është kundërshtimi ndaj atij
racizmi të kulluar ndaj emigrantëve, është kundërshtimi
ndaj trajtimit jonjerëzor në sferën politike, ekonomike dhe
arsimit, ndaj getove të krijuara si në kohën e fashizmit,
ndaj një jete të mbyllur, ndaj papunësisë e ndaj
religjionit të tyre. 
	Kur shteti të trajton si të njerkës, kur dikujt ia mohon
të drejtën e pronës, të drejtën e ndërtimit të xhamisë në
Namazgja, në pronën e vakëfit, ku hyjnë edhe ndërtesa e
parlamentit,e njëkohësisht i përulesh me servilizëm
autoritetit të shtetit të Vatikanit dhe patriarkëve të
ortodoksisë janullatiste greke, durimi do të ketë një fund
dhe zemërimi do të jetë i vrullshëm. Kjo nuk ka lidhje me
terrorizmin, por me një të drejtë që takon dhe shteti nuk
duhet ta bëjë veshin të shurdhër!
	Një herë e një kohë nën dyert e shtëpive muslimane u
hodhën trakte që bënin fjalë për një konvertim në të
krishterë, se sipas tyre ishte përmbysur raporti numerik
fetar në favor të të krishterëve. Ishte kjo një sfidë që iu
bë besimtarëve muslimanë në Shkodër e gjetkë. Përmendja nga
presidenti, pohimi statistikor se duhen marrë me rezervë...
natyrisht që do të sillte një reagim të beftë. ǒi duhej
presidentit të prekte një problem që dihej se do të sillte
reagime? Kjo ka një domethënie të madhe, sepse ua bën me
dije qarqeve antiislame të Oksfordit se ka ndryshuar
raporti numerik në mes të krishterëve dhe muslimanëve
shqiptarë. 
	Muslimanët u treguan tolerantë dhe toleranca do të
vazhdojë edhe sikur të ndryshojë raporti 30% me 70% në 
favor të kahut të krishterë. Nëse të ha meraku për të parë
se sa është përqindja e dallimeve në mes të religjioneve,
bëjeni! S’ua ndalon kush. Islami e ka këtë veçori. Nuk
dërgon misionarë për të blerë shtëpi në mes të lagjeve me
shumicë muslimane. Ato gjëra nuk bëhen pa qëllim. Gjithkush
beson sipas bindjes vetjake. Toleranca nuk vjen nga
thellësia e shekujve, por nga shekulli XV dhe jo më larg.
Në daç pranoje, në daç jo. Ky shtet që kemi dhe që gëzojmë
lindi në saj të forcave madhore të pjesës muslimane, në të
kundërt do të ishte bërë pre e grabitjeve të forcave të
shteteve shovniste. Vare vath në vesh këtë se 1.
“islamistët shqiptarë” janë nacionalistë më të thekshëm se
të konvertuarit në religjionin internacionalist proletar me
profetët tuaj Marks, Engels, Lenin, Stalin dhe diktatorin
tonë Enver Hoxha. Ne nuk këmbëngulim dhe nuk e kemi
monopolizuar tolerancën që sipas teje ka ekzistuar edhe
para shekullit XV. Domosdo që do të ekzistonte toleranca
mes besimit të krishterë. Ndryshon kur ka besime të
kundërta. Në mes të krishterëve u fut besimi islam që në
Europë shihej me përbuzje dhe që shkaktoi kryqëzata në
vendet e lindjes. 
	Pse ta quani religjionin e krishterë fe burimore? Burimi
është i njëjtë për të dyja religjionet. Ne i njohim
profetët që nga Ademi e deri tek Isai, kemi profetin
Muhamet të cilin religjioni i krishterë nuk e njeh. Burimi
është i njëjtë. Megjithatë, kush mund të na sigurojë se
religjioni i krishterë u fut në mënyrë paqësore në trevat
ilire? Thuhet se ishin paganë, se kishim perënditë tona, që
edhe sot ekzistojnë në formë rudimentare nëpërmjet
bestutnive. Lexo këngët e kreshnikëve se aty ka shumë për
të mësuar. Por termi “burimor” ka një qëllim të caktuar.
Jemi të ndërgjegjshëm se të parët tanë ishin paganë, të
krishterë dhe më vonë të besimit islam. Nuk kemi faj se të
parët tanë përqafuan islamin. Ishin vetë të krishterët që u
konvertuan. Pra, fjala burimor është ndjellakeqe. Turqit
erdhën në Ballkan dhe pushtuan jo vetëm trevat shqiptare,
por edhe hungarezët, serbët, rumunët, bullgarët, grekët.
Unë jam kundër tezës tënde se konvertimi në islam u bë me
forcë. Jo zotëri! Nëse do të ishte përdorur forca, pse këto
mori popujsh nuk e ndryshuan religjionin, por vetëm
shqiptarët? Mos është shkaku i thënies së mësipërme të
kundërshtisë së etnosit shqiptar ndaj tjetërsimit të etnisë
ashtu siç e pësoi etnia ilire e veriut në tjetërsimin e saj
në sllavë? 
	Jo me fyerje Z. Rama!Ta quash Forumin e Intelektualëve
Muslimanë jonjohës të historisë kombëtare është një fyerje
që nuk kapërdihet. Me këta anëtarë të Forumit të
Intelektualëve Muslimanë je një kalama i njomë që pret të
mësosh nga këta intelektualë. Anëtarët e Forumit janë
njerëz të nderuar, mjekë, mësues, inxhinierë, nëpunës me
profesione të ndryshme, njerëz të zakonshëm dhe domosdo,
dhe klerikë muslimanë, ata e njohin mirë historinë. E
njohin si u tjetërsua Kisha e Shën Stefanit në kishë
sllave. Ajo u tjetërsua, sepse popullata e krishterë e
qytetit u largua drejt brigjeve pulieze dhe të Venedikut.
Nuk ishte më funksionale, banorët autoktonë të islamizuar e
kthyen atë në faltore islame, sepse funksioni i saj fetar
ortodoks-sllav dhe venedikas kishte përfunduar. Ju do të
thonit se ishte në funksion të forcave turke?! Jo, Z. Rama,
ishte e krishterë e islamizuar për banorët që banonin në
kështjellë. E njëjta gjë ndodhi me Xhaminë Selimije në
Lezhë. Aleks Buda, armik i betuar i islamizmit urdhëroi
shembjen e minares së Xhamisë Selimije që nga arkitektura
nuk kishte shoqe në Ballkan. Familja e nderuar Lezha ende
posedon tapinë pronësore mbi këtë objekt kulti. Dua të
sqaroj se Xhamia Selimije nuk ishte vendi i varrimit të
heroit tonë kombëtar Skënderbeut. Nuk ekziston asnjë gjurmë
e varrit të Skënderbeut. Asnjë mbishkrim ku të jepen të
dhëna për vendndodhjen e tij. Vetëm gjurmë varrësh pagane,
të krishterë dhe muslimanë. Duhet kërkuar gjetkë. Shkaku i
vdekjes së Skënderbeut është ende hipotetik. Nuk dihet se
ku vdiq. Doktor Plasai jep gjashtë variante të shkakut të
vdekjes që kundërshtojnë njëri-tjetrin. E sheh se islamikët
shqiptarë e njihkan historinë e Shqipërisë? Krasniqi ka
thënë një të vërtetë, por ka harruar të thotë se Manastiri
i Deçanit është ndërtuar në një shtresë kulti pagan, siç
ishte ndërtuar dhe Xhamija Selimije dhe të tjera. 
	Këto faltore u kanë shërbyer besimeve pagane, të krishtera
dhe muslimane në shekuj të ndryshëm, prandaj Myftinia e
Shkodrës proteston për tjetërsimin e Xhamisë së Fatihut,
pasi ligjërisht është nën pronësi të saj. Le t’i lëmë këto
monumente kulture në qetësinë e tyre shekullore. Pse e
kundërshtojmë thënien e gabuar të presidentit, ju
djallëzisht shpreheni se ata, “islamistët shqiptarë” nuk
përfaqësojnë muslimanët shqiptarë. Po na thuaj Z. Rama,
kush janë muslimanët e vërtetë? Mos ata muslimanë të
shartuar që s’kanë të bëjnë fare me islamin, që nuk falen
në xhami, që bëjnë orgji me pije alkoolike, që merren me
prostitucion, që nuk agjërojnë, që tallen me udhëheqësit
fetarë, që nuk japin zeqatin?! Mos vallë këta janë
muslimanët e shartuar europianë?! Klerikët nuk janë
terroristë. Ata ndjekin me rigorozitet mësimet e islamit,
nuk janë fanatikë, as reformatorë, sepse askush nuk ka të
drejtë të shartojë librin e shenjtë, Kuranin. Ata nuk bëhen
pengesë për progresin shoqëror dhe kombëtar të dijes dhe 
të shkencës. E di ti Z. Rama se fjala e parë Kuranore është
“mëso”? Fanatizmi nuk ka lidhje me fenë, por janë mbeturina
dhe bestytni të një të kaluare të largët shekullore pagane.
Besimet nuk përhapim amoralitet, kriminalitet, por
trajtojnë virtytet morale kombëtare më të mira, që na bëjnë
të dallohemi ngatë tjerët. Kjo është pjesa e islamit
europian, Z. Rama. 
	E drejtë është thënia juaj: “Ajo që ka përcaktuar
identitetin e tyre ka qenë shqiptaria dhe jo feja...”. por
shumë klerikë të krishterë nuk i përshtaten kësaj fjalie.
Përpara vinin fenë, pastaj atdheun. Pikërisht kjo sentencë,
“për fe dhe atdhe” bëhet dominante me heroin tonë kombëtar
Skënderbeun, si mbrojtës i krishtërimit.  Madje të lexosh
faqet e para të “Historisë së Skënderbeut” të Marin
Barletit, është një pasazh tepër i frikshëm që tejkalon
përfytyrime njerëzore të një genocidi të shfrenuar ndaj
kolonëve muslimanë shqiptarë që ishin konvertuar në
muslimanë që ia kalon edhe Natës së Shën Bartolemeut apo
Rikonkuistës spanjolle. Nuk e di se çfarë lajthitjeje ka
patur Marin Barleti ndaj bashkëkombësve të tij në atë
përshkrim të kobshëm?! Nuk e di nëse do të përmbysej
raporti mes besimeve apo se në çfarë inferioriteti do të
gjendeshin muslimanët shqiptarë. A thua do të ishin bërë
pre e falangave të një kryqëzate “të denjë” si ajo kundër
boshnjakëve, kosovarëve, çamëve? Është tepër neveritës si
pasazh. Nuk do të thoja se Skënderbeu nuk ishte i tillë, në
morinë e luftëtarëve të tij kishte bashkëkombas shqiptarë
muslimanë që i nderonte. Janë individë që duan të prishin
atë harmoni fetare dhe atë tolerancë të tepruar të
besimtarëve muslimanë që i nderojnë dhe respektojnë
bashkëkombasit e tyre, sepse e dinë që jemi të një geni dhe
të një gjaku. Është e pafalshme Z. Rama të gjykojmë si
“turq” si pjellë e haremeve turke, që heronj si Oso Kuka
t’i quajnë si pjellë binladeniste, kur emërtohet si
kriminel, se Samiu dhe Naimi janë homoseksualë, e shumë e
shumë faqe të botuara tek fletorja “Shqipëria Etnike”.
Lexojeni që nga numri i parë e deri në numrin 50 që të
bindesh për thëniet e mia. 
	Protesta e Forumit dhe intelektualëve shqiptarë nuk është
provokacion, por një shqetësim i ligjshëm se prapa krahëve
po zhvillohet një luftë e heshtur kundër islamit shqiptar.
Drejt e mbyll ti artikullin tënd. Komuniteti musliman nuk
ka ndikim, sepse disa anëtarë të tij janë bërë pjesë e
lojës tuaj në ish-qeverinë tuaj, në aferat e dyshimta për
pronat, servilë ndaj zyrtarëve shtetërorë dhe nuk kërkojnë
me forcë të drejtat e tyre. Komuniteti musliman shqiptar
duhet të mësojë nga myftinia e Shkodrës me deklaratat e
bëra nga zëdhënësi Imam Halluni. Nëse presidenti bëri një
lapsus, do ta quaja unë, me artikullin tuaj ju u rreshtuat
në falangat kundërshtare ndaj islamit shqiptar. 


Shkodër, 22 nëntor 2005 					Nuh Topçia



ARQIPESHKĂ‹VIT  METROPOLIT   I  SHKODRĂ‹S DHE I PULTIT 
                                                           
                                          Zotëri  M a s s a
f r a

		I nderuar zotëri, përpara se të filloj këtë letër,
drejtuar zotërisë suaj, I lutem Zotit tonë të vetëm , të ma
konsiderojë këtë komunikim me ju si një përpjekje modeste ,
 për t’i vendosur gjërat në vendin e vet, shpresoj të fitoj
mëshirën e Tij , aq të nevojshme për mua.
		Duke qenë edhe unë një gazetar aq më tepër botues i
gazetës “Drita e Dijes”, botim i klubit kulturor “Drita”,
më erdhi keq që nuk pata mundësi të merrja pjesë në
konferencën tuaj të shtypit që zotëria e juaj ka realizuar
më 13 Dhjetor 2005 në orën 11-të. Kjo jo për neglizhencën
time por thjeshtë për mungesë të informacionit. Problemi
për të cilën ju e patët si temë në këtë konferencë
shtypi,ishte restaurimi i kishës që është ndërtuar gjatë
pushtimit të venetikasve  të kalasë së Shkodrës , është ai
problem  për të cilin kam shkruar një shkrim në gazetën
“Rimëkëmbja”në shtator të këtij viti. E lexova, i nderuar
zotëri përgjigjen tuaj të kujdesshme në atë konferencë
shtypi, pjesërisht qëndroj në anën tuaj, por që të jem
plotësisht me ju më duhet të analizojë rreth shtatë pikave
të konferencës tuaj e publikuar me firmën tuaj në formën e
një deklarate në lidhje me restaurimin e kishës së vjetër
në kalanë historike ,  të qytetit tonë. 
		Titulli I deklaratës suaj është : “Konferencë shtypi për
çështjen e kishës xhami  tek kalaja e Shkodrës, më 13
Dhjetor 2005, ora 11”
Që në këtë titull të deklaratës suaj, të vendosur me vonesë
edhe në kokat e projekteve për këtë restaurim, u modifikua
me shpejtësi pasi Ministria e Kulturës apo edhe vetë
projektuesit parashikuan një kundërshti të mundshme
qytetare. Po ju i nderuar zotëri si mundët të jeni në një
mendje me ta , kur dihet mirë se një fjalformim i tillë
është pa ndonjë kuptim gjuhësor e aq më tepër fetar?
Xhamitë apo kishat janë shtëpi nga ku adhurohet Zoti por me
karakteristika të tjera e diametralisht të kundërta dhe të
papranueshme konceptualisht për njëra tjetrën. Si mund të
restaurohet një objekt nga ana arkitektonike e të quhet më
në fund; kishëxhami? Konkretisht; si mund të restaurohet
minarja ekzistuese e xhamisë duke vendosur në të edhe
këmbanat e kishës? Myslimanët e të krishterët në konceptet
fetare janë të afërt, por kurrsesi të njëjtë! Këmbanët e
kishës dhe fjalët e muezinit në minaret janë në koncept të
papajtueshëm! Rrjedhimisht i nderuar Massafra, emërtesa
kishxhami është e pa dëgjuar edhe në kuptimin e
fjalformimit në gjuhën shqipe.
2.Po citoj:“ Me që thashethemet janë bërë të shumta dhe
kanë paraqitur mendime, koncepte dhe qëllime që shpesh
ishin të gabuara dhe jo të vërteta”. Ju i nderuar zotëri,
nuk mundët të nënvizonit ndonjë  nga “thashethemet e
shumta” dhe për pasojë mund t’ju them se problemi i kalasë
së Shkodrës, ashtu siç e dini edhe ju, ishte dhe është një
e vërtetë e pa tjetërsueshme  që duke prezantuar edhe
donatoret  e huaj, natyrisht që nuk lejonte asnjë shteg për
dyshim e jo më për një thashethemnaj mashtruese. Por ju
këmbëngulni në deklaratën tuaj interesante se objekti në
fjalë është historikisht kisha e shën Shtjefnit dhe
asnjëherë ju nuk morët mundimin,sa për për të qenë korrekt
me historinë, se ai objekt pasi mbeti i vetmuar nga eksodi
biblik i katolikëve në Itali, kur Perandoria Osmane mori në
dorëzim Shkodrën, kishën e kthyen në xhami për qytetarët
myslimanë të 250 familjeve që jetonin në kala.( Hamdi
Bushati, “Shkodra dhe Motet vol I parë). Ju ndoshta nuk
mund ta dini por paraardhësit tuaj në kohen e pushtimit
fashist, kanë kërkuar që ta “rindërtonin” kishën tuaj si
një “objek muzeal”,”jo për gjë tjetër!”. Kjo këmbëngulje e
dyfishtë nëpër historinë e Shqipërisë, na bën t’i shikojmë
gjërat me objektivitet e me realizmin e kohës ku jetojmë.
Ja çfarë shkruan historiani shkodran Hamdi Bushati,  në
veprën e tij të suksesshme “Shkodra dhe Motet” : “Vetëm një
xhami ajo e sulltan Mehmetit, e mbuluar me tjegulla dhe e
ndërtuar sipas modelit të vjetër, Kleri Katolik tue
pretendue se ajo ka qenë Kisha e shën  Shtjefnit dhe e shën
Kollit, në kohën e pushtimit fashist, tue dasht me përfitue
nga koniukturat, planifikoi rindërtimin e saj që kështu me
kohë kështjella “Rozafa” të kthehej në një institucion 
kulti e aktivitetesh fetare tue ja tjetërsue vlerat
historike të përgjithshme” Kështu  i nderuar Massafra,
oreksi i tepëruar padyshim që të çon në një obezitet të pa
dëshiruar! Ne shqiptarët e paraardhsit tanë të lavdishëm i
bëmë ballë  me “dërras të kraharorit” të gjitha llojeve të
pushtimeve sepse ishin një lloj për ne, qofshin venecianët
apo edhe fashistët italianë në luftën e dytë botërore.
3. “Jam çuditur – thoni ju –se si është ngritur ky problem
dhe për të gjitha jehonat që ka patur edhe në media”Më tej:
“Unë kam qenë në dijeni vetëm se shteti ishte angazhuar
vetëm për ta restauruar kalanë e Shkodrës”Ju i nderuar
zotëri mos u çuditni me psikologjinë e shkodranëve  se ata
janë qytetarë të lashtë dhe vlerat qytetare janë simbolika
e tyre . Shteti Shqiptar nuk ka qenë asnjëherë i interesuar
të restaurojë  kishë apo xhami në kala, janë donator të
huaj ata që me shkrepse në dorë presin që ashtu si në  ’97
–tën  të ngrohin duar me zjarrin që mund të ndezin me
shkrepset e tyre.
 5.”Përveç kësaj askush nuk është ankuar kurrë për
kremtimin e meshës në kala ditën e shën Shtjefnit”. Kini
bërë apo jo meshë në kala, kini montuar apo jo nëpër kodrat
e rrethit të Shkodrës kryqe gjigant metalik, ajo është puna
e juaj, por ju përfitoni, me keqardhje mund ta them, nga
shpirti tolerant I myslimanëve shkodranë derisa me këtë
thënie mund të kuptojmë mendimin tuaj për kishën në kala
dhe pronësinë tuaj mbi të
			6. “Më vjen shumë keq me një çështje e cila ka të bëjë
me një monument kulture  e cila që në shekujt e kaluar ka
zhvilluar funksionin e kishës që u shndërrua në xhami gjatë
pushtimit ottoman dhe që mund të krijojë keqkuptime.”Unë do
të dëshiroja sinqerisht që keqardhja e juaj të ishte më e
vogël për një kishë të ndërtuar nga pushtuesit paraosmanë,
e cila kishë në  pesë shekujtë e fundit, që ju jo
rastësisht harruat t’i përmendni, ju shërbeu  si xhami
qytetarëve  shkodranë që nuk e  braktisën asnjë herë vendin
e tyre të dashur.
      	7. Në se shteti vendos për restaurim, unë mendoj se
objekti duhet të mbetet si monument hitorik e kulturor 
duke ruajtur strukturat e tanishme ku dallohen qartë  qoftë
mbresat gjurmët e kishës, qoftë mbresat gjurmë të xhamisë.”

Gjatë sundimit të Perandorisë Osmane, kisha e vjetër e
pushtuesve venetikas që humbën luftën, u kthye në xhami për
t’u shërbyer qytetarëve. Kalaja dhe rrethinat e saj janë
tërësisht banorë myslimanë. Cili është kuptimi I kishës në
një teritor të tillë? Përse dëshironi të zhbëni 500 vjetët
e fundit të historisë  të cilat janë më afër me ditët tona
? Qeveria e Ismail Qemalit më 1912 nxorri një ligj I cili
detyronte që objektet kulturore e artistike por edhe ato
fetare të ruajnë pozicionin që i gjeti pavarësia. Ne nuk
mund të jemi dakort të restaurojmë një kishë apo edhe një
xhami që e ka kryer fuksionin e saj në mardhënie me kohën.
Kalaja e Shkodrës është krenaria e shkodranëve, pavarësisht
nga pozicioni fetar i tyre. Le t’i lëmë shkodranët në këtë
vend prehje tashmë  ta vizitojnë herë pas here pa influenca
të tjera përveç injektimit të qëndresës  e trimërisë
shkodrane të cilat janë të “incizuara” në cilindo gurë të
ksaj fortese historike. Le të mos parcelizojmë kalanë sipas
ndikimeve fetare . Kalaja e Shkodrës nuk mund të
shndërrohet as si një Jeruzalem, as si një Palestinë e as
si një Belfas! JO kishës sot, jo xhamisë nesër, jo kishës
ortodokse pasnesër.
     	Ashtu siç theksuat edhe ju, i nderuar Massafra, nuk
duhet të lejojmë  të gjithë së bashku që padrejtësisht një
mizë të tjetërsohet në buall …


Shkodër, më 20 12.2005                                     
B u j a r    S h e h u
                                                           
                               Botues I gazetës “Drita e
Dijes”



--- GQKokalari <at> aol.com Ă«rote:

  
SI ËSHTË BISEDUAR PËR ÇËSHTJEN ÇAME NË ATHINË?

Shqiptaro-amerikani Geri Kokalari, i mirënjohur për
interesimin që tregon ndaj zhvillimeve të marrëdhëniet
shqiptaro-greke i ka drejtuar kryeministrit të Shqipërisë
një letër me këtë përmbajtje:
“Shkëlqesi,
Në botimin e sotëm të gazetës “Kathimerini” ishte një
njoftim se gjatë kthimit nga udhëtimi juaj në Irak jeni
ndalur në Athinë për bisedime me kryeministrin e Greqisë,
Kostas Karamanlis. Në këtë njoftim thuhet: “Burimet vënë në
dukje se Berisha kërkoi të falur për një protestë nga
shqiptarët çamë muajin e kaluar, që çoi në ndërprerjen e
vizitës së Presidentit Papulias në Shqipëri”.
Nëse ky informacion është fakt, ai përfaqëson një hedhje
poshtë nga ana juaj i kërkesave të çamëve lidhur me krimet
kundër njerëzimit të kryera kundër tyre nga grekët, dhe
duhet marrë nga shqiptarët në të gjithë botën si një akt
tradhtie të lartë.
Ky njoftim kërkon që ju të bëni menjëherë një deklaratë
publike për të pranuar ose përgënjeshtruar pretendimin se
ju i keni kërkuar falje Karamalisit për protestën e çamve
që ishte plotësisht e drejtë dhe e ligjshme. Deklarata juaj
duhet të përmbajë nëse i është bërë ndonjë kërkesë dhe
çfarë kërkese i është bërë Kryemnistrit Karamalis për të
ndrequr shkeljet e të drejtave të njeriut që shqiptarët
etnikë në Greqi i pësojnë ditë për ditë.
Nëse ju nuk i jepni një përgjigje shqiptarëve, heshtja juaj
do të shërbejë si një vërtetim i veprimit të tradhtisë. 
Falemnderit, 
I Juaji sinqerisht 
Geri Kokalari”
23 dhjetor 2005

Letrën e tij për mjetet informimit zotëri Kokalari e ka
shoqëruar me njoftimin e gazetës “Kathimerini në të cilin
thuhet: 
“Vizita e Berishës. 
Karamalis bëri bisedime të paparashikuara më homologun
shqiptar në Athinë. Kosta Karamalis pati një takim për
gjysmë ore me homologun e tij shqiptar Sali Berisha dje.
Berisha ishte duke u kthyer nga Iraku dhe kërkoi një takim
me Karamanlisin gjatë një ndalese të shkurtër në Athinë.
Nuk u dhanë zyrtarisht hollësi se çfarë u diskutua gjatë
takimit, por burimet vënë në dukje se Berisha kërkoi falje
për një protestë nga shqiptarët çamë muajin e kaluar, që
çoi në ndërprerjen e vizitës së Presidentit Papulias në
Shqipëri”.
Është në stilin provokues të politikës e të propagandës
greke që vazhdimisht të keqpërdorin edhe ngjarje të rastit
si kjo për të prishur atmosferën e marrëdhënieve midis
Greqisë e Shqipërisë. Gazeta greke, megjithëse nuk di se
çfarë është biseduar në takim, e paska marrë vesh vetëm një
gjë; që kryeministri i Shqipërisë ka kërkuar falje për një
protestë të bërë në Shqipëri, kur Presidenti grek ndërpreu
me arrogancë e pa diplomaci një vizitë që nisi të bënte.
Kjo tregon se politikanët e propagandistët grekë e kanë
ende mizën nën kësulë për atë gafë të rëndë që bëri
presidenti i tyre.
Edhe në Shqipëri diçka dimë se çfarë kanë biseduar Berisha
e Karamanlisi në takimin gjysmë ore. Berisha ka thënë se
kjo vizitë nuk e ezauron vizitën zyrtare që ai ka për të
bërë në Athinë. Këtë do ta tregojë koha. Berisha ka
përmendur se është biseduar për çëshjtjen çame që ajo të
zgjidhet në frymën e Traktatit të Miqësisë Shqipëri-Greqi.
Kjo deklaratë e kryeministrit ka entuziazmuar shumë
Shoqatën Çamëria, ndonëse kjo shoqatë dhe çamët duhej ta
kishin marrë vesh tashmë se ky Traktat e fut çështjen çame
në labirinthe edhe më të ngatërruara.
Kokalari ka të drejtë që kërkon një sqarim nga kryeministri
Berisha ose zëdhënësit e tij, sepse mënyra si ka shkruar
“Kathimerini” është shumë provokuese ndaj politikës
shqiptare. Është në praktikën e zëdhënësit të kryeministrit
Berisha që të reagojë publikisht për sqarim kur
shtrembërohen fjalët që ka thënë ai në takime diplomatike,
sikurse ndodhi me përgënjeshtrimin e një lajmi të Agjencisë
Iraniane pas një takimi në Tiranë me ambasadorin e Iranit.
Mënyra si ka shkruar “Kathimerini” përbën një rast shumë më
problematik për politikën e Shqipërisë, çka e bën më të
nevojshme sqarimin zyrtar nga kryeministria.   


Shterpësi klerikale apo kler nën diktat?

Shoqërija shqiptare asht mbërthye ne nji krizë të thellë,
te gjithanëshme e pa  ndonji shpresë  dalje ne të ardhmen e
afërt. Mjafton me i hedhë nji sy e me i kushtue pak
vemendje medias shqiptare e kjo bahet krejtësisht e
dallueshme për çdo njeri te zakonte a mediokër. Kriza
shfaqet dallueshëm në kronikat e zeza, të cilat zajnë nji
vend të dukshëm ne pothuaj krejt shtypin tonë, e ma gjanë.
Shfaqjet në televizion, apo si i thërrasin sot “shoë”, janë
formë tjetër përmes së cilës njifesh me krizen. Lajmet
ditore nepër gazeta dhe emetimet televizive po ashtu. Kriza
e jonë asht vertikalisht e horizontalisht e pranishme, e
prekshme, e hidhur sa vetë kuptimi i fjalës. Ajo asht jo
veç e tillë por tepër ma shum se kaq. Ajo korrupton, vret,
të ban të vetvritesh, vjedh e vidhesh, demoralizon e deri
tradhëton apo tradhëtohesh. Po, po. Tradhëton, e këtë e
kryen në masen ekstreme. Ndaj atdheut. 
Krizat e ndryshme edhe kur kalojnë në krizë të përgjithshme
apo pothuaj të tilla, nuk janë krijesa shqiptare apo ma mir
me thanë vetëm shqiptare. Ato, dihet se kanë ngjarë ma parë
edhe tjetërkund, por ne na intereson ma tepër kjo e jona.
Kjo na vret. Krejt elementat e saj janë n’harmoni me
njëri-tjetrin, të ndërlidhur e të ndërvarur.
Prandaj edhe quhet krizë e përgjithshme.
Janë shumë “analistë” e “sociologë” që merren përditë me
te, në organet e medias. Ata e vërtisin dhe e bitisin
çështjen pa analizue ndonjiherë shkaqet themelore që kanë
krijue këtë krizë e për rrjedhojë nuk mbërrijnë të ofrojnë
zgjidhje apo të pakten lehtësimin e sajë. Në të kundërt.
Ata janë pjesë e krizës, ose së paku ushqyes të saj.
Sigurisht që ka edhe të tjerë, që e dijnë se si qëndron
puna e ata duhen lavderue për këmbënguljen e tyre, sidomos
në mbrojtjen e çështjes kombëtare shqiptare. Ban dallim
gazeta “Rimëkëmbja” me analistët e saj profesionistë e
nacionalistë. Zotnijtë:A. Baleta, H.Feraj, E.Ymeri,
O.Jazexhi, B.Xhafa, Q.Velija, B.Shehu, D.Mila e të tjerë,
janë kthyer në udhërrëfyes përsa i përket çështjes sonë
kombëtare. Këta janë vetëm disa. Po kështu A. Kola e N.
Kolgjini tek gazeta “ Atdheu”. Analizat ekonomike me teh
nacinalist të Gj. Buxhukut në “Shekulli”, janë nga ma të
arrirat e të lavdërueshmet. 
Po aspekti shpirtëror i krizës sa e si qëndron? Me datën 20
Djetor, 2005 në gazetën “Shekulli” ishte botuar një shkrim
i zotnisë Mark Marku, me titull: Shkombëtarizimi i klerit
katolik.
I trajtuar jo vetëm në rrafshin e problematikës katolike,
shkrimi i zotni Markut përban një premisë pozitive. Ai
shkrim tërheq vemendje e “provokon” debat. Marrur me
pozitivitet e me seriozitet ky debat duhet të hapet sa ma
parë, e nga këtu të marrin rrugë zgjidhja e krizës. Ma së
pari kriza asht shpitrërore. Ndaj shkrimi i zotni Markut
rreh nji problem themelor. Ai analizon se si asht gjendja
reale në kryesinë e kishes katolike shqiptare, e mjerisht
arrin në përfundimin deshpërues:
 “Edhe sot ashtu si 15 vjet më parë kleri vendës është në
minorancë, i papërfillur, dhe mbi të gjitha i ndrydhur në
një politikë të brendshme të Vatikanit që nuk të jep
shpresë për një përmirësim të pozicionit të tij në vend”.
Po të trajtohej problemi vetëm në rrafshin fetar,
përkatësisht katolik, sigurisht që ky shkrim nuk do të
tërhiqte vemendjen e shumkujt. Por jo. Z. Marku me
delikatesë e rrëshqanë trajtimin sa në aspektin fetar aq
edhe kombëtar, ose ma mirë me thanë e trajton problemin mbi
binomin Atdhe-fe. Sigurisht që shkrimi i tij nuk ka për të
kalue pa kritika. Fanatikët katolikocentristë do i bëjnë
karshillëk. Po kështu nuk  besoj se vetë Vatikani shquhet
për tolerancë, sidomos kur kritikat i bahen publike.
Sidoqoftë z. Marku nuk asht i pari në këtë lamije. Ma
heret, kemi pasë rastin klasik të një kleriku ortodoks nga
Elbasani, që me kurajo unikale përsa i përket klerit
ortodoks të Shqipërise, ka kritikue hapur e përballë të
ashtuquajturen Kishë Autoqefale e Shqipërisë nën uzurpimin
kolonial të Janullatosit. Ka edhe raste të tjera. Shpesh
klerikë e besimtarë muslimanë kanë reaguar qortueshëm
karshi kryesisë së Komunitetit Musliman të Shqipërisë.
Jazexhi, jo rrallë e shpotit ketë të fundit. 
Bash në këtë aspekt merr vlerë shkrimi i z. Markut.
Përndryshe e sa ma sipër, shtrohet pyetja: Ku janë klerikët
shqiptarë? Pse heshtet nga ata? Historija e jonë ka shum
prova që klerikët jo vetëm janë angazhue në çështjet fetare
të bashkësive të cilave iu përkasin, por  edhe kan dalë në
ballë të punëve kur ka qenë në pyetje çështja kombëtare
shqiptare. Jo vetëm në lamen e kulturës por edhe me pushkë
në dorë, ata i kan lanë nder e lavdi vehtes e kombit. Shum
prej tyre lartësohen në altarin e deshmorëve të atdheut, e
disa janë lanë në harresë. Shembulli ma i mire asht ai i At
Lek Lulit. Ky prift nacionalist, që me armë në dorë luftoi
pushtuesit italianë në rradhët e Legalitetit e ma vonë
gjeti vdekjen para skuadrave komuniste të pushkatimit
përban nji rast tejet original.
Për çudi jo vetëm Vatikani, por edhe kisha katolike
shqiptare ka heshtë rreth tij. 
Ndoshta shpjegimin na e jep z. Marku në shkrimin e tij:
Shkombëtarizimi i klerit katolik. 
Për shkak të etikes dhe mungesës së  dëshires, nuk kam në
mendje me u marrë me çeshtje kishtare katolike e as
ortodokse. Për ma tepër, jam i besimit musliman. Por kah
ana tjetër, nuk duhet heshtë kur kleri i besimeve të
ndryshme në vendin tonë ngadalë po rrëshqet në pasivitet a
ma keq. Si në çdo za tjetër të jetës tonë, ashtu edhe në
jetën klerikale ka dukshëm influenca a ma mir me thanë
diktat të huaj. Ky fakt sa poshtërues për shqiptarët asht
edhe damprurës.
Çështja e tolerancës fetare ne Shqipëri asht kthye në
preferencë për demagogji tek politikanët shqiptarë por mbas
sajë mshifen paracaktime a parapëlqime preferenciale ne
favor të nji bashkësie fetare, sigurisht në kurriz të një
tjetreje.Rasti i fjalës së mbajtur në Londër nga presidenti
i republikës së Shqipërise si ma banali.
Se sa e fortë asht dora e huaj në klerin e Shqipërisë, e
sidomos të atij të krishterë ne veçanti, flet qartë numri
jopropocional i veprave të kultit të ndërtuara në Shqipëri
nga viti 1991 e këtej. Po ashtu numri i shoqatave të
krishtera në shqipëri asht rreth 570, kundrejt vetëm 18
muslimane.
Askush nuk mundet me pohue se besimtarët e krishterë i kanë
ndërtuar me vetëm kontributin e tyre. Po të ishte kështu,
raporti në mes faltore-shoqatave sigurisht që do ishte i
përafërt me proporcionalin që keta bashkesi fetare zënë ne
shoqërine mbarëshqiptare. Ngado ta vërtisim, aritmetika nuk
punon.
Provë për këtë janë komunitetet shqiptare në botë. Bjen
fjala: Në SH.B.A. numri i faltoreve apo shoqatave të
bashkesive fetare shqiptare, asht në pothuej raport të
drejtë me përqindjen që zënë këta bashkesi në numrin e
përgjithshem të mërgatës.
Kjo jo se shteti amerikan favorizon komunitetin musliman
apo defavorizon ndonji komunitet tjetër (as të marrët nuk
do e besonin nji pohim të tillë), por thjesht gjithçka asht
në doren e vetë besimtarëve. Në çdo aktivitet për cështjen
kombëtare klerikët nuk mungojnë, kurse në Shqipëri
pjesmarrja e tyre asht vetëm sporadike.
Klerikët e huaj, sigurisht kan ushtruar në masë të madhe
krejt influencën e tyre a ma mirë me thanë paratë, në
drejtim të mpirjes dhe inaktivizimit të klerit rreth
çështjes sonë kombëtare. Por ata kah ana tjetër, nuk mund
ti shërbejnë as edhe fetarisht komuniteteve përkatese.
Z. Marku në shkrimin e tij të datës 20/12/2005 me titul:
Shkombëtarizimi i klerit katolik, jo vetëm e cekë këtë
problem. Ai i godet dhe i sarkazmon priftërijtë e huaj në
Shqipëri kur shkruan:
- “Shqiptarët të mesuar me figurën legjendare të klerikut,
e kanë të vështirë të mësohen me klerikët e çuditshëm të
ardhur nga matanë detit”.
Ndonëse nuk e përcakton krejt qartë , z. Marku len me
kuptue kollaj se asht fjala për klerikët italiane të
dërguar nga Vatikani në Shqipëri.
Ma poshtë, z. Marku vazhdon shpotinë e tij:
- “Edhe sot e kësaj dite ata e kanë të vështirë të mësohen
me priftërinjtë “modernë” me xhinse, të cilët e kanë të
vështirë të depërtojnë në mentalitetin e botën e tyre, të
cilët shfaqen një herë në javë nëpër famullitë e varfra
shqiptare, predikojnë në një gjuhë që ata nuk e njohin dhe
për njerëz që zor se do të arrijnë t’i njohin ndonjëherë”.
Konstatimi i Markut asht i saktë, e qëllimin e shpreh qartë
kur shkruan:
-“Nëse i shmangemi logjikës së brendëshme kishtare dhe e
gjykojmë ngjarjen në kontekstin historik, prirja duket edhe
më e pashpjegueshme dhe alarmante. Kleri katolik shqiptar
ka një traditë të shkëlqyer, traditë që e njeh atë si
gardianin kryesor të besimit katolik në Shqipëri, por edhe
një element të rëndësishëm të identitetit kombëtar
shqiptar:.
Ai vazhdon me mendimin se probleme të kësaj natyre
ekzistojnë edhe në besime të tjera. Mendoj se e ka pasë
fjalën për kryesitë e komuniteteve të tjera fetare e jo për
fetë në vetvete.
Së fundi bashkoj mendimin tim me atë të z.Marku për sa
vijon:
-“Mbizotërimi i një politike besimesh që nuk respektojnë
specifikën e shoqërisë shqiptare, mund të jetë problemi
kryesor i kësaj shoqërie në të ardhmen”.

Adnan Enver Ramadani



		
__________________________________________ 
Yahoo! DSL – Something to write home about. 
Just $16.99/mo. or less. 
dsl.yahoo.com 






------------------------ Yahoo! Groups Sponsor --------------------~--> 
Clean water saves lives.  Help make water safe for our children.
http://us.click.yahoo.com/CHhStB/VREMAA/E2hLAA/KDuplB/TM
--------------------------------------------------------------------~-> 

Mos harroni se Shqiperia eshte nje Liste Informative Kombetare Shqiptare, synon ne nxitjen e atedhedashurise, tek te gjithe shqipetaret pa dallim Krahine, besmi dhe seksi. Me parimin : Me i nderuari nga ne eshte nacionalisti dhe ai qe  i sherben me shume ceshtjes kombetare... Per kete jane te ftuar te gjithe shqiptaret kudo qe ndodhen qe te kontribojne ne rritjen e atedhedashurise nder shqiptar...

Per tu anetaresuar ne liste e-mailo: 

shqiperia-subscribe <at> yahoogroups.com

Per ta lene listen e-mailo: 

shqiperia-unsubscribe <at> yahoogroups.com

================================================================== 
Yahoo! Groups Links

<*> To visit your group on the web, go to:
    http://groups.yahoo.com/group/shqiperia/

<*> To unsubscribe from this group, send an email to:
    shqiperia-unsubscribe <at> yahoogroups.com

<*> Your use of Yahoo! Groups is subject to:
    http://docs.yahoo.com/info/terms/
Permalink | Reply | 0 comments |
headers
Olsi | 2 Jan 2006 20:09
Picon
Favicon

RIMEKEMBJA 27/ 12/ 2005 [ i ]

MBYLLJE SHERRMADHE E VITIT 2005

Asnjëherë nuk kalon viti pa u bërë sherre. Por e keqja
është se edhe atëherë kur shpresohet e mendohet se sherret
do të ulen pakëz e sherrxhinjtë  kanë nevojë të marrin pak
frymë, sherret bëhen edhe më të bezdisshëm dhe sherretët e
sherrnxitësit gjejnë energji të reja.
Zgjedhjet e vitit 2005 megjithëse u bënë me shumë sherr e
prodhuan shumë sherr më në fund e mundësuan një ndërrim të
pushtetit, që me gëzim të madh disa e quajnë edhe gjë të
rallë sepse u bë pa dhunë. Vërtetë nuk pati dhunë të
armatosur si në ndërrimin e pushteteve në vitin 1997, por
ama dhuna verbale nuk është më e vogël se atëherë. Të
humburit nga zgjedhjet e korrik-shtatorit, socialistët dhe
aleatët e tyre hynë në një krizë partiake politike më të
thellë sesa hyri PD-ja që ra nga pushteti për shkak të
dhunës së armatosur në vitin 1997. PS ndërroi kryetarin, që
të sillte në timon një sherrmadh e zhurmëmadh të kalibrit
të ri. Aleatët e PS-së u shpërndanë si zogjt e pulës kur u
vërsulet huta.
Megjithatë kjo opozitë e telendisur kaq keq është më
sherrmadhe se kur ishte nën komandën e “kryetarit historik”
që tani është bërë “politikan enigmatik”, Fatos Nanos.
Ndërsa nuk dihet ende se çfarë po kurdis Fatosi, (ndoshta
nuk kurdis më asgjë dhe bën qejfin e vet) kryetar Edi më
një anë po zbërthen gjithë veglat e partisë së tij që t’i
pastrojë dhe nukdihet se kur do të jetë në gjendje t’i
montojë përsëri, nga ana tjetër çirret e ngjirret se 
qeverisja duhet t’i kalojë sa më shpejt atij. 
PD-ja në pushtet me një koalicion të çuditshëm ende po
vepron si të ishte në fushatë zgjedhore, kërcënon
korrupsionin, krimin e organizuar, premton thjeshtime
aparati shtetëror, kursime, përmirësime, riparime, por nuk
e ka ende të qartë nga t’ia nisë e ku ta kapë, sepse i
dalin përpara gjithfarë punësh që nuk presin, gjithfarë
kërkesash që nuk i plotëson dot, madje dhe kriza si ajo
energjitike që duan vite pune shumë serioze që të
kapërcehen. 
Kështu kanë hyrë në sherre me njëri tjetrin e me vetëveten
edhe pushteti, edhe opozita. Pushteti kërkon të kapërcejë
këtë gjendje duke numëruar të mirat e 100 ditëve të para të
qeverisjes. Opozita përpiqet të numrojnë të këqijat e  100
netëve të mosqeverisjes. Pushtet e opozitë bërtasin natë e
ditë. Punët ende janë rrëmujë. Përmirësimet nuk po ia
mbushin mendjen kujt, sepse si ata që u gëzuan për
ndërrimin e qeverisjes dhe ata që u hidhëruan nga humbja e
pushtetit nuk po gjejnë qetësi. Të parët kishin parë shumë
ëndërra të bukura me sy hapët që nuk po u dalin. Të dytët
kuptohet kanë shumë mllefe që duhet t’i shfrejnë. Dhe
kështu sherret vazhdojnë e trashen. Lufta kundër
korrupsionit, kundër paaftësisë së administratës, kundër
shkeljeve të mëdha të ligjit që janë bërë duket tepër e
ndërlikuar dhe e vështirë, aq sa të duket se është e
destinuar të dështojë, sikurse dështoi para disa dekadash
lufta që i kishte shpallur udhëheqja komuniste burokracisë
e burokratizmit, indiferentizmit ndaj punës, dëmtimit të
pronës së përbashkët dhe largimit nga ideologjia. 




Por mbyllja e vitit është më shumë sherre në të gjitha
fushat. Sikur të mos mjaftonin të tjerat kanë plasur në
këtë fund viti deri sherre fetare, që nuk ta merrte mendja
në të kaluarën. Ato fushatat politike për harmoninë fetare
që ndërmorën pushtetarët e lartë po japin fryte të hidhura.
Deri drejtuesit e Bashkësisë Islame të shquar për durim kur
cënoheshin të drejtat e tyre nga sfidat e shumta në këtë
fund viti janë kujtuar të reagojnë duke i përplasur pak
këmbët kur panë se kryqet po mbushnin gjithandej majat e
kodrave, se myslimanët u shpallën me dekret presidencial si
të krishterë. Vetëm një njeri i fesë në Shqipëri e mbyll
vitin gjithë kënaqësi, Janullatosi i Greqisë. Kryetari
Bashkisë së Tiranës e çoi deri në fund sherrin që nisi para
disa muajsh për ta bërë uzurpatorin grek të KOASH-it
qytetar nderi të Tiranës. Ceremonia ku Edi u dha nga një
pllakë katër kryetarëve të institucioneve fetare në fakt
ishte më shumë një ceremoni për të ngazëlluar Janullatosin
për Krishtlindje, kurse tre tjerët ishin si maskim i këtij
nderimi për priftin grek. “Mis feja” në këtë ceremoni dukej
greku Janullatos.
Vitin e kaluar, 2004, shqiptarët e mbyllën duke parë
ceremonitë zyrtare për pritjen e përcjelljen e një armiku
të tërbuar të shqiptarëve, ministrit të jashtëm të Serbisë,
Vuk Drashkoviç. Këtë vit e mbyllën duke soditur figurën e
Janullatosit, një armiku tjetër të shqiptarëve, por kësaj
radhe nga Greqia, që bëhej qytetar nderi i kryeqytetit të
tyre.
Të presim një vit për të parë cila do ta jetë “e papritura”
e radhës në mbylljen e vitit.


Ă‹SHTĂ‹ KOHA TĂ‹ RINGJALLET PJETĂ‹R BUDI

Prifti katolik Pjetër Budi ka vend të veçantë në historinë,
letërsinë dhe kishtarinë kombëtare shqiptare. Poeti i parë
në gjuhën shqipe, ishte prijës politik në përpjekjet për
forcimin e rezistencës antiosmane në shekullin e XVII. Por
ishte njëkohësisht kleriku katolik që deshi e punoi për
kombëtarizimin e shërbimit kishtar e të klerit katolik në
Shqipëri. Për këtë veprimtari pësoi fatin tragjik, siç e
kanë pësuar edhe shumë  atdhetarë fetarë e laikë pas tij.
Këto ditë në mjetet e informimit publik është prekur disa
herë problemi që kleri katolik në Shqipëri po dominohet nga
të huajt. Këtë dukuri të dëmshme për Shqipërinë, në radhë
të parë për vetë besimtarët katolikë, e kanë trajtuar edhe
pedagogu i degës së gazetarisë Mark Marku në një shkrim të
tij në gazetën “Shekulli”, edhe Atë Zef Pllumbi në një
paraqitje televizive. Atë Zef Pllumbi e shpjegoi qartë,
thjesht se pavarësisht nga fakti që katolicizmi është fe 
universaliste, e mira e besimit dhe e shërbimit fetar
kishtar e do që kleri të jetë prej atij vendi, sepse “dora
e vet e njeriut e di se ku duhet kruajtur”. 
Është një shqetësim që duhet ta mbajnë mirë parasysh të
gjitha instancat që kanë për detyrë të kujdesen për
mbarëvajtjen e punëve të fesë në Shqipëri, si ato që
veprojnë në Shqipëri, ashtu dhe ato jashtë Shqipërisë e që
kontrollojnë përgatitjen dhe shpërndarjen e klerikëve
katolikë. Shqiptarët e  besimit katolik edhe një herë janë
para asaj detyre që u mundua ta zgjidhte si duhej Pjetër
Budi disa shekuj më parë, që pat gjetur njëfarë ekulibri më
vonë, por që duket paska pësuar një çekuilibrim të ri gjatë
këtyre 15 viteve të fundit pas rivendosjes së praktikave
fetare në Shqipëri.  


SA I ZGJUAR KY THIMIO KONDI!

“Gjyqsori shqiptar më i korruptuar se politika”. Ky
vlerësim nuk vjen më vetëm nga qytetarë shqiptarë që e kanë
pësuar keq nga korrupsioni, paaftësia, rrëmuja,
papërgjegjshmëria, mungesa e moralit dhe etikës qytetare
dhe shumë të këqija të tjera që kanë lëshuar rrënjë e
metastaza në organizmin e pushtetit gjyqsor të drejtuar nga
Thimio Kondi, gjyqtar me militantizëm të theksuar politik
që e ngjiti në majën e piramidës gjyqsore furtuna e
rebelimit të vitit 1997. Tani ato vlerësime i bëjnë edhe
mekanizma të specializuara të vendit e të huaja, duke
përfshirë edhe USAID ( shih gazetat e datës 10 dhjetor
2005).
Në fakt ka disa vite që për gjendjen e mjeruar në gjyqsorin
shqiptar është folur e shkruar. Këtë gjendje e ka përmendur
edhe kryetari i Këshillit të Lartë të Drejtësisë e
Presidenti i Republikës Alfred Moisiu disa herë, por nuk ka
bërë asgjë për ta ndryshuar. Për këtë kanë folur
përfaqësues mekanizmash europiane dhe veçanërisht
ambasadorët e SHBA. Por askush nuk është përpjekur të bëjë
diçka për të ndrequr ndonjë gjë. 
Thimio Kondi nuk e ka bërë qejfin qeder të ndreqte ato që
vareshin prej tij, por i bindur në jetëgjatësinë e
pushtetit të rebelimit e të frymës së drejtëisë së
politizuar nën krismat e kallashit që e vuri në krye të
gjyqsorit ka vazhduar prepotencën e vet. Tani që punët kanë
ndryshuar disi dhe qortimet për veprimtarinë e gjyqsorit
janë nga instanca autoritare e nuk mban më tej ujë pilafi
kryetari i gjyqsorit paraqitet në publik me kërkesën që çdo
gjë të diskutohet e të trajtohet në rreth të mbyllur, midis
disa përgjegjësve institucionesh për raste individuale dhe
të mos sulmohen gjykatat. Po të ndiqet logjika e Thimio
Kondit atëherë nuk duhet të bëhen kritika publike për punën
e asnjë institucioni, të asnjë shërbimi publik, të asnjë
pushteti, por të krijohet një si superlozhë masonike kur të
gjykohen gjithë mëkatet e mëkatarët dhe opinioni publik të
mos dijë asgjë. Kërkesa e Kondit për të mos sulmuar
gjykatat e për të mos bërë publike mëkatet gjyqsore është
një dëshmi më vete se ndjenja e fajit tashmë po i dridh
edhe ata që deri tani janë treguar prepotentë  në emër të
“pavarësisë së pushtetit gjyqsor”. 
Ka ardhur koha që të bëhet ai riparim i madh në dhënien e
drejtësisë që nuk u bë kur duhej para disa vitesh.
Pavarësia e pushtetit gjyqsor duhet të mbetet e pacënuar si
“pavarësi gjykimi”, por në asnjë mënyrë si pavarësi e
pandëshkueshmëri e korrupsionit gjyqsor që paska marrë
përmasa të llahtarshme.
Që të tregohet vërtetë burrë i zgjuar e gjyqtar për të qenë
Thimio Kondi nuk duhet të kërkojnë fshehjen e fytyrës së 
korrupsionit gjyqsor nga publiku, por të japë shembullin se
si hapet rruga për të goditur këtë korrupsion . Ky shembull
nga Thimio Kondi, nga përgjegjës të tjerë për gjendjen e
mjeruar që është krijuar në sistemin e dhënies së
drejtësisë jepet duke dhënë dorëheqjen, jo duke u
kacavjerrur pas çdo klauzole ligjore për të zgjatur më tej
turpin e punës së keqe që është bërë nën drejtimin edhe nën
mbikqyrjen e tyre. Por nëse këta njerëz nuk kanë burrëri të
tillë duhen shtyrë që të hapin rrugën për luftën kundër
mjerimit gjyqsor që ka pllakosur  shoqërinë shqiptare. Kur
kalbet e korruptohet sistemi gjyqsor shtetit e shoqërisë i
bëhet dëmi më i madh, sepse është një dëmtim që nuk ndreqet
lehtë e shpejt. Kondi të mos qaravitet e të mos përdridhet
por të përballet me detyrimim moral si gjyqtar e qytetar,
edhe nëse kjo mund të sjellë ndonjë detyrim ligjor.  


“TARIFA MEKSI”,  NË GJOBITJET NGA GJYQSORI “GOGO-KONDI” 

Në gazetën “Ballkan” të datës  10 dhjetor është botuar
shkrimi me titull “USAID: 10 mijë euro për një gjyq”, ku
shkruhet për “shifrat alarmante të korrupsionit në gjykata”
dhe “togat e zeza që janë edhe më të korruptuara se
politika”. Duke u mbështetur në vëzhgimet e konkluzionet e
USAID dhe ZMQ (Zyrës për Mbrojtjen e Qytetarëve” gazeta
thekson se: “Sipas dëshmive mesatarja e pagesave në formë
ryshfeti për të fituar një çështje gjyqsore është rreth 10
000 euro”.
Në gazetën “Rimëkëmbja” është shkruar disa herë gjërë e
gjatë për një padi civile për “shkaktim dëmi moral” që ish
kryeministri i Shqipërisë Aleksandër Meksi ngriti në vitin
2001 kundër Abdi Baletës meqenëse ky në një shkrim i kishte
drejtuar Sali Berishës pyetjen “ A e dinje kur bëre Meksin
kryeministër se babai i tij ka qenë oficer grek”. Kjo
pyetje ishte bërë duke iu referuar një shkrimi të mëparshëm
të gjeneral Agim Shehut botuar në revistën “Koha” dhe
mbështetej në shumë shkrime më të hershme që e përmendin
këtë fakt. Gjykata e shkallës së parë që gjykoi sipas
ligjeve e fakteve hodhi poshtë padinë e Aleksandër Meksit.
Por hyri menjëherë në veprim bashkëpunimi politikë-gjyqsor
për punë të mbrapshta. Alekksandër Meksi gjeti mbështetje
në gjykatën e Apelit të Tiranës të drejtuar nga Muharrem
Kushe, ku u ngrit një treshe gjyqtarësh e kryesuar nga
Edmond Gogo me gjyqtarë Shpresa Beça e Tom Ndreca, që
sajuan vetë ca norma absurde se para se të citohej nga
shtypi fakti për babain e Meksit, ky fakt duhej të ishte
vërtetuar në gjykatë dhe se ish-kryeministri ishte fyer me
aludim. 
Me këtë treshe gjyqsore janë tallur haptas Aleksandër Meksi
e gruaja e tij Dhurata që hiqeshin si të fyer që ishte
përmendur oficerllëku grek i babait dhe vjehrrit, sepse në
librin “Meksët” të shkruar e të botuar nga familja Meksi
përmendet me krenari që i ati i Alesandrit dhe vjehrri i
Dhuratës, Gabrieli (Gavrili) ka qenë kapiten i ushtrisë
greke. Ky fakt provon atë që nuk donte kurrsesi të mbante
parasysh “gjyqsori Gogo-Kondi” se Meksi nuk kishte aspak
motiv e arsye ta ndjente veten të fyer por vetëm
manipulonte me drejtësinë për qëllime politike. Ky fakt
provon sesa moral të brishtë ka Aleksandër Meksi kur vetë
një herë e përmend qenien e babait të tij oficer grek për
t’u mburrur dhe një herë tjetër vë kujen se e paskan
dëmtuar moralisht kur ia kujtojnë në shtyp. Dhe njerëz të
tillë kanë gjetur shesh të bëjnë përshesh në një gjyqsor të
llojit Gogo-Kondi.   
Kjo treshe gjyqsore nuk plotësoi kërkesën meksiane për
dëmshpërblim në 100 000 dollarë, por ama vendosi që Meksi
duhej dëmshpërblyer në shumë 1 000 000 lekë, pra një shumë
që i afrohet asaj që qenka bërë tarifë ryshfeti për të
fituar një çështje nga një gjykatë e korruptuar. Meksi nuk
ishte nevojtar për para, se pasi u bë kryeministër paratë
nuk i kanë munguar dhe pasi ra nga ky posti i ka pasur me
shumë  bollëk, Por Meksi dontë një “çështje gjyqsore të
fituar” për të bërë luftën politike. Nuk di kush i ka
shijuar ato paratë e gjobës që caktuan GOGO-BEÇA-NDRECA,
për vjeljen e të cilave u aktivizua nga ta interesuarit një
përmbarues problematik i Tiranës i pushuar më vonë nga puna
për shkelje të ligjit në çështje të tjera. Por tani del që
është zbatuar për “gjobitje gjyqsore” për motive politike 
një tarifë e barabartë me atë që qenka zbatuar për dhënie
ryshfetesh në gjykata.
Gjyqtari Kushe, Gogo nga ajo kohë e kanë marrë gjithashtu
vulën e gjyqtarëve që nuk e meritonin atë vend. Zonja Beça
përkundrazi hyri në Këshillin e Drejtëisë. A e ndjen veten
mirë që me nënshkrimin e saj është dhënë një vendim me një
arsyetim që do të turpëronte çdo gjyqtar dhe mbetet një
paradoks qesharak në drejtësi? Çfarë qëndrimi do të mbante
vallë sikur në Këshillin e Drejtësisë të analizohet puna e
një gjyqtari që ka sanksionuar në vendim gjyqsor
absurditetin e “fyerjes me aludim”?
Nuk dimë nëse tarifa e ryshfetit është vendosur sipas asaj
të “gjobës meksiane” që caktoi gjykata për të këanqur
Meksin e veten, apo edhe në atë rast është zbatuar ajo
tarifë prej 10 000 eurosh e caktuar qysh më herët për
ryshfet që të fitosh një çështje gjyqsore. Meksi duhet ta
dijë mirë këtë punë.  
 

MOISIU, PĂ‹RFAQĂ‹SUES SHTETĂ‹ROR I RRYMAVE ISLAMOFOBE

Moisiu ripërtërin tezën e Blushit mbi njëfetarinë e
krishterë tek shqiptarët

Na duket sikur Moisiu ka folur në Londër po me atë pezmatim
e tërbim islamofob që i shpaloste shkrimtari Kiço Blushi më
13 shtator 1992 më gazetën “Tirana” në shkrimin “Kush e
mbjell përçarjen kombëtare” ku trajtohej si fatkeqësi
shqiptare që “Shqiptarët janë i vetmi komb i hapërdarë në
tri fe”. Kiço ishte ndër të parët që bënte tentativën
hileqare për të  bindur shqiptarët se e mira e tyre është
të kalojnë në “Njëfetari”, duke nënkuptuar me këtë kthimin
e myslimanëve shqiptarë në të krishterë ortodoksë, sikurse
i pëlqente edhe Janullatosit që sapo kishte vënë këmbët në
truallin shqiptar për ta përdhosur fetarisht e politikisht.

Për disa çështje që Blushi i parashtronte në artikullin e
tij me frymë të theksuar islamofobe kam polemizuar
nëpërmjet shkrimit “Shiqptarët nuk përçahen, por i
përçajnë”, botuar fillimisht në gazetën “Patrioti”, organ i
shoqatës “Elez Isufi”, nr 12 -13 , tetor 1992 dhe pastaj në
përmbledhjen “Shqiptarët përballë rrezikut serbo-grek”,
botuar në Tiranë nga “Koha” 1995. Në 15 nënçështjet e këtij
shkrimi figuron dhe ajo me titull ”Feja nuk formon kombin,
por i shërben atij” ku është theksuar : “E dimë që fqinjët
tanë sllavë e grekë mburren se janë kombe fetarë dhe se
shtetet e tyre i kanë ngritur në këmbë priftërinjtë e
kishat ortodokse. Kurse për ne shqiptarët feja e kombi nuk
janë e njëjta gjë, as dy anët e të njëjtës medalje, por dy
përmasa të veçanta. Prandaj nuk ka vend të trajtohen
nëpërmjet kundërvënies përjashtuese... Shqiptarët nuk u
shpërndanë në tri fe kot së koti, por zhvillimet dhe
peripecitë e tyre historike i vunë në rrethana të tilla që
të besojnë e të lusin Zotin në disa mënyra”( Shqiptarët
përballë shovinizmit serbo-grek” 1995, fq.40).
I citoj rreshtat e mësipërm jo për mani të vetëcitimit, por
se idenë që trajtohet në këto reshta e ka prekur edhe
Moisiu në Londër ku ka theksuar me vend se : “Në
identitetin e shqiptarëve ndjenja kombëtare qëndron mbi
dallimin fetar. Njeriu shqiptar është sëpari pjesëtar i një
bashkësie etnike dhe pastaj i një bashkësie fetare. Një nga
ideologët e Rilindjes Kombëtare shqiptare është shprehur në
mënyrë lakonike :Feja e shqiptarëve është shqiptaria”. Por
Moisiu ka lënë pa përmendur këtu një element më shumë se ky
ideolog, Pashko Vasa, ishte një dijetar e revolucionar
shqiptar, i krishterë, që kishte luftuar për mbrojtjen e
Venedikut dhe pastaj ishte vënë në shërbim të Perandorisë
Osmane dhe mbahet mend si guvernator i shkëlqyer osman në
Liban, vend me disa besime duke përfshirë edhe katolikë. 
Një njeri i tillë si mendjeholli e punëndrituri Pashko Vasa
ka thënë se “feja e shqiptarit është shqiptaria”, nuk ka
thënë “krishterizmi” siç mund t’ia kishte qejfi Kiço
Blushit më 1992, e të tjerëve si ai më vonë, apo dhe Alfred
Moisiut kur shpall në Londër se: “ Islamizmi në Shqipëri
është një islam me fytyrë europiane”, pra qenka “Islam i
krishterë”. Pashko Vasa këto punë i dinte shumë më mirë se
Moisiu dhe kalemxhijtë e tij dhe e thoshte vetë po të ishte
kështu. Duke e shpallur Islamin në Shqipëri me fytyrë
europiane Moisiu ia ul shumë rëndësinë vlerësimit të tij se
“ Toleranca përbën një tipar etnotipik të shqiptarëve”,
sepse del sikur toleranca qenka përftuar në kushtet e
mbisundimit të krishterizmit tek shqiptarë dhe jo të
harmonizimit të jetës së besimtarëve me fe të ndryshme,
pasi edhe myslimanët qenkan me fytyrë fetare të krishterë
europiane.

Islami ka luajtur rolin e njëfetarisë tek shqiptarët

Kur më duhej të shkruaja rreshtat që përmenda më sipër për
të polemizuar me Kiço Blushin, që mallkonte Islamin se
kishte “hapërdarë” kombin shqiptar në tri fe, nuk isha
njohur ende me mendimet e shkëlqyera të përpunuara shumë
dekada më parë nga Hafiz Ali Kraja mbi lidhjet e Islamit me
nacionalizmin e bashkimin kombëtar, (ribotuar në vitin 1999
në Shkup), me vjershën e mrekullueshme të Hafiz Ali Korçës
“Nacionalizma dhe Islamizma”, as me ligjëratën e  Prof.
Shefqet Ndroqit e të Hysen Çobanit “Besimi mysliman është
pjesë integrale e  nacionalizmit shqiptar”, mbajtur në
seminarin ndërkombëtar për “Rolin e besimit mysliman në
Shqipërinë paskomuniste” në dhjetor 1994, si dhe me shumë
studime të tjera shqiptare e të huaja. Kurse përpiluesit e
ligjëratës së Moisiut mund t’i shfrytëzonin këto materiale
po të niseshin nga dëshira që kryetari i shtetit shqiptar
të paraqitej në Londër si kryetar i shtetit tonë laik  me
popullsi shumëbesimshe dhe jo si ndonjë kryetar urdhëri të
krishter, apo lozhe masonike antimyslimane. 
Përfshirja qysh atëherë në një polemikë të tillë është një
arsye më tepër për të mos qëndruar indiferent kur kryetari
i shtetit shqiptar, Alfred Moisiu, para anglezëve në Londër
e ka paraqitur si fakt të kryer “Njëfetarinë” e
shqiptarëve, me arsyetimin se në thelb shqiptarët qenkan të
gjithë të krishterë, kurse “hapërdamja në tri fe” qenka
vetëm një gjendje e rreme për shkak të hipokrizisë së
myslimanëve shqiptarë që nuk flakin ende edhe “lëkurën e
tyre myslimane”, si dhe për shkak të konfuzionit që paskan
krijuar referimet në të dhënat hipotetike  të një
regjistrimi të popullsisë të bërë në Shqipëri qysh në vitin
1929. Pra zhdukjen e larmisë fetare në Shqipëri që Blushi e
predikonte në vitin 1992, pas 13 vitesh Presidenti i vendit
Moisiu tenton ta paraqesë si një realitet të vendosur prej
tij.
Ata të zgjuarit e shkencës shqiptare që përgatisin
ligjërata për politikanët e udhëheqësit duhet të lexojnë e
të përdorin më shumë materiale serioze të korifejve të
dijes e politikës atdhetare nacionaliste dhe të mos bëhen
sahanlëpirës të tezave që përhapin janullatistët e
katolikocentristët dhe t’i çojnë këto teza deri në Oksford
nëpërmjet çantës mëkatare ku ishte futur ligjërata e
Moisiut. 
Ata nuk do të kishin shkarë në disa pozita absurde nga çdo
këndvështrim sikur të kishin lexuar me seriozitet shkencor
e mend në kokë librin “Miftar Spahija korife i Lumës”,
përgatitur e botuar nga Hasan Hasani në Prishtinë  në vitin
1995, ku do të gjenin mendime shumë të vyera për historinë
e shqiptarëve edhe në lidhje me pushtimet e fetë e
pushtuesve të tyre. Miftar Spahija  ka thënë :”Të gjitha
fiset keltike, aziatike, erdhën e shkuen pa lanë gjurmë e
nishme; po me sllavët qe punë tjetër; u dukën n’Iliri nën
mvarsinë e të ngrehëm prej avarëve si të ishin shkleta
(skllavët e tyne); por asht e habitshme se skllavët shumë
herë kan qenë fituesat e historisë. Sllavët ardhshin
n’Iliri e nuk ktheheshin ma në tbanat e tyne (origjinë)
tedeltare; nqoftse dikush kthehej shkonte me thirrë tjerët
qi të vijshin në kto vene qi quheshin prej romanve Regnum
Illyricum... Feja  katolike nuk i kërcnonte shqiptarët me
hupë gjuhën e vet, kurse provosllavja u thonte ta hupni
gjuhën tuaj, të sllavizoheni, të serbizoheni, aq sa Dushani
në kanunin e vet të vjetës 1349 tha se në mretninë teme nuk
e pranoj fenë katolike, fenë shqiptare, edhe bani kerdi e
si dihet prej kerdive qi bani shum, shum prej banorve të
Kosovës e të Shumadisë nrruen fenë katolike e me nrrimin e
fesë edhe gjuhen shqipe. Por kur shkrepi rrfeja turke në
Ballkan u shpartallue imperatorja terrorizuese e
artificjale e Dushanit në Fush-Kosovë me 28 qershor 1389
per mos me iu ndigjue emni kurr ma, edhe mir u ba.. NĂ«
drimë( në të vërtetë) as turqet nuk ishin tue blushue
(luftuar) me përhapë fenë islame, as serbët e Dushani nuk
ishin tuj blushue me ruejt fenë e tyne, por ishin tuj
blushue me ruejt e me rritë pushtimet e tyne
toksore”(fq.89-91). “Karakteristikat më themelore të
Perandorisë Osmane kishin të bënin jo me fenë, por me
luftën “ ( Noel Malkolm “Kosova, histori e shkurtër”, botim
aglisht, fq.94)
Shkrimtari Milazim Krasniqi nga Kosova në librin “Meditime
islame, studime, ese, intervista” ( Furkan ISM, Shkup 2005
fq.28) ka bërë këtë vlerësim: “Kur merret si pikënisje
gjendja në të cilën ishin shqiptarët hynë në Perandorinë
Osmane dhe në shumicën e tyre përqafuan Islamin, si dhe
gjendja kur dolën prej asaj perandorie është e qartë se në
ata pesë shekuj ndodhi një konsolidim i dukshëm social,
kulturor e politik dhe me këtë një konfirmim i identitetit
kombëtar në sfondin ballkanik”.
Shkruesit e Moisiut mund të përfitonin shumë për të
shmangur gafat nëse lexonin me seriozitet e me mend në kokë
një sërë kumtesash të studiuesve të huaj e shqiptarë në
përmbledhjen e studimeve përgatitur nga Muhidin Ahmeti në
vitin 2003 me titull ”Rreth përhapjes së Islamit ndër
shqiptarët”. Historiani nga Kosova, Muhamed Pirraku, në
studimin “Shkaqet e kalimit në Islam tek shqiptarët”, ka
përcaktuar si “dy faktorët më kryesorë për integrimin e
kulturës, kombësisë dhe njësisë etnokulturore e politike të
kombit dhe pikërisht njësia e shtetit (administratës) unik
dhe njësia e fesë (besimit) unike. Këta dy faktorë do të
plotësohen me rënien e viseve shqiptare nën pushtetin
qendror osman-turk dhe me shtrirjen e Islamit në viset
albanofone me tendencë të qartë të bëhej fe dhe kulturë e
gjithë shqiptarëve”(fq.36). Në këtë përmbledhje është
përfshirë dhe studimi i veçantë i Muhamed Pirrakut mbi
“Rolin e Islamit në integrimin e Shqipërisë Etnike dhe të
kombit shqiptar”.
Si në shumë shkrime autorësh joshqiptarë, edhe në shkrimet
e Muhamet Pirrakut, në studimin e Iliaz Rexhës “Antagonizmi
ndërmjet dy kishave për dominim në tokat e Arbërisë (i hapi
rrugën fesë islame)” tregohet se nuk qëndron pretendimi se
para islamizmit në trojet  e shqiptarëve kanë mbretëruar
njëfetaria, paqja e harmonia fetare. Madje dhe një
islamofob si Pirro Misha është pajtuar me përfundimin që ka
nxjerrë shkencëtari Eqerem Çabej se: “Shqipëria është
trualli ku grindja e gjatë romake perëndimore dhe
ballkanike bizantine është shprehur në mënyrën më të
spikatur”( “Duke kërkuar rrënjët ose... kthimi i
shqiptarëve në histori”, Toena 1977 fq.11). Perandoria
Osmane dhe Islami ua kanë sjellë shqiptarëve të mirën e
madhe duke i dhënë fund një grindjeje të tillë pikërisht në
kohën kur po formësohej kombi modern shqiptar, se siç ka
thënë me shumë të drejtë Muhamed Pirraku, për një sërë
arsyesh katolicizmi nuk e luante dot më rolin e mbrojtësit
fetar të shqiptarëve nga  rreziku i asimilimit serb me anë
të ortodoksisë. Edhe vlonjati Ago Agaj që në vitet e LDB ka
qenë prefekt në Mitrovicë ka shkruar me kohë: “Kjo ndjenjë
e fortë, kjo fanatizëm katolike në fillim e më vonë edhe
myslimane kundër shkjaut, është një ndër faktorët që e ka
shpëtuar shqiptarizmën në kufijtë veriorë e veri-lindorë
tonat. Pa këtë fanatizëm dhe pa ardhjen e turqëve nuk do të
kishim sot Malësi e Kosovë shqiptare. Bile Prof. Ernest
Koliqi në revistën “Koha Jonë” thotë se nuk do të kishim
sot fare shqiptarë se do të ishim sllavizuar” (“Milloshi,
heroi i Kosovës” ribotim Tiranë 2002, fq.64)
Të njëjtin rol mbrojtës të Islamit nga rreziku i asimilimit
grek nëpërmjet ortodoksisë e ka pikasur edhe Aristidh
Kolias në kushtet e shqiptarëve në Greqi. Ai ka shkruar:
“Pas çlirimit të Greqisë nga turqit, siç do ta shohim,
arbëreshët myslimanë u kthyen përsëri në të krishterë, por
çamët edhe pas çlirimit të Çamërisë nga ushtria greke nuk u
bënë të krishterë”(“Arvanitët” Tiranë 2002, fq,264).
Arbëreshët myslimanë në Greqi që u bënë të krishterë tani
praktikisht janë asimiluar, kurse çamët myslimanë u
masakruan dhe një pjesë u dëbuan, por ama, ata vazhdojnë 
të jenë shqiptarë.
Shkruesit e Moisiut para se të hidheshin aq brutalisht në
sulm për zhdukjen e Islamit në Shqipëri duhej të kishin
lexuar libra si ai i Nexhat Ibrahimit “Islami në trojet
iliro-shqiptare gjatë shekujve“ (Logos-A Shkup 1998), si ai
i Rexhep Hoxhës nga Gjakova “Nuk është ashtu” (1995); libri
i Mexhit Yvejsit nga Gjakova “Për fe e Atdhe” 2001, librin
e Avdi Berishës “Shtatzënia e një mashtrimi” ( Prishtinë
1995), përmbledhjen e kumtesave të seminarit ndërkombëtar
në Tiranë në dhjetor 1994 me temën “Roli i besimit mysliman
në Shqipërinë paskomuniste”, apo edhe shkrime më të hershme
si “Milloshi, heroi i Kosovës” nga Ago Agaj, në të cilët ka
shumë analiza e përfundime me vlera të mëdha që demasksojnë
kotësitë e qëndrimeve islamofobe që janë ngjeshur në
ligjëratën e Moisiut në Oksford.
Rexhep Hoxha ka kundërshtuar e demaskuar fuqishëm e
bindshëm qëndrimet islamofobe në shkrimet e Zef Mirditës e
të Ismail Kadaresë, që duket se kanë shërbyer si frymëzim
për përpiluesit e ligjëratës së Moisiut. Teologu Nexhat
Ibrahimi ka paraqitur studime e mendime të thelluara për
vlerat e Islamit në jetën e shqiptarëve. Avdi Berisha ka
bërë një analizë të hollësishme teologjike të falsifikimeve
të Bogdanit te “Çeta e profetëve” dhe një kritikë të fortë
për analizën e Rugovës për veprat e Bogdanit dhe të
intelektualëve të tjerë shqiptarë si Rexhep Qosja, Ismail
Kadare për “të këqijat e myslimanizmit”. 
Në përmbledhjen “Rreth përhapjes së Islamit në Shqipëri”
është dhe një studim nga historiani Ferit Duka që trajton
historikisht me të dhëna statistikore dinamikën e
islamizimit të shqiptarëve, ku sqarohet se kontaktet e
shqiptarëve me Islamin janë para shfaqjes së osmanëve në
trojet shqiptare. Sipas Dukës: “Në Shkodër e Pejë popullsia
e islamizuar shënohet si bashkësi e myslimanëve që në vitin
1485” (fq.101). Shkodra njihet si qyteti i fundit që ra në
duart e turqve disa vite pas vdekjes së Skënderbeut. Nga
ana tjetër dihet se në disa zona, sidomos në Shqipërinë e
Jugut, procesi i myslimanizimit vazhdonte edhe në kohën e
Ali Pashë Tepelenës, në vitet 1800.
Për dinamikën e myslimanizimit të shqiptarëve në vitin 2002
në Tiranë është botuar edhe libri i historianit Petrika
Thëngjilli mbi “Shqiptarët midis Lindjes dhe Perëndimit
1506-1839. Fusha fetare”. Të krijohet një përshtypje sikur
ky libër ka synuar të plotësojë disa porosi sipas orekseve
të kishës katolike për paraqitjen e procesit të
myslimanizimit, megjithatë autori për seriozitet
profesional nuk ka shkarë në shtrembërime trashanike,
sikurse bëjnë propagandistët e islamofobisë. Edhe nga ky
libër shkruesit e ligjëratës së Moisiut mund të nxirrnin
mësime dhe të mos tentonin t’i shpallnin hipotetike të
dhënat që përdorin studiuesit e huaj e shqiptarë për
përpjesëtimet në numrin e besimtarëve të feve të ndryshme
në  Shqipëri.

Nacionalizmi laik i shqiptarëve dhe nacionalizmat e
krishterë ballkanikë

Moisiu në Londër është ngatërruar shumë kur ka tentuar të
analizojë lidhjet e përplasjet e myslimanizmit me
nacionalizmat e krishterë në Ballkan.
Moisiu thotë një të vërtetë se toleranca fetare “përbën një
pasuri të çmuar për ne shqiptarët”. Ai shton “por edhe një
model me vlerë në rajonin ku jetojmë”, çka duhet vlerësuar
jo vetëm në dritën e fjalëve të mëparshme të Moisiut, por
edhe të thënies filozofike se përveçse virtyt i të fortit
toleranca mund të jetë edhe mënyrë reagimi e të dobëtit.
Edhe Moisiu vetë e ka formuluar pyetjen: “Po çfarë është
toleranca ndërfetare tek shqiptarët?”. Shpjegimin e nis nga
përshkrimi i gjendjes së shqiptarëve të copëtuar midis
shteteve ballkanike dhe thekson se shqiptarët: “nuk kanë
pasur mundësi të promovojnë vlerat e identitetit të tyre
historik kulturor”. Pra, në këtë këndvështrim toleranca e
shqiptarëve është imponuar si nevojë dhe si vetëngushëlllim
për pafuqinë që të bëjnë si të tjerët. 
Ai e ka zbukuruar politikën e Jugosllavisë komuniste duke
theksuar: “Përpara viteve 1990 komunitetet fetare në
Bosnje-Hercegovinë jetonin në paqe e mirëkuptim me
njëri-tjetrin”. Kështu si thotë Moisiu për Bosnjen kanë
thënë e thonë të tjerë për gjendjen në Kosovë nën 
komunizmin jugosllav. Por në fjalitë vijuese Moisiu e prish
po vetë këtë vlerësim: “Gjatë procesit të shpërbërjes së
ish-Jugosllavisë të njëjtat besime e komunitete e panë
veten në pozitat ekstreme të kundërshtarit... Në këtë
mënyrë përdorimi i fesë dhe përkatësisë fetare për interesa
politike dhe arroganca etnike solli shpërbërjen  tragjike
të modelit boshnjak ku nuk kishte munguar toleranca
fetare”. Kur flet kështu Moisiu del në mbrojtje të
politikës së Serbisë, që ishte fajtore kryesore për
konfliktin në Bosnje dhe të nacional-shovinizmave ortodoks
e katolik të Milosheviçit e të Tuxhmanit për ta ndarë midis
tyre Bosnjen. 
Nuk është e saktë që tragjedia e Bosnjes të paraqitet vetëm
si luftë fetare. Moisiu u ka rënë në qafë viktimave të
luftës që ishin boshnjakët myslimanë. Moisu vetë e demaskon
qëndrimin e tij për Bosnjen kur thotë se të njëjtin skenar
Milosheviçi e përgatiti për Kosovën duke propaganduar se
atje po luftonin myslimanët shqiptarë kundër krishterizmit
serb, por bota e pa “se dhuna serbe nuk drejtohej kundër
një besimi fetar, por kundër një populli të tërë të një
kombësie tjetër”. Kështu Moisiu u thoshte dëgjuesve
londinezë se në Bosnje Milosheviçi bënte vetëm luftë fetare
kundër myslimanizmit, në Kosovë vetëm luftë etnike kundër
shqiptarëve myslimanë e katolikë. 
Në Londër ka specialistë shumë të njohur të këtyre
problemeve dhe Moisiu duhej të ishte treguar më i
kujdesshëm. Në të vërtetë, si në Bosnje dhe në Kosovë
ofensiva serbe ka pasur dy synime kryesore: për të ngritur
Serbinë e madhe pas shembjes së Jugosllavisë dhe për të
shkatërruar myslimanizmin në Ballkan, të cilin politika e
shtetit dhe e kishës serbe e quajnë si fatkeqësi të tyre.
Natyrisht elementi gjeopolitik është i pari në ofensivën
serbe. Por as elementi fetar nuk duhet lënë në harresë në
rastin e Kosovës. Moisiu për Bosnjen përmend kryesisht
elementin e luftës fetare dhe zbeh kështu natyrën kriminale
të shovinizmit serb, për Kosovën e mohon fare elementin
fetar, sepse nuk do të nxjerrë në pah se ballafaqimi i
shqiptarëve me fqinjët bëhet më i dukshëm e më i ashpër për
shkak të ndryshimeve në besim. 
Edhe pse ligjërata e Moisitut nuk përmban referime të
shprehura tek pseudoteza mbi nacional-islamizmin shqiptar
që po u kultivoka tani në Shqipëri, sikurse është trilluar
poshtërsisht në palolibrin “Nacional-islamizmi shqiptar...”
botuar në Tiranë në vitin 2001, duket që përpiluesit e
ligjëratës kanë tentuar që të fusin në disa pjesë të saj
diçka nga fryma prokovuese e këtij palolibri. Për
demaskimin e pseudotezës mbi nacional-islamizmin shqiptar
të hedhur në propagandën islamofobe me nënshkrimet e
Kastriot Myftarajt, Skënder Shkupit e ndonjë tjetri si
këta, kam botuar shumë shkrime gjatë vitit 2002. Por për
rëndësinë që ka pasur e ka myslimanizmi në forcimin e
nacionalizmit të shëndetshëm e laik tek shqiptarët ka pasur
shkrime me vlerë të madhe prej kohësh. 
NĂ« seminarin e vitit 1994 i ndjeri Prof. Shefqet Ndroqi dhe
Hysen Çobani theksonin në kumtesën e përbashkët se: “Besimi
islam është element bazë i nacionalizmit shqiptar”(fq.36).
Ata u kundërviheshin arsyetimeve të cekëta, snobe të disa
intelektualëve shqiptarë, duke përmendur me emër edhe
Ismail Kadarenë: “nëse shqiptarët me ndërgjegje në
shekullin XVIII u kthyen në Islam, gjatë shekujve XVIII,
XIX e XX Islami u çimentua ndër ta si një element bazë i
nacionalizmit shqiptar, si përfundim i tri tradhëtive të
mëdha që na bënë fqinjët dhe Fuqitë e Mëdha. Ata filluan me
Kara Mahmud Pashë Bushatliun (1775-1796), e Ali Pashë
Tepelenën (1788-1822), vazhduan me Paqen e Shën Stefanit e
Kongresin e Berlinit dhe arritën kulmin me kufijtë e 1913
që u shoqërua me dhunë të paparë ndaj shqiptarëve, të cilët
detyroheshin të bëheshin të krishterë, ose të vishnin petka
sllave. Kush nuk bindej varej, pushkatohej”. 
Asnjë aluzion nuk bëhet në ligjëratën e Moisiut në Oksord
për këto ndodhi të rënda në kurriz të shqiptarëve, për atë
qëndrim tradhëtar të Europës, por ka vetëm sajime për
lumturinë që kishin provuar shqiptarët në Mesjetë, kur nuk
kishin ende myslimanë në gjirin e tyre dhe në kohën e
Skënderbeut kur “derdhnin gjakun për Europën e Krishterë”
që tallej me ta duke u dërguar ca bekime papale.
Shefqet Ndroqi e Hysen Çobani e vinin mirë gishtin në plagë
në dhjetor të vitit 1994 duke theksuar: “Fushatat
antiislamike kundër vlerave të tij janë të qëllimshme dhe
jo të rastit. Kundrejt tij (në Shqipëri dhe jashtë saj)
investohet shumë dhe në forma të ndryshme, por në esencë
kanë mbetur të njëjta. Të gjithë synojnë që shqiptarët
fillimisht të konvertohen në të krishterë ortodoksë dhe më
vonë shkallë-shkallë në sllavë e grekë” (fq.40 e
përmbledhjes së kumtesave). Ligjërata e Moisiut në Londër
dëshmon se  pikërisht këtë përpiqen të bëjnë rrymat
islamofobe në Shqipëri, madje më me egërsi se në vitin
1994, duke e kthyer këtë fushatë në politikë zyrtare
shtetërore. 

Si e kanë konceptuar e zbatuar shqiptarët “tolerancën
fetare”? 

Njerëzit, për të qenë tolerantë ndaj njëri-tjetrit dhe për
të jetuar në harmoni kur u përkasin feve të ndryshme duhet
sëpari të kenë kuptim të njëjtë për tolerancën e harmoninë
fetare. 
Në gusht të vitit 2000 në OKB u mblodhën 1000 udhëheqës
fetarë nga 110 vende të botës në Konferencën e nivelit të
lartë të mijëvjeçarit të udhëheqësve fetarë e shpirtërorë.
Në librin “Të drejtat e shenjta”, botim në gjuhën angleze i
vitit 2001, janë paraqitur përshëndetjet e shumë
udhëheqësve të lartë të feve që morën pjesë në këtë
konferencë. Në përshëndetjet e tyre lexuesi mund të gjejë
fjalë të mrekullueshme. Kështu Dr. Mustafa Seriç,
Reis-Ulema i Bosnje-Hercegovinës ka thënë : “...toleranca
është shkalla më e lartë e forcës dhe dëshira për hakmarrje
është shenja e parë e dobësisë.”(fq. 14). Sekretari i
përgjithshëm i Lidhjes Myslimane Botërore, Dr. Abdullah bin
Abdul Muhsin Al Turki është shprehur: “... nuk mund të ketë
harmoni dhe paqe pa DREJTËSI... dhe nuk mund të ketë
DREJTËSI pa respekt të ndërsjellë”(fq. 70). Reverend Dr.
Konrad Raiser, sekretari i përgjithshëm i Këshillit Botëror
të Kishave thekson: “Feja duhet të shpjerë jo vetëm në
tolerancë, por dhe në respekt të thellë për tjetrin në
marrëdhëniet e vërteta të personit me shenjtërinë” (fq.58).
Ligjëratës së Moisiut në Londër i mungon tërësisht respekti
për shqiptarët myslimanë, përderisa aty është përdorur
shprehja: “Vështrimi i vërtetë i gjendjes fetare në
Shqipëri është vështrimi vertikal”, që në kontekstin e tërë
ligjëratës  nënkupton “gjendjen e krishterë” të të gjithë
shqiptarëve dhe u imponon besimtarëve të Islamit një fe
tjetër pa pëlqimin e tyre. Kështu, Moisiu shpalos konceptet
e tij intolerante dhe perceptimin e tij injorant për
tolerancën fetare në Shqipëri. Me një fjalë Moisiu, në emër
të tolerancës fetare të shqiptarëve provokon rëndë shumicën
e besimtarëve që janë myslimanë. Ky provokim rëndohet ku ai
pjesës myslimane të popullsisë në Shqipëri nuk do t’i njohë
ndonjë meritë në ruajtjen e toleracës në një vend me disa
fe. Moisiu vëren: “Toleranca fetare tek shqiptarët nuk
është një cilësi e zhvilluar në kohërat moderne dhe as e
formuar me arsim dhe me shkollë. Është traditë që vjen nga
thellësia e shekujve”. Është një konstatim me vend, sepse
ku ka tolerancë në marrëdhëniet midis njerëzve të besimeve
të ndryshme do të thotë se ka pasur shumë faktorë, madje më
të fortë se feja, që e kanë farkëtuar këtë tolerancë, sepse
siç dihet nga vetë natyra e gjërave dallimet e forta në
mendim, në ideologji krijojnë zakonisht terren për
intolerancë dhe jo për tolerancë midis njerëzve. 
Sikur Moisiu të ishte ndalur në këto dhe të mos kishte
shkuar më tej do të kishte shmangur një gafë shumë të rëndë
në ligjëratën e tij. Por intoleranca fetare që i mbërthen
atë dhe shkruesit e tij për gryke e ka shtyrë të shprehet:
“Një prej gabimeve më të rëndomta që bëhen zakonisht kur
trajtohet kjo çështje është se toleranca lindi tek
shqiptarët pas mbërritjes së faktorit politik edhe fetar
osman, domethënë pas shekullit të XV”. Ky është mashtrim i
paturpshëm dhe spekulim qëllimkeq i atyre që nuk kanë guxim
të polemizojnë hapur e me adresa të shkruara qartë në
Shqipëri, por përpiqen që provokimet e tyre t’i bëjnë me
metodën “hidh gurin e fshih dorën”, mëkatin tënd ngarkoja
tjetrit, pa i zënë as emrin me gojë që të mbrohet.
Moisiu është vënë në rolin e një polemizuesi grindavec,
hileqar, që i shtrembëron qëllimisht edhe debatet që janë
bërë për këtë pikë të tolerancës fetare. Përderisa
pretendon se qenka gjë e zakonshme të thuhet që toleranca
fetare tek shqiptarët lidhet me ardhjen e osmanëve Moisiut
i takon të tregojë se ku është thënë kjo gjë dhe nga kush
është bërë ky mëkat. Deri tani nuk e kemi ndeshur një
pretendim të tillë që Moisiu ua ka paraqitur anglezëve në
Londër si një poshtërsi që u bëka në Shqipëri për të
lavdëruar osmanët e për të fyer të krishterët. Mënyra të
tilla të paraqitjes së shtrembër të gjërave në opinionin e
huaj bien erë ligësie politike.
Ndonjëherë kemi qenë të detyruar, kur islamofobët e kanë
tepruar me spekulime hileqare për tolerancën duke e
paraqitur atë si meritë të të krishterëve, të bëjmë
arsyetimin se toleranca është meritë e të gjithëve, madje
mund të thuhet së kur ka tolerancë në çështje delikate si
marrëdhëniet midis besimtarëve me fe të ndryshme është më
shumë merita e shumicës, sepse është shumica që i ka
mundësitë më të mëdha ta prishë tolerancën, kurse pakica
zakonisht është më e dobët. Meqenëse toleranca fetare midis
shqiptarëve është ruajtur edhe pas islamizimit, që
fanatikët e krishterë thonë madje se u bë me dhunë nga
pushtuesit osmanë, kemi vënë në dukje se është edhe meritë
e Islamit si fe, jo vetëm e myslimanëve shqiptarë që në
Shqipëri nuk është prishur toleranca fetare. 
Kurse ata që përfaqësojnë rrymën e kundërt të mendimit në
këtë debat dhe që kanë privilegjin të jenë shkruesit e
Moisiut, kanë shfrytëzuar rastin të trillojnë, të çojnë
deri në Angli rrenën provokuese se dikush në Shqipëri paska
thënë se “tolerancën myslimane e sollën osmanët bashkë me
fenë islame”. Do të jenë vallë në gjendje shkruesit e
Moisiut ta provojnë me referencat përkatëse se në cilat
materiale e kanë mbështetur veprimin e tyre kur kanë futur
në thesin e ligjëratës së Moisiut për të shitur kontrabandë
në Londër këtë provokim të tyre të ulët?!
Pajtohemi me Moisiun se “Toleranca fetare tek shqiptarët ka
ekzistuar para shfaqjes së këtij faktori (ardhjes së
osmanëve)”, por ama ajo nuk ka qenë një dukuri kaq e
veçantë dhe e spikatur shqiptare si në kohën kur shqiptarët
u bënë popull me shumicë myslimane. Sëpari, sepse feja
myslimane ka qenë gjithnjë shumë tolerante dhe nuk njihte
inkuizicion, indulgjencat papale, klerikalizmin kishtar
etj. “Është fakt se Bashkësia botërore nuk njeh pushtues më
zemërgjërë se arabët, as fe më tolerante se  është feja e
tyre” (Gustav Le Bon, cituar sipas librit të Nexhat
Ibrahimit, fq.226), Sëdyti, asnjë shtet multietnik e
multikonfesional në botë nuk mund të krahasohej për nga
niveli i tolerancës ndaj etnive e feve që kishte në gjirin
e vet me Perandorinë Osmane në Mesjetën e vonë dhe më pas.
Tolerancën e Islamit e të Perandorisë Osmane e kanë vënë në
dukje të gjithë autorët seriozë që kanë shkruar rreth
këtyre problemeve. Do të bëhej e gjatë lista e autorëve dhe
e veprave po t’i rreshtosh. Do të dilte një libër i trashë
po të grumbulllosh gjithë citatet që i refererohen kësaj
tolerance etno-fetare të osmanëve. Verbëria e një
propagande të njëanshme të trashëguar nuk e zhbën dot këtë
të vërtetë.
Nuk po i vihem as punës së panevojshme të nxjerr nga
fjalorë të ndryshëm përkufizimet e tolerancës. Po përmend
vetëm pak raste kuptimplotë nga një mori e pafund faktesh
që mund të gjesh nëpër libra se si e kanë konceptuar
shqiptarët tolerancën ndërfetare dhe që nxjerrin në pah sa
larg qëndron Presidenti Moisiu nga të kuptuarit e kësaj
tolerance ndonëse mburret se ka organizuar nje konferencë
shkencore e një konferencë politike për këtë temë. 
Është përkëthyer e botuar më në fund në gjuhën shqipe libri
i mrekullueshëm “Majat e Shalës”, shkruar nga udhëtarja
amerikane Rozë Uajlldër Lein, botuar në Londër më 1923.
Kapitulli katërt titullohet “Martesa e mbinatyrshme e
burrit të Pejës. Nata e parë në një shtëpi shqiptare
vendi”. Ekipi me të cilin udhëtonte Lein është ndalur për
të bujtur në shtëpinë e malësorëve të besimit katolik.
Rreth zjarrit tregohen histori me Ora, me malësorin që u
martua me Orën e maleve. Kalonin njëra pas tjetrës orët e
natës dhe vonohej shumë darka. Kaloi dhe mesi i natës. Disa
nga të uriturit nuk duronin, por as nuk kuptonin pse kjo
vonesë. Më në fund u shpjegua misteri: “Darka është vonuar,
sepse nuk mund të gjejmë diç për Rexhën (përkthyesin). Në
shtëpi ata kanë vetëm mish derri dhe ata kanë çuar diken në
fshat për të kërkuar ndonjë vezë a mish dhie. Një çun ka
vajtur matanë maleve në fshatin tjetër për të marrë diç që
mund t’i qitet një muhamedani. Se bagëtia është faruar kur
serbët u tërhoqën këtej dhe po të therin ndonjërën nga
delet për ne do të thoshte të humbisnim qengjat për vitin e
ardhshëm”(fq.62-68). 
Moisiu dhe shkruesit e tij le ta komentojnë si të duan këtë
pjesë sipas atij simbolit të “Kryqëzimit fetar” të
shqiptarëve që kanë treguar në Londër. Por amerikania dhe
lexuesit e librit të saj kështu e kanë njohur tolerancën
fetare. Respektimi i myslimanit që nuk ha mishin e derrit
ishte kujdesi i parë atë natë kur i zoti katolik i shtëpisë
vononte darkën edhe pse kishte miq të largët të krishterë.
Kurse në librin krejt të ri “Në gjurmë të historisë së
Matit”(Tiranë 2005) zotëri Mëhill Elezi rrëfen edhe
tolerancën ndërfetare që tregonin praktikisht e
tradicionalisht banorët e një zone të rrethit të Matit,
Rranxës, ku përfshihen fshatra me popullsi myslimane dhe
katolike. Ata takoheshin e mblidheshin me njëri-tjetrin për
gjithfarë sebepesh e punësh, bisedonin e merrnin vendime
për çështjet që i shqetësonin dhe respektonin fenë e njëri
tjetrit, duke mos hyrë asnjëherë në biseda për punë feje,
duke mos krijuar kështu shkas për keqkuptime apo
qejfmbetje.
Pra, tradicionalisht shqiptarët e kanë kuptuar e zbatuar si
duhet tolerancën fetare duke e shprehur atë nëpërmjet
respektit të ndërsjellë për besimin e tjetrit. Pikërisht
këtë traditë e minon Moisiu me veprimtaritë që bën në emër
të ruajtjes e forcimit të tolerancës e harmonisë fetare tek
shqiptarët. Mungesa e respektit për besimtarët myslimanë
është sfidë për shkatërrimin e tolerancës. Moisiu do të
kishte pasur sukses në  Londër dhe njëkohësisht nuk do të
kishte shkaktuar pakënaqësi tek myslimanët shqiptarë sikur
në vend të ligjëratës së tejngarkuar me mbrapshti të 
kishte lexuar një tekst  si ai i shkrimit të Dr. Pjetër
Pepës në gazetën “55” të datës 4 dhjetor 2005 me titull
“Rrënjët e tolerancës ndërfetare në Shqipëri”. 
Pjetër Pepa prej vitesh ka shkruar e botuar shumë për të
nxjerrë në pah vlerat e katolicizmit në jetën kombëtare e
shoqërore shqiptare dhe persekutimet që ka pësuar kleri
katolik nga komunizmi. Kjo i jep dhe më shumë autoritet
shkrimit të tij për rrënjët e tolerancës ndërfetare në
Shqipëri që besojmë nuk e ka shkruar rastësisht pas
reagimeve që ka shkaktuar ligjërata e Moisiut në Londër.
Moisiu ka gabuar vetë që nuk ka ditur se kujt t’i drejtohej
për ta përgatitur si duhej ligjëratën që do të mbante para
anglezëve dhe që i ka sjellë dëm atij e vendit, sepse bota
i ndjek edhe reagimet kundërshtuese që ka shkaktuar kjo
ligjëratë tek shumë shqiptarë. 

Intoleranca më arrogante është të kthesh shumicën në fenë e
pakicës 

Kurse Presidenti i sotëm i Shqipërisë, që bën zhurmë e bujë
për tolerancën ndërfetare dhe organizon konferenca për
harmoninë fetare, mbledh për kësi punësh vetëm folës e
dëgjues që sulmojnë Islamin, që mallkojnë shqiptarët e para
disa brezave pse u bënë myslimanë, që ushtrojnë trysni mbi
myslimanët e sotëm të rikthehen në krishterim, gjoja në
“fenë e të parëve”, a thua baba, gjyshi apo stërgjyshi i
tyre u dashkan hequr nga lista e të parëve meqenëse kanë
qenë myslimanë. 
Ata që kurdisin ose frymëzojnë veprimtaritë për “tolerancën
e harmoninë fetare” të Moisiut ka vite që ua çajnë kokën
shqiptarëve myslimanë me klithma se po nuk u kthyen në fenë
e katragjyshërve do të mbeten të braktisurit e Europës, se
kjo Europa tolerante demokratike nuk duroka dot një shtet
laik me shumicë popullsie myslimane në kontinent. Dhe
Moisiu merr rrugën për në Londër duke mbajtur “Shenjën e
kryqëzimit fetar të shqiptarëve” për t’u mbushur mendjen
europianëve se në Shqipëri të gjithë njerëzit po t’i
lidhësh në boshtin vertikal të këtij Kryqi bëhen të
krishterë.
Detyra e të krishterit shqiptar, sidomos kur është
president apo qeveritar, nuk është të çirret e të ngjirret
se nuk na dashka Europa pasi mendon se ka myslimanë në
Shqipëri, por të jetë i pari që të ngrihet kundër asaj
Europe fanatike duke i thënë se punët e fesë në Shqipëri
janë punë të shqiptarëve dhe ka më afër vëvllezërit
myslimanë të gjakut se vëllëzërit europianë për fenë e
krishterë. Të krishterët e Shqipërisë nuk kanë detyrë
kombëtare e vëllazërore t’u bëjnë trysni myslimanëve për të
bërë ”Islamin europian”, pra për t’u tjetërsuar fetarisht,
por t’i japin sinjalet e duhura Europës se “Krishterizmi
shqiptar” nuk pranon të jetë mercenar kryqëzatar dhe
rikonkuistador në Shqipëri dhe nuk armiqësohet me
myslimanët shqiptarë për punë dallimi fetar. 
Kurse Alfred Moisiu tolerancën e harmoninë ndërfetare tek
shqiptarët e dashka dhe e kuptoka të shkojë deri në Londër
të ngrejë flamurin e përçarjes fetare europiane midis
shqiptarëve. Moisiu thotë se “Shtresa e mëvonshme e besimit
tek shqiptarët është islamizmi”. Po ky nuk mund të jetë
argument se myslimanizmi është shtresa më e dobët e mund të
hiqet lehtë si varak. Pse të mos e marrim se kjo shtresë e
mëvonshme është si një kromim i besimit që u duhet
shqiptarëve për të mos u ndryshkur qenia e tyre shpirtërore
dhe materiale etno-kombëtare?! 
Zakonisht e reja ka diçka më shumë, diçka më të mirë se e
vjetra, sidomos kur vlerat e të vjetërs ruhen dhe vlera të
reja shtohen, siç ka ndodhur me Islamin që ka ruajtur shumë
nga traditat e Judaizmit e të Krishterizmit dhe ka sjellë
të renë e vet për njerëzimin. Kurse Moisiu myslimanizmin
tenton ta paraqesë në ndërtesën fetare shqiptare si një
shtesë të paligjshme katesh nga ato që betohet herë policia
ndërtimore, herë kryetari i bashkisë se do t’i rrënojë se
qenka bërë pa lejen e tyre. I lumtë në qoftë se është i
zoti ta bëjë. 
Enver Hoxha tentoi të bënte një gjë më të thjeshtë, ta
fshinte fare fenë nga jeta e shqiptarëve, por nuk ia doli
dot. Moisiu ka marrë përsipër një punë më të ndërlikuar, të
zhdukë fenë e shumicës e të kthejë njerëzit në fenë e
pakicës. Nuk ka për t’ia dalë dot mbanë, edhe në qoftë se i
vjen në ndihmë NATO. Moisiu do të bënte më mirë t’u thoshte
atyre kalemxhijve të fandaksur me fondamentalizëm të
krishterë që të kthjellojnë pakëz mendjet e tyre dhe të mos
bëhen gazi i botës me shkrime të kësaj natyre, të mos
përsërisin më herë tjetër...

Gjepurat ideore për “fenë burimore”

Për të bindur dëgjuesit anglezë dhe për të sanksionuar
tezat hileqare që ka përpunuar e përhapur propaganda
islamofobe në Shqipëri se është gabim të mendohet që
Shqipëria ka popull me shumicë myslimane, në ligjëratën e
Moisiut janë vendosur fjalitë: “Sëpari islamizmi në
Shqipëri nuk është fe burimore, as fe e përhapur në kohën e
origjinës, as besim rezidencial, por një dukuri e ardhur
dhe trashëguar në gjuhën dhe liturgjinë e atij faktori që e
solli. Islamizmi në Shqipëri është një Islam me fytyrë
europiane, një islamizëm i cekët”. Në këto dy fjali ka
shumë shtrembërime trashanike të proceseve historike e
realitetit fetar shqiptar dhe provokime kundër myslimanëve.
Shkruesit e ligjëratës nuk kanë bërë gjë tjetër vetëm se
kanë grumbulluar e spërkatur me më shumë helm islamofob
shprehje e qëndrime të njohura më parë. Në parathënien e
librit “Islami në trojet iliro-shqiptare gjatë shekujve”
botuar nga Logos-A, Shkup, në vitin 1998 studiuesi i
historisë dhe teologu Nexhat Ibrahimi nga Kosova vëren:
“Për Islamin dhe problemet që ngërthen ai është folur vetëm
në kontekstin negativ, duke e cilësuar si kulturë e
civilizim të prapambeturisë, si religjion dhune, si
aksident historik i popullit shqiptar dhe “epitete” të
tjera të ngjashme me këto. Ky trend pa ndryshime të mëdha
ekziston që nga fillimi i shekullit XX e deri në ditët tona
në fund të shekullit XX”. Këto prirje islamofobe i ka
egërsuar e theksuar edhe më ligjërata e Moisiut në Oksford,
siç dëshmojnë edhe dy fjalitë e mësipërme. 
Studiuesit objektivë të feve monoteiste, teologë e laikë,
bien në një mendje se “feja buron nga Zoti”, pavarësisht se
në çfarë formash është shfaqur në tokë në kohë të ndryshme
nëpërmjet profetëve të ndryshëm. “Ndërsa e kanë të
përbashkët besimin në shpalljen e profecisë, doktrina
islamike e profecisë është më e gjerë se ajo e Judaizmit
dhe e Krishterizmit... Ndërsa myslimanët shohin vetëm një
burim për Kuranin, jo myslimanët do të vihen në kërkim të
burimeve dhe shpjegimeve njerëzore...Monoteizmi absolut i
Islamit ruhet në doktrinën e unitetit dhe sovranitetit të
Zotit që mbisundon besimi dhe praktikën islame”, sipas Xhon
L. Esposito (“Islami. Rruga e drejtë” fq. 20-23). I
Përndershmi Mjeshtër Dharma Hsin Tsao në Konferencën e
fetarëve në OKB ka thënë: “Ndryshimet na bëjnë më të pasur.
Shpresa ime për fëmijët budistë është që ata të mësojnë
bukuritë e Judaizmit, Krishterizmit, Islamit dhe
Hinduiizmit” (“Të drejtat e shenjta” fq.vii). Edhe Bernar
Shou ka thënë se “Ka vetëm një fe ndonëse ka qindra
versione të saj”. 
Hafiz Ali Kalaja ua ka shpjeguar shqiptarëve shumë kohë
përpara në mënyrë shumë origjinale problemet teologjike
shqiptarëve. “Besimi mban rregullin dhe harmoninë e
shoqërisë njerëzore.. I Madhi Zot tha në Kuranin e Shenjtë:
Ky besim, Besimi Islam, është i imi...Siç thotë vetë ky
Besim dhe siç e cek Kurani Famëlartë në shumë vende, Besimi
Islam më së pari nuk filloi vetëm me Muhamedin” ( “A duhet
Feja?”, Furkan, Shkup 1999, 21, 32).
Kurse shkruesit e Mosiut në fjalitë e cituara nga ligjërata
kanë tentuar në mënyrë të maskuar të paraqesin vetëm
versionin më negativ e më armiqësor që japin teologët e
krishterë për të denigruar Islamin. Megjithatë koncepti “fe
burimore” rrallë mund të ndeshet nëpër libra, prandaj edhe
shkruesit e Moisiut nuk tregojnë nga e kanë marrë e çfarë
kuptojnë saktësisht me të. Nëse i referohemi lashtëisë së
feve monoteiste dihet dihet se Judaizmi është para
Krishterizmit. Nëse i referohemi rajonit ku për herë të
parë filloi përhapja e këtyre feve, ai është i përbashkët
për të trija, Lindja e Mesme. Nëse i referohemi mënyrës së
përhapjes së këtyre feve ajo gjithashtu është e njëjtë,
nëpërmjet misionarëve dhe nëpërmjet tregtisë, luftrave.
Nëse duam të gjejmë shembullin më të pastër të përhapjes së
fesë nëpërmjet dhunës, krimit, masakrave kemi rastin e
përhapjes së Krishterizmit në Amerikën Latine.
Shkruesit e ligjëratës kanë tentuar ta kapërcejnë
vështirësinë e tyre duke folur për Krishterizmin si fe
apostolike midis shqiptarëve dhe përmendin se në Kosovë
predikoi Shën Mateu e në Shqipëri Shën Pali në shekullin e
parë pas Krishtit. Por këta sa kanë kaluar gjatë rrugës së
tyre, nuk kanë pasur ndonjë qëndrim të gjatë në trojet
shqiptare sa të pretendohet sot se ata e bënë Krishterizmin
“fe rezidenciale të shqiptarëve”. Nëse besojmë ato që
shkruan historiani Kliv Ponting se në fund të shekullit I
ajo që kishte filluar si sekt çifut u përhap përtej
bashkësisë çifute kryesisht nën ndikimin e mësimeve të Shën
Palit, i cili siç del e qartë nga tekstet e krishtera në
mënyrë radikale i ndryshon besimet e para mbi Jezuin,
statusin e mësimit e tij”(fq.276) atëherë na del se qysh në
burim feja e krishterë nuk qenka burimore.  
Për shqiptarët, si Islami, si Krishterizmi janë fe që nuk
kanë lindur në truallin e tyre, as janë konsoliduar e
mbrojtur midis tyre që t’i kujtojmë njërën ose tjetrën fe
burimore apo rezidenciale. Shkruesit e Moisiut nuk mund të
fshehin se edhe këta apostuj punë misionare bënin, sikurse
kanë bërë dhe ata që kanë përhapur Islamin. Kur predikonin
këta apostuj Krishterizmi ishte ende besim shoqërish
sekrete dhe vetëm kur Krishterizmi u bë fe e lidhur me
shtetin e politikën pas vendimit të Perandorit të Romës
Konstantin ai ka filluar të përhapet në Iliri, si fe e
Lindjes, por që vinte nga Perëndimi, siç kanë ardhur edhe
predikues të Islamit nga Spanja e Siçilia. Kjo nuk i jep
Krishterizmit ndonjë tipar të epërsisë mbi Islamin. Është
qesharak argumenti se Islami nuk u përhap në Shqipëri “në
kohën e origjinës”, por më vonë. Kjo nuk ka asnjë rëndësi
për pranimin e përhapjen e një feje nga besimtarët e saj.

Islami jo “fe e pushtuesit” osman, por protestanizëm
shqiptar

Shkruesit e Moisiut Islamin në Shqipëri përpiqen ta
paraqesin si një dukuri amorfe të sjellë nga dikush në
gjuhën e liturgjinë e tij në Shqipëri, pa treguar madje se
cilët ishin ata që e sollën Islamin në Shqipëri, në cilën
gjuhë e sollën, cilët qenkan ata që trashëgojnë këtë gjë
sot vetëm në liturgji. Hileqarët kështu veprojnë. Ata që
kanë folur pak më hapur nga soji i tyre e para tyre janë
ankuar se Islamin e sollën pushtuesit osmanë dhe Islamin e
kanë quajtur “fe e pushtuesit”, madje të imponuar me dhunën
e shpatës, dhunën ekonomike dhe psikologjike. 
Në ligjëratë janë vënë mendime të tilla: “Mund të
konkludohet se deri në shfaqjen e faktorit politik,
ushtarak dhe fetar osman, për njeriun shqiptar (është
konvertuar teminologjia ideologjike “njeriu socialist” AB)
e rëndëishme ishte të ishte një i krishterë i devotshëm.
Nëse do të ishte katolik apo skizmatik (qëllimisht shmanget
termi “ortodoks”) kjo ishte thjesht çështje autoriteti
institucional tokësor, qofshin këto shtetërore apo fetare”.
Vijon pastaj historia e familjeve të mëdha që ndërronin
fenë për interesa.
Pra, sipas Moisiut, gjitë punën e asaj “gjendjes së
mrekullueshme” fetare në Shqipëri e paska prishur shfaqja e
faktorit osman. Të vjen për të qeshur kur lexon se
pikërisht në terrenin shqiptar ky dy kishat rivale, ajo e
Perëndimit dhe e Lindjes, kacafyteshin keq fort të
krishterët shqiptarë paskan përjetuar kohën e tyre të artë
fetare. Ndryshe e ka analizuar çështjen Keneth Krag në
studimet e tij dhe ka mbërritur në përfundimin se : ”Ndër
faktorët që ndihmuan në ngritjen e Islamit ishte dështimi
Kristian i Kishës. Ishte dështim në dashuri, në pastërti,
në pasion, një dështim i shpirtit... Islami u zhvillua në
mjediset e një krishterimi të papërsosur dhe më vonë me
forcën e tij të brendshme mori aq fuqi sa u bë dhe mbetet
në përplasje me fenë puritane përtej papërsosmërisë”
(cituar nga Kolin Çapman në faqen 135 të librit të tij
“Kryqi e gjysmëhëna”, 2003). 
Një nga faktët kryesorë të përhapjes së vrullshme të
Islamit në Shqipëri jo në kulmin e fuqisë së osmanëve, por
kur kishte filluar e tatëpjeta e kësaj Perandorie, 300 vjet
pas shfaqjes së osmanëve në tokat shqiptare, ka qenë
pikërisht gjendja e vajtueshme e kishës dhe e krishterimit
dhe sulmet e kishave fqinje. Tabloja rozë që ka paraqitur
Moisiu në Londër në të vërtetë ka qenë shumë e errët për të
krishterët shqiptarë para myslimanizimit të tyre masiv.
Këtë dukuri e kanë analizuar dhe pohuar pothuajse të gjithë
autorët që janë marrë me shkaqet e myslimanizimit të
shqiptarëve. “Të gjitha burimet e shkruara mesjetare flasin
qartë se në tokat e Arbërisë mesjetare u zhvillua një luftë
e ashpër në mes kishës latine perëndimore dhe bizantine
lindore, për mbizotërim në Ballkan, jo vetëm në aspektin
shpirtëror e religjioz, por edhe politik tokësor. Depërtimi
i osmanëve në Ballkan dhe administrata e tyre i gjeti në
një dezintegrim të plotë të ndarë në aspektin etnokulturur
dhe politiko-tokësor” (Iliaz Rexha “Antagonizmi ndërmjet dy
kishave...” në përmbledhjen “Rreth përhapjes së Islamit
ndër shqiptarët”, fq. 70) 
Moisiu kishte nevojë të mësonte gjëra të tilla që të nisej
për në Oksford me një tekst të shkruar me përgjegjësi, me
arsye, pa pasione shtrembëruese dhe të fliste para
auditorit anglez edhe me kulturë politike. Një artist rus,
Genadij Hazanov, ka dhënë një mendim shumë të vyer:
“Kultura politike është aftësia e arsyes të zotërojë
emocionet” (revista e përjavshme sovjetike “Ogonjok” nr. 5,
1990. fq. 20). Kurse Moisiu nuk ka mundur të frenonte
emocionet e veta dhe është mbështetur në shkrues që edhe më
shumë se ai u kanë lëshuar frerin emocioneve islamofobe kur
kanë përgatitur ligjëratën. Ata kanë imituar praktikën e
Kishës katolike që instrumentalizon konceptin e
kriptokristianëve, (siç vëren studiuesi hollandez Ger
Duijzings në “Feja dhe politika e identitetit në Kosovë”,
fq.87 e botimit anglisht) për t’i paraqitur gjithë
myslimanët e Shqipërisë edhe sot si “kripto të krishterë”. 
Meqenëse nuk e dimë se cilët janë ata shkrues që të
gjykojmë për aftësitë dhe integritetin e tyre intelektual
në përgjthësi e kemi të lejueshme t’i kujtojmë lexuesit një
thënie të Gëtes: “Nga askush nuk kam më tepër frikë se nga
një budalla që merr turrin të bëhet i ditur” (“Kalendari
islam” 17 shkurt 1994). E për të mos lënë lexuesin nën
ndikimin çorietues të tezave spekuluese të montuara në
ligjëratën e Moisiut po kujtojmë se historiani i njohur nga
Kosova, Muhamet Pirraku, e ka sqaruar fare thjesht këtë
dukuri: “Islami nuk ishte fe turke dhe as fe e pushtuesit,
por ishte sa fe e turqve, aq edhe e shqiptarëve dhe e të
tjerëve dhe turqit në Bashkësinë myslimane osmane
paraqitnin vetëm pakicën sunduese”’(cituar nga Nexhat
Ibrahimi fq. 121). Kështu “fe e pushtuesit”, po ta pranojmë
këtë koncept të diskutueshëm, mund të shpallet Katolicizmi
në gjithë Amerikën Latine, bastionin e sotëm të
Katolicizmit dhe në të gjithë vendet ish-koloni ku e kanë
imponuar kolonizatorët.
Tingëllojnë pastër fare, madhërishëm e bindshëm fjalët e të
ndjerit Miftar Spahia (që në moshën 91 vjeçare u nda nga
jeta në Amerikë dhe u varros në Tiranë në nëntor 2005) se:
“Feja islame u ba protestanizmi i shqiptarnisë, nuk qe
mohuesja e zotit Krisht, qe mohuesja e popit serb, ashtu si
protestanizmi i Luterit nuk qe  mohuesja e  zotit Krisht,
por e zotit papë... Kërkush mos t’u thotë shqiptarëve pse e
harrove Krishtin. Nuk e kam harrue, jo;  e kujtoj për çdo
Këshnellë; u islamizova se s’dashta me u serbizue, s’dashta
me u ba serb, dashta me metë shqiptar e qe ku jam shqiptar
në tokën teme dardane. Kërkush mos të më qortojë, kërkush
mos të më shajë, kërkush të mos më shite men. U islamizova
për mos me u serbizue, u islamizova në fe të turkit, por
nuk u turkizova, nuk u bana turk, nëpëmjet t’islamizimit
rujta gjuhën at gjanë ma të veten qi ka njeri”.(Hasan
Hasani “Miftar Spahija, korife i Lumës”, Prishtinë 1995
fa.92).
Sa përgjigje të forta e të pakundërshtueshme u ka dhënë
Miftari në këto pak fjali atyre që e kanë sulmuar e
vazhdojnë ta sulmojnë myslimanizmin ndër shqiptarë duke e
paraqitur si fatkeqësi, si rrezik për ekzistencën e gjuhës
e të kombit, për lumturinë e shqiptarëve! Edhe pse kanë
kaluar 500 vjet nga pushtimi osman, 300 vjet nga
myslimanizimi masiv i shqiptarëve, gati 100 vjet nga
shkëputja e trojeve shqiptare prej Perandorisë Osmane,
ngatërrestarët vazhdojnë të përrallisin se qëllimi i
osmanëve ishte shkombëtarizmi i shqiptarëve me anë të fesë
islame. Por asnjëherë nuk kanë shpjeguar pse nuk ndodhi kjo
gjëmë në Shqipëri, përderisa shumica dërrmuese e
shqiptarëve u myslimanizuan. Nuk janë në gjendje të
arsyetojnë as sa një nxënës i mirë shkolle se rezultatet në
histori maten e peshohen me atë që ka ndodhur, jo me atë që
hamendësojnë kuturu ata që kanë mbetur të pakënaqur nga
zhvillimet historike. 
Rezultatet i kemi para syve: nëpërmjet myslimanizimit
shqiptarët jo që nuk u rrezikuan, por i shpëtuan rrezikut
të shkombëtarizimit e të asimilimit nga fqinjët ortodoksë.
Kurse Moisiu në Londër në vend që të deklaronte me dinjitet
shqiptar atë që ka thënë aq bukur Miftar Spahija se
myslimanizmi për shqiptarët ishte si protestanizmi për të
krishterët e Europës sajon një krahasim provokues se rolin
e protestanizmit po e luan bektashizmi sot në Shqipëri për
të europianizuar e afruar edhe më shumë me Krishterizmin
“Islamin me fytyrë europiane”(!)     
Studiuesit e mirëfilltë e seriozë të Islamit në Shqipëri
vërtetojnë se këtu Islami ka hyrë nëpërmjet tregtarësh e
misionarësh disa shekuj para mësymjes osmane dhe është bërë
masiv disa shekuj pas pushtimit osman, si fe e pranuar
kryesisht me vullnet të lirë dhe kurrsesi nuk mund të quhet
”fe e pushtuesit”e imponuar dhe e përhapur me dhunë, as një
“kriptokrishterizëm” masiv që vazhdon me shekuj e për breza
të tërë edhe 100 vjet pa largimit të pushtetit osman. 
Kjo kohë ka qenë e mjaftueshme që 5 breza shqiptarësh të
braktisnin “hipokrizinë” dhe t’i jepnin fund gjendjes
qesharake të “kriptokristianizmit” që tani shkruesit e
ligjëratës së Moisiut të mos i fyenin duke i cliësuar edhe
“kriptomyslimanë”. Po të ishte si thonë këta shkrues pasi
komunizmi e ndaloi për një çerek shekulli fenë në Shqipëri,
askush nuk do ta merrte më mundimin të rifillonte besimin
mysliman. Po përse nuk ka ndodhur kështu?!. Mbase Moisiu
ndërmerr ndonjë udhëtim tjetër në Oksford apo në ndonjë
vend më të krishterë se Anglia për të dhënë shpjegimet që
ka lënë mangut. 
Por më parë duhet të studiojë shkrimet e shumë autorëve që
e hedhin poshtë sajesën se Islami është fe e huaj për
shqiptarët, madje e sjellë me dhunë nga turqit. Do të
mjaftonin fjalët e arvanitasit, të ndjerit Aristidh Kolias:
“Nuk ekzistoi kurrë asnjë lloj imponimi nga ana e turqëve.
Pamë me dokumentet historike se në ç’mënyrë u bënë
ndërrimet e fesë dhe se vetë turqit me “Nizami Xhedid” që
më 1691 u përpoqën ta parandalonin këtë gjë. Pastaj nga
vetë Kurani ndalohet rreptësisht imponimi i dhunshëm i
fesë. Tërthorazi, por me mënyra që përmendëm, ishin të
detyruar të ndërronin fe. Të gjithë ata që flasin për
ndërrime të dhunshme janë deklarata fantazie dhe shpikje të
murgjëve dhe nuk ka hije të mbështeten nga historianët”
(“Arvanitasit” botim shqip fq.292).  
Moisiu e shkruesit e tij duhet të mësojnë gjithashtu se
Islamin e kanë përhapur fillimisht arabët që nuk kishin as
ndonjë perandori, as ndonjë fuqi të madhe ushtarake. Ata
kurrë nuk kanë qenë pushtues në Shqipëri. Kurse turqit
selxhukë e turqit osmanë që ishin pushtues të vendeve
myslimane, apo erdhën si pushtues në Azinë e Vogël, nuk
imponuan ndonjë fe të tyren, por morën vetë fenë që gjetën
aty, Islamin.  “Turqit u shfaqën për herë të parë në
historinë botërore në shekullin e gjashtë të erës sonë, kur
ata mund të identifikohen midis fiseve nomade në kufijtë
veriperëndimorë të Kinës. Atdheu i origjinës së tyre
shtrihet në malet Altai e në shkretëtirën e Gobit... Dy
valët e fundit të mëdha të migruesve e zaptuesve nomadë
ishin turqit dhe mongolët ” (Endrju Mango “Turqit sot”,
Londër, 2004 fq.15). 
“Midis shekujve X e XIV shumica e turqëve u kthyen në Islam
duke kapërcyer kështu hendekun e parë qytetërues në
historinë e tyre. Kjo u dha mundësi atyre që donin të
lëviznin lirisht drejt zemrës së tokave islame të Lindjes
së Mesme. Atje ata shpejt morën role udhëheqëse në punët
politike ushtarake...Pranimi i Islamit nga popujt turq e
shndërroi identitetin e tyre më vendosmërisht se çdo
ndyshim tjetër para e pas kësaj” (Karter Vogn Findli
“Turqit në historinë botërore” Oksford University Press,
2005, fq.36-37).Edhe Endrju Mango thekson “Konvertimi i
tyre (në Islam) në shekullin X hapi epokën e madhe të
ekspansionit e afirmimit turk dhe njëkohëisht të sundimit
në botëm islame”(fq.16). Pra turqit nuk kishin traditë të
imponimit të fesë së pushtuesit, sikurse kanë bërë
kolonizatorët europianë në Amerikë, në Afrikë e gjetkë, por
i hapën vetes rrugën drejt sundimit duke marrë fenë e të
pushtuarve dhe mbetën gjithnjë më tolerantët në punët e
trajtimit të feve e kombësive të ndryshme. 
Islami është përhapur nëpërmjet gjuhës arabe, si gjuhë e
mësimit dhe e këndimit të Kuranit. Osmanët nuk flisnin
arabisht dhe turqit sot nuk flasin arabisht. Ata njësoj si 
shqiptarët përdorin arabishten kur këndohet Kurani dhe
gjuhën e tyre kur shpjegohet. Pavarësisht se çfarë
gjepurash janë thënë në ligjëratën e Moisiut, anglezët i
dinë këto dhe kanë ku i mësojnë këto.



		
__________________________________________ 
Yahoo! DSL – Something to write home about. 
Just $16.99/mo. or less. 
dsl.yahoo.com 





------------------------ Yahoo! Groups Sponsor --------------------~--> 
Clean water saves lives.  Help make water safe for our children.
http://us.click.yahoo.com/CHhStB/VREMAA/E2hLAA/KDuplB/TM
--------------------------------------------------------------------~-> 

Mos harroni se Shqiperia eshte nje Liste Informative Kombetare Shqiptare, synon ne nxitjen e atedhedashurise, tek te gjithe shqipetaret pa dallim Krahine, besmi dhe seksi. Me parimin : Me i nderuari nga ne eshte nacionalisti dhe ai qe  i sherben me shume ceshtjes kombetare... Per kete jane te ftuar te gjithe shqiptaret kudo qe ndodhen qe te kontribojne ne rritjen e atedhedashurise nder shqiptar...

Per tu anetaresuar ne liste e-mailo: 

shqiperia-subscribe <at> yahoogroups.com

Per ta lene listen e-mailo: 

shqiperia-unsubscribe <at> yahoogroups.com

================================================================== 
Yahoo! Groups Links

<*> To visit your group on the web, go to:
    http://groups.yahoo.com/group/shqiperia/

<*> To unsubscribe from this group, send an email to:
    shqiperia-unsubscribe <at> yahoogroups.com

<*> Your use of Yahoo! Groups is subject to:
    http://docs.yahoo.com/info/terms/
Permalink | Reply | 0 comments |
headers
Arben Nelku | 2 Jan 2006 22:11
Picon
Favicon

Expose deceptions by governments and media. News You won't find on Zionist controlled BBC&CNN even on Al-Jazeera (The 'Other' Side of the News)

Dead  because of a lie. Dead because selfish people in government wanted a war and lied to get one, aided by selfish people in the media WHO TOOK MONEY FROM GEORGE BUSH TO LIE TO THE AMERICAN PEOPLE. The government and the media traded the blood of these young Americans for their personal gain. Look at their faces. How can you not be angry?
 
PLEASE SHARE
 
Telling it like it isn't
Back in the old days, we used to believe — did we not? — that journalists should "tell it how it is." Read the great journalism of World War II and you'll see what I mean. The Ed Murrows and Richard Dimblebys, the Howard K. Smiths and Alan Moorheads didn't mince their words or change their descriptions or run mealy-mouthed from the truth because listeners or readers didn't want to know or preferred a different version.
So let's call a colony a colony, let's call occupation what it is, let's call a wall a wall. And maybe express the reality of war by showing that it represents not, primarily, victory or defeat, but the total failure of the human spirit.
Posted Jan 2, 2006 11:46 AM PST
Category: MAINSTREAM MEDIA

So what did tuition-weary college students and their cash-strapped parents do to become major targets in Congress' last-minute attempt to appear to cut federal spending?
Posted Jan 2, 2006 11:44 AM PST
Category: ECONOMY

Posted Jan 2, 2006 11:43 AM PST
Category: CURRENT EVENTS

Students, including Gage, who did not wear the star were given lower grades than those who did.
Posted Jan 2, 2006 11:40 AM PST
Category: CURRENT EVENTS

Talk about brainwashing!

All products containing PHENYLPROPANOLAMINE are being recalled. Read the ingredients listed on your any of your over the counter products. Call the 800 number listed on most drug boxes to inquire about a REFUND and/or reformulations. Please read this CAREFULLY, and pass this on to everyone you know, especially women and those with children.
Posted Jan 2, 2006 11:32 AM PST
Category: SCIENCE/HEALTH

You know those cheap mortgages that everybody's been getting to speculate on housing? Where somebody at the other end of a toll-free phone will lend you $200,000 and your payment will only be $678 per month?
Lenders who started making those teaser-rate loans a few years ago are getting ready to charge real-world payments on them.
Posted Jan 2, 2006 11:29 AM PST
Category: ECONOMY

And no bankruptcy safety net any more. Get ready to lose EVERYTHING!

How furious would your average American be, to discover that everything we the people had been told, everything we'd thought we'd known all our lives, was a mountain of lies, half-lies, three-quarter-lies, "national security" lies, lies we knew were lies, lies we suspected, lies we'd swallowed, lies we'd told ourselves, and lies we'd told each other?
Posted Jan 2, 2006 11:17 AM PST
Category: CURRENT EVENTS

The disclosure that sales are taking place while British troops are still under fire in the region has echoes of the Vietnam conflict when veterans threw away their decorations in protest.
Posted Jan 2, 2006 09:08 AM PST
Category: IRAQ

If they can somehow manage to lock out the antiwar opposition, deny them a hearing beyond the primaries, and control the terms of the foreign policy debate during an election year, they will have succeeded in demonstrating how a highly effective and determined minority can manipulate the levers of power and defy the popular will. By cementing their control over the machinery of both parties, the War Party ensures that anyone who questions the basic assumptions of our interventionist foreign po licy is delegitimized and generally disdained by the opinion-makers and the pundits. If that doesn’t work, the offender is subjected to a smear campaign and eventually demonized as a dangerous "extremist."
Posted Jan 2, 2006 08:46 AM PST
Category: CURRENT EVENTS

Israeli Prime Minister Ariel Sharon plans eventually to scrap a U.S.-led "road map" to peace with the Palestinians and instead seek Washington's blessing for annexing occupied West Bank land.
Posted Jan 2, 2006 08:44 AM PST
Category: ISRAEL

I told you so. In fact I think some of you owe me a few bucks wagered on this one!
:)

Posted Jan 2, 2006 08:39 AM PST
Category: ISRAEL

Mortgage applications are at the lowest levels since 2002, while new home sales took a record dive last month. The average price of a new house has declined for three straight months, and the inventory of new houses for sale is at record levels.
Posted Jan 2, 2006 08:38 AM PST
Category: ECONOMY

I hear a loud "Pop" in the distance...

I’ve always felt impeachment is the nucl ear option of politics; a drastic action we call in after all else fails. That’s why I’ve been reluctant to call for the impeachment of President George W. Bush.
No longer. The reckless, arrogant actions of the man leave me with no choice but to consider that final solution.
Time to impeach the son of a bitch.
Posted Jan 2, 2006 08:17 AM PST
Category: DUBYA

Why are people willing to riot when their sports team wins, but simply bend over and grab their ankles for another round of hidden taxes called inflation?
Posted Jan 2, 2006 08:08 AM PST
Category: ECONOMY

There is no shortage of numbers and studies detailing the widening gap between what American companies pay workers and the millions of dollars those same companies pay top executives. But just in case anyone hasn't been paying attention, here enters David Brooks, chief executive of the bulletproof vest manufacturer DHB Industries Inc., to provide a fuller picture.
Posted Jan 2, 2006 08:05 AM PST
Category: ECONOMY

“There is a weird report just a day or two after 9/11 that someone reported to the FBI that three or four of the hijackers were seen gambling on a SunCruz boat,” wrote a source in Miami. “The FBI interviewed everyone who might have seen them, that very day by all reports.”
Sure enough. We found an Associated Press story on Sept 26, 2001 headlined “SunCruz Casinos turns over documents in terrorist probe.”
“SunCruz Casinos has turned over photographs and other documents to FBI investigators after employees said they recognized some of the men suspected in the terrorist attacks as customers.… Names on the passenger list from a Sept. 5 cruise matched those of some of the hijackers... Two or three men linked to the Sept. 11 hijackings may have been customers on a ship that sailed from Madeira Beach on Florida's gulf coast.”
Less than a week before the 9.11 attack, Atta and several other hijackers were aboard one of Abramoff’s casino boats.
Posted Jan 2, 2006 07:02 AM PST
Category: CURRENT EVENTS

Relinked at reader request.
If you type "SunCruz Casinos turns over documents in terrorist probe" into a search engine, you will find multiple cites for the original AP article confirming that 9-11 hijackers were seen aboard Jack Abramoff's casino ship.
These casino ships don't travel anywhere. They arrive back at the same port they depart from. The ships exist only to sail outside US territorial waters wh ere gambling is legal, then back again. Why would the 9-11 hijackers, supposedly fanatical Muslims so religious they would be willing to kill themselves for a holy mission only a week later, be on Abramoff's casino ship?

Posted Jan 2, 2006 06:48 AM PST
Category: IRAQ

Posted Jan 2, 2006 06:46 AM PST
Category: COVER-UP/DECEPTIONS

Another hate crime hoax?

What began as a routine corporate tax audit has spiraled into a career-ending confrontation, with a San Jose revenue agent charging current and former IRS executives with brokering multimillion-dollar handshake deals for corporate clients and with IRS management pushing to remove the would-be whistle-blower for unlawful disclosure.
Posted Jan 2, 2006 06:45 AM PST
Category: TAXES

This scandal raises the question of whether certain "favored" or "chosen" corporations and individuals are simply allowed not to pay the same taxes as the rest of us. Such a simple device would give the government total control over who succeeds and who fails in our society, simply by taxing or not taxing them on an individual basis.
If true, the message here is clear. Taxes are NOT fairly administered. You are taxed at full rates if the government does not approve of you. You get a "discount" if you are buddy-buddy with the powers that be.

The president said that human rights is a sacred value which should not be abused for propaganda campaign or political objectives.
He said that Iran seeks dialogue on human rights not only with certain states which are misusing the topic for propaganda purposes, IRNA added.
Posted Jan 2, 2006 06:37 AM PST
Category: IRAN

  
Posted Jan 1, 2006 09:41 PM PST
Category: POLITICS/CORRUPTION

What Bush's defenders said when it was the other guy.

Last year, President Bush stated:
"Any time you hear the United States government talking about wiretap, it requires -- a wiretap requires a court order. Nothing has changed, by the way. When we're talking about chasing down terrorists, we're talking about getting a court order before we do so."
You see, here we have an obvious and uncontrovertable lie. Our dear leader told us that "a wiretap requires a court order." You see, he made that statement back when the New York Times was carrying his water.
Posted Jan 1, 2006 09:40 PM PST
Category: DUBYA

Article after article declares that inflation has been kept in check between 2-3% annually. Shit, they even characterized Greenspan as an inflation-slayer!
But here I am, paying almost twice as much for a gallon of milk this year as I did last year, not to mention all other food groups. And of course, I'm paying a large chunk of my income (debt) for the damn gasoline I put in my car, not to mention subway fares, despite the claims that energy prices have relaxed. What gives?!!
Posted Jan 1, 2006 10:14 AM PST
Category: ECONOMY

Wanna break the law? Invoke 9/11!
Wanna start a war? Invoke 9/11!
Wanna piss on the Constitution? Invoke 9/11!
Posted Jan 1, 2006 10:03 AM PST
Category: 911

President Bush’s announcement Friday, that the Justice Department would begin an inves tigation into the leak that brought forth his probably illegal domestic spying project, is clearly political and meant to insulate the White House and intelligence agencies from further public scrutiny by saying they are the subject of a criminal investigation.
Posted Jan 1, 2006 10:01 AM PST
Category: DUBYA

Posted Jan 1, 2006 09:59 AM PST
Category: MAINSTREAM MEDIA

Chicago's City News Service has stopped chasing stories after more than 100 years.
Posted Jan 1, 2006 09:52 AM PST
Category: MAINSTREAM MEDIA

Did they report Bush was lying about Iraq's WMDs? No? Then good riddance.

Posted Jan 1, 2006 09:51 AM PST
Category: CURRENT EVENTS

John Prescott has told tax inspectors to use satellites to snoop on householders' attempts to improve their homes.
Images of new conservatories and garages taken from space will be used to hike up council taxes and other property levies, official guidance obtained by The Independent on Sunday reveals.
Posted Jan 1, 2006 09:50 AM PST
Category: TAXES

So, if you want to reduce your taxes, just let your home rot away.

Instead of being given tax returns to examine, Ms. Welling was asked to sign off on a secret deal worked out by other officials at the I.R.S. The deal, she ultimately calculated, would allow a Silicon Valley com pany and its top executives to escape at least $51 million in additional taxes that she was convinced they should have paid.
Moreover, the agreement required the I.R.S. to cooperate with the company, a relatively small semiconductor maker named Micrel, in keeping its shareholders uninformed on some basic terms of its stock-option plan, which Ms. Welling said enriched the four top executives by as much as $20 million in total.
Posted Jan 1, 2006 09:35 AM PST
Category: TAXES

It appears that if you are "favored", you don't have to pay the taxes the rest of us do!

The Indian Arts and Crafts Board within the U.S. Department of the Interior intends to ax the $150,000 annual budget for the Browning museum, along with funding for American Indian museums in Anadarko, Okla., and Rapid City, S.D., to provide more money for law enforcement, said Scott Cameron, a deputy assistant secretary at Interior.
Posted Jan 1, 2006 09:33 AM PST
Category: CURRENT EVENTS

Any funding cuts for Holocaust Museums?

Posted Jan 1, 2006 09:25 AM PST
Category: CURRENT EVENTS

Israel is considering lodging a vehement protest after the BBC airs a national program Sunday about the country's nuclear program, dubbed "Israel's secret weapon."
The program reportedly examines the "double standard" of the international community with regard to Israel 's and Iraq's unconventional weapons.
Posted Jan 1, 2006 09:24 AM PST
Category: ISRAEL

The newly minted “Dept of Strategic Information” is an attempt to institutionalize lying as a basic function of government. It conflates perfectly with administration theories on propaganda, deception and perception-management. The department is allegedly involved in penetrating every area of public interaction including web pages, chat-rooms, radio talk-shows, e-mail, foreign newspapers etc. Wherever the free expression of ideas takes place is a potential battleground in the information war, a war that is directed against the American people as much as it is against any foreign power. This new division of the Pentagon, which performs many of the duties of the former TIA, (Total Information Awareness) is designed to insinuate itself into every area of American life looking for better ways to control the citizenry. It is another giant step towards a rapidly-approaching tyranny.
Posted Jan 1, 2006 09:22 AM PST
Category: DICTATORSHIP

Al Qaeda operatives are establishing a base in Gaza for launching attacks against Israel and neighboring pro-American Arab regimes, current and former Israeli security officials say.
Posted Jan 1, 2006 08:50 AM PST
Category: COVER-UP/DECEPTIONS

You mean like THESE Al Qaeda?

Posted Jan 1, 2006 08:46 AM STRONG> PST
Category: MAINSTREAM MEDIA

As a syndicated right-wing columnist she is a bit of an anomaly, because there are actually occasional strings of sentences in her columns that sound like they were written by a sane person. She has moments of appearing ... well, thoughtful. Yes, she is partisan and parrots the right-wing message points, but she seems like someone you wouldn't have to warn the kids to stay away from. That's what makes her unusual for a right-wing shill.
Posted Jan 1, 2006 08:42 AM PST
Category: MAINSTREAM MEDIA

A member of the German parliament’s foreign policy committee, Ruprecht Polenz, has said that Iran presently complies with the Non Proliferation Treaty regulations.
Posted Jan 1, 2006 08:41 AM PST
Category: IRAN

A US grand jury in Guam opened an investigation of controversial lobbyist Jack Abramoff more than two years ago, but President Bush removed the supervising federal prosecutor, and the probe ended soon after.
Posted Jan 1, 2006 08:40 AM PST
Category: POLITICS/CORRUPTION

Abramoff has serious juice to get a favor like that from Bush. Is Abramoff blackmailing Bush over 9-11, given that Mohammed Atta was a guest on Abramoff's casino ship shortly before 9-11?

Posted Jan 1, 2006 08:31 AM PST
Category: IRAN

"Because Israel SAID so, THAT'S why, dammit!" -- Official White Horse Souse

"We demand an International Committee of Enquiry in addition to an Iraqi committee formed by representatives of Uleima, Sheikhs and Notables drawn from c entral and southern Iraq to investigate the crimes committed by the American occupation forces assisted by members of the Interior Special Forces and National Guard. We especially point to the sectarian crimes and the rape of Iraqi women which count as grave precedent in Iraq. The Iraqi Government is partner to all of these crimes in the absence of the media and in particular the killing and kidnapping of journalists by mercenaries of the occupation after terrorising and excluding satellite stations and Arabic and International media preventing the coverage of what is going on to enable the slaughter of Iraqi people without witnesses."
"We demand the trial of the ministers of defence and interior for what they have caused to our people in Tel Afar and Mosul as a result of crimes rejected by human conscience."
Posted Jan 1, 2006 08:26 AM PST
Category: CURRENT EVENTS

Is he a scheming, unprincipled manipulating weasel? Is he a soulless and vain travesty upon the human form? Is he a murderer and a conspirator; soon to be cosmic finger-pointing rat? Is he the Tweedledum bookend to Ton Delay’s Tweedledee? Is he the ringmaster icon for neo-con agendas, or is he just a pimp working his neighborhood with the blessings of one of the five crime families?
Posted Jan 1, 2006 08:18 AM PST
Category: POLITICS/CORRUPTION

Or is he an agent for Israel?

Posted Jan 1, 2006 08:16 AM PST
Category: 911

Does anyone here think the government will ever honestly investigate 9-11? If so, I have a gold watch to sell you!

Posted Jan 1, 2006 08:08 AM PST
Category: ISRAEL

I have warned readers for years that Israel's habit of hiding their crimes behind the world's Jewish people was setting those people to be targets of an eventual backlash. Israel has worked so hard to blur the line between Israel's government and the world's Jewish people that it has worked only too well, and many people are under the erroneous impression that the world's Jewish population do support Israel's apartheid policies, and therefore bear partial responsibility for them.
But in the end, you cannot blame the entire Jewish people for the crimes of Mossad any more than you can blame all Americans for the crimes of the CIA, or all Muslims for the crimes of Al Qaeda (who may be Mossad and CIA anyway).
If there is a backlash against Jewish people in general, it will be exactly what Israel wants, so they can go on playing victim, extort money from the rest of the world, and steal yet more Arab lands with impunity.

Of course, there’s no way that Bush won’t fuck this up, the way He fucks everything up. And by the time the blowback hits, Bush will be comfortably ensconced back in Hellmouth, TX, well away from the blast area.
Posted Jan 1, 2006 08:03 AM PST
Category: IRAN

  December 31, 2005
Posted Dec 31, 2005 08:26 PM PST
Category: DUBYA

Posted Dec 31, 2005 08:21 PM PST
Category: COMPUTERS/SECURITY

Owners of a CD with the XCP program are being offered a replacement disc free of anti-piracy software, $7.50 in cash and a free download of a Sony BMG album from an online music service.
No word yet on how to get the root kit out of our machines.

As Cindy Sheehan renews her vigil outside the Bush ranch, a group of "White Supremacists" have shown up just in time for the mainstream media to proclaim that the peace m ovement harbors racists and (shudder) anti-Semites!
The timing is just too cute to be believed, and in an age where Karl Rove has redefined political dirty tricks to a degree that even Dick Nixon would admire, one has good reason to be skeptical who the "White Supremacists" are and more to the point, who they work for.
Posted Dec 31, 2005 06:03 PM PST
Category: COVER-UP/DECEPTIONS

The Bush administration is preparing its NATO allies for a pos sible military strike against suspected nuclear sites in Iran in the New Year, according to German media reports, reinforcing similar earlier suggestions in the Turkish media.
Posted Dec 31, 2005 04:29 PM PST
Category: IRAN

Yeah, just like the strikes on suspected WMD sites in Iraq ... all of which turned out to be nothing of the kind.

Posted Dec 31, 2005 04:24 PM PST
Category: COMPUTERS/SECURITY

Mind you, this would not be an issue if it were not for assholes who think your computer should be their personal playground and profit center.

It is acceptable to have religious beliefs, but if you use religion to deceive people, then you are committing a crime. This is what Jim Bakker was sent to jail for.
Posted Dec 31, 2005 04:21 PM PST
Category: RELIGION

Posted Dec 31, 2005 04:00 PM PST
Category: MAINSTREAM MEDIA

Yet again another "pity us poor journalists" piece which evades the central reason readers are deserting the traditional media for blogs like this one.
Who told the public there were weapons of mass destruction in Iraq? Mainstream media or blogs like this one?
Who told the public there were NOT weapons of mass destruction in Iraq? Mainstream media or blogs like this one?
And therein lies the heart of the matter.

Posted Dec 31, 2005 03:54 PM PST
Category: ASSASSINATION

Funny how governments always seem to hide the truth behind the assassinations of their leaders.

P osted Dec 31, 2005 03:52 PM PST
Category: DUBYA

Something to look forward to in 2006.

Posted Dec 31, 2005 03:50 PM PST
Category: HIDDEN HISTORY

Posted Dec 31, 2005 03:49 PM PST
Category: TAXES

A problem hardly unique to Hawaii: working harder and having to make do with less so that the government may have more.

Say what you will about the mainstream media, but no industry agonizes more about how to improve its product, police its members and better serve its communities. Newspapers are filled with carpal-tunneled wretches, overworked and underpaid, who suffer near-pathological allegiance to getting it right.”
Posted Dec 31, 2005 10:04 AM PST
Category: MAINSTREAM MEDIA

I think Ms. Parker deserves letters from the WRH readership about the complete press duplicity and collusion in the selling of the war in Iraq and Afghanistan to the American people.

According to the VA's own data, people who call the agen cy's regional offices for help and advice are more likely to receive completely wrong answers than completely right ones.
Posted Dec 31, 2005 09:59 AM PST
Category: WAR/DRAFT

There is a great divide and it is growing wider with each passing day. We have reached crisis proportions. Divided we will certainly fall. It is imperative that we look beyond the labels and the stereotypes. Jews and Gentiles alike are being manipulated by diabolically clever strategists. Perhaps a disproportionate amount are Jewish, I haven't counted. I only know that we must find a way to communi cate with one another. I only know that our bigotry and endless finger pointing are perfect fodder for the "divide and conquer" strategy of our manipulators.
Posted Dec 31, 2005 09:57 AM PST
Category: ISRAEL

Posted Dec 31, 2005 09:54 AM PST
Category: CURRENT EVENTS

Find your next car at Yahoo! Canada Autos
YAHOO! GROUPS LINKS


Permalink | Reply | 0 comments |
headers
Arben Nelku | 2 Jan 2006 22:13
Picon
Favicon

CIA-Mossad Sponsored “Rebels” Attack Iran’s Border

CIA-Mossad Sponsored “Rebels” Attack Iran’s Border
Kurt Nimmo | January 2 2006
It makes perfect sense for the CIA to be attracted to Iran’s Baluchistan province. First, the area has well established drug smuggling routes—and the CIA has an insatiable hunger for profits to be gleaned from illegal drugs—and second Baluchistan is a neglected tribal backwater where Hanafi Sunni Islam has a foothold in contrast to Iran’s Shia majority. In other words, Iran’s Sistan Baluchistan province is a perfect place to stir up trouble and make some money for covert ops in the process.
As evidence the CIA has been busy at work in the province, back in 2002 the neocon-Israel friendly DEBKAfile reported “a CIA undercover unit has entered Iran through Zabul, in the Sistan Baluchistan province. Its assignment is to stir up dissent among the largest population in the area, the Baluchi tribes.” Moreover, according to DEBKAfile, in December of 2001 “al Qaeda fugitives, including some 4,000 Saudis, began using these obscure [drug smuggling] routes on their way from Afghanistan and Pakistan to Saudi Arabia, the Gulf States, Lebanon and other points in the Middle East. The CIA’s undercover unit has undertaken the tall order of closing this al Qaeda escape route, while gathering intelligence on its nefarious traffic.” In other words, the CIA is working hand-in-glove with “al-Qaeda” (a term used to describe useful idiot Muslim fanatics and patsies), probably smuggling drugs and also importing “dissent” among the Sunni Baluchi tribes, who hate and distrust the Shia regime in Tehran.
Now t he Khaleej Times reports “Iran on Sunday confirmed that nine of its soldiers were ‘missing’ after a little-known Sunni Muslim rebel group said it had kidnapped them, the official IRNA news agency reported…. On Saturday a caller speaking for the Jundollah (God’s Soldiers) told the Al Arabiya television station that the group wanted Tehran to release 16 of its jailed members in exchange for the soldiers.” A Google search on Jundollah turns up little except a mention that the shadowy group is also active in Kurdish areas. As has been well-documented, Israeli “military and intelligence operatives are active in Kurdish areas of Iran, Syria and Iraq, providing training for commando units and running covert operations that could further destabilize the entire region,” according to the Guardian, citing ace reporter Seymour Hersh. Of course, for the Straussian neocons and their Jabotinsky Zionist fellow travelers and mentors in Israel, the current “effort” in the region is all about destabil izing the entire region.
It is also well-known that the CIA and Israel’s Mossad share a special if murderous relationship and undoubtedly work together plotting and executing covert and black ops in the neighborhood. The CIA’s “ties with the Israeli Mossad date as far back as 1951,” writes Dean Klovens for the Middle East Intelligence Bulletin. One of the more infamous collaborations between the two spook agencies occurred in 1986 when the La Belle disco was bombed in Berlin, killing two American soldiers and providing a handy pretext for Reagan to attack Libya, killing at least 30 civilians, including many children. In 1998, Zweites Deutsches Fernsehen (ZDF television) ran a documentary presenting “compelling evidence that some of the main suspects in the 1986 Berlin disco bombing… worked for American and Israeli intelligence,” a German correspondent writing for WSWS reported at time.
It is also assumed the CIA and Mo ssad, along with the Israeli military, collaborated on the assassination of the elected president of Lebanon, Bashir Gemayel, who was in fact a Phalange (fascist) stooge for the Zionist state (Gemayel’s assassination was pinned on Habib Tanious Shartouni, a member of the pro-Damascus Syrian Social Nationalist Party and an alleged agent for Syrian intelligence). It should be noted that former U.S. Ambassador to Lebanon, John Gunther Dean, had urged Gemayel “to stop seeing Israeli Mossad officers,” according to the North Korea Times, and thus earned the wrath of the Zionist state. As a result, according to Dean, Mossad attempted to kill him and his family on August 27, 1980. Dean also blames Mossad for the assassination of Pakistan’s president, General Muhammad Zia-ul-Haq (the U.S. ambassador to Pakistan and a U.S. general were also killed in the plane crash that claimed Zia-ul-Haq’s life).
For many Muslims, it is a no-brainer that the CIA-Mossad (and Br itain’s MI6 and Australia’s Special Action Police) axis is behind the creation and spawning of Islamic terrorist organizations. “It is clear that the CIA and the Mossad have infiltrated such organizations and have done much more than that,” Sayed Abdullah, who operates an intelligence service firm based on the Indonesian island of Maluku, told Kazi Mahmood of the IslamOnline website. Specifically, in regard to the first Bali bombings, Abdullah singles out Omar al-Faruq as a Mossad-CIA operative who infiltrated Jemaah Islamiyah, itself long ago compromised by Indonesian intelligence (see John Sidel, Cracking Down in Indonesia, the Jakarta Post). A.C. Manulang, a former Indonesian State Intelligence Coordinating Board chief, also accuses al-Faruq of working for the CIA. “Anti-Islam intelligence agencies committed the bombings in Indonesia. They have been trained for this and they are very organized,” Manulang told Tempo Interactive.
It is interesting that at approximately the same time we learn of the “kidnapping” of Iranian border guards in Iran’s Baluchistan province by a little-known Sunni terrorist group, we also discover that “al-Qaeda,” the Sunni Wahabbi wonder creation of the CIA (or the smoke and mirrors visage of a fearsome terrorist group), is busy at work in Gaza. “Al Qaeda operatives are establishing a base in Gaza for launching attacks against Israel and neighboring pro-American Arab regimes, current and former Israeli security officials say,” the pro-Zionist Forward reports. “Officials in Jerusalem and Washington are following this development with concern, Israeli and American sources said. They see the move as part of Al Qaeda’s long-term plan to attack U.S. interests in the region. Using Gaza as a base of operations, Al Qaeda would be able to launch attacks against Israel, as well as against Egypt and Saudi Arabia, Israeli and American terrorism experts say.” Of course, the conclusion is that the recent vio lence in Gaza by the Palestinians was instigated by al-CIA-duh. “They are already there to take advantage of the negative potential in Gaza: the instability, the chaos, the lack of Palestinian Authority control. They will use it to establish an operational base or to control, from there, Al Qaeda cells in the West Bank,” retired Lt. Gen. Moshe Ya’alon told the Forward. Of course, the Forward does not bother to mention that the Israelis were caught red-handed in 2002 operating a fake “al-Qaeda” cell in Gaza, as Agence France-Presse reported at the time.
If we can be certain of anything, it is that the Straussian neocons and their Likudite allies, working together with the CIA and Mossad, who engineered the current virulent strain of Islamic terrorism, will continue to unleash violence in preparation for the Strausscon version of World War Four. The Baluchistan province incident is simply another small indication that the United States and Israel, work ing together on the Zionist master plan to destabilize the Muslim world, are chipping away at Iran’s border security as they prepare to attack the country and ultimately open the gates for the sort of chaos and violence required to splinter and balkanize the region into small tribal serfdoms malleable to rule by tribal clients who follow to the letter the diktat of Zionists and their neoliberal collaborators in Tel Aviv and Washington.

Find your next car at Yahoo! Canada Autos

SPONSORED LINKS
Tek Albanian Learn albanian
Albanian music Albanian english Albanian dating

YAHOO! GROUPS LINKS


Permalink | Reply | 0 comments |
headers
Arben Nelku | 2 Jan 2006 22:15
Picon
Favicon

Iran Threatens 'Crushing' Response If Attacked

Iran Threatens 'Crushing' Response If Attacked
 
Newsmax | January 2 2006
 
 
TEHRAN -- Iran warned Sunday of a "crushing" response if its nuclear and military facilities are attacked by the United States or Israel.
Top nuclear negotiator Ali Larijani said, however, talk of such an attack most likely is "psychological warfare."
"Iran has prepared itself...they will get a crushing response if they make such a mistake," Larijani said on Iranian television late Sunday.
Larijani said Israel would "suffer greatly" if it launched an attack.
"If there is any truth in such talks, Israel will suffer greatly. It's a very small country within our range."
"Our (defense) preparedness is a deterrence," he said.
He also said a Russian proposal the two countries enrich uranium on Russian territory could not ignore Iran's right to carry out enrichment at home.
"It's not logical for a country to put the fate of its nation at the disposal of another country, even if it's a friend. You can meet part of your fuel needs from abroad."
"But is there a guarantee that nuclear fuel producers won't play with you over price or other things? History and experience show that if you don't have technology, you will damage your independence," he said.
Larijani's remarks coincided with Tehran's announcement it had produced equipment for separating uranium from its ore, a fresh development in Tehran's drive to control the whole nuclear fuel cycle - from mining uranium to enriching it for use in atomic reactors.
European news media have indicated in recent days the United States is preparing its allies for a strike against Iran's nuclear and military facilities with the aim of curtailing Iran's nuclear program.
Reports of a strike escalated after comments by Iran's President Mahmoud Ahmadinejad who called Israel a "disgraceful blot" that should be "wiped off the map" and his call to relocate Israel to Europe or North America.
Recent visits to Turkey by CIA Director Porter Goss, head of the FBI, NATO General Secretary Jaap De Hoop Scheffer and U.S. Secretary of State Condoleezza Rice have increased specu lation about a possible military strike against Iran. NATO member Turkey is Iran's northwestern neighbour.
President George W. Bush has said his administration would not exclude the possibility of using military force against Iran over its nuclear program, which the United States believes is aimed at producing weapons.
Pulitzer Prize-winning writer Seymour Hersh reported in the New Yorker magazine in Janurary last year the Bush administration had been "conducting secret reconnaissance missions inside Iran" to gather intelligence and targeting information. U.S. Defence Department officials said the article was filled with mistakes but did not deny its basic point.
Israel fears Iran is reaching a point of no return in nuclear technology. Iran has openly said it has already achieved proficiency in cycle of nuclear fuel, a technology that can be used to produce fuel for reactors to generate el ectricity or materials for a bomb.
The United States and European Union have backed a Russian proposal to move Iran's uranium-enrichment program to Russian territory. The proposal aims to ensure Iran cannot use uranium enrichment to build nuclear weapons. Enrichment is a key process that can produce either fuel for a nuclear reactor or the material for a warhead.
Larijani said Iran needs talks with Moscow to clarify what he described as "ambiguities" but said the proposal can't deny Iran uranium enrichment at home.
"The proposal is too general. If it talks about denying Iran of its rights, no. We have no right to do it," he said.
"But we have to study it and see if Iran's interests can be met. It can be a complimentary."
"There is no reason to reject it before discussions and accurate study," he said.
Larijani is secretary of the Supreme National Security Council, Iran's top security decision-making body that handles Iran's nuclear talks.
He said the Russian proposal will have nothing to do with nuclear talks among Iran and Britain, France and Germany. The talks last month made little progress and are to continue later this month.

Find your next car at Yahoo! Canada Autos
YAHOO! GROUPS LINKS


Permalink | Reply | 0 comments |
headers
BeqirS | 2 Jan 2006 23:03
Picon
Favicon

Lamtumire 05'se "Good-bye '05 " mirese-erdhe 2006-ta "Wel-come 06'

Nju Jork : Festa me shpresen qe viti i ri 2006 - te shenoje vertet nje fillim te ri

 

 

nga - BEQIR SINA, Nju Jork

 

 

Viti i Ri 2006 ne SHBA-se - Shqiptaret festoin me flamurin Kuq e Zi - me kenge e valle popullore nga te gjitha viset e Shqiperise

 

 

 

Time Square - Broadway (NEW YORK) :  Rreth nje milion njujorkas adhurues te kesaj feste,  at'a qe po e festojne pothuajse çdo Vit te Ri ne sheshin legjendar "Times Square", kane "injoruar" te ftohtin e boren e holle, vetem qe sekondat e fundit 1' 2' 3' , t'i kalojn mes nje gezimi te papershkueshem me renjen tradicionale te topit shumedritesh. Viti i ri i njohur edhe si festa tradicionale mbarenjerezore, e gjitheperfshire kjo kryq e terthor rruzullit, shenohet sipas zakoneve e traditave te ndryshme. Mes disa riteve te zhurmshe ne shume vende te botes, ne vazhden e tradites me muzike, me fishekzjarre dhe mbremje festive.

 

 

 

 

 

  Nderrimi i motmoteve sipas matjes se kohes - ne matjen djellore, fillon me nje ishull te vogel ne Oqeani. Atje njerez gjysem lakuriq mblidhen rreth zjarrve e vallezojne e kendojne. Ne pjesen tjeter te botes, Viti i Ri erdhi me pranin ne sheshe te miliona njereze . Ne Australi ne mesnate jane te paret ata qe festojn ardhjen e vitit te ri ne planet. Kryeqyteti i Australise - Sidni me nje manifestim me fishekzjarre prane portit te qytetit, duke mos perfillur rete e tymit te shkaktuara nga "zjarret" e "tymnajat" e festes, i kane thene lamtumire 05'se "GOODBYE '05 " dhe kane uruar mirese erdhe 2006-ta"Welcome 06'  ".  Kryeqyteti i Australise - Sidni - njihet zyrtarishte  i pari qe prete vitin e ri .

 

    

 

 

 

         Miliona njerez priten ne sheshe Vitin e Ri 2006

 

 

 

   Ne Japoni nderrimi i motmoteve shenohet krejt ndryshe. Dhjetra mijera njerez vizitojn sipas tradites se tyre tempujt dhe vendet e shenjta. Ne Japoni, Kine edhe disa vende te tjera aiatike adhuruesit e festes se Vitit te Ri e kaloin vitin qe lene pase per te bere lutje per fat me te mire ne vitin e ri. Dhe ne formen e nje zotimi per vitin e ri, udheheqesit e Japonise, Kines dhe Korese se Jugut dhe Veriut te premtojn se do te permiresojne marredheniet mes vendeve te tyre qe nganjehere jane te ngaterruara.

 

 

      Mirpo, ajo çka eshte me interesante tek shqiptaret, eshte fakti se : "E vetmja feste qe nuk kishte se çfare t'i bente sistemi komuniste, ishte Viti i Ri". Shqiptaret, per vitin e Ri ne Shqiperi me nje lloj tradite fare te thjesht  kryesisht  neper rrethe te aferta familjare,  te gezushme kalonin Vitin e Ri ne Shqiperi e Kosove edhe nen rregjimin diktatorali. Shqiptaret Vitin e Ri  gjate  viteve te erreta, e shihnin si te vetmen fest qe i ndante ate bote nga ideologjia komuniste.

 

 

      

 

 

 

        Perfshire ne vargun e festave te fund-vitit shqiptaret e Amerikes kane pothuajse nje muaj qe kane filluar festimet ne komunitet. Dje, ata kane organizuar ne mbi 30 - lokale, vetem ne Nju Jork e per rreth nje pritje madheshtore te ardhjes se Vitit te Ri. Ne keto festime masive moren pjese ne çdo lokal me qindra e qindra bashkeatdhetar emigrante shqiptare te emigrauar ne kohe e rrethana te ndryshme. Por, ashtu si edhe e gjithenje te perfshire ne kete gezim te madh bashkeatdhetar tane nuk u ka munguar, flamuri Kuq e Zi si dhe simbolet e tjera kombetare, muzika popullore nga te gjitha trevat dhe ushqimi tradicional e vendlindjes .

 

 

 

       Nderkohe, qe ata e kane festuar me organizime dhe koncerte festive,  nuk u kane munguar edhe kengetaret nga me te mire te ardhur nga Shqiperia, Kosova e trojet e tjera Etnike. Ne menyre te veçante qytetaret dibrane me banim te perhershem ne Amerike, perfaqesues te fushave te ndryshme dhe te jetes politike e kulturore, biznesmene te komunitetit,  festuan ne "Micali Terrace", restorantin e njohur ne Bruklin. Por, edhe emigrantet shqiptare ne shtetet e tjera federale te banuara nga shqiptaret ne Amerike, e kane festuar me plote gezim e hare - Vitin e Ri 2006.

  

 

 

 

      Ne Evrope, njerezit festuan neper sheshet ku mblidhen me miliona njerez prej nga Moska, Tirana, Prishtina e deri ne Rajkevik, per te sfiduar edhe temperaturat shume te ulta, qe jane padyshim ne "zemren" e dimrit, per te marre pjese ne ceremonite festive, perfshire ketu koncerte me muzike dhe kercime, dhe natyrisht - me shume fishekzjare. Ne Paris qindra mijra vete u mblodhen Champs-Elysees per te festuar vitin e ri, nderkohe qe mberrinin lajme per dhune sporadike ne pjese te tjera te Frances. Megjithe masat e forta te sigurise pati njoftime per djegien nga te rinj te disa makinave dhe goditjen me gure te zjarrefikesve. Ne Londer nje greve e pjesshme e punonjesve te metrose nuk arriti qe te ndrydhte shpirtin e festimeve. Piku i tyre ishte shperthimi masiv i fishekzjarreve ne buze te Tamizit jo larg Big Benit. Ne Londer, te patrembur nga masat e shtuara te sigurimit, mijera  mbushin sheshin Trafalgar ne qender te kryeqytetit per te degjuar oren e famshme Big Ben te njoftonte ardhjen e vitit te ri ne Britani. Miliona njerez ne te gjithe boten festuan ne oret e para te se djeles momentin e nderrimit te viteve. Megjithe shkaterrimet ende te dukeshme qe la uragani Katrina, Nju Orleansi, e priti vitin e ri me fishekzjarre, koncerte dhe nje procesion tradicional jazz ne nderim te viktimave te uraganit.

 

Nju Jork : Mes gezimit masa sigurie ndjehen kudo .....

 

 

    Qyeti qe kryen nderrimin me madheshtor te ndrrimit te viteve, pa tjeter qe eshte mrekullia e botes Nju Jorku. Nen masa te rrepta sigurimi, edhe te nje interesimi te jashtezakoneshem ne Nju Jork, ku fundi i vitit ne historine e qytetit u shenohet me hedhjen tradicionale te nje topi te kristalte ne qender te sheshit te mirenjohur 'Time Square'.   Ne kete shesh afro nje  milion vete marren pjese ne keto festime, çdo vit te ri. Ne operacionin me te rrepte te sigurise ne historine e ketyre festimeve, afro shtate mije police i kontrollojn pjesemarresit me pajisje qe zbulojne lende radioaktive apo kimike.

 

 



 

 

     Kur eshte e gjitha pothuajse e trazuar jane ende te tensionuara marredhenjet sociale e politike anembane botes, dhe kur ekonomia globale duket teper e lekundur, banoret e Nju Jorkut ndoshta  do te jene te vetemit me shpresen qe viti i ri 2006-, te shenoje me vertet nje fillim te ri, thone, analsitet e ketyre problemeve nderkombetare.

 

 

Çdo vit, qindramiliona njerez rreth e perqarke botes, i hedhin syt nga sheshi i fameshem ne Nju Jork, "Times Square". Aty ku per mese 100- vjet, eshte ne fokus nje "top" i madh shume dritesh dhe i kristalet qe quhet "Waterford Crystal Times Square New Year's Eve Ball". Ky "top" me oren 11: 59 te mesnates se dates 31- dhjetor, duke rene ne telekomanden e zakonte, shenon deri ne oren 12:01 dhe ardhjen madheshtore te Vitit te Ri ne Nju Jork. Ren'ja e ketij "topi", shoqerohet vazhdimisht me zerin e fuqishem te afro nje milion njerezve, qe presin ne sheshin "Times Square", me gezim te madh ndrrimin e viteve. Numerimi i çdo sekonde, eshte pare gjithemon si simbol i bashkimit te njerezve, si simbol i dashurise, i shpreses se madhe, simbol i ndrrimit, e simbol i enderrvae per te ardhmen.

 

 

 

 

 

 

    Mirpo te miliona njerezve, shpesh her u ka lindur pyetja:" Çfare eshte ky "top", kur ai filloi te simbolizoi ndrrimin e viteve ne Nju Jork? e tjer.... Kesaj pyetje i pergjigjet dhe historia e ketij sheshi qe njihet me emrin"Times Square". Festimi tradicional i vitit te ri ne kete shesh daton ne vitin 1904-. Ne vitin 1907- en, per here te pare u vendos ne nje shtiz flamuri nje "top" me drtita qe quhej "New Year's Eve Ball". "Topi" origjinal i dritave qe shenon edhe ardhjen e Vitit te Ri ne Nju Jork, ka qene i ndertuar nga pjese metali dhe druri me rreth 100 drita -25-wat i diametrit 5-kembe(feet) 700 pounds. Dhe ne vitin 1920- "topi" origjinal u zvendesua me nje tjeter rreth 400 pounds. Ky"top" ne kete shesh ka shenuar dhe ka qene simbolika e ndrrimit te viteve ne Nju Jork, gati çdo vit me perjashtim te viteve te luftes se Dyte Boterore -1942 - 1943.

 

 

      Forma ne ndertimin e "topit" dhe materiali qe eshte perdorur gjate viteve ka ndryshur perberjen, madhesin, peshen dhe ndriçimin e simboliken, pothuajse çdo vite te ri, duke filluar qe nga viti 1955-. Ne nje fushate marketingu ky top per shtate vjet me rradhe prej 1981- deri me 1987- u qujate "I Love New York" - " E dua Nju Jorkun"  Ne vitin 1995 "Topi" u vesh i gjithi me metal alumini e me gure te shendrriteshem perqarke, Ne vitin 2002, pas ngjarjve tragjike te 11 shtatorit, 2001, simbolika e ketij "topi" ndryshoje me 500 pjeset e topit ku kishte mbishkrime ne kujtim te viktimave te sulmeve ndaj Qendres Boterore te Tregtare ne 11 shtator.

 

 

Singer Mariah Carey (L) and television personality Dick Clark pose in this publicity photo released by ABC January 1, 2006 at the network's broadcast of New Year's Eve festivities in Times Square in New York City. Clark


SPONSORED LINKS
Tek Albanian Learn albanian
Albanian music Albanian english Albanian dating

YAHOO! GROUPS LINKS


Permalink | Reply | 0 comments |
headers
BeqirS | 3 Jan 2006 15:53
Picon
Favicon

Jeta e e 13 minatorve amerikan ende ne rrezik !?!

Mining Exec 'Very Discouraged' by Air Tests

Tuesday, January 3, 2006; 8:58 AM

TALLMANSVILLE, W.Va. -- Rescuers trying to reach 13 trapped miners punched a hole into the mine early Tuesday, but a company executive said he was "very discouraged" by air quality tests.

Carbon monoxide levels measured 1,300 parts per million, exceeding the 400 parts per million maximum safe level, said Ben Hatfield, chief executive officer of mine owner International Coal Group Inc.

"We are very discouraged by the results of this test," Hatfield said.

Still, Hatfield said the trapped miners could still be alive.

"They could be in another location or they could be barricaded somewhere," Hatfield told reporters.

The test results were announced after crews drilled the hole. They also sent a camera down the 6 1/4 inch hole to look for signs of life, and planned to move in a camera-equipped robot, Gov. Joe Manchin said.

"We're still hoping for that miracle as you know," Manchin told ABC's "Good Morning America."

After the test, family members, who had been optimistic and talkative earlier, retreated into a nearby church without making any comments.

The blast occurred at about 6:40 a.m. Monday, trapping the miners 260 feet below the surface of the mine, located about 100 miles northeast of Charleston.

Earlier Tuesday, rescuers had penetrated more than 9,000 feet into the Sago coal mine but were ordered to return to the surface Tuesday before the drilling crew punched into the mine.

Officials thought the workers should be removed in case the drilling caused a buildup of carbon monoxide that could endanger the rescuers, Hatfield said.

Four co-workers tried to reach the trapped miners immediately after the explosion but stopped because of contaminated air. The blast knocked out the mine's communication equipment, preventing authorities from contacting the miners.

Several hundred family members and friends waited for word on the miners, including Daniel Merideth, the son-in-law of trapped miner Alby Martin Bennett, who had planned to retire this year.

"Every day he would come home and pray for who was going in," said Merideth. "Right now he is probably in there witnessing to people. He would be organizing and praying."

Teams had initially planned to begin drilling Monday night, but couldn't start until early Tuesday because they had to do some grading work in the spot determined to be the best location.

The rescue teams entered the mine more than 11 hours after the blast. They were kept out of the mine for most of the day because of dangerously high levels of carbon monoxide.

The miners carry individual air purifying systems that would give them up to seven hours of clean air, said Tim McGee, who works at the mine and was among those at the Sago Baptist Church. They do not carry oxygen tanks, he said.

Gene Kitts, a senior vice president for mine owner International Coal Group, said the miners each had between 3 and 30 years experience and are trained to try to tap on roots, waterlines, anything possible, to alert rescuers of their location.

"This is not a rookie crew underground," Kitts said. "So we're just trusting that their training and their mining instincts have kicked in immediately ...

"We will expect to be there quick enough so that food, water, those sorts of issues probably will not come into play," Kitts said.

Coal mine explosions are typically caused by buildups of naturally occurring methane gas, and the danger increases in the winter months, when the barometric pressure can release the odorless, colorless and highly flammable gas.

The mine had been idle on Saturday and Sunday, and two groups of miners were to resume production on Monday. A fire boss went into the mine before the first group entered the mine at 5:51 a.m. and declared it was safe.

The second group of miners entered at 6:30 a.m., just before power went out in the mine. The second group withdrew.

ICG acquired the Sago Mine (pronounced SAY-goh) last March when it bought Anker West Virginia Mining Co., which had been in bankruptcy. The Sago Mine had annual production of about 800,000 tons of coal, the company said.

Federal inspectors cited the mine for 46 alleged violations of federal mine health and safety rules during an 11-week review that ended Dec. 22, according to records.

The more serious alleged violations, resulting in proposed penalties of at least $250 each, involved steps for safeguarding against roof falls, and the mine's plan to control methane and breathable dust. The mine received 208 citations from MSHA during 2005, up from 68 citations in 2004.

The state Office of Miners' Health Safety and Training issued 144 notices of violation against the mine in 2005, up from 74 the year before.

Kitts said safety at the mine has improved dramatically since ICG took over and the company is working closely with regulatory agencies to make further improvements.

"We think that we are operating a safe mine," he said. "We have no real clue about what triggered this explosion or what happened today."


YAHOO! GROUPS LINKS


Permalink | Reply | 0 comments |
headers
Afrodita Pemaj | 3 Jan 2006 14:35
Picon
Favicon

FW: [illyria-ml] Per Pipi Corapegjaten -- Nga Fatos Lubonja


>From: Dritan Osmani <dosmani <at> yahoo.com>
>Reply-To: illyria-ml <at> kulturserver.de
>To: illyria-ml <at> kulturserver.de
>Subject: [illyria-ml] Per Pipi Corapegjaten -- Nga Fatos Lubonja
>Date: Tue, 3 Jan 2006 03:50:25 -0800 (PST)
>
>
>Per Pipi Corapegjaten
>
>E Premte, 30 Dhjetor 2005
>
>Nga Fatos Lubonja
>
>Ne mbyllje te 2005-ses, vit te cilin, ne petkun e
>gazetarit, e kam ndjekur hap pas hapi me shkrime,
>kryesisht mbi jeten dhe zhvillimet politike, ndjeva
>nje si ndjenje veljeje dhe refuzimi per tu marre me
>politiken dhe personazhet e saj ne shkrimin e
>fundvitit. Pse duhet edhe ne keto atmosfere festive te
>merrem me politiken qe ne teresine e vet nuk ka bere
>tjeter veca na ka ndotur jeten plot me imoralitet dhe
>injorance dhe, ne nje fare kuptimi, na ka prishur edhe
>festat?
>
>Por, nga ana tjeter, "semundja prefesionale" tashme
>nuk na le te ikim krejt nga politika. Nuk na le edhe
>ajo deshira gjithnje e me e pangopur per te ndryshuar
>shoqerine e per te shpresuar dite me te mira. Tek e
>fundit cdo gje qe themi e bejme publikisht eshte
>politike.
>
>Dhe ne keto medyshje ja ku me duket se e gjeta, teksa
>po shfletoja e kerkoja libra per vajzen time te vogel
>gjysem shqiptare dhe gjysem italiane, nje
>teme/personazh me te cilin do t'i bashkoj te dyja ne
>kete shkrim te fundvitit 2005: edhe ikjen ne keto dite
>feste nga personazhet e politikes sone edhe ndejtjen
>ne politike, me pasionin per me shume vertetesi, liri
>dhe emancipim shoqeror.
>
>Personazhi eshte Pipi Corapegjata. Tema eshte sa per
>te vegjelit aq edhe per te rriturit, madje me shume
>per keta te fundit: eshte nje perpjekje per te gjetur
>se cfare duhet te bejme per te transformuar shoqerine
>tone qe duket se riprodhon pareshtur nje kulture
>represive, te dhunes, konfliktit, shtypjes dhe
>nenshtrimit. Dhe nje nga pergjigjet (ne fakt te
>shumta) nuk mund te mos jete sjellja ndermend e
>thirrjes se William Reich-ut: "te shepetojme
>femijet!", sepse te medhenjte jane pa shprese, tashme,
>ajme. Por si mund te ndryshojne femijet kur ata
>modelohen sipas kerkesave dhe kultures se te
>medhenjva? Kjo eshte ceshtja. Megjithate edhe
>shoqerite me konservatore kane ndryshuar ne kontakt me
>qyteterime te tjera. Madje jane pikerisht keto
>kontakte qe kane sjelle ndryshime ne te gjithe boten.
>
>E pra edhe une ne kete prag te vitit te ri mendova te
>sjell ne vemendjen e femijeve dhe te rriturve
>shqiptare, si nje deshire dhe urim, nje personazh qe
>pak ose aspak e njohin dhe aq me pak e kane si model.
>Eshte Pipi Corapegjata, personazhi i librit me te
>famshen suedez per femije, i botuar 60 vjet me pare.
>
>Pipi eshte aq e famshme sa ka studiues qe thone se
>eshte e kote te studiosh libra per te kuptuar sekretin
>e "modelit suedez" apo te financosh eksperte qe do te
>na jepnin formulat magjike per te na shpjeguar se pse
>ne kete vend jetojne me mire se kudo tjeter ne bote,
>pa varferi dhe pa konflikte. Jo, thone ata, per te
>kuptuar Suedine duhet te marresh rrugen e te shkosh ne
>Vimmerby, ne pyjet jashte Stokolmit ku do te gjesh me
>mijera femije ne parkun e Pipit, qe eshte plot me
>shtepi te shtrembera druri. Eshte nje spektakel i
>vertete. Vajza me parruke te kuqe si te Pipit, (nje
>pjese nuk kane nevoje se i kane nga natyre floket
>ashtu), gjysem te zhveshura ne mes te te ftohtit dhe
>me faqe te kuqe flake, me kepuce shume te medha me
>rrobat te leshuara; djem te vegjel qe ndihmojne njeri
>tjetrin per t'u hipur kuajve prej kartoni dy metra te
>larte, apo qe, nepermjet disa shkalleve te rrezikshme
>ngjiten mbi catite e shtepive prej druri dhe rrijne
>kaluar mbi to.
>
>Duke perfytyruar kete pamje nuk mund te mos kthehesh e
>te mendosh femijet tane ne parqe tona, (parqe u
>thenshin sepse jane ngritur me shume per te rriturit
>prane ndonje kafe restoranti) ku tek rreshqitesja dhe
>kolovajzja sheh gjithnje nje te rritur qe mban femijen
>qe i thote kujdes, mos u be pis, mos vritesh, mos,
>mos. Mendoni se sa prinder shqiptare do ta linin nje
>femije te kaleronte mbi catine e nje shtepije pa e
>ndjekur me vrap duke i bertitur qe te zbrese shpejt
>dhe pa i kursyer edhe shpullat bytheve po nuk u bind.
>
>Edhe italianet qe kerkojne emancipimin nga kultura e
>tyre tradiconale e bejne kete krahasim me Pipin.
>Ankohen se fatkeqesisht ata kane Pinokion nepermjet te
>cilit u mesohet femijeve qe ne moshen tre vjec se nese
>nuk shkojne ne shkolle do tu behen veshet si te
>gomarit, se po thane genjeshtra do tu rritet hunda, se
>nese sillen keq do tu ndodhin gjera te tmerrshme, por
>ama gjithnje per fajin e tyre. Dhe se duhet te
>pendohen per fajet, te jene femije te mire, te
>sjellshem te degjueshem me te medhenjte kur ata i
>qortojne. Shkurt model i nje kulture represive te
>ndeshkimit dhe nenshtrimit. Kurse ne shqiptaret kemi
>nje dynja me teper gogole per tu kallur femijeve
>friken e ndeshkimit, qe e bejne kulturen tone tejet me
>represive. Ne edhe kafshet ua bejme armiqesore duke u
>thene: te ha qeni, te ha ujku, te ha ariu. Jo rralle
>edhe te zinjte e evgjitet i perdorim per t'i
>frikesuar. Dhe kur nuk na mjaftojne keto kemi edhe
>"drurin qe ka dale nga xheneti". (E pastaj kerkojme te
>shpjegojme racizmin tone apo britmat histerike per
>rivendosjen e denimit me vdekje).
>
>Kurse suedezet, pra, kane Pipi Corapegjaten. Qe jeton
>vetem, qe nuk ka as mama dhe as baba, dhe me mire
>keshtu sepse nuk ka asnje qe t'i thote se duhet te
>shkoje ne shtrat heret, pikerisht atehere kur sapo ka
>filluar te defrehet; qe ha shtrire mbi tryeze me
>pjaten ne karrike dhe askush nuk i shpjegon se duhet
>te rrije drejt; qe fle mbrapsh me kembet ne jastek
>sepse keshtu i pelqen; qe nuk ka as prinder, as
>mesues, asnje te rritur perreth, as edhe nje koqe
>edukatori, as ndonje kryetar qe ta drejtoje.
>
>Pipi jeton e vetme ne nje shtepi prej druri qe qendron
>ne kembe si per mrekulli. Po ta shohesh nga jashte
>duket si shtepi e braksisur por jo, brenda jeton Pipi
>nente vjecare bashke me nje kale dhe nje majmun, zotin
>Nelson: po po mu brenda ne shtepi jetojne edhe kali
>edhe majmuni. Gatuan vete, vishet vete me nje corape
>te verdhe dhe nje jeshile, me kepucet shume te
>medhaja, sepse asnje nuk i thote se kjo eshte "shume".
>Pipi qe eshte e lire, e vetmjaftueshme, e pavarur, e
>forte, plotesisht autonome, bujare, e mencur me ate
>mecurine e mrekullueshme dhe absurde qe kane femijet
>perpara se te rriturit tu shpjegoje se e kane gabim,
>se kjo nuk behet keshtu, se rregulli eshte ndryshe.
>Pipi qe eshte aq e forte sa mund demat, gjarpinjte,
>hajdutet, policine dhe fantazmat ne cati. Ne fakt
>gogolet dhe fantazmat i mund duke i bindur, ajo flet
>me to. Pipi qe eshte e bukur me syzet dhe hunden si
>patate dhe gershetat perpjete. Pipi qe eshte e lumtur.
>
>Kane shkruar me qindra ese per Pipin: e kane cilesuar
>modeli suedez i rebelimit, i feminizmit, pacifistja,
>aventurierja, antiautoritarja. Disa organizata
>prinderish dhe disa edukatore edhe e kane denuar. Ne
>liber eshte edhe personazhi i nje nene qe nuk do qe e
>bija e saj, Annika, vajza e miredukuar e asaj kohe, te
>rrije me Pipin sepse Pipi eshte shoqe e keqe. Edhe sot
>ne Suedi kur duan te thone je bere i merzitshem te
>thone "Mos u be Annika." Duket se me revolucionin e
>68-tes Pipi nga minorance u be mazhorance. Kurse
>vendet konservatrore dhe diktaturat e kane cenzuruar
>librin me Pipin, si anarkist, revolucionar, (edhe
>komunist e kane cilesuar diktaturat e djathta).
>
>Por nderkaq Pipi mrekullon femijet dhe tremb te
>rriturit. "jam nje gjeragjetese thote Pipi. Bota eshte
>plot me gjera qe presin te gjinden." Pa frike, me
>fatin qe ndihmon gjithnje guximtaret, me gezimin e te
>pafajshmeve, Pipi gjen gjera e i dhuron dhe keshtu,
>tek e fundit, nuk eshte kurre e vetme: eshte gjithnje
>plot me ato qe ka gjetur dhe ka dhuruar.
>
>Dhe pastaj njerezit pyesin: si ka mundesi qe ne Suedi
>parlamenti ka 50 perqind gra? Si ka mundesi qe kane 18
>muaj pushim kur lindin nje femije? Si ka mundesi qe
>grate punojne me shume sesa burrat dhe nuk e njohin
>papunesine dhe cojne perpara ekonomine. Si ka mundesi
>qe ato i gjen jashte naten ne drejtim te ndermarrjeve
>edhe kur eshte terr i frikshem? Si shpjegohet qe nese
>policia gjen ne Suedi nje klient me nje prostitute con
>ne burg klientin? A i dedikohet kjo vetem Pipit?
>Sigurisht qe jo. Ka njeqind arsye si ligjet e mira,
>edhe shteti social i persosur, por te kesh nje model
>te tille, si Pipi, me te cilin rritesh pa dyshim qe
>edhe kjo ndihmon.
>
>Sikur te rrisnim edhe ne ca me shume femije si Pipi
>Corapegjata ndoshta nje dite do te shpetonim nga ata
>qe, sikurse u angazhova ne kryre te artikullit, nuk
>dua tua permend emrin dhe bemat ne kete shkrim te
>fundvitit festiv.
>
>
>
>
>
>
>
>
>__________________________________________
>Yahoo! DSL – Something to write home about.
>Just $16.99/mo. or less.
>dsl.yahoo.com
>
>
>

_________________________________________________________________
Ihr Blog. Ihre Fotos. Ihre Erlebnisse. Jetzt auf MSN Spaces.  
http://spaces.msn.com/SignUp.aspx Jetzt anmelden!

------------------------ Yahoo! Groups Sponsor --------------------~--> 
Clean water saves lives.  Help make water safe for our children.
http://us.click.yahoo.com/CHhStB/VREMAA/E2hLAA/KDuplB/TM
--------------------------------------------------------------------~-> 

Mos harroni se Shqiperia eshte nje Liste Informative Kombetare Shqiptare, synon ne nxitjen e
atedhedashurise, tek te gjithe shqipetaret pa dallim Krahine, besmi dhe seksi. Me parimin : Me i nderuari
nga ne eshte nacionalisti dhe ai qe  i sherben me shume ceshtjes kombetare... Per kete jane te ftuar te
gjithe shqiptaret kudo qe ndodhen qe te kontribojne ne rritjen e atedhedashurise nder shqiptar...

Per tu anetaresuar ne liste e-mailo: 

shqiperia-subscribe <at> yahoogroups.com

Per ta lene listen e-mailo: 

shqiperia-unsubscribe <at> yahoogroups.com

================================================================== 
Yahoo! Groups Links

<*> To visit your group on the web, go to:
    http://groups.yahoo.com/group/shqiperia/

<*> To unsubscribe from this group, send an email to:
    shqiperia-unsubscribe <at> yahoogroups.com

<*> Your use of Yahoo! Groups is subject to:
    http://docs.yahoo.com/info/terms/
Permalink | Reply | 0 comments |
headers
press | 4 Jan 2006 07:34

Dhunohet Xhamia e Tabakëve në Tiranë

FORUMI MUSLIMAN I SHQIPĂ‹RISĂ‹

Deklaratë për Shtyp

03.01.2006

Su: Dhunohet Xhamia e Tabakëve në Tiranë
http://www.forumimusliman.org/tabak.html

Në paraditën e 1 janarit të këtij viti, një akt i rëndë barbarie preku
xhaminë e njohur të Tabakëve në kryeqytet. Persona të panjohur pasi kanë
shpërthyer derën e xhamisë kanë dhunuar simbolikisht dhe fizikisht mjediset
e faljes, duke vendosur aty ndyrësira dhe duke flakur përdhe e dëmtuar
kuranet dhe librat e tjerë fetarë të bibliotekës së xhamisë. Akti i
rëndë i çshenjtërimit të njërës prej xhamive më të njohura të vendit
nuk është i vetmi në këto vitet e fundit, ku edhe mjedise të tjera
islamike janë djegur apo profanuar me parrulla ektremiste. I ndodhur vetëm
në disa pak orë distancë nga sulmi terrorist në ambasadën e Republikës
sonë në Beograd, ky akt i rëndë na kujton të gjithëve të kaluarën jo
shumë të largët kur vegla të armiqve të huaj përpiqeshin të nxisnin
armiqësi ndërfetare në vend duke hedhur ngordhësira apo ndytësira në
xhami e kisha, akte që u zbuluan shpejt e u diskredituan nga opinioni i
përgjegjshëm i kohës.

Forumi Musliman i Shqipërisë e gjen të pafalshme neglizhencën e organeve
përgjegjëse për zbardhjen e këtij akti të rëndë të ndodhur në mës të
ditës, në mes të kryeqytetit. Megjithë gadishmërinë e forcave të rendit
për të qenë prezente në vendin e krimit pak momente pasi u lajmëruan për
ngjarjen, specialistët erdhën dy ditë me vonesë për të mbledhur shenjat e
gishtave në vendngjarje.

Xhamia e Tabakëve edhe sot e kësaj dite ruan shenjat e plumbave të para disa
viteve, ku një bandë e armatosur erdhi dhe terrorizoi dhe grabiti
besimtarët, krim që edhe sot e kësaj dite nuk është zbardhur. Gjithashtu
për disa kohë me rradhë personeli dhe besimtarët e xhamisë janë ankuar
për akte kërcënuese dhe provokative të individëve të njohur të zonës
të cilët prishnin ritualet duke hedhur brenda në xhami shashka. Klima e
pandëshkueshmërisë dhe indiferencës së organeve përkatëse, e cila në
një farë mënyre u riprovua edhe këtë herë, mundëson dhunime të
mëtejshme në mjedise të cilat nisin e konceptohen si shënjestër e lehtë
nga keqbërësit dhe provokatorët.

Forumi Musliman i Shqipërisë, i shqetësuar jo vetëm për profanimin dhe
desakrimin e një institucioni fetar, por edhe për peshën e rëndë
emocionale që mbartin akte të tilla në shoqëri, kërkon përgjegjësi
maksimale nga autoritetet, por edhe nga mediat, për t?i dhënë vlerësimin
e duhur akteve të tilla të rënda.

FORUMI MUSLIMAN I SHQIPĂ‹RISĂ‹
TIRANĂ‹

_______________________________________________________

Njoftim për editorët:

Forumi Musliman i Shqipërisë është një organizatë e shoqërisë civile,
qëllimi i të cilës është të luftojë racizmin, islamofobinë dhe
ksenofobinë.

Për më shumë informacion vizitoni sajtin tonë: www.forumimusliman.org

------------------------ Yahoo! Groups Sponsor --------------------~--> 
Clean water saves lives.  Help make water safe for our children.
http://us.click.yahoo.com/CHhStB/VREMAA/E2hLAA/KDuplB/TM
--------------------------------------------------------------------~-> 

Mos harroni se Shqiperia eshte nje Liste Informative Kombetare Shqiptare, synon ne nxitjen e
atedhedashurise, tek te gjithe shqipetaret pa dallim Krahine, besmi dhe seksi. Me parimin : Me i nderuari
nga ne eshte nacionalisti dhe ai qe  i sherben me shume ceshtjes kombetare... Per kete jane te ftuar te
gjithe shqiptaret kudo qe ndodhen qe te kontribojne ne rritjen e atedhedashurise nder shqiptar...

Per tu anetaresuar ne liste e-mailo: 

shqiperia-subscribe <at> yahoogroups.com

Per ta lene listen e-mailo: 

shqiperia-unsubscribe <at> yahoogroups.com

================================================================== 
Yahoo! Groups Links

<*> To visit your group on the web, go to:
    http://groups.yahoo.com/group/shqiperia/

<*> To unsubscribe from this group, send an email to:
    shqiperia-unsubscribe <at> yahoogroups.com

<*> Your use of Yahoo! Groups is subject to:
    http://docs.yahoo.com/info/terms/
Permalink | Reply | 0 comments |

Gmane