Ilir dardani | 23 Oct 05:59 2004
Picon

To Arben Berisha re: Dioguardi, Please don't "help" us any more! -----Dioguardi, te...

Arben,
 
I don't believe you are being very sincere when you call me your "friend".  And to tell you the truth, I wouldn't want insincere people like you as friends. 
 
How do you know if I speak better English than Albanian?  Have you heard me speak?  You can feel free to write to me in Albanian and I will be more than happy to respond in Albanian.
 
You claim to be a student, who is trying to get an education so that you can contribute for the prosperity of your country.  I'm sure you mean for the betterment of "our" (yours and mine) country.  Unfortunately for all of us, it seems you haven't been doing your homework or studying exactly what has been going on in Washington or in Kosova.
 
You say you "witnessed" the discussion and the suspension of the Resolution in Congress.  Were you in the House International Relations Room during the Mark-up?
Of course Mr. DioGuardi did a great job, he was able to get the Resolution put up before Congress ended its session.  It seems Joe was able to get the Resolution up for Mark-up, eventhough the State Dept and the Serbian Lobby fought to suppress it and keep it from coming before Congress.  Now, if you knew anything about Politics 101 or Government 101, you'd realize that that was a major success.  It would have been a failure if there was a vote taken and the Resolution were defeated.  I'm sure you know that this isn't the case, since you claim to be a "witness".  Also, we are now able to see who in Congress is on the Serbian payroll.  I'm sure you know that with this discussion in Congress, we are able to note that Congressman Dan Burton is on the Serbian payroll. 
 
Your friends at the National Albanian American Council (NAAC) have done everything they can to prevent this Resolution from coming up in Congress.  Why?  Because the State Dept, who pays NAAC, through USAID told them to.  NAAC doesn't work for the Albanian National Cause, they work for a select group of corrupt Albanians, that seem to feel right at home, in bed with the likes of Fatos Nano.
 
Reading what you have written so far, I am not going to hold my breath in hope of you ever coming to your senses.  It seems clear to me that you are most definately a lost cause.
 
I am being very civil.  Now why don't you answer the questions that I have asked you.
 
Sincerely,
 
Ilir Dardani
 
Ps, the only people I ever hear talk negatively about Joe DioGuardi are the Serbs, the Greeks, members of NAAC, and certain Albanians that thought they could buy DioGuardi and have their way with him.  You know what I'm talking about, they are people like you.

Arben Berisha <aberisha69 <at> yahoo.com> wrote:
My friend,
Since you speak better English then Albnanian I will respond to you in english. I am just a Kosovar student who is trying to get an education to contribute for the prosperity of my country. I am not a congresman or anything that to you would matter. But I witnessed the discussion and the susspension of the resolution in Congress and two days later, I see articles in Kosova saying that Mr. D has a done a great job. Well in Govt 101 we learned when e resolution fails. Why Mr. D was then saying it was a great success and not telling the truth ( my culture does not allow me to say lying to an older person). What is the reason to missinform us Kosovars. Do you guys think that we live in 15th century. I think this approach is the reason that no albanian politician, besides Haradinaj, meets with Mr. D anymore.  He admited that himself in his interview. And please, next time be more civil and don't offend people. It just can help you become a better person. Try it.

Do you Yahoo!?
Yahoo! Mail Address AutoComplete - You start. We finish.

Mos harroni se Shqiperia eshte nje Liste Informative Kombetare Shqiptare, synon ne nxitjen e atedhedashurise, tek te gjithe shqipetaret pa dallim Krahine, besmi dhe seksi. Me parimin : Me i nderuari nga ne eshte nacionalisti dhe ai qe  i sherben me shume ceshtjes kombetare... Per kete jane te ftuar te gjithe shqiptaret kudo qe ndodhen qe te kontribojne ne rritjen e atedhedashurise nder shqiptar...

Per tu anetaresuar ne liste e-mailo:

shqiperia-subscribe <at> yahoogroups.com

Per ta lene listen e-mailo:

shqiperia-unsubscribe <at> yahoogroups.com

==================================================================



Yahoo! Groups Links
arbri_i_lire | 23 Oct 09:32 2004
Picon

Re: To Arben Berisha re: Dioguardi, Please don't "help" us any more! -----Dioguardi, te...


Ilir,

You have to speak English better than Albanian.

Your Albanian is so bad you cannot possibly speak another language 
worse than that.

Well yes you can. 

I am just kidding.

Anyway Dioguardi really fucked up there. He is so disorganized.

And tell him to widen his team a bit. This Shirley is looking more 
and more like Nexhmije Hoxha. 

It's time for Joe to pass the torch to younger people. He is being 
very egoist with AACL and the Albanian cause. Now I do believe he is 
of Albanian descent. He has decided to join Nano and Berisha in the 
list of eternal leaders who never step down.

o kukuuuuuuu kukuuuuuuuuuuuu.

--- In shqiperia <at> yahoogroups.com, Ilir dardani <ilir_dardani <at> y...> 
wrote:
> Arben,
>  
> I don't believe you are being very sincere when you call me 
your "friend".  And to tell you the truth, I wouldn't want insincere 
people like you as friends. 
>  
> How do you know if I speak better English than Albanian?  Have you 
heard me speak?  You can feel free to write to me in Albanian and I 
will be more than happy to respond in Albanian.
>  
> You claim to be a student, who is trying to get an education so 
that you can contribute for the prosperity of your country.  I'm sure 
you mean for the betterment of "our" (yours and mine) country.  
Unfortunately for all of us, it seems you haven't been doing your 
homework or studying exactly what has been going on in Washington or 
in Kosova.
>  
> You say you "witnessed" the discussion and the suspension of the 
Resolution in Congress.  Were you in the House International 
Relations Room during the Mark-up?
> Of course Mr. DioGuardi did a great job, he was able to get the 
Resolution put up before Congress ended its session.  It seems Joe 
was able to get the Resolution up for Mark-up, eventhough the State 
Dept and the Serbian Lobby fought to suppress it and keep it from 
coming before Congress.  Now, if you knew anything about Politics 101 
or Government 101, you'd realize that that was a major success.  It 
would have been a failure if there was a vote taken and the 
Resolution were defeated.  I'm sure you know that this isn't the 
case, since you claim to be a "witness".  Also, we are now able to 
see who in Congress is on the Serbian payroll.  I'm sure you know 
that with this discussion in Congress, we are able to note that 
Congressman Dan Burton is on the Serbian payroll. 
>  
> Your friends at the National Albanian American Council (NAAC) have 
done everything they can to prevent this Resolution from coming up in 
Congress.  Why?  Because the State Dept, who pays NAAC, through USAID 
told them to.  NAAC doesn't work for the Albanian National Cause, 
they work for a select group of corrupt Albanians, that seem to feel 
right at home, in bed with the likes of Fatos Nano.
>  
> Reading what you have written so far, I am not going to hold my 
breath in hope of you ever coming to your senses.  It seems clear to 
me that you are most definately a lost cause.
>  
> I am being very civil.  Now why don't you answer the questions that 
I have asked you.
>  
> Sincerely,
>  
> Ilir Dardani
>  
> Ps, the only people I ever hear talk negatively about Joe DioGuardi 
are the Serbs, the Greeks, members of NAAC, and certain Albanians 
that thought they could buy DioGuardi and have their way with him.  
You know what I'm talking about, they are people like you.
> 
> Arben Berisha <aberisha69 <at> y...> wrote:
> My friend, 
> Since you speak better English then Albnanian I will respond to you 
in english. I am just a Kosovar student who is trying to get an 
education to contribute for the prosperity of my country. I am not a 
congresman or anything that to you would matter. But I witnessed the 
discussion and the susspension of the resolution in Congress and two 
days later, I see articles in Kosova saying that Mr. D has a done a 
great job. Well in Govt 101 we learned when e resolution fails. Why 
Mr. D was then saying it was a great success and not telling the 
truth ( my culture does not allow me to say lying to an older 
person). What is the reason to missinform us Kosovars. Do you guys 
think that we live in 15th century. I think this approach is the 
reason that no albanian politician, besides Haradinaj, meets with Mr. 
D anymore.  He admited that himself in his interview. And please, 
next time be more civil and don't offend people. It just can help you 
become a better person. Try it.
> 
> 		
> ---------------------------------
> Do you Yahoo!?
> Yahoo! Mail Address AutoComplete - You start. We finish.

------------------------ Yahoo! Groups Sponsor --------------------~--> 
Make a clean sweep of pop-up ads. Yahoo! Companion Toolbar.
Now with Pop-Up Blocker. Get it for free!
http://us.click.yahoo.com/L5YrjA/eSIIAA/yQLSAA/KDuplB/TM
--------------------------------------------------------------------~-> 

Mos harroni se Shqiperia eshte nje Liste Informative Kombetare Shqiptare, synon ne nxitjen e
atedhedashurise, tek te gjithe shqipetaret pa dallim Krahine, besmi dhe seksi. Me parimin : Me i nderuari
nga ne eshte nacionalisti dhe ai qe  i sherben me shume ceshtjes kombetare... Per kete jane te ftuar te
gjithe shqiptaret kudo qe ndodhen qe te kontribojne ne rritjen e atedhedashurise nder shqiptar...

Per tu anetaresuar ne liste e-mailo: 

shqiperia-subscribe <at> yahoogroups.com

Per ta lene listen e-mailo: 

shqiperia-unsubscribe <at> yahoogroups.com

================================================================== 
Yahoo! Groups Links

<*> To visit your group on the web, go to:
    http://groups.yahoo.com/group/shqiperia/

<*> To unsubscribe from this group, send an email to:
    shqiperia-unsubscribe <at> yahoogroups.com

<*> Your use of Yahoo! Groups is subject to:
    http://docs.yahoo.com/info/terms/

arbri_i_lire | 23 Oct 09:35 2004
Picon

Re: MITI I HARMONISË FETARE DHE REALITETI I KONFLIKTIT


Na duhen na duhen se keshtu i njohim se kush jane e cfare po bejne.

--- In shqiperia <at> yahoogroups.com, e s <es_tirona <at> y...> wrote:
> Osli cna dergon neper lista felliqsirat e ketij idioti, myftarajt, 
qe pale na mbaka edhe poza shkencore! 
> e.s.
> 
> Olsi <olsi <at> r...> wrote:
>   
> MITI I HARMONISË FETARE DHE REALITETI I KONFLIKTIT
> 
>  
> 
> 20 Shtator 2004, TemA
> 
>  
> 
> Kastriot Myftaraj
> 
>  
> 
> Kryqi dhe udhëkryqi
> 
> Kryqet e ritit ortodoks të vëna nga Kisha Ortodokse në disa pika të 
ndryshme të vendit, si dhe debate që shkaktoi kjo gjë, është një nga 
ato ndodhi që janë  simptoma të një problemi më të madh, i cili nuk 
mund të mbulohet më me gjethen e fikut retorike të harmonisë fetare. 
Incidenti bëhet edhe më serioz për faktin se ai nuk është veprim i 
një individi apo shoqate, por i një institucioni zyrtar fetar, Kishës 
Ortodokse Shqiptare. Ata që e bënë këtë gjë e dinin se do të kishte 
reagime dhe ndoshta, në kalkulimet e tyre, edhe reagimet qenë 
llogaritur për të plotësuar efektin që duhej të bënte vendosja e 
kryqeve. 
> 
> Pse u vendosën kryqet? Ata që i vunë thonë se e kanë bërë këtë gjë 
për të shënuar vendet ku më parë kanë ekzistuar kisha ortodokse. A 
është kjo arsyeja e vërtetë? Në debatin publik shqiptar ekziston një 
mosdashje e madhe për ta trajtuar në thellësi dhe gjerësi këtë 
problem. Vendosja e kryqeve nuk mund të merret si një episod i 
shkëputur. Në rast se nuk do t' i mbyllim sytë dhe fshijmë kujtesën, 
atëhere do të na bëhet e qartë se vendosja e kryqeve është pjesë e 
një fenomeni historik dhe bashkëkohor, që meriton një analizë 
shteruese.
> 
>  Nëse këto kryqe që u vendosën shënojnë diçka, atom und të quhen si 
shenja që tregojnë udhëkryqin ku kanë hyrë marrëdhëniet ndërfetare në 
Shqipëri. Në rast se do t' i mbyllim sytë dhe do të bëjmë sikur nuk e 
shohim këtë udhëkryq atëhere do të na ndodhë ajo që i ndodh çdo 
shoferi që sillet kështu në një udhëkryq, pra do të vijë përplasja. 
> 
>  
> 
> Debati shkencor për marrëdhëniet ndërfetare në Shqipëri
> 
> Nocioni i harmonisë fetare në Shqipëri është shndrruar në një mit 
të retorikës politike që përsëritet pafundësisht në një ritual të 
përhershëm të retorikës politike, të cilin janë të detyruar ta 
ndjekin të gjithë. Praktikisht, "Harmonia Fetare" është shndrruar në 
kultin zyrtar fetar në Shqipëri ku sipas Kushtetutës nuk ka një fe 
zyrtare. Të shprehesh kundër saj quhet herezi. Kjo ka bërë që të 
frenohet debati publik mbi këtë argument. 
> 
> Por nga pikëpamja metodologjisë së analizës socio-religjioze, sipas 
së cilës të gjitha tezat futen në analizë me status të barabartë, 
teza e harmonisë fetare nuk është një kategori analitike e marrë si e 
vërtetë a priori, por thjesht një tezë që ka status të barabartë me 
tezën e kundërt se në vend ka konflikt fetar. 
> 
> Të dy tezat duhet të vihen në balancë, duke u sjellë argumente pro 
dhe kundër secilës, në mënyrë që të shkohet tek e vërteta nëpërmjet 
debatit të hapur. Në rast se në vend ka vërtet një harmoni fetare kaq 
të fuqishme, atëhere nuk ka pse të ketë drojë nga debati. Ndryshe 
frika nga debati a priori provon se harmonia fetare është një gjë 
iluzore. Në Zvicër dhe në Gjermani ku ka dy fe të ndryshme 
(protestante dhe katolike) mund të diskutosh si të duash dhe sa të 
duash për çështjet fetare, duke mbrojtur tezën e harmonisë apo 
konfliktit dhe askush nuk preokupohet seriozisht sepse harmonia 
fetare atje është një realitet dhe jo një iluzion. 
> 
> Në këto vende nuk flitet kaq shumë sa në Shqipëri për harmoninë 
fetare edhe pse atje harmonia fetare është vërtet optimale. Kjo ndodh 
sepse harmonia fetare tashmë është bërë atje diçka e natyrshme si 
ajri që thithet. Vetëm atje ku marrëdhëniet ndërfetare janë 
problematike flitet shumë për harmoninë fetare, ashtu siç ai bën ai 
që ecën natën në pyll dhe që për të mposhtur frikën këndon këngë 
trimërie.
> 
> Debati shkencor për marrëdhëniet ndërfetare në Shqipëri ka mbetur 
ende në kufijtë e propagandës. Ky debat sillet rreth boshtit të 
dogmës të harmonisë fetare, që ofrohet si një paradigmë e 
padiskutueshme për marrëdhëniet ndërfetare në Shqipëri. Por, Thomas 
Kuhn, në librin e vet të njohur "Struktura e revolucioneve shkencore" 
thotë se një paradigmë legjitimohet kur ajo shpjegon pjesën më të 
madhe të fenomeneve. Në rast të kundërt ajo duhet t' i lëshojë vendin 
një paradigme tjetër.   
> 
>  
> 
> Paradigma e harmonisë fetare dhe paradigma e konfliktit fetar
> 
> Nga pikëpamja shkencore, të thuash se në Shqipëri ka harmoni fetare 
do të thotë se ke paraqitur një paradigmë, e cila do të duhej që t' i 
shpjegonte nga pikëpamja e harmonisë ngjarjet historike dhe 
bashkëkohore në raportet midis feve në Shqipëri. Në rast se kjo 
paradigmë nuk është në gjendje ta bëjë këtë, atëhere automatikisht 
ajo zbret nga froni dhe i lëshon vendin paradigmës së konfliktit 
fetar.  
> 
> Nga pikëpamja shkencore, do të ishte një aventurë shumë e vështirë 
që të mbështesësh nga pikëpamja historike paradigmën e harmonisë 
fetare në Shqipëri. Shqipëria është vendi ku që në mesjetën e hershme 
u hoq vija ndarëse midis dy kishave, asaj katolike romane dhe asaj 
ortodokse greke, vijë kjo e cila kalonte përkitaz me Lumin Shkumbin. 
Në territorin e Shqipëris së sotme u zhvillua e ashpër lufta mes dy 
kishave për t' i shkëputur territorie njëra tjetrës dhe në këtë luftë 
u përzien dhe shtetet e huaja si dhe princat shqiptarë. Luftrat 
normano-bizantine, anzhuino-epirote etj nuk mund të konsiderohen si 
luftra fetare, por efekti i tyre qe se territoret e zëna prej palëve 
kalonin nën juridiksionin e asaj kishe që i takonte fitimtari, në të 
njëjtën mënyrë siç ndodhte gjatë luftrave fetare.
> 
> Kështu, kur normanët dhe anzhuinët zunë disa territore shqiptare, 
ata i kaluan ato nën juridiksionin e Kishës Katolike. Ndërsa kur 
bizantinët dhe epirotët ua rimorrën këto territore normanëve dhe 
anazhuinëve, i kaluan ato nën juridiksionin e Kishës Greke. Dhe të 
gjitha palët, duke mos dashur që të dukeshin se luftonin thjesht për 
të zënë territore, e gjenin konvenuese të shpallnin se luftonin për 
kauzën fetare. Edhe luftrat mes princave vendas në territorin e sotëm 
shqiptar, nuk mund të thuhet se qenë luftra fetare, por efektivisht 
ato sillnin ndryshimin e realitetit fetar në vend, varësisht se kush 
qe fitimtar, në po atë mënyrë si luftrat fetare. Lufta mes 
Principatës së Arbërit dhe Despotatit i Epirit në fillim të shekullit 
XIII, të cilat kishin si kufi Lumin Shkumbin, nuk mund të thuhet se 
qe një luftë fetare. Por efektet e saj qenë ato të një lufte fetare. 
Principata e Arbërit, e cila shtrihej në veri të Shkumbinit, qe 
katolike, ndërsa Despotati i Epirit, që shtrihej në jug të
>  Shkumbinit, qe ortodoks.  Fakti që Despotati e Epirit, me ndihmën 
e Serbisë, e fitoi luftën, duke pushtuar territorin e Principatës së 
Arbërit, bëri që të ndryshonte realiteti fetar i vendit, duke kaluar 
dhe pjesa më e madhe e territorit në veri të Shkumbinit në varësi të 
Kishës Ortodokse, deri në momentin që në vend erdhën anzhuinët, disa 
dekada më vonë. 
> 
> Të gjitha këto zhvillime nuk mund të shpjegohen me anë të 
paradigmës së harmonisë fetare. Ato mund të shpjegohen vetëm me anë 
të paradigmës së konfliktit fetar. ...
> 
>  
> 
> Me paradigmën e harmonisë fetare nuk mund të shpjegosh as ngjarjet 
e vitit 1914 në Shqipëri, rebelimin epiroto-ortodoks në Shqipërinë e 
Jugut, të përqëndruar në zonën Gjirokastër-Korçë dhe rebelimin 
islamik në Shqipërinë e Veriut, të përqëndruar në Tiranë-Durrës. 
> 
> Me paradigmën e harmonisë fetare nuk mund të shpjegohet as 
asgjesimi fizik i pjesës më të madhe të klerit katolik në vitet 1945-
48 nga Sigurimi i Shtetit i kontrolluar totalisht nga ortodoksët me 
Koçi Xoxen në krye. Sigurisht që Xoxe dhe funksionarët e tjerë të 
lartë ortodoksë të Sigurimit të Shtetit qenë komunistë dhe ateistë, 
por ata ishin formuar në një mjedis kulturor ortodoks, me një 
urrejtje të tërbuar kundër katolicizmit. 
> 
> Me paradigmën e harmonisë fetare nuk mund të shpjegosh as ngjarjet 
e vitit 1997, si dhe disa incidente të tjera që i kanë paraprirë dhe 
pasuar ato, si ardhja në krye të Kishës Ortodokse 
Shqiptare "përkohësisht" prej 13 vjetësh e Patriarkut grek, Anastas 
Janullatos, në një kohë që Greqia ka shprehur hapur aspiratën për të 
helenizuar nëpërmjet ortodoksizimit Shqipërinë, as "shakaja" me Papa 
Gjon Palin II në Festivalin e Këngës në RTSH, në vitin 2002, as 
vendosja e kryqeve ortodokse në pika të ndryshme të vendit. 
> 
> Të gjitha këto mund të shpjegohen vetëm me paradigmën e konfliktit 
fetar. 
> 
>  
> 
> Harmonia fetare dhe harmonia politike
> 
> Për harmoninë fetare flitet shumë, por kurkush nuk e shpjegon se 
çfarë është ajo në të vërtetë. Thuhet se fetë e ndryshme në Shqipëri 
kanë bashkëjetuar në paqe. Por kjo nuk do të thotë se ka harmoni. 
Bashkëjetesë paqësore midis feve mund të ketë edhe atje ku një 
komunitet fetar sundon politikisht mbi komunitetet e tjera fetare. 
Harmonia është një gjë krejt tjetër. Harmoni do të thotë që mes 
komuniteteve fetare të jenë stabilizuar ekuilibra, në raport me 
numrin e tyre, në rrafsh politik, ekonomik, kulturor, në mënyrë që 
asnjë mos ta dominojë tjetrin. Teza e harmonisë fetare verifikohet si 
në provën e lakmusit në rrafsh të ndarjes së pushtetit. Harmonia 
fetare duhet të shprehet në harmoninë politike. 
> 
> Në rast se ka çbalancim të ndjeshëm në dobi të një komuniteti 
fetar, atëhere harmonia nuk ekziston, por ka sundim dhe retorika për 
harmoninë fetare fsheh konfliktin fetar që krijon çbalancimi. 
> 
> A ekziston harmonia fetare në kuptimin e mësipërm në Shqipëri? 
Krijimi i shtetit shqiptar me Traktatin e Londrës të vitit 1913 
krijoi dhe lojën e balancës së pushtetit në shtetin e ri. Me këtë 
lindi dhe problemi se a do të krijohej ekuilibër në këtë balancë, apo 
do të dominonte dikush. Që me krijimin e shtetit shqiptar, komuniteti 
i cili ka luftuar në mënyrë të pandërprerë për të sunduar shtetin dhe 
shoqërinë shqiptare është komuniteti ortodoks. Nuk do të qe e tepruar 
të thuhej se, që prej atëhere dhe deri në ditët tona, në dinamikë të 
konfliktit fetar në Shqipëri qëndron aspirata e ortodoksëve për të 
sunduar dhe ortodoksizuar Republikën e Shqipërisë. Në një sens të 
sigurt, kjo aspiratë është vazhdim i apiratës historike ortodokse për 
të konvertuar në fenë ortodokse dhe sunduar Shqipërinë, aspiratë kjo 
që ka ekzistuar që nga Mesjeta, siç e kam treguar më lart. 
> 
> Në vitin 1914, kur ortodoksët e panë se nuk kishte gjasa që ata ta 
dominonin shtetin shqiptar, atëhere realizuan projektin e autonomisë 
së Vorio-Epirit. Atëhere faktori ndërkombëtar e pengoi këtë projekt 
dhe ortodoksët kërkuan mënyra të tjera për ta realizuar aspiratën e 
tyre historike. 
> 
> Në Kongresin e Lushnjës në vitin 1920, duke u konsideruar konflikti 
ende i freskët fetar i vitit 1914, u vendos që institucioni i kreut 
të shtetit të ndërtohej mbi bazën e parimit të ekuilibrit fetar, gjë 
që u arrit me krijimin e Këshillit të Naltë, ku qenë katër 
përfaqësues të feve të vendit. Por, në Revolucionin e Qershorit, në 
vitin 1924, ortodoksët i prishën ekuilibrat, duke uzurpuar krejt 
pushtetin. Kryeministri ortodoks i qeverisë revolucionare, Fan Noli, 
mori dhe atributet e kreut të shtetit, që deri atëhere mbaheshin nga 
Këshilli i Naltë, duke bërë që balanaca e pushtetit të anonte krejt 
nga ortodoksët.
> 
> Duke i njohur këto probleme Mbreti Zog, që erdhi në pushtet pas Fan 
Nolit, u përpoq të krijonte ekuilibra fetare në sferën e pushtetit. 
Zogut bëri një pafundësi gabimesh, por raportet fetare në sferën e 
pushtetit që krijoi, janë me të vërtetë për t' u admiruar. Enver 
Hoxha i prishi si ekuilibrat fetare ashtu dhe ato krahinore. Me 
rënien e komunizmit, dhe me ringjalljen e fesë, problemi i raporteve 
ndërfetare në sferën e pushtetit, u bë edhe më i mprehtë. Në vitet 
1992-1997, kur në pushtet qe PD, u bë një pafundësi gabimesh, por 
raportet ndërfetare në sferën e pushtetit u ruajtën në mënyrë të 
përkryer. Kështu, ndërsa Presidenti i Republikës, Sali Berisha qe 
musliman suni, kryeministri Aleksandër Meksi qe ortodoks, kryetari i 
parlamentit, Pjetër Arbnori qe katolik, ndërsa kryetari i PD në 
pushtet qe musliman bektashi (Eduard Selami, Tritan Shehu). 
> 
> Me rikthimin e PS në pushtet, në vitin 1997, u duk një tendencë për 
prishjen e ekuilibrave, që kulmin e ka arritur në vitet 2002-2004. 
Madje mund të thuhet se në Shqipëri, duke filluar që nga viti 2002 
është instaluar përfundimisht sundimi ortodoks. 
> 
>  
> 
> Instalimi i sundimit ortodoks në Shqipëri
> 
> Në 24 qershor 2002 vllahu ortodoks, Alfred Spiro Moisiu u zgjodh 
President i Republikës së Shqipërisë. Një muaj më vonë, kryetari i 
PS, ortodoksi Fatos Thanas Nano u zgjodh kryeministër. Në vitin 2002, 
për herë të dytë në historinë e shtetit shqiptar, duke konsideruar 
gjashtë muaj në vitin 1924, kryetari i shtetit, kryeministri dhe 
kryetari i partisë në pushtet, qenë të fesë ortodokse.  
> 
> Në maj të vitit 2004, Presidenti ortodoks i Republikës emëroi si 
kryetar të Gjykatës Kushtetuese një ortodoks (Gjergj Sauli). Duke 
konsideruar se edhe kryetari i Gjykatës së Lartë (Thimio Kondi), edhe 
Prokurori i Përgjithshëm (Theodhori Sollaku) janë të fesë ortodokse, 
atëhere ky emërim i Presidentit tradhëton qartë vullnetin e tij për 
most ë ruajtur ekulibra fetare në qendrat e pushtetit, por për të 
instaluar sundimin ortodoks. Pra, tash, të gjitha pushtetet, 
Presidenca e Republikës, qeveria, drejtësia në të gjitha qendrat e 
saj (gjykata dhe prokurori) gjendet nën kontrollin e ortodoksëve. 
> 
> Ku Presidenti paraqiti si kandidaturë të vetën për kreun e ri të 
Kontrollit të Shtetit atë të ortodoksit Robert Kiço Çeku, atëhere u 
duk edhe më e qartë se kemi të bëjmë më një strategji të menduar mirë 
për të vendosur sundimin ortodoks në vend. 
> 
> Në dhjetor 2003 kryeministri Fatos Nano krijoi qeverinë më të 
çbalancuar, në rrafsh fetar dhe etnik, në historinë e shtetit 
shqiptar. Në kabinetin prej 20 anëtarësh, duke përfshirë edhe 
kryeministrin, gjenden shtatë anëtarë të fesë ortodokse, 
përkatësisht, Fatos Nano, Igli Toska, Anastas Angjeli, Pandeli Majko, 
Ben Kiço Blushi, Marko Bello, Leonard Solis, si dhe vetëm një 
ministër katolik (Viktor Doda), i cili nuk e di as vetë se çfarë 
ministri është dhe ç' kompetenca ka. Edhe disa nga ministrat e tjerë 
të fesë muslimane janë zgjedhur prej atyre që e kanë bashkëshortin 
apo bashkëshorten ortodokse (Ermelinda Meksi, Kastriot Islami). 
> 
> Treshja Nano-Moisiu-Janullatos, nëpërmjet shumë shenjash duan ta 
bëjnë të qartë se Shqipëria është një shtet ortodoks. Vendosja e 
kryqeve ortodokse në pika të ndryshme të vendit bëhet pikërisht për 
këtë qëllim, por ajo nuk është shenja e vetme. Kështu, kryeministri 
Nano, bëri atë që mund të quhet si një herezi për një lider të së 
majtës laike, kur shkoi e vuri kurorën e martesës së tij në kishën 
ortodokse. Një lider i majtë ishte dashur që ta bënte martesën në 
bashki, sipas ritit laik. 
> 
> Në këtë linjë është edhe ndërtimi i katedrales ortodokse praën 
qendrës së Tiranës, në sheshin mes selisë së PS dhe ministrisë së 
mbrojtjes. Ndërtimi i katedrales në krah të PS në pushtet, kërkon të 
simbolizojë aleancën politiko-fetare socialisto-ortodokse që kanë 
promovuar Nano dhe Janullatos, si dhe aleancën kishë-shtet që është 
rezultat i së parës. 
> 
> Ortodoksët janë duke e dominuar shoqërinë shqiptare në të gjitha 
sferat, nga politika, në biznis, shoqërinë civile (OJF), administratë 
etj. Në ndërkohë vazhdon me ritme të shpejta procesi i konvertimit të 
shqiptarëve muslimanë në ortodoksë, process ky i konceptuar si 
helenizim. Grekët nuk duan më Vorio-Epirin, por duan të vorio-
epirotizojnë gjithë Republikën e Shqipërisë, duke e shndrruar atë në 
një shtet të ngjashëm me Qipron greke. 
> 
>  
> 
> Dy nivelet e konfliktit fetar në Shqipëri
> 
> Konflikti fetar në Shqipëri ekziston në dy rrafshe: 
> 
> 1)Mes Kishës Ortodokse Grek, që kontrollon Kishën Ortodokse 
Shqiptare dhe që kërkon t' ortodoksizojë dhe helenizojë shqiptarët 
dhe pjesës tjetër të shqiptarëve. Ky është një konflikt serioz dhe që 
në të ardhmen mund të krijojë situata nga më të papriturat, pasi 
vihet në lojë vetë ekzistenca nacionale e shqiptarëve. Kisha 
Ortodokse Greke kërkon që të mbahet gjallë konflikti fetar në 
Shqipëri në mënyrë që të justifikojë aksionin e vet për 
helenoortodoksizimin e shqiptarëve, me argumente gjeopolitike, pra 
sikur kërkon të zhdukë rrezikun që i vjen Greqisë nga Shqipëria 
muslimane. Prej këtej të gjitha incidentet fetare të provokuara nga 
ortodoksët në Shqipëri gjatë këtyre 13 viteve, që nga ai i priftit 
Maidonis që shpërndante harta të Vorio-Epirit në 1993, tek dëmtimi i 
afreskeve ortodokse në Voskopojë në 1995, tek kërkesa për ndërtimin e 
katedrales ortodokse në sheshin "Skënderbej", tek vendosja e kryqeve, 
për të përmendur vetëm disa. 
> 
> Që ka një vullnet të qartë ortodoks kjo u kuptua sidomos me 
incidentin në Festivalin e vitit 2002 në RTSH, kur Papa Gjon Pali II 
u tall shëmtueshëm nga ortodoksët. Pse nga ortodoksët? Sepse drejtori 
i RTSH qe ortodoksi Artur Petro Zheji, se regjisori i festivalit qe 
ortodoksi Pali Kuke, se autori i skenarit të skeçit qe ortodoksi Jani 
Duri. Pa mendoni pak se çdo të kishte ndodhur sikur të gjithë këta 
njerëz të qenë katolikë dhe të qe tallur jo më homologu i Papës, 
Patriarku i Konstantinopolit, Vartholemeu, por Fortlumturia e Tij, 
Janullatosi. Lexuesi mund ta marrë vetë me mend.  
> 
> ...
> 
> Hija e frikshme e Bosnje-Herzegovines
> 
> Retorikat për harmoninë fetare që ngrihen si tollumbace në qiellin 
shqiptar në një kohë që poshtë këmbëve tona ndjehen lëkundjet e 
konfliktit të sjellin ndërmend situatën e krijuar në Bosnjë-
Herzegovinë në fund të viteve '80 dhe në fillim të viteve '90. Edhe 
atëhere në Bosnjë-Herzegovinë flitej shumë për harmoninë fetare, duke 
u thënë se Bosnjë-Herzegovina ka shumë probleme, por së pakut ka një 
harmoni të mrekullueshme fetare të cilën ia ka zili gjithë bota. Për 
këtë sillej si shembull edhe fakti se në Bosnjë-Herzegovinë ¼ e 
martesave qenë mikste, pra mes njerëzve me fe të ndryshme. Kjo qe një 
statistikë domethënëse sepse asgjë nuk e shpreh më mirë harmoninë 
ndërfetare sesa martesat midis njerëzve me fe të ndryshme. 
Jugosllavia e Titos e prezantonte Bosnje-Herzegovinën në botë si një 
lloj "Ishulli Utopia" të harmonisë fetare.
> 
> Në Shqipëri, në kohën e diktaturës komuniste, regjimi i nxiti 
martesat mikste mes njerëzve me fe të ndryshme, por arritjet qenë 
minimale, aq sa propaganda e regjimit komunist shqiptar nuk e gjeti 
kurrë me vend të jepte një shifër për numrin e martesave mikste. Kjo 
për faktin se këto martesa ishin vetëm rreth 3% të numrit të 
përgjithshëm të martesave, pra tetë herë më pak se në Bosnjë-
Herzegovinë. Kjo tregonte se komunitetet e feve të ndryshme në 
shoqërinë shqiptare vazhdonin të jetonin praktikisht në një 
segregacionizëm.  
> 
> Në Bosnjë-Herzegovinë, në vitet 1992-1995 u zhvillua një luftë e 
tmerrshme etno-religjioze ku u vranë rreth 200 mijë vetë. Në dinamikë 
të këtij konflikti qe aksioni i serbëve ortodoksë, që përbënin 1i3 e 
popullsisë së Bosnje-Herzegovinës për të sunduar vendin, duke i 
dëbuar muslimanët dhe katolikët, të cilët flisnin të njëjtën gjuhë si 
edhe serbët. Serbët zunë me forcë rreth 69% të territorit të vendit, 
duke kryer spastrim etnik dhe genocid dhe u detyruan të lëshojnë një 
pjesë të territoreve të zëna vetëm pas ndërhyrjes ndërkombëtare. 
Bosnjë-Herzegovina, "Ishulli Utopia" i harmonisë fetare në botë u 
coptua nën predhat e armëve. Tash "Ishulli Utopia" i harmonisë fetare 
vetëshpallet Shqipëria, që në të vërtetë ka shumë më pak argumente se 
Bosnje-Herzegovina e dikurshme për ta pretenduar këtë reputacion. 
> 
> Kombinimi i politikës së majtë me fenë ortodokse në Shqipëri është 
duke krijuar një mishelë shpërthyese, që në rast se nuk neutralizohet 
do ta shpërbëjë mirazhin e fundit të harmonisë fetare në Ballkan. Në 
këtë proces si detonator mund të shërbejnë zgjedhjet e ardhshme 
parlamentare.  
> 
>  
> 
> Po harmonia fetare rajonale?
> 
> Debati për harmoninë dhe konfliktit fetar nuk mund t' i ikë 
kontekstit rajonal, pasi edhe sikur brenda vendit të ekzistojë 
harmoni fetare, për shkak të raportit numeric të shqiptarëve me 
fqinjët dhe të faktit që Nacioni shqiptar me shumësi muslimane 
gjendet i rrethuar nga Nacione të mëdha ortodokse, kjo harmoni nuk do 
të ketë asnjë vlerë në rast se në marrëdhëniet fetare të shqiptarëve 
me fqinjët dominon konflikti. 
> 
> Historikisht, nacionet fqinje ortodokse serbe, greke, maqedono-
bullgare, i kanë konceptuar luftrat e tyre për çlirim nga Turqia si 
luftra fetare, pra si kryqata ortodokse. Dëbimi i Perandorisë Osmane 
nga pjesa më e madhe e Ballkanit në vitet 1912-1913 la pas një ishull 
islamik në trevat shqiptare dhe në Bosnjë. Ky ishull është i rrethuar 
nga vende kristiane, të cilat e shohin ekzistencën e tij si të 
papranueshme dhe i quajnë sit ë papërfunduara luftrat e tyre me 
Perandorinë Osmane pa e zhdukur këtë "ishull" të fundit turk. Prej 
këtej luftrat e fundshekullit XX të serbëve kundër bosnjakëve dhe 
shqiptarëve të Kosovës, si dhe të kroatëve kundër bosnjakëve, 
> 
> Trevat shqiptare janë të rrethuara nga nacionet ortodokse, serbët, 
grekët dhe maqedono-bullgarët. Në balancën rajonale të fuqisë 
nacionet fqinje ortodokse peshojnë shumë më rëndë se shqiptarët e të 
gjitha trevave të marrë së bashku dhe në rast se këto nacione kanë si 
predispozitë konfliktin fetar dhe jo harmoninë në raport me 
shqiptarët muslimanë dhe katolikë, muslimanët shqiptarë do të 
zhdukeshin dikur, por edhe katolikët nuk do të kenë një perspektivë 
të këndshme. Se cila është pikëpamja e fqinjëve kjo nuk është e 
vështirë të kuptohet, pasi ata e shpallin botërisht atë. Për Athinën, 
Beogradin dhe Shkupin hapësira shqiptare është duke u shndërruar në 
një bastion të fundamentalizmit dhe terrorizmit islamik. Nacionet 
fqinje kërkojnë ta bëjnë këtë ide bazë të strategjisë së tyre për të 
zhdukur përfundimisht ishullin islamik që la pas Perandoria Osmane 
dhe që përbëhet kryesisht nga trevat shqiptare, sipas pos ë njëjtës 
strategji që po përdorin rusët në Çeçeni. Projekti i fqinjëve për
>  trevat shqiptare është çeçenizimi dhe dëbimi i muslimanëve në 
vende të tjera, mundësisht në Turqi. Por edhe katolikët shqiptarë nuk 
do të kenë një perspektivë të këndshme në rast të ortodoksizimit të 
hapësirës shqiptare, pasi dihet opinioni i ortodoksëve për katolikët, 
çka u provua dhe me luftën serbo-kroate. 
> 
> ...
> 
>  
> 
> 
> 
> ---------------------------------
> Do you Yahoo!?
> Yahoo! Mail Address AutoComplete - You start. We finish. 
> 
> Mos harroni se Shqiperia eshte nje Liste Informative Kombetare 
Shqiptare, synon ne nxitjen e atedhedashurise, tek te gjithe 
shqipetaret pa dallim Krahine, besmi dhe seksi. Me parimin : Me i 
nderuari nga ne eshte nacionalisti dhe ai qe  i sherben me shume 
ceshtjes kombetare... Per kete jane te ftuar te gjithe shqiptaret 
kudo qe ndodhen qe te kontribojne ne rritjen e atedhedashurise nder 
shqiptar...
> 
> Per tu anetaresuar ne liste e-mailo: 
> 
> shqiperia-subscribe <at> yahoogroups.com
> 
> Per ta lene listen e-mailo: 
> 
> shqiperia-unsubscribe <at> yahoogroups.com
> 
> ================================================================== 
> 
> 
> Yahoo! Groups SponsorADVERTISEMENT
> 
> 
> ---------------------------------
> Yahoo! Groups Links
> 
>    To visit your group on the web, go to:
> http://groups.yahoo.com/group/shqiperia/
>   
>    To unsubscribe from this group, send an email to:
> shqiperia-unsubscribe <at> yahoogroups.com
>   
>    Your use of Yahoo! Groups is subject to the Yahoo! Terms of 
Service. 
> 
> 
> 		
> ---------------------------------
> Do you Yahoo!?
> Yahoo! Mail Address AutoComplete - You start. We finish.

------------------------ Yahoo! Groups Sponsor --------------------~--> 
Make a clean sweep of pop-up ads. Yahoo! Companion Toolbar.
Now with Pop-Up Blocker. Get it for free!
http://us.click.yahoo.com/L5YrjA/eSIIAA/yQLSAA/KDuplB/TM
--------------------------------------------------------------------~-> 

Mos harroni se Shqiperia eshte nje Liste Informative Kombetare Shqiptare, synon ne nxitjen e
atedhedashurise, tek te gjithe shqipetaret pa dallim Krahine, besmi dhe seksi. Me parimin : Me i nderuari
nga ne eshte nacionalisti dhe ai qe  i sherben me shume ceshtjes kombetare... Per kete jane te ftuar te
gjithe shqiptaret kudo qe ndodhen qe te kontribojne ne rritjen e atedhedashurise nder shqiptar...

Per tu anetaresuar ne liste e-mailo: 

shqiperia-subscribe <at> yahoogroups.com

Per ta lene listen e-mailo: 

shqiperia-unsubscribe <at> yahoogroups.com

================================================================== 
Yahoo! Groups Links

<*> To visit your group on the web, go to:
    http://groups.yahoo.com/group/shqiperia/

<*> To unsubscribe from this group, send an email to:
    shqiperia-unsubscribe <at> yahoogroups.com

<*> Your use of Yahoo! Groups is subject to:
    http://docs.yahoo.com/info/terms/

olsi.rm | 23 Oct 12:26 2004
Picon

Re: MITI I HARMONISË FETARE DHE REALITETI I KONFLIKTIT


Enis

qe kac myftari eshte lango i mafies katolikocentriste te Vatikanit 
ne Shqiperi dihet. dhe sic edhe ti e di une nuk merrem me ate. 
megjithate shkrimi me poshte ka disa pika me rendesi, sic jane 
dominimi vllaho ortodoks qe po i behet vendit tone. shkrimit i kam 
hequr disa paragraf kunder shumices muslimane te popullit shqiptar, 
por paragrafet e dominimit ortodoks jane te goditur

Olsi

--- In shqiperia <at> yahoogroups.com, "arbri_i_lire" <arbri_i_lire <at> y...> 
wrote:
> 
> Na duhen na duhen se keshtu i njohim se kush jane e cfare po bejne.
> 
> 
> --- In shqiperia <at> yahoogroups.com, e s <es_tirona <at> y...> wrote:
> > Osli cna dergon neper lista felliqsirat e ketij idioti, 
myftarajt, 
> qe pale na mbaka edhe poza shkencore! 
> > e.s.
> > 
> > Olsi <olsi <at> r...> wrote:
> >   
> > MITI I HARMONISË FETARE DHE REALITETI I KONFLIKTIT
> > 
> >  
> > 
> > 20 Shtator 2004, TemA
> > 
> >  
> > 
> > Kastriot Myftaraj
> > 
> >  
> > 
> > Kryqi dhe udhëkryqi
> > 
> > Kryqet e ritit ortodoks të vëna nga Kisha Ortodokse në disa pika 
të 
> ndryshme të vendit, si dhe debate që shkaktoi kjo gjë, është një 
nga 
> ato ndodhi që janë  simptoma të një problemi më të madh, i cili 
nuk 
> mund të mbulohet më me gjethen e fikut retorike të harmonisë 
fetare. 
> Incidenti bëhet edhe më serioz për faktin se ai nuk është veprim i 
> një individi apo shoqate, por i një institucioni zyrtar fetar, 
Kishës 
> Ortodokse Shqiptare. Ata që e bënë këtë gjë e dinin se do të 
kishte 
> reagime dhe ndoshta, në kalkulimet e tyre, edhe reagimet qenë 
> llogaritur për të plotësuar efektin që duhej të bënte vendosja e 
> kryqeve. 
> > 
> > Pse u vendosën kryqet? Ata që i vunë thonë se e kanë bërë këtë 
gjë 
> për të shënuar vendet ku më parë kanë ekzistuar kisha ortodokse. A 
> është kjo arsyeja e vërtetë? Në debatin publik shqiptar ekziston 
një 
> mosdashje e madhe për ta trajtuar në thellësi dhe gjerësi këtë 
> problem. Vendosja e kryqeve nuk mund të merret si një episod i 
> shkëputur. Në rast se nuk do t' i mbyllim sytë dhe fshijmë 
kujtesën, 
> atëhere do të na bëhet e qartë se vendosja e kryqeve është pjesë e 
> një fenomeni historik dhe bashkëkohor, që meriton një analizë 
> shteruese.
> > 
> >  Nëse këto kryqe që u vendosën shënojnë diçka, atom und të quhen 
si 
> shenja që tregojnë udhëkryqin ku kanë hyrë marrëdhëniet ndërfetare 
në 
> Shqipëri. Në rast se do t' i mbyllim sytë dhe do të bëjmë sikur 
nuk e 
> shohim këtë udhëkryq atëhere do të na ndodhë ajo që i ndodh çdo 
> shoferi që sillet kështu në një udhëkryq, pra do të vijë 
përplasja. 
> > 
> >  
> > 
> > Debati shkencor për marrëdhëniet ndërfetare në Shqipëri
> > 
> > Nocioni i harmonisë fetare në Shqipëri është shndrruar në një 
mit 
> të retorikës politike që përsëritet pafundësisht në një ritual të 
> përhershëm të retorikës politike, të cilin janë të detyruar ta 
> ndjekin të gjithë. Praktikisht, "Harmonia Fetare" është shndrruar 
në 
> kultin zyrtar fetar në Shqipëri ku sipas Kushtetutës nuk ka një fe 
> zyrtare. Të shprehesh kundër saj quhet herezi. Kjo ka bërë që të 
> frenohet debati publik mbi këtë argument. 
> > 
> > Por nga pikëpamja metodologjisë së analizës socio-religjioze, 
sipas 
> së cilës të gjitha tezat futen në analizë me status të barabartë, 
> teza e harmonisë fetare nuk është një kategori analitike e marrë 
si e 
> vërtetë a priori, por thjesht një tezë që ka status të barabartë 
me 
> tezën e kundërt se në vend ka konflikt fetar. 
> > 
> > Të dy tezat duhet të vihen në balancë, duke u sjellë argumente 
pro 
> dhe kundër secilës, në mënyrë që të shkohet tek e vërteta 
nëpërmjet 
> debatit të hapur. Në rast se në vend ka vërtet një harmoni fetare 
kaq 
> të fuqishme, atëhere nuk ka pse të ketë drojë nga debati. Ndryshe 
> frika nga debati a priori provon se harmonia fetare është një gjë 
> iluzore. Në Zvicër dhe në Gjermani ku ka dy fe të ndryshme 
> (protestante dhe katolike) mund të diskutosh si të duash dhe sa të 
> duash për çështjet fetare, duke mbrojtur tezën e harmonisë apo 
> konfliktit dhe askush nuk preokupohet seriozisht sepse harmonia 
> fetare atje është një realitet dhe jo një iluzion. 
> > 
> > Në këto vende nuk flitet kaq shumë sa në Shqipëri për harmoninë 
> fetare edhe pse atje harmonia fetare është vërtet optimale. Kjo 
ndodh 
> sepse harmonia fetare tashmë është bërë atje diçka e natyrshme si 
> ajri që thithet. Vetëm atje ku marrëdhëniet ndërfetare janë 
> problematike flitet shumë për harmoninë fetare, ashtu siç ai bën 
ai 
> që ecën natën në pyll dhe që për të mposhtur frikën këndon këngë 
> trimërie.
> > 
> > Debati shkencor për marrëdhëniet ndërfetare në Shqipëri ka 
mbetur 
> ende në kufijtë e propagandës. Ky debat sillet rreth boshtit të 
> dogmës të harmonisë fetare, që ofrohet si një paradigmë e 
> padiskutueshme për marrëdhëniet ndërfetare në Shqipëri. Por, 
Thomas 
> Kuhn, në librin e vet të njohur "Struktura e revolucioneve 
shkencore" 
> thotë se një paradigmë legjitimohet kur ajo shpjegon pjesën më të 
> madhe të fenomeneve. Në rast të kundërt ajo duhet t' i lëshojë 
vendin 
> një paradigme tjetër.   
> > 
> >  
> > 
> > Paradigma e harmonisë fetare dhe paradigma e konfliktit fetar
> > 
> > Nga pikëpamja shkencore, të thuash se në Shqipëri ka harmoni 
fetare 
> do të thotë se ke paraqitur një paradigmë, e cila do të duhej që 
t' i 
> shpjegonte nga pikëpamja e harmonisë ngjarjet historike dhe 
> bashkëkohore në raportet midis feve në Shqipëri. Në rast se kjo 
> paradigmë nuk është në gjendje ta bëjë këtë, atëhere automatikisht 
> ajo zbret nga froni dhe i lëshon vendin paradigmës së konfliktit 
> fetar.  
> > 
> > Nga pikëpamja shkencore, do të ishte një aventurë shumë e 
vështirë 
> që të mbështesësh nga pikëpamja historike paradigmën e harmonisë 
> fetare në Shqipëri. Shqipëria është vendi ku që në mesjetën e 
hershme 
> u hoq vija ndarëse midis dy kishave, asaj katolike romane dhe asaj 
> ortodokse greke, vijë kjo e cila kalonte përkitaz me Lumin 
Shkumbin. 
> Në territorin e Shqipëris së sotme u zhvillua e ashpër lufta mes 
dy 
> kishave për t' i shkëputur territorie njëra tjetrës dhe në këtë 
luftë 
> u përzien dhe shtetet e huaja si dhe princat shqiptarë. Luftrat 
> normano-bizantine, anzhuino-epirote etj nuk mund të konsiderohen 
si 
> luftra fetare, por efekti i tyre qe se territoret e zëna prej 
palëve 
> kalonin nën juridiksionin e asaj kishe që i takonte fitimtari, në 
të 
> njëjtën mënyrë siç ndodhte gjatë luftrave fetare.
> > 
> > Kështu, kur normanët dhe anzhuinët zunë disa territore 
shqiptare, 
> ata i kaluan ato nën juridiksionin e Kishës Katolike. Ndërsa kur 
> bizantinët dhe epirotët ua rimorrën këto territore normanëve dhe 
> anazhuinëve, i kaluan ato nën juridiksionin e Kishës Greke. Dhe të 
> gjitha palët, duke mos dashur që të dukeshin se luftonin thjesht 
për 
> të zënë territore, e gjenin konvenuese të shpallnin se luftonin 
për 
> kauzën fetare. Edhe luftrat mes princave vendas në territorin e 
sotëm 
> shqiptar, nuk mund të thuhet se qenë luftra fetare, por 
efektivisht 
> ato sillnin ndryshimin e realitetit fetar në vend, varësisht se 
kush 
> qe fitimtar, në po atë mënyrë si luftrat fetare. Lufta mes 
> Principatës së Arbërit dhe Despotatit i Epirit në fillim të 
shekullit 
> XIII, të cilat kishin si kufi Lumin Shkumbin, nuk mund të thuhet 
se 
> qe një luftë fetare. Por efektet e saj qenë ato të një lufte 
fetare. 
> Principata e Arbërit, e cila shtrihej në veri të Shkumbinit, qe 
> katolike, ndërsa Despotati i Epirit, që shtrihej në jug të
> >  Shkumbinit, qe ortodoks.  Fakti që Despotati e Epirit, me 
ndihmën 
> e Serbisë, e fitoi luftën, duke pushtuar territorin e Principatës 
së 
> Arbërit, bëri që të ndryshonte realiteti fetar i vendit, duke 
kaluar 
> dhe pjesa më e madhe e territorit në veri të Shkumbinit në varësi 
të 
> Kishës Ortodokse, deri në momentin që në vend erdhën anzhuinët, 
disa 
> dekada më vonë. 
> > 
> > Të gjitha këto zhvillime nuk mund të shpjegohen me anë të 
> paradigmës së harmonisë fetare. Ato mund të shpjegohen vetëm me 
anë 
> të paradigmës së konfliktit fetar. ...
> > 
> >  
> > 
> > Me paradigmën e harmonisë fetare nuk mund të shpjegosh as 
ngjarjet 
> e vitit 1914 në Shqipëri, rebelimin epiroto-ortodoks në Shqipërinë 
e 
> Jugut, të përqëndruar në zonën Gjirokastër-Korçë dhe rebelimin 
> islamik në Shqipërinë e Veriut, të përqëndruar në Tiranë-Durrës. 
> > 
> > Me paradigmën e harmonisë fetare nuk mund të shpjegohet as 
> asgjesimi fizik i pjesës më të madhe të klerit katolik në vitet 
1945-
> 48 nga Sigurimi i Shtetit i kontrolluar totalisht nga ortodoksët 
me 
> Koçi Xoxen në krye. Sigurisht që Xoxe dhe funksionarët e tjerë të 
> lartë ortodoksë të Sigurimit të Shtetit qenë komunistë dhe 
ateistë, 
> por ata ishin formuar në një mjedis kulturor ortodoks, me një 
> urrejtje të tërbuar kundër katolicizmit. 
> > 
> > Me paradigmën e harmonisë fetare nuk mund të shpjegosh as 
ngjarjet 
> e vitit 1997, si dhe disa incidente të tjera që i kanë paraprirë 
dhe 
> pasuar ato, si ardhja në krye të Kishës Ortodokse 
> Shqiptare "përkohësisht" prej 13 vjetësh e Patriarkut grek, 
Anastas 
> Janullatos, në një kohë që Greqia ka shprehur hapur aspiratën për 
të 
> helenizuar nëpërmjet ortodoksizimit Shqipërinë, as "shakaja" me 
Papa 
> Gjon Palin II në Festivalin e Këngës në RTSH, në vitin 2002, as 
> vendosja e kryqeve ortodokse në pika të ndryshme të vendit. 
> > 
> > Të gjitha këto mund të shpjegohen vetëm me paradigmën e 
konfliktit 
> fetar. 
> > 
> >  
> > 
> > Harmonia fetare dhe harmonia politike
> > 
> > Për harmoninë fetare flitet shumë, por kurkush nuk e shpjegon se 
> çfarë është ajo në të vërtetë. Thuhet se fetë e ndryshme në 
Shqipëri 
> kanë bashkëjetuar në paqe. Por kjo nuk do të thotë se ka harmoni. 
> Bashkëjetesë paqësore midis feve mund të ketë edhe atje ku një 
> komunitet fetar sundon politikisht mbi komunitetet e tjera fetare. 
> Harmonia është një gjë krejt tjetër. Harmoni do të thotë që mes 
> komuniteteve fetare të jenë stabilizuar ekuilibra, në raport me 
> numrin e tyre, në rrafsh politik, ekonomik, kulturor, në mënyrë që 
> asnjë mos ta dominojë tjetrin. Teza e harmonisë fetare verifikohet 
si 
> në provën e lakmusit në rrafsh të ndarjes së pushtetit. Harmonia 
> fetare duhet të shprehet në harmoninë politike. 
> > 
> > Në rast se ka çbalancim të ndjeshëm në dobi të një komuniteti 
> fetar, atëhere harmonia nuk ekziston, por ka sundim dhe retorika 
për 
> harmoninë fetare fsheh konfliktin fetar që krijon çbalancimi. 
> > 
> > A ekziston harmonia fetare në kuptimin e mësipërm në Shqipëri? 
> Krijimi i shtetit shqiptar me Traktatin e Londrës të vitit 1913 
> krijoi dhe lojën e balancës së pushtetit në shtetin e ri. Me këtë 
> lindi dhe problemi se a do të krijohej ekuilibër në këtë balancë, 
apo 
> do të dominonte dikush. Që me krijimin e shtetit shqiptar, 
komuniteti 
> i cili ka luftuar në mënyrë të pandërprerë për të sunduar shtetin 
dhe 
> shoqërinë shqiptare është komuniteti ortodoks. Nuk do të qe e 
tepruar 
> të thuhej se, që prej atëhere dhe deri në ditët tona, në dinamikë 
të 
> konfliktit fetar në Shqipëri qëndron aspirata e ortodoksëve për të 
> sunduar dhe ortodoksizuar Republikën e Shqipërisë. Në një sens të 
> sigurt, kjo aspiratë është vazhdim i apiratës historike ortodokse 
për 
> të konvertuar në fenë ortodokse dhe sunduar Shqipërinë, aspiratë 
kjo 
> që ka ekzistuar që nga Mesjeta, siç e kam treguar më lart. 
> > 
> > Në vitin 1914, kur ortodoksët e panë se nuk kishte gjasa që ata 
ta 
> dominonin shtetin shqiptar, atëhere realizuan projektin e 
autonomisë 
> së Vorio-Epirit. Atëhere faktori ndërkombëtar e pengoi këtë 
projekt 
> dhe ortodoksët kërkuan mënyra të tjera për ta realizuar aspiratën 
e 
> tyre historike. 
> > 
> > Në Kongresin e Lushnjës në vitin 1920, duke u konsideruar 
konflikti 
> ende i freskët fetar i vitit 1914, u vendos që institucioni i 
kreut 
> të shtetit të ndërtohej mbi bazën e parimit të ekuilibrit fetar, 
gjë 
> që u arrit me krijimin e Këshillit të Naltë, ku qenë katër 
> përfaqësues të feve të vendit. Por, në Revolucionin e Qershorit, 
në 
> vitin 1924, ortodoksët i prishën ekuilibrat, duke uzurpuar krejt 
> pushtetin. Kryeministri ortodoks i qeverisë revolucionare, Fan 
Noli, 
> mori dhe atributet e kreut të shtetit, që deri atëhere mbaheshin 
nga 
> Këshilli i Naltë, duke bërë që balanaca e pushtetit të anonte 
krejt 
> nga ortodoksët.
> > 
> > Duke i njohur këto probleme Mbreti Zog, që erdhi në pushtet pas 
Fan 
> Nolit, u përpoq të krijonte ekuilibra fetare në sferën e 
pushtetit. 
> Zogut bëri një pafundësi gabimesh, por raportet fetare në sferën e 
> pushtetit që krijoi, janë me të vërtetë për t' u admiruar. Enver 
> Hoxha i prishi si ekuilibrat fetare ashtu dhe ato krahinore. Me 
> rënien e komunizmit, dhe me ringjalljen e fesë, problemi i 
raporteve 
> ndërfetare në sferën e pushtetit, u bë edhe më i mprehtë. Në vitet 
> 1992-1997, kur në pushtet qe PD, u bë një pafundësi gabimesh, por 
> raportet ndërfetare në sferën e pushtetit u ruajtën në mënyrë të 
> përkryer. Kështu, ndërsa Presidenti i Republikës, Sali Berisha qe 
> musliman suni, kryeministri Aleksandër Meksi qe ortodoks, kryetari 
i 
> parlamentit, Pjetër Arbnori qe katolik, ndërsa kryetari i PD në 
> pushtet qe musliman bektashi (Eduard Selami, Tritan Shehu). 
> > 
> > Me rikthimin e PS në pushtet, në vitin 1997, u duk një tendencë 
për 
> prishjen e ekuilibrave, që kulmin e ka arritur në vitet 2002-2004. 
> Madje mund të thuhet se në Shqipëri, duke filluar që nga viti 2002 
> është instaluar përfundimisht sundimi ortodoks. 
> > 
> >  
> > 
> > Instalimi i sundimit ortodoks në Shqipëri
> > 
> > Në 24 qershor 2002 vllahu ortodoks, Alfred Spiro Moisiu u zgjodh 
> President i Republikës së Shqipërisë. Një muaj më vonë, kryetari i 
> PS, ortodoksi Fatos Thanas Nano u zgjodh kryeministër. Në vitin 
2002, 
> për herë të dytë në historinë e shtetit shqiptar, duke konsideruar 
> gjashtë muaj në vitin 1924, kryetari i shtetit, kryeministri dhe 
> kryetari i partisë në pushtet, qenë të fesë ortodokse.  
> > 
> > Në maj të vitit 2004, Presidenti ortodoks i Republikës emëroi si 
> kryetar të Gjykatës Kushtetuese një ortodoks (Gjergj Sauli). Duke 
> konsideruar se edhe kryetari i Gjykatës së Lartë (Thimio Kondi), 
edhe 
> Prokurori i Përgjithshëm (Theodhori Sollaku) janë të fesë 
ortodokse, 
> atëhere ky emërim i Presidentit tradhëton qartë vullnetin e tij 
për 
> most ë ruajtur ekulibra fetare në qendrat e pushtetit, por për të 
> instaluar sundimin ortodoks. Pra, tash, të gjitha pushtetet, 
> Presidenca e Republikës, qeveria, drejtësia në të gjitha qendrat e 
> saj (gjykata dhe prokurori) gjendet nën kontrollin e ortodoksëve. 
> > 
> > Ku Presidenti paraqiti si kandidaturë të vetën për kreun e ri të 
> Kontrollit të Shtetit atë të ortodoksit Robert Kiço Çeku, atëhere 
u 
> duk edhe më e qartë se kemi të bëjmë më një strategji të menduar 
mirë 
> për të vendosur sundimin ortodoks në vend. 
> > 
> > Në dhjetor 2003 kryeministri Fatos Nano krijoi qeverinë më të 
> çbalancuar, në rrafsh fetar dhe etnik, në historinë e shtetit 
> shqiptar. Në kabinetin prej 20 anëtarësh, duke përfshirë edhe 
> kryeministrin, gjenden shtatë anëtarë të fesë ortodokse, 
> përkatësisht, Fatos Nano, Igli Toska, Anastas Angjeli, Pandeli 
Majko, 
> Ben Kiço Blushi, Marko Bello, Leonard Solis, si dhe vetëm një 
> ministër katolik (Viktor Doda), i cili nuk e di as vetë se çfarë 
> ministri është dhe ç' kompetenca ka. Edhe disa nga ministrat e 
tjerë 
> të fesë muslimane janë zgjedhur prej atyre që e kanë bashkëshortin 
> apo bashkëshorten ortodokse (Ermelinda Meksi, Kastriot Islami). 
> > 
> > Treshja Nano-Moisiu-Janullatos, nëpërmjet shumë shenjash duan ta 
> bëjnë të qartë se Shqipëria është një shtet ortodoks. Vendosja e 
> kryqeve ortodokse në pika të ndryshme të vendit bëhet pikërisht 
për 
> këtë qëllim, por ajo nuk është shenja e vetme. Kështu, 
kryeministri 
> Nano, bëri atë që mund të quhet si një herezi për një lider të së 
> majtës laike, kur shkoi e vuri kurorën e martesës së tij në kishën 
> ortodokse. Një lider i majtë ishte dashur që ta bënte martesën në 
> bashki, sipas ritit laik. 
> > 
> > Në këtë linjë është edhe ndërtimi i katedrales ortodokse praën 
> qendrës së Tiranës, në sheshin mes selisë së PS dhe ministrisë së 
> mbrojtjes. Ndërtimi i katedrales në krah të PS në pushtet, kërkon 
të 
> simbolizojë aleancën politiko-fetare socialisto-ortodokse që kanë 
> promovuar Nano dhe Janullatos, si dhe aleancën kishë-shtet që 
është 
> rezultat i së parës. 
> > 
> > Ortodoksët janë duke e dominuar shoqërinë shqiptare në të gjitha 
> sferat, nga politika, në biznis, shoqërinë civile (OJF), 
administratë 
> etj. Në ndërkohë vazhdon me ritme të shpejta procesi i konvertimit 
të 
> shqiptarëve muslimanë në ortodoksë, process ky i konceptuar si 
> helenizim. Grekët nuk duan më Vorio-Epirin, por duan të vorio-
> epirotizojnë gjithë Republikën e Shqipërisë, duke e shndrruar atë 
në 
> një shtet të ngjashëm me Qipron greke. 
> > 
> >  
> > 
> > Dy nivelet e konfliktit fetar në Shqipëri
> > 
> > Konflikti fetar në Shqipëri ekziston në dy rrafshe: 
> > 
> > 1)Mes Kishës Ortodokse Grek, që kontrollon Kishën Ortodokse 
> Shqiptare dhe që kërkon t' ortodoksizojë dhe helenizojë shqiptarët 
> dhe pjesës tjetër të shqiptarëve. Ky është një konflikt serioz dhe 
që 
> në të ardhmen mund të krijojë situata nga më të papriturat, pasi 
> vihet në lojë vetë ekzistenca nacionale e shqiptarëve. Kisha 
> Ortodokse Greke kërkon që të mbahet gjallë konflikti fetar në 
> Shqipëri në mënyrë që të justifikojë aksionin e vet për 
> helenoortodoksizimin e shqiptarëve, me argumente gjeopolitike, pra 
> sikur kërkon të zhdukë rrezikun që i vjen Greqisë nga Shqipëria 
> muslimane. Prej këtej të gjitha incidentet fetare të provokuara 
nga 
> ortodoksët në Shqipëri gjatë këtyre 13 viteve, që nga ai i priftit 
> Maidonis që shpërndante harta të Vorio-Epirit në 1993, tek dëmtimi 
i 
> afreskeve ortodokse në Voskopojë në 1995, tek kërkesa për 
ndërtimin e 
> katedrales ortodokse në sheshin "Skënderbej", tek vendosja e 
kryqeve, 
> për të përmendur vetëm disa. 
> > 
> > Që ka një vullnet të qartë ortodoks kjo u kuptua sidomos me 
> incidentin në Festivalin e vitit 2002 në RTSH, kur Papa Gjon Pali 
II 
> u tall shëmtueshëm nga ortodoksët. Pse nga ortodoksët? Sepse 
drejtori 
> i RTSH qe ortodoksi Artur Petro Zheji, se regjisori i festivalit 
qe 
> ortodoksi Pali Kuke, se autori i skenarit të skeçit qe ortodoksi 
Jani 
> Duri. Pa mendoni pak se çdo të kishte ndodhur sikur të gjithë këta 
> njerëz të qenë katolikë dhe të qe tallur jo më homologu i Papës, 
> Patriarku i Konstantinopolit, Vartholemeu, por Fortlumturia e Tij, 
> Janullatosi. Lexuesi mund ta marrë vetë me mend.  
> > 
> > ...
> > 
> > Hija e frikshme e Bosnje-Herzegovines
> > 
> > Retorikat për harmoninë fetare që ngrihen si tollumbace në 
qiellin 
> shqiptar në një kohë që poshtë këmbëve tona ndjehen lëkundjet e 
> konfliktit të sjellin ndërmend situatën e krijuar në Bosnjë-
> Herzegovinë në fund të viteve '80 dhe në fillim të viteve '90. 
Edhe 
> atëhere në Bosnjë-Herzegovinë flitej shumë për harmoninë fetare, 
duke 
> u thënë se Bosnjë-Herzegovina ka shumë probleme, por së pakut ka 
një 
> harmoni të mrekullueshme fetare të cilën ia ka zili gjithë bota. 
Për 
> këtë sillej si shembull edhe fakti se në Bosnjë-Herzegovinë ¼ e 
> martesave qenë mikste, pra mes njerëzve me fe të ndryshme. Kjo qe 
një 
> statistikë domethënëse sepse asgjë nuk e shpreh më mirë harmoninë 
> ndërfetare sesa martesat midis njerëzve me fe të ndryshme. 
> Jugosllavia e Titos e prezantonte Bosnje-Herzegovinën në botë si 
një 
> lloj "Ishulli Utopia" të harmonisë fetare.
> > 
> > Në Shqipëri, në kohën e diktaturës komuniste, regjimi i nxiti 
> martesat mikste mes njerëzve me fe të ndryshme, por arritjet qenë 
> minimale, aq sa propaganda e regjimit komunist shqiptar nuk e 
gjeti 
> kurrë me vend të jepte një shifër për numrin e martesave mikste. 
Kjo 
> për faktin se këto martesa ishin vetëm rreth 3% të numrit të 
> përgjithshëm të martesave, pra tetë herë më pak se në Bosnjë-
> Herzegovinë. Kjo tregonte se komunitetet e feve të ndryshme në 
> shoqërinë shqiptare vazhdonin të jetonin praktikisht në një 
> segregacionizëm.  
> > 
> > Në Bosnjë-Herzegovinë, në vitet 1992-1995 u zhvillua një luftë e 
> tmerrshme etno-religjioze ku u vranë rreth 200 mijë vetë. Në 
dinamikë 
> të këtij konflikti qe aksioni i serbëve ortodoksë, që përbënin 1i3 
e 
> popullsisë së Bosnje-Herzegovinës për të sunduar vendin, duke i 
> dëbuar muslimanët dhe katolikët, të cilët flisnin të njëjtën gjuhë 
si 
> edhe serbët. Serbët zunë me forcë rreth 69% të territorit të 
vendit, 
> duke kryer spastrim etnik dhe genocid dhe u detyruan të lëshojnë 
një 
> pjesë të territoreve të zëna vetëm pas ndërhyrjes ndërkombëtare. 
> Bosnjë-Herzegovina, "Ishulli Utopia" i harmonisë fetare në botë u 
> coptua nën predhat e armëve. Tash "Ishulli Utopia" i harmonisë 
fetare 
> vetëshpallet Shqipëria, që në të vërtetë ka shumë më pak argumente 
se 
> Bosnje-Herzegovina e dikurshme për ta pretenduar këtë reputacion. 
> > 
> > Kombinimi i politikës së majtë me fenë ortodokse në Shqipëri 
është 
> duke krijuar një mishelë shpërthyese, që në rast se nuk 
neutralizohet 
> do ta shpërbëjë mirazhin e fundit të harmonisë fetare në Ballkan. 
Në 
> këtë proces si detonator mund të shërbejnë zgjedhjet e ardhshme 
> parlamentare.  
> > 
> >  
> > 
> > Po harmonia fetare rajonale?
> > 
> > Debati për harmoninë dhe konfliktit fetar nuk mund t' i ikë 
> kontekstit rajonal, pasi edhe sikur brenda vendit të ekzistojë 
> harmoni fetare, për shkak të raportit numeric të shqiptarëve me 
> fqinjët dhe të faktit që Nacioni shqiptar me shumësi muslimane 
> gjendet i rrethuar nga Nacione të mëdha ortodokse, kjo harmoni nuk 
do 
> të ketë asnjë vlerë në rast se në marrëdhëniet fetare të 
shqiptarëve 
> me fqinjët dominon konflikti. 
> > 
> > Historikisht, nacionet fqinje ortodokse serbe, greke, maqedono-
> bullgare, i kanë konceptuar luftrat e tyre për çlirim nga Turqia 
si 
> luftra fetare, pra si kryqata ortodokse. Dëbimi i Perandorisë 
Osmane 
> nga pjesa më e madhe e Ballkanit në vitet 1912-1913 la pas një 
ishull 
> islamik në trevat shqiptare dhe në Bosnjë. Ky ishull është i 
rrethuar 
> nga vende kristiane, të cilat e shohin ekzistencën e tij si të 
> papranueshme dhe i quajnë sit ë papërfunduara luftrat e tyre me 
> Perandorinë Osmane pa e zhdukur këtë "ishull" të fundit turk. Prej 
> këtej luftrat e fundshekullit XX të serbëve kundër bosnjakëve dhe 
> shqiptarëve të Kosovës, si dhe të kroatëve kundër bosnjakëve, 
> > 
> > Trevat shqiptare janë të rrethuara nga nacionet ortodokse, 
serbët, 
> grekët dhe maqedono-bullgarët. Në balancën rajonale të fuqisë 
> nacionet fqinje ortodokse peshojnë shumë më rëndë se shqiptarët e 
të 
> gjitha trevave të marrë së bashku dhe në rast se këto nacione kanë 
si 
> predispozitë konfliktin fetar dhe jo harmoninë në raport me 
> shqiptarët muslimanë dhe katolikë, muslimanët shqiptarë do të 
> zhdukeshin dikur, por edhe katolikët nuk do të kenë një 
perspektivë 
> të këndshme. Se cila është pikëpamja e fqinjëve kjo nuk është e 
> vështirë të kuptohet, pasi ata e shpallin botërisht atë. Për 
Athinën, 
> Beogradin dhe Shkupin hapësira shqiptare është duke u shndërruar 
në 
> një bastion të fundamentalizmit dhe terrorizmit islamik. Nacionet 
> fqinje kërkojnë ta bëjnë këtë ide bazë të strategjisë së tyre për 
të 
> zhdukur përfundimisht ishullin islamik që la pas Perandoria Osmane 
> dhe që përbëhet kryesisht nga trevat shqiptare, sipas pos ë 
njëjtës 
> strategji që po përdorin rusët në Çeçeni. Projekti i fqinjëve për
> >  trevat shqiptare është çeçenizimi dhe dëbimi i muslimanëve në 
> vende të tjera, mundësisht në Turqi. Por edhe katolikët shqiptarë 
nuk 
> do të kenë një perspektivë të këndshme në rast të ortodoksizimit 
të 
> hapësirës shqiptare, pasi dihet opinioni i ortodoksëve për 
katolikët, 
> çka u provua dhe me luftën serbo-kroate. 
> > 
> > ...
> > 
> >  
> > 
> > 
> > 
> > ---------------------------------
> > Do you Yahoo!?
> > Yahoo! Mail Address AutoComplete - You start. We finish. 
> > 
> > Mos harroni se Shqiperia eshte nje Liste Informative Kombetare 
> Shqiptare, synon ne nxitjen e atedhedashurise, tek te gjithe 
> shqipetaret pa dallim Krahine, besmi dhe seksi. Me parimin : Me i 
> nderuari nga ne eshte nacionalisti dhe ai qe  i sherben me shume 
> ceshtjes kombetare... Per kete jane te ftuar te gjithe shqiptaret 
> kudo qe ndodhen qe te kontribojne ne rritjen e atedhedashurise 
nder 
> shqiptar...
> > 
> > Per tu anetaresuar ne liste e-mailo: 
> > 
> > shqiperia-subscribe <at> yahoogroups.com
> > 
> > Per ta lene listen e-mailo: 
> > 
> > shqiperia-unsubscribe <at> yahoogroups.com
> > 
> > 
================================================================== 
> > 
> > 
> > Yahoo! Groups SponsorADVERTISEMENT
> > 
> > 
> > ---------------------------------
> > Yahoo! Groups Links
> > 
> >    To visit your group on the web, go to:
> > http://groups.yahoo.com/group/shqiperia/
> >   
> >    To unsubscribe from this group, send an email to:
> > shqiperia-unsubscribe <at> yahoogroups.com
> >   
> >    Your use of Yahoo! Groups is subject to the Yahoo! Terms of 
> Service. 
> > 
> > 
> > 		
> > ---------------------------------
> > Do you Yahoo!?
> > Yahoo! Mail Address AutoComplete - You start. We finish.

------------------------ Yahoo! Groups Sponsor --------------------~--> 
$9.95 domain names from Yahoo!. Register anything.
http://us.click.yahoo.com/J8kdrA/y20IAA/yQLSAA/KDuplB/TM
--------------------------------------------------------------------~-> 

Mos harroni se Shqiperia eshte nje Liste Informative Kombetare Shqiptare, synon ne nxitjen e
atedhedashurise, tek te gjithe shqipetaret pa dallim Krahine, besmi dhe seksi. Me parimin : Me i nderuari
nga ne eshte nacionalisti dhe ai qe  i sherben me shume ceshtjes kombetare... Per kete jane te ftuar te
gjithe shqiptaret kudo qe ndodhen qe te kontribojne ne rritjen e atedhedashurise nder shqiptar...

Per tu anetaresuar ne liste e-mailo: 

shqiperia-subscribe <at> yahoogroups.com

Per ta lene listen e-mailo: 

shqiperia-unsubscribe <at> yahoogroups.com

================================================================== 
Yahoo! Groups Links

<*> To visit your group on the web, go to:
    http://groups.yahoo.com/group/shqiperia/

<*> To unsubscribe from this group, send an email to:
    shqiperia-unsubscribe <at> yahoogroups.com

<*> Your use of Yahoo! Groups is subject to:
    http://docs.yahoo.com/info/terms/

Olsi | 23 Oct 12:53 2004
Picon

RIMEKEMBJA 19 TETOR 2004 [ i ]

(vijon nga numri i kaluar)


RR JËT DHE DJEPIN TERRORIZMI I KA NË POPUJT E BESIMIT KRISTIAN

 

E pranuam me keqardhje shfaqjen e krishterimit.

 

Njerezit duhet të kenë qënë të kënaqur kur i faleshin Jupiterit dhe gjithë perëndive galante, të cilët

nuk ishin aspak xhelozë për kundërshtarët e tyre,

të cilët sa herë që u afrohej ndonjë perëndi tjetër

ngushtoheshin pak për t’i bërë vend edhe asaj,

ndërsa kjo perëndija jonë!!!!!

 

Klemanso

 

Maskohen vendet dhe terroristët e vërtetë dhe akuzohen viktimat e terroristëve!

 

Shpesh kur dëgjojmë komente dhe propagandë të shfrenuar bajate, mbi të ashtuquajturin “fondamentalizmin dhe terrorizmin Islamik” na kujtohet ajo fjalë e urtë që thotë: “hajduti bërtet kapeni hajdutin!” ose ajo fabula e Lafontenit “Ujku dhe qëngji” ndërsa ujku po e shqyente qengjin e i thoshte do të ha se më ke trubulluar ujin”.

Një llogjikë fare e thjeshtë shtron pyetjet: Kush janë terroristët, ata që luftojnë për t’u çliruar nga thonjtë e terroristëve kolonizatorët izraelitë, serbë, rusë etj si palestinezët, shqiptarët në Kosovë, Mal të Zi, Maqedoni, Çamëri, Çeçeni etj sepse kështu janë emërtuar palestinezët, çeçenët, UÇK-ja në Kosovë e Maqedoni? Bile kështu i emërtoi edhe “nderi i Kombit” I.Kadare! Kështu me këtë emër “terroristë” ish republikat kaukaze Çeçeni, Osetia, Ingusetia, Irlanda e Veriut, basket e Spanjës, kurdistanët etj

A mos vallë ajo vajza 15 vjeçare palestineze që u vetflijua me autobombë para 3-4 vite, për t’u hakmarrë mbi bishat terroriste izraelite që i kishin shuar krejt familjen, prindër, vëllezër, motra dhe tërë farefisin ishte terroriste?

Masakrat terroriste ç’njerëzore që po kryejnë vazhdimisht bisha e tërbuar izraelite ndaj popujve arabë në Gaza (që çuditërisht, ata që i mblodhën në vitin 1948, nga ishin e s’ishin çifutët tinzarë, agresivë, makutë të pangopur për pushtime e pasurime, ujqërit e arit e të dollarit, e krijuan shtet dhe e futën si pykë e barierë midis kombeve arabe ulkonjën e pangopur izraelite, paradoksalisht e konsiderojnë viktimë!!!). Dhe po “mundohen të gjejnë ndonjë zgjidhje paqësore!” që të bashkëjetojnë në paqe ujku me qëngjin, agresori terrorist pushtues me viktimën!. Dhe më e çuditshmja është se na kanë gjetur një postulat zbutës-joshës e qetësues me një emër mikroçështje, sikur gjithë konflikti na qenka për një çështje të vogël, për një copë rriposkë të Gazas dhe për një p alo Breg perëndimor!

Karagjozllëk që s’ka ku të vejë më tej. Edhe pse ky agresor terrorist lakmiqar ka pushtuar territore të tëra mbarëkombëtare arabe si Palestinën, Jordaninë, Sirin etj. e megjithatë u kanë ndërruar emrat dhe rolet sikur Palestina ka vajtur e ka pushtuar Izraelin që as nuk ka patur atdhe ndonjëherë, me sa kanë patur romët.

Dhe megjithatë, me gjithë veprimet hiletë e djallëzitë që gëzon kombi izraelit çuditërisht ndihmohet, përkrahet, mbështetet e fuqizohet nga të gjithë mekanizmat dhe organizmat ndërkombëtare, sepse sipas sajesave të murgjëve hebraik e sipas mendimit të ndërkombëtarëve na paska qënë viktimë e arabëve që na paskan ndjekur dhe që u end në shekuj të tërë nëpër Shkretëtirë! Dhe na qenka “komb i zgjedhur i krijuesit Zot!!dhe se zoti u paska premtuar tokën e bekuar-Palestinën!?

Jo vetëm që është për t’u çuditur edhe për të venë duart në kokë e për t’u ulëritur deri në kup të qiellit me këto dokëra e pallavra të sajuara e trilluara nga murgjërit hebraikë. Edhe pse, siç dëshmon edhe historia kombi palestines dhe në tërësi kombet arabe kanë jetuar në ato troje që kur është ngjizur bota-planeti. Dhe së dyti shtrojmë pyetjet: Kush, cili e gjeti dhe u takua me të Madhin Zot? Dhe na paskan sjellë këtë mesazh, porosi-premtim? A mund t’a pranojë logjika njerëzore, qoftë edhe e kalamaqëve këtë absurd fare lakuriq?

E njëjta lojë prej djajve e majmunësh bëhet edhe me kombin shqiptar, që ka jetuar këtu në Europë që kur u çlirua nga akulli dhe u krijua jeta e gjallë dhe jo vetëm në Europë por edhe në tërë Azinë e Vogël dhe veriun e Afrikës, pa qënë asnjë nga europianët e sotëm e aq më pak sllavët e stepave të Uraleve. E megjithëkëtë ka me dekada e shekuj që po lëngon e masakrohet nga aparteidi sllav dhe ai grek, ku i janë zaptuar mbi ¾ e teritorit rreth 60 km2 dhe mbi4 milionë popull duke filluar nga Arta, Perlepi, Kaçaniku e deri në Tivar e Ulqin. Po mjerisht të njëjtat lojëra e pelivanllëqe po bëjnë dhe për tragjedinë shqiptare.

Eurondërkombëtarët bëjnë ca deklarime qesharake e të neveritshme si: “Të gjejmë ndonjë zgjidhje për statusin e Kosovës, kjo çështje do të zgjidhet në kuadrin e integrimit europian, Ballkani pa kufi, mundësia e ndarjes së Kosovës, të demokratizojmë Serbinë!” dhe plot dokërra e pallavra të tjera. Edhe për Shqipërinë flasin e veprojnë sikur bëhet fjalë për ndonjë copë rrip në bregun e lumit Kallamak ose për ndonjë copë bregore andej nga Arta, Preveza dhe lumit Iber andej nga Mitrovica dhe jo si për një komb të tërë të copëtuar, ndarë nëpër shtete dhe i kolonizuar nga shovinistët serbo-grekë.

Si duket agresorët terroristë izraelitë, ata serbë, grekë, e rusë, por edhe ata miqtë e aleatët e tyre që i mbështesin e ndihmojnë, e kanë haruar ose shtiren si të tillë luftën e përgjakshme e të llahtarshme që u zhvillua në fushën e Qerbelasë, në Irak në shekullin VII-të, viti 680 e.r, sa që thuhet se demi tre vjeç u mbyt në gjak, duke kaluar nëpër fushë. Sipas historisë ajo luftë kasaphanë e përgjakshme u bë nga 12 imamët  dhe pasuesit e tyre nga njera anë dhe Mavijës dhe bijve të tij Jezitit e Suftjanit nga ana tjetër.

Ato luftëra e përleshje ishin si ndeshje për jetë a vdekje midis së vërtetës dhe gënjeshtrës, dritës dhe errësirës së mirës dhe së keqes, midis viktimës dhe agresorit-mavijës, sa që u kishin prerë edhe ujët, imamëve dhe popullit që i pasonnte. Izraeli, Serbia, Mali i ZI, Maqedonia, aventurat e tyre çmendurake, na kujtojnë personazhin e Servantesit “Don Kishoti i Mançes që luftonte me mullinjtë e erë s-djallit. Këta aventurierë terroristë dhe ata që i pasojnë e i ndihmojnë as nuk po duan t’i thërresin mendjes sepse durimi ka një kufi e na është mbushur e po zbrazet. Dy duar për një kokë janë thotë një fjalë e urtë popullore. Ndonëse me vonesë por asnjë padrejtësi s’ka ngelur pa u ndëshkuar.

 

Po komunizmi, si koka dhe truri i terrorizmit

pse nuk ç’kurorëzohet, të nxirret jashtë ligjit?

 

Ashtu sikurse u veprua me derivatet e tija nazifashizmi, duhet të veprohet radikalisht në të gjithë botën, sikurse u veprua në SHBA dhe Britani, edhe ndaj murtajës komuniste, si burim i të gjitha të këqijave dhe akteve terroriste në botë. Komunizmi është shumë herë më i rrezikshëm se nazifashizmi, se ky të paktën na cënoi e shkatërroi tricelulat e shenjta njerëzore si ç’janë: prona private, familja dhe liria e besimit fetar sikurse veproi kolera komuniste.

Apo joshen e nanurisen me iluzionin fallco se : “komunizmi u përmbys, vdiq etj. Jo në asnjë mënyrë nuk vdes e zhduket me pomadera, rixhara, synetllëqe, me shartime e ndërime emri “eurosocializëm” si ta demokratizojmë (ujkun ta bëjmë qengj), herë me embargo, e herë me rixhara e bisedime –diall-llogje. Komunizmi ka ndërruar vetëm lëkurën, ngjyrën, (nga e kuqe gjak në rozë), emërin nga komunizëm, “eurosocializëm, formta, taktikat, terminologjinë deklamuese “intergralizëm, globalizëm, bashkim vllazërim, bashkëjetesë paqësore, të bashkëjetojnë e flenë bashkë gjarpëri me njeriun, ujku me qengjin, agresori terrorist me viktimën”. Po kurrë se ka ndërruar strategjinë, ai komunizmi ndërkombëtar po zbaton me konseguencë kursin që komunikoi Gorbaçovi në Katovicë të Polonisë më 1986, atë kurs e direktiva që u komunikoi byroistëve dhelpra dinake-mefistofeli Ramis Alia duke zbatuar me konseguencë porosinë e çifutit Lenin që thoshte: “ Kur mund të gjendemi në mes të ujqërve duhet të angullijmë si ujqërit se na hanë”.

Komunizmi është përjashtues, asgjësues dhe shkatërrues i çdo gjëje që ka krijuar njerëzimi, është tumor malinjë, i pashërueshëm ai e ha e vdes çdo qënie të gjallë që i ngjitet. Është pra, burimi i të gjitha të këqijave për njerëzimin.

Vetëm gjatë harkut kohor të shekullit XX-të, nga luftërat, revolucionet, grushtet shteti etj, që janë zhvilluar në Europë, Azi, Afrikë dhe Amerikën latine janë vrarë, zhdukur dhe vdekur në tortura në burgje e kampe internimi mbi 165 milionë njerëz nga 90 luftëra që janë zhvilluar në botë gjatë atij shekulli, 80 prej tyre janë bërë nga sllavët, rusët, serbët dhe ish vendet e bllokut komunist.

Një nga penat më të mëdha që njohu bota  vite më parë, i cili jo vetëm si shkrimtar i përmasave të mëdha, por edhe si mendimtar e filozof dhe analist i saktë për komunizmin ka qënë Honor D’Balzak, i cili duke i bërë analizën komunizmit dhe fazës së parë të tij-socializmit midis të tjerave ka thënë: “Komunizmi është kthim në jetën e egër primitive, do të kolektivizohet pasuria, do të shpallet polegamia (gratë e përbashkëta) dhe maskarallëqe me brirë. Komunizmi është armiku më i drejtëpërdrejtë dhe më i dhunshmi i demokracisë, është kanceri i saj. Komunizmi është si bleta mashkull që jo vetëm nuk punon, nuk prodhon por shkatërron çdo gjë dhe zgjoin e vet” ai i përgjan një gru pi kusarësh”.

Komunizmi është tamam bandë kusarësh, sikurse i provuam 50 vjet në kurrizin tonë bandën e kusarëve terroristë me në krye banditin diktatorin E.Hoxha, sikurse ende po i provojmë bandat e kusarëve me në krye F.Nano, Ruçi, Ceka, Gjinushi, Berisha, Meksi, Godo, etj. Këta janë prototipa si personazhet e “trustit lule lakrës” Arturo Ui, Xhivolat etj.

Unë komunizmin do ta emërtoja pak më ndryshe. Ai është tamam si fara dhe rënjët e gramit, hithrës dhe ferrës të cilat vrasin dhe gllabërojnë të gjitha elementët e pjellorisë së tokës si: bakteriet, mikroorganizmat, kandrat etj. si ushqimi bazë jetëdhënës i specieve të ndryshme bimore të dobishme. Sa më shumë të mundohesh t’a zhdukësh farën dhe rrënjët e këtyre dëmtuesve duke ua shkulur e djegur rrënjët aq më tepër mbijnë me shumicë , zhvillohen e harlisen sa që vrasin e zhdukin çdo bimë tjetër për rreth tyre.

Kush nuk e beson këtë të vërtetë mbi bëmat e terrorit komunist, le të vijë këtu në Shqipëri, t’a shikojë dhe ta vuajë konkretisht në kurrizin e tij, këtë komunizmin e ri, të maskuar me emrin “socializmi demokratik progresiv të hajdutit brigand-padrinos F.Nano, dhe bandës së tij, dhe këtë demokracinë e kllounit papagall S.Berisha dhe tufa e servilëve pasuesve të tij, tellallë e megafonë si Balliu, Baze, Rakipi etj.

Po mjerisht komunizmi dikujt u duhet në botë, për të krijuar trazira, luftëra, rebelizma, terrorizma, etj, jo vetëm për të shitur stoqet e armatimeve por edhe me pikësynime gllabërime e pushtimeve shteteve dhe pika gjeostrategjike të ndryshme në botë.

Strategjia dhe qëllimi i fundit i komunizmit është të pushtojë të gjithë botën dhe të krijojë perandori globale, bizantinoortodokse. Këtë të vërtetë e dëshmojnë dhe vetë emblemat-simbolet e komunizmit si : Ylli i Kuq me pesë cepa, ,e zjarr, hekur dhe terror të pushtojnë pesë kontinentet-planetin; kurse drapëri e çekani, me drapërin të kositet çdo kundërshtar, apo ideje tjetër dhe me çekanin t’u shtypen kokat të gjithë atyre që mund të rebelohen. Ndërsa emblema e fashizmit kishte një tufë shkopinjsh të lidhur fort e me spatën përsipër që po të lëvizte ndonjë komb me spatën t’i pritej koka. Ajo e nazizmit me kryqin e thyer e futur e gjithë bota brenda dy akseve vertikaledhe horizontale me maja të kthyera si çark. Kurse “vazhduesi i komunizmit shkencor, diktatori E.Hoxha, krijoj edhe një simbol tjetër ogurzi “pushkën dhe kazmën”; me pushkën të vriste çdo kundërshatr që nuk mendonte si ai dhe me kazmën t’i varroste në gropa të përbashkëta.

Komunizmi dhe dishepujt e tij Lenin, Stalin, Mao Ce Dun, E.Hoxha etj e patën deklaruar me të madhe terrorizmin gjakatar si “diktatura e proletariatit dhe lufta e klasave, maja e shpatës së partisë”, “Pushteti buron nga gryka e pushkës dhe mbrohet e përjetësohet me grykën e pushkës!!”.

 

Edhe në vendet e kombet e besimit Islami  ka llum me prirje terroriste

 

Në asnjë mënyrë, llogjika më e thjeshtë nuk mund të pranojë se individë, grupe apo organizata terroriste në popujt e besimit islam të jenë ithtarë e besimtarë të fesë islame. Le të maskohen sa dhe si të duan me mjekëra, çallma, dolloma, (fustane) si Osama Binladeni dhe bandat e tij, se gjoja janë besimtarë islamikë dhe se gjoja luftojnë sipas “Xhihadit-lufta e shenjtë”etj.

Është fakt i padiskutueshëm që luftërat, gjakderdhjet, masakrat terroriste, sulmet dhe zaptimet e kombeve të tjerë, besimtarëve të vertëte fanatike të Islamit, në mënyrë kategorike janë të ndaluara nga Kur-ani (dhe kjo është e provuar gjatë gjithë historisë së kësaj feje). Biles edhe vetë termi apo emëri Islam do të thotë paqe. Kur-ani e lejon luftën- Xhihadin, edhe deri në vetëflijim, por vetëm atëhere, kur duhet nga pushtuesit agresorë-terroristë. Por kjo është krejt e natyrshme dhe tërësisht e llogjikshme dhe një e drejtë legjitime për mbrojtje e mbijetesë. Kjo ligësi edhe pse e pa shkruar vepron edhe në botën shtazore.

Kriminelët, zaptuesit e terroristët nuk kanë asnjë fe, as zot dhe as din e iman, as ndërgjegje e shpirt njerëzor, feja dhe zoti i tyre janë paraja, plaçka dhe era e barutit dhe e gjakut.

Edhe se kush i aktivizon, organizon, stërvit, financon dhe drejton terroristët qofshin këta individë, grupe, apo organizata terroriste e para thamë që në fillim, janë ato tri forca të errëta tepër të sofistikuara: megabankierët-lobet e fuqishme çifute-greko-sllave, me ndikim shumë të madh në të gjitha qeveritë, parlamentet, mekanizmat dhe organizmat ndërkombëtare në të gjithë botën, është pansllavizmi ortodoksojudaik dhe në bashkëveprim me mafien e komunizmit ndërkombëtar, me seli centrale të fshehtë, tepër konspirative e “famshmja informbyro”, i cili vepron i maskuar me ndërrim emrash, taktikash, terminologji deklarative, ngjyra e simbole etj.

Mesazhi që i drejton mbarë njerëzimit shkrimtari-analist bullgaroamerikan z.Nikola Nikolov, nëpërmjet librit dokumentar “Komploti botëror” me të cilin paralajmëron rrezikun shumë të madh që i kanoset njerëzimit, duhet të zgjohet çdo njeri e tërë intelegjenca e mirëfilltë e botës nga gjumi letargjik, nga joshjet e përrallat e dokrave, që u përgjajnë sirenave të shtrigës Circe në ishullin e shkretë, fjalëve të bukura gjumëndjellëse si: “Integralizëm, globalizëm Rend të ri shoqëror, bashkëjetesë paqësore, pa kufij e mure etj”.

Ky mesazh ngjan si dy pika uji, me thirrjen që i bëri njerëzimit Julius Fuçiku “Popuj ju kam dashur, jini vigjelent”! me të cilin paraljmëroi njerëzimin për rezikun që po i kanosej nga bisha terroriste nazifashiste.

Po kështu ky mesazh na kujton thirrjen që i bëri njerëzimit ish kryeministri britanik Ë.Çërçill për rrezikun që po i kanosej nga doktrina e terrorit të kuq –komunizmi i cili paraljmëroi me thirrjen profetike: Ajo fantazma që po i vetitet njerëzimit mbi kokë, ka lindur një luvgat-komunizmin, i cili po nuk u mbyt që tani sa ende është i vogël në djep do të shndërohet në kokuth e do të përpijë gjithë botën. Dhe ashtu ndodhi vërtetë, komunizmi u përhap si flama në tërë botën, por tejet i fshehtë dhe i maskuar, atë kolerë vdekje prurëse, për të zezën tonë e suallën edhe këtu në Shqipëri, mercenarët, agjentët e sllavëve antishqiptarët e tërbuar me në krye përbindëshin, diktatorin Enver Hoxha ku jo vetëm u vra, u burgos, internua, u arratis etj më tepër se gjysma e kombit por shkatërroi çdo gjë të mirë (edhe vetë njeriun, florën dhe faunën) që kishte krijuar në mijëra vjet. Por çe do se i ndrituri Çërçill, nuk e vlerësoi as vetë atë rrezik, pasi “lidhi” aleancë e kualicion me të keqen më të madhe të njerëzimit me kokën e komunizmit,Stalinin.

Si këto përalla e dokërra që po i servirin sot njerëzimit si: integrime, globalizma, rend të ri shoqëror, pa kufij e mure etj” janë sllogane e premtime të huajtura nga doktrinat komunistedhe ajo nazifashiste si: “Në komunizmin integral do të jetë botë pa kufij, pa shtete, pa ushtri, pa para, proletarët s’kanë atdhe, atdheu i tyre do të jetë e gjithë bota. Në komunizmin integral njerëzit do të jetojnë ku të duan, do të punojnë sa të munden (në u dahstë qejfi-nënvizimi im) dhe do të konsumojnë (nënkupto shkatërrojnë sa të duan F.V), Internacionalizëm proletar etj.

Sipas kësaj llogjike të çmendur, kjo “mrekulli”, mund të arrihej vetëm nëqoftëse do të vinte ndonjë lloj njeriu i shenjtë, i përsosur nga ndonjë planet apo galaktikë tjetër. Edhe të mirat materiale do të dredheshin nga qielli si lumenj, dete e oqeane. Edhe doktrina famëkeqe nazifashiste kështu premtonte “nacionalsocializëm, Rend të ri shoqëror, një organizim e drejtim i përbotshëm, do ta shndërojmë njësoj njerëzimin me racën e pastër superiore nëpërmjet seleksionimit racor.

Edhe prototipi i Gerringut hitlerian –Gramos Ruçi, kështu ja ka vënë emrin partisë së tij komuniste e punës, me emër të ri socialiste, “familja jonë socialiste, duhet ta ruajmë e ta forcojmë familjen tonë, çdo problem duhet t’a zgjidhim brenda gjirit të familjes sonë socialiste etj. Kurse brigandi-padrinua F.Nano thotë: “Shqipëria ime e dashur”, “integrim euroatlantik, ballkanizimi i ballkanasve pa kufij e mure”, “ do të shkojmë drejt frankofonisë e lloj mufka e palaçollëqe të tjera. Ndërsa kllouni papagall Sali Berisha me vënd e pa vend lëshon mufka të tilla: “Shqipëria jonë e bukura e dheut, do të integrohemi me euroatlantikët”, kombi shqiptar është komb katolik (teoria e njësimit kombit me fenë nënvizimi im), “flamuri ynë është flamuri i krisht erimit” e plot hynere e profka të tjera. Si Nano e Berisha dhe dishepujt që i shoqërojnë, me fjalë e premtime “digjen për Shqipërinë”. Por çe do se me veprimet, bëmat gjëmat që kanë bërë e po i bëjnë të gjorës Shqipëri e kanë shtrirë në arkivol, po i rjepin edhe lëkurën dhe de fakto e kanë venë në ankand për shitje te armiqtë e tërbuar shekullorë shovinitët greko-serbë.

Si përfundim do tu thosha të gjithë atyre ithtarë teoricienë të fondamentalistëve kristianë dhe antiislamikë të tërbuar le të dalin e t’na dokumentojnë me fakte konkrete historike, se ku dhe kur ndonjëherë nga kombet arabe, kanë sulmuar e zaptuar ndonjë shtet apo komb tjetër në botë?

Shkurt do tu drejtohem me ca pyetje edhe disa të tjerëve si: kancerozes italiane Oriana Falaci, dishepull apo avokat i Krishtit apo Judës është kjo? Nga ku, në ç’tempull apo gjiriz ose nga ç’orakull e paskan mbushur me kaq shumë urrejtje, mllef dhe helm racist antiislamik apo më konkretisht kundër botës arabo-islamike? Meqënëse na i qenka ndezur koka dhe ai gjaku vrer i i Hitlerit, Musolinit e i Frankos që nuk po e zënka gjumi natën për të bërë një kasapanë – konkuiste të dytë spanjolle kundër popujve të besimit islamik, le të vihet në komandë e në krye të terroristëve mafiozë të Koza-Nostrës dhe të Brigadave të Kuqe mafioze, sepse aty në Itali kanë lindur dhe aty i kanë patur dhe i kanë rrënjët dhe djepin. Edhe kasapanat e përgjakshme të kryqëzat ave fetare në mesjetë aty në Vatikan e kanë patur burimin dhe komandën, aty ku je i shunguar, ushqyer e frymëzohesh dhe paguhesh edhe ti.

Pak edhe për ca mercenarë kocka lëpirës serbo-grekofile dhe italiano-frankofone, të ashtuquajturit shqiptarë. Epo tani kocka nga ish-osmanllinjtë nuk ka se ata vdiqën, duhen lëpirë nga ato që hedh Vatikani. Ndërsa Piro Mishët, Aurel Plasarët, Blushët, Maks Velot etj e kanë fenë e tyre, atë të hebraiko-greke-ortodokse dhe idhullin e tyre A. Janullatosin. Këtu e kanë, çfarë fe të të parëve të tyre kërkojnë këta? Megjithëse këta na janë bërë “koka të mëdha” me “dije universale!!” si shkrimtarë, historianë, publicistë, politilogë, etnologë, piktorë, skluptorë, si Rafaeli e Leonardo Da Vinçi. Këta çdo ditë na dalin ne të gjitha ekranet televizive, në intervista nëpër gazeta, na japin mend e këshilla p ër demokracinë, për rrugën që duhet ndjekur për të shkuar në Europë, siç e pëlqejmë Europës katolike e protestante.

Po i ashtuquajturi “nderi i kombit”, Ismail Kadare çka që sekëlldiset kaq shumë për të ndëruar fenë, ky të ndëruar e ka, se atje në Francën katolike po jeton, po sa për të bërë formalitetet kishtare, le të vejë andej nëpër ato katedralet dhe të shungurohet e konvertohet zyrtarisht katolik, sikurse vepruan I.Rugova, e ndonjë tjetër. Edhe për ato thirrjet e tjera që na bën ky që të braktisim mitet, legjendat, balladat, madhështinë e heronjve legjendarë, sepse na ushqekan egërsinë ballkanike dhe se përndryshe nuk na pranuaka Europa në familjen e saj!! Unë po i them këtij dhe atyre europianë që mendojnë si ky, kurrën e kurrës mos u pranofshim në atë lloj Europe; pasi në Europë kemi qenë, këtu jemi dhe këtu në Europë do të jemi sa të jet ë jeta dhe bota.

Ne në Europë, nuk duam të hyjmë si qaramanë e zvaranikë duke u lutur e lëpirë me aman e mi rixhara, me lepe e peqe si lypsarë por me krenari e dinjitet. Po i kujtoj porosinë e të ndriturit Sami Frashëri që thoshte: “Të drejtat tona, për çlirimin e bashkimin kombëtar t’i kërkojmë me gojë e me zë të lartë, por të kemi edhe pushkën të mbushur plot”.

Duke e përfunduar po u them të gjithë atyre që seriozisht duan t’a luftojnë e ç’rrënjosin terrorizmin mos t’i kërkojnë atje ku nuk është, po atje ku është, ku kanë rrënjët, djepin, andej nga organizohen, përkrahen, financohen e drejtohen si të: pushtuesit agresive terroristë kolonizatorët izraelitë, të urtët e Zionit, te Rusia, Serbia, Greqia, Italia, Spanja, te lobët e fuqishme greko-çifuto-ruse në SHBA-në, te megabannkierët me në krye Rrothshildët etj.

 

 

Tiranë më 11.09.2004                                      Ferid Veizaj

 

 

(vijon nga numri i kaluar)

GOGOOOO…MEKSI QENKA BIR MAJORI DHE VENIZELISTI GREK!

 

KË DO TË PADISIN TANI LEKA DHE DHURATA PËR TË XHVATUR DISA MILIONË NËPËRMJET (ZH)DREJTËSISË GOGO-KONDI, BABAIN E VJEHRRIN E VDEKUR GAVRIL, BOTUESIN E "55" FAHRI, APO RRËFYESIN 90-VJEÇAR NEXHMI? 

 

Meksët na dalin të lidhur me krahun më agresiv të politikës greke, venizelistët

 

Atë gjithsesi duhet ta falenderojmë që ka saktësuar në mënyrë të pakundërshtueshme se babai i Aleksandër Meksit, Gavrili (Gabrieli) jo vetëm ka qenë oficer grek, por ka qenë dhe oficer madhor në ushtrinë greke, me gradën major. Për t'u bërë i tillë një shqiptar duheshin garancira të mëdha për besnikëri ndaj Greqisë, se atëherë Greqia nuk ishte në NATO si sot. Kur ka filluar shkollën ushtarake Gavrili ma merr mendja se Shqipëria ishte ende pjesë e Perandorisë Osmane, halë në sy për grekët. Nëse një shqiptar nisej nga dëshira për t'i shërbyer vendit të tij duke u bërë ushtarak nuk ishin shkollat greke më të përshtatshmet për të përmbushur këtë dëshirë. Për t'u bërë oficer në Greqi një shqiptar duheshin vite studimi e shumë vite shërbi mi, madje dhe merita në shërbim.

Me pohimet nga vet burimi, majori grek Gavril Meksi, është sjellë një provë e re që tregon se gjykata e Gogos ka gabuar. Dhe gjithë gjyqtarët e dinë se çfarë duhet të ndodhë me një vendim gjyqsor të dyshimtë, kur dalin prova të reja që vërtetojnë të kundërtën.

Zotëri Ballka, për më tepër ka bërë një dëshmi me shumë vlerë sepse ka bërë publike pohimet e Gabriel Meksit se ai ka qenë i implikuar jo vetëm në ushtrinë greke e veprimtaritë ushtarake të Greqisë, por dhe në politikën greke, në komplote venizeliste greke. Tani mësojmë se babai i Aleksandër Meksit paska qenë politikisht i angazhuar në krahun më agresiv, më anti-shqiptar të politikës greke, në krahun e venizelistëve. Elefter Venizelosi ka bërë në vitet 1920 intrigat më të mëdha politike e diplomatike kundër Shqipërisë dhe vetëm disfata në Azinë e Vogël e pengoi të bënte agresion kundër shtetit të sapo lindur shqiptar.

Gavrili i paska thënë Ballkës gjëra që nuk e paraqesin saktë realitetin historik: "Kjo humbje (në Anadoll) krijoi grupin antimonarkik (pro Venizelosit për republikën) dhe për rrëzimin e mbretit, si shkaktar të humbjes së Greqisë". Në AQSH para shumë vitesh kam lexuar disa shkrime nga shtypi grek, ku bënin polemikë monarkistët me venizelistët në vitet 1930 për pasojat e humbjes në Anadoll në fillim të viteve 1920. Monarkistët akuzonin venizelistët se me aventurën e tyre për të filluar luftën e çuan Greqinë ne katastrofë. Venizelistët mbroheshin me argumentin se pavarësisht nga humbja që pësoi Greqia në këtë luftë shteti dhe kombi grek dolën të fituar sepse u homogjenizuan dhe shtuan popullsinë greke, duke tërhequr gati një milion e g jysëm grekë në Greqi dhe dëbuan treçerek milioni myslimanë turq nga Greqia.

Këto punë le t'i gjykojnë grekët si të duan. Por ushtarakët që kanë bërë komplotin venizelist, kur ndodhi disfata e Greqisë, dukej paskan dashur të vazhdonin luftën që e nisi Venizelosi, jo mbreti progjerman, Konstantin, të cilin në vitin 1917 Venizelosi e detyroi të abdikonte që Greqia të dilte nga neutraliteti e të bashkohej me Antantën (Angli-Francë) në LPB. Aleksandri, që zuri vendin e Konstantinit, nuk pati fat se e kafshoi një majmun në kopësht dhe vdiq. Prandaj duket fajsimin për disfatën në Azi e përdorën njerëzit e Konstantinit për të rikthyer atë në fron dhe për të larguar nga pushteti Venizelosin.

Fajtor për disfatën studimet cilësojnë Venizelosin jo mbretin. Studiuesja britanike e historisë së diplomacisë, Margaret Makmillan në veprën e saj "Paqebërësit" mbi Konferencën e Paqes (botim anglisht në Londër, 2001) në faqen 4 përmend burrat më të shquar që morën pjesë në Konferencë, që nga presidenti i SHBA, Udro Uilson deri tek Laurenci i Arabisë i mbështjellë me misterin e rrobave arabe. Ajo shënon se ishte edhe "Elefter Venizelosi, patrioti i madh grek, që e çoi vendin në katastrofë." Gazetari e studiuesi perëndimor me origjinë serbe, Misha Gleni në librin e tij voluminoz "Ballkani" botuar në SHBA në vitin 2000 ka theksuar : "Përgjegjësia për katastrofën e Anadollit duhet të bjerë mbi shpatullat e dy burrave, Deivid Llojd Xhorxh dhe Elefter Venizelos, ndonë se nuk ishin pa përgjegjësi Presidenti Udro Uillson dhe Kryeministri Klemanso" (fq. 382).

Më gjatë e më qartë se si Llojd Xhorxh dhe Venizelos e futën Greqinë në luftë dhe se si të dy ata u ndikuan fuqishëm për këtë ndërmarrje nga tregtari i madh i armëve Bazil Zaharov e ka shtjelluar Stenford J. Shou në veprën disa vëllimëshe "Nga Perandoria tek Republika", botuar në anglisht në Ankara në vitin 2002. Në vëllimin 2 ai ka vënë në dukje se Zaharov e kishte ndihmuar shumë Llojd Xhorxhin të bëhej kryeministër dhe ishte shumë i pasionuar që të realizohej Megaliidea, siç e kishte parashtruar Venizelosi, që Greqia të rikrijonte Perandorinë Bizantine dhe kjo të bëhej bazë mbështetëse e Perandorisë Britanike.&nbs p;

Shou ka cituar nga një libër i autorit Enthëni Ollfrei, botuar në vitin 1989, se Zaharov i ishte drejtuar Llojd Xhorxhit: "Unë dua që ju të mbështesni çdo lëvizje greke kundër turqëve". Përgjigjen ai e mori për ditëlindjen e tij. Llojd Xhorxhi shkoi ta takonte dhe ashtu si rastësisht (u shpreh): më thanë se ke ditëlindjen sot. Dua të të bëj një dhuratë që do të të lumturojë me të vërtetë. Pra, vepro dhe thuaj atij mikut tënd Venizelos se unë do t'ju bëj dhuratë Azinë e Vogël". Zaharovi po bënte propagandë me shtyp e radio, që t'u frynte flakëve të patriotizmit grek duke përhapur lajme se turqit po kurdisnin një masakër mbi të krishterët në Smirna (Izmir)" (fq 389).  

Studiuesja britanike e historisë së diplomacisë, Margaret Makmillan ka shkruar: "Venizelos adhurohej aq shumë sa për mendimin e Llojd Xhorxhit ishte burrë shteti më i madh që kishte nxjerrë Greqia qysh nga koha e Perikliut" ("Paqebërësit" fq.364). Edhe Shou ka shkruar afërsisht të njëjtën gjë: "Venizelosi përdorte gjithashtu një diplomaci personale të shkëlqyer, veçanërisht me shumicën e anëtarëve të delegacionit britanik, të cilët i magjepste me gjithfarë dëfrimesh e shërbimesh të tjera deri në plotësimin e nevojave më intime, duke i ngopur në të njëjtën kohë me versione të bujshme e autoritare greke për çështjet që shqyrtonte Këshilli i Lartë (i Konferencës së Paqes A.B.). Një nga arritjet më të mëdha ishte kur bëri për vete, Harold Nikolsonin, në atë kohë një anëtar i rangjeve të ulta në delegacionin britanik… që u bë më progreku në delegacionin britanik pro grek" (fq 396,398).

Më 5 Maj 1919 tre udhëheqësit e mëdhenj të SHBA (Uillson), Francës (Klemanso) dhe Britanisë (Llojd Xhorxh) u takuan fshehurazi nga italianët e vendosën që Greqia të pushtonte Anadollin perëndimor. "Një triumf personal për Venizelosin. Llojd Xhorxh e thirri atë po atë mbasdite në studion e tij private" (Shou, vepra e cituar fq. 490, 491). "Venizelos veproi menjëherë për të përgatitur ekspeditën greke që të dilte në det sa më parë"(fq.492). Dhe "Flota pushtuese me 18 anije që transportonin 13000 njerëz, 4000 kafshë e 750 topa të Divizionit të parë grek me komandant kolonelin Zafiriu u nis nga Selaniku më 13 Maj 1919 në mëngjez" (fq.500). Nuk e dimë nëse majori Gavril Meksi ishte qysh atë ditë në krye të forcave pushtuese greke. Por dimë se komandant i ekspeditës is hte një kolonel, pra një ushtarak vetëm pak më lart në gradë se shqiptari Meksi. 

Kur filloi punën Komisioni i çështjeve shqiptare greke në Konferencën e Paqes Venizelosi, sipas Margaret Makmillanit, bënte gjithfarë presionesh e intrigash. "Ai shtronte dreka e darka, dërgonte letra e memorandume. Në SHBA dhe Europë simpatizuesit e tij bënin mitingje, në Ballkan e në Turqi agjentët e tij ngrinin në këmbë bashkësitë greke që t'i dërgonin peticione Konferencës së Paqes, duke i kërkuar që t'i përfshinte në Greqi. Profesorët luteshin që grekët të mos liheshin nën sundimin e shqiptarëve "të racës së vetme që Europa nuk kishte qenë në gjendje ta qytetëronte (Kurse shqiptarët nga ana e tyre u luteshin SHBA të vendosnin mandatin mbi ta" ("Paqëbërësit" botim anglisht, Londër 2001, fq. 364, 367).

Nuk e dimë kështu apo ndryshe ua ka mësuar gjimnazistëve në Tiranë Gavril Meksi me kompetencën e tij këto ngjarje historike! Po djalit të tij, Aleksandrit, si mund t'ia ketë rrëfyer?!. Po të gjykojmë nga politika që bëri në çështjen kombëtare si partiak pëdëist dhe si kryeministër dhe që bën si politikan i çoroditur nuk duhet t'ia ketë mësuar kështu. Nuk e marrim vesh si paska qenë ajo kompetenca e majorit grek në mësimdhënien e historisë për gjimnazistët shqiptarë. Mos ka qenë tejngopje me data e rrëfime në frymën e stilin e historiografisë helenofile?!

Prandaj duhen vlerësuar më shumë si hi syve fjalët që i paska thënë Gavril Meksi Nexhmi Ballkës se: "marrëdhëniet shqiptaro-greke kishin kaluar në plan të dytë pas luftës me Turqinë". Përkundrazi, dokumentet tregojnë se Greqia meqenëse nuk bënte dot aventurë ushtarake, ishte agresive në lëmin politik e diplomatik kundër Shqipërisë që të kompensonte një pjesë të disfatës në Azinë Vogël. Kështu ka ndodhur edhe pas disfatës së grekëve në Qipro në vitin 1974, kur bashkimin e ishullit me Greqinë e pengoi ndërhyrja ushtarake turke dhe u krjiua ndarja që vazhdon. Greqia donte një kompensim dhe e drejtoi tehun e agresivitetit të saj kundër Shqipërisë për Vorio-Epirin, gjë që e shohim konkretisht çdo ditë.

Në vitet 1920, pra, Greqia më shumë se për majorë ushtrie kishte nevojë për mësues kompetentë historie në zonat ku kishte pretendime. Të mos e harrojmë këtë. edhe në qoftë se na kërkojnë ta harrojmë mbrojtësit e Aleksandër Meksit dhe duan të na detyrojnë të mos e themi gjyqtarët e tipit Gogo-Kondi, që i përshtaten politikës së Aleksandër Meksit.

Një tjetër Venizelos, Sofokliu e ka vazhduar dhe më me egërsi politikën anti-shqiptare. Ai e ka përcaktuar në vitet pas LDB se misioni kryesor i Greqisë dhe i çdo greku është të mos heqë dorë kurrë nga "çlirimi" (pushtimi) i Epirit të Veriut. Ky Venizelos në vitet 1960 i kërkonte Hrushovit të kujdesej për fatin e grekëve të Korçës dhe Hrushovi e bëri pyetjen nëse kishte grekë në Korçë, sikurse e bëri këtë pyetje dhe një ambasador amerikan në Tiranë para pak kohësh për shkak të ngacmimeve greke. Enver Hoxha bëri mirë që u zemërua me pyetjen e Hrushovit. Kurse tani pushtetarët shqiptarë hiqen sikur nuk i dëgjojnë gjëra të tilla. Edhe Meksi tani që nuk është në pushtet nuk ka veshë për kësi gjërash.

Venizelistë të rinj janë aktivë në politikën greke tani, siç janë dhe klanet tjera familjare tradicionale Papandretë, Karamanlisët, Micotaqët, Pangallot, Kaklamanët. Këta nuk bëhen aspak më miqsorë sesa ua lypin interesat ekspansioniste të Greqisë në Shqipëri për hir të marrëdhënieve tradicionale që mund të kenë pasur me ndonjë Meksi ose Pituli, apo të marrëdhënieve të tanishme me Meksin, Nanon, Berishën, Ruçin, Metën, Mediun, Cekën e të tjerë.

 

Atdhetarizmi shqiptar nuk tregohet duke i shërbyer Greqisë

 

Gogoooo…po këto si duhet t'i cilësojmë "aludime fyese" të Abdi Baletës për Aleksandër Meksin, krijim "pështjellimi fyes" për Aleksandër Meksin, apo fakte historike, që duhen ditur dhe vlerësime poltike që duhen bërë?!

Po ti Leka i vogël, biri i denjë i oficerit madhor grek, që kishte zgjedhur kampin venizelist, ndjehesh krenar apo i cënuar në nderin tënd për këtë gjë që e ka lënë me fjalë babai tënd? Po ti nusja e shkathët e Lekës, Dhurata, e reja e përgjëruar e Gavrilit që mbete nëpër gjykata si do ta quash vjehrrin tënd "atdhetar të madh shqiptar" vetëm pse kishte gjak shqiptari dhe jepte mësime historie në Tiranë, apo së pari patriot grek se i ka bërë shërbime ushtarake e politike, ndoshta dhe të tjera, Greqisë, në luftra pushtuese dhe në veprimtarira politike komplotuese?!

E përsëris, shqiptarë kanë qenë edhe Spiromilot e Himarës ushtarakë grekë që kanë punuar kundër Shqipërisë, edhe Zografi i Tepelenës që shpalli bashkë me Karapanon Autonominë e Epirit të Veriut ta shkëpuste nga Shqipëria më 1914, edhe Zhapa i Labovës, që tradhëtoi Ali Pashë Tepelenën, luftoi për grekët dhe tërë pasurinë e tij të madhe e la për Greqinë, edhe Bankat e Averofët që bënë të njëjtën gjë me pasuritë e tyre, edhe Meksët e Labovës, që bënë Greqinë me flotë lufte, edhe Panagallosët e të tjerë, që i kanë bërë shërbime të mëdha Greqisë duke u sjellë herë pas here armiqësisht  ndaj Shqipërisë.

Shqiptar është edhe Vasil Kondi, që bën libra antishqiptarë, edhe Pirro Dhima, që i ka bërë shërbime të mëdha sportive Greqisë e tani do t'i bëjë shërbime politike kundër Shqipërisë. Për këtë shumica dërrmuese e shqiptarëve nuk e quajnë atdhetar, por renegat e tradhtar. Të shërbesh në ushtrinë greke, të bësh luftë agresive pushtuese për Greqinë, armiken e Shqipërisë, nuk është më pak e papranueshme se kur një sportist ngre flamurin grek në gara ndërkombëtare dhe fiton medalje për Greqinë.

Ata sportistë shqiptarë, që janë vënë në shërbim të sportit grek, një ditë kur të mos kenë më përkëdheli atje mund të vinë në Shqipëri, të hapin palestra, të bëhen trajnerë, t'u mësojnë të rinjëve shqiptarë me komptencë sportin, sikurse u mësonte "me kompetencë (!)" majori e venizelisti grek, Gavril Meksi historinë gjimnazistëve në Tiranë. Por lidhja me Greqinë mbetet, edhe sikur ata të mos katandisen deri në nivelin e agjentit grek. Atdheu i tyre Shqipëria do t'i pranojë se janë shqiptarë. Por nuk mund të quhen atdhetarë vetëm se janë shqiptarë. Sipas logjikës së familjarëve të Gavril Meksit, të atyre gjyqtarëve që bënë si deshi Aleksandër Meksi, të atyre që nëpër gazeta na këshillojnë se nuk duhet të flasim për Gavril Meksin pasi u dëmtuaka elementi i shëndoshë në Shqipëri nuk u dashka të frikësohemi se mund të na ndodhë që dhe trashëgimtarët e Pirro Dhimave një ditë të kurdisen në kolltuqet e drejtuesve të Shqipërisë bashkë me pasardhësit e Karathanove?!

Ja ky është problemi i mprehtë i ditës për të cilin sjellim në kujtesën e shqiptarëve se Aleksandër Meksi, që u bë kryeministër, ishte bir oficeri grek. Ja ky ka qenë synimi i shkrimit të 4 Dhjetorit 2001 kur i kërkoja shpjegime Berishës, ndërsa ky vazhdon të heshtë. Shkrime si ky që bën gazeta "55" nuk e përligjin dot këtë heshtje të Berishës as thirrjet të mos flasim e të mos shkruajmë për Meksët.

 

2 Tetor 2004                                                     Abdi Baleta

 

 

(vijon nga numri i kaluar)

BAZE DHE DUKURIA E VRASËSVE ME PAGESË NË PUBLICISTIKË

Mero Baze ka bërë batakçillëk dhe në bashkëpunim me Badhyl London

 

Më 28 Tetor 2000 në gazetën “Tema” të Mero Bazes u botua një nga shkrimet më të ndyra, më të egra, më fyese e më shpifëse që janë shkruar kundër meje i titulluar  “Nga naiviteti i Brojkës tek përçartjet e Baletës”.  Nënshkruesi i këtij artikulli të gjatë, poeti politik social-demokrat-berishist Bardhyl Londo, derdhte një lumë llumi e mllefi politik krejt të pahishëm për një poet.

Meqenëse i isha kundërvënë propozimit të  Bazes tri javë më parë  Londo më vërsulej me akuzën : “Kërkon konservimin e PD-së e  vetshpallet mbrojtës i Berishës”. Ishte i zemëruar tej mase Londo që unë ngrihesha kundër shqyerjes së dyervet të PD-së dhe kundër rikthimit në këtë parti të Preç Zogajt,  Arben Imamit e të tjerëve dhe i bëja thirrje Berishës të mos e fuste PD-në në këtë rrugë pa krye. Kanë kaluar 4 vite qysh atëherë, Berisha hyri në atë rrugë ku e shtynte Londo. Ku është tani PD-ja? Është ende në fillim të atij ”fillimit të r i’ që nuk ka fund. Berisha ende vazhdon të çirret “dua PD me fytyrë të re”, ndërsa në fytyrën e PD-së varen edhe më shumë laprat e vjetra dhe thellohen rrudhat e krijuara  këto 4 vitet e fundit.

PD-ja  është katandisur në derexhenë që ishte PPSH-ja në vitet 1989-91, kur Ramiz Alia për ta shpëtuar e shkërmoqte dhe më keq me ato idetë për ta bërë partinë të hapur për masat pa parti. Edhe Saliu kështu po trumbeton tani se po hap PD-në për “shoqërinë civile”. Edhe London ka filluar ta zerë frika nga kjo “hapje” se mund ta flakë jashtë kolltuqevet partiake e parlamentare që zuri.

Më 28 Tetor 2000 poeti politikan Londo më bënte pyetjen sarkastike : “Nga kush do ta mbrojë Abdi Baleta Sali Berishën”. Edhe unë atëherë i jam përgjigjur jo pa sarkazëm, por edhe seriozisht se doja ta mbroja Sali Berishën  në radhë të parë nga armiku i tij kryesor, Sali  Berisha dhe nga salistët servilë. Tani pas 4 vitesh jam i kënaqur  për këtë përgjigje, pavarësisht se Berishën nuk  e mbrojta dot. Atë nuk ke si ta mbrosh. Berisha politik (si rol politik jo si figurë politike) nuk do dhe nuk pranon në asnjë mënyrë që dikush ta mbrojë kundër armikut të tij kryesor, Sali Berishës karrierist dhe Salës politikanist. Berisha në asnjë mënyrë nuk do që dikush ta mbrojë nga salistët servilë.

Saliu i tëhoqi pranë vetes edhe Ftamir Mediun, edhe Preç Zogajn e Arben Imamin, edhe Spartak Ngjelën, edhe Gramoz Pashkon. Saliu shkoi edhe më larg se propozimi i Mero Bazes, vuri në krye të lëvizjes “Nano, ik!” Nikollë Lesin. E çfarë fitoi? Përsëri mbeti duke iu lutur “shoqërisë civile” t’i shkojë në ndihmë. Lë të pakënaqur qëndrestarët dhe po rrit dyshimin tek servilët e tij

Londo shprehte një pezmatim të madh : “ Për fat të keq Baleta nuk është pa ndikim në elektoratin e djathë”. Dhe  për t’i ikur këtij “fati të keq” turfullonte : “Po cili është nacionalizmi i Baletës dhe çfarë synon ai?. Ai më shumë se nacionalizëm shqiptar është nacionalizëm grek, madje i qarqeve më shoviniste greke...me predikimet tij bashkohet me shovinizmin grekomadh të Vorio Epirit. Njëlloj si ky shovinizëm ai i shpall armiq të gjithë ortodoksët, të gjithë jugorët, madje dhe të gjithë lebërit, mbjell përçarje krahinore”. Nuk ishte vështirë të hidhja poshtë këto shpifje e marrëzira. Edhe jam tallur me të. E si të mos talleshe me këtë “ortodoks” Përmeti që ende n uk dinte se grekët dhe jo unë i quajnë gjithë  ortodoksët vorio-epirotë dhe të tyret! Si të mos talleshe me një poet që më quante grekomadh pse demaskoja politikën shoviniste antishqiptare të shtetit e të kishës  greke dhe nuk bëhesha pasues i “nacionalizmit qytetar” të  Berishës që lavdëronte miqësinë me Greqinë dhe i përjargej Janullatosit!

Londo qysh atëherë nuk e ka bërë më veten për t’u tallur me gjëra të tilla, por është bërë qesharak me gjëra të tjera. Edhe atij si Myftarajt më pas, i jepnin të botonte me emrin e vet gjepura që i sajonin të tjerët. Tani pas 4 vitesh ka dhe më shumë prova se as Londo, as “Tema” nuk i kishin seriozisht e sinqerisht ato shqetësimet se “nacionalizmi skizofrenik” i Baletes, ishte i njëjtë me “shovinizëm grek”, se Baleta po sulmonte jugorët e ortodoksët. Po të kishin të tilla shqetësime serioze ata do të ngrinin në të rallë zërin kundër shovinizmit grek siç kemi vazhduar ta bëjmë pa ndërprerje ne në “Rimëkëmbja”.Kurse Baze është bërë një mbrojtës i flakët i politikës e diplomacisë greke.

Baze e gërvishti pak atë formulën për rrezikun “labo-vllaho-ortodoks” që  shpallte për disa kohë Myftaraj në “Rimëkëmbja”, por nuk e vazdoi më tej. As Londo nuk tha gjë për këtë formulë, por sulmonte vetëm Baletën. Edhe kur unë kam shkruar një vit të tërë në “Kundërshpifografi” për të demaskuar këtë formulë, Baze dhe Londo kanë heshtur, sepse e kishin Myftarajn të taborrit të  “vrasësve me pagesë”. Kurse tani, në Shtator të vitit 2004, Mero Baze e vë gazetën e tij “Tema” në dispozicion të Kastriot Myftarajt që të sulmojë shqiptarët toskë, shqiptarët ortodoksë pa asnjë dallim, pra të ripërtërijë atë provokimin e tij që bë nte nëpërmjet formulës “labo-vllaho-ortodoks” (shih shkrimet e Myftarajt “Miti i harmonisë fetare dhe realiteti i konfliktit”, “Si po shndërrohet Shqipëria në Qipro”, “Feja e shqiptarit nuk është shqiptaria” , “Tema” 19-22 Shtator 2004).

Ai, Bardhyl Londo, që në Tetor 2000 bubullinte me trillimet e tij në “Tema” se Abdi Baleta ishte kundër gjithë jugorëvet e ortodoksëvet tani hesht kur në gazetën e Bazes bëhen vërtetë  poshtërsira të tilla duke sulmuar ortodoksët e jugorët me arrogancë. Kundër këtyre përçartjeve të Myftarajt unë kam shkruar në “Kundërshpifografi”; si dhe kur ai të njëjtat gjëra i ka zhgarravitur në gazetën “Sot” në muajt e parë të vitit 2004, për të shpalosur dëshirat e tij dhe  synimet e politikës greke që Shqipëria të ndahet si Qipro. Baze hesht për këto dhe si duket kërkon ta shfajsojë veten vetëm në rrugë të tërthortë duke botuar në “Tema” më 24 Shtator një reagim  të Arben Kallamatës që nga Kanadaja me titull “Realitete konfliktesh të paqena”.

Pavarësisht nga ndonjë rezervë e pjesëshme reagimi i Kallamtës  në tërësi, në  thelb, në përmbajtje dhe në synime është shumë i drejtë, i goditur dhe i jep një shuplakë të fortë shpifografit Myftaraj dhe  Bazes që lejon e nxit  provokimet e tij në “Tema”. Pas reagimit të Arben Kallamatës Baze ka dhe më shumë detyrim të sqarojë lexuesit se në cilën anë të debatit qëndron ai vet dhe jo vetëm  të mpleksë lëmshe ku të ngatërrohen të tjerët që Mero të shesë sa më shumë kopje të gazetës e të fitoj ë para. Po Bardhyl Londo që këtë temë e ka trajtuar para 4 vitesh pse nuk vepron si Kallamata? Sepse e ndalon solidariteti i  vrasësve me pagesë midis Myftarajt, Bazes e Londos që edhe para katër vitesh kanë bashkërenduar punët midis tyre!

E kam marrë vesh me kohë se reklama poetike për poetin e Përmetit kishte bërë që dhe ky të tërhiqej si Laço nga provinca në Lidhjen e Shkrimtarëve në Tiranë në kohën e Enverit, për vdekjen e të cilit ka shkruar një prozë poetike me shumë përdëllim, siç kanë shkruar prozë e poezi mallëngjyese  edhe Besnik Mustafaj, Mujë Buçpapa e të tjerë anëtarë të shquar të shtabit propagandistik të Berishës ( këto po i riboton tani “Milosao”).

Poeti Londo, i fshehur gjatë stuhisë së vitit 1990-91, përshtypjen  e parë acaruese fillimisht e kishte bërë me vargjet cinike të thurura në vitin 1991 : “në qofsh kështu demokraci/ mos ardhësh kurrë”. Më pas kur e pashë dhe e dëgjova më bëri dhe një përshtypje të veçantë me vallen e madhe të zezë rreth syve dhe zërin e tij të çuditshëm. Më pas më bëri dhe një përshtypje tjetër të veçantë të hidhur politike kur e pashë  më 12 tetor 1998 në sallën e Teatrit të Operas e të Baletit si kryesuesin e takimit të Sali Berishës me intelektualët. Nuk qëndrova dot pa ia kujtuar ato vargjet e vitit 1991, megjithëse Berisha e kishte përzgjedhur dezertorin nga partia e Gjinushit dhe e Laços (PSD) për ta ngjitur në majën e hierarkisë së PD-së.

Më vonë Londo u dallua për një karrierizëm të shfrenuar e të neveritshëm kur iu drejtua me padi mistrece gjykatës, pikërisht asaj gjykate që e ka mallkuar PD-ja se bënte lojën e socialistëve në shpërndarjen e  mandateve të deputeteve në vitin 2001, për t’i xhvatur mandatin e deputetit ballistit Luan Myftiu, poetit  beratas që ndryshe nga poeti përmetar Londo ishte në  burg gjatë diktaturës komuniste.

Dhe pikërisht një i tillë si Bardhyl Londo në “Tema” të Mero Bazes në Tetor të vitit 2000 më sulmonte mua si njeri që isha vënë në shërbim të shovinizmit grek , meqenëse Greqinë e demaskoja më fort sesa i duhej Berishës; më shpallte prishës të mrekullive që po bënte Sali Berisha për nacionalizmin shqiptar, se gjoja me ekstremizmat e mia kundër Greqisë kisha larguar banorët e krahinave të jugut nga nacionalizmi i zbutur i Sali Berishës, duke i trembur ata me nacionalizmin tim ekstrem. Pikërisht ky dhe gazeta e Mero Bazes, jo “Koha Jonë” apo “ZP”, ishin ngarkuar të jepnin alarmin kundër rrezikut të “nacionalizmit skizofrenik” të Baletës.

Baze e Londo, madje as “vrasësi me pagesë në publicistikë” nuk kanë  folur fare për këtë “nacionalizëm skizofrenik” tani që pamë nacionalizmin që shpërtheu me rastin e ndeshjes së futbollit Shqipëri-Greqi të 4 Shtatorit 2004, kur edhe në Gjirokastër pas shumë vitesh ndrydhjeje të tmerrshme nga greqizma e grekofilia shpërtheu fuqishëm fryma kombëtare shqiptare, sa njerëzit me flamujt kuq e zi vërshuan nëpër Dropullin e përmbytur nga mbishkrimet në greqisht. Bazes e Londos ua kaloi në salizëm zbutës përballë grekëve Mehmet Elezi që trilloi termin “Topnacionalizëm”. Ua hodhi dhe Mustafa Nano që vuri në përdoim njëherësh dy terminologji anti-nacionaliste “ histeri spo rtivo-nacionaliste” dhe “patriotizëm idhnak”. Ua mori radhën edhe gazetari Armir Shkurti që prodhoi kultivarin më të ri të terminologjisë anti-nacionaliste “ hip-hop patriotizëm”. Tani të gjithë e shohin se në shërbim të politikës së shovinizmit grek në Shqipëri është vënë politika e Berishës dhe propaganda e shkruesve të tij si Mero Baze, Mehmet Elezi, Qemal Sakajeva, Bardhyl Londo, Besnik Mustafaj, Enver Lepenica (Memishaj), Kastriot Myftaraj etj.

Pas reagimeve të mia kundër shkrimit të Londos në vitin 2000 miku i tij Mero Baze asnjëherë nuk bëri ndonjë sqarim të pozitës së tij si drejtues i “Temës”, as ndonjë gjest sado të vogël distancimi nga ky shkrim. Pra, ishte në një mendje me të. Por kam prej kohësh bindjen se Mero ka pasur dorë edhe në konceptimin e redaktimin e shkrimit të Londos. Kurrë më pas nuk kemi parë në shtyp ndonjë shkrim të ngjashëm nga pena e Bardhyl Londos. Vetëm në shkrimin kundër meje e kam parë London aq zemërak në publicistikë sa atë kallajxhiun nga Përmeti, Mitron, që vinte çdo muaj Maj në fshatin tim në Mat për të kallaisur enë dhe rrotullohej si i xhindosur me dy këmbët në tepsitë e kusitë e vjetra kur kishte për t’i kruajt ur mirë me rërë para se të hidhte kallajin. Kështu bëri një poet përmetar për të kënaqur pronarin e gazetës, Mero Bazen, për të  kallaisur politikën e Berishës duke hequr njollat e ndryshkut që gjoja i kishte hedhur “nacionalizmi skizofrenik” i Abdi Baletës. Ai shkrim nuk mund të kishte vetëm dell poeti nga Përmeti, por edhe një dozë të mirë marifeti e rrene gazetari prej Tepelene.

 

Ortakëria kastriomyftarse zbulon  më keq huqet e huqit të Mero “kërcikuqit”

 

Kjo bindje ka ardhur duke m’u shtuar, sidomos kur kam lexuar edhe shkrime të kolegëve të Meros në “Albania” për huqet e këqija të “kërcikuqit” nga Peshtani i Tepelenës, për provokimet me rrena që kurdiste Mero në faqet e “Albania-s”, për punët e zeza që paska bërë “Kokë-çorapja”e gazetarisë, sikurse e quajtkan tani ish-kolegët më të afërt Meron. E kam marrë fillimisht këtë vetëm si “nofkë” që ia vënë njëri tjetrit kolegët. Por kur vëzhgoja për zbavitje “betejat spiunologjike” midis kampesh kundërshtare që u zhvilluan  në faqet e gazetës “Sot”  në verën e  këtij viti (2004) vura re  që “Çorapja” ishte dhe pseudonim sigurims. 

Shumë nga shkrimet spiunologjike janë botuar në “Sot” me nënshkrimin autorial “Nga Kastriot Myftaraj”. Por sigurisht nuk  janë shkrimet e tij.  Një shkrues i rëndomtë si ai nuk ka ku t’i gjejë ato fakte. Këtu nuk flitet për ngjarje si ato që botojnë e komentojnë në gazetën “55” Kastriot Dervishi dhe Albert Kotini, duke u mbështetur në koleksione gazetash të vjetra e dokumente arkivore të vëna në dispozicion të publikut, ose të siguruara në saje të një detyre të mëparshme. Shkrimet spiunologjike  “nga Kastriot Myftaraj” mund të bëhen vetën nga njerëz që punojnë ose kanë vjedhur materiale në zyra shërbimesh sekrete, nga shtabe agjenturore të specializuara për provokime, nga një numër shumë i pakët pushtetarësh të lartë që janë informuar nga shërbimet sekrete, jo nga çdo provincial që vjen të bëhet gazetar në Tiranë.

As Mero Baze nuk mund t’i bëjë ato shkrime vetëm, edhe pse është shumë më pranë Berishës se Myftaraj, sikurse nuk besoj se ka qenë në gjendje të bënte i vetëm librin për “Realitete shqiptaro-amerikane “ në vitin1997, kur duhej mbështetur raporti anti-amerikan që paraqiti shefi i SHIK-ut Gazidede në Kuvend dhe denoncimi që i bëri politikës amerikane po në Kuvend BlerimÇela.

Veç kësaj shkrimet e spiunologjisë, atësia e të cilave i lihet Kastriot Myftarajt, kur ai mund të jetë më i fundit nga të trazuarit në përdhunimin e të vërtetave para se të dalin përgojimet në “Sot”, nuk janë aspak në stilin e të menduarit e të shkruarit të tij. Të gjitha shkrimet që janë botuar në “Sot” me autorsinë  “nga Kastriot Myftaraj” në stilin e të menduarit e të shprehurit, në terminologjinë e përdorur, në morfologjinë e fjalëve e sintaksën e fjalive, në referencat e huazimet, e në çdo gjë që ka të bëjë me formimin e shprehjen  e mendimit qëndrojnë shumë më afër librit “Realitete shqipta ro- amerikane” që ka për autor të njohur Mero Bazen se sa pranë palolibrit “Nacional-islamizmi shqiptar” që ka për autor të njohur Kastriot Myftarajn. Nëse nuk do të shkru hej “nga Kastriot Myftaraj” të gjithë shkrimet e botuara nën këtë autorsi në “Sot” atyre që ndjekin me kujdes publicistikën prej vitesh do t’u ngjanin më shumë si shkri me te Mehmet Elezit, Mexhit Prençit, Aurel Plasarit, Mujë Buçpapës, Enver Lepenicës dhe të disa gazetarëve që bëjnë xhiron nga një redaksi në  tjetrën. Ato shkrime kanë dhe një njëtrajtshmëri bezdisëse, një thatësi teknokratike raportimesh që nuk mbulohet dot nga një lustër gazetareske.

Shkrimet e botuara në “Sot” me autorsinë “nga Kastriot Myftraj , ndryshojnë shumë edhe nga një shkrim i botuar kohët e fundit në emër të tij në “Republika” dhe dy “polemikat” me mua në  “Tema” ku dallohet puna e tij. Shkrimet e tij ngjajnë pak dhe me artikujt që bën Mero Baze, shkrimet e të cilit në përgjithësi kanë pak ngjashmëri stilistike e gjuhësore me librin “Realitete shqiptaro-amerikane”. Mero ka vite që lexuesit i jep vetëm ca copëza shkrimesh që  i katranos në nxitim e sipër dhe nuk ka bërë më asnjë analizë që të dëshmojë se ai ka aftësitë të përsërisë diçka të ngjashme me “Realitete shqiptaro-amerikane”.

Pra ato që lexojmë në “Sot” nën pseudonimin “shkruar nga Kastriot Myftaraj”, nuk janë shkrime të fantazisë delirante  “kastriotmyftarse”, por janë raporte të akullta profesionistësh të shërbimeve sekrete, të paraqitura nën një veshje të lehtë gazeta reske të gazetarëve që u pëlqen të mbeten më shumë anonimë kur është fjala për punë me zarar . Duke e njohur delirin e Kastriotit  për të rënë në sy ustallarët e tij ka shumë mundësi që ia përdorin emrin si pseudonim pa e venë fare në dijeni.

Ai duket që  vuan shumë nga një trajtim i tillë mospërfillës përderisa kërkon ngushëllim duke u ankuar se shkrimet e tij ia paskam vënë unë ndonjëherë në “Rimëkëmbja” pa e pyetur. Kurse ai i sillte vet ato, ose i dërgonte me disketë nëpërmjet kolegëve të mi me të cilët pinte rregullisht kafe në “Aroma”.

Pas procesit gjyqsor nëpër të cilin kaloi Kastrioti për paloshkrimet e tij dhe ku doli pa u lagur shumë, me një javë paraburgim, sepse u moblizuan shumë mekanizma për ta nxjerrë nga bataku , deri politikanë e priftërinj në një konferencë të organizuar nga Kisha katolike (nuk kemi shenja se mund të jetë shqetësuar e të ketë ndërhyrë Vatikani) ai tani ka rënë edhe më keq nën mëshirën e keqpërdorimit nga ustallarët e tij. Nën emrin e tij janë botuar në “Sot” shkrimet më të pahishme  që i janë dashur  Sali Berishës për të sulmuar Fatos Nanon dhe Alfred Moisiun në një mënyrë aq vulgare e provokuese sa nuk mund ta bënin komand os ose mercenarë të tjerë të shtypit shpifarak berishian. Kastriot Myftaraj tashmë është keqpërdorur kaq shumë sa dhe ai me megallomaninë e tij paranojake e ka lëshuar veten deri në atë derexhe ku nuk i ka mbetur më gjë për të humbur dhe e pranon si mënyrë jetese të njihet si autori i përçartjeve më të mëdha në shpifografinë, shpifologjinë e spiunologjinë gazetareske shqiptare.

Emrin e tij tani e sheh si autor shkrimesh të ndyra provokuese e makinacionesh të poshtra politike sa tek “Sot” kur duhet të bëhen sulme kundër drejtuesve të shtetit shqiptar e shpallur rezultate kërkimesh spiunologjike, tek “Republika” kur duhen bërë për llogari të Berishës sulme anti-amerikane si ato që bënte Mero Baze në vitin 1997, tek  “Tema” e Mero Bazes kur duhen rindezur flakët e shpifografisë kundër atyre që nuk i duron dot Berisha si në rastin  e provokimeve të bëra kundër meje  më 24 e 25 Korrik dhe më 11 Shtator 2004.

Pastruesi i tymtarëve të Berishës dhe të Mero Bazes, Kastriot Myftaraj nuk turpërohet për asgjë kur përsërit gjepurat e tij të bëra bozë dhe nuk duhet kërkuar e pritur prej tij të mësojë ndonjë sjellje qytetare e profesionale të ndryshme nga sjelljet e deritani shme. Ai është kthyer në një ekzemplar të rrallë në Shqipëri i të akuzuarit para gjykatës dhe i të paraburgosurit për nxitje urrejtjeje fetare, ndonëse qysh në formuli min e akuzës i bënë një lehtësim të madh sepse lanë jashtë atë pjesë të denoncimit ku bëhej fjalë për nxitjen e urrejtjes dhe të përçarjes kombëtare e krahinore në Shqi përi dhe cënimin e integritetit territorial të shtetit shqiptar.

Ai edhe sikur të dojë të ndryshojë sado pak nuk e ka më veten në dorë të bëjë një gjë të tillë. Ai i ngjan të sëmurit nga një sëmundje e keqe që përpëlitet të gjejë ngushëllim e kënaqësi cinike vetëm duke infektuar sa më shumë të tjerët dhe mje diset ku i lejohet të futet. Prandaj atij i duket sukses i madh kur emrin e tij e përdorin disa gazeta për propagandën më të mbrapshtë.

Mero Baze duhej të kishte kuptuar gjëra të tilla para se dikush t’ia kujtojë. Por edhe Mero duket që nuk është plotësisht i lirë që në gazetën e tij “private” të refuzojë botime shkrimesh nga një Kastriot që e ndot. I tillë është fati i “vrasësve me pagesë në publicistikë”, apo i atyre që marrin në shërbim elementë të tillë, edhe pse ata mund të paraqiten si gazetarë me emër, si Mero Baze, apo si zhgarravitës të çakërdisur si bashkëpunëtori i tij. Mero “kërcikuqi” po del shpesh herë huq në atë huqin e tij të keq për ta perceptuar gazetarinë si shpifologji dhe për të mbetur rob i politikës mynafike.

 

Pse Baze u tregua i paaftë të mësonte nga këshilla e Kola Brënjon-it?

 

Para disa vitesh kur kam bërë me Mero Bazen një polemikë, jo edhe replikë si tani, (ndonëse  Baze e Myftaraj ende nuk kanë mësuar të bëjnë dallimin midis polemikës e replikës) i kam kujtuar atij një porosi shumë të vyer që jep Kola Brënjon-i, personazhi kryesor i romanit me të njëjtin emër të shkrimtarit të njohur francez Romen Rolan : “ Njeriu zotëri nuk duhet të pjerdhë më lart se bytha vet” ( botimi shqip fq. 161).Se çfarë kuptimi të madh ka kjo porosi e merr vesh gjithkush.

Edhe pse Mero Baze asnjëherë nuk reagoi vet ndaj huazimit të kësaj shprehjeje për të karakterizuar disa sjellje të tij ai e ka  ndjerë tehun e saj therës. Këtë e provoi publikisht “vrasësi me pagesë në publicistikë”, Kastriot Myftaraj, kur në palolibrin e tij “Nacional-islamizmi shqiptar...” merrte në mbrojtje të veçantë Mero Bazen duke më akuzuar mua se me shprehjen e francezit Brënjon ( jo të bin Ladenit) kisha bërë “terrorizëm verbal” ndaj të pambrojturit Baze. Ja dhe një provë përse Baze ka besim shumë tek “vrasësi me pagesë në publicistikë” dhe në shenjë mirënjohjeje të përjetëshme i vë në dispozicion faqet e “Temës”.

Por jam i vetëdishëm se kjo nuk është aryseja kryesore që tani Mero Baze del haptaz si ortak e sozi me Myftarajn në publicistikën provokuese e në shpifografi. Më shumë se gjithçka tjetër duhet t’i bashkojë roli politik që u kanë dhënë në përhapjen e tezave që përçajnë kompaktësinë kombëtare shqiptare dhe çojnë ujë në mullinjt e politikave të huaja armiqsore që synojnë ndarjen dhe copëtimin e Shqipërisë. Në faqen 94 të librit “Realitete shqiptaro-amerikane” ( botimi shqip) Mero Baze pasi ka përshkruar shkurt planin për qeverinë e “pajtimit kombëtar” që paraqiti Berisha më 9 Mars 1997 pasi e kishte humbur faktikisht pushtetin ka shkruar : “Propozimi i Berishës erdhi në një kohë kur tensioni në vend po rritej dhe kur rebelët e inkurajuar përditë e më shumë kishin vënë nën kontroll Skraparin, Gramshin dhe Beratin. Berisha ndo- dhej para alternativës ose të bllokonte urën e Shkumbinit, siç i rekomandonin disa ekspertë dhe ndarjen “de facto” të Shqipërisë në dy pjesë, ose një kundërmësymje ushtarake për shuarjen e rebelimit me forcën e rezervistëve të mobilizuar mbi lumin Shkumbin, çka në thelb ishte një koflikt Veri-Jug dhe realizonte një nga idetë e hedhura në opinionin ndërkombëtar nga disa liderë të opozitës dhe disa stacione prestigjioze informative dhe rrjetin televiziv CCN”.

Sikur të analizosh këtë paragraf në gjithë aspektet puna shkon shumë gjatë. Në atë që ka shkruar Mero ka shumë mjegull. Ai nuk ka thënë ato që ishin kryesoret : cilët ishin ata ekspertë që ia kishin bërë këto sugjerime Berishës? Ishin ata shqiptarë, të huaj, apo nga të dyja anët? Ishin ekspertë të politikës, diplomacisë apo të çështjeve ushtarake? Dhe mbi të gjitha MeroBaze nuk sqaron qëndrimin e tij ndaj këtij varianti. Kur e kemi lexuar për herë të parë në vitin 1997 këtë pjesë kemi qenë të prirur të mendonim se ishte shkruar me sugjerim të shtabeve berishiane për të lehtësuar pozitën kapitulluese të Berishës më 9 Mars 1997, për të treguar se ai nuk kishte zgjidhje tjetër përveçse të dorëzonte pushtetin, sepse nuk donte që  të vinte vijën e ndarjes në Shkumbin e të bëhej luftë Veri-Jug.

Për njëfarë kohe ky varianti që përshkruan Mero kaloi në heshtje, sikur të kishte qenë një thashetheme e dëgjuar në rrugë në ato ditë plot çoroditje. Por, ky variant u ringjall në propagandë në Dhjetor të vitit 2001, nëpërmjet palolibrit të Kastriot Myftarajt “Nacional-islamizmi shqiptar”. Kastrioti në këtë libër të shkruar për t’i shërbyer shfajsimit të politikës berishiane, i vetmi qortim që i bëhet Berishës është pse nuk dëgjoi ata “ekspertët” që ka përmendur Baze, të hidhte në erë urën e Shkumbinit, të vinte kufirin midis Gegërisë e Toskërisë dhe të zgjidhte kështu, sipas mendjes së shkalluar të Kastriotit “konfliktin brendashqiptar 2400-vjeçar toskë-gegë”. Kastrioti më mallkonte edhe mua që nuk kisha b ërë asgjë për ta nxitur Berishën të  vepronte kështu por mbajta qëndrim të kundërt.Kur shkroi kështu Kastrioti i pari që duhej të reagonte ishte Mero Baze, ai heshti. Nuk e bëri këtë as menjëherë as më vonë. Unë e denoncova publikisht qëndrimin provokues të Kastriotit si tradhti kombëtare.Berisha ka heshtur. Baze ka heshtur.

Ata ekspertë që ia kanë sugjeruar Berishës në vitin 1997 ndarjen e Shqipërisë në Shkumbin nuk kanë qenë origjinalë, vetëm kanë kopjuar. Madje dhe ato që  kanë shkruar Mero më 1997 e Myftaraj më 2001 kanë qenë shkruar më parë. Shkrimtari Kapllan Resuli në një polemikë të tij me punimet e Androkli Kostallarit për “Atributet e  Toskënishtes” ka sjellë një kujtim nga koha e burgut : “Jam dëshmitar i një skene të vitt 1980. I burgosuri politik Seit Bultica me moshë rreth 50 vjeç nga katundi Bulticë i rrethit të Tiranës, pjesëmarrës në Luftën Nacional-çlirimtare si partizan, anëtar i Partisë Komuniste Shqiptare më tha një ditë me zë të naltë : “Po të më vijë pushteti dhe një herë në dorë kam me zanë urën e Rrogozhinës ( mbi Shkumbin), me një qyp me tlyn dhe ata që do të vinë nga Jugu do t’i pyes si i thonë kësaj. Po më thanë TLYN do t’i lejoj me kalue. Po më thanë GJALP do t’u them; marsh mbrapa! Kshtu do t’ua baj edhe atyne që gjinden në Gegni. Ku janë e ku s’janë do t’i mbledh e do t’i nis nga kanë ardhë atje në Toskni, secili në shtëpi të vet. Gegnija ashte e jona e gegvet” ( Revista “Ylberi” botim shqip, Gjenevë 1996 fq.4). Nuk po hyj në këtë rast të komentoj qëllimin pse i ka shkruar Kapllan Resuli këto, por nuk kam arsye të dyshoj  se i ka trilluar vet. Shprehje të përafërta kam dëgjuar edhe unë si nga gegë dhe nga toskë.

Ekspertët e Berishës kanë pasur mendësi të tillë edhe po të mos kenë qenë nga  Bultica e Tiranës, nga ndonjë fshat i Matit apo Tropojës, por nga Peshtani i Tepelenës, si Mero Baze, nga Suli apo Sovjani i Korçës, si Kastriot Myftaraj, apo nga ndonjë fshat që nuk ia dimë emrin. Por ekspertët kështu i kanë folur në vesh Berishës më 1997. Ndërsa Kastriot Myftaraj ka botuar një palolibër në vitin 2001 për të stërholluar sipas orekseve të politikës greke e serbe, sipas realpolitikës së Koshtunicës që e adhuron atë që Kapllan Resuli e ka sjellë si një arsyetim përçart nga një i burgosur.

Më e keqja është se  tërë këto përsëriten në propagandën shqiptare pikërisht nga Kastriot Myftaraj dhe pikërisht në gazetën e Mero Bazes, “Tema “, më 25 Korrik 2004 nën pretekstin se po replikonin me shkrimin e Abdi Baletës që polemizonte me Sadik Bejkon. Mero Baze e kurdiste këtë provokim anti-kombëtar pak kohë pasi kishte marrë anën e një provokimi që i kishte bërë ambasada e Greqisë kryetarit të shtetit të Shqipërisë.

Kështu Baze e Myftaraj u puthitën si tenxherja me kapakun për të vluar katranin e an ti-kombtarizmit në propagandën shqiptare. Edhe pas reagimit tim me shkrimin “Nga batakçillëku tek delenxhillëku antikombëtar”,  dërguar nga Pogradeci më 26 Korrik 2004, Baze nuk reagoi si duhej , i bëri bisht ftesës sime që të polemizonte me shkrimin tim “Mero Baze lëpin dhuratën greke të pëgërë” dhe i hapi edhe më faqet e“Temës” për botimin e shkrimeve provokuese kundër meje e kundër interesave shqiptare  nën autorsinë e Myftarajt. Tani Baze ka marrë revanin për ta kthyer “Temën” në një gaze të të propagandës kastriotmyftarse kundër shq iptarizmit, myslimanizmit e ortodoksi zmit në Shqipëri, pra për ta afruar atë tek pozita që ka zënë prej disa kohësh gazeta tjetër berishiane “55”e Fahri Balliut, e cila ia kaloi “Temës” se mori më parë fiziono minë e një gazete në shërbim të politikës katolikocentriste siç kanë bërë edhe “Shqipëria Etnike” e Shkodrës dhe “Koha Jonë” e Tiranës.

Këto fakte më shtynë jo vetëm ta citoj dhe një herë shprehjen e  Kola Brënjon-it si mjaft e goditur për të karakterizuar veprimet propagandistike të Bazes, por edhe për të shtuar se Baze po bën diçka edhe më të pështirë: punët e prapanicës së vet që i pëlqen ta zhvendosë vertikalisht më lart përpiqet t’i bëjë më të zhurmëshme me prapanicë të huazuar nga “vrasës me pagesë në publicistikë”.

Është përsëri Romen Rolani që nëpërmjet personazhit kryesor të një romani të tij, Kola Brënjon-it, na ka lënë një vlerësim që është më i përshtatshmi për të kara kterizuar sjelljet e Mero Bazes  : “Asgjë tjetër nuk i pëlqen më shumë njeriut sesa kur të tjerët e lavdërojnë  për një talent që nuk e ka”. Baze, ashtu si Myftaraj, hyn në këtë rrugë se përveç detyrimeve politike që ka ( mbase dhe të tjera) vuan tej mase nga deliri të fitojë lëvdata si “gazetar i madh investigues” në politikë.

 

16 Shtator 2004                                                                   Abdi Bal eta 

Do you Yahoo!?
vote.yahoo.com - Register online to vote today!

Mos harroni se Shqiperia eshte nje Liste Informative Kombetare Shqiptare, synon ne nxitjen e atedhedashurise, tek te gjithe shqipetaret pa dallim Krahine, besmi dhe seksi. Me parimin : Me i nderuari nga ne eshte nacionalisti dhe ai qe  i sherben me shume ceshtjes kombetare... Per kete jane te ftuar te gjithe shqiptaret kudo qe ndodhen qe te kontribojne ne rritjen e atedhedashurise nder shqiptar...

Per tu anetaresuar ne liste e-mailo:

shqiperia-subscribe <at> yahoogroups.com

Per ta lene listen e-mailo:

shqiperia-unsubscribe <at> yahoogroups.com

==================================================================



Yahoo! Groups Links
Olsi | 23 Oct 12:56 2004
Picon

RIMEKEMBJA 19 TETOR 2004 [ ii ]

 

PO TOP CHANNEL, SA BLUZA SHITI?

 

Dit kur kombëtarja shqiptare e futbollit, grup i cili po kthehet në promovues origjinal të vlerave kombëtare shqiptare, shumë media dhanë lajme të ndryshme mbi atmosferën që zotëronte rrugëve të Tiranës dhe mjediseve të tjera sportdashëse. Disa njoftuan për intervistat që trajnerët dhanë, disa të tjerë për statistika dhe informacione, disa për shpërblimin që kryeministria dhe Dhoma e Tregtisë ofronin në rast suksesi. Kurse kanali televiziv Top Channel na habiti kur lajmin e radhës në kronikat e tij të lajmeve e shtjelloi në parametrat e bluzeve që kishin shitur tregtarët gjatë atyre ditëve para ndeshjes me Danimarkën. Me intervistat e realizuara nga gazetarët e tij, Top Channel arriti të bëjë edhe dallimet dhe krahasimet me bluzat e shitura të kombëtares në pra g të ndeshjes me Greqinë. Madje titrat që njoftonin lajmin për bluzat e shitura dhe simbolet e tjera ishin të tipit “Tregtarët kanë shitur më shumë bluza kundër Greqisë”. A është ky një profesionalizëm mediatik? Çështë ky kanal televiziv i cili çirret kur nuk fiton dot të drejtat televizive, të cilat pastaj i degdis në rrjete dixhitale me pagesë, dhe që nuk merret me lajmin mbi ndeshjen e futbollit, por me xhepat e tregtarëve shpesh spekulantë që mbushin trotuaret e Tiranës? Madje qëllimi i kronikës pa vlera mediatike ishte se sa kishin fituar tregtarët gjatë ditës apo sa xhiro kishin bërë. Një tregtar i intervistuar, ndoshta i habitur, u shpreh se ishte normale që kishin shitur më shumë me Greqinë sesa me Danimarkën, sepse njerëzit kishin ruajtur ato që blenë në prag të ndeshjes me Greqinë.

Një kronikë më dinjitoze, në përputhje me parametrat e zhvilluara që Top Channel pasqyron në përgjithësi, do të ishte një temë mbi një fjali që gazetarja përmendi, sipas së cilës ndeshjet e kombëtares shqiptare po kthehen në festa kombëtare, ku njerëzit e thjeshtë blejnë gjithnjë diçka simbolike, thjesht, për të festuar atë ditë familjarisht apo me miqtë. Pse ndodh kjo, duke pasur parasysh se ky grup sportiv nuk na ka dhuruar ende një trofe prestigjioz ndërkombëtar të tillë për t’i shndërruar në festa kombëtare të gjitha ditët kur kjo kombëtare luan futboll, edhe ndeshje miqësore? Pse gazetarët, që janë të gatshëm të fusin hundët edhe në xhepat gjysmë të shqyer të ndonjë tregtari që ruhet nga policia e gjobat, nuk na sjellin një kronikë analitike se pse ky grup s portistësh përfaqëson dhe mbledh qindra e mijëra shqiptarë brenda një ore, aq sa nuk bëjnë dot politikanë dhe pushtetarë pasanikë benda një viti? Në ç’mjedise të tjera do të këndohej kaq fort himni i të gjithë shqiptarëve të bashkuar në një stadium, shesh, apo klub? Apo i hedh në rrugë pronari i televizionit nëse “nxisin nacionalizmin në etikën profesionale”? Shumica e gazetarëve sot në Shqipëri shohin si kulmin e arritjes profesionale blerjen e veshjes më të shtrenjtë “firmato” dhe i ofrojnë publikut jo kronika, por episode filmike a shkrimore pa lidhje, sa për të mbushur verbërinë e syve tanë të lodhur.

 

Elvis Alla

 

P O P U L L I T

 

I fortë, o popull, ky qëndrimi yt,

Si Gjergj Elez Alia në mejdan.

Më e fortë dhimbja,

Si kocka që të mbyt,

Si plaga kanceroze

Pa ilaç e pa derman.

 

Po, shqiptarë,

Nga trupi, vërtet,

Nëna na lindi të shëndoshë,

Por shpirti klithi

Me zërin si tërmet

E na tha:

“Të rrosh a të mos rrosh!”

 

Në do të rrosh,

Duro copa gurësh fati të tmerruar

Nga bijt’ e vëllezërit tuaj

Që s’njohin nënë, baba, motër, vëlla,

Ata të mallkuar,

Por do t’ju klithin si bisha:

“Vuaj!”

 

Sikur i madhi Shekspir

Atë varg enkas

Ta kish bërë për ne,

Stërnipërit e gjyshërve ilirë,

Që vuajtëm e vuajmë

Më shumë se çdo popull

Mbi dhe…

 

Po pse bijt’ tanë

U bënë plangprishës,

Apo dhe më shumë,

Oh kob, tradhëtorë,

Si të ishin pjella të bishës

E jo të një trulli punëtor?

 

Kanë nga dhjetëra vjet

Që gjë s’po lënë pa bërë,

Këta stërvina,

Nga shitja e nënës Shqipëri,

Nga shitja e nëna-motrave

E gjer te nafta, benzina,

Nga shitja e vocërrakëve

E gjer te heroina.

 

Dhe njohëm në k’to vite

Një emër-varr, gomonin,

Që mbyti në thellësi të detit

Njerëz me mijë,

Binjak bërë me milionin,

Trinjak me pjellën-monstër

Të parti-shtetit:

KORRUPSIONIN.

 

S’kam ndërmend, o Popull,

Të përsërit në vargje

Atë që jotja jetë

Aq dhimbshëm me daltë

Në ballë ka gdhendë.

 

Po dhembja e shpirtit,

Për ty,

O Populli im,

Që heq t’zit’ e ullirit,

Më bëri t’i lyp ndihmë

Muzës së Eliksirit.

 

Që me vargun tim të varfër

Së pari të t’falenderoj

Që e ndiej veten shqiptar,

O popull vuajtjeshumë,

Por dhe përgjigje t’kërkoj

Për një pyetje

Që më lë pa gjumë:

 

Pse s’iu drejtove Aligierit

T’i fusje këta kriminelë

Në rrethin e nëntë të Ferrit

Si kryepeshkopin Ruxher?

A pse emri i ndonjërit

Nga kryepeshkopët tanë

Rimon me të

Në rimë klasike,

Apo tehu thike,

Si përshembull, Skënder?

 

Skënder qoftë ky nëmërëndë,

Fatos-grek me t’korbit pendë,

Një kolltuk-sajuar Moisi

Që veç firma po na di,

Leka Meks e Gramoz Pashko

Që e dogjën kët’ Shqipëri,

Me Nikollë, Frrok e Ben

E me dhelprën kurvë Sabri,

Komunizmin Socialist

Nga e para për t’ia nisë

Nën udhëheqjen e Salisë

N’emër të Ramiz Alisë.

 

…Të gjithë pa asnjë dallim,

Në të Ferrit oborr,

Të kryejnë të përjetshmin

Dhe të llahtarshmin dënim!

 

Se të ishin dy a tre,

Dy a tre e s’ka gjë më,

Do qe e keqja më e vogël.

Por çeta e tyre numëron

Një të tillë lukuni,

(Sa ajo e Ali Babës

Do të dukej sa një gogël)

Futur këtu edhe krerët

E pushtetit Drejtësi!

 

E ne mjeranëve

Këto hiena na thonë:

“Zoti ju dhashtë!”

Tek zdërhallen mejhaneve

Frikës së dënimit

Kurrë pa ju drashtë.

 

Më fal vëlla shqiptar,

Në u zgjata,

Duke shkel’ premtimin,

Po ti vëlla e di vetë

Që nata

Pambarim na zgjatet

Pa na dhanë pushimin.

 

E një pyetje më krijohet

Në buzë:

“Gjer kur, gjer kur

Do të vazhdohet

Të zgjatet tërkuzë

E mjera jeta jonë?

Kur do të mund të bëhet

Akuzë…

E këtë vend

Nga këto mbetje

Ta zbrazë?”

 

MUSTAFA KALAVREZI

 

 

 

                    Tragji-komizmi i një tjetërsimi

 

 

Përplasja e qytetërimeve dhe plasja e Zhades

 

Qysh kur ideologu sionist Samuel Huntington nxori në pah tezën e tij se ky shekull do të jetë ai i përplasjes së qytetërimit të përparuar perëndimor dhe atij arkaik “islamik”, gjithë bota mbarë është përfshirë nga një pështjellim ciklonik ngjarjesh nga më të çuditshmet, makabret e gjakataret.

Ngjarjet e pazakonta të 11 shtatorit shërbyen si një lakmues që “bazikët” të ndaheshin nga “acidët”,  që bota të ndahej në Polin N ( Ne) dhe Polin A (Ata). Madje, nuk besoj se e teproj kur mendoj se Samuel Huntingtoni parafliste pikërisht për ditën e njëmbëdhjetë të muajit të gjetheve të rëna.

Që nga ky çast, hantingtonizmi  përfshiu edhe botën politike ( Bush, Berluskoni, Nano, Godo, Berisha), atë letrare ( Falaçi, Kadare, Surroi, Drashkoviç, Mustafaj), akademike ( Adler, Fukajama, Ruli, Lani, Plasari), atë mediatike ( Balliu, Baze, Fevziu, Braçe, Lesi, Çupi), e deri atë spiunologjike ( Myftaraj e sozitë e tij). Por jo gjithshka u mjaftua me kaq. Normalisht që përplasja e qytetërimeve do të ekspozohej edhe në gjininë kinematografike. “Kloni” është filmi më tipik ku qytetërimet përplasen, ku njerëzimit, për shkak të erës së ndryshimeve “progresiste”, i predikohet ( më saktë: i kerkohet me ekzigjencë) të lëvizë nga Poli A në Polin N, nga bota e hixhabit, në botën e  gjethes së fikut.

Zhadja është jo vetëm një rast i përveçëm, por i përgjithshëm, ku krijesa tenton që nga një botë të kalojë në tjetrën, nga bota Islame në atë Laike. Por, recetat që përdoren në raste të tilla, “konvertim” apo “kthim në identitet”, rezultojnë aspak efikase. Zhadja gjendet mes dy botëve, pa qënë e pranishme as  në njërën e as në tjetrën, ajo është thjesht “novae”. Zhadja nuk është as muslimane ( me të drejtë muslimanët i mbahen qëndrimit se duke mos qënë e pesështyllëzuar islamisht, ajo nuk rezulton e tillë), por ajo nuk është as moderne-perëndimore ( nëse e krahasojmë me personazhe si Kim Basinxher, Xhulia Roberts, Xhuliana de Sio, Brixhit Bardo etj), ajo nuk është as progresive e as regresive, prandaj edhe shfaqet agresive, ajo i ngjan atij shoferit, që për shkak se nuk di se cilën korsi të ndjekë, nuk përdor as marshin përpara e as atë mbrapa, por atë afoljo.

Kjo është pra krijesa e klonuar, transvestit, që edhe pse kërkon ngutshëm të tjetërsohet, mbetet pa identitet e për pasojë pa dinjitet. Zhadja është pjella që lind nga përplasja e qytetërimeve ( qofte edhe nga “fekondimi”), prandaj tek ajo evidentohet plasja ,njëlloj si te kafshët.

Këto lloj efektesh anësore duhet të kenë parasysh recetuesit progresistë si hantigtonët dhe fukajamat, ashtu edhe tellallët e tyre intelektualë ojëqarë e ojëfarë, pseudoshqiptarë.

Konvertimi i frymorëve nuk mund të bëhet fakt i kryer, ahtu  si ai i jofrymorëve. Krijesat shpirtërore, natyrshëm që reagojnë ethshëm, madje edhe dhunshëm, nëse përballen me një proces të përshpejtuar ndryshimi të katërcipshëm. Ato nuk i përngjajnë aspak atyre “programeve kompjuterike” të krijuara nga Bill Gate, i cili edhe me një ENTER mund të ndryshojë dhe të konvertojë program pas programi.

Për të bërë apo zhbërë një “ENTER” ( HYRJE) në qënien shpirtërore, duhen jo vetëm vite, por ka raste nuk mjaftojnë as breza, sepse qënia njerëzore ende mbetet e panjohur thelbësisht nga dora, syri e mendja njerëzore.

 

Zhadja, Rezoluta 1244 dhe Marrëveshja e Ohrit

 

Në Shqipëri, edhe pse opinioni i gjërë ka një përfytyrim të gabuar se femrat muslimane shqiptare jane zhade, përpara se t’i etiketojnë shamimbajtëset si të tilla, duhet t’i dëgjojnë këto të fundit se janë ato të përfaqësuara nga ajo, ashtu si edhe në rastin tjetër, nëse muslimanet shqiptare mendojnë t’ja faturojnë Zhaden botës jofetare, do ta kenë të vështirë apo thuajse të pamundur që t’i bindin këto të fundit se ajo është mishërimi i jofetares, dhe kjo për një arsye mjaft të thjeshtë:

Zhadja nuk është as sinonim i Islamit dhe as antonimë e tij, ajo thjesht është anonime. Ajo është një personazh tragji-komik. Tragjik pasi jeta e saj shkon për dhjam qeni dhe komike, pasi nuk i takon askujt dhe asgjëje. Prandaj i duhet vënë gishti kokës për të mos u sjellë si xhade ndaj një “zhade”, e cila gjithnjë mbetet udhëkryq në xhade, pasi në rastin me fatmirë do të kishim  konflikte sociale.

Dyzimi është ajo lloj ndjesie e papërcaktuar që të lë pa gjë, as parë e as njohur, as mish e as peshk. Shqiptarët nuk duhet të bien pre e këtyre dyzimeve shkatërrimtare që nuk kanë fund dhe që sëfundmi po iu serviren politikisht e mediatikisht, qofshin këto servise rajonale, kontinentale apo transkontinentale. Nga më tipizueset mund të përmenden ato:  allafalaçjane( sikur të isha amerikane), allahakistërmilljane (sikur të isha djalë), allapiromishjane ( sikur të isha shqiptar), allacekiste ( sikur të kisha një krevat për një serb), allakaderiane ( sikur të ishim katolikë) , allajanullatiste ( sikur të ishim grekë), allapresidenciale ( sikur të ishim të njëfetarizuar), se pastaj do të na ndodhë siç i ndodh Zhades që mbetet femër anonime dh e siç po i ndodh  Kosovës me rezolutën 1244, ku serbët e konsiderojnë si varësi nga Beogradi e shqiptarët varësi nga Prishtina, madje edhe ashtu siç po u ndodh edhe shqiptarëve në ish-Maqedoni me Marreveshjen e Ohrit, ku maqedonasit e trajtojnë si trofe dhe shqiptarët si fitore aforfe.

Shqiptarët etnikë, femra apo meshkuj, muslimanë apo jo të tillë, duhet të jenë të natyrshëm  në përzgjedhjen e besimit apo  zgjedhjen e mosbesimit e tyre, por të njësuar në etninë e tyre, pasi më shumë se kundërshtarët, një komb dhe besimin e tij të natyrshëm e shkatërrojnë  të dyzuarit, dyzimet dhe hipokritët. Shkurt, të klonuarit.

 

P.S. Xhadë, xhadi,~ a f. bised., 1)grua shumë grindavece, llafazane dhe ngatërrestare, 2)shtrigë.  ( Fjalor i gjuhës së sotme shqipe- Tiranë 1980)

 

                                                                                                     Zamir Gjurgji

 

 

“BRAÇJA I SALIUT” ZBULON SE PD ËSHTË ÇYRYK

 

Tashmë është bërë e njohur “dukuria Braçe” në PS që pasqyron e paralajmëron :

1- dinakërinë e kryetarit të partisë, Fatos Nanos, për të kërcënuar drejtuesit e tjerë partiakë se erdhi “ora e fshesës” për ta;

2- ambicien e “ujqërve të rinj” në parti, si Erion Braçe, për t’u ngjitur në majat e hierarkisë partiake (këtë përshtypje e përforcojnë dhe lajmet nga Vlora se socialistët e atjeshëm kërkojnë “kooptimin e Edi Ramës në kryesinë e PS-së”, paçka se Edi nuk u zgjodh as në kryesinë e Tiranës);

3- gjendjen rrumpallë që vazhdon në gjirin e PS-së edhe pas Kongresit të “asociim stabilizimit” dhe largimit të plangprishësve të udhëhequr nga Ilir Meta;

4- sherret e mëdha që do të bëhen për të hyrë në një listë kandidati për deputet gjatë zgjedhjeve të ardhëshme parlamentare.

 

Por “dukuria Braçe” nuk mbetet e kufizuar vetëm brenda për brenda Partisë Socialiste. “Ujqërit e rinj” ka kohë që ulërijnë edhe në Partinë Demokrate të Pollos, ku “dukuria Braçe” kishte filluar edhe më parë me Kreshnik Çollakun, por në ndyshim nga PS-ja në kundërshtim me politikën e “shefit të madh”. Sipas lajmeve nga Berati edhe në PSD-në e Gjinushit, në kundërshtim me politikën e “shefit të madh”, flamurin e “dukurisë Braçe” po e ngre Gaqo Apostoli.

Kurse imitimin më besnik të “dukurisë Braçe” e shohim në PD-në e Berishës. Shkrimi me titull “Prapaskenat e politikës së mejhaneve”, i botuar në gazetën “Sot” të datës 15 Tetor 2004, dëshmon se Saliu ka hedhur në veprim “Braçen e tij”, po imiton Nanon në paralajmërimin e kolegëve të tij udhëheqës pëdëistë se duhet të bëhen gati të lëshojnë postet partiake.

Autori i shkrimit të mësipërm, Bislim Ahmetaj, është prej vitesh bashkëpunëtor i ngushtë i Sali Berishës, intelektual i ri i lidhur me “shefin e madh” partiak më shumë se Braçja me Nanon, më i besueshëm për të qenë zëdhënës i planeve politike të Saliut se Erioni për planet e Fatosit. Dhe pikërisht Bislim Ahmetaj ka marrë përsipër ( nuk është pa vend të mendojmë se është ngarkuar nga Saliu, si Braçja nga Fatosi) të zbulojë në publik kalbësinë e brendshme të PD-së, sidmos të halleve të saj drejtuese në qendër e në rrethe. Ashtu si Nano edhe Berisha duket është bindur se pa pastruar mollën e tij partiake nga pjesët e kalbura e të krimbura nuk ka gjasa të dalë mirë në zgjedhjet e ardhëshme. Sa më shumë që shahen Nano e Berisha aq më shumë hedhin shikimin nga taktikat e njëri tjetrit për të përballuar hallet e njëjta që i kanë zënë në luftën për pushtet. Berisha duket u bë xheloz se mos Nano nëpërmjet “dukurisë Braçe” i pastronte më shpejt hauret partiake. Prandaj i duhej dhe Saliut një “Braçe demokratik”.

Qysh më 8 Shtator 2004 nëpërmjet shkrimit “PD, parti e qëndrestarëve” ( gazeta “Sot”) ishin bërë kritika të forta se PD-ja :” shkaqet i kërkon vetëm jashtë saj, tek kundërshtarët politikë….qysh nga viti 1997 e deri sot në parti janë po ato figura ( që mund të jenë “qëndrestarë” por nuk mund të jenë fitimtarë”. Shkruesi i këtij artikulli shumë të ashpër për PD-në Anastas Pjetri ( për ne i panjohur) e sfidonte edhe tezën e Berishës për hapjen e partisë duke theksuar : “Hapje që për fat të keq ka rezultuar vetëm me ardhjen e “dushkarëve” Zogaj dhe Imami. Pra nga Parti Demokratike, PD-ja është kthyer në parti të “qëndrestarëve” e të “dushkarëve”. Këto janë fjalë shumë të rënda kur mburrjes berishiane për hapjen e partisë e për përqafimin e tij me Zogajn e Imamin. Prandaj më 8 Shtator nuk mund të mendonim se Berisha kishte vënë në lëvizje “dukurinë Braçe “në PD dhe se Anastas Pjetri ishte “Braçja i Saliut”.

Por kishte dhe disa kritika të forta që Anastasi i bënte tamam sipas oreksit të tanishën politik të Saliut për të nisur njëfarë “operacioni Braçe” jo në gjirin e PD-së, por në gjirin e aleancës partiake “Bashkimi për fitore”. Anastasi e qortonte PD-në se ishte bërë “hyzmeqarja e partive të tjera” ( që është e vërtetë deri në njëfarë mase). Por kjo ka ndodhur atëherë kur Berisha për interesa të politikës personale ua ulte vlerën udhëheqësve të PD-së duke rritur aksionet politike të drejtuesve të partiçkave aleate sidomos të Fatmir Mediut, Ekrem Spahisë, Teodor Laços e për njëfarë kohe dhe të Shpëtim Rroqit.

Anastasi i bënte PD-së dhe një varg qortimesh të tjera se nuk duhet të paraqitet shumë si antifashiste, si parti e të përndjekurve politikë, të mos jetë parti klasore, krahinore, klanore. Madje dukej që Anastasi ishte një kritik i përgatitur shumë mirë teorikisht se i kujtonte PD-së të mos binte as në pozitat e bakuninizmit “lëvizja është gjithçka, qëllimi asgjë”, të mos bëjë shumë zhurmë për apartamentin e Nanos se për kaq gjë shqiptarët nuk marrin kend inat. Anastasi kishte kapur një gafë të rëndë të nënkryetares së PD-së, Jozefina Topalli, që kishte shprehur përbuzjen e saj “aristokratike” për fshatarsinë shqiptare dhe i kujtonte kësaj përfaqësueseje të hidalgove të Shqipërisë se “50% e shqiptarëve janë popullsi shqiptare”,

Pra ky shkrim për Berishën personalisht ishte thikë me dy presa, sepse kishte qortime që Saliut i leverdisnin për të shqelmuar ndonjë aleat ose koleg pëdëist, por kishte dhe qortime që vinin në siklet vet Saliun. Ishte një shkrim që nuk e krijonte ende “dukurinë Braçe” të PD-së.

Ndërsa shkrimi i Bislim Ahmetajt “Prapaskenat e politikës së mejhaneve” në datën 15 Tetor 2004 tregon qartë se kemi të bëjmë me “dukurinë Braçe” në PD dhe se Saliu e ka përzgjedhur tashmë edhe “Braçen e tij”. Bislim Ahmetaj gjithçka e ka shkruar për të vërtetuar se në PD burrë me vlera ka mbetur vetëm një Sali Berisha. Të gjithë të tjerët janë hileqarë, frikacakë, hipokritë, dallkaukë që bëjnë politikë meskine nëpër mejhane. Bislimi përshkruan një mbledhje të Këshillit Kombëtar të PD-së ku pas udhëzimeve që lëshojnë kryetari me sekretarin e përgjithëshëm nuk bëhet asnjë diskutim. Asnjë nuk kërkon fjalën. Asnjë nuk jep ndihmesë. Të gjithë duken të tulatur dhe mbledhja mbyllet. Ahmetaj nuk thotë se kur krijohet atmosferë e tillë në forumin partiak faji është i drejtuesve që kanë shtypur deri në pikën e fundit demokracinë, ose me politikën e tyre ua kanë hequr çdo dëshirë anëtarëve të këshillit të merren më tej me politikë partiake.

Më pas Ahmetaj përshkruan atmosferën e gjallë që krijohet po nga këta njerëz  që mblidhen grupe-grupe nëpër kafenera e restorante, kur dhe uljet në tryeza u bëkan sipas rangjesh. Atje bëhet mbarë e mbrapsht politikë, madje përgojohet si në mejhanet e pijanikëve vet kryetari i partisë. Pra na del se forumi më i lartë i PD-së qenka një grumbullim thashethemexhinjsh, sarhoshësh, mynafikësh,  qelepirxhinjsh, që me ndojnë vetëm si të tallen me kryetarin , si të xhvasin ndonjë copë pushteti. Mjerim për PD-në! Mjerim për Shqipërinë! Por mjerim edhe më i madh për Salinë!

Bislimi nuk na thotë nëse e di apo jo Saliu këtë gjendje, nëse e njeh pse e ka toleruar. Mos vallë meqenëse i është krijuar kjo gjendje në parti vrapon tani pas Preç Zogajt, Arben Imamit, Nikoll Lesit, të përjashtuarve nga Gjinushi, të dalëve jashtë radhëve nga parti të tjera dhe pas atyre që dalin nga guacka e “shoqërisë civile” vetëm kur nuhasin se mund t’u zerë dhëmbi ndonjë copë kërmë pushteti ose karriere politike pa i pas bërë hyzmetin?!

Edhe “ujku i ri” i PD-së, Bislim Ahmetaj, ulërin si ‘’ujku i ri” i PS-së, Erion Braçe ;”Brenda forcës më të madhe të opozitës ka nevojë urgjente për ripërtëritje, këtë nuk mund ta mohojë kërkush, as politikanët e rendit të parë, as ata të rendit të dytë”. Kur puna mbërrin në këtë pikë do të thotë se partia është sklerotizuar plotësisht dhe ripërtëritja nuk është gjë që bëhet me urdhër të peshkut. Në këto raste ripërtëritja shabllone, mekanike është vetëm një operacion i menduar mirë që më shumë e ve në rrezik sesa e kuron organizmin. Ose përndryshe ripërtëritja është vetëm maskë e një operacioni të keq që kryetari dhe një klan i ngushtë rreth tij e bëjnë për të shpëtuar pozitat e veta, për të  krijuar një shtresë t ë re noviciatësh në servilizëm pasi servilët e mëparshëm nuk durojnë dot më të qëndrojnë në atë pozitë.

Kur lexon fjalinë e mësipërme të “Braçes së Saliut” të duket se Berisha po nis “perestrojkën gorbaçoviane” dhe “ripërtëritjen ramiziane” që dihet si përfunduan, si për Gorbaçovin dhe për Ramiz Alinë. Kritikët e fushatës gorbaçoviane tregoheshin ironikë por të saktë kur bënin për “perestrojkën” një shpjegim të tillë : “kjo do të thotë vetëm që zëvendësit të zënë vendin e shefave”. Dhe meqenëse ishte kështu “perestrojka” doli “një vrimë në ujë”.

Edhe “Braçja i Saliut” këtë perspektivë parashtron për PD-në” :“ujqërit e rinj” në vend të “ujqërve të plakur e të rrjepur”. Ja si ka shkruar ai : “Në PD ka qindra intelektualë dhe specialistë të klasit të parë me të cilët brenda një ore mund të krijosh 50 kabinete qeveritare dhe nja  5 apo 6 parlamente disa herë më cilësorë se ky i sotmi dhe për këtë nuk duhet të kemi kurrfarë dyshimi”. Kush merr guximin të shprehet kështu publikisht tregon se nuk jeton edhe pse baret çdo ditë mbi këtë tokë shqiptare. PD as ka qenë e as është në gjendje të bëjë një qeveri të saktë e j o më 50 siç na garanton“pa pikë dyshimi” Bislim Ahmetaj. Për shembull vet Bislimi që merr përgjegjësinë të na japë këtë mësim nuk ka dhënë asnjë provë deri sot se është në gjendje të drejtojë jo më një dikaster por një drejtori në një dikaster. Merreni më ngadalë o “trima berishianë” se e pamë në vitin 1997 sa të zotë jeni të qeverisni Shqipërinë!

Edhe Ramiz Alia kur e kishte marrë ferra uratën në pushtetin e PPSH mburrej se partia mund të nxirrte disa komitete qendrore. Nëse PD paska kaq shumë intelektualë pse u bënë kaq shumë lutje atyre të shoqërisë civile që ngurojnë të hapin gojën edhe kur u thua se do t’u hedhësh llokumin.?!

Tërë këtë mburrje të madhe “Braçja i Saliut”  e bën që të mposhtë deputetët e sotëm të PD-së e të zgjedhur të tjerë të sktrukturave partiake të lëshojnë vendin. Pra Bislim Ahmetaj po bën për Saliun në PD atë që bën Erion Braçja për Fatosn në PS. Nga të dy palët “tralala zura një galë, por gala ishte e çalë”.Ahmetaj, Mustafaj dhe të tjerë nga klani i njohur berishian tropojan dhe shegertët e tyre në propagandë tani kanë praktikisht vetëm një objektiv, të çirren natë ditë me parullën “gjithçka për Berishën, të gjithë nën Berishën” (djathtistë e majtistë, nacionalistë e kozmopolitë, monarkistë e  republikanë, idealistë e dallkaukë etj.etj).

Berisha nuk ka ndërmend ta ndryshojë aspak ambicien e sjelljen e tij për të qenë “faraon’’ i politikiës në Shqipëri, edhe sepse është bërë personifikimi i dështimit politik, njësoj e mbase në disa drejtime më shumë se Nano. Prandaj edhe Saliu si Nano qëndrimin e mëtejshëm në politikë kërkon ta mbështesë mbi skartimin e kotë të bashkëpunëtorëve të vet, në shoqërinë e fantazmave të politikës së shkuar. A do të jenë të shumtë fanatikët e Berishës që do të mbeten të përkushtuar ndaj “faraonit” të tyre deri në “varrosjen e tij plitike”?!

 

17 Tetor 2004                                                                 Abdi Baleta

 

                                        

Të mbiligjshmit dhe demokracia

 

Ndër shqiptarët, veçanërisht në Shqipëri, ka kohë që zhvillohet një mendësi dhe praktikë që vendos gupe të ndryshme sociale e profesionale mbi ligjin, u jep një “status” të përjashtuar nga veprimi i ligjit mbi ta. Kjo është në kundërshtim me thelbin e demokracisë liberale që barazinë e koncepton pikërisht si barazi para ligjit.

Kështu që në fillim, në vitet ’90, bëhej një propagandë e madhe se gazetarët nuk duhet të dënohen për asgjë që shkruajnë e botojnë pavarësisht nëse ka ndonjë ligj që ndëshkon shkrime e botime të atilla. Për gazetarët e gazetarinë është thënë se ligji duhet të ketë vetëm një nen: ‘gazetaria është e lirë’; është thënë se gazetari është lajmëtar dhe se lajmëtari nuk ndëshkohet pavarësisht nga lajmi që jep; është qortuar Berisha sa herë ka marrë ndonjë masë ndaj ndonjë gazetari se po mbyt fjalën e lirë, se është diktator, komunist etj. Në këtë qortim ndaj Berishës bashkoheshin shoqata gazetarësh, ‘intelektualë’, shoqëria civile, partitë politike kundërshtare, shkrimtarë etj., etj. Kur Xhoana Nano paditi Fato s Lubonjën për shpifje, dhe tani Nikoll Lesin, kundër Nanos u ngritën gazetarë, ‘shoqata gazetarësh’, ‘intelektualë’, shkrimtarë, shoqëria civile, partitë politike kundërshtare, dimensione të faktorit ndërkombëtar dhe deputetë të veçantë etj. Nano qortohet se mbyt fjalën e lirë, është diktator, mafioz etj., etj.

Një grup tjetër për të cilin është mbajtur i njëjti qëndrim, qëndrimi se nuk duhen ndëshkuar pavarësisht se çka shkruajnë e thonë, janë shkrimtarët. Për shkrimtarët është thënë se janë ndërgjegja e kombit, se duhet të jenë krejt të lirë në idetë e ndjenjat e veta ashtu si i botojnë, se janë gjithnjë kritik ndaj çdo shoqërie, se shkrimtari është racë e veçantë dhe se raca e shkrimtarëve nuk mund të futet në kornizat e shoqërisë e ligjit etj., etj. Me këtë shkrimtarëve u jepet një status mbi ligjin edhe kur nuk ndëshkohen në cilësinë e shkrimtarit, por të politikanit. Sepse shkrimtarët shqiptarë kanë shumë dëshirë të hyjnë në politikë. Sepse shkrimtarët shqiptarë, nga njëra anë, kërkojnë që politika të mos ndërhyjë në art, në letërsi dhe, nga ana tjetër, vetë ndërhyjnë në politikë. Natyrisht do të ishte mirë që politika të mos ndërhyjë shumë në art, por do të ishte po aq mirë që edhe artistët, shkrimtarët të mos ndërhyjnë shumë në politikë. Sidoqoftë, kur shkrimtarët merren me politikë dhe ndëshkohen për veprimet politike, atëherë bëhet një presion i fortë të mos veprohet mbi të sepse është shkrimtar dhe shkrimtarët janë ‘mbi ligjin’. Kur ndonjë shkrimtar qortohet ose madje dërgohet në gjykatë për veprim të kundraligjshëm në mbrojtje të tij ngrihen gazetarë, ‘shoqata gazetarësh’, ‘intelektualë’, shkrimtarë, shoqëria civile, partitë politike kundërshtare, dimensione të faktorit ndërkombëtar etj.

Një grup tjetër që vihet mbi ligjin, për të cilin kërkohet që ligji të mos veprojë janë kryetarët e partive politike, veçanërisht të opozitës dhe madje politikanët përgjithësisht. Berisha ka qenë qortuar shumë se ka arrestuar dhe dënuar me burg kryetarin e një partie politike opozitare, Fatos Nanon. Nga ana e tij, Nano qortohet se po linçon opozitën për çdo deklaratë se mund të kërkoj ndëshkim ligjor ndaj ndonjë politikani-gazetari opozitar. Kur ndonjë kryetar partie-politikan-gazetar-publicist etj., etj., njoftohet se do të përballet me një proces gjyqësor për veprimet që supozohen të kundraligjshme në mbrojtje të tij ngrihen gazetarë, ‘shoqata gazetarësh’, ‘intelektualë’, shkrimtarë, shoqëria civile, partitë politike kundërshtare, dimensione të faktorit ndërkombëtar etj.

Një grupim tjetër që përjashtohet nga veprimi i ligjit mbi ta janë drejtuesit fetarë ose thjeshtë të veshurit me petkun fetar. Po të dërgohen para gjykatës për një veprim të supozuar të kundraligjshëm për ta thuhet se janë dërguar në gjykatë si përfaqësues të fesë, se feja është e lirë, se personat që përfaqësojnë fenë janë të lirë, se sulmi është sulm ndaj fesë etj. Berisha ka qenë qortuar shumë se përzuri një prift grek si agjent dhe veprimtar politik i shovinizmit grek, qeverisja e sotme se po u vë dinamit kryqeve (të ngritur pa leje ndërtimi) etj. Kur një person me petk fetar lajmërohet se do dërgohet në gjykatë për veprimet e tij jofetare të kundraligjshme në mbrojtje të tij ngrihen gazetarë, ‘shoqata gazetarësh’, ‘intelektualë ’, shkrimtarë, shoqëria civile, partitë politike kundërshtare, dimensione të faktorit ndërkombëtar etj.

Kështu nga veprimi i ligjit janë përjashtuar dhe mbi ligjin janë vënë një numër i madh i grupeve sociale e profesionale si grupi i gazetarëve, grupi i shkrimtarëve dhe artistëve, grupi i politikanëve, grupi i fetarëve. Ligjit ka mbetur t’i nënshtrohen, ose ligji bëhet vetëm për pjesën tjetër të mbetur të popullsisë që nuk ka arritur që në ndonjë mënyrë të bëhen ‘person publik’ ose të lidhen me ndonjë prej bandave qeverisëse në pozitë ose opozitë.

Mbasi konstatohet ky fenomen faktik empirik reflektimi rreth tij zbulon fakte më shqetësuese:

1. Krijimi i individëve dhe madje grupeve sociale që përjashtohen nga veprimi i ligjit dhe që qëndrojnë mbi ligjin është në kundërshtim me parimet dhe kërkesat më themelore dhe fillestare të demokracisë: barazia e të gjithëve para ligjit. a) Meqenëse barazia para ligjit është kërkesë dhe parim themelor e fillestar i demokracisë do të thotë se ata që e shkelin e dinë (kjo duket në faktin se e thonë vetë çdo ditë) se po veprojnë kundër demokracisë; b) meqenëse kundër demokracisë kanë dalë personat dhe grupet kryesore publike si gazetaria, shoqëria civile, politikanët, fetarët, shkrimtarët etj., kjo do të thotë se demokracia në Shqipëri është një shoqëri shumë e largët; c) kjo do të thotë po ashtu se kundër demokracisë në Shqipëri janë politikanët, përfaqësuesit e shoqërisë civile, gazetarët, shkrimtarët dhe fetarët me të njohur në vend të cilëve popullsia u shkon pas, i mbështetë, i voton. Përfundimi që del prej këtej është: derisa kundër parimeve më themelore e fillestare të demokracisë liberale kanë dalë aktorët kryesorë politik e shoqëror dhe popullsia që i mbështet atëherë ndërtimi i shoqërisë demokratike në Shqipëri është i pashpresë. Rrugëdalja mbetet: këta politikanë, parti politike, publicistë, intelektualë, shkrimtarë, përfaqësues të shoqërisë civile etj., në pozitë dhe opozitë të mos mbështeten nga popullsia, votuesit. Derisa kjo duket e pamundur, ndërtimi i një shoqërie demokratike duket i pamundur.

2. Krijimi i individëve dhe madje grupeve sociale që përjashtohen nga veprimi i ligjit dhe që qëndrojnë mbi ligjin nuk bëhet për hir të ndonjë parimi moral ose demokratik, por mbi bazë banditeske. Kjo duket në dy fakte. I pari, mbrojtja nga ballafaqimi me procesin gjyqësor ofrohet vetëm për ata që janë të lidhur me interesa private a pushteti privat pavarësisht nga grupimi social a profesioni dhe u refuzohet të tjerëve pavarësisht nga grupimi zocial a profesioni. I dyti, për të njëjtin veprim që kur e bëjnë vetë argumentojnë se është i drejtë, kur e bën kundërshtari argumentojnë se është i padrejtë.

Për të mos u zgjatur, se lexuesit mund të dinë e të gjejnë vetë mjaft raste, këtu mund të përmenden për ilustrim vetëm nga një rast për secilin pohim.

Mbi një vit më parë kur në gjykatë nga Aleksandër Meksi u dërgua Abdi Baleta për veprën e fyerjes publike sepse kishte cituar shumë burime publike që pohonin se babai i Meksit ka qenë oficer grek asnjë nga aktorët politik, mediatik, social a të shoqërisë civile nuk u ngrit në mbrojtje të tij megjithëse formalisht Baleta i përmbushte të gjitha kriteret për t’u marrë në mbrojtje: Baleta është publicit dhe gazetar (boton gazetën ‘Rimëkëmbja’ dhe shkruan aq shumë sa i thonë ‘grafoman’), është politikan, kryetar i një partie opozitare (i të vetmes parti opozitare në Shqipëri, ‘Rimëkëmbja Kombëtare’), është person publik, është intelektual në kuptimin e kritikut shoqëror etj. Rreth një vit më parë kur nga Xhoana Nano u shpall se do të dër gonte në gjykatë Fatos Lubonjën sepse kishte cituar burime publike që sipas saj përbënin fyerje publike nga ana e Lubonjës, në mbrojtje të Lubonjës u ngritën gazetarë, shkrimtarë, parti politike (sidomos partia Demokratike), organizata të shoqërisë civile etj., me argumentimin se Lubonja është publicist, intelektual, shkrimtar, veprimtar politik etj. Tani e njëjta mbrojtje i ofrohet Nikoll Lesit dhe me të njëjtat argumente se është publicist, politikan, opozitar etj. Analiza e këtyre rasteve tregon se Baletës nuk iu ofrua mbrojtje nga askush sepse është publicist, gazetar, politikan, opozitar dhe intelektual i vërtetë (realisht) dhe koherent parimor, ndërsa Lubonjës e deri tek Lesi u ofrohet mbrojtje me argumentin se janë publicist, politikanë etj., sepse gjithnjë i janë bashkuar një grupimi kundër tjetrit, pastaj tjetrit kundër të parit sa herë u është dhënë mundësia të shkaktojnë trazira sociale e politike pa asnjë qëndrim parimor e koherent. Pra, kanë qenë pjesë të bandave qeve risëse herë të pozitës, herë të opozitës.

Në kohën kur u arrestua dhe dënua Nano nga Berisha, PD dhe aleatët e tij argumentohej se ligjit nuk i shpëton askush, pavarësisht nëse është ose jo politikan, kryetar partie, opozitar, gazetar, publicist etj. Tani që dërgohet në gjykatë Nikollë Lesi, Berisha, PD dhe aleatët e saj argumentojnë se nuk duhet dërguar para ligjit një publicist, gazetar, politikan, opozitar etj. Në kohën kur u dërguan para ligjit Nano ose keqtrajtohej ndonjë gazetar, vetë ai, PS dhe aleatët e saj argumentonin se nuk duhet dërguar para gjyqit publicistë, gazetarë, politikan, opozitar etj. Tani që Nano vet padit një publicist, gazetar, politikan, opozitar argumenton se të gjithë janë të barabartë para ligjit. Kështu, të njëjtët aktorë politik, të njëjtët pe rsona herë argumentojnë se të gjithë janë të barabartë para ligjit, herë argumentojnë se kategori të caktuara sociale e profesionale nuk duhen dërguar para ligjit edhe kur rastet janë të ngjashme në elementë thelbësor.

Përkundrazi, Baleta, ashtu si për vete kishte argumentuar se është e padrejtë të paditet për fyerje vetëm pse ka cituar burime publike të papërgënjeshtruara nga Meksi, ka argumentuar se është e padrejtë të paditet në gjykatë edhe armiku i tij politik dhe mendor, Fatos Lubonja, vetëm pse ka cituar burime publike ende të papërgënjeshtruara. Po ashtu Baleta është shprehur kundër dënimit të Kastriot Myftarajt, njeriut që ka shkruar një libër të tërë me shpifje kundër vetë Baletës, sa kohë që mbetet në shprehje mendimi (shpifës).

Ky është qëndrim parimi moral e politik. Njeriu mund të jetë kundër këtij parimi të Baletës që është për një liri të shprehjes së mendimeve pa kufizime ligjore, që nga nazizmi deri te komunizmi sa kohë nuk shkelin ligjet e tjera, ose mund të pajtohet më të; por mbasi përcaktohet e zgjidhet parimi, atëherë është e palejueshme të zbatohet në mënyrë përzgjedhëse, të njëanshme politikisht, emocionalisht apo banditisht. Kështu p.sh., në SHBA për të cilën nuk dyshohet se është shoqëri demokratike liberale (në mos shëmbëlltyra e demokracisë) janë të lejuara të gjitha ideologjitë, duke përfshirë edhe ato që quhen si ekstremiste, si nazizmi, racizmi (p.sh., epërsia e racës ariane) e deri tek komunizmi sa kohë mbeten në fushën e veprimit poli tik, ideologjik etj., pa shkelur ligje të tjera si mbajtja e armëve pa leje, vrasjet, grabitjet, rekrutimet e dhunshme etj. Ose mund të veprohet si në shumë vende të tjera demokratike ku ndalohen disa lloje ideologjish të cilësuara si ekstreme raciste. Por, edhe një herë, mbasi bëhet zgjedhja, parimi duhet zbatuar njëlloj për të gjithë. Përndryshe jo vetëm nuk ka shoqëri demokratike, por nuk ka as politikë veç banditizmit.

3. Krijimi i individëve dhe madje grupeve sociale që përjashtohen nga veprimi i ligjit dhe që qëndrojnë mbi ligjin bëhet për të mbajtur në jetë gjendjen e rrëmujës politike e sociale në Shqipëri, dhe jo nga mosbesimi tek zbatimi i ligjit dhe korrektësia e gjykatës. Kur vihen mbi ligjin individë, grupe sociale, politike, profesionale, fetare etj., argumentohet se fjala nuk është që vërtetë të përballen me ligjin mbasi gjyktat në Shqipëri janë të korruptuara, të njëanshme politikisht dhe nën ndikimm politik e monetar. Por edhe pse është kështu, një politikë serioze, e shqetësuar për vendin dhe popullin, e shqetësuar për demokracinë bën presion që gjykatat të zbatojnë ligjin me korrektësi dhe jo që të shpallen aktorë mbi ligjin. Një po litikë serioze dhe demokratike do të vinte në qendër gjykatën, do të kërkonte dënimin e gjykatësve që japin vendime të padretja gjyqësore si p.sh., gjykatësit që zhvilluan procesin gjyqësor kundër Baletës dhe tek të cilët shkelja e ligjit është lehtësisht e konstatueshme, e jo të kërkojë që njerëzit të mos i nështrohen  ballafaqimit me ligjin. Por rregullimi i gjykatave do të pakësonte rrëmujën politike e sociale në Shqipëri dhe kështu mundësitë për përfitime të kundraligjshme të aktorëve të rëndësishëm politik, social, mediatik e të shoqërisë civile.

Si përfundim, duket qartë se krijimi i të mbiligjshmëve në Shqipëri është interes i forcave të rëndësishme politike, sociale e kulturore që sa kohë të kenë mbështetje politike në popullsi do të pengojnë çdo fillim (e jo më arritjen) të ndërtimit të një shoqërie demokratike dhe të mirëqenies.

 

Tiranë, 26.10.2004                                                       Hysamedin Feraj

 

 

 

HAKMARRJA PA KUPTIM E “ZP” KUNDËR MOISIUT

 

Faqja e parë e gazetës “ZP” më 17 Mars 2004 ishte mbushur me titujt e nëntituj të mëdhenj gjithë mllef të shkarkuar kuturu kundër Presidentit Alfred Moisiu: “President! Ja si na i nxjerrin të hurit e të litarit nga burgu”, “President  shkundu! Merr përgjegjësinë tënde për gjykatat e korruptuara deri në palcë”.

Jepen fakte e të dhëna sesi lehtësohen e shpëtohen nga burgu ata që kryejnë krime të rënda në rrethe të ndryshme. Pasi numëron mëkatet e gjykatave gazeta e Partisë Socialiste, praktikisht dhe gazetë qeveritare, me dëshpërim lëshon klithmën e pafuqisë së pushtetit: “Ky është kulmi”. Faqe të tëra të gazetës janë mbushur me episode që mbështesin këtë protestë të “ZP-së” kundër presidentit.

Në pamje të parë duket sikur “ZP” ka bërë një punë shumë të mirë; më në fund e ka kapur demin për brirësh në një sektor jetik të jetës shtetërore e shoqërore në Shqipëri, në fushën e dhënies së drejtësisë e të luftës kundër kriminalitetit. Në fakt “ZP” me klithmat e saj ka bërë vetëm një vrimë në ujë. E kush nuk i di ato që ka shkruar “ZP-ja”. Pse është lodhur kot gazeta të vejë në sëkëlldi Kryetarin e Shtetit. Ai të tëra këto i di, madje ia ka thënë popullit shqiptar edhe më parë se “ZP-ja”. Të gjithë i mbajmë mend konferencat e organeve të drejtëisë ku Moisiu ka qenë i pranishën dhe ka mbajtur plot fjalime. “Reforma në drejtësi-sfida jonë” ishte titulli me të cilin botoheshin në një gazetë porositë e Moisiut  N>në “Konferencën me rastin e 90 vjetorit të Ditës Kombëtare të Drejtëisë”. Në fjalimin e mbajtur në Konferencën “Për një pushtet të përgjegjëshëm “ (shih gazeta “55”, 16 Prill 2003) Moisiu theksonte: “Vemendja kryesore kërkohet të drejtohet sidomos në intitucionet e drejtësisë”. Disa herë Moisiu është betuar se do t’i reformojë e ndreqë këto organe. Kurse gjendja po bëhet keq e më keq.

“ZP” është alarmuar së tepërmi tani jo për shkak të keqësimit të gjendjes, por sepse Moisiu ka bërë disa kritika për t’ua hedhur fajin mekanizmave të pushtetit ekzekutiv, pra qeverisë së Nanos, për dobësitë në luftë kundër kriminalitetit. Prandaj dhe “ZP” hakmerret ndaj Presidentit. Nuk ka asgjë të keqe që “ZP” u kujtua të lëshojë qortime të rënda kundër Moisiut sepse me të vërtetë ky ka përgjegjësi të madhe që gjendja është e vajtueshme në sektorin e drejtësisë. Por tashmë e ka marrë ferra uratën. Presidenti e qeveria do të luajnë lojën e kungulleshkave dhe asgjë nuk do të ndryshojë. Sa herë e kemi dëgjuar presidentin Moisiu të caktojë detyra për shtetin në këtë apo atë drejtim. Dhe gjithmonë harron se ai vet është kryetari i shtetit dhe ka përgjegjësi në e parë.

Me këtë “trepushtet” që është krijuar në Shqipëri (presidenti Moisiu-kryeministri zyrtar Nano-i vetkonsdiruari kryeministër informal Berisha) asgjë nuk do të shkojë mbarë në asnjë fushë, sepse secila palë përpiqet të pengojë tjetrën, secili çirret për të fajsuar tjetrin. Në Shqipëri “trepushteti” ka mbytur veprimtarinë normale të “tre pushteteve të ndara” që i reklamon teoria e demokracisë. Tani vendin e bashkërendimit të punës midis tre pushteteve e ka zënë futja e shkopinjëve në rrota dhe fajsimi midis tre pushteteve. Është e domosdoshme të mendohet seriozisht për një përqendrim më të madh të pushttetit, përndryshe papërgjegjshmëria do të rrënojë dhe më keq Shqipërinë. Dhe duhet filluar nga zgjedhja e presidentit drejtpërsëdrejti nga populli.

p>

 

17 Mars 2004                                                              Abdi Baleta

 

A I DI BESNIKU ARSYET PËR TË MOS QENË BERISHA KRYEMINISTËR?

 

Më 17 Tetor në gazetën “Albania” binin në sy titujt intrigues “Tri arsye që Berisha të jetë kryeministër”, “Flet Besnik Mustafaj, diplomati i selisë blu”.   

Arsyeja e parë intriguese ishte: përse dëshirën e Berishës për të qenë kryeministër e shpall “diplomati i selisë blu”? Caktimi i kryeministrit nuk është punë e diplomacisë, por e forumeve ose politikanëve që merren me çështjet e politikës së brendshme. Prandaj do të kishte më shumë kuptim që këtë dëshirë ose vendim të Berishës ta shpallte njëri nga nënkryetarët e partisë, Jozefina Topalli, Bamir Topi, sekretari i përgjithshëm, Ritvan Bode, sekretari për marrëdhëniet me publikun, Spartak Ngjela, ose një udhëheqës partiak si Pjetër Arbnori. Nuk ka asnjë motiv të shëndoshë politik e partiak që këtë dëshirë ose vendim të Berishës ta shpallë “diplomati i partisë”. Nëse ka ndodhur pikërisht kështu kjo do të thotë se vet Berisha ka çmuar se këtë nder duhet t’i a bënte “Besnikut të partisë” dhe “kanakarit të Salisë”, zotëri Mustafajt, i cili është dhe personi i përzgjedhur në PD për të vepruar nëpërmjet gazetash që nuk njihen si të rrjetit salist.

Por konsideratat e mësipërme nuk kanë rëndësi aq të madhe. Me rëndësi janë mendimet e Mustafajt që “Albania” i nxjerr më në pah: “Berisha ka tri cilësi të domosdoshme për të qenë lider i Shqipërisë: aftësinë vetkorrigjuese, moralin e lartë dhe ndjenjën e lartë të përgjegjësisë. Është punëtor dhe i del zot punës. Nuk është hajdut, nuk shitet për para, nuk ndot duart për para. Shqipëria ka nevojë për një lider të ndershëm, për një njeri që vë interesat e Shqipërisë përmbi interesat personale”.

Nga ky paragraf ende nuk kuptohet pse gazeta “Albania” ka vënë titullin “Tri arsyet që Berisha të jetë kryeministër”. Besniku në këtë paragraf e rekomandon Berishën për lider të Shqipërisë. Nëse flitet për liderin numër një, atëherë duhet të jetë president, nëse flitet për një nga liderët, mund të jetë dhe kryetar i Akademisë së Shkencave, kryetar i Shoqatës së Atlantikut Verior etj.

Por pasaktësinë më të madhe gazeta e ka kur numëron arsyet. Besnik Mustafaj ka përmendur të paktën 8 arsye në paragrafin e cituar. Pastaj shtohet dhe një arsye tjetër në mestitullin “Perëndimorët do të mbështesin Berishën kryeministër”. Kjo ndoshta e ka bërë “Albanian” të jetë e sigurt se Mustafaj Berishën e propozon pikërisht për kryeministër dhe Berisha tashmë ka vendosur që t’ia presë shpresat Godos që i bëri thirrje të deklarojë se Saliu nuk do të jetë kryeministër e të caktojë një tjetër për këtë post.

Të gjithë e dinë atë historinë kur një njeri me pushtet shkoi për vizitë në një fshat dhe u zemërua që mbrritja e tij nuk u përshëndet më rënien e këmbanave të kishës. Zemërimin e tij ia shprehu priftit, i cili duke belëbzuar nisi justifikimin: “Zotëri kishte 36 arsye që nuk u ramë këmbanave. E para është se nuk kemi këmbana”. Zotëria i lartë e ndëpreu: “Po ç’më flet atëherë për 36 arsye, kur e para i shpjegon të gjitha”. Si qytetarë të vendit ku Besnik Mustafaj propozon Berishën për kryeministër duke dhënë disa arsye në mbështetje të këtij propozimi kemi të drejtën të themi nëse pranojmë apo jo sugjerimin. Ta themi troç ka shumë aryse, më shumë se 36, për të cilat propozimi i Besnik Mustafajt na duket i pa vend dhe i papranueshëm. Për t’i rënë shkurt m und të përmendim një arsye të parë “Nuk e duam Berishën kryeministër që të mos bëhet Besnik Mustafaj ministër i jashtëm”.

Mirëpo meqenëse puna e kryeministrit të Shqipërisë është shumë më e koklavitur dhe më shqetësuese se puna e vizitës së një zotërie të lartë në një fshat nuk mund ta nisim nga kjo arsye e ta mbyllim shpejt muhabetin. Prandaj po e lëmë për numrin tjetër të debatojmë pakëz me Besnik Mustafajn përse Sali Berisha nuk duhet të jetë kryeministër i Shqipërisë. Nuk e dimë nëse Besniku i di apo i merr me mend disa nga arsyet përse mendojmë kështu. Por do të përpiqemi që në mos për Besnikun të jemi sa më të qartë për lexuesit.

E themi qysh tani se do të jetë shumë keq për Shqipërinë në qoftë se kryeministër bëhet Sali Berisha. Cilësitë e mira që numëron Besniku, edhe sikur t’i marrim të mirëqena, mund të na bindnin nëse emrin e Sali Berishës e dëgjonim për herë të parë, por jo kur kemi parasysh përvojën me Sali Berishën si president i Republikës dhe si kryetar i PD-së. Besnik Mustafaj ose nuk do ta mbajë parasysh këtë përvojë negative, ose pastaj ajo i duket normale, çka është dhe më keq për “diplomatin e selisë blu”.

 

17 Mars 2004                                                       Abdi Baleta

 

 

 

DIKUSH DUHET TË PËRGJIGJET PËR "SKANDALIN KLOSI"

 

Para disa ditësh në shtyp është njoftuar se Gjykata e Apelit, ashtu si gjykata e shkallës së parë e Tiranës, ka shpallur të pafajshëm ish kreun e Shërbimit Informartiv Shtetëror, Fatos Klosi. Ky ishte akuzuar nga Prokuroria për shpërdorim detyre në bazë të një denoncimi penal të bërë kundër tij nga vet kryeministri i Shqipërisë Fatos Nano.

Edhe pse tashmë kanë kaluar dy vjet shumë shqiptarë duhet t'a kenë parasysh atë gjykimin politik skandaloz që iu bë Fatos Klosit në Komisionin e posaçëm parlamentar të kryesuar nga deputeti i PD-së, Spartak Ngjela. Nuk mund të harrohet lehtë "skandali Klosi" (më saktë Nano-Berisha-Ngjela) kur para kamerave televizive telendisej e denigrohej vet Shërbimi Informativ Kombëtar. Nuk hiqen lehtë nga kujtesa ato skenat e gjestet histerike që bënte Spartak Ngjela kur mallkonte e kërcënonte Klosin dhe e kthente në institucion qesharak të urryer SHISH-in. Nuk harrohet se si pushtetarë dhe opozitaë në euforinë e përqafimit midis Nanos e Berishës nxirrnin në bangon e të akuzuarve vet kreun e Shërbimit Informativ Kombëtar me hamendësime herë për mënyrën e shpenzimit të fondeve herë për krime të rënda të karakterit politik sipas trillimesh gazetareske. Mbahet mend mirë se si hakërrohej Spartak Ngjela se pas përfundimit të hetimit në Komisionin e tij Fatos Klosi do ta kishte vendin vetëm në burg.

Tani Fatos Klosi e ka kaluar procesin hetimor e gjyqsor dhe nga gjykatat e dy shkallëve është shpallur i pafajshëm. A duhet të mbajë përgjegjësi ndokush për denigrimin që iu bë në sytë e gjithë agjenturave të huaja Shërbimit Informativ Shtetëror. A ndjen ndonjë përgjegjësi politike dhe qytetare Spartak Ngjela që ato hakërrimet e tij dolën tërësisht bllof? A ndjen përgjegjësi politike dhe qytetare Fatos Nano që denoncimi i tij përfundoi si fluskë sapuni? Fatos Nano që ankohet vazhdimisht për "dënimin e tij të padrejtë" për shpërdorim detyre në administrimine fondeve të ndihmave italiane kur ishte kryeministër në vitin 1991 duhej të ishte personi më i përmbajtur për të akuzuar për shpërdorim detyre gjatë administrimit të fondeve kreun e shërbimit sekret shtetëror. Po a ndjen përgjegjësi politike edhe kreu i PD-së Sali Berisha që tërë të këqijat që kishin ndodhur në Shqipëri ia ngarkoi Fatos Klosit dhe ky doli i pafajshëm?!

Pas vendimit të pafajsisë që dhanë dy gjykata për Fatos Klosin çfarë mund të thotë tani Sali Berisha që u paraqit dhe si akuzator publik e politik e në Komisionin Ngjela duke i dhënë përmasa të veçanta "skandalit Klosi"?! Fjala e Berishës para "Komisionit Ngjela" është botuar në "Korrieri" të datës 23 Tetor 2002 nën titullin domethënës për atëherë e për sot " Berisha: Klosi pengoi pajtimin PS-PD". Nuk shkoi shumë kohë pas këtij zbulimi mashtrues berishian dhe miqësia e madhe Nano-Berisha hyri në një periudhë tjetër të acaruar me sharje edhe më të rënda se kur Klosi ishte shef i SHISH-it.

Më 23 tetor 2002 gazeta "Albania" mendimet e Berishës i botonte nën titullin "Berisha: Klosi punonte prapa krahëve të Fatos Nanos". Ishtë një deklaratë e pabesueshme për një "armik" të Nanos. Por edhe kjo ndodhi. Nuk shkoi shumë kohë dhe po ky Sali Berishë filloi ta sulmonte përsëri Nanon edhe më keq se më parë, madje vuri në lëvizje më shpifarakët nga "vrasësit me pagesë në publicistkë" që mban në shërbim të tij për të gozhduar e nxirë sa më shumë Nanon. Po nuk e kemi dëgjuar të japë ndonjë shpjegim se përse në vitin 2002 Nanon e paraqiste si "viktimë naïve" të Fatos Klosit.

"Gazeta Shqiptare" e datës 23 tetor 2002 shkruante " Berisha: Klosi solli krizën". Tani Berisha ulërin kundër krizëbërësit të madh Fatos Nano të cilin më 2002 e shkarkonte nga çdo përgjegjësi për krizat politike në Shqipëri. Përsëri Berisha nuk jep shpjegime se përse bën akrobacira të tilla mashtruese që të pështirosin. Gazetat kanë nxjerrë në pah thënie të tilla të Berishës: "Klosi ka qenë pa diskutim një shtyllë kryesore e krimit të organizuar dhe e krimit politik në Shqipëri, por kupola drejtuese e kësaj veprimtarie ka qenë gjetiu" ("Albania" 17 Tetor 2002). E ku mund të ketë qenë vallë përderisa Berisha Nanon e paraqiste si një fatkeq prapa kurrizit të të cilit punonte Fatos Klosi? Nëse Nano edhe atëherë ka qenë kryekupolari i krimeve që bënte Klosi, siç thotë Berisha përsëri tani, përse Saliu i ka gënjyer shqiptarët para dy vitesh?

Më 23 Tetor 2002 gazeta "Albania" nxirrte më në pah këto fjalë të Berishës: "Klosi e përdori Shërbimin Sekret për të sulmuar opozitën, për të eliminuar drejtuesit e saj, për të destabilizuar vendin për qëllimin e vetëm: kontrollin e pushtetit nga një kupolë më e lartë se qeveria dhe për rizgjedhjen e Meidanit në krye të Presidencës". Pra, shfajsonte qeverinë e Nanos dhe fajsonte klanin e Meidanit. Tani fajson vetëm qeverinë e Nanos dhe ka harruar klanin e Meidanit (se Saliu është bërë ortak me Ilir Metën). Kur do flasë ndonjëherë sinqerisht e me përgjegjësi Sal i Berisha para shqiptarëve?!

Për shkak të këtyre pelivanllëqeve të neveritshme Berisha është bërë tërësisht i pabesueshëm në ato që thotë edhe kur i prek problemet therrëse me njëfarë arsyeje. Berisha e ka humbur ekulibrin politk plotësisht. Berisha bëri atë që thoshte i ndjeri Nafiz Bezhani "ktheu Nanon në politikë" ("Panorama" 18 Shtator 2003). Në vitin 2002 Berisha Nanon e ktheu edhe në postin e kryeministrit që vet të dukej si bashkëkryeministër informal. Prandaj tërë sulmet i drejtoi kudër Fatos Klosit. Kur hesapet nuk i dolën si i kishte bërë në kokën e tij u rikthye tek sulmet kundër Fatos Nanos dhe harroi Klosin. Por nëse Berisha e Ngjela heshtin për skandalet që bënë në "çështjen Klosi" para dy vitesh ka shumë shqiptarë që i mbajë mend ato.

Tani që u shpall i pafajshëm Fatos Klosi ka jo vetëm të drejtën morale por edhe detyrimin politik e qytetar që të kërkojë llogari nga ata që e telendisën SHISH-in në  gjyqet politike speciale kundër tij. Në një intervistë të botuar më 3 Nëntor 2002 në gazetën "Albania" Fatos Klosi i ka quajtur Nanon e Berishën "njerëz të mbrapshtë" dhe ka thënë se "qëllimet e tyre janë të mbrapshta e antikombëtare" kur sulmuan atë dhe SHISH. Në një tjetër intervistë në gazetën "Albania" të datës 8 Shtator 2004 Klosi është shprehur: "…jam i bindur se Shqipëria nuk është bërë deri tani sepse në krye të saj kanë qenë njerëz që nuk kanë pasur si qëllim të bënin Shqipërinë, ose e kanë pasur si qëllim por nuk ka në ditur…". Për detyrat që ka ushtruar ai duhet të ndihmojë që shqiptarët të kuptojnë se cilët janë ata që nuk kanë pasur për qëllim të bënin Shqipërinë dhe si kanë dalë në drejtim të saj.

Tani që kreu i shërbimit sekret është çliruar nga akuzat penale që iu bënë e ka për detyrë të jetë më konkret në denoncimin e asaj dukurie që përmend në "Albania" më 8 Shtator 2004 se "shteti shqiptar më shumë ka penguar se ka ndihmuar në dërgimin e armëve në Kosovë (kur atje bëhej luftë)". Mos vallë pikërisht pse Fatos Klosi gjatë luftës në Kosovë ka vënë re një dukuri të tillë antikombëtare u bë objekt sulmesh të tërbuara në vitin 2002, sepse kishin mbetur të pakënaqur prej tij shërbime të spiunazheve të huaja?! Këtë hipotezë e kemi ngritur edhe para dy vitesh kur në ekranet televizive vlonte "inkuizicioni Ngjela" kundër Klosit. Tani një hipotezë e tillë na duket edhe më e besueshme se atëherë.

Me politikanë që e keqpërdorën paturpësisht "çështjen Klosi" për qëllimet e tyre politke brenda në Shqipëri dhe për makinacione ndërkombëtare ku mund të jenë  përfshirë nuk mund të bëhet as shtet shqiptar, as demokraci në Shqipëri. Janë këta politikanë që nuk lënë poshtërsi pa bërë që të mbajnë monopolin mbi politikën shqiptare. Prandaj për "skandalin Klosi" dikush duhet të vihet para përgjegjësisë sikurse dhe për shumë çështje të tjera që kanë mbetur pezull para politikës e drejtësisë shqiptare.

 

17 Tetor 2004                                               Abdi Baleta.  

 

 

KADERI NGA PERËNDIA NUK ËSHTË SI KRIMET NGA SERBIA

 

Bashkohemi me të githë shqiptarët për të shprehur ngushëllimet më të thella familjarëve  të gjmnazistëve të Malishevës që humbën jetën në aksidentin e rëndë rrugor në Fushë Arrës të Pukës. U urojmë shërim sa më të shpejtë të lënduarve në këtë ngjarje të rëndë.

Është kurdoherë e dhimbshme të dëgjosh për ngjarje të tilla trishtuese si aksidentet që marrin jetë njerëzish kudo në botë. Bëhet dhe më e rëndë dhimbja kur fatkeqësia aksidentale të godet në vatrën tënde, në popullin tënd siç ndodhi me fatkeqësinë e madhe në Fushë Arrës me gjimnazistët nga Malisheva e Kosovës që kishin ardhur të njiheshin me pjesë të tjera të Shqipërisë .

Shtohen dhe më tej tronditja e brenga shpirtërore kur mendon se edhe aksidentet e fatkeqësitë e kësaj natyre që janë "kadere nga Perëndia" sjellin trishtim në atë proces afrimi, njohjeje, përqafimi midis pjesëve të ndara të kombit shqiptar. Nuk qenka e thënë që ky proces i shumëpritur, fare i ri, vetëm pesëvjeçar, të rrjedhë pa çaste të tilla hidhërimi e trishtimi. E në të tilla raste fatkeqësia më e madhe bëhet ligështimi para ndodhive të fatit, nga e cila shqiptarët i ruan tradita e njohur shqiptare e përballimit me stoicizëm edhe të ndëshkimeve nga fati.

Fatkeqësia e të rinjëve shqiptarë nga Kosova do të lejë plagë në zemrat e njerëzve të tyre dhe të gjithë shqiptarëve. Ajo u përjetua në një mënyrë shumë dinjitoze si këndej dhe andej kufirit të nëmur. Shqiptarët e përjetuan dhimbjen si njerëz e si komb. Këto ditë dhimbje e zije nuk kanë qenë as rasti, as nevoja të flitej për këtë ngjarje tragjike jashtë frymës e kornizave të traditës shqiptare të shprehjes së dhimbjes,e të ngushëllimit. Nuk ka qenë rasti e nevoja të flitej as për gjendjene njohur të rrugëve, as për rregullat e qarkullimit rrugor, as për pakujdesitë as për faktorë të tjerë të qenë e të imagjinuar që mund të kenë pasur ndikimin e vet në tragjedinë që ndodhi. Kryesore është që askush nga ata që kishin detyrë e mundësi të bënin diçka për të lehtësuar dhimbjen e përballuar pasojat nuk u kursye.

Pati dhe  shkrime e komente që dhimbjen për atë që ndodhi e trazuan me një dozë të tepruar gjykimi e arsyetimi politik, madje e kaluan dhe në një dozë spekulimi politik. Edhe kjo do të ishte më mirë të mos vihej re, të kapërcehej duke çmuar se ndoshta  kështu e kanë disa mënyrën e shprehjes së dhimbjes, sidomos kur humbasin jetën kaq shumë të rinj shqiptarë njëherësh. Por për fat të keq ka dhe raste kur edhe kufinjtë e   spekulimit të rëndomtë politik janë kapërcyer, kur tragjedia që goditi shqiptarët është përdorur për provokim të mirëfilltë politik.

Ishte vështirë t'u besoje fillimisht syve kur më 17 Tetor 2004 në gazetën "Tema" të Mero Bazes lexoje një titull shkrimi "Një "Reçak shqiptar" për Kosovën". Autor i shkrimit është përsëri njeriu i caktuar për provokimet më të ndyra kundër ndërgjegjes shqiptare në propagandën bazeberishiste, pikërisht Kastriot m… ithtari i deklaruar i politikës së Koshtunicës në Shqipëri. Por fajin më të madh e ka natyrisht botuesi i gazetës që një tragjedi në aksident automobilistik që u ndodhi shqiptarëve nga Kosova në një rrugë malore në Pukë e emërton "Reçak shqiptar" për Kosovën. Fjalët "Reçak shqiptar" vërtetë janë vënë në thonjëza, por ky është një maskim prej struci i mendësisë dhe i ndjesive që kanë pasur në këtë rast ata që kanë shkruar e b otuar këtë shkrim.

Nuk do të merreshim fare me marrëzitë e cinizmin që janë ngjeshur në këtë artikull që nis me "polemikë" me "ZP" për ngjarjet e 17-18 Marsit 2004 në Kosovë, për të shpallur më pas qeverinë e Shqipërisë si "vrasëse e të rinjëve kosovarë" se ka lënë rrugën në gjendje të vështirë etj. etj. Nuk ia vlente të merreshim as për thirrjen idioteske drejtuar në shkrim banorëve të zonave të Pukës që të falënderojnë Musolinin që paska bëë atë rrugë. Le ta shfrytëzonin me kënaqësi rastin e fatkeqësisë bazeberishistët për të bërë propagandën e  tyre bajate në favor të Sali Berishës e kundër Fatos Nanos. Le ta shfrytëzonin sa të ngopeshin bazeberishistët rastin e fatkeqësisë për të lavdëruar Berishën e mir ë, ndonëse edhe ky kur ishte President rrugën e pat lënë në gjendje më të keqe se sot. Le të thurnin të dalldisurit e provokimit sa të donin fraza e fjali tuafe për politikat ballkanike edhe në këtë rast dhimbjeje e zije për fatkeqësinë aksidentale.

Por nuk mund të heshtet kur shkrimi nis me titullin "Një Reçak i ri për Kosovën" dhe mbyllet me vlerësimin idiotesk "Aksidenti ose më saktë vrasja e 14 tetorit qe një "Reçak" i ri për Kosovën". Nuk mund të heshtet sepse autorët që kanë shkruar e botuar këtë palo-shkrim ua kanë kaluar edhe serbëve në cinizmin antishqiptar, përderisa  masakrën e Reçakut që bënë serbët në fillim të fushatës genocidale në Kosovë e krahasojnë me një aksident automobilistik që u ndodhi të rinjëve kosovarë në Shqipëri. Duket sheshit që pikërisht për të bërë një krahasim të tillë e ka shkruar artikullin personi që publikisht mburret si ithtar i Koshtunicës.

Qëllimi i tij është t'u thotë lexuesve shqiptarë se Reçaku duhet harruar dhe pikëllimi duhet të jetë vetëm për aksidentin e Fushë-Arrësit, që sipas tij dhe botuesit të "Temës" qenkan e njëjta gjë.. Ato pallavrat e tjera për të sulmuar Nanon e lavdëruar Berishën janë thjesht garniturë shoqëruese për provokimin e qelbur anti-shqiptar. Mero Baze me gazetën e tij po i thyen njërin pas tjetrit rekordet e provokimit kundër shqiptarëve, herë si duan grekët e herë si u pëlqen serbëve. Prandaj e ka marrë në shërbim ithtarin e Koshtunicës.

Ajo që ndodhi para disa ditësh në Fushë Arrës është një ngjarje që filozofia e urtë popullore shqiptare prej shekujsh e quan "kader nga Perëndia", kurse ajo që ndodhi para disa vitesh në Reçak të Kosovës ishte krim i rëndë e barbar nga Serbia. Vetëm gazeta e Mero Bazes mund të vejë shenjën e barazimit midis tyre.

    

 17 Tetor 2004                                                      Abdi Baleta

 

 

 

Do you Yahoo!?
vote.yahoo.com - Register online to vote today!

Mos harroni se Shqiperia eshte nje Liste Informative Kombetare Shqiptare, synon ne nxitjen e atedhedashurise, tek te gjithe shqipetaret pa dallim Krahine, besmi dhe seksi. Me parimin : Me i nderuari nga ne eshte nacionalisti dhe ai qe  i sherben me shume ceshtjes kombetare... Per kete jane te ftuar te gjithe shqiptaret kudo qe ndodhen qe te kontribojne ne rritjen e atedhedashurise nder shqiptar...

Per tu anetaresuar ne liste e-mailo:

shqiperia-subscribe <at> yahoogroups.com

Per ta lene listen e-mailo:

shqiperia-unsubscribe <at> yahoogroups.com

==================================================================



Yahoo! Groups Links
Vitore Stefa-Leka | 23 Oct 14:06 2004
Picon

Te dashur bashkeatdhetar

Te  dashur bashkeatdhetar kudo ku ndodheni
Te dashur moderator te listave shqiptare
Ju pershendes nga Tetova e bukur dhe historike , ku qe prej nje jave ndodhem e ftuar ne festivalin nderkombetar te poezise "Ditet e Naimit
Ne lidhje me mbresat dhe , emocionet  si dhe pershtypjet nga keto dite historike , ku ne kete manifest merr pjes gjithe qyteti, do te shkruaj kur te kthehem ne Itali 
Tani do t'ju lutesha te rregjistroni ne listat tona, pronarin e kafe -internetit nga  ku dhe po shkruaj ,studentin e juridikes  Rami Mislimi Me e-mail, r_mislimi <at> yahoo.com , studentin tjeter te Universitetit Tetoves ne fakultetin e Anglishtes Lirim Shabani me e-mail i_liri_m <at> hotmail.com dhe studentin e fakultetit po anglishtes Gezim Mahmuti me e-mail ximi_pac1422 <at> yahoo.com Njekohesishte dhe nje student qe sapo erdhi dhe ka shume deshire te komunikoj me te gjithe ne Dashmir Xhelili me e-mail dx00409 <at> see-university.edu.mk
Nje pjese e shkrimeve te listave ju vjen dhe jane shume te interesuar te ken komunikim direkt me listat tona dhe jo vetem keta qe i kam afer , po dhe  shume studenta te tjer me te cilet pata nje takim dje ne Universitet
Pershendetje per te gjithe
Vitorja


VitoreStefaLeka

Nuovo Yahoo! Messenger E' molto più divertente: Audibles, Avatar, Webcam, Giochi, Rubrica… Scaricalo ora!

Mos harroni se Shqiperia eshte nje Liste Informative Kombetare Shqiptare, synon ne nxitjen e atedhedashurise, tek te gjithe shqipetaret pa dallim Krahine, besmi dhe seksi. Me parimin : Me i nderuari nga ne eshte nacionalisti dhe ai qe  i sherben me shume ceshtjes kombetare... Per kete jane te ftuar te gjithe shqiptaret kudo qe ndodhen qe te kontribojne ne rritjen e atedhedashurise nder shqiptar...

Per tu anetaresuar ne liste e-mailo:

shqiperia-subscribe <at> yahoogroups.com

Per ta lene listen e-mailo:

shqiperia-unsubscribe <at> yahoogroups.com

==================================================================



Yahoo! Groups Links
treni826 | 23 Oct 20:44 2004
Picon

Re: The Center of the World



                               The Center of the World

     The Double Eagle -  Its Origin as The Symbol of the Illyr-Albanian People?

                               by James Wm. Pandeli 
(Written for the 'Seminar on Illyrians' held at Prishtina, Kosova in the summer of 2004)

            If one understands the Illyrian story, a story of the pre-historic era as presented in 'Oh Albania, My Poor Albania'  (1980) by this writer, many aspects of the ancient world will be revealed and understood.  The simple 'omphalos' stone is just one of many examples of the fragments in our past that is probably connected to this story.

           'Omphalos' in Greek means 'navel', 'Kerthize' in Albanian. It was a common type of religious artifact.  According to the ancient Greeks, Zeus sent out two eagles to fly across the world and they met at its center, the 'navel' of the world.  Many records indicated that the omphalos stone was the holiest object at various oracle centers in all the lands bordering the Mediterranean Sea - the most well known being at Delphi...  The main characteristic of the omphalos stone of splendor was its ability to allow 'direct communication with the gods'.           

        Avenues for analysis will often times present themselves when on reviews various possibilities when conceptualizing different ideas about history.  The more accurate the ideas, the easier the analysis becomes because not only has a puzzle been revealed but the pieces begin putting themselves into place - it is then that the theories move ever closer to facts and we begin to appreciatie the possibilities of ancient truths.

        And so it has become a story in itself, the Illyrian story wherein a 'Beginning'  was discovered, and an understanding of a 'Birth', a connection to Mother-Earth, was realized.   For thousands of years we have had the written stories and now we are made aware of a narration that is slowly emerging about the Illyrians and their  world - opening the door to a spiritual awareness and understanding heretofore not available to man - something which might help humankind to better understand his world.  The importance of the 'Seminar on Illyrians' held in the Albanian nation of Kosova (Dardhania) cannot be overstated because the Western World will eventually take notice that the story of its spiritual birth had been discovered.  For the Albanians,  the written stories, especially the religious stories of other culture s has had the effect of diminishing their capacity to appreciate and comprehend the paramount worth of their own religious story and spiritual identity. Perhaps this is true of others.

      The Hellenes lighted upon the Balkans thousands of years ago, probably from the Middle East or perhaps North Africa only to be met by an existing Illyrian World, that, in their attempt to comprehend and emulate, gave the impetus to the creation of their own Hellenic society, albeit with all the misinterpretations and misunderstandings and lack of appreciation that any foreigners might experience in a new, already occupied land with already hallowed traditions.  But in this new, creative, evolving experience, a truth became overshadowed, then disappeared except for fragments, pieces of a puzzle, an unwritten story that could only come together when a missing link was conceptualized and then established. The civilizations with the writings survived and until now only their stories were told.  Is that 'omphalos', the story of the two eagles sent by Z eus one fragment?
(Is 'Parthenon',  'P Ardhen Oun', 'from where I come', another fragment?)

       The Kosovar, (the Dardhanian) Julian, Emporer of Rome, nephew of Constantine the Great (of Emathia - Rome's more inclusive geographic/ethnic area for parts of Illyria) knew only parts of a religious tradition, and even then he knew it to be Hellenism.  The spiritual sense of coming from a place where the world began, the center of the world at its birth eluded even him. That fragment of two eagles being sent to find the center of the world, the fragment of the Genusus River (Shkumbini), the concepts of Birth, Dawn, 'Afer Dite', of Love and Beauty, of Harmony on and all around the Mother-Earth, of West, 'Perendim', God, 'Perendia', 'Zephyr' (Greek) 'west wind', Ze fare (Albanian), 'voice of the ancestors', 'plehu', 'fertilize', the concept 'Ou Ra' (the name of the first Illyrian god 'Ou', 'falling' to Earth, 'Ra'), the names of the four principal Albanian divisions, Geg, Tosk, Lab, Cham, that evolved in the earliest of traditons  and revealed as a result of a new interpretation of 'Genesis of the Gods' by the Greek writer Hesiod (c. 700 B.C.) and exposed in 'Oh Albania...' , these all combining to form a new picture from fragments, a new idea of the ancients and their truths.  Even the simple 'navel' on the human body has opened an avenue for thought as it may apply to the earliest culture in the Balkans and the connection to the concept of birth.   It is this unwritten knowledge, because of its universality - stories created by man from his perceptions of nature and translated by the earliest Albanian language - that is revealed and should be understood.
        
            What early Illyrian story had it been that inspired the Greeks to reveal the eagles flight?  Is the Albanian symbol, the Double Headed Eagle, really two Eagles, silhouetting, one over the other, with the two heads distinct symbolizing the search and symbolizing the spirit of the people of the place where the Eagles met - the center of the world, the land of the Illyr-Albanian people?

        Let us be aware that the Illyrian story, the Illyrian traditions should become common knowledge so that Western Man can appreciate the roots of his spiritual beginnings and understand his world and the motivating religious forces that continue to plague his existence as the result of the incomprehensions of the ancient Greek society, the lack of knowledge of the Illyrian world and the subsequent stories from the seeds of Abraham, the Eastern peoples, that took paramount notice as a result. Let us see if this concept of the 'omphalos' ('kerthize') the navel stone, will permit a more universal understanding of the gods rather than a 'communication with the gods', or the one true 'God' that has emerged above others in the written form in our evolution.   Will the unwritten story, compatible with nature and reality emerge?  Will the ' politics' of the written word - something that has failed to inspire a universal message, a universal understanding, a universal truth that has as its component an understanding of the human capacity - be realized?  Many thinkers in the Western World are now writing about possibilities, codes, other stories, ideas of history, new narrations that expose a missing link, but few are brave enough here to go against the 'politics' that brought about the failures...and even fewer want to admit to an Illyrian connection.  The time is coming where choice will leave no alternative, no other option, and the two eagles will again seek the center of the world... to find the balance.  Illyrianism (i.e. Albanianism) will be understood someday and it will mean a 'beautiful nature, a powerful human spirit for goodness' .  Afterall, it is the spirit that complements the intellect, a nd after the thousands of lost years, turmoil and survival it is time to learn about the unwritten stories of the pre-historic era of the evolving human being and apply them to our world, to our understanding and to our evolution.









Mos harroni se Shqiperia eshte nje Liste Informative Kombetare Shqiptare, synon ne nxitjen e atedhedashurise, tek te gjithe shqipetaret pa dallim Krahine, besmi dhe seksi. Me parimin : Me i nderuari nga ne eshte nacionalisti dhe ai qe  i sherben me shume ceshtjes kombetare... Per kete jane te ftuar te gjithe shqiptaret kudo qe ndodhen qe te kontribojne ne rritjen e atedhedashurise nder shqiptar...

Per tu anetaresuar ne liste e-mailo:

shqiperia-subscribe <at> yahoogroups.com

Per ta lene listen e-mailo:

shqiperia-unsubscribe <at> yahoogroups.com

==================================================================



Yahoo! Groups Links
Shpetim Gashi | 23 Oct 21:46 2004
Picon
Shpetim Gashi <shpetimg <at> yahoo.co.uk>

Re: To Arben Berisha re: Dioguardi, Please don't "help" us any more! -----Dioguardi, te...


Zoteri Arben,

Si student i shkencave politik me siguri ke hasur ne
termin "Winning by Lossing."

sh. 

--- Arben Berisha <aberisha69 <at> yahoo.com> wrote:

> My friend, 
> Since you speak better English then Albnanian I will
> respond to you in english. I am just a Kosovar
> student who is trying to get an education to
> contribute for the prosperity of my country. I am
> not a congresman or anything that to you would
> matter. But I witnessed the discussion and the
> susspension of the resolution in Congress and two
> days later, I see articles in Kosova saying that Mr.
> D has a done a great job. Well in Govt 101 we
> learned when e resolution fails. Why Mr. D was then
> saying it was a great success and not telling the
> truth ( my culture does not allow me to say lying to
> an older person). What is the reason to missinform
> us Kosovars. Do you guys think that we live in 15th
> century. I think this approach is the reason that no
> albanian politician, besides Haradinaj, meets with
> Mr. D anymore.  He admited that himself in his
> interview. And please, next time be more civil and
> don't offend people. It just can help you become a
> better person. Try it.
> Ilir dardani <ilir_dardani <at> yahoo.com> wrote:
> 
> Arben,
> 
>  
> 
> I can do better, however, since it is obvious that I
> am dealing with an amateur such as yourself, I'll
> keep it easy for you.
> 
>  
> 
> Since according to you (and the Serbs, Greeks, and
> NAAC), Joe is a failure and his Resolution was a
> failure, why don't you tell all of us how many
> Resolutions NAAC and yourself have past in Congress.
>  How many Resolutions has NAAC even initiated?
> 
>  
> 
> In an interview in today's Koha Ditore, Martin
> Vulaj, the Executive Director of NAAC (and a man
> that had his Attorney's license revoked by New York
> State, because he was caught lying, cheating, and
> stealing from his fellow Albanians) has stated that
> "...the Resolution failed because the Albanian lobby
> didn't coordinate better with the Albanian Diaspora,
> and the Albanian officials in Kosova".  Does Martin
> Vulaj mean that it was NAAC that didn't do these
> things, since NAAC loves stating that they are the
> only Albanian Organization in Washington and that
> they are a "lobby"? 
> 
>  
> 
> Now, could you explain to us why NAAC has never
> openly endorsed House Resolution 28, calling for the
> Independence of Kosova?  It seems to me that you and
> your friends at NAAC are cheering and very happy
> that House Resolution 28 has "Failed".  Is it
> because it was bothering you and your friends at
> NAAC that it was Joe that initiated House Resolution
> 28?  I picture you with a very sinister smile on
> your face, happy to see House Resolution 28 being a
> "failure".
> 
>  
> 
> When will my fellow Albanians stop being so petty?  
> 
>  
> 
> Oh, don't be confused, I consider the Albanians like
> you to be worse than the Shkije and Greeks.
> 
>  
> 
> Ilir Dardani
> 
>  
> 
> Ps, has Valbona Sherifi asked you to write this
> anti-DioGuardi drivel for her?
> 
>  
> Arben Berisha <aberisha69 <at> yahoo.com> wrote:
> Come Ilir, you can do better then that.Ask you
> former congressman maybe he can explain to you in
> confidence that the resolution really failed and
> lets call it how it is.
> 
> Ilir dardani <ilir_dardani <at> yahoo.com> wrote: Ky
> hajvan (Arben Berisha) ka mesue Shum, Shum, Shum
> pak!!!!, nga Shkencat Politike.
>  
> Ky sht ose puntor i UDB-se ose puntor i NAAC-ut
> (Kshilit Kombtare Shqiptaro Amerikan) , ose i
> Veton Surroit.
> 
> Me keq ardhje se ka Shqipe-foles sikur Arben
> Berisha,
>  
> Une jam
>  
> Ilir Dardani
> shkrelim <at> aol.com wrote:
> Arben, me keqardhje duhet te them se paske mesuar
> shume pake nga Shkencat Politike.
> 
> 
> 
> 
> ---------------------------------
> Do you Yahoo!?
> vote.yahoo.com - Register online to vote today! 
> 
> Mos harroni se Shqiperia eshte nje Liste Informative
> Kombetare Shqiptare, synon ne nxitjen e
> atedhedashurise, tek te gjithe shqipetaret pa dallim
> Krahine, besmi dhe seksi. Me parimin : Me i nderuari
> nga ne eshte nacionalisti dhe ai qe  i sherben me
> shume ceshtjes kombetare... Per kete jane te ftuar
> te gjithe shqiptaret kudo qe ndodhen qe te
> kontribojne ne rritjen e atedhedashurise nder
> shqiptar...
> 
> Per tu anetaresuar ne liste e-mailo: 
> 
> shqiperia-subscribe <at> yahoogroups.com
> 
> Per ta lene listen e-mailo: 
> 
> shqiperia-unsubscribe <at> yahoogroups.com
> 
>
==================================================================
> 
> 
> 
> Yahoo! Groups SponsorADVERTISEMENT
> 
> 
> ---------------------------------
> Yahoo! Groups Links
> 
>    To visit your group on the web, go to:
> http://groups.yahoo.com/group/shqiperia/
>   
>    To unsubscribe from this group, send an email to:
> shqiperia-unsubscribe <at> yahoogroups.com
>   
>    Your use of Yahoo! Groups is subject to the
> Yahoo! Terms of Service. 
> 
> 
> __________________________________________________
> Do You Yahoo!?
> Tired of spam?  Yahoo! Mail has the best spam
> protection around 
> http://mail.yahoo.com 

		
__________________________________
Do you Yahoo!?
Yahoo! Mail Address AutoComplete - You start. We finish.
http://promotions.yahoo.com/new_mail 

------------------------ Yahoo! Groups Sponsor --------------------~--> 
$9.95 domain names from Yahoo!. Register anything.
http://us.click.yahoo.com/J8kdrA/y20IAA/yQLSAA/KDuplB/TM
--------------------------------------------------------------------~-> 

Mos harroni se Shqiperia eshte nje Liste Informative Kombetare Shqiptare, synon ne nxitjen e
atedhedashurise, tek te gjithe shqipetaret pa dallim Krahine, besmi dhe seksi. Me parimin : Me i nderuari
nga ne eshte nacionalisti dhe ai qe  i sherben me shume ceshtjes kombetare... Per kete jane te ftuar te
gjithe shqiptaret kudo qe ndodhen qe te kontribojne ne rritjen e atedhedashurise nder shqiptar...

Per tu anetaresuar ne liste e-mailo: 

shqiperia-subscribe <at> yahoogroups.com

Per ta lene listen e-mailo: 

shqiperia-unsubscribe <at> yahoogroups.com

================================================================== 
Yahoo! Groups Links

<*> To visit your group on the web, go to:
    http://groups.yahoo.com/group/shqiperia/

<*> To unsubscribe from this group, send an email to:
    shqiperia-unsubscribe <at> yahoogroups.com

<*> Your use of Yahoo! Groups is subject to:
    http://docs.yahoo.com/info/terms/


Gmane